Διάφορα

Αρχική Διάφορα

Οι καταδίκες της Pfizer!

Οι καταδίκες της Pfizer!

από τον λογαριασμό του Crocodile (στο twitter)

Ἡ ἀνοησία τῆς ἀγέλης
O πρώτος κληρικός παγκοσμίως που έκανε το εμβόλιο της Pfizer.

 

(1) Έχει η Pfizer καταδικασθεί σε πρόστιμα και αποζημιώσεις ΔΙΣεκατομμυρίων, επειδή κυριολεκτικά διέπραξε την μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία της φαρμακοβιομηχανίας, προωθώντας τα φάρμακά της με ψευδείς και συχνά επικίνδυνους ισχυρισμούς;

Ναι. ✅

Οι καταδίκες της Pfizer!Οι καταδίκες της Pfizer!

(2) Έχει η Pfizer καταδικασθεί σε πρόστιμα δεκάδων εκατομμυρίων, επειδή δωροδοκούσε συστηματικά κυβερνητικούς αξιωματούχους στην Ευρώπη, τη Ρωσία και την Κίνα, προκειμένου να επεκτείνει την επιχειρηματική της αυτοκρατορία;

Ναι. ✅

Οι καταδίκες της Pfizer!

(3) Έχει η Pfizer καταδικασθεί σε πρόστιμα και αποζημιώσεις ύψους 142 εκατομμυρίων δολλαρίων, επειδή, εκτός από το ότι εξαπατούσε τους καταναλωτές, χειραγωγούσε την αγορά με εκβιασμούς και χρηματισμούς, για πάνω από μία δεκαετία;

Ναι. ✅Οι καταδίκες της Pfizer!

(4) Έχει αποδειχθεί από το FBI ότι η Pfizer ξόδεψε πολλά εκατομμύρια, προκειμένου να εξαγοράσει ιατρούς, για να προωθήσουν τα προϊόντα της, μετατρέποντας ουσιαστικά τους επιστήμονες σε influencers;

Ναι. ✅

Οι καταδίκες της Pfizer!

(5) Έχει η Pfizer γλυτώσει TA ΠΑΝΤΑ μόνο με πρόστιμα, διότι είναι ένας κολοσσός τόσο ισχυρός, που η καταδίκη της κι ο αποκλεισμός της από την αγορά θα σήμαινε την κατάρρευση του αμερικανικού συστήματος υγείας, με ένα ντόμινο ανυπολόγιστων οικονομικών συνεπειών;

Ναι. ✅

Οι καταδίκες της Pfizer!

(6) Έχει αποδειχθεί ότι η Pfizer χρησιμοποιούσε εκατοντάδες ΠΑΙΔΙΑ ως πειραματόζωα για τα φάρμακά της, με αποτέλεσμα πολλά εξ αυτών να πεθάνουν ή να μείνουν ανάπηρα και παράλυτα, και την έβγαλε πάλι καθαρή πληρώνοντας;

Ναι. ✅

Οι καταδίκες της Pfizer!Οι καταδίκες της Pfizer!

Ο π. Επιφάνιος  Θεοδωρόπουλος για τον Καζαντζάκη – Νόστιμο φαγητό με λίγο … υδροκυάνιο!

Θεοδωρόπουλος για τον Καζαντζάκη

Ο π. Επιφάνιος  Θεοδωρόπουλος για τον Καζαντζάκη – Νόστιμο φαγητό με λίγο … υδροκυάνιο!

kazantzakis 22


σ.σ.: Ήρθε, έτσι, στο μυαλό, διαβάζοντας τα σχόλια στο άρθρο που κυκλοφορεί πολύ από προχθές, στα ιστολόγια ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ, Τρελογιάννης και το Ορθοπραξία. 


-Γέροντα, ο Καζαντζάκης εκτός από τα τόσα στραβά που λέει, έχει και κάποια καλά. Γιατί τον πετάμε εξ ολο­κλήρου και δεν τον αξιολογούμε, να πούμε αυτό είναι καλό, εκείνο κακό;

– Αν κάποιος φτιάξη ένα ωραίο φαγητό με ακριβά υλικά και πολλή τέχνη και το κάνη πεντανόστιμο, αλλ’ ύστερα ρίξη καμμιά δεκαπενταριά σταγόνες υδροκυανί­ου, θα φάη κανείς αυτό το φαγητό; Σάς ερωτώ. Μα είναι νόστιμο, μα έχει καλά υλικά, μα… Ναι, αλλά έπεσε δηλη­τήριο επάνω. Ποιος θα τολμήση, έστω να δοκιμάση, ένα φαγητό, που έχει μέσα υδροκυάνιο, που όχι άνθρωπο, αλλά ελέφαντα σκοτώνει;

Αυτό έχει κάνει και ο Καζαντζάκης. Κι αν κάπου – κά­που έχη και κάποια σελίδα της προκοπής, λίγο πιο πέρα, στην άλλη, ρίχνει υδροκυάνιο μέσα. Γιατί να συστήσου­με να τον διαβάσουν οι νέοι μας; Θα οικοδομηθούν, θα ωφεληθούν; Τι να πάρουν από τον Καζαντζάκη, που κά­θε λίγο και λιγάκι λέγει αθλιότητες και αισχρότητες; Δεν ξέρεις σε ποια σελίδα θα σου πη κάτι καλό και σε ποια σελίδα θα σου πη τις αχρειότητές του.

Και επί τέλους γιατί είναι τόσο αναγκαίο να διαβάσω τον Καζαντζάκη; Χάθηκαν οι άλλοι λογοτέχνες; Ή μή­πως πρόκειται για αναντικατάστατα επιστημονικά συγ­γράμματα; Αν κάποιος μεγάλος εφευρέτης, ένας επι­στήμονας (δεν τα κάνουν αυτά οι εφευρέτες) σ’ ένα βι­βλίο επιστημονικό γράφη και μερικές σελίδες τέτοιες, θα πη κανείς, τι να κάνω, πρέπει να το διαβάσω, διότι έχει μέσα π.χ. ιατρικά θέματα και πρέπει να τα μάθω. Στη λογοτεχνία όμως δεν ισχύει αυτό. Γιατί, λοιπόν να διαβάσω τον Καζαντζάκη; Για να αντιμετωπίζω σε κάθε σελίδα την κόπρο που προσφέρει;

Στο «Φτωχούλη του Θεού» λέει ο Καζαντζάκης, ότι το καλλίτερο κήρυγμα περί Θεού το βρήκε στην άνθησι της αμυγδαλιάς. Και μέσα στο ίδιο βιβλίο έχει σελίδες παν­άθλιες και υβριστικές. Και μετά απ’ όλα αυτά δεν έχει «την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν», όπως έλεγαν για την αρχαία ελληνική τραγωδία.

Καζαντζάκης και Μέγας Βασίλειος

-Γέροντα, κάτι ανάλογο δεν μπορούμε να πούμε για τον Καζαντζάκη, όπως ο Μ. Βασίλειος για τους αρχαίους συγγραφείς; Δηλαδή να παίρνουμε το τριαντάφυλ­λο και να παραμερίζουμε τα αγκάθια;

-Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Ο Μέγας Βασίλειος δεν παρώτρυνε στη μελέτη των ειδωλολατρών συγγραφέων. Τι έκανε; Έγραψε την πραγματεία «Προς τους νέους όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων» για τους ανεψι­ούς του, οι οποίοι θα ήρχοντο στην Αθήνα να σπουδά­σουν την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Και τους λέγει: «Προσέξτε, οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι έχουν και με­ρικά σημεία σωστά, αλλά έχουν και πολλά στραβά κι ανάποδα. Ό,τι, λοιπόν, κάνετε με το τριαντάφυλλο που κό­βετε το λουλούδι και αφήνετε τα αγκάθια να μη σάς κεν­τήσουν, μη σάς τρυπήσουν και σάς ματώσουν, έτσι να κά­νετε και με τους αρχαίους. Ό,τι καλό βρήτε στους αρχαί­ους, πάρτε το, προσέξτε, όμως, μη παρασυρθήτε από τα κακά».

Άλλο είναι να πης σ’ ένα νέο, που πάει να σπουδάση ελληνική φιλοσοφία, «Κοίτα, παιδί μου, μη παρασυρθής από τα στραβά και τ’ ανάποδα, αλλά να δεχθής τα ωφέ­λιμα», και άλλο να του λες, «Παιδί μου, θα ωφεληθής πολύ, πάρα πολύ, είναι απαραίτητο να διαβάσης την αρχαία ελληνική φιλοσοφία». Δεν είπε τέτοια πράγματα ο Μέγας Βασίλειος.

Και όχι μόνο δεν είπε κάτι τέτοιο, αλλά σε επιστολή του προς τον Ευστάθιον Σεβαστείας εξομολογούμενος λέγει: «Εγώ πολύν χρόνον προσαναλώσας τη ματαιότητι και πάσαν σχεδόν την εμαυτού νεότητα εναφανήσας τη ματαιοπονία, ην είχον προσδιατρίβων τη αναλήψει των μαθημάτων της παρά Θεού μωρανθείσης σοφίας, εξ ύπνου βαθέος διαναστάς, απέβλεψα μεν προς το θαυμαστόν φως της αλήθειας του Ευαγγελίου, κατείδον δε το άχρηστον της σοφίας των αρχόντων του αιώνος τούτου των καταργουμένων. Πολλά την ελεεινήν μου ζωήν αποκλαύσας, ηυχόμην δοθήναί μοι χειραγωγίαν προς την εισαγωγήν των δογμάτων της ευσεβείας. Και προ γε πάν­των επιμελές ην μοι διόρθωσίν τινα του ήθους ποιήσασθαι πολύν χρόνον εν ταις προς τους φαύλους ομιλίαις διαστραφέντος»[1].

Δηλαδή: Σπατάλησα την ζωή μου στη ματαιότητα (ονομάζει ματαιοπονία τον κόπο, που διέθε­σε για την μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας). Όταν ξύ­πνησα, σαν από βαθύ ύπνο, και απέβλεψα προς το θαυ­μαστό φως της σοφίας του Ευαγγελίου, ευχόμουν, ζήτη­σα από τον Θεό, να μου δώση κάποιον που θα με χειραγωγήση «εις την εισαγωγήν των δογμάτων της ευσεβείας», στη χριστιανική διδασκαλία. Και πριν από όλα ήθε­λα να κάνω κάποια διόρθωσι του ήθους μου, διότι και αυτό είχε διαστραφή, είχε χαλάσει κάπως ο χαρακτήρας μου, από την πολλή επαφή που είχα με τους φαύλους.

Δεν είχε πορνεύσει ο Μέγας Βασίλειος, δεν είχε μοιχεύσει, δεν είχε ψευδορκήσει, δεν είχε πλαστογραφήσει. τους αρχαίους Έλληνες διάβαζε, και αποκλαίει την ζωή του και την ονομάζει ελεεινή· τόσο πολύ οικτείρει τον εαυτό του διότι έχασε χρόνο πολύτιμο μελετώντας την ελληνική φιλοσοφία. Σκεφθήτε, τι θα πούμε εμείς τώρα για τους νέους μας; Να τους παραπέμψουμε  να διαβά­σουν ένα «χριστιανό» βαπτισμένο (τον Καζαντζάκη), που καθυβρίζει καπηλικώτατα τον Κύριο; Πόσο θα βλαβή το ήθος τους από την σχέσι μ’ αυτό τον άνθρωπο;

Παλαιά τα φαρμακεία δεν είχαν όλα τα φάρμακα έτοι­μα, όπως τα έχουν τώρα. Είχαν γουδί, και κατασκεύαζαν το φάρμακο. Τότε, λοιπόν, είχαν και μερικά μπουκαλάκια, που έγραφαν απ’ έξω poison, δηλαδή δηλητήριο. Αυτό κάνει ο Μ. Βασίλειος με το παραπάνω έργο του. Λέει poison, παιδιά μου! Προσέξτευπάρχει και δηλητή­ριο στην ελληνική φιλοσοφία, μη το πάρετε. Ο Πλάτων μιλάει για κοινοκτημοσύνη γυναικών, ο Αριστοτέλης λέγει, ότι οι άνθρωποι διακρίνονται εκ φύσεως σε δού­λους και ελευθέρους κ.λπ. (δεν τα αναπτύσσει αυτά ο Μ. Βασίλειος εγώ τα προσθέτω). μη πάρετε τέτοια πράγμα­τα. Μακρυά! Μερικά άλλα που είναι καλά, αυτά πάρτε τα. Εφιστά την προσοχή να μη βλαβούν μια και τα διά­βαζαν. Δεν τους προτρέπει.

Τι σχέσι έχουν αυτά με τον Καζαντζάκη, ο οποίος αξιώθηκε να γνωρίση το Ευαγγέλιο, να γεννηθή στην Ορ­θόδοξη Εκκλησία, ν’ ακούση την διδασκαλία την χρι­στιανική, και μετά όχι απλώς την απέπτυσε, αλλά και την κύλησε στο βόρβορο;

«Θρησκεύον ον»

Λένε μερικοί: «Θρησκεύον ον ο Καζαντζάκης. Είχε πνευματικές ανησυχίες και αναζητήσεις».

Και τι μ’ αυτό; Που κατέληξε; Ξέρετε τι ζήτησε ο ίδιος να γραφή στον τάφο του; «Δεν ελπίζω τίποτα· δε φο­βούμαι τίποτα· είμαι ελεύθερος». Και εγράφη βεβαίως. Πηγαίνετε στα κοιμητήρια να διαβάσετε επιγραφές πά­νω στους τάφους πιστών ανθρώπων. «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών» ή «Αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις»[2] ή «Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων»[3] και άλλα.

Γνωρίζετε ποια ήταν η τελευταία λέξις του Καζαντζά­κη; «Διψώ». Και έγραψε πολύ ευστόχως και ευφυώς ο π. Θεόκλητος ο Διονυσιάτης σ’ ένα άρθρο του: «Άραγε πριν ακόμη βγη η ψυχή του να προγευόταν την βασανι­στική φλόγα της καμίνου του πυρός του εξωτέρου σαν τον πλούσιο που ωδυνάτο εν τη φλογί εκείνη και ήθελε κάποιον να του αναψύξη την γλώσσα;».

Πνεύμα δειλίας ή δυνάμεως;

-Ποια η στάσις της επισήμου Εκκλησίας, όταν άρχι­σαν να κυκλοφορούν τα βιβλία του Καζαντζάκη;

-Η Εκκλησία, η Ιερά Σύνοδος, τα καταδίκασε με επί­σημη ανακοίνωσί της.

-Είναι αφωρισμένος ο Καζαντζάκης;

-Όχι. Δεν είναι αφωρισμένος. Κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να αφορισθή. Εν πάση περιπτώσει, δεν αφωρίσθηκε. Ετάφη, δυστυχώς, μεγαλοπρεπώς. Αφού δεν είχε αφορισθή, θα έπρεπε να ταφή εκκλησιαστικώς. Αλλ’ αντί να στείλη η Εκκλησία της Κρήτης στην κηδεία ένα παπά να του ψάλη το «Άμωμοι εν οδώ αλληλούια» και το «Ανάπαυσον ο Θεός τον δούλον σου», πήγε μεγαλο­πρεπώς ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, ο Μητροπολίτης, όπως τότε λεγόταν, Κρήτης. Πιέσθηκε ή όχι, δεν έχει καμμία σημασία. «Ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δει­λίας, αλλά δυνάμεως»[4]. Δυστυχώς παρέστη και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης!

  1. PG 32,824.
  2. Ησ. 26,19.
  3. Α’ Κορ. 15,20.
  4. Β’ Τιμ. 1,7.

kazantzakis epifanios ex

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ   

Από το βιβλίο:

ΧΡΙΣΤΩ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΡΑΘΩΜΕΘΑ A΄ Έκδοσις Οκτώβριος 2003 (σελ: 115-120)

Ιερόν Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος 180 20 Τροιζήνα

τηλ. 22980-35320 & 210-8220542 fax. 22980-35480

ISBN: 960-85949-2-8

Αντιγραφή από: www.entaksis.gr

Ο π. Επιφάνιος  Θεοδωρόπουλος για τον Καζαντζάκη - Νόστιμο φαγητό με λίγο ... υδροκυάνιο!

Ηταν (και) Ραβίνος ο Πατριάρχης Αθηναγόρας;

Ραβίνος ο Πατριάρχης Αθηναγόρας

Ηταν (και) Ραβίνος ο Πατριάρχης Αθηναγόρας;

Άρθρο του orthochristian, μεταφρασμένο από το orthopraxia.gr

Photo: 1.bp.blogspot.com
Photo: 1.bp.blogspot.com

Μια νέα έκθεση από το Orthodoxy and World Religions, αδελφή ιστοσελίδα του γνωστού ιστολογίου Mystagogy του Ιωάννη Σανιδόπουλου, αποκαλύπτει ότι ο περίφημος Πατριάρχης Αθηναγόρας της Κωνσταντινούπολης χρησίμευε ως ραβίνος για Εβραίους φίλους του, την ίδια στιγμή που ήταν Ορθόδοξος μητροπολίτης.

Ακόμα, (αναφέρεται πως) ο ίδιος ο Πατριάρχης θυμάται πώς συνήθιζε να εξομολογείται σε έναν μουσουλμάνο δερβίση στην παιδική του ηλικία, επειδή δεν εμπιστευόταν τον τοπικό ιερέα.

«Έχουν γραφτεί πολλά πράγματα για τον πρώην Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα και τις οικουμενικές του δραστηριότητες. Κάποια από αυτά πράγματα μπορούν να θεωρηθούν ως θετικά βήματα, αλλά υπάρχουν και πράγματα τόσο απαράδεκτα που δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι είναι αλήθεια χωρίς να δει πρώτα τα στοιχεία. Ένα από αυτά, (τα πράγματα) είναι ο ισχυρισμός ότι κάποτε είχε υπηρετήσει ως Ραβίνος στους Εβραίους την ίδια στιγμή που ήταν Μητροπολίτης για Ορθόδοξους Χριστιανούς », αναφέρει στην έκθεσή του ο Σανιδόπουλος.

Όπως θυμάται, ο Σανιδόπουλος, του είχαν πει ότι οι αποδείξεις αυτού του ισχυρισμού θα μπορούσαν να βρεθούν στο άρθρο των New York Times, «Οι Έλληνες Εβραίοι προσεύχονται για νίκη», από τις 25 Νοεμβρίου 1940, όταν ο Αθηναγόρας ήταν Αρχιεπίσκοπος της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής.

Σε δεξίωση προς τιμήν του, μετά από μια ακολουθία (προσευχής) σε συναγωγή της Νέας Υόρκης, Ο Αρχ. Αθηναγόρας είπε ότι είχε «απολαύσει τις τελετές πάρα πολύ » και ότι ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένος επειδή το μεγαλύτερο μέρος αυτής της κοινότητας Ελλήνων Εβραίων προέρχεται «από τη δική του πόλη, τα Ιωάννινα ».

“Είμαστε από την ίδια πόλη και είμαι πολύ περήφανος γι ‘αυτούς”, πρόσθεσε. Και ομολογεί: « Στην Κέρκυρα, όπου κάποτε έζησα, ενήργησα πολλές φορές ως ραβίνος για τους Εβραίους φίλους μου. »

Όπως θυμάται ο Σανιδόπουλος, ο Αθηναγόρας ήταν νέος διάκονος όταν εξελέγη Μητροπολίτης Κέρκυρας το 1923, όπου παρέμεινε μέχρι να μετακομίσει για να υπηρετήσει στην Αμερική το 1930. Έτσι, με τη δική του παραδοχή, ο τότε Μητροπολίτης Αθηναγόρας υπηρέτησε ως Εβραίος ραβίνος πολλές φορές, την ίδια στιγμή που ήταν ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο Σανιδόπουλος σχολιάζει: «Αν και είναι αλήθεια, δύσκολα σε εκπλήσσει. Ο Αθηναγόρας είναι γνωστός ακραίος όσον αφορά τον οικουμενισμό και πολλοί Ορθόδοξοι πιστοί τον καταδίκασαν για αυτό. Σε τελική ανάλυση, σε μια επιστολή προς τον Πάπα Παύλο VI το 1968, όχι μόνο επαίνεσε τον Πάπα ότι ήταν μεγαλύτερος από τον Απόστολο Παύλο, αλλά του είπε επίσης ότι μνημόνευε το όνομά του σε κάθε Θεία Λειτουργία, αφού, σύμφωνα με τον ίδιο τον Αθηναγόρα, το Μεγάλο Σχίσμα έληξε το 1965. “

Ήταν ο ίδιος, ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο οποίος ήρε το ανάθεμα του 11ου αιώνα εναντίον του Πάπα Ρώμης, και κήρυξε μονομερώς ότι το σχίσμα μεταξύ της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Καθολικής εκκλησίας είχε πάψει να υφίσταται.

Ο 64ος Κανόνας  των Αγίων Αποστόλων αναφέρει: «Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω.

Photo: 1.bp.blogspot.com

 

Photo: 1.bp.blogspot.com

 

Photo: 1.bp.blogspot.com

Ακόμα, ο Σανιδόπουλος, γράφει ότι ο προκάτοχος του Αθηναγόρα, Πατριάρχης Μαξίμος Β’, είπε ότι είδε τον Αθηναγόρα να προσεύχεται σε τζαμιά τόσο στην Κωνσταντινούπολη όσο και στην Ιερουσαλήμ, και ότι του είχε αναφέρει (ο ίδιος ο Αθηναγόρας):

«Στο χωριό μας, είχαμε στο πατρικό μας σπίτι δύο άτομα, τον ιερέα και τον δερβίση, τον δερβίση Κάμιλ. Εξομολογούμασταν και λέγαμε τα μυστικά μας στον Μουσουλμάνο δερβίση Κάμιλ, γιατί δεν είχαμε εμπιστοσύνη στον ιερέα μας. ”

Και ο Σανιδόπουλος καταλήγει: «Ως εκ τούτου, ως παιδί, ο Αθηναγόρας μεγάλωσε έχοντας έναν δερβίση του Ισλάμ ως τον πνευματικό του πατέρα, βάζοντας τον πάνω από τον ορθόδοξο ιερέα του χωριού του. Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι ο οικουμενισμός του έφτασε σε τέτοια άκρα, άκρα που θα αποδειχθούν εξαιρετικά επιβλαβή για την ενότητα του Ορθόδοξου κόσμου. “

 

Άρθρο του orthochristian, μεταφρασμένο από το orthopraxia.gr

 

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

Ηταν (και) Ραβίνος ο Πατριάρχης Αθηναγόρας;

Τελικά είδατε ανθρώπους να καταρρέουν, στο δρόμο, από τον Κορονοϊό;

είδατε ανθρώπους να καταρρέουν

Τελικά είδατε ανθρώπους να καταρρέουν, στο δρόμο, από τον Κορονοϊό;

 

 

Σίγουρα θα θυμάστε τις εικόνες τρομοκρατίας από την Κίνα πέρυσι τον Ιανουάριο… Τα ελληνικά κανάλια, εκείνη την περίοδο, αρέσκονταν πολύ σε τέτοιες εικόνες…

 

 

Αλήθεια, είδατε έστω και ένα τέτοιο περιστατικό στην Ελλάδα;

Coronavirus: Bodies left at home and on streets in one city in Ecuador

 

213 dead, 9,692 cases of coronavirus confirmed in China - YouTube

 

 

Προφητική ομιλία (απομ/φώνηση): “Εχεμύθεια των πιστών σε καιρό διωγμού”. ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Προφητική ομιλία (απομ/φώνηση): “Εχεμύθεια των πιστών σε καιρό διωγμού”. ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Η μεταφορά της απομαγνητοφώνησης, σε ηλεκτρονικό κείμενο, από την Ελένη Λιναρδάκη (Βοήθεια της ο άγιος γέροντας)

 

αδιάφορη στάση των Νεοελλήνων


Ο π. Αθανάσιος, σε μια φοβερά επίκαιρη ομιλία του. Κάτι σαν εγχειρίδιο για τις μέρες που ζούμε.

Αλήθεια πόσο σημαντική είναι η εχεμύθεια στους καιρούς μας;
Τι κίνδυνος υπάρχει από την “ακράτεια” της γλώσσας και πόσο εύκολα μπορεί να καταστεί κάποιος προδότης; Πόσες μορφές έχει η προδοσία και πόσο συχνό (θα) είναι το φαινόμενο της προδοσίας στις μέρες μας;


 

 Η εχεμύθεια των πιστών σε θέματα εκκλησιαστικά και εν καιρώ διωγμού

           [απόσπασμα από την 127η ομιλία στις Πράξεις των Αποστόλων]

 

    …Εδώ τίθεται ένα πάρα πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα· το οποίον εμένα με απασχολεί πολλά χρόνια, μια που κι εσείς κι εγώ βρισκόμεθα μέσα στην Εκκλησία και αποτελούμε την Εκκλησίαν. Είναι το εξής: είναι η μυστικότητα των θεμάτων της Εκκλησίας εκ μέρους των πιστών. Κάποτε η Εκκλησία ήτο ένα κλειστόν κύκλωμα. Ένα λείψανο του κλειστού της Εκκλησίας είναι αυτό που ακούμε, λείψανο, που λέγεται «τάς θύρας, τάς θύρας». Δηλαδή, κλείστε τις πόρτες. Βέβαια σήμερα δεν κλείνομε τις πόρτες, γιατί υποτίθεται ότι δεν υπάρχει λόγος να κλείσουμε τις πόρτες. Και έχομε δώσει στους νεότερους ερμηνευτάς της Θείας Λειτουργίας, μια διάσταση, θα λέγαμε κάπως μεταφορική: «Κλείστε τις πόρτες της ψυχής, που είναι οι πέντε αισθήσεις. Δηλαδή τα μάτια σας, να μην βλέπουν παράξενα μέσα στην Εκκλησία, τα αυτιά σας να μην ακούν κάτι που δεν θα έπρεπε να ακούσουν» κ.ο.κ. «Κλείστε», με άλλα λόγια, «όλα εκείνα τα σημεία, τα οποία θα μπορούσαν να σας κάνουν να μην έχετε συγκέντρωση κατά τη Θεία Λειτουργία».

     Όμως αυτό το παράγγελμα δεν είναι πνευματικό. Είναι καθαρά τεχνικό. Όπως εκείνο το «Σοφία. ρθοί». «Σοφία». Έχει τελεία. Μετά: «ρθοί»· που σημαίνει «το Ευαγγέλιον είναι σοφία». Όταν βγαίνει ο ιερεύς και λέει: «Σοφία». Και θα ‘πρεπε εκεί να σταματάμε. «Σοφία». Μία διακοπή που να δείχνει τελεία και μετά: «ρθοί». Και πάλι τελεία. Που θα πει: «Το Ευαγγέλιο είναι η σοφία του Θεού· σηκωθείτε από τα καθίσματά σας». Διότι οι πιστοί από την αρχαία Εκκλησία εκάθηντο ή μπορούσαν να καθίσουν. Όπως και σήμερα έχομε καθίσματα. Ή δεν φθάνουν για όλους ή, όπως θέλετε πάρτε το, πάντως μπορούσαν να καθίσουν εις τα σκαμνιά τους, εις τους «σκίμποδες»( σκίμπους, το σκίμποδος). Είναι το σκαμνί. Και τι περίεργο πράγμα- να πω κι ένα γλωσσολογικό: σκίμπους, ελληνικοτάτη λέξις, ε; σκίμπους, το σκίμποδος που είναι το σκαμνί, επήγε στην Ευρώπη και γύρισε με την ονομασία «σκαμπό»!-. Λοιπόν, μπορούσαν να καθίσουν. Εκεί τι; Έπρεπε να σηκωθούν την ώρα εκείνη. Να σηκωθούν. Αυτά είναι τεχνικά παραγγέλματα, τεχνικά. Κι εφρόντιζαν οι αρμόδιοι, διάκονοι συνήθως, ό,τι ήσαν, οι αρμόδιοι για όλα αυτά. 

     Έτσι κι εδώ, με το «τάς θύρας, τάς θύρας», θα πει: Κλείστε τις πόρτες. Τεχνικό παράγγελμα. Γιατί; Η Εκκλησία ήταν μία κλειστή υπόθεσις. Εάν δεν ήσουν βαπτισμένος, δεν μπορούσες να μπεις στην Εκκλησία. Μετά οι Κατηχούμενοι μπαίναν, αλλά φεύγαν όταν θα εγίνετο η Θεία Λειτουργία, δηλαδή το κύριο σώμα, δηλαδή ο καθαγιασμός των Τιμίων Δώρων. Φεύγαν.

    Στους χρόνους του διωγμού ήταν η Εκκλησία κρυμμένη. Το τι έκανε η ίδια και πώς ενεργούσε, δεν έπρεπε ποτέ να το μάθουν εκείνοι που δεν είχαν σχέση με την Εκκλησία. Δεν έπρεπε ποτέ. Αυτό το κρυφό, το μυστικό, του Χριστιανισμού, ετηρείτο μετά απολύτου σχολαστικότητος. 

    Σας έλεγα μια περασμένη φορά, θα το δούμε, θα το διαβάσουμε, όταν θα δούμε τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του αγίου Κυρίλλου, υπάρχει απέξω, δεν το ‘γραψε ο άγιος Κύριλλος, το έγραψε άλλος: «Πρόσεξε», λέει, «δεν θα το παραδώσεις αυτό εις τους αμυήτους». Αλλά ο άγιος Κύριλλος εις την πρώτη Κατήχηση το λέει με σαφήνεια: «Πρόσεξε, διότι εάν», λέει, «μπήκες να περιπολήσεις το τι κάνομε εμείς εδώ, σε περιπολεί ο Θεός! Και πρόσεξε καλά!». Το τονίζει και το ξανατονίζει αυτό ο άγιος Κύριλλος. Διότι δεν έπρεπε να υπάρχουν άνθρωποι που θα μπαίναν ως κατάσκοποι να δουν τι κάνουν οι Χριστιανοί μέσα στη Λειτουργία τους. Δεν έπρεπε! Εδιώκοντο δε οι Χριστιανοί. Συνεπώς ήταν αναγκαιοτάτη η περίπτωσις διατηρήσεως μυστικών και εκ μέρους των κληρικών και εκ μέρους των λαϊκών. Πώς μπορούσε ένας ιερεύς να κυκλοφορεί; Εκείνο που θα γίνει ή έχει γίνει ή θα γίνει ή γίνεται- όπως θέλετε πάρτε το- ας πούμε ότι κάποια μέρα των ημερών, δεν φοράω ράσα, όχι από μοντερνισμό, αλλά διότι απαγορεύονται ρητώς και κατηγορηματικώς· δεν φοράω λοιπόν ράσα, έχω μία περιβολή και εμφάνιση κοσμικού και λαϊκού, δεν ξέρει κανείς ότι είμαι ιερεύς. Μάλιστα με την ευκαιρία το λέω γιατί μου ‘καναν δώρο αυτές τις μέρες από κάπου ένα πολύ μικρό, πολύ μικρό επιτραχήλιο, στενό και μικρό. Λέω: Αυτό το βάζει κανείς από μέσα, δεν το βλέπει κανένας και μπορεί να κάνει δουλειά. Εγώ τουλάχιστον το ‘χω κάνει αυτό που σας λέω. Έχω εξομολογήσει ανθρώπους στον δρόμο. Στον δρόμο! Το φαντάζεστε; Ή μπαίνοντας στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Και το επιτραχήλιο το φορώ από μέσα από το ράσο. 

    Τώρα φοράμε και τα ράσα. Κάποια φορά μπορεί να μην τα φοράμε και να είναι από μέσα, σαν πουκάμισο από μέσα. Ένα πολύ μικρό επιτραχήλιο, πολύ μικρό, το φοράει κανείς. Και να λέει στον άλλον: «Λοιπόν…, Γιωργάκη, τι νέα; Τι κάνουνε στο σπίτι; (Λέγε τις αμαρτίες σου)». Κι αρχίζει να λέει ο άλλος: «Πώς πάνε οι δουλειές;». Δηλαδή μ’ άλλα λόγια κάποια κρυφά, κάποια δυνατά τα λέμε, ότι συζητούμε… Κι ο άλλος κάνει την εξομολόγησή του. Μπορείτε να φανταστείτε την περίπτωση αυτός που εξομολογήθηκε να πάει να πει -σε αδελφούς, εννοείται- ότι… «ξέρετε, ο πατήρ Αθανάσιος με εξομολόγησε στον δρόμο· ο οποίος βέβαια δεν φοράει ράσα» κτλ. έτσι; Και τώρα κρυφά αυτά τα πράγματα, είναι διωγμός, δεν ξέρω τι είναι. Και τώρα αυτός ο 2ος, ο 3ος, ο 10ος που θα το μάθουνε, γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν εχεμύθεια, να πάνε να πουν: «Α, αυτός είναι ιερεύς και εξομολογεί». Πάνε λοιπόν και συλλαμβάνουν τον πατέρα Αθανάσιο ότι κάνει εξομολόγηση και είναι παπάς. Και για να μη νομίζετε ότι αυτά είναι μακρινά πράγματα, δεν είναι παρά ελάχιστα χρόνια, ίσως 5-6 χρόνια, όταν διαβάσαμε στις εφημερίδες το εξής περιστατικό: Στη Ρωσία, ένας ανώτατος αξιωματούχος της ρωσικής ιεραρχίας, βρέθηκε νεκρός μέσα εις το τραίνο. Πήγαινε να κάνει επιθεώρηση, ας πούμε, λογιστική. Δεν ξέρω τι πήγαινε να κάνει. Πάντως ανώτατος αξιωματούχος, και είχε και μία βαλιτσούλα, την οποία πάντοτε έπαιρνε μαζί του. Πέθανε ο άνθρωπος μέσα στο τραίνο από καρδιακή προσβολή. Όταν άνοιξαν το βαλιτσάκι, ξέρετε τι βρήκανε μέσα; Μίαν επισκοπικήν στολήν! Ήταν κρυφός επίσκοπος. Να, στις ημέρες μας…

      Λοιπόν, αύριο μπορεί να είναι χειρότερα τα πράγματα. Δεν ξέρομε. Έχομε παλινδρομήσεις των φαινομένων. Ερωτώ: Ανάμεσα στους πιστούς υπάρχει εχεμύθεια; Όταν ο Απόστολος Πέτρος τους κάνει να ησυχάσουν και τους είπε ό,τι τους είπε, μπορούσε κανείς να πάει από αυτούς την άλλη μέρα στο σπίτι του, στη γειτονιά και να πει: «Ξέρετε, είδαμε τον Πέτρον;» κτλ, κτλ. Τσιμουδιά! Τσιμουδιά! Φερμουάρ! Τ’ ακούτε; Δυστυχώς ανάμεσα στους πιστούς μας υπάρχουν επιπόλαιοι άνθρωποι, ακριτόμυθοι, αβαθείς και ανεύθυνοι, που μπορούν αυτοί, χωρίς να λογαριάσουν το βάθος των πραγμάτων, να δημιουργήσουνε πάρα πολύ κακό στην Εκκλησία. Μαζεύονται 50 άνθρωποι και κάνομε κρυφά κάποια Λειτουργία. Κρυφά από αρχές και εξουσίες. Και πάει κάποιος, κάποια και το λέει στη γειτονιά. «Αχ, να δεις μια ωραία Λειτουργία!». «Πού; Πώς; Τι;» Ξέρετε, κρατιέται μυστικό; Κυκλοφορεί. Και μετά; Άμα ξαναπάμε δεύτερη φορά εκεί, έρχονται και μας συλλαμβάνουν. Και τι κάνομε παρακάτω; Τι κάνομε παρακάτω;

    Εμένα αυτό το πρόβλημα μού ήταν πάντοτε. Αν έρθουν δύσκολες ημέρες, πώς θα μπορούσε κανείς να ασκήσει ποιμαντικήν, όταν οι άνθρωποι έχουν αυτήν την επιπολαιότητα. Γιατί πρέπει να σας πω ότι σε καιρό διωγμού το θέμα αυτό ως πρόβλημα είναι σχεδόν αξεπεράστο. Είναι πρόβλημα. Γι΄αυτό οι πιστοί πρέπει, αγαπητοί μου, να αποκτούν μία εκκλησιαστική συνείδηση και μίαν υπευθυνότητα έναντι της Εκκλησίας, ώστε να μη φτάσουν να βλάψουν την Εκκλησία. Και μην ξεχνάμε ότι στις έσχατες ημέρες, που δεν θα είναι εύκολη η Θεία Λειτουργία, τι πιστεύετε, όταν θα πάρουν τα βουνά οι Χριστιανοί στις ημέρες Αντιχρίστου ή παραμονών Αντιχρίστου αυτό το θέμα δεν θα υπάρχει; Είναι πάρα πολύ σπουδαίο θέμα, πάρα πολύ… Το πώς μπορείς να κάνεις μία Λειτουργία κρυφά; Το πώς μπορείς να ασκείς τα πνευματικά σου καθήκοντα κρυφά; Τότε, το αποτέλεσμα θα είναι, εκείνοι που δεν θα είναι σοβαροί και θα είναι ακριτόμυθοι, θα είναι έτοιμοι κάτι να τους φύγει από τα δόντια τους, να πουν δηλαδή από το «ρκος τν δοντιν των», όπως λέγεται, τότε θα παραχωρήσει ο Θεός, έτσι το καταλαβαίνω, να προσκυνήσουν οι άνθρωποι αυτοί τον Αντίχριστον. Θα μου πείτε, γιατί; Είναι πολύ απλό, είναι πολύ απλό. Διότι θα συλληφθούν. Και τότε, επειδή έφθασαν σε αυτήν την επιπολαιότητα, για να μην κακοποιηθούν από τις αρχές και εξουσίες, θα αρνηθούν τον Χριστό. Συνεπώς θα προσκυνήσουν τον Αντίχριστο. Αυτό έχουν να πάθουν εκείνοι που δεν κρατάνε ένα μυστικό. Σας παρακαλώ, ας ασκούμεθα στο σημείο αυτό, να είμεθα πάρα πολύ προσεκτικοί, να είμεθα σοβαροί, να είμεθα εχέμυθοι σε θέματα Εκκλησίας. Μην είμεθα έτοιμοι να βγούμε έξω και να πούμε ό,τι μας κατέβη στο μυαλό μας. Και πολλές φορές τα λέμε και παραποιημένα εκείνα τα οποία ακούμε μέσα στην Εκκλησία. 

     Βέβαια ένας τέτοιος τύπος, είτε το καταλαβαίνει, είτε δεν το καταλαβαίνει, γίνεται προδότης. Και, δυστυχώς, όπως λέγει το Πνεύμα το Άγιον, δια γράφιδος Αποστόλου Παύλου, στις έσχατες ημέρες θα υπάρξουν και οι προδόται. Λέγει στον Τιμόθεο, στην Β΄ του επιστολή, 3,4: «σονται γρ ο νθρωποι ν σχάταις μέραις σπονδοιπροδόται». «σπονδοι», όπως λέει ένας ερμηνευτής, «ο βέβαιοι περί τάς φιλίας, οδέ ληθες περί συντίθενται». Είναι εκείνοι οι οποίοι έχουνε μία επιπολαιότητα γύρω από τις συμφωνίες που κάνουν. Αυτοί λέγονται σπονδοι. Δεν είναι «τς ατς σπονδς» -από εκεί κατάγεται. Συνεπώς είναι εκείνοι που αθετούν τις συμφωνίες τους. Και μετά λέει: «προδόται». Προσέξτε: «προδόται»... Και το θέμα βέβαια είναι ευρύ, του προδότου και της προδοσίας, είναι ευρύ. Μπορεί κανείς να γίνει προδότης από επιπολαιότητα. Όπως κάποτε πίεσαν κάποια παιδιά να πουν πού κρύβεται ο άγιος Πολύκαρπος, επίσκοπος Σμύρνης. Και τα παιδιά αυτά υπέδειξαν πού κρύβεται ο άγιος Πολύκαρπος και τον συνέλαβαν τον άγιο Πολύκαρπο. Αλλά κάποτε όμως και από μία διάθεση προδοσίας. Δυστυχώς ποτέ δεν έχει λείψει  αυτό το στοιχείον της προδοσίας. Είτε για να πετύχει κανείς κάτι καλύτερο στη ζωή του ή όπως θέλετε. Πάντως προδόται είναι εκείνοι οι οποίοι μπορούν να φθάσουν να προδώσουν τους οικείους της πίστεως αλλά και τους οικείους των, τους κατά σάρκα συγγενείς των, όπως μας το έχει πει ο Κύριος. «Θα προδώσει», λέει, «ο πατέρας το παιδί» κτλ. κτλ. «σε ημέρες τέτοιες δύσκολες»

     Ακόμη προδόται είναι εκείνοι οι οποίοι μπορούν να καταδώσουν πιστούς, το τι κάνουν, στους εχθρούς, στους διώκτας των. Ακόμη, προδόται είναι εκείνοι οι οποίοι, όπως μας είπε ο Κύριος, θα προδίδει ο ένας τον άλλον από ποικίλα συμφέροντα, ποικίλα, σας το ξαναλέγω. Και η προδοσία, μέσα στην Εκκλησία, δυστυχώς, έχει έναν ευρύτερο χαρακτήρα. Όπως ένας μπορεί να γράψει ένα βιβλίο -να βαφτίστηκε Χριστιανός, ε;- να γράψει ένα βιβλίο το οποίον να είναι…ας πούμε οικουμενιστικόν. Δηλαδή να προσπαθεί να αποπλανήσει τους πιστούς εις την αίρεσιν του Οικουμενισμού. Δεν είναι προδότης της πίστεως, αυτός; Κ.ο.κ. Γι΄αυτό λοιπόν ας προσέχουμε πάρα πολύ. Και μην ξεχνάμε ότι προδότες βρίσκονται στον χώρο μιας υποτονισμένης πνευματικότητος. Διότι εκείνος που έχει μίαν ακμαία πνευματικότητα, ανθούσα, ανθηρά πνευματικότητα, ο άνθρωπος αυτός προτιμά να γίνει μάρτυς, παρά προδότης.

     [Απόσπασμα από την 127η ομιλία που είχε εκφωνήσει ο μακαριστός άγιος γέροντας Αθανάσιος σχετικά με τις «Πράξεις των Αποστόλων» κεφ.12, εδάφια 17-19,  στις 4-2-90]

 

        ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ

  και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή

           μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,

 μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια:

                             Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

 

   ΠΗΓΕΣ:

[Από το 03.39’ έως το 20.20΄]

Βίντεο από το κανάλι Ασπάλαθος

 

Προφητική ομιλία: “Εχεμύθεια των πιστών σε καιρό διωγμού”. ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Προφητική ομιλία: “Εχεμύθεια των πιστών σε καιρό διωγμού”. ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

 

αδιάφορη στάση των Νεοελλήνων


Ο π. Αθανάσιος, σε μια φοβερά επίκαιρη ομιλία του. Κάτι σαν εγχειρίδιο για τις μέρες που ζούμε.

Αλήθεια πόσο σημαντική είναι η εχεμύθεια στους καιρούς μας;
Τι κίνδυνος υπάρχει από την “ακράτεια” της γλώσσας και πόσο εύκολα μπορεί να καταστεί κάποιος προδότης; Πόσες μορφές έχει η προδοσία και πόσο συχνό (θα) είναι το φαινόμενο της προδοσίας στις μέρες μας;

 

Βίντεο από το κανάλι Ασπάλαθος

Το κείμενο απομ/φωνημένο εδώ

 

Η Χολέρα του 1854 στην Αθήνα, η λιτανεία και ο ρόλος των πιστών

λιτανεία και ο ρόλος των πιστών

Η Χολέρα του 1854 στην Αθήνα, η λιτανεία και ο ρόλος των πιστών

Από το βιβλίο της Μαρίας Κορασίδου – Οι άθλιοι των Αθηνών και οι θεραπευτές τους. Φτώχεια και φιλανθρωπία στην ελληνική πρωτεύουσα το 19ο αιώνα. (σελ.59-60)

Pancreta - 'Αρθρα: Η επιδημία χολέρας στην Αθήνα του 1854

Το 1854 χολέρα πλήττει την Αθήνα. Ο πανικός καταλαμβάνει τους πολίτες αλλά περισσότερο τους πολιτικούς οι οποίοι εγκαταλείπουν την πόλη. Τα περισσότερα μέλη της επιτροπής Προστασίας (ο Χαρδαλιάς της εποχής) την κοπάνησαν και έμειναν μόνο δύο. Τα πάντα είχαν παραλύσει καθώς αστυνόμοι, γιατροί , νοσοκόμοι , δικαστές ακόμη και ο νομάρχης είχαν εγκαταλείψει την πόλη…Αφού έγινε η λιτανεία των ιερών η οποία έσωσε την πόλη σε λίγες μέρες (προσέξτε τις ημερομηνίες) η Πολιτική προστασία της εποχής αγανάκτισε επειδή τέτοια γεγονότα «ταράττουσι την δημόσια τάξι»…
Η Χολέρα του 1854 στην Αθήνα, η λιτανεία και ο ρόλος των πιστών
Από το βιβλίο της Μαρίας Κορασίδου – Οι άθλιοι των Αθηνών και οι θεραπευτές τους. Φτώχεια και φιλανθρωπία στην ελληνική πρωτεύουσα το 19ο αιώνα. (σελ.59-60)
Η Χολέρα του 1854 στην Αθήνα, η λιτανεία και ο ρόλος των πιστών

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;


Δύσκολα χρόνια!… Θα περάσουμε τράνταγμα. Ξέρετε τι θα πει τράνταγμα; Αν δεν έχετε λίγη κατάσταση πνευματική, δεν θα αντέξετε. Θεός φυλάξοι, θα φτάσουμε να έχουμε ακόμη και άρνηση πίστεως. Κοιτάξτε να αδελφωθείτε, να ζήσετε πνευματικά, να γαντζωθείτε στον Χριστό. (άγιος Παΐσιος)


… Αξίζει να δείτε το βίντεο. 

 

 

Gareth Icke (Μετάφραση “ο Ασκητής“)

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;

 

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;

 

 

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;

 

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;

Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;
Ιατρικό Απαρτχάιντ στο Ισραήλ;

Η ακραία ανηθικότητα στην εποχή μας.

ακραία ανηθικότητα στην εποχή μας

     Η ακραία ανηθικότητα στην εποχή μας

Γράφει ο Γεώργιος Βλάχος (ερευνητής)

 

Η ανθρωπότητα διανύει σήμερα μία περίοδο αποστασίας, η οποία εκδηλώνεται με : 1)  έλλειψη πίστης στο Θεό, 2) έλλειψη αγάπης στο συνάνθρωπο, 3) ακραία ανηθικότητα, 4) οικονομική διαφθορά. Υπάρχουν και άλλες εκδηλώσεις αποστασίας, αλλά κατά τη γνώμη μου πιστεύω πως αυτές είναι οι κυριότερες.

Στο παρόν άρθρο θα παραθέσω τις μορφές ακραίας ανηθικότητας που προωθούνται και εφαρ-μόζονται. Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι, όταν η ομοφυλοφιλία και η κτηνοβασία είχε φτάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό (η ομοφυλοφιλία στα Σόδομα και η κτηνοβασία στα Γόμορα), ο ίδιος ο Θεός εξορ-γίστηκε τόσο πολύ που αποφάσισε να εξοντώσει όλους τους κατοίκους στις δύο αυτές πόλεις, αφού οι προσπάθειές του για να τους συνετίσει, απέτυχαν. Την κατάληξη όλων αυτών, τη γνωρίζουμε. Ο Θεός προστάτεψε μόνο τον Λώτ και την οικογένειά του οι οποίοι δεν συμμετείχαν σ΄αυτή την ακραία ανηθικότητα και κτηνωδία, και κατέκαψε όλους τους υπόλοιπους που κατοικούσαν σ’ αυτές τις δύο πόλεις.

Τώρα, μετά την πάροδο πολλών χιλιάδων ετών, τι συμβαίνει με τους σημερινούς ανθρώπους ;  Παρά την έλευση του ίδιου του Υιού του Θεού, δηλ. του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ο οποίος ήρθε για να μας σώσει από το βόρβορο της αμαρτίας, φαίνεται ο άνθρωπος να έχει συνετιστεί ή είναι δε-σμιος των ακραίων παθών του, δηλαδή έχει ξεφύγει εντελώς από τα όρια της ηθικής ; Δυστυχώς, τα γεγονότα  δείχνουν ότι έχει υποπέσει σε ακραία ανηθικότητα η οποία αυξάνεται όλο και πιο πολύ.

Ας δούμε προσεκτικά μορφές ακραίας ανηθικότητας, που υπάρχουν σε πολλές χώρες της γης :

1) Παιδοφιλία. Δεν είναι λίγα τα περιστατικά που έχουν αναφερθεί στα μέσα ενημέρωσης. Πλη-θαίνουν όλο και περισσότερο. Κάποιοι πολιτικοί της χώρας μας είναι τόσο εξοργισμένοι, που θα επιθυμούσαν τη θανατική ποινή σε όλους τους παιδόφιλους. Στη χώρα μας, από μέσα Ιανουαρίου του 2021, ταυτόχρονα με τις καταγγελίες των σεξουαλικών παρενοχλήσεων άρχισαν να ξεσπούν σκάν-δαλα με περιστατικά παιδοφιλίας. Επειδή στη χώρα μας η νομοθεσία κατά των παιδόφιλων δεν είναι αυστηρή και μετά από λίγα χρόνια αποφυλακίζονται, πρέπει να αναθεωρηθεί και οι παιδόφιλοι να αντιμετωπίζουν πλέον την ισόβια κάθειρξη. Μόνο έτσι, θα περιοριστούν τα απεχθή κρούσματα παι-δοφιλίας.

Aπόσπασμα από άρθρο, που δημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδα στις 3 Απριλίου 2013, το οποίο αφορά μια παιδόφιλη οργάνωση στην Ολλανδία : ‘’Αίσχος ! Στην Ολλανδία προσπαθούν να νομιμοποιήσουν το κόμμα των παιδεραστών’’. Η  ολλανδική οργάνωση παιδεραστών  ‘’Martijn’’ που  ιδρύθηκε το 1982, δηλώνει ότι στόχος της είναι να γίνουν αποδεκτές οι συναινετικές σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ παιδιών και ενηλίκων, αλλά αντιτίθεται κατηγορηματικά σε κάθε είδους κακοποίηση ανηλίκων. Το Εφετείο έκρινε ότι οι παλαιότερες καταδίκες ορισμένων μελών της οργάνωσης για κακοποίηση δεν μπορούν να συνδεθούν με την ίδια την οργάνωση, η οποία ουδέποτε διέπραξε εγκληματικές πράξεις. Τα κείμενα και οι εικόνες που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της είναι νόμιμα και επιπλέον ποτέ δεν δόθηκαν “συμβουλές” σε κάποιον για το πώς να αποκτήσει σεξουαλικές σχέσεις με παιδιά. Η δράση της οργάνωσης δεν μπορεί να οδηγήσει στη “διάλυση” της κοινωνίας μολονότι προωθεί ως “κάτι το συνηθισμένο” τη σεξουαλική επαφή με παιδιά, “μιλά θετικά για αυτές τις επαφές, ακόμη και τις εξυμνεί”, σημειώνει το δικαστήριο’’….

Aς προσέξουμε εδώ τις αντιδράσεις, της οργάνωσης παιδεραστών και του ολλανδικού Εφετείου : Από τη μια μεριά η εν λόγω οργάνωση παιδεραστών έχει το θράσος να δηλώνει ότι, έχει στόχο να γίνουν αποδεκτές οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ παιδιών και ενηλίκων και από την άλλη έχουμε την απαράδεκτη στάση του ολλανδικού εφετείου. Το ολλανδικό εφετείο, πρώτον : κρίνει ότι τα κείμενα και οι εικόνες που δημοσιεύει η παιδόφιλη οργάνωση είναι νόμιμες. Και δεύτερον : ισχυρίζεται ότι, η δράση της παιδόφιλης οργάνωσης δεν οδηγεί στη διάλυση της κοινωνίας και χαρακτηρίζει τη σεξουαλική επαφή με παιδιά ως κάτι το συνηθισμένο! Όταν φτάνουμε σε σημείο, μέλη του εφετείου να χαρακτηρίζουν τη σεξουαλική επαφή με παιδιά ‘’ως κάτι το συνηθισμένο’’, τότε πράγματι ως κοινωνία έχουμε τεράστιο έλλειμμα ηθικής. Για ν’αποφαίνεται κατ΄αυτό τον τρόπο το ολλανδικό εφετείο, μάλλον κρύβει στους κόλπους του κάποιους εισαγγελείς οι οποίοι είναι οι ίδιοι διεστραμμένοι και παιδόφιλοι.

2)  Ομοφυλοφιλία.  Από αρχές του 2000 και σε διάφορες χώρες, οι ομοφυλόφιλοι άρχισαν να  απαι-τούν : παρελάσεις, γάμους μεταξύ των και υιοθεσίες παιδιών μεταξύ των. ΄Οσον αφορά τη χώρα μας, στην πόλη της Θεσσαλονίκης, το καλοκαίρι του 2012, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης επέτρεψε για πρώτη φορά την παρέλαση ομοφυλόφιλων. Από τότε, κάθε χρόνο και στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, οι παρελάσεις αυτές του αίσχους καθιερώθηκαν και συνεχίζονται.

Προσέξτε τον τίτλο της παρέλασης ‘’Gay pride’’ (δηλαδή ‘’υπερηφάνεια ομοφυλόφιλων’’). Είναι  εξωφρενικό  οι ομοφυλόφιλοι  να  αποκαλούν  την ανωμαλία τους ‘’υπερηφάνεια’’. Ας κάνουν μεταξύ τους ότι θέλουν. Δεν έχουν όμως  το  δικαίωμα  να προκαλούν δημόσια τους υπόλοιπους, που ακο-λουθούν τον κανονικό θεσμό των δύο φύλων και της οικογένειας. Οι γάμοι μεταξύ των και οι υιοθεσίες παιδιών είναι άκρως απαράδεκτες και ανήθικες, διότι προσβάλουν τον κανονικό θεσμό της οικογέ-νειας. ΄Οσον αφορά τις υιοθεσίες παιδιών, ήδη έχουν αρχίσει να δημιουργούνται ψυχολογικά προ-βλήματα σε όσες χώρες εφαρμόστηκαν. Τα υιοθετημένα παιδιά μεταξύ δύο ατόμων του ιδίου φύλου, τι αντίληψη θα αποκτήσουν για την κανονική σεξουαλικότητα και τον κανονικό γάμο ;

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι, όσοι εκφράζονται δημόσια κατά των ομοφυλόφιλων αντιμετωπίζουν διώξεις με ποινές. Oι διώξεις αυτές ασκούνται βάσει του αντιρατσιστικού νόμου που ψήφισε η κυβέρ-νησή μας. ΄Ηδη, σ’ έναν μητροπολίτη της χώρας μας που επέκρινε την ομοφυλοφιλία, ασκήθηκε ένα-ντίον του δίωξη.

Ας πάρουμε μία εικόνα επί του θέματος, από απόσπασμα ενός άρθρου που δημοσιεύτηκε στις 18 Απριλίου 2013, σε μια ιστοσελίδα : ‘’Τους γάμους ομοφυλόφιλων νομιμοποίησε η Ζηλανδία’’. Η Λουίζα Γουόλ, μέλος του κοινοβουλίου της Νέας Ζηλανδίας, ψήφισε το νόμο υπέρ των γάμων των ομο-φυλόφιλων. Το Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας ενέκρινε με ευρεία πλειοψηφία νόμο που επιτρέπει τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών. Η αναθεώρηση του νόμου για το γάμο πέρασε με 77 ψήφους υπέρ επί συνόλου 121 βουλευτών, εξέλιξη που ήταν αναμενόμενη. Ο νόμος αναμένεται να τεθεί σε ισχύ τον Αύγουστο. Κατά του γάμου είχαν ταχθεί η ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και συντηρητικές θρησκευτικές ομάδες.  Πάντως, σύμφωνα με το νόμο οι ιερείς έχουν το δικαίωμα να μην τελέσουν γάμο σε άτομα του ίδιου φύλου αν αυτό αντίκειται στις πεποιθήσεις τους. Έτσι, η Νέα Ζηλανδία γίνεται η 13η χώρα στον κόσμο που επιτρέπει τους γάμους για άτομα του ίδιου φύλου, ενώ είναι η πρώτη στην Ασία και τον Ειρηνικό που εγκρίνει παρόμοια διάταξη. Από το 2005, η χώρα αναγνώριζε σύμφωνα συμβίωσης ατόμων του ίδιου φύλου’’.

γ)  Κτηνοβασία.  Από όλες τις σεξουαλικές διαστροφές η κτηνοβασία είναι η πιο απαίσια διότι, ο άνθρωπος γίνεται χειρότερος και από ζώο.

Παραθέτω δύο αποσπάσματα από άρθρα, σε ιστότοπους του διαδικτύου :

α) Ιστότοπος newsbeast.gr ‘’Σοκάρουν τα στοιχεία κτηνοβασίας με άλογα, στην Ελβετία’’/ 30.11.2015

‘’Μια αρκετά σοκαριστική μελέτη δημοσιεύουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και αφορά στοιχεία περι-πτώσεων κτηνοβασίας στην Ελβετία. Σύμφωνα με τα στοιχεία, όλο και περισσότεροι άνθρωποι που κατοικούν στη χώρα της δυτικοκεντρικής Ευρώπης επιτίθενται σε άλογα με σκοπό ακόλαστες πράξεις, κάτι που έχει θορυβήσει αρκετά τις φιλοζωικές οργανώσεις. Μόλις το 2014, καταγράφηκαν 1.709 κρούσματα κτηνοβασίας μ’ ένα άλογο να πέφτει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης κάθε τρεις ημέρες.Το περασμένο έτος καταγράφηκαν 105 περιστατικά σύμφωνα με τη φιλοζωική οργάνωση, Tier im Recht’’.

β)  Ιστότοπος  athensvoice.gr   ‘’Aνοίγουν οίκους ανοχής για κτηνοβάτες, στη Γερμανία’’; / 15.10.2017

‘’Όπως δήλωσε η ακτιβίστρια για την προστασια των ζώων Μαντελίν Μάρτιν, στην εφημερίδα Φράνκ-φουρτερ Ρούντσιαου, οι κτηνοβάτες επιχειρούν να παρουσιάσουν το σεξ με ζώα ‘’ως επιλογή τρόπου ζωής’’ και κάλεσε την κυβέρνηση να απαγορεύσει την κτηνοβασία σε όλη τη χώρα. Μιλώντας στην εφημερίδα, δήλωσε επίσης ότι στη Γερμανία υπάρχουν μέχρι και ‘’ερωτικοί ζωολογικοί κήποι’’, στους οποίους οι κτηνοβάτες μπορούν να επισκεφτούν και να κακοποιήσουν ζώα. Τον περασμένο Νοέμβριο οι αρχές της Γερμανίας σχεδίαζαν να επαναφέρουν έναν παλιό νόμο που απαγορεύει το σεξ με ζώα, όμως σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Επιτροπής Γεωργίας, η κυβέρνηση προσπάθησε να απαγορεύσει τη χρήση ζώου ‘’για μεμονομένες σεξουαλικές πράξεις και να θέσει εκτός νόμου τους ανθρώπους που λειτουργούν ως μαστροποί ζώων, σε άλλους για σεξουαλική χρήση’’.

Είναι λυπηρό ότι, οι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να κατανοήσουν και να δεχτούν ότι ο Θεός καθό-ρισε το γάμο μεταξύ ανδρός και γυναικός, για τη δημιουργία της οικογένειας και τη διαιώνιση του είδους μας. Οι παιδόφιλοι, με την ακραία διαστροφή τους δεν κατανοούν τη ζημία που επιφέρουν στα μικρά παιδιά. Οι δε κτηνοβάτες, δεν συνειδητοποιούν ότι είναι χειρότεροι και από τα ζώα, όταν πηγαί-νουν με αυτά. ΄Ολοι αυτοί οι ανήθικοι και διεστραμμένοι, εκτός του ότι είναι ένα βδέλυγμα, σύμφωνα με την Αγία Γραφή δεν πρόκειται να δουν Βασιλεία Θεού.

Βρέθηκε η Στήλη Άλατος της Γυναίκας του Λωτ στα Σόδομα και Γόμορρα; - Διαδραστικά

      Με βάση τα παραπάνω, είναι επιτακτική ανάγκη  

  1. Όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους : να προστατέψουμε την κοινωνία μας από τις ανήθικες εκδη-λώσεις και απαιτήσεις τους, οι οποίες ξεκίνησαν από την ‘’πολιτισμένη’’ Δύση. Δεν πρέπει η ορθόδοξη χριστιανική μας χώρα να τις μιμηθεί και να τις εφαρμόσει. Οι προκλητικές και χυδαίες παρελάσεις τους πρέπει να απαγορευτούν. Οι απαιτήσεις για γάμο ή υιοθεσία παιδιών μεταξύ τους που θεωρούνται άκρως ανήθικες δεν πρέπει να ψηφιστούν με  νόμο  από  την κυβέρνηση, ακόμη και αν εκδοθεί οδη-γία από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Οι δύο αυτές απαιτήσεις ευτελίζουν τα δύο φύλα, τον ιερό και κανο-νικό θεσμό του γάμου, την κανονική και ομαλή ανατροφή των παιδιών και αντιβαίνουν στην ορθόδοξη χριστιανική μας πίστη.
  2. Όσον αφορά την παιδοφιλία και την κτηνοβασία : Η νομοθεσία μας πρέπει να γίνει πολύ πιο αυστηρή, για να περιοριστούν αυτές οι δύο απεχθείς διαστροφές.

Η ιστορία ενός δαιμονισμένου παιδιού και το “El Diablo”…

ιστορία ενός δαιμονισμένου παιδιού

Η ιστορία ενός δαιμονισμένου παιδιού και το “El Diablo”…

 

Ἄσμα διαβολικὸν ἠκούσθη

 

    Εμείς είμαστε τρελοί για τους πολλούς, αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι θα παραγνωρίζουμε την αλήθεια. Και επειδή, δυστυχώς, είναι μια γενική και τραγική διαπίστωση ότι ακόμα και κάποιοι Χριστιανοί γονείς, σήμερα, αδιαφορούν για την πνευματική ζωή των τέκνων τους, έχουμε την αίσθηση πως θα έπρεπε ο κόσμος να γνωρίζει μια πολύ …διδακτική ιστορία.

Αφορμή είναι και πάλι αυτό το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Όπως εξηγήσαμε και σε προηγούμενο άρθρο, αυτό το τραγούδι είναι μια κανονική επίκληση στον διάβολο. Σκεφτήκατε όμως ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες για ένα παιδί που θα καλούσε τον διάβολο;

Άντι να σας εξηγούμε εμείς, δείτε τι συνέβη σε ένα παιδάκι, το οποίο μετά από χρόνια, με την βοήθεια του αγίου Παϊσίου, απαλλάχθηκε από μια τραγική κατάσταση. Έπειτα, συνδέστε τις περιπτώσεις μόνοι σας και βγάλτε τα συμπεράσματα σας.



ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ – ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ / ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ-ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ-ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ (σελ. 55-56)

 

Η επιβεβαίωση μιας προφητείας του αγίου Παϊσίου


Ήρθε στο άγιο Όρος ένα παιδί 16 χρονών δαιμονισμένο και μάλιστα με δαιμόνιο αρχικό και κατέφυγε για βοήθεια στον Γέρο – Παΐσιο. Ο γέρο Παΐσιος μου είπε: 

-Να δούμε πως μπορούμε να το βοηθήσουμε. Πρόκειται για μια από τις πιο τραγικές περιπτώσεις. Είναι το μόνο για το οποίο θα εγκατέλειπα την Παναγούδα και να πάω μ’ αυτό το παιδί σ’ ένα διαμέρισμα των Αθηνών για να το βοηθήσω. 

Πως είχε δαιμονιστεί αυτό το παιδί; Όταν η μάνα του το ‘φερε απ’ το νοσοκομείο νεογέννητο, ο πατέρας του, ” γνήσιος εκπρόσωπος του ανδρικού φύλλου”, αποφάσισε να κάνει πλάκα στη γυναίκα του. Σχεδίασε ένα διαβολάκι σε ένα χαρτάκι το πέρασε σε ένα σύρμα και το κρέμασε στην κούνια του παιδιού. Μετά, γεμάτος καμάρι για το κατόρθωμα του, φώναξε:

– Φωτεινή, κοίτα τι έβαλα στην κούνια!

Η Φωτεινή εκείνη τη στιγμή έπλενε τα πιάτα. Γύρισε και κοίταξε το δαιμονάκι να κρέμεται στην κούνια και έβγαλε μια σπαραχτική κραυγή: 

-Χριστός και Παναγία! Το παιδί μου!

 Όρμησε με τις σαπουνάδες στα χέρια, να ξεκρεμάσει το διαβολάκι, άλλα ήταν πλέον πάρα πολύ αργά. Το παιδάκι είχε δαιμονιστεί. Μούγκριζε με ανεστραμμένους τους οφθαλμούς και έβγαζε αφρούς απ’ το στόμα του, το οποίο πάθαινε και στα 16 του, όταν ήρθε στο άγιον Όρος, στον γέροντα Παΐσιο…..


Για την ιστορία το παιδί θεραπεύτηκε, αλλά για σκεφτείτε…. Πόσο εύκολα, ένα παιδάκι που δεν έφταιγε σε τίποτα, δαιμονίστηκε!

Αν εσείς που έχετε παιδιά τα αφήσετε εκτεθειμένα, μπορεί να έχετε, (ακόμα) χειρότερες συνέπειες. Ο Θεός δεν θα αφήσει αν εσείς προσέξετε τι βλέπουν και τι ακούν τα παιδιά σας! Μην δίνετε όμως, από μόνοι σας,  δικαιώματα στον διάβολο.

Άλλωστε, τέτοια ερεθίσματα υπάρχουν πολλά. Δεν ανακαλύψαμε την Αμερική με το τραγούδι αυτό.

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ
Η ιστορία ενός δαιμονισμένου παιδιού και το "El Diablo"...

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας