Διάφορα

Αρχική Διάφορα

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ Δ΄ (Τζανάκης Γεώργιος)

0
Θεία Κοινωνία

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ Δ΄

Ἁγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης: σύγχρονοι Ἅγιοι Γέροντες, ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ νὰ βιώσουν καὶ νὰ κρατήσουν τὴν πίστι, στὴν «ὑπηρεσία» τῶν γκρεμιστῶν της.

 

Οἱ ἐπίσκοποί μας στὴν προσπάθειά τους νὰ ἀποτρέψουν τὸν ὁποιονδήποτε ἀπὸ τὸ νὰ σκέφτεται, νὰ μιλᾶ, καὶ νὰ ἐκφράζῃ τὶς ἀντιρρήσεις του γιὰ τὴν στάσι τῆς ἱεραρχίας μας, ἐπιστρατεύουν ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς πατέρες καὶ τοὺς νεώτερους ἁγίους μας. Πιστὸς στὴν τακτικὴ αὐτὴ καὶ ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος, ἀνάμεσα στὶς ὕβρεις του ἀναφέρεται, παρενθετικῶς, στὸν ἅγιο Ἐφραίμ τὸν Κατουνακιώτη:  

«(Παρεμπιπτόντως, θα ήθελα να αναφερθώ στον σύγχρονο άγιο των ημερών μας Εφραίμ τον Κατουνακιώτη. Μπορούσε να σου μιλάει ώρες για πνευματικά θέματα, την προσευχή, την υπακοή κ.λ.π. Όταν όμως του έθετες θεολογικά θέματα, σταματούσε. «Παιδί μου, εγώ δεν είμαι θεολόγος. Δεν μπορώ να δογματίσω, μήπως πέσω και σε κανένα δογματικό λάθος. Πήγαινε στον π. Γεώργιο Καψάνη, στον π. Αιμιλιανό. Αυτοί είναι θεολόγοι και ξέρουν!» Αυτή είναι η στάση των αγίων. Η αγία ταπείνωση και η αυτογνωσία, η επίγνωση των ορίων)» (Ἡ γῆ εἶναι τετράγωνη)

Ὅπως ἤδη ἔχουμε ἐξηγήσει τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι πρόβλημα ἀμφιβόλου θεολογικῆς διατυπώσεως καὶ λεπτομερείας γιὰ νὰ εἶναι ἀντικείμενο «φωτισμένων καὶ εἰδικῶν» μὲ θεολογικὲς ἐξειδικευμένες γνώσεις. Δὲν γίνεται συζήτησις γιὰ νὰ λυθοῦν «θεολογικά θέματα». Οἱ ποιμένες συμμαχῶντας μὲ τὴν Πολιτεία  ἔκλεισαν τὶς ἐκκλησίες θεωρῶντας ὅτι τὰ τελούμενα ἐκεῖ εἶναι ἐπικίνδυνα γιὰ τὴν δημόσια ὑγεία καὶ ἀνέχτηκαν τοὺς διωγμοὺς τὴν τρομοκράτησι καὶ τὴν διαπόμπευσι ἐπισκόπων ἱερέων καὶ πιστῶν καὶ τὴν μετατροπὴ τῆς θείας Λειτουργίας σὲ τηλεοπτικὸ θέαμα, προσβάλοντας καὶ χτυπῶντας τὴν ἴδια τὴν πίστι, παρὰ τὶς περὶ τοῦ ἀντιθέτου διαβεβαιώσεις καὶ συνθηματολογίες (δὲν κινδυνεῦει ἡ πίστις ἀλλὰ οἱ πιστοί) . Ὁ Σεβασμιώτατος στὴν παραπάνω ἀναφορά του θεωρεῖ ὅτι ὁ ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης συνηγορεῖ στὶς δικές του ἀπόψεις. Ἡ ἀναφορά του ἐστιάζεται στὰ ἐξῆς σημεία: «Αὐτοὶ εἶναι θεολόγοι καὶ ξέρουν». Ἄρα οἱ ἄλλοι ποὺ δὲν εἶναι θεολόγοι (ὅπως ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Ἐφραίμ) δὲν ξέρουν. Ἄρα ἀφοὺ ὁ ἅγιος Ἐφραίμ μὲ θεία φώτησι καὶ αἰσθητή ἁγιότητα δὲν μιλοῦσε, πῶς τολμοῦν τὰ ἀθύρματα νὰ μιλοῦν καὶ νὰ κρίνουν; Στὴν συγκεκριμένη περίπτωσι οἱ Ἱεράρχες εἶναι οἱ εἰδικοὶ καὶ ξέρουν, ἄρα ὅλοι οἱ ἄλλοι, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, δὲν ξέρουν. Αὐτὸ θέλει νὰ περάσει ὁ Σεβασμιώτατος. Καὶ τὸ ἀνεβάζει τὸ πράγμα. «Αὐτὴ εἶναι ἡ στάσι τῶν ἁγίων».  (ἀναφερόμενος στὸν ἅγιο Ἐφραίμ) Ἄρα ὀποιαδήποτε ἄλλη στάσι δὲν εἶναι στάσι ἁγίων ( Ἐξ ἄλλου  στὸ κείμενό του, εὐθέως τοὺς ἔχει χαρακτηρίσει ὀργανα τοῦ διαβόλου). Καὶ ἀναλύοντας: Ἡ ἁγία ταπείνωσις (ὅπως ἡ δική του ποὺ εὐωδιάζει στὴν ἐπιστολή του) καὶ ἡ αὐτογνωσία (ὁ ἴδιος γνωρίζει ὄχι μόνον τὸν ἑαυτό του ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους καὶ τοὺς  στολίζει καταλλήλως) καὶ κυρίως ἡ ἐπιγνωσις τῶν ὁρίων. Αὐτὸ ἐνδιαφέρει πολὺ τοὺς ἱεράρχες μας καὶ τὸν ἵδιο, ἡ ἐπίγνωσις τῶν ὁρίων: Ἅς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ βαναυσολογία: Ἀφοὺ εἶσαι πρόβατο φάε τὸ χορταράκι ποὺ σοῦ δίνει ὁ καλὸς ποιμὴν καὶ βέλασε ἕνα μπέεε εὐγνωμοσύνης. Μέχρι ἐκεῖ. Ἐκεὶ εἶναι τὸ ὅριο.

Περὶ τῆς ἁγιότητος καὶ τοῦ μεγέθους τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Κατουνακιώτη δὲν χρειάζεται νὰ ποῦμε κουβέντα.

 Πράγματι στὶς «θεολογικὲς ἀνησυχίες ὑψηλοῦ ἐπιπέδου» αὐτὴ τὴν στάσι εἶχε ὁ ἅγιος , ὅπως καὶ κάθε ἅγιος καὶ κάθε ὀρθόδοξος, ἄν δὲν τὴν ἔχει ἀρπάξει:

«Εἰς τί θὰ μᾶς ὡφελήσει ἐμᾶς ἄν μάθουμε ὅτι ἡ φωνὴ ἦταν τοῦ Πατρὸς ἤ ὁ Θεὸς μιλεῖ δι᾿ἀγγέλου καὶ το ᾿να καὶ τ᾿ ἄλλο. Εἰς τί θὰ μᾶς ὠφελήσει εἰς τὸν δρόμον τῆς σωτηρίας μας, ἄν γνωρίζουμε αὐτό; Ἐσὺ μιλᾶς θεολογικά. Τί θὰ μᾶς ὡφελήσει; Τίποτε. Ἄφησες τὸν δρόμο τῆς ταπεινώσεως καὶ πιάνεις ὑψηλά ἐπίπεδα θεολογικά. Ὄχι. Ἄφησε αὐτὸν τὸν δρόμο κι᾿ ἀκολούθησε τὸν δρόμο τῆς καλογερικῆς. «Κύριε Ἴησοῦ Χριστὲ, ἐλέησόν με». Γέροντας Ἐφραίμ Κατουνακιώτης. ἐκδ. Τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας  Α΄ ἐκδ. 2000 σελ.235  

Μὲ καλόγερο μιλοῦσε ὁ ἅγιος, ἤξερε τί χρειάζεται, ἤξερε ἐκ πείρας τί ἔπρεπε νὰ ἀκολουθηθῇ καὶ ἔλεγε τὰ δέοντα στὸν μοναχό. Ἔβλεπε τὸ πρόσωπο καὶ τοῦ ἔλεγε ὅτι αὐτὰ τὰ θεολογικὰ ἐρωτήματα δὲν ἔχουν σημασία γιὰ τὸν ἵδιο καὶ τὴν πνευματική του πρόοδο.

«Ἤρθε κάποιος στὸ σπίτι καὶ λέει: «Πάτερ, τὸ σῶμα ποὺ μεταλαμβάνουμε εἶναι τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ εἴπανε λέει…» Λέω: «Πάτερ δὲν μποροῦμε νὰ θεολογήσουμε, διότι δὲν εἴμαστε θεολόγοι. Μεταλαμβάνουμε Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ. Περισσότερο δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε, μήπως καὶ πέσουμε σὲ κανα δογματικὸ λάθος καὶ θὰ τὸ βροῦμε ἐμπόδιο μετὰ τὸν θάνατό μας» ὅ.π. σελ.235

Τί νὰ πεῖ, ὅταν ὁ συνομιλητῆς του ἀνοίγει κουβέντα γιὰ τὸ «Σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ» «τὸ εἴπανε λέει…»; Ἐπειδὴ ὁ ἅγιος ἦτο καὶ διακριτικὸς σταματάει τὴν κουβέντα λέγοντας τὰ ὅσα εἶπε. Καὶ γιὰ νὰ μὴν προσβάλει τὸ συνομιλητή του μιλάει στὸν πληθυντικό: «Πάτερ δὲν μποροῦμε νὰ θεολογήσουμε, διότι δὲν εἴμαστε θεολόγοι».

Δὲν ἦταν θεολόγος ὁ ἅγιος; Αὐτὸς ὁ μύστης τῆς προσευχῆς, δὲν ἦταν θεολόγος; Καὶ ποιὸς εἶναι θεολόγος τότε; Ἀυτὸς ποὺ πέρασε ἀπὸ κάποια θεολογικὴ σχολή καὶ ἔκαμε μεταπτυχιακά καὶ διδακτορικά; Σὲ τί; Στὶς ἀρετὲς, στὴν Χάρι τοῦ ἁγίου Πνεύματος καὶ στὴν ἀπόκτησί της; 

«Ἁπὸ τὴν ὑπακοὴ γεννᾶται ἡ προσευχὴ καὶ ἀπὸ τὴν προσευχή ἡ θεολογία» ἔλεγε ὁ ἅγιος Ἐφραίμ. ὅ.π. σελ112 

Καὶ ὑπακοὴ εἶχε καὶ προσευχή, ἄρα; Δὲν ἤξερε ἀπὸ θεολογία; Μὲ τέτοια προσευχή; Καὶ ξέρουν ποιοι; Αὐτοὶ ποὺ συναγελάζονται καὶ συμφύρονται μὲ κάθε αἱρετικό; Πάρα πολὺ καλά ἤξερε, οὐσιαστικὴ θεόσδοτη θεολογία:

«Ὅταν κάποιος ἐπίσκοπος τὸν ρώτησε μὲ κάποιον τρίτο γιὰ τὸν οἰκουμενισμό, ἔκανε προσευχή, γιὰ νὰ τὸν πληροφορήσει ὁ Θεός. «Μιὰ δυσωσμία μὲ γεύσι ξυνή, ἁλμυρή, πικρή… Να! Αὐτὸ ἧταν τὸ ἀποτέλεσμα, ἔλεγε μὲ ἀποτροπιασμό». (ὅ.π. σελ 144)

Δὲν εἶναι αὐτὸ θεολογία καὶ μάλιστα ἀποτέλεσμα προσευχῆς, ἄρα θεόσδοτη; Χρειάζεται κάτι παραπάνω γιὰ ἕναν ἐρημίτη ἀσκητή; Ὁ π. Γεώργιος ὁ Καψάνης ἐναντίον αὐτῆς τῆς δυσωσμίας δὲν ἀγωνίστηκε μὲ ὁμιλίες κείμενα καὶ βιβλία, ἔχοντας βεβαίως τὴν πείρα καὶ τὴν κατάρτισι καὶ τὴν ἐνημέρωσι καὶ τὸ χάρισμα τῆς θεολογίας; Ὁ ἅγιος Ἰουστίνος ὁ Πόποβιτς τὰ ἴδια δὲν λέει γιὰ τὴν παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ὁ ἅγιος Ἰουστίνος ὅμως μαχόταν ὡς ὁμολογητὴς τῆς πίστεως καὶ διδάσκαλος τῆς ἐκκλησίας γιὰ τὴν διαφύλαξι τῆς καθαρότητος τῆς πίστεως καὶ ἔγραφε βιβλία ἐπὶ βιβλίων γιὰ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ ἐξηγοῦσε τί εἶναι καὶ ποῦ ὁδηγεῖ. Ὁ ἅγιος Ἐφραίμ δὲν εἶχε τέτοιο σκοπό. Ἢσυχαστὴς ἦταν τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς προσευχῆς. Ἄς ἀναλογιστοῦμε ὅτι «ἀπέφευγε τὸ ἔργο τῆς ἐξομολογήσεως γιὰ νὰ δίνεται ὁλόκληρος στὴν ἡσυχαστική ζωή».(ὅ.π. σελ 130), ὁπότε εὐνόητο εἶναι νὰ μὴν ἀσχολεῖται μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀντιρητική. Γι᾿ αὐτὸ συμβούλευε τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ προστρέχουν στοὺς ἀναφερομένους γέροντες. Οἱ σύγχρονοί μας οἰκουμενιστὲς, -συμπεριλαμβανομένου τοῦ Σεβασμιωτάτου, ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ συνάφειές του μὲ  τοὺς παπιστές, καὶ ἡ μὴ ἀντίδρασίς του στὸν οἰκουμενισμὸ ποὺ κατατρώγει τὶς σάρκες τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος- τί ἔχουν ἀπὸ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν θεολογία τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ ἤ τὴν σοφία καὶ τὴν θεολογία τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου τοῦ Πόποβιτς; Χρησιμοποιοῦν ὅμως τὸν ἅγιο γιὰ νὰ ὑποστηρίξουν τὶς θέσεις τους.

ὡς ἐκ τούτου καὶ ἡ ἀπάντησις του, τὴν ὁποία ἀναφέρει ὁ Σεβασμιώτατος:  «Παιδί μου, εγώ δεν είμαι θεολόγος. Δεν μπορώ να δογματίσω, μήπως πέσω και σε κανένα δογματικό λάθος. Πήγαινε στον π. Γεώργιο Καψάνη, στον π. Αιμιλιανό. Αυτοί είναι θεολόγοι και ξέρουν!» εἶναι ἀπολύτως σωστὴ καὶ πραγματιστικὴ, διότι δὲν παρακολουθοῦσε τὶς ἐξελίξεις στὶς διεκκλησιαστικὲς καὶ διαθρησκειακὲς οἰκουμενιστικὲς σχέσεις, ὅπως ὁ π. Γεώργιος ὁ Καψάνης ὥστε νὰ καλύψει τὶς ἀνάγκες τοῦ ἐρωτῶντος, ἤξερε ὅμως γιὰ τὴν δυσωσμία τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Ὁπότε βλέπει κανεὶς ὅτι ἡ προσπάθεια τοῦ Σεβασμιωτάτου νὰ δικαιολογήσῃ τὴν δικὴ του ὑβριστικὴ καὶ ἀποριπτικὴ στάσι ἔναντι τῶν ὅσων θεωρεῖ ἐχθροὺς του ἐπικαλούμενος τὸν ἅγιο Ἐφραίμ τὸν Κατουνακιώτη πέφτει στὸ κενό. Ἐξ ἄλλου ὁ ἅγιος: «Γιὰ ὄλους εἶχε νὰ πεῖ μιὰ καλὴ κουβέντα, καὶ ἰδίως γιὰ τοὺς γείτονες. Ἀκόμα καὶ μὲ τοὺς Ζηλωτὲς εἶχε ἀγαθότατες σχέσεις καὶ δὲν τοὺς κατέκρινε» (ὅ.π. σελ.128) Μακάρι ὁ Σεβασμιώτατος νὰ βρισκόταν στὴν μεσότητα τουλάχιστον τῆς καλῆς κουβέντας καὶ τῆς ὕβρεως, τοῦ ἐπαίνου καὶ τῆς κατακρίσεως. Δυστυχῶς, τουλάχιστον στὸ κείμενό του ποὺ διάβασα, βρίσκεται στὸ ἄκρον τῆς ὕβρεως καὶ τῆς κατακρίσεως. Καὶ μάλιστα γιὰ ἀνθρώπους ποὺ οὔτε κἄν γνωρίζει ὁ ἵδιος καὶ τοὺς χαρακτηρίζει ζηλωτὲς καὶ βλαμένους καὶ ψώνια. 

Ἄν συνεχίσω τὴν ἐξέτασι τοῦ ἐμπρηστικοῦ καὶ διαιρετικοῦ λόγου τοῦ Σεβασμιωτάτου καὶ τὸν συγκρίνω μὲ τὸν ἐνδιαφἐρον καὶ τὴν ἀγωνία τοῦ ἁγίου γιὰ ἀγάπη καὶ ἑνότητα (ὅ.π. σελ.128), τὴν στάσι ἔναντι τῶν ἀλλοπίστων (ὅ.π.σελ144), τὴν στάσι του ἔναντι τῶν ἀγωνιστῶν ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος (ὅπως τοῦ σεβασμιωτάτου Κονίτσης Σεβαστιανοῦ γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς βορειηπειρῶτες ὅ.π. 136-139) θὰ χρειαζόταν πολλὲς σελίδες. Συστήνω ἀνεπιφύλαχτα τὸ βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ  Ἡσυχαστηρίου «Ἅγιος Ἐφραίμ» Κατουνάκια Ἁγίου Ὅρους ἐκδ. «Τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας» ἀπὸ ὅπου καὶ τὰ ἀποσπάσματα, γιὰ μελέτη.

Ἐπειδὴ κουράστηκα μὲν νὰ προσπαθῶ νὰ ξεκλέψω λίγο χρόνο γιὰ νὰ μεταφέρω αὐτὰ τὰ σχόλια στὸ χαρτὶ καὶ βλέπω ὅτι δὲν ἔχω κἄν ἀρχίσει, διότι τόσα πολλὰ ἔχει ἀπλώσει ὁ Σεβασμιώτατος ἐνώπιον μας, καὶ φαντάζομαι ὅτι ἄν ὑπάρχει κανεὶς  νὰ παρακολουθῇ ὅλα αὐτὰ τὰ γραφόμενα θὰ ἔχει ἐπίσης κουραστεῖ, ἐνῷ τὰ γεγονότα τρέχουν,  θὰ σταματήσω ἐδὼ ἐπιφυλασσόμενος τὰ ὑπόλοιπα νὰ σχολιαστοῦν σὲ εὐρύτερη συνάφεια ὥστε νὰ μὴν θεωρηθῇ ὅτι ἐστιάζεται ὁ σχολιασμὸς στὸ πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου, ὅπως μερικοὶ ἵσως παρεξηγοῦν.

Ἐπειδὴ ὕβριν χρὴ σβενῦναι μᾶλλον ἤ πυρκαΐην δὲν πρέπει νὰ μένουν ἀναπάντητα τὰ ἐκστομιζόμενα ἤ καὶ γραφόμενα τουλάχιστον ἀπὸ τὰ στόματα τῶν ταγμένων νὰ ὁδηγοῦν καὶ νὰ εἶναι πρότυπα. Καὶ ἄν τοὺς κακοφαίνεται ὅταν στηλιτεύονται οἱ κακογνωμίες τους καὶ οἱ κακοπραγίες τους, ἄς εἶναι καὶ ἐκ συναρπαγῆς-μακάρι,  ἄς θυμηθοῦν τὸν κυρ-Ἀλέξανδρο:  

Τί πταίει ἡ γλαῦξ , ἡ θρηνοῦσα ἐπὶ ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος. (ΟΙΩΝΟΣ (1896) Ἄπαντα. ἐκδ. Δόμος τομ.5 253.22-27 254.1-9) Στὶς μέρες μας, δυστυχῶς, προσετέθησαν καὶ οἱ ἀντίστοιχοι τῆς Ἐκκλησίας. 

 

Γεώργιος Κ. Τζανάκης Ἀκρωτήρι Χανίων 12.6.2020

 

 

 

 

«Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ»! (Ι. Λίτινας)

0
Μέγας Βασίλειος

«Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ»!

Η περιφρονημένη εντολή της προσοχής.

 

Πολλές φορές, στην εκκλησιαστική μας ζωή, γίναμε ακροατές θερμότατων κηρυγμάτων για την αρετή της αγάπης, της ταπείνωσης, της προσευχής, της ελεημοσύνης, της πραότητος και άλλων πνευματικών δωρεών με τα οποία ο πιστός αγωνίζεται «ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς»i εντός του.

Αναλογιζόμαστε όμως και προσπαθούμε να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας κάποιο κήρυγμα από τους σύγχρονους ποιμένες, κάποια διδασκαλία για την αρετή της προσοχής, και μάλιστα της προσοχής εκείνης έναντι ανθρώπων, λόγων και πράξεων που μπορούν να μας πλανήσουν, να μας νοθεύσουν την πίστη, να μας καταστήσουν συνενόχους στη ασέβεια ιερών και οσίων, να μας μετατρέψουν σε χλιαρούς, αδιάφορους και ακάρπους οπαδούς, υπεύθυνους αφορισμών και αναθεμάτων. Δυσκολευόμαστε. Τα κηρύγματα αυτά βρίσκονται στα βάθη δεκαετιών, διεσωσμένα σε αρχεία ήχου και εικόνας, από τότε που ακόμα ο άμβωνας κρατείτο ζωντανός από διαπρύσιους κήρυκες του Λόγου.

Κι όμως, το κέλευσμα αυτό του Χριστού μας μαρτυρείται στην Καινή Διαθήκη σε άμεση προστακτική «βλέπετε» και «προσέχετε» περισσότερες φορές από το «ἀγαπᾶτε»! Αν υπολογιστούν δε μαζί οι μαρτυρίες της, ως «γρηγορετε» και «ρᾶτε», τότε μιλούμε για εντολή που η άγνοιά της είναι αδικαιολόγητη τόσο από τους ποιμένες, όσο και από τους ποιμαινομένους.

Οι Άγιοι Πατέρες έδωσαν στην προσοχή την πρέπουσα τιμή, διδάσκοντας περί αυτής και η Εκκλησίας πρεπόντως διεφύλαξε τις διδαχές τους ως πολύτιμο θησαυρό. Ίσως επειδή η προσοχή είναι μυστική έκφραση της εν Χριστώ αγάπης, θέλησε το Άγιον Πνεύμα να φανερώσει εμφατικότερα την αξία της με την συχνή επανάληψη στο ευαγγέλιο και τους λόγους των Αγίων.

Άραγε, εάν υποθέσουμε ότι το ευαγγέλιο χανόταν σήμερα, θα διασώζετο αυτή η τόσο σημαντική εντολή στα χείλη των κηρύκων;

Νομίζουμε ότι η μακροχρόνια έλλειψη κατηχήσεων πάνω στην προσοχή που διασώζει την πίστη, αποτελεί σπουδαίο παράγοντα του τραγικού φαινομένου των ημερών μας όπου πολλοί πιστοί να αρνούνται να διακρίνουν, να «φιλτράρουν», να ελέγξουν, να κρίνουν, να τοποθετηθούν ή έστω να αναρωτηθούν και να ενδιαφερθούν να μάθουν, αν αυτό που τους προσφέρεται από οποιονδήποτε ως κήρυγμα, ως διδασκαλία, ως νουθεσία, ως μήνυμα, ως συμβουλή, ως προτροπή, ως απόφαση, ως πρόσταγμα είναι κατά Θεόν ή όχι, εάν είναι ορθόδοξο ή αιρετικό, εάν είναι αγιοπατερικό ή αντιπατερικό, εάν είναι σύμφωνο με την Παράδοση ή νεωτερίζει, εάν ανήκει στη διαχρονική φωνή της Εκκλησίας ή είναι ξένο, εάν είναι σωτήριο ή κολάσιμο, εάν τέλος πάντων οδηγεί στον Χριστό ή στον αντίχριστο.

Αρκεί σε πολλούς, η «ασφάλεια» ότι η διδαχή προέρχεται από το ράσο, αγνοώντας δυστυχώς την εκκλησιαστική ιστορία που θέλει τις κυριότερες αιρέσεις και πλάνες να ξεπηδούν μέσα απ’ αυτό…

Εδώ ταιριάζει η επιτίμιση του Αποστόλου Παύλου στους Κορινθίους : «Τὰ κατὰ πρόσωπον βλέπετε!» (Β’ Κορ.10,7). «Δίδετε προσοχὴν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ὄψιν τῶν πραγμάτων καὶ δι ʼαὐτὸ σᾶς ἐξαπατοῦν εὔκολα»ii.

Τη διαπίστωση αυτή έκανε κι ο Μέγας Βασίλειος επισημαίνοντας τον κίνδυνο από τη συνήθεια της ακρόασης πλανεμένων, αιρετικών διδασκαλιών:

«Παρασύρονται τα αυτιά των απλοϊκοτέρων. Τώρα πλέον συνήθισαν την αιρετική δυσσέβειαν. Τα νήπια της Εκκλησίας ανατρέφονται με τους λόγους της ασεβείας»iii

Ας διαπλεύσουμε όμως στο ευαγγέλιο και τους θεοφόρους Πατέρες για να δούμε λίγους από τους γραφικούς λιμένες της ευλογημένης προσοχής:

«Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ» , «Προσέχετε να μη σας πλανήσει κανείς», εντέλλεται και συγχρόνως προειδοποιεί ο Κυριός μας, «πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι» (Μτ.24,4-5).

Και πάλι o Σωτήρας μας: «βλέπετε μὴ πλανηθῆτε· πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες ὅτι ἐγώ εἰμι καὶ ὁ καιρὸς ἤγγικε. μὴ οὖν πορευθῆτε ὀπίσω αὐτῶν» (Λκ.21,8).

Θέλει να έχουμε τα αυτιά και τα μάτια μας ανοιχτά ο Χριστός. Πολλοί ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες θα φανούν που θα αποπλανήσουν και τους εκλεκτούς : «ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς» (Μτ. 24,24) .

Γνωρίζοντας τη διδαχή αυτή ο Απόστολος Παύλος επισημαίνει: «Τό δὲ Πνεῦμα ρητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων, ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυτηριασμένων τὴν ἰδίαν συνείδησιν» (Τιμ. 4,1-2).

Γι΄αυτό τονίζει: «Προσέχετε μήπως σας εξαπατήσει κανείς με την ψευδοφιλοσοφία και την απάτη που είναι άδεια από ωφέλιμο περιεχόμενο και στηρίζεται όχι σε θεία αποκάλυψη αλλά στην παράδοση των ανθρώπων. Αυτή είναι φτιαγμένη σύμφωνα με τη στοιχειώδη και παιδαριώδη θρησκευτική διδασκαλία του πλανεμένου κόσμου και όχι σύμφωνα με τη διδασκαλία του Χριστού»iv.

Και πάλι, «Να παρατηρείτε προσεκτικά και να αποφεύγετε τους ψευδοδιδασκάλους, οι οποίοι είναι σκύλοι ακάθαρτοι, βέβηλοι και ξένοι προς τον Θεό. Να σημαδεύετε τους κακούς εργάτες, που αντί να οικοδομούν γκρεμίζουν»v

Ο Μέγας Βασίλειος λέει πως δεν πρέπει να ανεχόμαστε τους ετεροδιδασκάλους

«Ὅτι οὐ δεῖ ἑτεροδιδασκαλούντων ἀνέχεσθαι, κἂν  σχηματίζωνται πρὸς ἀπάτην ἢ ἔλεγχον τῶν ἀβεβαίων»vi.

O Μέγας Αθανάσιος αποκαλεί «χάρισμα» το να μην εξαπατώμεθα από εκείνα που φαίνονται, αλλά να μπορούμε να τα διακρίνουμε με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος κι αν ακόμα είναι καλυμμένα.vii Και αφού αναλύει θαυμάσια την πανουργία του διαβόλου προς εξαπάτηση του πιστού, διαπιστώνει τον κίνδυνο, ο απλός άνθρωπος που δεν έχει κατηχηθεί αρκετά , επειδή παρακολουθεί μόνον αυτά που λέγονται, και δεν εξετάζει το νόημά τους, να παρασυρθεί από τα τεχνάσματα των αιρέσεων. Έτσι, συμπεραίνει την αναγκαιότητα να προσευχόμαστε να μας δοθεί το χάρισμα της διακρίσεως των πνευμάτων, για να γνωρίζει ο καθένας, σύμφωνα με την παραγγελία του Αγ. Ιωάννου ποιους οφείλει να αποστρέφεται και ποιους να προσεταιρίζεται ως φίλους και ομοδόξουςviii

Σημαντικότατες είναι οι συστάσεις του Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου:

«Με προσευχές και δάκρυα ικέτευσε τον Θεόν να σου στείλει οδηγό απαθή και άγιο. Ερεύνα δε και ο ίδιος τις θείες Γραφές και κυρίως τις πρακτικές συγγραφές των Αγίων Πατέρων· ώστε σε αυτές αντιπαραθέτοντας τα διδάγματα και έργα του διδασκάλου και Προεστώτος σου να μπορείς να τα βλέπεις και να τα κατανοείς. Και όσα μεν συμφωνούν προς τις Γραφές, να τα εγκολπώνεσαι και να τα κατακρατείς στη διάνοια, τα δε νόθα και αλλότρια να τα διακρίνεις και αποδιώκεις, για να μη πλανηθείς. Διότι, γνώριζε, ότι πολλοί πλάνοι και ψευδοδιδάσκαλοι έχουν γίνει αυτές τις ημέρες»ix

Ερχόμενοι λοιπόν στην σημερινή πραγματικότητα διαπιστώνουμε πόσο αναγκαία είναι η τήρηση όλων των διδαχών αυτών.

Γι΄αυτό αδελφέ μου, πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι «Εκκλησία είναι η Σύνοδος». Μη πιστέψεις σ΄ αυτήν την ύπουλη πλάνη, διότι ξέρεις καλά ότι η Εκκλησία δεν είναι μόνο οι επίσκοποι και το ιερατείο – οι οποίοι είναι βεβαίως η ηγεσία της Εκκλησίας – αλλά απαρτίζεται από τον ιερό κλήρο και τον πιστό λαό του Τριαδικού Θεού. Από τους ποιμένες και το ποίμνιοx. Μάλιστα, πρέπει να ξέρεις ότι η Σύνοδος είναι αληθήςxi και Ιερά μόνον και εφόσον είναι σύμφωνη με την Αγία Γραφή, τους Όρους της Πίστεως, τους Ιερούς Κανόνες, την Ιερά Παράδοση και τη συμφωνία των Αγίων Πατέρων και ότι κάθε μία κρίνεται από την ορθόδοξη δογματική συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας. Αν δεν είναι σύμφωνη με τα ανωτέρω δεν έχει καμία απολύτως ισχύ και καταδικάζεται ως ψευδής και ενίοτε ως ληστρική.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι πρέπει να κάνεις απροϋπόθετα «υπακοή στην Εκκλησία», εννοώντας την Σύνοδο, διότι δεν απαλάσσεσαι από την ευθύνη έναντι της αθάνατης ψυχής σου, εάν πειθαρχήσεις σε πρόσταγμα αντίθετο με το θέλημα του Θεού, την Πίστη και Παράδοση της Εκκλησίας. Διότι πολλές τέτοιες διακηρύξεις και αποφάσεις στην ιστορία βγήκαν μέσα από συνόδους και άρχοντες. Να γνωρίζεις πώς η αποδοχή κάθε καινοτομίας, και της παραμικρής ακόμα που θίγει μία άγραφη εκκλησιαστική παράδοση είναι καταδικαστέαxii. Να θυμάσαι δε, πως κανένας Άγιος δεν έκανε υπακοή σε τέτοιες αποφάσεις και προστάγματα, είτε προέρχονταν από το Κράτος, είτε από σύνοδο. Οι Απόστολοι πρώτοι μας το δίδαξαν αυτό με το παράδειγμά τους και παρέδωσαν στην Εκκλησία : «Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλονἀνθρώποις» (Πράξ. 5, 29). Επόμενοι αυτών, οι θεοφόροι Πατέρες εφάρμοσαν τον λόγο αυτό και έτσι η Εκκλησία εστολίσθη με τους χορούς των Ομολογητών και Μαρτύρων. Επόμενοι αυτών οφείλουμε να είμαστε κι εμείς.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι «Κεφαλή της Εκκλησίας» είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης ή το Οικ.Πατριαρχείο. Δεν είναι αυτά η Κεφαλή, αλλά ο ίδιος ο Χριστός, όπως πιστεύει, διδάσκει και κηρύττει Εκκλησία και διαβάζουμε στην Αγία Γραφή.xiii Στον Χριστό, «ὁ τῆς οἰκουμένης ὃλης ἀληθῶς Πατριάρχης»xiv , οφείλουμε οι πάντες υπακοή και στους ποιμένες που υπακούν σ΄Αυτόν.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι υπάρχουν και άλλες «Εκκλησίες», εκτός της Ορθόδοξης και ότι η Εκκλησία μας είναι μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου «Εκκλησιών». Μην αποδεχθείς ποτέ αυτή την κακοδοξία, που υποβαθμίζει την Ορθοδοξία μας, αφού ομολογείς στο Σύμβολο της Πίστεως πως πιστεύεις εις «Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». Ας υπογράφουν οι υπεύθυνοι ό,τι αντορθόδοξο νομίζουν. Δεν δεσμεύουν τον Χριστό και την Εκκλησία Του.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι «η Εκκλησία είναι διαιρεμένη σε Ορθόδοξη και Καθολική» , ή ότι έχει «δύο πνεύμονες», ή ότι «η Εκκλησία έχει πολλούς κλάδους, ένας εκ των οποίων είναι η Ορθόδοξη». Μη πιστέψεις και μην αποδεχθείς τέτοια βλασφημία που αναιρεί τη μοναδικότητα και αγιότητα της Εκκλησίας. Σου φθάνει να θυμάσαι πως το Σώμα του Χριστού είναι Ένα και Αδιαίρετο.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι «και άλλοι δρόμοι οδηγούν στην σωτηρία». Μη πιστέψεις ποτέ ότι σώζεσαι έξω από την Ορθόδοξη Εκκλησίαxv.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι τίποτα δεν μας χωρίζει από τους ετερόδοξους , δηλ. τους αιρετικούς. Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι μπορείς να συμπροσεύχεσαι και να συνεορτάζεις μαζί τους, ότι μπορούν να εισέρχονται μέσα στους ιερούς ναούς και να συμμετέχουν στις ακολουθίες μας. Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι επιτρέπεται ο γάμος με ετερόδοξο. Μην αποδεχθείς τίποτα από αυτά, αφού για όλα έχουν προβλέψει και τιμωρούν οι Ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων που έχουν αιωνία ισχύ.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι «άλλαξαν οι εποχές και πρέπει να αναθεωρήσουμε τα λειτουργικά κείμενα, τη λειτουργική γλώσσα, τους Ιερούς Κανόνες και να αναπτύξουμε μία μεταπατερική θεολογία». Μην αποδεχθείς ποτέ τέτοια πανούργα θέση. Αυτός είναι ο θησαυρός, που μας κληροδότησαν οι θεοδίδακτοι Πατέρες, με αυτόν αγίασαν οι πιστοί τόσων αιώνων και θέλουν τώρα να τον αφανίσουν. Αλλά σου αρκεί να θυμάσαι πως κάθε τέτοια καινοτομία καταδικάζεται από την Εκκλησία.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις ότι θα συλλειτουργήσει στο ναό κάποιος κληρικός από την «Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας». Μη σταθείς κι εσύ μαζί του μέσα στο ναό. Ανήκει στους σχισματικούς, που συνεπώς έχει απεκομμένους και δεν αναγνωρίζει η Εκκλησία, παρά μόνο οι ηγεσίες τριών Τοπικών Εκκλησιών, μία εκ των οποίων και η εν Ελλάδι.

Πρόσεχε, όταν ακούσεις να σου συνιστούν να φοράς μάσκα μέσα στον ιερό ναό ή να μην ασπάζεσαι τις αγίες εικόνες, ή να μην κοινωνήσεις από την κοινή ιερά λαβίδα, ή να μη φιλήσεις το χέρι του ιερέως για προστασία δήθεν της υγείας. Μη δεχθείς καμία από αυτές τις συστάσεις, οι οποίες είναι ξένες στην Παράδοση της Εκκλησίας και τη διδασκαλία των Πατέρων, βλάσφημες και αντορθόδοξες. Κάνε μόνο τον απλό συλλογισμό : «Εάν έβλεπα ζωντανά τον Χριστό μου, να στέκεται ακριβώς δίπλα μου και να με παρατηρεί, θα φοβόμουν μήπως για οτιδήποτε; Θα φορούσα μάσκα; Θα απέφευγα να φιλήσω εικόνες και χέρι ιερέως; Θα αποστρεφόμουν τον αδελφό που με πλησίασε στο μισό μέτρο; Θα φοβόμουν να κοινωνήσω από την ίδια λαβίδα;» Ναι, μεταξύ δύο ή τριών πιστών και μάλιστα στο ναό, είναι Εκείνος ανάμεσά τους.

Πρόσεχε, σε ό,τι άκους. Είναι πολλά τα μηνύματα που μπορούν να σε ρίξουν στην πλάνη. Μην αδιαφορήσεις.

Αφήνουμε να ολοκληρώσει ο ιερός Χρυσόστομος το λόγο για την προσοχή:

«Καὶ μὴ θαυμάσῃς, ἐὰν οἱ ποιμένες λύκοι γίνωνται. Πρὸς γὰρ ἐπισκόπους καὶ πρεσβυτέρους διαλεγόμενος Παῦλος ὁ ἀπόστολος ἔλεγεν, ὅτι Ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀνα-
στήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα. Ὥστε μηδεὶς πλανάτω ὑμᾶς, ἔχων ἔξωθεν σχῆμα ἀγγελικὸν, καὶ ἔσωθεν διαβολικόν. Διὰ τοῦτο ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν·
Βλέπετε, μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ. Κἀγὼ δὲ πάλιν τὰ ὅμοια ἐρῶ· βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ, μήτε ἀπὸ τῶν ἔσωθεν, μήτε ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, μὴ ἐπίσκοπος, μὴ πρε-
σβύτερος
, μὴ διάκονος, μὴ ἀναγνώστης, ἤ τις ἐὰν ᾖ λαλῶν διεστραμμένα· Οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες· οἵτινες ἔχουσιν μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. Ὑμεῖς δὲ, ἀγαπητοὶ, μὴ πλανηθῆτε, ἀλλ’ ὡς παρελάβετε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ὑμῶν»xvi

«ὑμεῖς δὲ βλέπετε· ἰδοὺ προείρηκα ὑμῖν ἅπαντα». (Μκ. 13,23)

 

Ιωάννης Λίτινας

i Γαλ. 4,19

ii Τρεμπέλας, Π. (1986). Η Καινή Διαθήκη Μετά Συντόμου Ερμηνείας. (σελ.736). Αθήνα: Έκδοση Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ».

iii Βασίλειος Καισαρ. Πρός Ιταλούς και Γάλλους Επισκόπους. ΕΠΕ 2,40: «Παρασύρονται τῶν ἀκεραιοτέρων αἱ ἀκοαί˙ εἱς συνήθειαν λοιπόν ἦλθον τῆς αἱρετικῆς δυσσεβείας. Συνεκτρέφεται τά νήπια τῆς Ἐκκλησίας τοῖς λόγοις τῆς ἀσεβείας».

iv Τρεμπέλας, Π. (2014). Η Καινή Διαθήκη Με Σύντομη Ερμηνεία. (σελ.864). Αθήνα: Έκδοση Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ». «Βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν» (Κολ. 2,8)

v Τρεμπέλας, Π. (2014). Η Καινή Διαθήκη Με Σύντομη Ερμηνεία. (σελ.852). Αθήνα: Έκδοση Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ». «Βλέπετε τοὺς κύνας, βλέπετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας» (Φιλ. 3,2).

vi Βασίλειος Καισαρείας. Όρος Μ. PG 31,760.

vii Μέγας Αθανάσιος. Επιστολή προς Επισκόπους Αιγύπτου και Λιβύης. PG 25,540: «Μέγα τι χάρισμα δέδωκεν ἡμῖν Λόγος, ὥστε μὴ ἐκ τῶν φαινομένων ἀπατᾶσθαι, ἀλλὰ καὶ μᾶλλον, κἂν ταῦτα κεκαλυμμένα τυγχάνῃ, διακρίνειν τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι».

viii Μέγας Αθανάσιος. Επιστολή προς Επισκόπους Αιγύπτου και Λιβύης. PG 25,548: « δὲ ἁπλοῦς, ὡς προεῖπον, καὶ μὴ κατηχηθεὶς ἰσχυρῶς, ὁ τοιοῦτος τὰ λεγόμενα μόνον σκοπῶν, καὶ μὴ τὴν διάνοιαν θεωρῶν, εὐθὺς ὑποσύρεται ταῖς ἐκείνων μεθοδείαις. Διὰ τοῦτο καλόν ἐστι καὶ ἀναγκαῖον εὔχεσθαι λαμβάνειν χάρισμα διακρίσεως πνευμάτων, ἵνα ἕκαστος γινώσκῃ κατὰ τοῦ Ἰωάννου παραγγελίαν, τίνας μὲν ἀποβάλλειν ὀφείλει, τίνας δὲ προσλαμβάνεσθαι, ὡς φίλους καὶ
τῆς αὐτῆς ὄντας πίστεως».

ix
Συμεών του Νέου θεολόγου. Κεφ.Πρακτικά & Θεολογικά 32. Φιλοκαλία. ΕΠΕ 3,242.

x
Γρηγόριος Ναζιανζηνός. Λόγος ΛΒ΄.PG 36,188: «τάξις κἂν ταῖς Ἐκκλησίαις, τὸ μὲν εἶναί τι ποίμνιον, τὸ δὲ ποιμένας διώρισε· καὶ τὸ μὲν ἄρχειν, τὸ δὲ ἄρχεσθαι»

xi
Θεόδωρος Στουδίτης. Επιστολή ΚΔ΄(24)- Θεοκτίστω Μαγίστρω. ΕΠΕ 18Β,116: «Σύνοδος τοίνυν, δέσποτα, οὐ το ἁπλῶς συνάγεσθαι ἱεράρχας τε και ἱερεῖς, κἄν πολλοί ὦσιν (κρείσσων γάρ, φησίν, εἷς ποιῶν τό θέλημα τοῦ Κυρίου ἤ μύριοι παραβαίνοντες), ἀλλά το ἐν ὀνόματι Κυρίου ἐν τῇ ἐρεύνῃ και φυλακῇ τῶν Κανόνων».

xii
Καρμίρης Ι. (1960). Τα Δογματικὰ καὶ Συμβολικὰ Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας. τόμος Ι. Aπόσπασμα Όρου Πίστεως της εν Νικαία Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου(σελ.241). Αθήνα: «Τοὺς οὖν τολμῶντας ἑτέρως φρονεῖν ἢ διδάσκειν ἢ κατὰ τοὺς ἐνάγεις αἱρετικοὺς τὰς ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις ἀθετεῖν καὶ καινοτομίαν τινὰ ἐπινοεῖν ἢ ἀποβάλλεσθαί τι ἐκ τῶν ἀνατεθειμένων τῇ ἐκκλησίᾳ, εὐαγγέλιον ἢ τύπον τοῦ σταυροῦ ἢ εἰκονικὴν ἀναζωγράφησιν ἢ ἅγιον λείψανον μάρτυρος, ἢ ἐπινοεῖν σκολιῶς καὶ πανούργως πρὸς τὸ ἀνατρέψαι μίαν τινὰ τῶν ἐνθέσμων παραδόσεων τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἔτι γε μὴν ὡς κοινοῖς χρῆσθαι τοῖς ἱεροῖς κειμηλίοις ἢ τοῖς εὐαγέσι μοναστηρίοις, ἐπισκόπους μὲν ὄντας ἢ κληρικοὺς καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δὲ ἢ λαϊκοὺς τῆς κοινωνίας ἀφορίζεσθαι».

xiii
Κολ. 1,18

xiv
Πηδάλιον (1886). Ερμηνεία Αγίου Νικοδήμου ΚΗ΄ Κανόνα Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου. (σελ.173-174)

xv
Κύριλλος Ιεροσολύμων. Κατήχησις Φωτιζομένων Γ’. ΕΠΕ 1,113 : «Ούτε εκείνος που βαπτίστηκε στο νερό, αλλά δεν αξιώθηκε να δεχθεί και το Άγιο Πνεύμα, έχει τέλεια χάρη, ούτε θα εισέλθει κανείς στη Βασιλεία των Ουρανών, έστω κι αν είναι ενάρετος στα έργα εάν δεν λάβει τη σφραγίδα του Βαπτίσματος. Είναι τολμηρός ο λόγος αλλά δεν είναι δικός μου. Διότι το έχει πει ο Ιησούς…»

xvi
Ιωάννης Χρυσόστομος. Λόγος περί ψευδοπροφητών. PG. 59,562

«Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ»!  (Ι. Λίτινας)

Οι άνθρωποι της …κουλτούρας διαδήλωσαν για το περιβάλλον (απίστευτο βίντεο)

0
περιβάλλον

Πορεία για το περιβάλλον, Σύνταγμα 5-6-2020.

Θέλετε και σχόλια; 

«Στους εσχάτους χρόνους οι οπαδοί του αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην Εκκλησία…»

0

Η «νέα εκκλησία» και ο αντίχριστος!

«Στους εσχάτους χρόνους οι οπαδοί του αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην Εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές.  Ομως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό χριστιανό». Στάρετς Γαβριήλ ο Γεωργιανός (+1995)

Εξάλλου, όπως έλεγε και ο Γέροντας Παΐσιος…

«Σε μια εποχή που ο Σατανάς οργιάζει και οι άνθρωποί του οργανώνονται, οι Έλληνες βρίσκονται σε νάρκη. Τον εαυτό του μόνο κοιτάει να βολέψη ο καθένας και τίποτε περισσότερο. Και ό,τι να τους κάνεις, όσο κι αν τους κουνήσης, με τίποτε δεν ξυπνούν».

 

αντίχριστος

Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

Αρχ. Αμερικής Ελπιδοφόρος: Δεν είναι ο τρόπος της μετάληψης αλλά η ίδια η Θεία Κοινωνία που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή.

0
Holy Communion in an Extraordinary Time of Pandemic

What is more important for all of us? The Communion, the Body, and Blood of our Lord, Jesus Christ, or the way we receive the Body and Blood? The answer is easy. It’s not the way. It’s the Communion itself that saves us, and gives us Eternal Life. Τι είναι πιο σημαντικό για όλους μας; Η Θεία Κοινωνία, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ή ο τρόπος που μεταλαμβάνουμε το Σώμα και το Αίμα Του; Η απάντηση ειναι απλή. Δεν είναι ο τρόπος της μετάληψης, αλλά η ίδια η Θεία Κοινωνία που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή.

Posted by Archbishop Elpidophoros of America on Monday, June 1, 2020

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Ελπιδοφόρος, πρόσφατα, έδωσε απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα των πιστών (της Αμερικής). Το κομμάτι το οποίο ο ίδιος ξεχώρισε, ώστε να προβληθεί από τις σελίδες του στα κοινωνικά δίκτυα, ήταν το παρακάτω:

 

 

“Τι είναι πιο σημαντικό για όλους μας; Η Θεία Κοινωνία, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ή ο τρόπος που μεταλαμβάνουμε το Σώμα και το Αίμα Του; Η απάντηση είναι απλή. Δεν είναι ο τρόπος της μετάληψης, αλλά η ίδια η Θεία Κοινωνία που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή.” 

Ολόκληρη η στιχομυθία του βίντεο, σε μετάφραση.

Ερώτηση Πρεσβυτέρας Nicole:

Οι ενορίτες ανησυχούν για το πώς διανέμεται η Θεία Κοινωνία με ένα κοινό κουτάλι (λαβίδα). Είναι αυτό κάτι που θα αλλάξει έστω και προσωρινά;

 

Απάντηση Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου:

Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη, αλλά την ίδια ώρα πολύ σημαντική συζήτηση. Ειμαι σιγουρος πως ολοι ξερετε, οτι ήδη άνοιξα αυτή τη συζήτηση, για την μία, κοινή, λαβίδα*.

Έκανα μια πολύ απλή ερώτηση. Τι είναι πιο σημαντικό για εμάς; Η (Θεία) Κοινωνία, το σώμα και το αίμα του Κυρίου και Σωτήρα μας, ή ο τρόπος που λαμβάνουμε το σώμα και το αίμα;

Νομίζω η απάντηση είναι εύκολη. Δεν είναι ο τρόπος, είναι η ίδια η Θ. Κοινωνία που μας σώζει και μας δίνει αιώνιο ζωή. Οπότε, το οτιδήποτε άλλο, όπως η κοινή λαβίδα, ή ό,τι δοκίμασε η εκκλησία, ακόμα και στα τελευταία χίλια χρόνια, μπορεί να αλλάξει.  Ακόμα και προσωρινά ή όχι προσωρινά. Αυτή η παράδοση, της κοινής λαβίδας, δεν είναι κάτι που αποφασίζεται από οποιαδήποτε Οικουμενική Σύνοδο ή (τοπική) Σύνοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών, στην ιστορία της εκκλησίας. Είναι μια πρακτική που έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική, πολύ πρακτική, πολύ ευπρόσδεκτη και γι ‘αυτό ήταν ευρέως διαδεδομένη, χωρίς καμία προσπάθεια και χωρίς κανέναν να επιβάλει ή να υποχρεώσει τους πιστούς να χρησιμοποιήσουν την κοινή λαβίδα.

Και στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουμε ότι το σημαντικό είναι ότι λαμβάνουμε, ότι όλοι κοινωνούμε, από το κοινό Ποτήριο, όχι από το ένα κοινό κουτάλι. Και υπάρχουν κάποιες ανησυχίες ότι ίσως αυτό το κουτάλι, το κοινό κουτάλι, μπορεί να παρουσιάσει κάποια προβλήματα υγείας στους ενορίτες μας ή μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν είναι άνετα με αυτόν τον τρόπο. Γιατί πρέπει να κρατήσουμε αυτούς τους ανθρώπους μακριά από την Θ. Κοινωνία, μόνο λόγω της κοινής λαβίδας;

Γι’ αυτό αποφάσισα, έπειτα από συζήτηση με τους αδελφούς και  μητροπολίτες μου, στην Ιερά επαρχιακή σύνοδο, ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να κρατήσουμε τους πάντες στην Θεία Κοινωνία. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Εάν υπάρχουν ενορίες, ή άνθρωποι και πιστοί ανάμεσά μας, που δεν αισθάνονται πλέον άνετα με το ένα κοινό κουτάλι, ίσως μπορούμε να διατηρήσουμε την παράδοση του κουταλιού, αλλά (μπορούμε) να να έχουμε πολλά μεταλλικά (κουτάλια/λαβίδες). Το ίδιο κουτάλι, πολλές φορές, και να το χρησιμοποιήσουμε ξεχωριστά για κάθε ενορίτη που επιθυμεί να λάβει την Θεία Κοινωνία από ένα ξεχωριστό κουτάλι και μετά καθαρίζουμε όλα αυτά τα κουτάλια και τα χρησιμοποιούμε ξανά. Δεν είναι κουτάλια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο μία φορά. (Σημείωση: Εκείνος τα λέει έτσι, μπερδεμένα) Το ίδιο κουτάλι μέχρι σήμερα και αυτό διασφαλίζει, τόσο, πρώτα την παράδοση, είναι μια μακρά παράδοση, τον τρόπο μετάδοσης της Θ. Κοινωνίας με ένα κουτάλι. Είναι μια πολύ μακρά παράδοση.

Aκόμη και για μένα είναι τόσο δύσκολο να προσαρμοστω σε έναν νέο τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Για όλους, για όλους μας, εννοώ ότι δεν είμαι έξω από όλα αυτά, είμαι μέσα σε αυτά και μαζί σας, αλλά ταυτόχρονα, πρέπει να προσφέρουμε μια εναλλακτική λύση, στους πιστούς που δεν νιώθουν άνετα και δεν είναι μυστικό ότι οι νεότερες γενιές, πάντοτε, ακόμη και πριν από αυτήν την πανδημία, είχαν πρόβλημα με την πρακτική της κοινής λαβίδας.  Όχι με την ίδια την λαβίδα , αυτή καθ’ αυτήν, αλλά την κοινή λαβίδα.

Ο νέος τρόπος που δίνουμε είναι μια εναλλακτική λύση για τους πιστούς μας, δεν είναι κάτι που επιβάλλεται, αλλά είναι μια επιλογή. Και όπου βλέπουμε ότι αυτή η νέα πρακτική και νέα ιδέα είναι ευπρόσδεκτη από εσάς, τους ανθρώπους, τότε θα εξαπλωθεί χωρίς καμία πίεση ή χωρίς νέες κατευθύνσεις, από την πλευρά του Αρχιεπισκόπου ή της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου. Είναι λοιπόν ένα τεστ, για να δούμε πόσο ευπρόσδεκτη είναι αυτή η νέα πρακτική από τους πιστούς μας και αν αποδειχθεί (ευπρόσδεκτη), τότε θα εξαπλωθεί χωρίς καμία άλλη ειδοποίηση από την πλευρά μας.


Για την μετάφραση: Χρήστος Βλαμάκης

Όταν ο αδικοχαμένος Φλόιντ λεγόταν Τάσος Ισαάκ

Όταν ο αδικοχαμένος Φλόιντ λεγόταν Τάσος Ισαάκ

Ο δικός μας Φλόιντ και τα … «Ελληνοκυπριακά δικαιώματα»

-Όταν ο αδικοχαμένος Φλόιντ λεγόταν Τάσος Ισαάκ-

«Λόγος περὶ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ» – Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

0
Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v80), quality = 70

«Λόγος περὶ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ»
Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
(νεοελληνικὴ ἀπόδοση)

Βλέπετε αὐτὴ τὴ κοινὴ γιὰ μᾶς ἑορτὴ καὶ εὐφροσύνη, τὴν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἐχάρισε μὲ τὴν ἀνάσταση καὶ ἀνάληψή του στοὺς πιστούς; Ἐπήγασε ἀπὸ θλίψη.

Βλέπετε αὐτὴ τὴ ζωή, μᾶλλον δὲ τὴν ἀθανασία; Ἐπιφάνηκε σὲ μᾶς ἀπὸ θάνατο.

Βλέπετε τὸ οὐράνιο ὕψος, στὸ ὁποῖο ἀνέβηκε κατὰ τὴν ἀνύψωσή του ὁ Κύριος καὶ τὴν ὑπερδεδοξασμένη δόξα ποῦ δοξάσθηκε κατὰ σάρκα; Τὸ πέτυχε μὲ τὴ ταπείνωση καὶ τὴν ἀδοξία. Ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος γι᾿ αὐτόν, «ἐταπείνωσε τὸν ἑαυτό του γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, καὶ μάλιστα σταυρικοῦ θανάτου, γι᾿ αὐτὸ κι᾿ ὁ Θεὸς τὸν ὑπερύψωσε καὶ τοῦ χάρισε ὄνομα ἀνώτερο ἀπὸ κάθε ὄνομα, ὥστε στὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ νὰ καμφθεῖ κάθε γόνατο ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων καὶ νὰ διακηρύξει κάθε γλώσσα ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ Κύριος σὲ δόξα Θεοῦ Πατρός».(Φιλ. β´ 8-11).

Ἐὰν λοιπὸν ὁ Θεὸς ὑπερύψωσε τὸ Χριστό του γιὰ τὸ λόγο ὅτι ταπεινώθηκε, ὅτι ἀτιμάσθηκε, ὅτι πειράσθηκε, ὅτι ὑπέμεινε ἐπονείδιστο σταυρὸ καὶ θάνατο γιὰ χάρη μας, πῶς θὰ σώσει καὶ θὰ δοξάσει καὶ θὰ ἀνυψώσει ἐμᾶς, ἂν δὲν ἐπιλέξωμε τὴ ταπείνωση, ἂν δὲν δείξουμε τὴ πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἀγάπη, ἂν δὲν ἀνακτήσωμε τὶς ψυχές μας διὰ τῆς ὑπομονῆς τῶν πειρασμῶν, ἂν δὲν ἀκολουθοῦμε διὰ τῆς στενῆς πύλης καὶ ὁδοῦ, ποῦ ὁδηγεῖ στὴν αἰώνια ζωή, τὸν σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ᾿ αὐτήν; «διότι, καὶ ὁ Χριστὸς ἔπαθε γιὰ μᾶς, ἀφήνοντάς μας ὑπογραμμὸ (παράδειγμα), γιὰ νὰ παρακολουθήσουμε τὰ ἴχνη του». (Α´ Πέτρ. β´ 21).

Ἡ ἐνυπόστατος Σοφία τοῦ ὑψίστου Πατρός, ὁ προαιώνιος Λόγος, ποὺ ἀπὸ φιλανθρωπία ἑνώθηκε μ᾿ ἐμᾶς καὶ μᾶς συναναστράφηκε, ἀνέδειξε τώρα ἐμπράκτως μιὰ ἑορτὴ πολὺ ἀνώτερη καὶ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ὑπεροχή. Γιατὶ τώρα γιορτάζουμε τὴ διάβαση, τῆς σ᾿ αὐτὸν εὑρισκομένης φύσεώς μας, ὄχι ἀπὸ τὰ ὑπόγεια πρὸς τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ γῆ πρὸς τὸν οὐρανὸ τοῦ οὐρανοῦ καὶ πρὸς τὸν πέρα ἀπὸ αὐτὸν θρόνο τοῦ δεσπότη τῶν πάντων.

Σήμερα ὁ Κύριος ὄχι μόνο στάθηκε, ὅπως μετὰ τὴν ἀνάσταση, στὸ μέσο τῶν μαθητῶν του, ἀλλὰ καὶ ἀποχωρίσθηκε ἀπὸ αὐτοὺς καί, ἐνῷ τὸν ἔβλεπαν, ἀναλήφθηκε στὸν οὐρανὸ καὶ εἰσῆλθε στ᾿ ἀληθινὰ ἅγια τῶν ἁγίων «καὶ ἐκάθησε στὰ δεξιὰ τοῦ Πατρὸς πάνω ἀπὸ κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία καὶ ἀπὸ κάθε ὄνομα καὶ ἀξίωμα, ποὺ γνωρίζεται καὶ ὀνομάζεται εἴτε στὸν παρόντα εἴτε στὸν μέλλοντα αἰώνα». (Ἐφ. α´ 20).

Γιατί λοιπὸν στάθηκε στὸ μέσο τους κι᾿ ἔπειτα τοὺς συνόδευσε; «Τοὺς ἐξήγαγε, λέγει, ἔξω ἕως τὴ Βηθανία», ἀλλὰ «καὶ ἀφοῦ σήκωσε τὰ χέρια του, τοὺς εὐλόγησε». (Λουκ. κδ´ 50). Τὸ ἔκαμε γιὰ νὰ ἐπιδείξει τὸν ἑαυτό του ὁλόκληρο σῶο καὶ ἀβλαβῆ, γιὰ νὰ παρουσιάσει τὰ πόδια ὑγιῆ καὶ βαδίζοντα σταθερά, αὐτὰ ποὺ ὑπέστησαν τὰ τρυπήματα τῶν καρφιῶν, τὰ ὁμοίως ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καρφωμένα χέρια, τὴν ἴδια τη λογχισμένη πλευρά, ἂν ἔφεραν πάνω τους, τοὺς τύπους τῶν πληγῶν, πρὸς διαπίστωση τοῦ σωτηριώδους πάθους.

Ἐγὼ δὲ νομίζω ὅτι διὰ τοῦ «στάθηκε στὸ μέσο τῶν μαθητῶν» δεικνύεται καὶ τὸ ὅτι αὐτοὶ στηρίχθηκαν στὴ πίστη πρὸς αὐτόν, μὲ αὐτὴ τὴ φανέρωση καὶ εὐλογία του. Γιατὶ δὲν στάθηκε μόνο στὸ μέσο ὅλων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ στὸ μέσο της καρδιᾶς τοῦ καθενός, γιατὶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν ὥρα οἱ ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου ἔγιναν σταθεροὶ καὶ ἀμετακίνητοι.

Στάθηκε λοιπὸν στὸ μέσο τους καὶ τοὺς λέγει, «εἰρήνη σὲ σᾶς», τούτη τὴ γλυκιὰ καὶ σημαντικὴ καὶ συνηθισμένη του προσφώνηση. Τὴν διπλῆ εἰρήνη, πρὸς τὸ Θεὸ ποὺ εἶναι γέννημα τῆς εὐσέβειας καὶ αὐτὴ ποὺ ἔχουμε οἱ ἄνθρωποι μεταξύ μας. Καὶ καθὼς τοὺς εἶδε φοβισμένους καὶ ταραγμένους ἀπὸ τὴν ἀνέλπιστη καὶ παράδοξη θέα, γιατὶ νόμισαν ὅτι βλέπουν πνεῦμα – φάντασμα, αὐτὸς τοὺς ἀνέφερε πάλι τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδιᾶς των, καὶ ἀφοῦ ἔδειξε ὅτι εἶναι αὐτὸς ὁ ἴδιος, πρότεινε τὴ διαβεβαίωση διὰ τῆς ἐξετάσεως καὶ ψηλαφήσεως. Ζήτησε φαγώσιμο, ὄχι γιατὶ εἶχε ἀνάγκη τροφῆς, ἀλλὰ γιὰ ἐπιβεβαίωση τῆς ἀναστάσεώς του.

Ἔφαγε δὲ μέρος ψητοῦ ψαριοῦ καὶ μέλι ἀπὸ κηρύθρα, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὰ σύμβολα τοῦ μυστηρίου του. Δηλαδὴ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἕνωσε στὸν ἑαυτό του καθ᾿ ὑπόσταση τὴ φύση μας, ποὺ σὰν ἰχθὺς κολυμποῦσε στὴν ὑγρότητα τοῦ ἡδονικοῦ καὶ ἐμπαθοῦς βίου, καὶ τὴν καθάρισε μὲ τὸ ἀπρόσιτο πῦρ τῆς Θεότητός του. Μὲ κηρύθρα δὲ μελισσιοῦ μοιάζει ἡ φύση μας γιατὶ κατέχει τὸ λογικὸ θησαυρὸ τοποθετημένο στὸ σῶμα σὰν μέλι στὴ κηρύθρα. Τρώγει ἀπὸ αὐτὰ εὐχαρίστως γιατὶ καθιστᾶ φαγητό του τὴ σωτηρία τοῦ καθενὸς ἀπὸ τοὺς μετέχοντας τῆς φύσεως. Δὲν τρώει ὁλόκληρο, ἀλλὰ μέρος «ἀπὸ κηρύθρα μέλι» ἐπειδὴ δὲν πίστευσαν ὅλοι καὶ δὲν τὸ παίρνει μόνος του, ἀλλὰ προσφέρεται ἀπὸ τοὺς μαθητές, γιατὶ τοῦ φέρνουν μόνο τοὺς πιστεύοντες σ᾿ αὐτόν, χωρίζοντάς τους ἀπὸ τοὺς ἀπίστους.

Κατόπιν τοὺς ὑπενθύμισε τοὺς λόγους του πρὶν τὸ πάθος, ποὺ ὅλοι πραγματοποιήθηκαν. Τοὺς ὑποσχέθηκε νὰ τοὺς στείλει τὸ ἅγιο Πνεῦμα, τοὺς εἶπε νὰ καθίσουν στὴν Ἱερουσαλὴμ μέχρι νὰ λάβουν δύναμη ἀπὸ ψηλά. Μετὰ τὴ συζήτηση ὁ Κύριος τοὺς ἔβγαλε ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ τοὺς ὁδήγησε ἕως τὴ Βηθανία καὶ ἀφοῦ τοὺς εὐλόγησε, ὅπως ἀναφέραμε, ἀποχωρίσθηκε ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἀνυψώθηκε πρὸς τὸν οὐρανό, χρησιμοποιώντας νεφέλη σὰν ὄχημα καὶ ἀνῆλθε ἐνδόξως στοὺς οὐρανούς, στὰ δεξιὰ τῆς μεγαλοσύνης τοῦ Πατρός, καθιστώντας ὁμόθρονο τὸ φύραμά μας.

Καθὼς οἱ Ἀπόστολοι δὲν σταματοῦσαν νὰ κοιτάζουν τὸν οὐρανό, μὲ τὴ φροντίδα τῶν ἀγγέλων πληροφοροῦνται ὅτι ἔτσι θὰ ἔλθει πάλι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ «θὰ τὸν ἰδοῦν ὅλες οἱ φυλὲς τῆς γῆς, νὰ ἔρχεται πάνω στὶς νεφέλες τοῦ οὐρανοῦ». (Ματθ. κδ´ 30). Τότε οἱ μαθητὲς ἀφοῦ προσκύνησαν ἀπὸ τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἀπὸ ὅπου ἀναλήφθηκε ὁ Κύριος, ἐπέστρεψαν στὴν Ἱερουσαλὴμ χαρούμενοι, αἰνώντας καὶ εὐλογώντας τὸ Θεὸ καὶ ἀναμένοντες τὴν ἐπιδημία τοῦ θείου Πνεύματος.

Ὅπως λοιπὸν ἐκεῖνος ἔζησε καὶ ἀπεβίωσε, ἀναστήθηκε καὶ ἀναλήφθηκε, ἔτσι κι᾿ ἐμεῖς ζοῦμε καὶ πεθαίνουμε καὶ θὰ ἀναστηθοῦμε ὅλοι. Τὴν ἀνάληψη ὅμως δὲν θὰ πετύχουμε ὅλοι, ἀλλὰ μόνο ἐκεῖνοι γιὰ τοὺς ὁποίους ζωὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ὁ θάνατος εἶναι κέρδος, ὅσοι πρὸ τοῦ θανάτου σταύρωσαν τὴν ἁμαρτία διὰ τῆς μετανοίας, μόνο αὐτοὶ θὰ ἀναληφθοῦν μετὰ τὴν κοινὴ ἀνάσταση σὲ νεφέλες πρὸς συνάντηση τοῦ Κυρίου στὸν ἀέρα. (Α´ Θεσ. δ´ 17).

Ἂς ἔρθουμε στὸ ὑπερῷο μας, στὸ νοῦ μας προσευχόμενοι, ἂς καθαρίσουμε τοὺς ἑαυτούς μας γιὰ νὰ πετύχουμε τὴν ἐπιδημία τοῦ Παρακλήτου καὶ νὰ προσκυνήσουμε Πατέρα καὶ Υἱὸ καὶ ἅγιο Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Γένοιτο.

 

Το είδαμε εδώ

Εις περιστάσεις που περιφρονείται η Πίστις, απαγορεύεται η σιωπή (γ. Φιλοθέου Ζερβάκου)

0
Φιλοθέου Ζερβάκου
Εις περιστάσεις που περιφρονείται η Πίστις, απαγορεύεται η σιωπή (γ. Φιλοθέου Ζερβάκου)

Επιστολές του Οσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου 

Εν Πάρω 1η Νοεμβρίου 1970

Τω εν Κυρίω πνευματικώ μοι τέκνω Αθανασίω, χαίρειν και ευ πράττειν.

Έλαβον την επιστολήν σας και μετά προσοχής ανέγνωσα. Μοι γράφετε να σας πληροφορήσω διά την πορείαν της μηνύσεώς μου εις την Ιεράν Σύνοδον εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου και των Μελίτωνος και Ιακώβου επί αντορθοδόξων αυτών ενεργειών και φρονημάτων.

Κατ’ αρχάς, που υπεβλήθη η μήνυσις, δεν εγένετο δεκτή, αλλά κατόπιν εστάλη διά δικαστικού κλητήρος και την εδέχθησαν. Έχουν παρέλθει 4 μήνες περίπου και δεν γνωρίζω μέχρι σήμερον τί έγινε. Την έσχισαν, την έκαψαν, την έρριψαν εις τον κάλαθον των αχρήστων; Μόνον αυτοί γνωρίζουν και ο Θεός ο γινώσκων πάντα, και τα παρελθόντα και τα παρόντα και τα μέλλοντα και τα κρύφια εκάστου, τα της καρδίας και τους της διανοίας λογισμούς. Εν μόνον οίδα και ήκουσα από πληροφορίας ανθρώπων πιστών φιλαληθεστάτων, ότι μετά την μήνυσιν την ιδικήν μου και άλλων, τας απέρρι­ψε η Σύνοδος και διά να δείξη ότι συμφωνεί με όσα αι μηνύσεις αναφέρουσι διά τους κατηγορουμένους αντορ­θόδοξα, έργα, λόγια, πράξεις των, προέβησαν τινές φιλοπαπισταί και φιλολουθηροκαλβινισταί εις κατάργησιν και αποβολήν βυζαντινών τέμπλων και ιερών και πανσέπτων εικόνων τα οποία ενέκλεισαν εις υπόγεια διά να αφανισθούν, κατέσκαψαν τα άγια θυσιαστήρια και ανήγειραν νέα όμοια των Δυτικών παπιστών και διαμαρτυρομένων διά να δείξουν ότι συμφωνούν μετ’ αυτών και ότι δεν είναι καθυστερημένοι. Μερικοί δε κληρικοί απέβαλον το ράσον, το γένειον και την ανδρικήν μορφήν των την μετέβαλον εις γυναικείαν, και ούτε αυτοί εντρέπονται, αλλ’ ούτε και η Ιερά Σύνοδος τους περιορίζει. Ελευθερίαν έδωκε και εις Λατινίδας να μεταλαμβάνουν ως επληροφορήθην εις τον Ναόν της Μητροπόλεως. Μη χειρότερα!! Σιγά σιγά, αφού συνιστούν σεβασμόν εις τον καρνάβαλον, φόβος υπάρχει να τον βάλουν και εντός της εκκλησίας. Και πολλά άλλα έχουν σκοπόν να ποιήσουν. Αλλ’ ο διασκεδάζων βουλάς άνομων, ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν θα επιβλέψη και επ’ αυτούς και θα επιβρέξη επί τας κεφαλάς αυτών πυρ και θείον και πνεύμα καταιγίδος, και θλίψις και στεναχώρια παντί τω εργαζομένω το κακόν, Ιουδαίω τε πρώτον και Έλληνι και παντί ανθρώπω πάσης φυλής και καταστάσεως. Λοιπόν αυτοί οι μεγάλοι και τρανοί, οι ψευδώς τιτλοφορούμενοι ως αλάθητοι και παναγιώτατοι, φουσκωμένοι από εωσφορικήν υπερηφάνειαν, εχθροί της Ορθοδοξίας και των πιστώς ακολουθούντων την ορθόδοξον πίστιν και τας αποστολικάς και πατρικάς παραδόσεις, επόμενον να μας πολεμήσουν, να εξασκήσουν βίαν, αλλά ημείς να μένωμεν στερεοί εις την πί­στιν, να μη φοβηθώμεν εκ των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων. Ας ψάλλωμεν το. Μεθ’ ημών ο Θεός, γνώτε έθνη και ηττάσθε, ότι μεθ’ ημών ο Θεός… Ούτοι ως πομφόλυγες θέλουν διαλυθή και ωσεί χνους θέλουν ανεμολικνισθή και ωσεί σκεύη κεραμέως θέλουν συντριβή από τον κραταιόν και δυνατόν εν πολέμοις Κύριον της δόξης.

Ο Απόστολος Παύλος, το στόμα του Χριστού πα­ραγγέλλει: Μη συγκοινωνήτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε. Εις περιστάσεις κατά τας οποίας περιφρονείται και υβρίζεται η Αγία Ορθόδοξος Πίστις ημών επιτρέπεται έλεγχος ακόμη και θυμός δίκαιος δικαιώτατος, απαγορεύεται δε η σιωπή. Αλλά και ο έλεγχος να γίνεται με διάκρισιν και σύνεσιν όχι με ταραχήν και θυμόν υπερβολικόν, να γίνεται με θυμόν θεϊκόν, διότι και ο Θεός μας λέγει, μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμι και ταπεινός τη καρδία…, πολλάκις θυμούνται κατά των ασεβών και βλασφήμων, των αιρετικών, των υπερηφάνων, τον οποίον θυμόν φοβούμενος ο προφήτης Δαβίδ έλεγε. Κύριε μη τω θυμώ σου ελέγξης με μηδέ τη οργή σου παίδευσης με. Τώρα ο θυμός του Θεού είναι μέγας, διότι οι αμαρτωλοί είναι εις όλον τον κόσμον, τον συγκρατεί η Παναγία και οι Άγιοι Πάντες με τας προσευχάς των και δεήσεις υπέρ των αμαρτωλών και μερικοί εκλεκτοί εις τας Μονάς και εις τον κόσμον, ως γράφει ο Οδοιπόρος εις οπτασίαν του. αλλ’ έως πότε; έως αν ερημωθώσι πολλαί πόλεις παρά τω μη κατοικείσθαι υπό ανθρώπων…

Μετά πατρικής αγάπης και ευχών

Αρχιμ. Φιλόθεος

Σημ. επιμελητού: Η επιστολή αυτή εστάλη σε οικογενειάρχη στην Κρήτη.

«Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ
Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (1884-1980)»
Τεύχος 13. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ – ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005. Θεσ/νίκη
Έκδοσις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Ιερόν Ησυχαστήριον Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Το είδαμε: tasthyras.wordpress.com

Άγιος νεομάρτυς Βουκασίνος ο φρικτώς σφαγιασθείς από τους παπικούς Ουστάσι

0
34-image002

Ο Άγιος νεομάρτυρας Βουκασίνος ήταν ένας Σέρβος ορθόδοξος αγρότης τον οποίον δολοφόνησαν με φριχτό τρόπο οι παπιστές Ουστάσι.
Γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο χωριό Κλέπτσι στην Βοσνία -Ερζεγοβίνη.Στις αρχές του Β Παγκοσμίου Πολέμου τον συνέλαβαν μαζί με χιλιάδες άλλους Σέρβους και τους πήγαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γιασένοβατς.(ΕΔΩ!!)
Όταν ένας στρατιώτης των Ουστάσι τον πήρε για να τον εκτελέσει του είπε:«Εαν φωνάξεις ζήτω ο Άντε Πάβελιτς(ΕΔΩ) θα ζήσεις»Ο Βουκασίνος ο οποίος τον είδε να κρατάει στα χέρια του ένα μαχαίρι του είπε ήρεμα:«Παιδί μου,κάνε αυτό που πρέπει»

Αποτέλεσμα εικόνας για ВУКАШИН ИЗ КЛЕПЦА, МЧ.

Ο Ουστάσι τράβηξε το μαχαίρι και του έκοψε το αυτί.Επανέλαβε το αίτημά του και ο Βουκασίνος έδωσε την ίδια απάντηση.Εκείνος εξαγριωμένος του έκοψε και το άλλο αυτί και την μύτη.Βλέποντας ο δολοφόνος την βασανιστική του ηρεμία βγήκε εκτός εαυτού.Του σημάδεψε το πρόσωπο.Ακολούθως του έκοψε την γλώσσα ,του έβγαλε τα μάτια και του έκοψε τον λαιμό.Τον μαχαίρωνε με μανία για πολλήν ώρα ακόμη!

Άγιος νεομάρτυς Βουκασίνος ο φρικτώς σφαγιασθείς από τους παπικούς Ουστάσι

Σύμφωνα με μαρτυρίες ο δολοφόνος(το όνομά του ήταν Ζίλα Φραγκάνοβιτς)μετά απο΄αυτήν την φρικιαστική δολοφονία τρελάθηκε,άρχισε να πίνει,να γυρίζει στους δρόμους,έχοντας πάντα μπροστά του το γαλήνιο πρόσωπο του Αγίου Βουκασίνου και αντηχώντας στα αυτιά του τα λόγια του”Κάνε παιδί μου αυτό που πρέπει”!

Αποτέλεσμα εικόνας για ВУКАШИН ИЗ КЛЕПЦА, МЧ.

Η μνήμη του τιμάται στις 16 Μαίου.(Σέρβοι Νεομάρτυρες-ΕΔΩ)

Το χωριό του Αγίου το Κλέπτσι καταστράφηκε το 1992 από τους Κροάτες

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Μαξίμοβιτς

02/07 – Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (Μαρτυρίες)

0
Οι Αμερικανοί Λυδία Λιου & π. Σεραφείμ Ρόουζ μιλάνε για τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς   Ἀπό τήν μαρτυρία τοῦ ἱερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ (Fr. Seraphim Rose) γιά τόν...