Αρχική Blog Σελίδα 97

Αυτό είναι ο πατριωτισμός (Σαράντος Καργάκος)

0
Αυτό είναι ο πατριωτισμός (Σαράντος Καργάκος)

Ο πατριωτισμός χθες και σήμερα (Σ. Καργάκος)…

Σήμερα για να καταλάβεις ότι έχεις να κάνεις με Έλληνες, πρέπει να πεις την λέξη …«μαλάκας»…

Αυτό είναι ο πατριωτισμός (Σαράντος Καργάκος)

Το ενδομήτριο σπείραμα (το κοινώς «σπιράλ» ή «coil» ή δακτυλίδι).

0
Το ενδομήτριο σπείραμα (το κοινώς «σπιράλ» ή «coil» ή δακτυλίδι).
Το ενδομήτριο σπείραμα (το κοινώς «σπιράλ» ή «coil» ή δακτυλίδι).

Αρχιμανδρίτου Φωτίου Ιωακείμ, Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου

Το ακρατές και φιλήδονο πνεύμα των εσχάτων χρόνων συναντά τη μεθοδευμένη προσπάθεια διείσδυσης της Νέας Τάξης Πραγμάτων σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής, ακόμη και τις πλέον ιερές.

Θέλουμε να δηλώσουμε εξαρχής ότι προβαίνουμε στην σύνταξη του παρόντος κειμένου με την ευλογία και παρότρυνση του πνευματικού μας πατρός, μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου. Ο άγιος Μόρφου έχει ήδη αναφερθεί προφορικά σε ορισμένες ομιλίες του για τα θέματα που ακολουθούν.

Συζητώντας όμως μαζί του, αντιληφθήκαμε ότι τα θέματα που θα θίξουμε στη συνέχεια αποτελούν καίριο και κύριο ποιμαντικό και σωτηριολογικό πρόβλημα στις μέρες μας και έχουν λάβει σοβαρές διαστάσεις. Αυτό δεν αποτελεί μόνο δική μας διαπίστωση, αλλά, πολλώ μάλλον, σύγχρονων ανθρώπων του Θεού, που έχουν το χάρισμα να ‘‘βλέπουν’’, να διαβλέπουν και να προβλέπουν, δηλαδή να γνωρίζουν με αυθεντική εσωτερική πληροφορία το θέλημα του Θεού αλλά και τη λύπη του Θεού για όσα σοβαρά αμαρτήματα διαπράττονται στις μέρες μας, μάλιστα τα σαρκικά, τόσο εντός, όσο και εκτός Γάμου. Και, όχι ασφαλώς μονάχα αυτοί οι σύγχρονοι άνθρωποι του Θεού, αλλά και οι παλαιότεροι άγιοι και Πατέρες της Εκκλησίας μας, σε μία θαυμαστή εκ Πνεύματος Αγίου διαχρονική συμφωνία και ομοφωνία (consensus patrum), δηλώνουν σαφέστατα ότι η οργή του Θεού που εκδηλώνεται ποικιλότροπα, και παλαιότερα και στις μέρες μας, έχει ξεκάθαρη αιτία τις βαθιές, μεγάλες και αμετανόητες αμαρτίες του ανθρώπινου γένους. Και, συγκεκριμένα, ξεχωρίζουν τις εκτρώσεις —με όποιο τρόπο και αν γίνονται—, τις πάρα φύσιν σαρκικές σχέσεις εντός και εκτός του Γάμου, καθώς και τη βλασφημία των θείων, είτε με λόγια, είτε με έργα, καθώς και την ενασχόληση με τις μαγικές και σατανιστικές τελετές.

Ο παμπόνηρος διάβολος, όπως είναι γνωστό, επιδιώκει να παρενοχλεί τον άνθρωπο παντού και πάντοτε, μη φειδόμενος ούτε ακόμα και αυτών των πλέον ιερών στιγμών της ζωής του, ζητώντας να τον αποσπάσει από το θέλημα του Θεού και να τον ρίξει στην αμαρτία. Μάλιστα, αν του δοθεί η ευκαιρία και δυνατότητα, ένεκα αμετανοησίας του ανθρώπου, προσπαθεί και να τον δαιμονίσει. Και ασφαλώς ο διάβολος δεν έκανε και δεν κάνει με κανένα συμβόλαιο ότι δεν θα ενοχλεί οπουδήποτε, για παράδειγμα τους συζύγους στις μεταξύ τους ερωτικές σχέσεις. Πως είναι δυνατόν λοιπόν να προπαγανδίζει κανείς ανεύθυνα και χωρίς φόβο Θεού ιδέες και αντιλήψεις, που συνοψίζονται στο παγκόσμιο σύνθημα «στον Γάμο όλα επιτρέπονται», διαμηνύοντας ότι δεν υπάρχουν όρια και περιορισμοί όσον αφορά την ερωτική συμπεριφορά των συζύγων;

Ας θυμηθούμε τον Αυνάν της Παλαιάς Διαθήκης, από το όνομα του οποίου προήλθε και ο όρος «αυνανισμός». Ο Αυνάν, επειδή δεν είχε κατά τρόπο επιτρεπτό από τον Θεό σεξουαλική σχέση με τη νόμιμη (σύμφωνα με τις διατάξεις του τότε Νόμου) σύζυγό του, τιμωρήθηκε από τον Θεό παραδειγματικά με θάνατο (Γεν. 38, 9-10). Το αμάρτημα αυτό του Αυνάν, στην ουσία συνιστούσε παρακοή στο θέλημα του Θεού και συγκεκριμένα αυθαίρετη αυτονόμηση της ηδονής από τον συνολικό ψυχοσωματικό κόσμο του ανθρώπου, δηλαδή αμάρτημα αφύσικου διαχωρισμού της ηδονής από την ευθύνη την οποία συνεπάγεται η συζυγική μίξη, εσκεμμένος δηλαδή αποκλεισμός της δυνατότητας για τεκνογονία. Μήπως όμως το αμάρτημα αυτό δεν επαναλαμβάνεται στις μέρες μας; Και αν ο Θεός την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης έδειξε τη σφοδρή αποστροφή του για το αμάρτημα αυτό, τιμωρώντας τόσο αυστηρά τον Αυνάν με θάνατο, τώρα στην εποχή της Χάριτος και της Καινής Διαθήκης, οπόταν ο Χριστός απαιτεί πολύ μεγαλύτερη καθαρότητα σώματος, καρδίας, λογισμών, λόγων και πράξεων (π.χ. βλ. Ματθ. 5, 21-48), πόσο περισσότερο είναι αυτονόητο ότι αποστρέφεται την αμαρτία αυτή, που συμβαίνει κατά κόρον μάλιστα στις μέρες μας και μέσα στον Γάμο;

Ο απόστολος Παύλος μας τονίζει: «Να είναι τίμιος ο γάμος σε όλα και το συζυγικό κρεβάτι να παραμένει αμίαντο. Τους δε πόρνους και τους μοιχούς θα τους καταδικάσει ο Θεός» (Εβρ. 13, 4). Απαιτεί λοιπόν ο λόγος του Θεού, ο ίδιος δηλαδή ο Θεός, Γάμο τίμιο και κλίνη συζυγική αμίαντη. Και μίασμα της συζυγικής κλίνης αποτελεί και ο συζυγικός αυνανισμός (δηλαδή η αυτονόμηση της ηδονής με μεθοδευμένη αποφυγή της τεκνογονίας) και οι πάρα φύσιν εντός του Γάμου αμαρτίες, αμαρτήματα τα οποία ανεπιφύλακτα καταδικάζει ο Κύριος.

*   *   *

Το ακρατές και φιλήδονο πνεύμα των ημερών μας, που συναντά και συνεργάζεται με τη μεθόδευση της Νέας Τάξης Πραγμάτων για διείσδυση στη σύνολη ζωή των ανθρώπων, μέχρι και τις ιερώτερες στιγμές της, περιγράφει με απαράμιλλο τρόπο ο σεβαστός Γἐροντάς μας και καθηγούμενος της Μονῆς Σταυροβουνίου, αρχιμ. Αθανάσιος σε παλαιότερο κείμενό του:

 «Εις τας ημέρας μας ήδη καλλιεργείται και βιούται μέσα εις τον κόσμον η κατ’ εξοχήν μεγάλη Αποστασία, περί της οποίας ομιλούν και προφητεύουν, τόσον η Αγία Γραφή, όσον και οι θείοι Πατέρες. Αυτή η παρουσιαζομένη σήμερα πρωτοφανής Αποστασία από όσα ορίζει ο Νόμος και ο Λόγος του Θεού, προετοιμάζει το σαθρόν, διεφθαρμένον και εξαθλιωμένον περιβάλλον, μέσα από το οποίον θα δυνηθή να αναδυθή και να αναφανή ο προφητευμένος Έσχατος Αντίχριστος! Η Αποστασία, εις τας ημέρας μας, συνίσταται τόσον εις την θεωρητικήν, όσον και εις την πρακτικήν άρνησιν της υπάρξεως της αθανάτου ψυχής, της μετά θάνατον ζωής, του πνευματικού κόσμου, της αιωνιότητος, του Δημιουργού και, κυρίως μάλιστα, του Θεανθρωπίνου Προσώπου του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, που ήλθεν εις την γην, για να σώση τον κόσμον από την αμαρτίαν, την φθοράν, την διαφθοράν, και την αιώνιον απώλειαν!

Αυτή η Αποστασία προχωρεί εις τας ημέρας μας μετά συνεχώς επαυξανομένης ταχύτητος και επιπόνου τραχύτητος προς την άνευ προηγουμένου αιχμήν της, αναφορικώς, όχι μόνον εις το κοσμοθεωρητικόν, αλλά, και κατά αναπόδραστον συνέπειαν, και εις το πρακτικόν και το ηθικόν πεδίον! Οφθαλμοφανής, όσον ποτέ άλλοτε, παρουσιάζεται σήμερον η πολλή ασέβεια προς τον Δημιουργόν και η πολλή ηθική διαφθορά μεταξύ ημών των ανθρώπων. Το κακόν επληθύνθη επί της γης και διαπράττεται τώρα ευκολωτέρως, ανετωτέρως και ευρυτέρως και, προπαντός, κατά τρόπον αναιδέστερον, υποβοηθούσης μάλιστα και της κακής χρήσεως της ραγδαίως εξελισσομένης τεχνολογίας…

Η Αγία Γραφή περιγράφει προφητικώς, τους ‘‘εσχάτους καιρούς’’. Ο απόστολος Παύλος περιγράφει προφητικώς, αλλά και πολύ ευκρινώς, τα χαρακτηριστικά του σημερινού κόσμου των “εσχάτων ημερών”, των καιρών της από του Θεού εσχάτης Αποστασίας: «Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι, ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου»  (Β´ Τιμ. 3, 1-5). Αυτή είναι δυστυχώς σήμερον η πραγματική εικόνα του τρόπου ζωής του συγχρόνου ανθρώπου: Η Αποστασία δηλαδή ημών από τον Δημιουργόν μας και η περιφρόνησίς μας προς όσα Αυτός, από άπειρον αγάπην, μας παραγγέλλει δια την σωτηρίαν μας» (Αρχιμανδρίτου Αθανασίου, καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, «Το Ιερόν Μυστήριον του Γάμου μέσα εις την σημερινήν κατάστασιν της μεγάλης Αποστασίας των ανθρώπων από τον Θεόν», περιοδικόν Ο Ζωοποιός Σταυρός, 2014).

*   *   *

Μέσα λοιπόν στο πνεύμα και την πράξη της Αποστασίας των καιρών μας και τις συναφείς σατανικές πλάνες για αυτονόμηση της ηδονής και εντός του Γάμου και αποφυγή της ευλογημένης τεκνογονίας, η δαιμονοποιημένη Νέα Τάξη Πραγμάτων, μεταξύ των άλλων εφευρημάτων της, που επιχειρούν να άπτονται και των ιερωτέρων στιγμών της ζωής του ανθρώπου, εφεύρε και πλασάρει από χρόνια και το λεγόμενο ενδομήτριο σπείραμα, το κοινώς λεγόμενο δαχτυλίδι ή σπιράλ ή coil. Το κατασκεύασμα αυτό δεν είναι απλώς ένας αντισυλληπτικός μηχανισμός, αλλά —αλίμονο!— ένας κυριολεκτικά εκτρωτικός μηχανισμός, δηλαδή φονικό μέσο, που σκοτώνει τα παιδιά του ζευγαριού αφού ήδη πραγματοποιηθεί η γονιμοποίηση, δηλαδή λίγο μετά τη σύλληψή τους μέσα στα σπλάχνα της μάνας τους, η οποία με τον τρόπο αυτό καταντά και γίνεται φόνισσα, όπως ισόκυρα και ο πατέρας φονιάς.

Κι αυτά τα λέμε γιατί, πέραν της ωραιοφάνειας των επιχειρημάτων των προωθούντων τη χρήση του ενδομητρίου σπειράματος και της κατά κόρον επίκλησης των ποικίλων δικαιωμάτων της κυοφορούσας γυναίκας για τη ζωή και την υγεία της, τίποτα δεν ακούσθηκε από αυτούς για το ίδιο το συλλαμβανόμενο και κυοφορούμενο βρέφος. Τι είναι τέλος πάντων αυτό; Μία μάζα ενόργανης ύλης; Ένα άψυχο αντικείμενο με γενετικό υλικό;

Για την Εκκλησία όμως το ανθρώπινο έμβρυο «εξ άκρας συλλήψεως» (από την πρώτη δηλαδή στιγμή της σύλληψής του) είναι έμψυχο, εμψυχωμένο, φέρει δηλαδή ανθρώπινη αθάνατη ψυχή, είναι ζωντανός άνθρωπος! Άρα έχει κι αυτό δικαιώματα· έχει το πρώτο και σπουδαιότερο δικαίωμα, έχει το αναφαίρετο δικαίωμα της ζωής! Και η διακοπή της κυοφορίας του εμβρύου, σε οποιοδήποτε στάδιο —δεν έχουμε μαγική στιγμή εμψύχωσής του— και με οποιοδήποτε τρόπο κι αν γίνει, συνιστά φόνο, φόνο στην ειδεχθέστερη μορφή του, φόνο εκ προμελέτης ενός ανυπεράσπιστου πλάσματος. Και του στερούμε, για χίλιες όσες «προφάσεις εν αμαρτίαις», όχι μονάχα το πολυτιμώτατο και σ᾽ αυτά τα άλογα ζώα θεϊκό δώρο της ζωής, αλλά —για μας τους Ορθόδοξους Χριστιανούς— και τη δυνατότητα να βαπτισθεί, να λάβει το άγιο Μύρο, να κοινωνήσει Σώμα και Αίμα Χριστού, να ενταχθεί στην Εκκλησία —το Σώμα του Χριστού—, να πολιτογραφηθεί πολίτης της βασιλείας των ουρανών.

Και για να μη φανεί ότι λέμε κουβέντες δικές μας, παραθέτουμε ένα σύντομο κείμενο για το ενδομήτριο σπείραμα, το οποίο συνέταξε κατά παράκληση μας γνωστός μας γιατρός, άνθρωπος του Θεού με πνευματική ζωή.

 «Το coil ή σπιράλ ή ενδομήτριο σπείραμα (κοινώς δαχτυλίδι) είναι μία μικρή πλαστική συσκευή σχήματος Τ, κατασκευασμένη από πλαστικό και χαλκό, η οποία τοποθετείται από τον γυναικολόγο μέσα στη μήτρα της γυναίκας για να εμποδίσει την τεκνοποίηση. Σπιράλ υπάρχουν δύο ειδών:

                α. Τα απλά μηχανικά, που λειτουργούν σαν μικρές μηχανές απόξεσης του εσωτερικού της μήτρας και που δεν αφήνουν να γίνει οποιαδήποτε εμφύτευση γονιμοποιημένου ωαρίου. Το μηχανικό σπιράλ δημιουργεί μία άσηπτη φλεγμονή στην περιοχή, η οποία αδρανοποιεί το σπέρμα που προσπαθεί να φτάσει στο ωάριο, καθώς και το γονιμοποιημένο ωάριο από το να εμφυτευτεί στη μήτρα, το οποίο και στη συνέχεια αποβάλλεται.

                β. Υπάρχουν και τα φαρμακευτικά σπιράλ, που εμπεριέχουν την ορμόνη προγεστερόνη. Το σπιράλ με προγεστερόνη κάνει την τραχηλική βλέννα πιο πυκνή και αδιαπέραστη από το σπέρμα. Επιπλέον, το γονιμοποιημένο ωάριο εμποδίζεται από το να εμφυτευτεί στη μήτρα και έτσι δεν μπορεί να αναπτυχθεί και αποβάλλεται. Σπάνια μπορεί να εμποδιστεί και η ωορρηξία της γυναίκας, αν αυτή χρησιμοποιεί και αντισυλληπτικά.

Και τα δύο είδη του σπιράλ αποδείχθηκε ότι είναι πολύ αποτελεσματικά στην αποφυγή της εγκυμοσύνης (ένεκα της ανωτέρω δράσης τους) και έχουν μεγάλη διάρκεια δραστικότητας (από δύο έως πέντε χρόνια). Η γονιμότητα της γυναίκας επανέρχεται αμέσως μόλις αυτό αφαιρεθεί. Το σπιράλ μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα, ανά πάσα στιγμή, αν η γυναίκα αλλάξει γνώμη και αποταθεί στον γυναικολόγο της.

Έτσι, τα σπιράλ δρουν αντισυλληπτικά αλλά και εκτρωτικά. Περαιτέρω, σε ορισμένες περιπτώσεις χρήσης τους, η περίοδος της γυναίκας μπορεί να είναι βαρύτερη ή μεγαλύτερης διάρκειας, οδηγώντας σε σιδηροπενική αναιμία τη γυναίκα. Το σπιράλ ακόμη μπορεί να μετακινηθεί και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις να εισχωρήσει στη μήτρα ή στον τράχηλο, με αποτέλεσμα να προκληθεί φλεγμονή ή διάτρηση της μήτρας. Ακόμα, αν μία γυναίκα μείνει έγκυος παρά τη χρήση του σπιράλ, το πιθανότερο είναι ότι η εγκυμοσύνη θα λάβει χώρα εκτός μήτρας, κάτι πολύ επικίνδυνο.

Έτσι, γίνεται αντιληπτό από όλα αυτά που περιγράψαμε ότι η δράση του σπιράλ είναι κατεξοχήν εκτρωτική, δηλαδή δρα πριν αλλά και μετά τη γονιμοποίηση σπερματοζωαρίου και ωαρίου. Δρα σαν μια ατομική, φορητή συσκευή έκτρωσης, η οποία με τη φλεγμονή που δημιουργεί εμποδίζει τη σύλληψη και εμφύτευση στη μήτρα του γονιμοποιημένου ωαρίου, και που στη συνέχεια αποβάλλεται, δηλαδή φονεύεται το εμψυχωμένο συλληφθέν έμβρυο».

Ουδείς, αγαπητοί μου, αναφέρεται σήμερα στην ηδονή των σαρκικών σχέσεων —που όλοι θέλουν και επιθυμούν—, δεν θέλουν όμως και δεν επιθυμούν τον φυσικό καρπό των σχέσεων αυτών, την έλευση δηλαδή στον κόσμο μιας αθάνατης ύπαρξης. Αλλά το κυοφορούμενο έμβρυο αποτελεί, όπως αναφέραμε, τέλειο άνθρωπο, με όλα τα δικαίωματά του, έστω κι αν αποτελεί καρπό βιασμού η ανεπιθύμητης κυοφορίας…

Για την υπόθεση θανάτου του τρίμηνου εκείνου βρέφους με Ρουμάνους γονείς πριν από μερικά χρόνια κινήθηκε —δικαίως— ολόκληρη ομάδα ειδικών, με πολλαπλές έρευνες και ανακρίσεις και την κλήση τόσων ιατροδικαστών, για επακρίβωση των αιτίων θανάτου του. Οποία όμως τραγική ειρωνεία, να νομιμοποιούνται από την άλλη χιλιάδες εκτρώσεις, με μια απλή συγκατάθεση η ομολογία της κυοφορούσας μητέρας και έτσι, νομίμως και αξιοπρεπώς, να φονεύονται χιλιάδες έμβρυα τον χρόνο… Περαιτέρω, για τη φοβερή εκείνη υπόθεση των πολλαπλών φόνων του κατά συρροήν δολοφόνου Νίκου Μεταξά κινήθηκε —έστω και την εσχάτην και πρωθυστέρως— γη και ουρανός, για τον εντοπισμό των θυμάτων, μάλιστα των αθώων εκείνων δύο παιδιών… Και όμως —αλίμονο για την υποκρισία της κοινωνίας μας!—, καμμία ενέργεια, καμμία έρευνα, κανένας αναστεναγμός, κανένας κλαυθμός, καμμία δίκη, καμμία καταδίκη για τις τόσες χιλιάδες έμβρυα που κάθε χρόνο, νόμιμα και μη, κατασφαγιάζονται εκτρωτικά και απορρίπτονται στα σκύβαλα απορριμμάτων…

Θα επιθυμούσαμε στη συνάφεια αυτή να παραθέσουμε και ένα άλλο, παλαιότερο σχετικό προς το θέμα μας απόσπασμα κειμένου του οσίας μνήμης αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου (†1989), που συνέγραψε με αφορμή τις προεργασίες για αποποινικοποίηση των αμβλώσεων στην Ελλάδα το 1981, στο οποίο ο μακαριστός Γέροντας σαφέστατα, λογικώτατα και θεολογικώτατα διασαφηνίζει την θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας για τις αμβλώσεις (διατηρούμε την ορθογραφία του πρωτοτύπου στην καθαρεύουσα και το πολυτονικό σύστημα):

 «… Ὅση ἐλευθερία καὶ ἂν παρασχεθῇ περὶ τὰ φρικαλέα τῶν ἀμβλώσεων ἐγκλήματα, εἰς οὐδὲν θὰ βοηθήσῃ τὰς κακούργους αὐτὰς μητέρας. Θὰ διαγραφῇ ἡ ποινικὴ εὐθύνη, ἀλλ᾿ ἡ συνείδησις, «ἧς οὐδὲν ἐν κόσμῳ βιαιότερον», δὲν θὰ εὕρῃ πλέον ἡσυχίαν διὰ βίου. Αἱ προβαίνουσαι εἰς ἄμβλωσιν γυναῖκες καθίστανται ἐρείπια ψυχικὰ καὶ οὐδέποτε συνέρχονται. Ἡ πεῖρα τῶν Ἐξομολόγων (ἀλλὰ καὶ πολλῶν Ψυχιάτρων) βεβαιοῖ τὸ ἀληθὲς τοῦ λόγου. Ὁ μέγας Ἱπποκράτης, καίτοι ἐν τῷ σκότει τῆς εἰδωλολατρίας ζῶν, κατεδίκαζεν ἀνεπιφυλάκτως τὰς ἀμβλώσεις καὶ διεκήρυσσε μεθ᾿ ὅρκου: «Οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω». Προφανῶς «κάτι» περισσότερον ἡμῶν ἐγνώριζεν… Ἡ ἀνεπανόρθωτος δὲ αὕτη ψυχικὴ καταρράκωσις τῶν δολοφόνων μητέρων, ἀκόμη καὶ τῶν τελείως «ἐλευθέρων» καὶ «χειραφετημένων» (ὁμιλῶ καὶ ἐκ προσωπικῆς ἱερατικῆς πείρας), ἀποδεικνύει καὶ ἓν ἄλλο: Πόσον ἀσύστατον εἶνε τὸ ἐπιχείρημα τῶν ἰσχυριζομένων ὅτι τὸ καταστρεφόμενον ἔμβρυον δὲν εἶνε ἀκόμη ἄνθρωπος(!!!), καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἔχομεν φόνον!…

Βεβαίως δι᾿ ἡμᾶς δὲν ὑπάρχει κἂν ἀνάγκη τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ, ἀφοῦ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ διὰ τῆς Ἐκκλησίας λαλοῦν, μαρτυρεῖ ὅτι, εἴτε ἔχει ἐσχηματισμένα ὄργανα τὸ ἔμβρυον, εἴτε ὄχι, ἀνθρωποκτονία τελεῖται (πρβλ. 2ον Κανόνα τοῦ Μ. Βασιλείου καὶ 91ον τῆς Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου). Ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν ἔχει ἑορτὰς συλλήψεως ἁγίων ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρὸς αὐτῶν, ὡς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἀκριβῶς διότι θεωρεῖ τὸν ἄνθρωπον ὑπάρχοντα ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς συλλήψεως αὐτοῦ.

Ἀλλά, τίς ἡ χρεία ἑτέρων ἀποδείξεων, ὅταν αὐτὸ τοῦτο τὸ Δίκαιον τῆς Πολιτείας ἀναγνωρίζῃ τὴν προσωπικότητα τοῦ κυοφορουμένου ἐμβρύου, ἀπ᾿ αὐτῆς ἤδη τῆς συλλήψεως αὐτοῦ, καὶ καθιστᾷ αὐτὸ ὑποκείμενον καὶ φορέα ἀστικῶν δικαιωμάτων; Κατὰ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα δύναταί τις π.χ. νὰ ὁρίσῃ, διὰ διαθήκης, κληρονόμον αὐτοῦ τὸν «συνειλημμένον» (ἄρθρον 1711), δηλ. τὸ συλληφθὲν ἔμβρυον, ὅπερ καὶ κληρονομεῖ, ἐφ᾿ ὅσον τεχθῇ ζῶν, τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διατεθεῖσαν περιουσίαν. Ὥστε τὸ κυοφορούμενον ἔμβρυον ἔχει ἀνεγνωρισμένα καὶ ἀναφαίρετα δικαιώματα ἐπὶ οἰκονομικῶν ἀγαθῶν· οὐδὲν δικαίωμα ὅμως ἔχει ἐπὶ τοῦ ὑψίστου καὶ πρωταρχικοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ ἀγαθοῦ τῆς ζωῆς! Τοιαύτας δὲ ἀντιλήψεις, ἀντιλήψεις κραυγαλέως ἀντιφατικὰς καὶ προκλητικῶς ἀσυνεπεῖς, ἔχει —ἵνα εἴμεθα δίκαιοι— οὐ μόνον ἡ εἰρημένη πολιτικὴ Παράταξις, ἀλλὰ τὸ σύνολον φεῦ! τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, πλὴν ἐλαχίστων εὐλογημένων ἐξαιρέσεων…» (Ἀρχιμανδρίτης Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, «Θανατικὴ ποινὴ και ἀμβλώσεις», Ἐν Ἀθήναις τῇ 1ῃ Ὀκτωβρίου 1981, ἐφημ. Ὀρθόδοξος Τύπος, φύλλον 9.10.81).

*   *   *

Περατώνοντας το μικρό αυτό κείμενο, μου έρχονται στον νού περιπτώσεις ζευγαριών, που με δάκρυα παρακαλούν να αποκτήσουν ένα παιδάκι και δυσκολεύονται ή και αδυνατούν, ασφαλώς «κρίμασιν οις οίδεν ο Κύριος». Και από την άλλη, τα ζευγάρια που έχουν αυτή την ευλογία και τη δυνατότητα, να αντιστρατεύονται στο θέλημα του Θεού, είτε παρεμποδίζοντας ποικιλότροπα την έλευση στον κόσμο ανθρώπων, εικόνων Θεού και κλητών αγίων, είτε, το φοβερώτερο, φονεύοντάς τα απάνθρωπα, πριν έλθουν στο φως του κόσμου…

Να παρακαλέσουμε τον Θεό να γίνει ίλεως, και να μας οδηγήσει σε έμπρακτη μετάνοια, για να ελκύσουμε το ανείκαστο έλεός Του, για να παρέλθουν οι ποικιλώνυμες κρίσεις των ημερών μας, να ειρηνεύσει ο κόσμος, οι Εκκλησίες, και να αξιωθούμε της αιώνιας ζωής, στην οποία κληθήκαμε και της οποίας αξιωθήκαμε με το Αίμα του υπέρ ημών Σταυρωθέντος και Αναστάντος Χριστού. Αμήν.

Ιερά Μητρόπολις Μόρφου

Το είδαμε: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Ὁ ἐχθρός μας ὁ διάβολος μᾶς πολεμᾶ πιό πολύ ὅταν δέν τοῦ κάνουμε τά χατίρια!

0
Ὁ ἐχθρός μας ὁ διάβολος μᾶς πολεμᾶ πιό πολύ ὅταν δέν τοῦ κάνουμε τά χατίρια!
CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v80), quality = 90

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ (+1975) 

Ο εχθρός μας ο διάβολος πάντοτε μας πολεμά. Πιο πολύ όταν δεν του κάνουμε τα χατίρια. Τότε από την κακία του… βρίσκει χίλιους τρόπους να μας πειράξει.

 

Μια φορά γύριζα το βράδυ στο σπίτι, με χιόνι. Μου παρουσιάστηκε σαν χοίρος. Διαλύθηκε όμως σαν καπνός, μόλις έκανα το σημείο του Σταυρού. Κάποτε πάλι όταν λειτουργούσα, ακούω έξω να θορυβούν. Βγαίνω και βλέπω ότι χτίζανε πολυκατοικία Άλλος είχε μυστρί, άλλος φτυάρι. κλπ. τους σταύρωσα και εξαφανίστηκαν τα πάντα.Εν’ απόγευμα περνούσα από την πλατεία του χωριού και πήγαινα στο σπίτι μου. Βλέπω στο καφενείο πολλούς άνδρες, άλλοι πίνανε κρασί, άλλοι χαρτοπαίζανε. Οι σατανάδες ήταν γύρω – γύρω πάνω στα κεφάλια τους, σε έναν μάλιστα ήταν σαν αρκούδα.

Μια μέρα γύριζα απ’ το χωράφι και περνώντας έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου βλέπω ένα σατανά ξαπλωμένο. Τον ρωτώ, «τι κανείς εδώ»; Και μου απαντά: «Εγώ κάθομαι εδώ για να μην αφήνω κανένα να κάνει τον σταυρό του».

διάβολος

Μια φορά ήταν καλοκαίρι, με καλέσανε στο χωριό Κούρσοβο να κηδεύσω κάποιον. Όταν γύρισα στο χωριό μου στο δρόμο οι σατανάδες με πετροβολούσαν. Θέλανε να με σκοτώσουν. Άρχισα να λέγω τους Χαιρετισμούς και διαλύθηκαν σαν καπνός.

ΠΗΓΗ : ΠΑΠΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

http://tribonio.blogspot.gr/2014/07/1975.html 

Το είδαμε: hristospanagia.gr

Δείτε ποιανού κείμενο έβαλαν στις Πανελλήνιες…. Καλό φρικάρισμα…

0
Δείτε ποιανού κείμενο έβαλαν στις Πανελλήνιες…. Καλό φρικάρισμα…
Δείτε ποιανού κείμενο έβαλαν στις Πανελλήνιες.... Καλό φρικάρισμα...

 

Σχόλιο Πᾶνος: Κάθε λίγο μᾶς ἐπιβεβαιώνουν οἱ κυβερνῶντες, πὼς πρόκειται γιὰ τὴν μέγιστη ἀντίχριστη, ἀνώμαλη καὶ ἀνθελληνικὴ συμμορία ποὺ πέρασε καὶ κυβέρνησε τὴν πατρίδα μας ποτὲ.
 
Τὸ πιὸ λυπηρὸ δέ, εἶναι πὼς οὐδεμία ἀντίδρασις ἀπὸ τὸν λαό, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ἀπόλυτη ἀποδοχὴ σὲ ὅλα…
___________________________

Αυτήν την παιδεία θέλουν να πλασάρουν στη νέα γενιά…

Επελέγη κείμενο αναφοράς στις Πανελλαδικές Εξετάσεις από συγγραφέα που ένα από τα τελευταία του βιβλία έχει τίτλο «Γιατί πρόδωσα την πατρίδα μου»
Στα θέματα που «έπεσαν» στη Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία με το νέο σύστημα, στην πρεμιέρα των Πανελλαδικών Εξετάσεων, συμπεριλαμβανόταν ένα κείμενο του συγγραφέα Θεόδωρου Γρηγοριάδη με τίτλο «Το γιατρικό της αμόλυντης λογοτεχνίας». Ποιος είναι αυτός σίγουρα αναρωτήθηκαν οι περισσότεροι…
Τα όσα αναφέρει ο Κώστας Καραΐσκος, Επικεφαλής της Παράταξης Πολιτών για τον Δήμο Κομοτηνής-Σπάρτακος είναι κατατοπιστικά:
Συγγραφέας ἀναφορᾶς γιά τίς πανελλαδικές!
Ὡς κείμενο στίς Πανελλαδικές Ἐξετάσεις Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας σήμερα ἐπελέγη (ἀπό τόν ἡμερήσιο Τῦπο) ἕνα τοῦ συγγραφέα Θεόδωρου Γρηγοριάδη περί ἀνάγνωσης τῆς λογοτεχνίας. Καλό, δέν λέω. Ἐπειδή ὅμως μπορεῖ νά μήν σκαμπάζετε ἀπό λογοτεχνία καί τό ὄνομα Θεόδωρος Γρηγοριάδης νά σᾶς εἶναι ἀνοίκειο, ρίξτε μιά ματιά στήν παρουσίαση ἀπό τό http://www.lifo.gr προηγούμενου βιβλίου του (“ὁ παλαιστής καί ὁ δερβίσης”):

 

«Ο Τζεμάλ, ο Διονύσης, ο Χρήστος, η Μιρέλλα, η Μόλυ. Ο ωραίος Τούρκος παλαιστής, με σφρίγος που ξεχειλίζει από ρώμη κι ερωτισμό, ένα κορμί που δεν είναι απλά ένα σκληροτράχηλο αντρικό σώμα αλλά και αντικείμενο πόθου, κουβαλώντας εκατοντάδες χρόνια πρωτογονισμού, πολεμικών τελετουργιών, αψεγάδιαστης αρρενωπότητας. Κόσμος πάει κι έρχεται κι από τις δύο πλευρές των συνόρων του Έβρου για χάρη του, το χαμογελαστό παιδί προσφέρει με τη μεγαλύτερη ευκολία και με αξιοσημείωτη απενοχοποίηση τον έρωτά του σε γυναίκες κι άντρες ισότιμα, πιο συχνά από επιλογή, κάποιες φορές από υπολογισμό – γίνεται για όλους η προσωποποίηση της χαράς της ζωής! Σε τέτοιο βαθμό, που σχεδόν αποσυντονίζει τους ήρωες της ιστορίας, οδηγώντας τους στην επαναδιαπραγμάτευση της ζωής τους και των στόχων τους. Ο καθηγητής Ιστορίας, που μέσα από αυτόν εξιδανικεύει την αγάπη του για τον οριενταλισμό και επαληθεύει την ενστικτώδη του εμμονή για την Ανατολή των προγόνων του, η απελευθερωμένη νεαρή φωτογράφος που ανακαλύπτει μια ζωώδη σεξουαλικότητα που δεν θυμίζει σε τίποτα τους προβληματικούς συνομήλικούς της Έλληνες, μια μεσήλικη γυναίκα που κολλάει δίπλα τους ψάχνοντας τα ίχνη του χαμένου της άντρα. Κι ο φέρελπις συγγραφέας Διονύσης, ένας σύγχρονος δερβίσης που αποφασίζει να τους μπλέξει όλους μαζί στην πρώτη του λογοτεχνική απόπειρα, ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που ξεκινάει από τα λαϊκά πανηγύρια της Μακεδονίας, όπου πεχλιβάνηδες αλειμμένοι με λάδια παλεύουν μεταξύ τους, φτάνει στους τεκέδες της Αδριανούπολης και καταλήγει στην άχρωμη κι αντιερωτική Αθήνα. Και καθώς ξετυλίγει την ιστορία του, σκοντάφτει στον σουφισμό, σε μυστικά περάσματα, σε μητρομανείς κυρίες και σε υποθέσεις κατασκοπείας…»
(Βάλτε ὅσα θαυμαστικά θέλετε, δυστυχῶς … ἐμετικά δέν ὑπάρχουν)
Ὄχι, δέν εἶναι αὐτό τό τελευταῖο του βιβλίο, ἐκεῖνο ἐπιγράφεται “Γιατί πρόδωσα τήν πατρίδα μου” – ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ!

 

Δείτε ποιανού κείμενο έβαλαν στις Πανελλήνιες.... Καλό φρικάρισμα...

πηγή

ΣΧΟΛΙΟ
Δηλαδη από όσους τρομερούς και φοβερούς λογοτέχνες έχει η πατρίδα μας, αποφάσισαν οι νεοταξίτες σιχαμεροί τύποι του Υπουργείου Παιδείας να βάλουν αυτουνού;
Και μετά καθόμαστε και λέμε για Παιδεία…;
Αυτοί θέλουν να βγάλουν νεοταξικά πρόβατα… χωρις πίστη και φιλοπατρία…

Πηγή: http://koukfamily.blogspot.com/

«Πᾶνος»

Tο είδαμε: ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

Είναι ήδη αργά…

0
Είναι ήδη αργά…

Είναι ήδη αργά…

 

Ὁ κόσμος ἄλλαξε δραματικά. Ἡ πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ ἦρθε ὡς ἀπρόσμενο δῶρο σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ χρόνια τώρα ἀπεργάζονται τὴν ὑποδούλωση τῶν πάντων σὲ μιὰ παγκόσμια κυβέρνηση. Ὅταν πρὶν ἀπὸ χρόνια γράφαμε γιὰ τὴν ἐπερχόμενη κατάσταση σκλαβιᾶς, πολλοὶ θεωροῦσαν τὰ γραφόμενα ὑπερβολικὰ καὶ ἐξωπραγματικά.

Ὅμως στὴν Κίνα ἤδη ἔχει ἐγκατασταθεῖ ἡ «πρώτη ψηφιακὴ δικτατορία». Ἕνα σύστημα ποὺ πιλοτικὰ εἶχε δοκιμασθεῖ τὰ προηγούμενα χρόνια. Ἔτσι ἡ κυβέρνηση «μὲ τὴ βοήθεια τῆς βιντεοεπιτήρησης καὶ τοὺς σαρωτὲς ἀναγνώρισης προσώπων, θὰ ἐπιτηρεῖ λεπτὸ πρὸς λεπτό, κάθε ἕναν ἀπὸ τὰ 1,5 δισεκατομμύρια πολίτες της… Ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶναι ἕνας μαζικὸς ἔλεγχος τῶν πολιτῶν, σὲ πραγματικὸ χρόνο, μὲ τὴ βοήθεια τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης» («aixmi.gr» 22-11-2019).

Ὡστόσο… ἂς μὴν πᾶμε στὴν Κίνα… Ἂς δοῦμε τί συζητεῖται καὶ σχεδιάζεται νὰ ἐφαρμοσθεῖ αὐτὴ τὴν περίοδο στὴν Εὐρώπη καὶ ἴσως κάποια στιγμὴ καὶ στὴν Ἑλλάδα:

«Ἡ πανδημία ἔρχεται νὰ δικαιώσει ὅσους ἀποκαλοῦμε “θρησκόληπτους”. Τὸ τσιπάκι ἔρχεται μὲ φόρα. Δὲν εἶναι ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση καὶ δὲν θὰ ἐξαπολύσουμε μύδρους κατὰ τῆς ἑλληνικῆς ψηφιακῆς πολιτικῆς. Πρόκειται γιὰ ἀποφάσεις ποὺ πρόκειται νὰ λάβουν σχεδὸν ταυτόχρονα ὅλες οἱ μεγάλες χῶρες καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ὅπως ἀποκαλύπτεται σὲ ρεπορτὰζ μεγάλων καὶ ἔγκυρων ξένων μέσων ὅπως οἱ F.T…

Τώρα μὲ τὸν κορωνοϊὸ οἱ κυβερνήσεις θὰ ἐπιβάλουν (στὴν ἀρχὴ προαιρετικὰ καὶ στὴ συνέχεια ὑποχρεωτικά) νὰ ἐγκαταστήσουμε στὸ κινητό μας μία ἐφαρμογή, ἡ ὁποία θὰ μᾶς προειδοποιεῖ ὅταν πλησιάζουμε σὲ ἄτομο ποὺ ἔχει διαγνωστεῖ θετικὸ στὸν ἰό (ἀντίστοιχα θὰ προειδοποιοῦνται οἱ ἄλλοι γιὰ ἐμᾶς)… Ἡ ἐπιδημία… θὰ ὁδηγήσει στὴν ἐπώαση τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ… Ἱστορικὰ ὅλες οἱ ἐξουσίες ποὺ παρακολουθοῦν τὶς κοινωνίες διολισθαίνουν στὸν αὐταρχισμὸ καὶ στὸν ὁλοκληρωτισμό. Ἡ ὑποχώρηση τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν ἀλλοιώνει τὴ Δημοκρατία καὶ μπορεῖ σταδιακὰ νὰ ἐξελιχθεῖ σὲ de facto πραξικόπημα. Οἱ συνήθως λαλίστατοι ἀκαδημαϊκοὶ γιὰ τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ τὰ προσωπικὰ δεδομένα σήμερα σιωποῦν. Ὀφείλουν νὰ πάρουν θέση» («kathimerini.gr» 29-4-2020).

Κι ἐνῶ ἑτοιμάζεται ἡ φριχτότερη παγκόσμια σκλαβιὰ καὶ τὰ πιὸ βαριὰ δεσμὰ γιὰ τοὺς ἀνυποψίαστους πολίτες, ἐλάχιστοι φαίνεται νὰ ἀνησυχοῦν. Συνήθως γίνεται ἐκκωφαντικὸς θόρυβος γιὰ μηδαμινὰ καὶ ἀσήμαντα θέματα, ἐνῶ γιὰ τὸ καίριο αὐτὸ ζήτημα τηρεῖται «ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή». Κι ἐμᾶς τί μᾶς ἐνδιαφέρει; ἐπαναλαμβάνουν μονότονα πολλοί, μάλιστα καὶ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τοὺς ὀνομάζουμε.

Ἀλλὰ εἶναι τραγικὸ νὰ ἀκούγονται τέτοια λόγια σήμερα, μετὰ τὴ φοβερὴ ἐμπειρία τοῦ σφραγίσματος τῶν ναῶν, τοῦ Πασχαλινοῦ ἐγκλεισμοῦ, τῶν διώξεων ἱερέων καὶ τῆς προσαγωγῆς ἐπισκόπων ἐνώπιον τῶν εἰσαγγελικῶν ἀρχῶν.

Ὁ μεγάλος Ἀμερικανὸς πολιτικός, συγγραφέας, διπλωμάτης καὶ ἐφευρέτης Βενιαμὶν Φραγκλίνος εἶπε ὅτι «ὅσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ἐλευθερίες γιὰ λίγη ἀσφάλεια, δὲν ἀξίζουν οὔτε τὴν ἐλευθερία οὔτε τὴν ἀσφάλεια»!

Μήπως ν᾿ ἀρχίσουμε νὰ διερωτώμαστε ἂν ἡ κοινωνία μας ἔχει ἤδη ξεπέσει σ᾿ αὐτὸ τὸ κατάντημα; Ἢ εἶναι ἤδη καὶ γι᾿ αὐτὸ πολὺ ἀργά;

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Το είδαμε: ΑΚΤΙΝΕΣ

Είναι αδύνατη η σωτηρία (μέσα στον κόσμο και την οικογένεια); – Αυγουστίνος Καντιώτης

0
Είναι αδύνατη η σωτηρία (μέσα στον κόσμο και την οικογένεια);  – Αυγουστίνος Καντιώτης

«Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρα τω Θεώ»

 

Είναι αδύνατη η σωτηρία (μέσα στον κόσμο και την οικογένεια); - Αυγουστίνος ΚαντιώτηςΕίπεν ο Κύριος «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεώ». Το άγιο και ιερό Ευαγγέλιο ομιλεί για έναν νέο, που ήτο και πλούσιος και άρχοντας. Δηλαδή, είχε τρία πλεονεκτήματα, που θεωρούνται σήμερα σπουδαία· η νεότης το ένα, ο πλούτος το δεύτερο και η εξουσία το τρίτο. Τι άλλο ήθελε; Η νεότης έχει τη φιληδονία, ο πλούτος τη φιλαργυρία και η εξουσία τη φιλοδοξία. Η φιληδονία, η φιλαργυρία και η φιλοδοξία είναι τα τρία δεινά, τα τρία κακά της ανθρωπότητας, η πηγή όλων των αθλιοτήτων.

Είναι αδύνατη η σωτηρία (μέσα στον κόσμο και την οικογένεια); - Αυγουστίνος Καντιώτης

Συμπαθής νέος

Με αυτά επάλευε ο νέος αυτός, αλλά, όπως λένε οι Πατέρες, ήτο συμπαθής, διότι άλλοι νέοι και τότε και τώρα μένουν τελείως αδιάφοροι στο μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής, που είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Σπανιότατο παράδειγμα νέου, που να μην τον ελκύουν ούτε τα νιάτα, ούτε τα πλούτη, ούτε η δόξα, αλλά ο ουρανός. Μέσα σε 1000 ένας μπορεί να παρουσιαστεί τέτοιος. Γι’ αυτό ο νέος αυτός ρώτησε εναγωνίως το Χριστό: «Τι να κάνω, για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;». Άραγε, έχουμε εμείς τέτοια επιθυμία, για ν’ αποκτήσουμε την ουράνια Βασιλεία; Σπάνιο παράδειγμα. Και ο Χριστός, που είδε την καλή διάθεση του νέου, απάντησε ότι μπορεί και ότι είναι εύκολο ν΄ ανοίξει την πόρτα του Παραδείσου και να μπει στον Παράδεισο. Και του έδωσε το χρυσό κλειδί. Ποιο είναι αυτό το κλειδί; Η τήρησις των εντολών. Ο Κύριος εμνημόνευσε τις σπουδαιότερες εντολές, το «Ου κλέψεις», «Ου ψευδομαρτυρήσεις», «Ου φονεύσεις», «Ου μοιχεύσεις», «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου» και «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Αλλά, ο νέος, που ποθούσε μια τελειοτέρα ζωή, δεν ικανοποιήθηκε. Προέβαλε εκ νέου το ερώτημα: «Τι μου υπολείπεται; Σε τι ακόμα υστερώ;». Και ο Κύριος τότε του έδειξε τη μεγάλη κορυφή της τελειότητος και του είπε: «Αν θέλεις να φύγεις από τον κάμπο και να υψωθείς ψηλά και να γίνεις μαθητής μου, πώλησε τα υπάρχοντά σου και δώσ’ τα στους φτωχούς και ακολούθησέ με». Τότε, ο νέος λυπήθηκε πάρα πολύ, γιατί δεν είχε δυνάμεις να πετάξει στην κορυφή αυτή της τελειότητος. Και ο Χριστός έλαβε αφορμή απ’ αυτόν τον νέο, που είχε μεν καλή διάθεση, αλλά στάθηκε μεγάλο εμπόδιο στην πορεία του για την άνω Βασιλεία η φιλαργυρία και είπε ότι είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από μια τρύπα βελόνας, παρά να περάσει πλούσιος εις την Βασιλείαν των Ουρανών. Όταν τ’ άκουσαν αυτά οι μαθηταί του Χριστού, ανατρίχιασαν και του είπαν: «Αφού τόσο δύσκολα είναι τα πράγματα, τότε ποιος θα σωθεί;». Και ο Κύριος απήντησε: «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεω».

Φωνάζουν «αδύνατον» ποιοί;

Θα σταματήσω στα λόγια αυτά που είπαν οι μαθηταί στο Χριστό ότι είναι αδύνατον να φτάσει κανείς τις κορυφές της τελειότητος. Αυτό το «αδύνατον» το ακούμε και σήμερα. Κουραστήκαμε να το ακούμε. Όσοι είναι εξομολόγοι, όσοι είναι ιεροκήρυκες, όσοι είναι επίσκοποι στον 20ον αυτόν αιώνα της μεγάλης διαφθοράς και κηρύττουν το Ευαγγέλιο τους λένε: «Αδύνατον να ζήσει κανείς χριστιανική ζωή». «Αδύνατον» φωνάζουν οι νέοι, «αδύνατον» οι πλούσιοι, «αδύνατον» λένε οι επιστήμονες, «αδύνατον» οι μεν, «αδύνατον» οι άλλοι.

«Αδύνατον» φωνάζουν και οι οικογενειάρχες, γιατί και η οικογενειακή ζωή δεν είναι παίξε – γέλασε. Είναι μια ψηλή κορυφή, είναι Όλυμπος, Άλπεις και Ιμαλάια. Βέβαια, παραπάνω απ’ αυτήν την κορυφή υπάρχει μια άλλη, που αγγίζει τα άστρα και είναι η παρθενική ζωή. Αλλά και η οικογενειακή ζωή, όταν δεν είναι ως συγκερασμός ζώων η όλη συμβίωση ή μία συνεταιριστική εταιρεία συμφερόντων, αλλά η οικογενειακή ζωή, όπως την περιγράφει το Ευαγγέλιο, είναι κορυφή. Και όταν πας να υποδείξεις τα καθήκοντα, που απαιτεί η τελειότης στους οικογενειάρχες, τότε απαντούν και λέγουν: «Αδύνατον να πραγματοποιηθεί αυτό το ιδεώδες της χριστιανικής οικογένειας στον εικοστό αιώνα».

Και για να το εξηγήσω σαφέστερα. Λες στον έναν να νηστεύει οικογενειακώς την Τετάρτη, την Παρασκευή και τις άλλες μεγάλες νηστείες, που ορίζει η Εκκλησία μας και απαντά: «Άσ’ τα αυτά. Έχω οικογένεια, τα παιδιά θέλουν τροφή καλή. Δε θα κάνουμε το σπίτι μοναστήρι». Και έτσι καταλύεται η νηστεία μέσα στα σπίτια και είναι σπάνιο πράγμα να βρεις οικογένεια, που να τηρεί τον ίερο θεσμό της νηστείας. Λοιπόν, τι να απαντήσουμε σ’ αυτούς που θεωρούν αδύνατη την εφαρμογή της νηστείας στην οικογένεια και καταλύουν όλες τις ημέρες, χωρίς να κάνουν καμία διάκριση; Δε θ’ απαντήσω εγώ ως επίσκοπος, ούτε το Ευαγγέλιο, αλλά θ’ απαντήσει η ιατρική επιστήμη. Κάτω στην Αθήνα έγινε συνέδριο των καρδιολόγων όλης της Ελλάδος και παρατήρησαν ότι τελευταία παρουσιάστηκε έξαρσις των καρδιακών νοσημάτων των παιδιών. Τα καρδιακά νοσήματα προσβάλλουν κυρίως τους μεγάλους, τους γέροντες. Αν περάσουν τα 50 χρόνια, η καρδιά γηράσκει και χτυπά ανωμάλως. Αλλά τα παιδιά, που έχουν καινούργια καρδιά σαν λάστιχο, σαν καουτσούκ, σπάνιο πράγμα να προσβληθεί. Και όμως οι γιατροί παρατήρησαν ότι τελευταία αυξάνεται καταπληκτικώς ο αριθμός των παιδιών με καρδιακά νοσήματα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό το κακό προέρχεται από το πολύ φαΐ. Γιατί το κάνετε αυτό στα παιδιά σας; Τα μπουκώνετε, τα έχετε συνεχώς κοντά στο ψυγείο, υπηρετείτε τις ιδιοτροπίες τους και τα κάνετε μεγάλο κακό. Κινδυνεύουν τα παιδιά σας να προσβληθούν από καρδιακά νοσήματα, όπως λένε οι γιατροί. Και είχε δίκαιο ο μέγας Βασίλειος που έλεγε: «Μάθε, μάνα, το παιδί από μικρό να νηστεύει Τετάρτη και Παρασκευή». Υπάρχουν παραδείγματα Αγίων καταπληκτικά. Νήπιον ήτο ένας Άγιος και δεν άγγιζε το μαστό της μάνας του Τετάρτη και Παρασκευή. «Έχω χριστιανική οικογένεια» σου λέει ο άλλος. Τι χριστιανική οικογένεια έχεις, όταν καταργείς στην οικογένειά σου τη νηστεία, η οποία αποδεικνύεται σωτήριον φάρμακον και υγείας φάρμακο για τα παιδιά. Εγώ αμφιβάλλω αν υπάρχουν οικογένειες, που εφαρμόζουν το θεσμό της νηστείας. «Είναι αδύνατον» λένε «να εφαρμοστεί αυτό». Ε, αφού είναι αδύνατον, τάιζε και μπούκωνε το παιδί σου, για να του κάνεις κακό. Είναι γεγονός ότι όσο τρώει ένα παιδί σήμερα, έτρωγαν άλλοτε πέντε παιδιά και είχαν υγεία. Τώρα το ψυγείο είναι ανοιχτό μέρα νύχτα και μεσάνυχτα ακόμη. Και έτσι μια αιτία της ολιγοτεκνίας είναι η λαιμαργία και η κατάλυση των νηστειών.

Λες στον άλλον να κάνει μιαν άλλη, πνευματική νηστεία αλλά σπουδαιοτάτη, για την οποία έχω μιλήσει και έχω γράψει κατ’ επανάληψη: «Κλείσε την τηλεόραση». Και σου λέει: «Είναι αδύνατον να γίνει αυτό. Η τηλεόρασις είναι πρόοδος. Εγώ ξέρω να κάνω εκλογή. Εγώ γνωρίζω πού θ’ ανοίξω και που θα κλείσω την τηλεόραση». Θα μπορούσα δια πολλών να σας αποδείξω τι συμφορά είναι η τηλεόραση, αλλά δεν είναι τώρα ανάγκη. Ένα μόνο σας λέω· μέσα στο σπίτι σας βάζετε τον διάβολο. Αν παρουσιαστεί ένας κακοποιός ή εάν έρθει ένας διεφθαρμένος άνθρωπος, δεν του ανοίγετε την πόρτα σας, αλλά με την τηλεόραση ανοίγετε την πόρτα σας σε όλους τους καλικαντζάρους και σ’ όλους τους διεφθαρμένους ανθρώπους και σ’ όλους τους διαβόλους. Μπαίνουν μέσα στο σπίτι σας και κάνουν συνεχώς πλύση εγκεφάλου και κάνουν κήρυγμα σατανικό καθημερινά, το πρωί, το μεσημέρι, το βράδυ, στη γυναίκα σας και στα παιδιά σας και στον κόσμο όλο. Και σας λέω το σύνθημα, που έριξε η Αμερική, η εφευρέτης της τηλεοράσεως: «Κλείστε τις τηλεοράσεις!». Αλλά εσείς τίποτα! Ελάχιστοι είναι εκείνοι που τ’ ακούν και εκφράζουν τις ευχαριστίες τους, που σώθηκαν από τα δαιμόνια της τηλεοράσεως. Λες στον έναν να νηστεύσει. Τίποτα. «Αδύνατον» φωνάζει. Λες στον άλλον «Κλείσε την τηλεόραση». «Υπερβολές είναι αυτά» σου απαντά. «Τον Καντιώτη θ’ ακούμε εμείς τώρα;».

Συμβουλεύεις τον άλλον να διαβάζει καθημερινά την Αγία Γραφή και σου λέει: «Αδύνατον! Δεν είμαι καλόγερος, για να το κάνω. Εσύ, που είσαι παπάς, να το διαβάζεις». Έτσι λέγουν και έτσι δυστυχώς απαντούν. Τι να πούμε σ’ αυτούς τώρα; Δε θ’ απαντήσω εγώ. Αντί για μένα θ’ απαντήσει ο ιερός Χρυσόστομος. Μας λέγει ο ιερός Χρυσόστομος: «Εάν ένας, που βρίσκεται στο μοναστήρι, χρειάζεται μια φορά να διαβάζει Ευαγγέλιο, εσύ, ο λαϊκός, 1000 φορές πρέπει να το διαβάζεις». Και μας το δικαιολογεί αυτό. «Ο μοναχός» λέει «είναι στο λιμάνι. Και όταν κάποιος είναι στο λιμάνι, δεν κινδυνεύει τόσο. Εσύ, όμως, ο οικογενειάρχης, που πλέεις στα πελάγη και στον Ατλαντικό ωκεανό και αντιμετωπίζεις 1000 προβλήματα διάβαζε το Ευαγγέλιο, για να μπορέσεις να τ’ αντιμετωπίσεις». «Δεν μπορώ» σου απαντά. «Αδύνατον» το ένα, «αδύνατον» το άλλο.

Λες στον οικογενειάρχη να μαζευτεί το βράδυ στο σπίτι του, ν’ ανάψει την καντήλα του, να μαζέψει τα παιδιά του κάτω από τις εικόνες και να κάνει οικογενειακή προσευχή. «Αδύνατον» σου λέει. Τι να πούμε, λοιπόν; Πού είναι η τελειότης της χριστιανικής ζωής; Και τώρα, ερχόμαστε σε κάτι δυσκολότερο. Πω, πω, πω! Εκεί μαζεύονται όλα τα δαιμόνια της κολάσεως.

Λες στον νέο που παντρεύτηκε: «Κάνε παιδιά. Είναι εντολή του Θεού». Αλλά τότε τους πιάνει όλη η αντίσταση του διαβόλου. Και ύστερα σου λένε είναι Χριστιανοί και κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων. Είναι θεομπαίκτες αυτοί, αλλά βρίσκονται πνευματικοί, που τους επιτρέπουν τη Θεία Κοινωνία. Φτάσαμε σε τέτοια χάλια, με τα ένα – δύο παιδιά και η Ελλάς, το ένδοξο αυτό έθνος, θα σβήσει. Έχουμε τα λιγότερα παιδιά στα Βαλκάνια. Γίναμε γηροκομείο και, ενώ δεν κάνουμε τίποτα και ενώ δεν εφαρμόζουμε αυτή τη σαφή εντολή του Θεού, νομίζουμε ότι είμαστε Χριστιανοί. «Είναι αδύνατον» σου λένε «να κάνουμε πολλά παιδιά». Και είναι σπάνιο το φαινόμενο της πολυτεκνίας. Αυτά που είπαν οι μαθηταί στο Χριστό, ότι «Είναι αδύνατον να τα εφαρμόσουμε», το ακούμε σήμερα συνεχώς. «Αδύνατον» το ένα, «αδύνατον» το άλλο, «αδύνατον» το άλλο και στο τέλος η ταμπέλα μόνο μένει «Είμαι Χριστιανός». Και πίσω από το όνομα του Χριστιανού και της χριστιανικής οικογένειας, υπάρχει μία οικογένεια ειδωλολατρική.

Δεν θα απελπιστούμε

Και όπως μου είπε ένας ευλαβής παπάς: «Πάτερ μου, μην κοιμάσαι. Μη νομίζεις ότι υπάρχουν χριστιανικές οικογένειες. Και αυτές που λέγονται χριστιανικές, αν μπεις στο σπίτι τους και τις ζυγίσεις με το Ευαγγέλιο και δεις τι κάνουν από το πρωί ως το βράδυ και τα μεσάνυκτα ακόμη, παρά την ταμπέλα που έχουν, θα δεις πως όχι μόνο χριστιανικές δεν είναι, αλλά είναι οίκοι ανοχής». Και αυτά είναι τα θλιβερά συμπεράσματα. Αλλά δε θα απελπιστούμε.

Ομολογώ ότι εις τον αιώνα μας, μέσα σ’ αυτή την κόλαση που βρισκόμεθα, είναι δύσκολο μια οικογένεια να ζήσει χριστιανική ζωή και να εφαρμόσει το Ευαγγέλιο. Παλαιότερα, πριν από 100, 200 χρόνια, ήτο ευκολότερο. Αλλά το Ευαγγέλιο δεν έγινε για μια εποχή, έγινε για όλους τους αιώνας και για όλες τις εποχές. Και εφόσον σήμερα υπάρχει μια οικογένεια, που εφαρμόζει το Ευαγγέλιο στην τελειότητα, μπορούν να το εφαρμόσουν όλες. Υπάρχουν οικογένειες, βέβαια πολύ λίγες, που το εφαρμόζουν και είναι σαν τις Άλπεις, σαν τα Ιμαλάια, σαν τις μεγάλες κορφές των ορέων. Θαυμαστές είναι οι κορυφές των Άλπεων, των Ιμαλαΐων και του Ολύμπου, αλλά πιο θαυμαστή είναι μια χριστιανική οικογένεια με δέκα παιδιά. Την κοιτάζουν όλοι με θαυμασμό και λένε: «Πως κατόρθωσε αυτή να φτάσει σ’ αυτό το ύψος και εμείς δεν μπορέσαμε;». Είναι μοναστήρι η οικογένεια, είναι Άλπεις, είναι Ιμαλάια και τελειότης. Ανθρωπίνως αυτό είναι δύσκολο. Εσείς, που είστε οικογενειάρχες και παλεύετε με σωρεία προβλημάτων καθημερινών μέσα στην οικογένεια, γνωρίζετε τις δυσκολίες. Αλλά «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεώ». Μόνο με τη δύναμη του Θεού θα νικήσετε τα εμπόδια. Το «αδύνατον» μπορεί να το λέει ο άπιστος, το «αδύνατον» μπορεί να το λέει ο ολιγόπιστος. Εσύ πιστεύεις; Αν πιστεύεις, μπρος, προχώρα! Αν δεν πιστεύεις, τα πάντα θα σου είναι δύσκολα. Πίστη μας χρειάζεται. Γι’ αυτό είπε ο Κύριος: «Εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως». Εάν έχετε πίστη ζωντανή, θερμή, ζωογόνο, καυστική, τότε θα πείτε στο βουνό «Φύγε» και θα το δείτε να ξεριζώνεται και να πέφτει στη θάλασσα. Θα δείτε να ξεριζώνονται τα εμπόδια τα μεγάλα και να εξαφανίζονται. Και έτσι με την πίστη τα βουνά γίνονται κάμποι. Και ενώ σκέπτεσαι, με τη βοήθεια του Θεού, ν’ ανεβείς στον Όλυμπο, βλέπεις το βουνό να χαμηλώνει, να γίνεται ίσιωμα και βαδίζεις σαν σε ευθεία οδό και «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεώ». Συνεπώς, αυτό το «αδύνατον» δεν μπορεί να υπάρχει στο στόμα του πιστού. Πιστεύεις; Βάδισε στα δυσκολότερα και μη φοβάσαι. Έτσι να είστε. Τότε θα είστε χριστιανικές οικογένειες και όχι κατ’ όνομα.

Διότι «Ου πας ο λέγων μοι, Κύριε, Κύριε» είναι δικός μου, αλλά αυτός που εφαρμόζει». Θέλω να σας ευχηθώ να μη διστάζετε να προχωρείτε, να προχωρείτε, να υψώνεστε παντού, να γίνετε μια ιδεώδης οικογένεια, να γίνετε η κατ’ οίκον εκκλησία. Αν δεν τα εφαρμόσετε, θα μοιάσετε στο νεανίσκο, που, όταν του είπε ο Χριστός «Πώλησον τα υπάρχοντά σου», έφυγε. Και ‘σεις ίδιοι είστε. Σας λένε: «Κάνετε παιδιά», «Κάντε προσευχή», «Διαβάστε το Ευαγγέλιο», «Νηστεύστε». Τίποτε. Τι Χριστιανοί είστε τότε. Λοιπόν, προσπαθήστε να εφαρμόσετε την τελειότητα της χριστιανικής ζωής. Να δείξετε παραδείγματα μεγάλα. Και μια οικογένεια, που ζει χριστιανική ζωή, φαίνεται ως όρος υψηλό, φαινόμενο στην κοινωνία. Μια τέτοια οικογένεια θαύμα είναι. Θαύμα, που συντελείται δια της δυνάμεως του Θεού και δια της θελήσεως της δικής σας.

Προσεύχομαι να κάνετε χριστιανικές οικογένειες και όχι ψευτοοικογένειες και να μη μοιάσετε στο νεανίσκο, ο οποίος εκτελούσε μεν ορισμένες εντολές, αλλά όταν του υπέδειξε την κορυφή, εγκατέλειψε το Χριστό και έφυγε μακριά. Είθε ο Κύριος όλους να σας ενισχύει στο δύσκολο δρόμο μιας χριστιανικής οικογένειας.

+Επίσκοπος Αυγουστίνος

Το είδαμε: ΕΔΩ

Ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης και η πραγματική ομολογία!

0
Ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης και η πραγματική ομολογία!

Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης και η πραγματική ομολογία!

 

Μια ομιλία του πραγματικά αγιωτάτου πατρός Αυγ. Καντιώτη, για τον πολύ μεγάλο άγιο, Θεόδωρο τον Στουδίτη! Την ανεβάσαμε στο youtube, μιας και δυστυχώς δεν υπήρχε…

Μερικά αποσπάσματα, απομαγνητοφωνημένα, όπως τα πήραμε από ‘δω.

«….Μέσα στα ανάκτορα ο τότε αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος ο ΣΤ΄  (780-797), είχε μια αγία γυναίκα. Το όνομά της Μαρία. Δεν είχε ο Κωνσταντίνος κανένα παράπονο εναντίον της Μαρίας. Οι ιστορικοί της εποχής εκείνης μαρτυρούν, ότι η Μαρία υπήρξε υπόδειγμα γυναικός. Κι όμως μια μέρα ο αυτοκράτορας τη διώχνει, την πετάει έξω από τα ανάκτορα. Έπειτα με στρατιώτες την παίρνει και την στέλνει σ  ένα μοναστήρι· κ’ εκεί, χωρίς τη θέλησί της, την κάνει καλόγρια, πράγμα που απαγορεύουν οι κανόνες. Δεν σταματά όμως εδώ το κακό. Αφού έδιωξε τη νόμιμη σύζυγό του, παίρνει ως σύζυγο μια άλλη γυναίκα, μια νέα, που έλαμπε από κάλλος σωματικό, αλλά εστερείτο ψυχικού κάλλους. Ο γάμος έγινε τη νύχτα, τα μεσάνυχτα, μέσα στα ανάκτορα. Και  επειδὴ δεν βρισκόταν άλλος ιερεύς στην Πόλι να τους στεφανώση, ένας παπάς από  κείνους που αποτελούν αίσχος για την Εκκλησία του Χριστού ―πάντοτε θα υπάρχουν προδότες παπάδες και προδότες δεσποτάδες―, ένας τέτοιος παπάς, ο Ιωσήφ, που ήταν πρωτόπαπας στην αγία Σοφία, ανέβηκε τη νύχτα απάνω και στεφάνωσε το παράνομο ζεύγος. Και μόνο αυτό; Την άλλη μέρα ο Κωνσταντίνος, ενώ η νόμιμη σύζυγος έκλαιγε μεσ΄  στοὺς τέσσερις τοίχους του κελλιού του μοναστηριού, αγκαζέ παρακαλώ με τη Θεοδότη, πάνω στην ανακτορική άμαξα μετά πολλής φαντασίας πήγε στην αγία Σοφία, κ’ εκεί η πόρνη και παλλακίς εστέφθη επισήμως αυγούστα, βασίλισσα.

Το πρώτο έγκλημα του αυτοκράτορος· έδιωξε τη νόμιμη γυναίκα του αναιτίως. Το δεύτερό του έγκλημα· την έκλεισε παρά τη θέλησί της στο μοναστήρι. Το τρίτο έγκλημα· πήρε ως σύζυγο την πόρνη αυτή, τη Θεοδότη. Το τέταρτο· την στεφανώθηκε νύχτα στα ανάκτορα. Το πέμπτο· έκανε βασίλισσα την παλλακίδα μέσα στην αγία Σοφία. Το έκτο· ποιό το έκτο; ότι το παράδειγμά του θα το μιμήθηκαν ασφαλώς υπουργοί, στρατηγοί, ναύαρχοι, μεγάλοι και μικροί, για ν’  ἀνάψῃ φωτιά μεγάλη στο έθνος.

Μεγάλο το σκάνδαλο. Και όμως κανείς δεν μιλούσε. Σιωπή νεκροταφείου. Ποιός να μιλήση;

Τότε μέσα στη σιωπή αυτή ακούστηκε βροντή κ  έλαμψε αστραπή. Κάποιος μίλησε, κάποιος φώναξε. Ποιός ήταν; Ο πατριάρχης; Όχι. Δεσπότης; Όχι. Ποιός; Ένας απλός ιερομόναχος, ο ηγούμενος του Στουδίου, ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, του οποίου να  χουμε την ευχή. Αυτός μίλησε. Αυτός ήλεγξε το παράνομο αυτοκρατορικό ζεύγος, ήλεγξε τον αυλοκόλακα ιερέα που τους στεφάνωσε, έκοψε δε και το μνημόσυνο του τότε πατριάρχου, επειδή κι αυτός δεν τιμώρησε τον παρανομήσαντα ιερέα.

Πάντοτε, σε σκληρές εποχές και σε στιγμές δύσκολες, αναδεικνύει ο Θεός πρόσωπα που με παρρησία θα υπερασπισθούν την πίστι. Όταν ο Δαυίδ αμάρτησε, παρουσιάστηκε ένας Νάθαν που στάθηκε εμπρός του και τον ήλεγξε. Κι όταν ο Αχαάβ ασέβησε με την περιβόητη εκείνη Ιεζάβελ, ένας Ηλίας ανέβηκε στα ανάκτορα και ήλεγξε το παράνομο βασιλικό ζεύγος. Κι όταν ο Ηρώδης έδιωξε τη νόμιμη γυναίκά του και πήρε την διαβόητη Ηρωδιάδα, ένας Πρόδρομος είπε το «Ουκ έξεστί σοι έχειν την γυναίκα του αδελφού σου». Κι όταν στην Κωνσταντινούπολι η Ευδοξία με τον Αρκάδιο αντιτάχθηκαν στην Εκκλησία, τότε ένας Χρυσόστομος ήλεγξε την κατάστασι. Έτσι και στην εποχή αυτή παρουσιάστηκε ο Θεόδωρος ο Στουδίτης.

Τι έκανε;

Πρώτον έπαυσε το μνημόσυνο, το πολυχρόνιο, του βασιλέως Κωνσταντίνου του ΣΤ΄. Δεύτερον έπαυσε το μνημόσυνο του πατριάρχου Ταρασίου (784-806).Τρίτον ξεσήκωσε το λαό. Τέλος, νύχτα η ώρα, έκανε λιτανεία μεσ’  στὴν Κωνσταντινούπολι και έσεισε ολόκληρη την πόλι.

Το αποτέλεσμα; Ανοίξτε την ιστορία να μάθετε το αποτέλεσμα.
Ο βασιλιάς ταράχτηκε. Και τι σκέφτηκε. Προσπάθησε με κολακείες και άλλα μέσα να κάνη τον άγιο Θεόδωρο να συγκατατεθή, εκμεταλλευόμενος και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Και το σημαντικό αυτό στοιχείο είνε, ότι η Θεοδότη, που πήρε ως βασίλισσα στ’  ανάκτορα ο Κωνσταντίνος διώχνοντας την αγία του γυναίκα τη Μαρία, η Θεοδότη αυτή ήταν εξαδέλφη του αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου!

Αν ήταν κανένας άλλος, θα είχε χαρά και αγαλλίασι. Αφού η εξαδέλφη του έγινε βασίλισσα, θα μπορούσε πλέον ν’  ανεβαίνῃ στα ανάκτορα και να επιτυγχάνη ό,τι θέλει. Εκείνος όμως δεν σκέφθηκε έτσι. Ιδού το μεγαλείο του αγίου. Δεν ανήκε στην κατηγορία εκείνων που έχουν υπεράνω του πνευματικού χρέους τις κοσμικές σχέσεις και υπεράνω της πνευματικής συγγενείας την κατά σάρκα συγγένεια. Όχι. Πάνω από τη σάρκα είνε το πνεύμα. Ο Χριστός είπε· «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα (ή αδελφούς ή γυναίκα ή άλλους συγγενείς) υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος» (Ματθ. 10, 37). Θ’ αγαπάς τη γυναίκα σου, θ’ αγαπάς τα παιδιά σου, θ’ αγαπάς τους συγγενείς σου, θ’ αγαπάς τους φίλους σου, θ’ αγαπάς τους πάντας, αλλά παραπάνω απ’ όλους θα  ’χῃς το Χριστό και την αλήθεια. Έτσι έκανε και ο Στουδίτης. Γι  αυτὸ δεν υπελόγισε τη Θεοδότη.

Εκείνη ήλπιζε, ότι ο εξάδελφός της, ο καλός της εξάδελφος, ο άγιος εξάδελφος, που ζούσε με την προσευχή και κρατούσε το κομποσχοίνι, θα τη δεχότανε. Πίστευε, ότι προσφέροντάς του ωρισμένα πολύτιμα δώρα θα τον έκαμπτε. Και μια μέρα πήρανε μια άμαξα με χρυσοστόλιστα άλογα, τη φόρτωσαν δώρα, διαμάντια και άλλα, και ξεκίνησαν με συνοδεία να πάνε στο μοναστήρι του εξαδέλφου της. Ένας σκοπός, που φύλαγε ψηλά στον πύργο του μοναστηριού, μόλις είδε να  ’ρχεται η βασιλική άμαξα με τη Θεοδότη και τον αυτοκράτορα, αμέσως ειδοποίησε τον ηγούμενο.

Τότε ο Θεόδωρος ο Στουδίτης διατάζει, να χτυπήσουν πένθιμα οι καμπάνες του μοναστηριού σαν να ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Κι όταν η αυτοκρατορική συνοδεία πλησίασε στην πύλη κ’ ήταν έτοιμη να μπη στο μοναστήρι, δέκα μοναχοί έκλεισαν με πάταγο την πόρτα κατάμουτρα στο βασιλιά. Έτσι η Θεοδότη επέστρεψε ταπεινωμένη στα ανάκτορα.

Ενώ λοιπόν ο Ιωσήφ την κολάκευσε, ο άγιος Θεόδωρος την ήλεγξε. Για την υπόθεσι του κόλακος αυτού ιερέως, του Ιωσήφ, που στεφάνωσε το παράνομο βασιλικό ζεύγος και εν συνεχεία καθαιρέθηκε επί της βασιλίσσης Ειρήνης της Αθηναίας (797-802) από τον πατριάρχη Ταράσιο, ο άγιος Θεόδωρος αναγκάστηκε να κόψη το μνημόσυνο και του επομένου πατριάρχου, του Νικηφόρου Α’  (806-815). Διότι κι αυτός, υποχωρώντας στην επιθυμία του αυτοκράτορος Νικηφόρου (802-811), αποκατέστησε με Σύνοδο τον Ιωσήφ στο ιερατικό αξίωμα. Η διακοπή αυτή του μνημοσύνου στοίχισε στον άγιο Θεόδωρο την πρώτη εξορία, την εξορία του στη νήσο Χάλκη.

Ύστερα απ΄αυτὸ ο Θεόδωρος ο Στουδίτης εξωρίστηκε και για δευτέρα φορά λόγω της ακάμπτου μαχητικότητός του. Αγωνίστηκε δε και υπέρ των αγίων εικόνων κάνοντας μάλιστα με τους μοναχούς του μέσα στην Πόλι και λιτανεία, που πήρε τη μορφή διαδηλώσεως του ορθοδόξου λαού κατά των αιρετικών εικονομάχων. Η διαδήλωσις αυτή του στοίχισε πάλι διωγμό και τρίτη εξορία. Στρατιώτες μπήκαν στο μοναστήρι δέρνοντας και χτυπώντας. Συνέλαβαν τον ηγούμενο και σκόρπισαν τους μοναχούς.

Πρώτη φορά είχε εξοριστή το 808 στη Χάλκη για τον παράνομο γάμο. Τη δευτέρα φορά εξωρίστηκε πάλι για τον ίδιο λόγο. Και τρίτη φορά εξωρίστηκε το 815 στη Σμύρνη για τις άγιες εικόνες· τότε τον έκλεισαν στο υπόγειο του μητροπολιτικού μεγάρου της Σμύρνης κ’ εκεί τον μαστίγωναν αλύπητα. Αργότερα, το 826, διαμαρτυρήθηκε τελευταία φορά και για τον παράνομο γάμο του αυτοκράτορος Μιχαήλ Β  (820-829).

Τέλος σε ηλικία 67 ετών, το έτος 826, μια βραδιά, μια αγία ημέρα, προαισθάνθηκε το τέλος του. Ήταν 9 Νοεμβρίου. Κάλεσε τα πνευματικά του παιδιά και τα αποχαιρέτισε. Τα τελευταία του λόγια ήταν· «Παιδιά μου, φυλάξατε ορθόδοξον την πίστιν και βίον ακηλίδωτον, και ο Θεός μαζί σας». Στις 11 Νοεμβρίου, ημέρα Κυριακή, τους παρακάλεσε να ψάλουν τον άμωμο, τον μεγαλύτερο ψαλμό του Ψαλτηρίου, τον 118ο. Κι όταν οι μοναχοί έλεγαν με δάκρυα το στίχο «Εις τον αιώνα ου μη επιλάθωμαι των δικαιωμάτων σου, ότι εν αυτοίς έζησάς με, Κύριε», δηλαδή· «Ω Θεέ μου, ποτέ δεν θα ξεχάσω τα λόγια του νόμου σου, γιατί μ’ αυτὰ μου έδωσες ζωή» (Ψαλμ 118,93), την ώρα εκείνη φτερούγισε η αγία του ψυχή και παρέδωσε το πνεύμα στον ουράνιο πατέρα.

Ο άγιος Θεόδωρος μετά την τρίτη εξορία δεν ξαναείδε το μοναστήρι του, που το κατέλαβαν άλλοι μοναχοί, οπαδοί των εικονομάχων. Μακριά από το Στούδιο, θλιβόμενος και προσευχόμενος, πέρασε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του εκεί, στον τόπο της εξορίας του, και έτσι έκλεισε τα μάτια του στο μάταιο αυτό κόσμο….»

[Εσπερινή ὁμιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
στην Αθήνα, στις 21-11-1976. Εδημοσιεύθη στὴν «Χριστιανική Σπίθα» (527-9/1996)]

 

 

 

Ἡ αγία Μόνικα πρότυπο (ὡς σύζυγος, νύφη, μητέρα) – Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Ἀυγουστίνου Καντιώτη

0
Ἡ αγία Μόνικα πρότυπο (ὡς σύζυγος, νύφη, μητέρα) – Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Ἀυγουστίνου Καντιώτη

Ἡ αγία Μόνικα πρότυπο (ὡς σύζυγος, νύφη, μητέρα) – (Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Ἀυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ αγία Μόνικα πρότυπο (ὡς σύζυγος, νύφη, μητέρα) - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Ἀυγουστίνου Καντιώτη
Ἑορτάζοντας τὴ μνήμη τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου, ἀγαπητοί μου, μεγάλου πατρὸς τῆς Ἐκκλησίας, δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε τὸ πρόσωπο ποὺ ὕστερα ἀπὸ τὸ Θεὸ συνετέλεσε τὰ μέγιστα στὴν διαμόρφωσι τοῦ χαρακτῆρος του.
Τὸ δὲ πρόσωπο αὐτὸ δὲν ἦτο ἄγ­γελος τοῦ οὐρανοῦ, Χερουβὶμ καὶ Σεραφίμ· ὑπάρχουν καὶ στὴ γῆ ἄγγελοι, ἔνσαρκοι ἄγγελοι. Καὶ ἔνσαρκος ἄγγελος, ποὺ ἐπάνω στὶς φτεροῦγες τῆς ἀγάπης ἐπῆρε τὸν ἱερὸ τοῦ­τον ἄνδρα καὶ τὸν ὕψωσε μέχρι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, εἶνε ἡ μητέρα του, ἡ ἁγία του μητέρα, ἡ Μόνικα.
Περὶ αὐτῆς θὰ ποῦμε λίγες λέξεις.
* * *
Ἡ ἁγία Μόνικα ὑπῆρξε ἡρωίδα. Καὶ ὅπως ἕνας ἥρωας παλεύει, ἔτσι καὶ αὐτὴ ἐπάλεψε. Σπανία γυναίκα. Τὸ εἶπα καὶ ἄλλοτε· πίσω ἀπὸ κάθε μεγάλον ἄνδρα ὑπάρχει κρυμμένη μία γυναίκα, ἡ ὁποία κρατᾷ τὰ μυστικὰ νήματα τῆς ἐξελίξεώς του.
Πίσω ἀπὸ τὸν Μέγα Βασίλειο εἶνε κρυμμένη ἡ ἁγία Ἐμμέλεια, ἡ ὁποία γέννησε ἐννέα τέκνα καὶ τὰ ἀνέθρεψε ἐν Κυρίῳ, πρωτότοκος δὲ υἱός της ἦταν ὁ Μέγας Βασίλειος. Πίσω ἀπὸ τὸν ἅγιο Γρηγόριο εἶνε κρυμμένη ἡ ἁγία Νόννα. Πίσω ἀπὸ τὸ Χρυσόστομο εἶνε ἡ ἁγία Ἀνθοῦσα, ἡ ὁποία σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν ἔμεινε χήρα καὶ ἀφωσιώθηκε ἐξ ὁλοκλήρου στὴν ἀνατροφὴ τοῦ τέκνου της, καὶ οἱ ἐθνικοὶ ἔλεγαν «Πώ πω τί γυναῖκες ἔχουν οἱ Χριστιανοί!».
Ἔτσι καὶ πίσω ἀπὸ τὸν σημερινὸ ἅγιο κρύβεται ἡ ἁγία Μόνικα, ἡ ὁποία μπορῶ νὰ πῶ, ὅτι περισσότερο ἀπὸ τὴν Ἐμ­μέλεια καὶ περισσότερο ἀπὸ τὴ Νόννα καὶ περισσότερο ἀπὸ τὴν Ἀνθοῦσα ἐκοπίασε γιὰ ν᾿ ἀναδείξῃ τὸν μέγα τοῦτον ἄνδρα.
Τί νὰ ποῦμε πρὸς τιμὴν τῆς γυναίκας αὐ­τῆς; Ὧρες ὁλόκληρες θὰ χρειάζονταν γιὰ νὰ διηγηθοῦμε τὸν βίο τῆς ἁγίας Μόνικας.
Ἡ ἡρωίδα αὐτὴ ἐπάλεψε πρῶτα – πρῶτα γιὰ τὸν ἄντρα της. Ὁ ἄντρας της, ὁ λεγόμενος Πατρίκιος, ἦταν ἀγροῖκος καὶ βάρβαρος Ῥωμαῖος. Εἰδωλολάτρης στὸ θρήσκευμα, θυμώδης, ἐκρηκτικὸς τύπος, μὲ τὸ ἐλάχιστο ξεσποῦσε καὶ φώναζε.
Καὶ ἡ Μόνικα τί ἔκανε; πῶς τὸν ἀντιμετώπιζε; Μὲ ἀπειλὲς καὶ μὲ ὕβρεις δὲν διορθώνεται ὁ ἄντρας. Μὲ φωνὲς καὶ ἐπιπλήξεις ἐξ­αγριώνεται περισσότερο. Ἡ φωτιὰ δὲν σβήνει μὲ πετρέλαιο, ἀλλὰ μὲ νερό.
Αὐτὸ τὸν ἀτίθασο χαρακτῆρα τὸν ἄλλαξε ἡ ἁγία συμπεριφορὰ τῆς Μόνικας, ποὺ στάθηκε βράχος ὑπομονῆς. Ἔτσι κατώρθωσε ὥσ­τε, ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια, αὐτὸς ὁ εἰδωλολάτρης νὰ ὁμολογήσῃ εἰλικρινῶς, ὅτι πιστεύει στὸν ἀληθινὸ Θεό. Καὶ λίγες ἡμέρες πρὸ τοῦ θανάτου του βαπτίσθηκε καὶ ἔγινε Χριστιανός. Τὸ θαῦμα αὐτὸ ἔγινε, γιατὶ ὁ Θεὸς τὸν ἀξίωσε νὰ ἔχῃ μιὰ τέτοια γυναῖκα.
Ἡ Μόνικα κέρδισε μεγάλη νίκη, κέρδισε τὸν ἄντρα της. Καὶ μόνο αὐτό; Πέτυχε νὰ σώ­σῃ καὶ κάποιον ἄλλο. Ποιόν ἄλλον ἔσωσε; Μὴ γελάσετε· διότι συνήθως τὸ ὄνομα τοῦ προσώπου αὐτοῦ προκαλεῖ εἰρωνεῖες καὶ γέλωτες, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα ἐξηγεῖται ψυχολογι­κά· δὲν εἶνε τοῦ παρόντος νὰ τὸ ἀναλύσουμε. Μέσα στὸ σπίτι τῆς ἁγίας Μόνικας ὑ­πῆρ­χε ἕ­να πρόσωπο δύστροπο, πολὺ δύστροπο, ποὺ δημιουργοῦσε συχνὰ σκηνές· καὶ τὸ πρόσωπο αὐτὸ ἦταν ἡ πεθερὰ τῆς Μόνικας.
Ὤ οἱ πεθερές, τί δράματα! Πάρα πολλὰ δι­αζύγια ὀφείλονται στὸ γεγονός, ὅτι δύσκολα ἡ νύφη συμβιβάζεται μὲ τὴν πεθερά. Πρέπει ἢ ἡ νύφη νὰ εἶνε ἁγία ἢ ἡ πεθερὰ νὰ εἶνε ἁ­γία. Διαφορετικά, τὸ σπίτι διαλύεται καὶ ὁ ἄν­τρας κλαίει πάνω στὰ ἐρείπια, γιατὶ δὲν μπορεῖ νὰ δι­χάσῃ τὴν καρδιά του· δὲν μπορεῖ νὰ ἔ­χῃ τὴν καρδιά του οὔτε στὴ μητέρα του ἀπολύτως οὔτε στὴ γυναῖκα του ἀπολύτως.
Οἱ πεθερὲς ἔχουν μία φοβερὴ ἰδιοτροπία. Θέλουν μονοπώλιο τὴν ἀγάπη. Θέλουν τὸ παι­δί τους νὰ τὸ ἔχουν μονοπώλιο· καὶ λησμο­­νοῦν, ὅτι ὁ ἄντρας ἀνήκει πλέον στὴ γυναῖ­κα του καὶ σ᾿ αὐτὴν πρέπει ν᾿ ἀφήσῃ τὴν καρδιά του. Ζηλοφθονεῖ ἡ πεθερὰ καὶ δημιουργεῖ σκηνὲς ἡφαιστειώδεις μέσα στὸ σπίτι.
Ἀλλὰ ἡ Μόνικα, πιστὴ καὶ ἀφωσιωμένη στὸ Θεό, κατώρθωσε καὶ τὸ ἄγριο αὐτὸ θηρίο ποὺ λέγεται κακιὰ πεθερὰ νὰ τὸ τιθασεύσῃ. Καὶ κατόπιν ἡ πεθερά της τὴν ἐγκωμίαζε! Συνήθως οἱ πεθερὲς κατηγοροῦν τὶς νύφες, καὶ κά­νουν τὴ ζωή τους μαρτύριο. Ἡ πεθερὰ ὅ­μως τῆς Μόνικας ἔψαλε τὸ μεγαλεῖο τῆς νύφης της.
Ἡ ἁγία Μόνικα νίκησε τὸν ἄντρα της, νίκησε τὴν πεθερά της. Ἀλλὰ ἡ πιὸ σκληρὴ μάχη ποὺ ἔδωσε στὴ ζωή της ἦταν γιὰ τὸ παιδί της. Ζωηρό, ὅπως εἶνε συνήθως τὰ ἔξυπνα παιδιά, ζωηρότατο καὶ ἀτίθασο, ὤ πόσο πόνο προξένησε στὴν καρδιά της ὁ μικρὸς Αὐγουστῖνος! Εἶνε ὁλόκληρη ἱστορία.
Ὁ Αὐγουστῖνος, παρ᾿ ὅλη τὴν εὐφυΐα του, ἔμπλεξε μὲ κακὲς παρέες. Καὶ «φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί» (Α΄ Κορ. 15,33). Ἐντὸς ὀλίγου, ἐκεῖνο τὸ μικρὸ ἄγγελο, ποὺ ἐπρώτευε στὰ μαθήματα καὶ ἔχαιρε νὰ τὸν βλέπῃ ἡ μητέρα του, τὸν εἶδε νὰ παρεκκλίνῃ καὶ νὰ πέφτῃ σὲ φοβερὰ θανάσιμα ἁμαρτήματα, τὰ ὁ­ποῖα περιγράφει ὁ ἴδιος εἰλικρινῶς στὸ βιβλίο ποὺ ὀνομάζεται Ἐξομολογήσεις· συνιστῶ στοὺς ἐγγραμμάτους νὰ τὸ διαβάσουν, εἶνε μεταφρασμένο σὲ πολλὲς γλῶσσες.
Πολὺ κοπίασε ἡ Μόνικα. Συμβούλευε διαρκῶς τὸ παιδί της. Καὶ κάθε βράδυ γονάτιζε, καὶ τὰ μεσάνυχτα κάτω ἀπὸ τὰ ἄστρα ἔχυνε ποταμοὺς δακρύων, γιὰ νὰ μετανοήσῃ ὁ Αὐ­γουστῖνος της.
Καὶ ὁ Θεὸς εἶδε τὰ δάκρυά της καὶ ἄκουσε τὴν κραυγή της. Ὅπως εἶπε ὁ ἱερὸς Ἀμβρόσιος ἐπίσκοπος Μεδιολάνων, ὁ διδάσκαλος τοῦ Αὐγουστίνου στὸν ὁποῖον ἐξωμολογεῖτο ἡ ἁγία Μόνικα κλαίουσα, «ἕνα παιδί, ποὺ ἡ μητέρα του κλαίει τόσο πολὺ γι᾿ αὐτό, εἶνε ἀδύνατον νὰ μὴ σωθῇ».
Καὶ ὁ πολυεύσπλαχνος καὶ μακρόθυμος Θεὸς ἄκουσε τὶς προσευχές. Ὁ Αὐγουστῖνος ὄχι μόνο μετανόησε, ἀλλὰ καὶ ἔγινε ἕνας ἐκ τῶν μεγάλων πατέρων καὶ διδασκάλων· δόξα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ δόξα τῆς μητέρας του Μόνικας.
Καὶ προτοῦ νὰ πεθάνῃ ἡ Μόνικα, σὲ ἡλικία 56 ἐτῶν, ὅταν πιὰ ὁ Αὐγουστῖνος ἦταν μιὰ ὡ­λοκληρωμένη προσωπικότητα ποὺ στρεφόταν πρὸς τὸ Θεό, λίγες μέρες πρὸ τῆς κοιμή­σεώς της ἔγινε, καὶ ὑπάρχει, ἕνας πολὺ συγ­κινητικὸς διάλογος μεταξὺ μητέρας καὶ υἱοῦ. Εἶπε ἡ Μόνικα στὸν Αὐγουστῖνο·
–Παιδί μου, δὲν θέλω πλέον νὰ ζήσω. Σὲ εἶδα Χριστιανὸ καὶ διδάσκαλο τῆς Ἐκκλησίας, μπορῶ τώρα νὰ πῶ «Νῦν ἀπολύεις τὴν δούλην σου, δέσποτα». Ἐπανέλαβε, δηλαδή, τὰ ῥήματα τοῦ πρεσβύτου Συμεών (Λουκ. 2,29).
Ἰδού, ἀγαπητοί μου, γιατί εἶνε ἡρωίδα ἡ ἁ­γία Μό­νικα. Δὲν εἶνε ἡρωίδες μόνο ἐκεῖνες ποὺ διαπρέπουν σὲ μάχες. Εἶνε βέβαια καὶ αὐτές. Μεγάλες ὅμως ἡρωίδες εἶνε κ᾿ ἐκεῖ­νες ποὺ ἀ­ναδείχθηκαν ἄξιες στὸν οἰκογενειακὸ βίο καὶ ἀνέδειξαν Χριστιανοὺς τοὺς συζύγους καὶ τὰ παιδιά τους. Ἔτσι προσέφεραν, ἀφανῶς, τεράστια εὐ­εργεσία στὴν κοινωνία.
* * *
Τὸ συμπέρασμα. Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ ἡρωίδες γυναῖκες περισσότερο ἀπὸ κάθε τι ἄλλο.
Δῶστε μου γυναῖκες σὰν τὴν Ἐμμέλεια, τὴ Νόννα, τὴν Ἀνθοῦσα, τὴ Μόνικα· καὶ τότε ἐν­τὸς ὀ­λίγου, μέσα σὲ μία εἰκοσαετία, θὰ δοῦμε ν᾿ ἀλλάζῃ τὸ πρόσωπο τῆς Ἑλλάδος. Ὅσο ἀ­ξίζει μία γυναί­κα ποὺ κλείνει στὰ στήθη της ἀγάπη πρὸς τὸ Θεό, ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα, ἀγάπη πρὸς τὰ μεγάλα καὶ ὑψηλά, δὲν ἀξίζουν ἑκατὸ δάσκαλοι καὶ χίλιοι ἱεροκήρυκες. Μεγάλη ἡ δύναμι τῆς γυναίκας, ποὺ ἔχει προορισμὸ νὰ ἀναπλάθῃ τὸν ἄνδρα.
Ἡ αγία Μόνικα πρότυπο (ὡς σύζυγος, νύφη, μητέρα) - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Ἀυγουστίνου ΚαντιώτηἜχουμε σήμερα τέτοιες γυναῖκες; Θὰ γινό­μουν πικρός, ἂν εἰσερχόμουν στὸ θέμα αὐ­τό. Χαρὰ τῆς Μόνικας ἦταν νὰ δῇ τὸ γυιό της τὸν Αὐγουστῖνο νὰ διδάσκῃ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ νὰ λειτουργῇ στὸ ναὸ τοῦ Ὑψίστου. Σήμερα ἡ χαρὰ τῶν Ἑλληνίδων μητέρων εἶνε νὰ δοῦν τὸ παιδί τους ἱεραποστολικὸ πρόσωπο; Ὤ ἀ­ναστενάζω! Θεέ μου, βοήθησε νὰ παρουσιασθοῦν νέοι ποὺ θὰ καταταγοῦν στὸν ἔνδοξο κλῆρο. Καὶ αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς μανάδες.
Διότι ὅσο ἀξίζει ἕνας ἄγαμος ἱεραπόστολος, ξίφος Θεοῦ, σάλπιγξ τοῦ εὐαγγελίου, κάμινος ἀγάπης, ὅσο ἀξίζει ἕνας κληρικὸς τέτοιος δὲν ἀξίζουν ὅλα τὰ κτήρια καὶ ὅλες οἱ ἐκ­κλησίες καὶ ὅλος ὁ ὑλικὸς ἐξοπλισμός.
Ἂς προσευχηθοῦμε στὸ Θεό, ὁ Κύριος ἡ­μῶν Ἰησοῦς Χριστὸς διὰ πρεσβειῶν τῆς ἁγίας Μόνικας καὶ τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου ν᾿ ἀναδείξῃ στὸ ἔθνος μας γυναῖκες, οἱ ὁποῖες νὰ συνεχίσουν τὴν ἱερὰ παράδοσι πρὸς δόξαν τῆς ἁγίας Τριάδος· ἀμήν.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης τὴν 15-6-1976. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 15-6-2001, ἐπανέκδοσις 16-5-2020.

«Πᾶνος»

Το είδαμε: ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

Στέλεχος της Ν.Δ. προωθεί τις τουρκικές σειρές!

1
Στέλεχος της Ν.Δ. προωθεί τις τουρκικές σειρές!

Στέλεχος της Ν.Δ. προωθεί τις τουρκικές σειρές!

Πλέον γίνεται ξεκάθαρο (και στον πιο αδαή) που πάνε το πράγμα οι πολιτικοί μας.

Και ενώ είμαστε μια ανάσα από την σύγκρουση με τους καλούς μας γείτονες, η πρώην Ευρωβουλευτής και νυν στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Νίκη Τζαβέλα, μας προτρέπει να δούμε την Τουρκική σειρά Alef, την οποία βρίσκει εξαιρετική!

Κι’ όμως, δεν είναι ψέμα…

Στέλεχος της Ν.Δ. προωθεί τις τουρκικές σειρές!

 

Πολυ «προχώ» λέμε…

 

Χρήστος

Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος (Φαίη).

0
Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος (Φαίη).

Σχόλιο Χρήστου (για το «ορθοπραξία») «Αν και δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε βέβαιοι, νομίζω πως πολλών αδελφών ο λογισμός (και ο δικός μου φυσικά) πήγε στο ίδιο ακριβώς πράγμα… Και δεν είναι τυχαίο που η εικόνα ράγισε πριν τον τορπιλισμό του “Έλλη”. Νομίζω πως έρχονται τα χειρότερα.»

 

βαρνάκοβα

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Μητροπολίτης Φωκίδος Θεόκτιστος «κλαίει» και «οδύρεται» για την πυρκαγιά που κατέστρεψε την Ιερά Μονή Βαρνάκοβας και την ιστορική θαυματουργή Εικόνα.

Όπως αποτυπώνει και η άνω φωτογραφία, στα αριστερά του Μητροπολίτη διακρίνεται ο Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης και Αρχιμανδρίτης της Ι.Μονής Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ στο Τρίκορφο Φωκίδος. Στα δεξιά του Μητροπολίτη διακρίνεται ένας ιερωμένος της Μητροπόλεως το όνομα του οποίου δεν γνωρίζω αλλά τον έχω δει σε αρκετές κοινές εμφανίσεις με τον Μητροπολίτη Φωκίδος. Οι τρεις αυτοί κληρικοί έχουν κάποια ιστορία…

Αν θυμόμαστε τον Μητροπολίτη Φωκίδος Θεόκτιστο για κάτι, αυτό είναι για την ολόθερμη στήριξή του στην απόφαση του πατριάρχη Βαρθολομαίου να φυτέψει το φίδι των ουνιτίζοντων, αχειροτόνητων και καθηρημένων σχισματικών στην Ουκρανία, οι οποίοι έως τώρα σκαρφίζονται τρόπους να καταφάγουν το Σώμα της Κανονικής Εκκλησίας του Μητροπολίτη Ονουφρίου.

Πριν 7 μήνες ακριβώς ο Μητροπολίτης Θεόκτιστος δέχτηκε στην Μητρόπολή του τους δύο Ουκρανούς σχισματικούς με την συνοδεία τους που είχαν επισκεφθεί την Ελλάδα. Στις 14 Νοεμβρίου τελέστηκε μιαρό συλλείτουργο στην Ιερά Μονή του Τρικόρφου. Στην διάρκεια της ομιλίας του τότε ο Φωκίδος Θεόκτιστος είπε το αμίμητο!: «Δεν θα γίνονται πλέον δεκτοί στα όρια της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος Ρώσοι κληρικοί και λαϊκοί που δεν αναγνωρίζουν την υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου μας Βαρθολομαίου χορηγηθείσα αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας υπό τον Μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιον. Η οποία αυτοκεφαλία ανεγνωρίσθη και από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος υπό τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον»!!

Μετά το Τρίκορφο οι σχισματικοί επισκέφθησαν τις γυναικείες Ιερές Μονές Αγίου Νεκταρίου και Παναγίας Βαρνακόβης «όπου έτυχαν θερμής υποδοχής», αναφέρει το δημοσίευμα. Στις 14 Νοεμβρίου του 2019 οι σχισματικοί επισκέφθηκαν την Ιερά Μονή Βαρνάκοβας και στις 14 Ιουνίου του 2020 λίγο μετά τις 9 το βράδυ το Μοναστήρι παραδόθηκε στις φλόγες.

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν διακρίνονται οι τρεις κληρικοί που «διασκέδασαν» τους σχισματικούς και σήμερα επέστρεψαν στον τόπο του εγκλήματος!!

Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος (Φαίη).
Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος (Φαίη).

Η Ιερά Μητρόπολη Φωκίδος στην ιστοσελίδα της σε δημοσίευμα με τίτλο: «Θλίψη και πένθος στην Ιερά Μητρόπολη Φωκίδος» κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην ολοσχερή καταστροφή της θαυματουργού εικόνας της Μονής:

Κόσμημα, σέμνωμα και καύχημα της Ι. Μονής υπήρξε ανά τους αιώνες όχι η αυτοκρατορική καταγωγή των πρώτων κτιτόρων της, όχι τα υπέροχα ψηφιδωτά δάπεδα του καθολικού, όχι το σπάνιο αρχείο της βιβλιοθήκης με τα περίφημα χρυσόβουλα, αλλά η θαυματουργός και εφέστιος εικόνα της Παναγίας, της Μεγαλομάτας Παναγιάς, της Γιάτρισσας, που το στοργικό Της βλέμμα έστρεφε και παρακολουθούσε τα παιδιά Της όπου και αν αυτά βάδιζαν, θεραπεύοντας συγχρόνως στην ψυχή και στο σώμα τους «πάθη πολλά και χαλεπά».
Το εμφανές ράγισμα κατά μήκος του προσώπου Της έγινε ταυτόχρονα με τον τορπιλισμό του ευδρόμου «Έλλη» στην Τήνο στις 15 Αυγούστου του 1940 και φανερώνει τη φοβερά προστασία Της στο δοκιμαζόμενο γένος.
Με αφορμή τις θλιβερές στιγμές που ζει η τοπική μας Εκκλησία, γονυπετείς στις προσευχές και στις δεήσεις μας, κ η ρ ύ σ σ ο υ μ ε την Ιερά μας Μητρόπολη σε γενικό πένθος έως τις 14.8.2020,
 συμπάσχοντας στη σκληρή δοκιμασία της δεινώς εμπερίστατης ιεράς Αδελφότητος των μοναζουσών.

Προσκαλούμε δε τους πιστούς να γίνουν συναγωνιστές της πίστεως και της αγάπης με εντατική προσευχή, ειλικρινή μετάνοια και συντριβή καρδίας, ώστε ο Θεός της παρακλήσεως, των οικτιρμών και της φιλανθρωπίας να αποτρέψει οποιαδήποτε περαιτέρω  θλίψη, κίνδυνο, ανάγκη και πένθος από ολόκληρο το έθνος μας.

Διερωτώμαι εάν ο Μητροπολίτης Θεόκτιστος που έγραψε το παραπάνω έκατσε να σκεφθεί όλους αυτούς τους μήνες αν αυτό που έκανε τότε με τους σχισματικούς πλήγωσε την Παναγία. Πώς είναι δυνατόν να μιλάει για μετάνοια ο Μητροπολίτης Φωκίδος Θεόκτιστος και να μην έχει ανακαλέσει τις θέσεις του για τους σχισματικούς; Η Παναγία μας προτίμησε να αποσύρει την Χάρη Της παρά να ανεχθεί αυτήν την σκληρή αμετανοησία.

Τί να τα κάνουμε τα παχιά δακρύβρεχτα λόγια; Απ’ αυτά μπουχτήσαμε. Γνωρίζουμε πολύ καλά για ποιους λόγους το έθνος μας θα περάσει από αναμμένο καμίνι.

Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος (Φαίη).

ΠΡΟΔΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΕΙ ΔΡΑΜΙ.

Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος (Φαίη).

-https://www.youtube.com/watch?v=UgqlQR_1UWQ&feature=emb_rel_end


Φαίη.

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ