Ορθοδοξία

Αρχική Ορθοδοξία Σελίδα 51

Κάποιοι πού ἔζησαν κρυφές ζωές καί ἀναπαύονται σέ ἀνώνυμους τάφους…

Κάποιοι πού ἔζησαν κρυφές ζωές καί ἀναπαύονται σέ ἀνώνυμους τάφους…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ἱστορίας

 

Κάποιοι πού ἔζησαν κρυφές ζωές καί ἀναπαύονται σέ ἀνώνυμους τάφους…

       Ἀνάμεσα πάντως σέ τόσες κινηματογραφικές ταινίες πού θυμίζουν ἔντονα τόν δυστοπικό ζόφο τῶν ἡμερῶν μας, ἴσως καί νά ἔβαζα στήν κορυφή τό συγκλονιστικό «A hidden life» (Μία κρυφή ζωή) τοῦ περίφημου δημιουργοῦ Τέρενς Μάλικ («Λεπτή Κόκκινη Γραμμή», «Το δέντρο της ζωής»). Ἕνα πραγματικό κινηματογραφικό ἀριστούργημα, πού ἐστιάζει πάνω στήν ἀντίσταση καί γίνεται ὕμνος τοῦ ἀνθρώπινου χρέους ἀπέναντι στή βαρβαρότητα καί τόν ὁλοκληρωτισμό. 

       Βασισμένο σέ πραγματικά γεγονότα, εἶναι ἡ ἱστορία ἑνός πολίτη στή ναζιστική Αὐστρία τοῦ 1939, πού ὅταν συνειδητοποιεῖ τί συμβαίνει γύρω του, ἀρνεῖται νά δηλώσει πίστη στό καθεστώς καί νά ὑπηρετήσει στόν στρατό, μένοντας ἐφεξῆς ἀταλάντευτος στήν ἐπιλογή του παρά τά ἀρχικά καλοπιάσματα, στή συνέχεια τίς πιέσεις, ἔπειτα τόν κοινωνικό κανιβαλισμό (ξεκάθαρη ἡ άντιμετώπιση ἀπό τούς συγχωριανούς του ὡς «ἐχθροῦ του λαοῦ»), ἀκολούθως τούς ἐκβιασμούς, τή φυλακή, τίς ἀπειλές, τά βασανιστήρια. 

       Μέσα ἀπό μία καταπληκτική κινηματογράφηση (μαγευτική πραγματικά ἡ φωτογραφία καί τρομερό τό μοντάζ), καταδεικνύεται ὅλος ὁ ζόφος τοῦ πιό στυγνοῦ καί ἀποτρόπαιου ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀλλά, ὅπως ἤδη προανέφερα, ἡ ταινία ἐπικεντρώνεται βασικά στό φῶς, ὄχι στόν ζόφο. Τό σκοτάδι εἶναι βέβαια πάντοτε ἐκεῖ, ἀλλά ἀποτυπώνεται κυρίως γιά νά ἀναδειχθεῖ το φῶς ἐνός ἀνθρώπου. Ἐνός ἄσημου ἄνθρώπου, μιᾶς «κρυφῆς ζωῆς», πού ἐπιλέγει τη μοναχική ὁδό τῆς ἀντίστασης, κινούμενος ἀπό μία ἐκπληκτική αἴσθηση τοῦ καθήκοντος ἀπέναντι στό ἴδιο τό ἀξιακό του σύστημα (πού ἀρνεῖται νά προδώσει) καί συνάμα ἀπό μία πραγματικά θαυμαστή καί ἀξιοζήλευτη πίστη στόν Θεό (πού τόν κρατᾶ δυνατό ὥς τό τέλος), καί ἀρνεῖται μέ πρωτοφανῆ γενναιότητα καί άποφασιστικότητα νά συμπαρασυρθεῖ μαζί μέ τό πλῆθος στόν κατήφορο τῆς ἀποκτήνωσης και τοῦ ἐξευτελισμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. 

       Ἔνας συγκλονιστικά ἐλεύθερος ἄνθρωπος, πού θά μποροῦσε νά εἶναι κάλλιστα ἕνας μάρτυρας τῶν πρώτων αἰώνων, ἕνας ἅγιος τῶν σοβιετικῶν γκουλάγκ, ἀλλά καί ἕνας ὁμολογητής τῶν ἐσχάτων χρόνων στούς ὁποίους ἤδη βαδίζουμε, ἀπέναντι στά ὄργανα τοῦ δαιμονικοῦ νεοεποχίτικου ὁλοκληρωτισμοῦ (δέν λείπουν ἄλλωστε ἀκόμη καί οἱ ἀπευθείας ἀναφορές στόν Ἀντίχριστο). Στήν ταινία μάλιστα ἀναδύονται συνεχεῖς – ἕως και ἀναπάντεχες ἐνίοτε – θεολογικές ἀναφορές – καί εἶναι καί αὐτό ἐπίσης μία μεγάλη ἔκπληξη. Καταγράφω ἀπλῶς δύο χαρακτηριστικά σημεῖα, μεταξύ πολλῶν. 

       Ἀρχικά τη στάση πού κρατᾶ ὁ μοναχικός ἥρωας σέ ὅσους, συμβουλεύοντάς τον «γιά τό καλό του», τοῦ λένε νά ὁρκιστεῖ πίστη στόν Χίτλερ καί ἄς πιστεύει ὅ,τι θέλει ἀπό μέσα του: «ὁ Θεός βλέπει τί ἔχεις στήν καρδιά σου, δέν χρειάζεται καί τά λόγια σου» τοῦ λένε. Τά χείλη ὅμως δεν μποροῦν νά λένε ἄλλο ἀπό τήν καρδιά, τόν Θεό δέν μπορεῖς νά τόν εξαπατήσεις. Δεν εἶναι ἄραγε ἡ ἄρνηση τῶν ἀρχαίων μαρτύρων πού τούς πίεζαν νά ρίξουν λίγο θυμίαμα στά εἴδωλα, γιά νά γλιτώσουν τό μαρτύριο, καί ἄς παραμένουν μέσα τους Χριστιανοί; Δέν εἶναι ἠ απάντηση πού έδωσε ὁ Ἅγιος Μάξιμος Ὁμολογητής σέ ὅσους τόν πίεζαν νά ὑπογράψει τόν Ὅρο τῶν αἱρετικῶν καί ἄς πιστεύει ἀπό μέσα του ὅ,τι θέλει; «Ὁ Θεός» τούς εἶχε ἀπαντήσει, «δέν περιόρισε στήν καρδιά ὅλη τή σωτηρία, ἀλλά εἶπε: Ὁ ὁμολογῶν με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω αὐτόν ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Καί ὁ θεῖος Ἀπόστολος διδάσκει ὡς ἐξῆς: Kαρδία μεν πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην. στόματι δέ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν. Ἄν λοιπόν ὁ Θεός καί οἱ προφῆται καί οἱ ἀπόστολοι τοῦ Θεοῦ προτρέπουν νά ὁμολογεῖται μέ τούς λόγους τῶν Ἁγίων τό μυστήριο, τό μεγάλο καί φρικτό καί σωτήριο γιά ὅλο τόν κόσμο, δέν πρέπει νά σιωπήσει μέ κανένα τρόπο ἡ φωνή πού τό κηρύττει, γιά νά μή κινδυνεύσει ἡ σωτηρία τῶν σιωπώντων». Ἤ μήπως δέν ἔρχονται στόν νοῦ αὐτά πού ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά ὅσους θά ποῦν ὅτι δέν πειράζει νά δεχθεῖς ἀκόμη καί τό χάραγμα, γιατί σημασία ἔχει ἀπό μέσα σου νά πιστεύεις; 

       Καταγράφω ὅμως καί τή σεκάνς ὅπου ὁ πρόεδρος τοῦ στρατοδικείου, αἰσθανόμενος ἄβολα (καί προφανῶς ἐλεγχόμενος ἀπό τη συνείδησή του) ἀπέναντι στό ἀνένδοτο μεγαλεῖο τοῦ ἥρωα, τόν ρωτάει κατ’ ἰδίαν ἄν αἰσθάνεται ἀνώτερος ἀπό αὐτόν καί ἐκεῖνος τοῦ ἀπαντᾶ με ταπείνωση: «δέν σᾶς κρίνω, δέν κρίνω κανέναν, ἐγώ ὅμως δέν μπορῶ νά κάνω αὐτό πού θεωρῶ λάθος». Καί τελικά μένει αταλάντευτα συνεπής καί πιστός σέ αυτό πού θεωρεῖ σωστό. Μέχρι τέλους. Μά ἡ θυσία του δέν εἶναι ἄσκοπη, ὅπως πιστεύουν οἱ περισσότεροι γύρω του. Κανείς αγώνας δέν πάει χαμένος, ἄν εἶναι ἀγώνας γιά τή δικαιοσύνη καί τήν ἀρετή, ὅσο μοναχικός καί ἄν εἶναι, ὅσο μάταιος καί ἄν φαντάζει στά μάτια ἑνός στεγνοῦ ὀρθολογιστῆ. Τό ἀποτυπώνει θαυμάσια καί ἡ φράση τοῦ Ἔλιοτ, ἀπό τήν ὁποία εἶναι ἐμπνευσμένος ὁ τίτλος τῆς ταινίας καί πού ἐμφανίζεται ἐπιλογικά στήν τελευταία της σκηνή: «Ἡ ἀρετή αὐτοῦ τοῦ κόσμου προέκυψε ἐν μέρει ἀπό πράξεις πού ἡ Ἱστορία δέν κατέγραψε. Καί ἄν τά πράγματα δέν εἶναι τόσο άσχημα, ὅσο θά μποροῦσαν, αὐτό σέ μεγάλο βαθμό ὀφείλεται σέ κάποιους πού ἔζησαν ἀφοσιωμένα κρυφές ζωές καί ἀναπαύονται σέ ἀνώνυμους τάφους». 

       Βαθύτατα ὀρθόδοξο καί αὐτό (καί ἄς μήν τό συνειδητοποίησε προφανῶς ποτέ ὁ δημιουργός του). Γιατί αὐτές οἱ «κρυφές ζωές» εὐαρεστοῦν καί συγκινοῦν τόν Θεό, τό αἷμα τους εἶναι πού ποτίζει τό δέντρο τῆς λευτεριᾶς (ἔστω καί ἄν αὐτό εἶναι νά ἀνθίσει καί νά καρπίσει πολύ ἀργότερα), οἱ ἀγῶνες καί οἱ θυσίες τους δημιουργοῦν παρακαταθῆκες ἐν οὐρανοῖς πού μιά μέρα, στό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐνεργοποιοῦν τούς πνευματικούς νόμους. Ὡς βασικές ἀντίρροπες δυνάμεις ἐνάντια στό πλεόνασμα τῆς ἁμαρτίας καί στό περίσσευμα τῆς φρίκης. Γραμμένοι μέ χρυσά γράμματα στή βίβλο τοῦ Θεοῦ – καί ἄς ἔχουν ἀπομείνει κρυφοί καί ἄσημοι γιά τά μάτια τῶν ἀνθρώπων. Περιπτώσεις ἄγνωστες καί μυστικές, κρυμμένες σέ ἀνώνυμους τάφους…

 

Γ. Τζανάκης – “Είναι απλώς ανίκανοι ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;” (27.09)

είναι απλώς ανίκανοι

«Είναι απλώς ανίκανοι ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;» 

 

Γ. Τζανάκης - "Είναι απλώς ανίκανοι ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;" (27.09)

 

Αὐτὴ ἡ φράσι, ποὺ εἶπε γεωστρατηγικὸς ἀναλυτὴς γιὰ τοὺς πολιτικούς μας, στριφογυρίζει σὰν ἐνοχλητικὸ κουνούπι γύρω ἀπὸ τὸ κεφάλι μου, ὅταν  ἀκούω τὰ ὅσα ἀπίθανα λένε κάποιοι ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους μας.

Ἰδοὺ ἡ νέα πνευματικὴ παραγωγὴ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν:

«…ἄρχισε ἀπό τήν Ἐκκλησία μας μία «οἰκουμενική» λεγόμενη κίνηση γιά διάλογο μέ τούς αἱρετικούς ὅλης τῆς οἰκουμένης μέ σκοπό τήν ἐπαναφορά τους στήν ἀλήθεια. Ὁ Χρυσόστομος μᾶς λέγει μήν περιμένουμε νά ἔλθουν αὐτοί σέ ᾽μᾶς, ἀλλά ἐμεῖς νά «προδράμωμεν» καί νά πᾶμε σ᾽ αὐτούς (Ε.Π. 48,794). Καί μάλιστα λέγει ἀλλοῦ ὁ Χρυσόστομος νά μιλᾶμε στούς αἱρετικούς μέ πραότητα καί εὐχάριστα («μετά προσηνείας»), ἀκόμη καί ἄν αὐτοί «μᾶς ὑβρίζουν καί μᾶς κλωτσοῦν καί μᾶς πτύουν» ἀκόμη (Ε.Π. 48,718)! Προσοχή, λέγει ὁ ἅγιος πατέρας. «Μή τοίνυν πρός ἐκείνους (τούς αἱρετικούς) ἀγριαίνωμεν, μηδέν θυμόν προβαλλώμεθα, ἀλλά μετά ἐπιεικείας αὐτοῖς διαλεγώμεθα· οὐδέν γάρ ἐπιεικείας καί πραότητος ἰσχυρότερον» (Ε.Π. 48,708)! Βλέπετε, χριστιανοί μου, τί λένε οἱ ἅγιοι Πατέρες καί πόσο διαφορετικά σᾶς μιλοῦσα ἐγώ παριστάνοντας τόν ζηλωτή μέ ὄχι σωστό τρόπο; Συγχωρέστε με!..» https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/39565-gortunos-mono-oi-orthodojoi-apoteloume-ekklisia-dioti-koinonoume-stin-theia-leitourgia

 

Ἐπειδὴ συνηθίσαμε πλέον τὴν ποιότητα τοῦ «θεολογικοῦ» -ἐλλείψει τοῦ κοινῶς λογικοῦ- λόγου τοῦ ἐκπορευομένου ἀπὸ τὰ προσωπα αὐτά, νομίζω ὅτι εἶναι μάταιο, ἐνίοτε, νὰ προσπαθοῦμε νὰ προβάλλουμε ἐνστάσεις καὶ διαμαρτυρίες. Ὅταν ὅμως γιὰ νὰ στηρίξουν καὶ νὰ δώσουν κύρος στὶς ἀπόψεις τους διαστρέφουν τοὺς ἁγίους πατέρες τότε τὸ πράγμα χρήζει ἀντιμετωπίσεως, διότι ἐκτὸς τῆς ζημίας ὑβρίζονται καὶ οἱ ἅγιοι πατέρες.

Στὴν συγκεκριμένη περίπτωσι χρησιμοποιεῖται καὶ διαστρέφεται ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ὁ ἅγιος παρουσιάζεται νὰ λέγῃ ὅτι α) δὲν πρέπει νὰ περιμένουμε νὰ ἔρθουν οἱ αἱρετικοὶ σὲ μᾶς, ἀλλὰ ἐμεῖς νὰ τρέχουμε σ’ αὐτοὺς· β) νὰ τοὺς μιλοῦμε μὲ πραότητα καὶ προσήνεια ἀκόμη καὶ ἄν μᾶς βρίζουν μᾶς κλωτσοῦν καὶ μᾶς φτύνουν· γ) νὰ μὴν ἀγριεύωμε ἀπέναντί τους οὔτε νὰ θυμώνουμε, γιατὶ δὲν ὑπάρχει τίποτα ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν πραότητα. Ὅπως βλέπετε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὅπως τὸν παρουσιάζει ὁ σεβασμιώτατος, ἀκολουθεῖ πλήρως τὸ δόγμα τῆς νέας ἐποχῆς be sweet and soft (νὰ εἶσαι μαλακὸς καὶ γλυκός). Τί συμβαίνει λοιπὸν; Ἤ οἱ νεοεποχίτες (οἱ οἰκουμενιστὲς στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο) ἀκολουθοῦν τὸν ἅγιο Ἰωάννη (δηλαδὴ αὐτὰ ποὺ λένε καὶ κάνουν ἀκολουθοῦν τὴν διδασκαλία τῶν ἁγίων-ὅπως προσπαθοῦν νὰ πείσουν τοὺς ἀδαεὶς περὶ τῶν μεθοδιῶν τους)  ἤ συνειδητὰ διαστρέφουν τὸν λόγο του γιὰ νὰ στηρίξουν τὶς αὐθαιρεσίες τους.

Τὰ σπαράγματα τῶν λόγων τοῦ ἁγίου Ἰωάννου, ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὸ παραπάνω κείμενο, προέρχονται ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ ἁγίου κατὰ τῶν αἱρετικῶν Ἀνομοίων. 

Στὸν α΄ λόγο ὁμιλεῖ γιὰ αὐτοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι καταληπτὴ ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ καὶ πολυπραγμονοῦν και συζητοῦν καὶ φιλονεικοῦν γι᾿ αὐτὴν, θεωρῶντας (ὁ ἅγιος Ἰωάννης) μανία αὐτὴ τὴν κατάστασι.

 

«πάντα ἀκατάληπτα, καὶ αὐτὸς μόνος (ὁ Θεός) καταληπτός; Καὶ ποίαν οὐκ ἂν ἔχοι τοῦτο μανίας ὑπερβολήν;»  ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48. 706 

πρόταση αντί των προγραμμάτων σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης

Ἔβλεπε ὅμως πολλοὺς ποὺ εἶχαν αὐτὴ τὴν ἀρρώστια ὅτι τὸν ἄκουγαν μὲ εὐχαρίστησι -δὲν ὀνομάστηκε τυχαία χρυσόστομος- καὶ ἐπειδὴ δὲν ἤθελε νὰ χάσῃ τὸ θήραμα, μεθόδευε τὰ κηρύγματά του, ὥστε ἀφοὺ τοὺς κρατήσει καλά, τότε νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ:

 

«ὅτι πολλοὺς τῶν ταῦτα νοσούντων ἑώρων μεθ’ ἡδονῆς ἡμῶν ἀκροωμένους, καὶ οὐ βουλόμενος ἀποσοβῆσαι τὴν θήραν, τέως ἐπεῖχον (=μεθοδεύω) τὴν γλῶτταν τούτων τῶν παλαισμάτων, ὥστε μετὰ τὸ κατασχεῖν αὐτοὺς ἀκριβῶς, τότε ἐπαποδύσασθαι· (=ἐπιτίθεμαι, ὁρμῶ ἐναντίον)» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48. 706

 

Βλέπει ὁ καθεὶς μὲ στοιχειώδη ἀντίληψι (πλήν τοῦ σεβασμιωτάτου) ποιὸ εἶναι τὸ κίνητρο τοῦ ἁγίου. Νὰ τοὺς κρατήσῃ κοντά του, ὥστε τὴν κατάλληλη στιγμή νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ. Ὄχι γιὰ νὰ τοὺς πλήξῃ -νὰ τοὺς χτυπήσῃ- ἀλλὰ νὰ σηκώσῃ αὐτοὺς ποὺ βρίσκονται πεσμένοι κάτω. Ἡ δύναμι τοῦτων τῶν ὅπλων γνωρίζει νὰ χτυπᾶ ὅσους φιλονικοῦν, αὐτοὺς δὲ ποὺ ἀκούουν μὲ εὐγνωμοσύνη νὰ τοὺς θεραπεύῃ μὲ πολλὴ ἐπιμέλεια. Δὲν τραυματίζει, ἀλλὰ θεραπεύει νοσήματα. Νὰ μὴν ἀγριεύομε πρὸς ἐκείνους, οὔτε νὰ βάζωμε μπροστὰ τὸν θυμὸ, ἀλλὰ νὰ διαλεγώμεθα μὲ αὐτοὺς μὲ ἐπιείκια. Τίποτα δὲν εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν πραότητα καὶ τὴν ἐπιείκια.

«Ταῦτα δὲ ἔλαβον τὰ ὅπλα, οὐχ ἵνα βάλω τοὺς ἐναντίους, ἀλλ’ ἵνα ἀναστήσω κειμένους· αὕτη γὰρ τῶν ὅπλων τούτων ἡ δύναμις τοὺς μὲν φιλονεικοῦντας πλήττειν οἶδε, τοὺς δὲ εὐγνωμόνως ἀκούοντας μετὰ πολλῆς 708 θεραπεύειν τῆς ἐπιμελείας· οὐχὶ δίδωσι τραύματα, ἀλλὰ θεραπεύει νοσήματα. Μὴ τοίνυν πρὸς ἐκείνους ἀγριαίνωμεν, μηδὲ θυμὸν προβαλλώμεθα, ἀλλὰ μετὰ ἐπιεικείας αὐτοῖς διαλεγώμεθα· οὐδὲν γὰρ ἐπιεικείας καὶ πραότητος ἰσχυρότερον.» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG 48. 707-8

 

Ἀπὸ ἐδὼ ἔχει πάρει τὸ ἀπόσπασμα, ὁ σεβασμιώτατος. Καὶ ἔχει βάλλει ἐντὸς παρενθέσεως (τοὺς αἱρετικοὺς), ποὺ δὲν τὸ ἔχει τὸ κείμενο, μιὰ ποὺ ξεκίνησε τὸν λόγο (ὁ σεβασμιώτατος) γιὰ τὴν «οἰκουμενικὴ κίνησι» καὶ τοὺς διαλόγους μὲ τοὺς «αἱρετικοὺς ὅλης τῆς οἰκουμένης»!!!  Ἀλλα ὁ ἅγιος Ἰωάννης δὲν ἀναφέρεται στοὺς «αἰρετικοὺς ὅλης τῆς οἰκουμένης», ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ κείμενο ἀλλὰ σὲ ἐκείνους ποὺ ναὶ μὲν ἔχουν πλανηθῇ, ἀλλὰ ἀκοῦν μὲ εὐχαρίστησι (μεθ’ ἡδονῆς ἡμῶν ἀκροωμένους) καὶ εὐγνωμοσύνη (τοὺς δὲ εὐγνωμόνως ἀκούοντας) τὰ λόγια του. Καὶ τοὺς πάει μὲ τὸ μαλακὸ, καὶ δὲν τοὺς ἀγριεύει γιὰ νὰ τοὺς δέσῃ καλὰ μὲ τὰ λόγια καὶ μετὰ νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ.  Τέτοιοι εἶναι οἱ αἱρετικοὶ μὲ τοὺς ὁποίους συνδιαλέγονται τώρα καὶ ἐκατὸ χρόνια οἱ ἡμέτεροι οἰκουμενιστές; Ἀκούουν μὲ ἠδονὴ καὶ εὐγνωμοσύνη τὸν ὁρθόδοξο λόγο; Καὶ ἀπὸ ποιούς; Τοὺς συγχρόνους «χρυσοστόμους», πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους;

Λέει ὁ ἅγιος ὅτι ὁ λόγος του χτυπᾶ, πλήττει τοὺς φιλονικούντας (τοὺς μὲν φιλονεικοῦντας πλήττειν οἶδε).  Οἱ συνομιλητὲς τῶν δικῶν μας οἰκουμενιστῶν δὲν ἀνήκουν στοὺς φιλονεικοῦντας; Μάλιστα πιὸ πρὶν ἀναπτύσοντας καὶ ἐξηγῶντας τὸ ἀκατάληπτον τοῦ Θεοῦ καὶ παραθέτωντας γραφικὰ ἐπιχειρήματα λέγει: Πιάσε τὸν αἰρετικὸ καὶ μὴν τὸν ἀφήνεις νὰ ξεφύγῃ (ἀκριβῶς ὅτι κάνουν οἱ σύγχρονοι διάδοχοί του στοὺς θρόνους):

«Κάτεχε τὸν αἱρετικόν· μὴ ἀφῇς ἀναχωρῆσαι.» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG 48, 706

Παρομοιάζει τὴν προσπάθεια θεραπείας τοῦ αἰρετικοῦ, μὲ τὶς προϋποθέσεις ποὺ εἴπαμε παραπάνω -δηλαδὴ νὰ θέλει, νὰ εὐχαριστεῖται ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο λόγο καὶ νὰ εὐγνωμονεῖ τὸν λέγοντα- μὲ τὴν προσπάθεια νὰ προσπαθήσῃς νὰ θεραπεύσῃς ἕνα τρελό (φρενίτιδι περιπεσόντα) καὶ παρακαλεῖ ἡ προσπάθεια τοῦ διαλόγου νὰ γίνεται μὲ προσήνεια καὶ ἐπιείκια γιατὶ ἀπὸ ἀκρισία γεννήθηκε αὐτὸ τὸ δόγμα σ᾿ αὐτοὺς καὶ πῆρε τὸ μυαλό τους ἀέρα.

«Διὰ δὴ ταῦτα παρακαλῶ πάντας ὑμᾶς καθάπερ τοὺς φρενίτιδι περιπεσόντας νόσῳ καὶ παραπαίοντας κατὰ δύναμιν τὴν ὑμετέραν πειρᾶσθαι θεραπεύειν μετὰ προσηνείας καὶ ἐπιεικείας αὐτοῖς διαλεγομένους· καὶ γὰρ ἐξ ἀπονοίας αὐτοῖς τὸ δόγμα τοῦτο ἐτέχθη, καὶ πολὺ τῆς διανοίας αὐτῶν τὸ φύσημα»· ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48, 718

Καὶ φέρνει παράδειγμα ἀπὸ τοὺς γιατρούς ποὺ ἔχουν ἀσθενεῖς μὲ τραύματα ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὰ ἀκουμπησῃ.  Ἐκεὶ ἀναφέρει τὸ καὶ ἀν βρίζουν καὶ ἄν λακτίζουν καὶ ἄν φτύνουν καὶ ὅτι καὶ νὰ κάνουν μὴν ἐγκαταλείπεις τὴν ἱατρείαν

«κἂν ὑβρίζωσι, κἂν λακτίζωσι, κἂν ἐμπτύωσι, κἂν ὁτιοῦν ποιῶσι, μὴ καταλείπῃς τὴν ἰατρείαν, ἀγαπητέ». ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48, 718

Ὅπως ἐκεῖνος ποὺ ὑπηρετεῖ παραπληγικοὺς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποφέρῃ πολλά.

«Τοὺς γὰρ ἄνθρωπον παραπλῆγα θεραπεύοντας ἀνάγκη πολλὰ τοιαῦτα ὑπομένειν»· ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48, 718

Αὐτὴ τὴν κατάστασι, τῆς θεραπέιας τοῦ ἀρρώστου, ὅπως τὴν ἀναφέρει ὁ ἅγιος Ἰωάννης, ὁ σεβασμιώτατος τὴν ἀντιλαμβάνεται καὶ τὴν παρουσιάζει ὡς ἐξῆς:

Λέγει ἀλλοῦ ὁ Χρυσόστομος νά μιλᾶμε στούς αἱρετικούς μέ πραότητα καί εὐχάριστα («μετά προσηνείας»), ἀκόμη καί ἄν αὐτοί «μᾶς ὑβρίζουν καί μᾶς κλωτσοῦν καί μᾶς πτύουν» ἀκόμη.

Ὅπως βλέπετε στὰ λόγια τοῦ σεβασμιωτάτου δὲν ὑπάρχει ἀσθένεια καὶ θεραπεία. Δὲν πάνε οἱ οἰκουμενιστὲς νὰ θεραπεύσουν ἀσθενεῖς ἀνθρώπους. Κουβέντα ἔχουν στήσει τώρα καὶ 100 χρόνια. Κουβεντιάζουν. Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἐσχάτως , ὅπως ὁ ἴδιος λέει , οἰκουμενιστὴς ἐπίσκοπος χρησιμοποιεῖ τὸ νὰ μιλᾶμε. Βέβαια δὲν παραλείπουν  νὰ λένε ὅτι αὐτὰ γίνονται  μέ σκοπό τήν ἐπαναφορά τους στήν ἀλήθεια. Καὶ βλέπουμε στὴν πράξι πόσους ἐπανέφεραν τόσα χρόνια στὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ στὰ θεωρητικὰ γραφτά τους (μὲ τελευταία τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ Κολυμπαρίου) ποιὰ ἀλήθεια ὑπηρετοῦν.

Αὐτὰ βέβαια ὁ ἅγιος Ἰωάννης (προσπάθησε νὰ βοηθήσῃς τὴν θεραπεία μὲ προσήνεια καὶ ἐπιείκια) τὰ λέει σὲ ἐκείνους ποὺ εἶναι ἰσχυροὶ στὴν πίστι καὶ στὸν λόγο καὶ δὲν πρόκειται νὰ βλαφτοῦν ἀπὸ τὴν συναναστροφὴ μὲ τοὺς αἱρετικούς

«Ταῦτα πρὸς τοὺς ἰσχυροτέρους λέγω καὶ ἀνεπηρεάστους καὶ δυναμένους ἐκ τῆς ἐκείνων ὁμιλίας μηδεμίαν παραδέξασθαι βλάβην» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48,718

Ἄν κάποιος εἶναι ἀσθενέστερος νὰ ἀποφεύγῃ τὶς συναναστροφὲς μὲ τοὺς αἰρετικοὺς γιὰ νὰ μὴ γίνῃ ἡ ὑπόθεσι τῆς φιλίας ἀφορμή ἀσεβείας (ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ ἔχει συμβεῖ μὲ τοὺς ἡμετέρους οἰκουμενιστές):

«ὡς εἴ τις ἀσθενέστερος εἴη, φευγέτω τούτων τὰς συνουσίας, ἀποπηδάτω τοὺς συλλόγους, ὥστε μὴ τὴν τῆς φιλίας ὑπόθεσιν ἀφορμὴν ἀσεβείας γενέσθαι».  ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48,718

Τὸ δὲ «προσδράμωμεν» στὴ φράσι:

«Ὁ Χρυσόστομος μᾶς λέγει μήν περιμένουμε νά ἔλθουν αὐτοί (οἱ αἱρετικοί) σέ ᾽μᾶς, ἀλλά ἐμεῖς νά «προδράμωμεν» καί νά πᾶμε σ᾽ αὐτούς» αὐτὸ καὶ ἄν εἶναι διαστρεβλωμένο. Μιλάει ὁ ἅγιος γιὰ τὶς μεταξὺ ἀδελφῶν σχέσεις (ἔχει ἀφήσει τοὺς αἱρετικούς στὸ κήρυγμά του) καὶ λεει νὰ μὴν περιμένῃς νὰ σοῦ ζητήσῃ ὁ ἀδελφὸς σου (ὁ ἀδελφὸς  σου, ὄχι ὁ αἱρετικός!!!) συγνώμη ἄν σὲ ἀδίκησε καὶ ψυχρανθήκατε, ἀλλά νὰ πᾶς πρῶτος ἐσὺ (νὰ προδράμεις) νὰ ζητήσεις συγνώμη γιὰ νὰ πάρεις τὸ βραβεῖο

«Ἂν δὲ ἐκεῖνον πρότερον ἀναμείνῃς ἐλθεῖν καὶ συγγνώμην αἰτῆσαι, οὐ τοσοῦτον ἕξεις τὸ κέρδος· ἐκεῖνος γὰρ προλαβὼν τὸ βραβεῖον ἥρπασε, καὶ τὴν εὐλογίαν εἰς ἑαυτὸν μετέστησεν ἅπασαν· ἂν δὲ αὐτὸς προδράμῃς, οὐκ ἠλαττώθης, ἀλλ’ ἐνίκησας τὸν θυμὸν, περιεγένου τοῦ πάθους, φιλοσοφίαν ἐπιδείξω πολλὴν» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48 794 

 

Ἔ! ὁ σεβασμιώτατος ἀντὶ γιὰ τὸν ἀδελφὸ βάζει στὴ θέσι του τὸν αἱρετικό -καὶ δὲν βλέπω νὰ κανει καὶ λαθος ἀπὸ τὴν πλευρά του. Οἱ σημερινοὶ ποιμένες μας πιὸ πολὺ εὐφραίνονται καὶ προδράμουν στοὺς αἰρετικοὺς καὶ ἀλλόθρησκους παρὰ στοὺς ἀδελφούς ποὺ τοὺς βλέπουν φανατικοὺς καὶ μισαλόδοξους….

Σταματῶ, διότι τὰ γραφτὰ αὐτὰ  εἶναι μεγάλα καὶ κουράζουν, ἀλλὰ τί νὰ κάνῃ κανεὶς ὅταν βλέπει τέτοια διαστρέβλωσι τῶν λόγων τῶν ἁγίων; 

Προφανώς δὲν ντρέπονται αὐτοὶ ποὺ τὸ ἐπιχειροῦν, διαφορετικὰ δὲν θὰ τὸ ἔκαναν, ἀλλὰ οὔτε φοβοῦνται , ἔστω καὶ λίγο, γιὰ τὴ ψυχή τους. Οἱ ἅγιοι, ὅμως, λένε ὅτι ὅσοι τολμοῦν νὰ παραποιοῦν καὶ παρερμηνεύουν τὶς γραφὲς διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο, ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἴδια τὴν ψυχή τους:

«Τοῖς γὰρ παραποιεῖν καὶ παρερμηνεύειν τολμῶσι, κίνδυνος ἐπήρτηται μέγιστος εἰς αὐτὴν τὴν ψυχὴν βλέπων». ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ PG 78, 965

Ἀλλὰ τοὺς ἁγίους θὰ ἀκοῦμε τώρα, τὰ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου, ὅπως λέγει ὁ Πατριάρχης μας; Ἔχουμε μεγάλη ἀτζέντα καὶ στενὸ χρονοδιάγραμμα καὶ πρέπει νὰ βιαστοῦμε.  

Γεώργιος Κ. Τζανάκης  Ἀκρωτήρι Χανίων  27/7/2020

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

Ἡ αἰσθητὴ εὐλάβεια καὶ ἡ ψυχρότητα καὶ ξηρασία τῆς εὐλάβειας αὐτῆς – Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

εὐλάβεια

Ἡ αἰσθητὴ εὐλάβεια καὶ ἡ ψυχρότητα καὶ ξηρασία τῆς εὐλάβειας αὐτῆς – Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

Αόρατος Πόλεμος – Μέρος 2ον / Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

 

Ἡ αἰσθητὴ εὐλάβεια καὶ ἡ ψυχρότητα καὶ ξηρασία τῆς εὐλάβειας αὐτῆς - Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

 

Ἡ αἰσθητικὴ εὐλάβεια, δηλαδὴ τὸ νὰ αἰσθάνεσαι ἐσωτερικὰ τὸν ἑαυτό σου, ἀδελφέ, ὅτι εἶναι πρόθυμος στὰ θεῖα, ὅτι ἔχει ἀγάπη, ὅτι ἔχει κατάνυξι καὶ εὐλάβεια, αὐτὸ προέρχεται ἄλλοτε ἀπὸ τὴν φύσι (1) καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τὸν διάβολο (2) καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τὴν χάρι. Ἀπὸ τοὺς καρπούς της μπορεῖς νὰ καταλάβῃς ἀπὸ ποὺ προέρχεται. Γιατὶ ἂν δὲν ἀκολουθήσῃ ἡ βελτίωσι τῆς ζωῆς σου, μπορεῖς νὰ ὑποψιάζεσαι μήπως προέρχεται ἀπὸ τὸν διάβολο ἢ ἀπὸ τὴν φύσι καὶ τόσο περισότερο, ὅσο ἡ εὐλάβεια αὐτὴ ἀκολουθεῖται ἀπὸ ὄρεξι, γλυκύτητα καὶ ἐξάρτησι (προσκόλλημα) καὶ ἀπὸ κάποια φαντασία (ἰδέα) γιὰ τὸν ἑαυτό σου. Ὅταν λοιπὸν ἀντιληφθῇς πὼς αἰσθάνεται ὁ νοῦς σου κάποια γλυκύτητα ἀπὸ πνευματικὲς γεύσεις, μὴ κάθεσαι νὰ σκέπτεσαι ἀπὸ ποιὸ μέρος σοῦ ἔρχονται, οὔτε νὰ στηρίζεσαι σ᾿ αὐτές, οὔτε ν᾿ ἀφήνῃς τὸν νοῦ σου νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὴν ταπεινὴ γνῶσι τοῦ ἑαυτοῦ σου, ἀλλὰ μὲ περισσότερη φροντίδα καὶ μὲ περισσότερο μῖσος τοῦ ἑαυτοῦ σου φρόντισε νὰ κρατᾷς ἐλεύθερη τὴν καρδιά σου ἀπὸ κάθε προσκόλλησι καὶ ἀπὸ πνευματικὴ ἀκόμη. Καὶ νὰ ἐπιθυμῇς μόνο τὸν Θεὸ καὶ ὅ,τι τοῦ ἀρέσει.

Παρόμοια καὶ ἡ ψυχρότητα καὶ ἡ ξηρασία τῆς εὐλάβειας προέρχεται ἀπὸ τὶς τρεῖς αἰτίες ποὺ εἴπαμε προηγουμένως: Ἀπὸ τὸν διάβολο, γιὰ νὰ ἐμποδίζῃ τὸν νοῦ καὶ νὰ τὸν κατευθύνῃ ἀπὸ τὰ πνευματικὰ ἔργα σὲ ἔργα ματαιότητος καὶ ἡδονὲς τοῦ κόσμου. Ἀπὸ ἐμᾶς, ἀπὸ τὶς ἐπιθυμίες μας καὶ τὶς ἐξαρτήσεις ποὺ ἔχουμε ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα καὶ ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία μας, καὶ ἀπὸ τὴν χάρι γιὰ τὰ ἑξῆς αἴτια: δηλαδὴ ἢ γιὰ νὰ μᾶς κάνῃ αὐτὴ νὰ μάθουμε νὰ εἴμαστε πιὸ ἐπιμελεῖς καὶ νὰ ἐγκαταλείψουμε κάθε προσκόλλημα καὶ ἀσχολία ποὺ δὲν εἶναι τοῦ Θεοῦ, οὔτε τελειώνει στὸν Θεὸ ἢ γιὰ νὰ γνωρίσουμε στὴν πρᾶξι ὅτι κάθε μας καλὸ προέρχεται ἀπὸ αὐτὸν μόνον ἢ γιὰ νὰ τιμῶμεν στὸ ἑξῆς περισσότερο τὰ χαρίσματά του καὶ νὰ εἴμαστε περισσότερο ταπεινοὶ καὶ νὰ προσέχουμε νὰ τὰ φυλάττουμε, ἢ γιὰ νὰ ἐνωνώμαστε ἀκόμη πιὸ δυνατὰ μὲ τὴν θεϊκή του μεγαλειότητα μὲ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἀπάρνησι τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὲς τὶς πνευματικὲς τρυφές, ὥστε νὰ μὴ χωρίσουμε στὰ δυὸ τὴν καρδιά μας ἔχοντας τὴν προσκολημμένη σὲ αὐτές, διότι τὴν θέλει ὁ Θεὸς ὅλη δική του ἢ καὶ διότι καὶ ὁ ἴδιος χαίρεται νὰ μᾶς βλέπῃ νὰ πολεμοῦμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις χρησιμοποιώντας καὶ αὐτὴν τὴν ἴδια τὴν χάρι του.

Λοιπόν, ἂν καταλάβης ὅτι εἶσαι ψυχρὸς καὶ ξηρὸς καὶ δὲν ἔχεις τὴν εὐλάβεια καὶ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν κατάνυξι ποὺ πρέπει στὰ θεῖα, ἐξέτασε τὸν ἑαυτό σου καὶ δὲς γιὰ ποιό σου ἐλάττωμα σοῦ ἀφαιρέθηκε ἡ παρόμοια εὐλάβεια, καὶ πολέμησε ἐναντίον ἐκείνου ὄχι γιὰ νὰ δεχθῇς πάλι τὴν αἴσθησι τῆς χάριτος, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀφαιρέσῃς ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου ἐκεῖνο ποὺ δὲν ἀρέσει στὸν Θεό. Ἂν ὅμως δὲν βρῇς τὴν αἰτία καὶ τὸ ἐλάττωμα, ἡ αἰσθητή σου εὐλάβεια, ἂς εἶναι ἡ ἀληθινὴ εὐλάβεια, δηλαδὴ ἡ πρόθυμη ὑποταγὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτὸ φρόντισε νὰ μὴν ἐγκαταλείψης γιὰ κανένα λόγο τὰ πνευματικά σου γυμνάσματα, ἀλλὰ νὰ τὰ ἀκολουθῇς μὲ ὅλη σου τὴν δύναμι, κι ἂν σοῦ φαίνωνται χωρὶς καρπὸ καὶ χωρὶς ὄφελος πίνοντας μὲ τὴν θέλησί σου τὸ ποτήριο τῆς πικρίας, τὸ ὁποῖο σοῦ δίνει μὲ τὴν ψυχρότητα τῆς εὐλάβειας καὶ τὴν στέρησι τῆς πνευματικῆς γλυκύτητας τὸ ἀγαπητὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Καὶ μὴ θέλῃς νὰ ἀκολουθῇς τὸν Ἰησοῦ μόνον ὅταν πηγαίνῃ στὸ ὄρος τὸ Θαβώριο, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀκολουθῇς καὶ ὅταν πηγαίνῃ στὸ ὄρος τοῦ Γολγοθᾶ. Δηλαδὴ μὴ θέλῃς μόνο νὰ αἰσθάνεσαι μέσα σου τὸ θεϊκὸ φῶς καὶ τὶς πνευματικὲς χαρὲς καὶ γλυκύτητες, ἀλλὰ νὰ θέλῃς καὶ τοὺς σκοτισμοὺς καὶ τὶς λῦπες καὶ τὶς στενοχώριες καὶ τὰ πικρὰ φάρμακα ποὺ γεύεται ἡ ψυχὴ ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς τῶν δαιμόνων, ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικούς. Καὶ ἂν καμμιὰ φορὰ ἡ παρόμοια ψυχρότητα καὶ ξηρασία συνοδεύεται ἀπὸ τόσες πολλὲς σκοτώσεις τοῦ νοῦ, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃς οὔτε τί νὰ κάνῃς, οὔτε ποὺ νὰ ρίξης τὸ βλέμμα σου (3)· παρ᾿ ὅλα αὐτὰ μὴ φοβηθῇς, ἀλλὰ νὰ παραμείνης σταθερὸς στὸν σταυρό, μακρυὰ ἀπὸ κάθε κοσμικὴ ἡδονή, τὴν ὁποία μπορεῖ νὰ σοῦ προσφέρῃ ὁ κόσμος ἢ τὰ κτίσματα. Νὰ κρύβῃς ἀκόμη καὶ τὸ πάθος σου αὐτὸ ἀπὸ κάθε πρόσωπο καὶ φανέρωσε τὸ μόνο στὸν πνευματικό σου πατέρα: ἀλλὰ καὶ σ᾿ αὐτὸν νὰ τὸ φανερώσῃς ὄχι γιὰ νὰ ἐλευθερωθῇς ἀπὸ τὴν δοκιμασία, ἀλλὰ γιὰ νὰ σοῦ ἑρμηνεύσῃ τὸν τρόπο γιὰ νὰ μπορέσῃς νὰ τὴν ὑποφέρῃς ὅπως ἀρέσει στὸν Θεό (4).

Ἀκόμη τὶς προσευχές, τὶς θεῖες μεταλήψεις καὶ τὰ ἄλλα σου γυμνάσματα καὶ τοὺς ἀγῶνες νὰ μὴν τὰ μεταχειρίζεσαι γιὰ τὶς θεϊκὲς γλυκύτητες καὶ γιὰ νὰ κατεβαίνῃς ἀπὸ τὸ σταυρὸ καὶ γιὰ τὴν ἐκκοπὴ τοῦ θελήματός σου: ἀλλὰ γιὰ νὰ παίρνῃς δύναμι καὶ νὰ μπορῇς νὰ ἀνυψώνῃς τὸ σταυρὸ γιὰ μεγαλύτερη δόξα τοῦ Ἐσταυρωμένου, ὄντας εὐχαριστημένος σὲ ὅ,τι θέλει αὐτός. Καὶ ὅταν καμιὰ φορὰ ἀπὸ τὴν σύγχυσι τοῦ νοῦ σου δὲν μπορῇς νὰ προσεύχεσαι καὶ νὰ μελετᾶς ὅπως συνηθίζεις, μελέτα μὲ τὸν καλύτερο τρόπο ποὺ μπορεῖς, καὶ ἐκεῖνο ποὺ δὲν μπορεῖς νὰ τὸ κάνῃς μὲ τὸ νοῦ, προσπάθησε νὰ τὸ κάνῃς μὲ τὴν θέλησί σου καὶ μὲ τὰ λόγια, μιλώντας μὲ τὸν ἑαυτό σου καὶ μὲ τὸν Θεό, καὶ θὰ ἰδῆς θαυμάσια ἀποτελέσματα καὶ θὰ πάρη ἡ καρδιά σου κουράγιο καὶ δύναμι.

Λοιπὸν στὸν καιρὸ τοῦ σκοτασμοῦ τοῦ νοῦ σου μπορεῖς νὰ λές: «Ψυχή μου, γιατὶ λυπᾶσαι καὶ μὲ ἀναστατώνεις; Ἔλπισε στὸν Θεό: πάλι θὰ ὑμνήσω τὸν Σωτῆρα τῆς ὑπάρξεώς μου καὶ Θεό μου» (Ψαλμ. 42,6). Καὶ πάλι: «Γιατὶ Κύριε στέκεσαι ἀπὸ μακρυά; Ἀπουσιάζεις στοὺς δύσκολους καιροὺς καὶ στὶς θλίψεις;» (Ψαλμ. 9,2). «Μὴ μὲ ἐγκαταλίπης ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεός μου, μὴν ἀπομακρύνεσαι ἀπὸ ἐμένα» (Ψαλμ. 37,22). Καὶ θυμούμενος τὴν ἱερὴ διδασκαλία ποὺ ἐνέπνευσε ὁ Θεὸς τῶν θλίψεων στὴ Σάρρα, τὴν ἀγαπημένη γυναῖκα τοῦ Τωβίτ, νὰ τὴν μεταχειρισθῇς καὶ σὺ καὶ νὰ λὲς μὲ δυνατὴ φωνή: «Αὐτὸ θὰ συμβῇ σὲ ὅποιον σὲ λατρεύει: ἡ ζωὴ αὐτή, ἂν εἶναι γιὰ δοκιμασία, θὰ στεφανωθῆ αὐτὸς ποὺ ὑπομένει: ἐὰν βρίσκεται σὲ θλῖψι, θὰ ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τὴν θλῖψι. Κι ἂν πρόκειται νὰ καταστραφῆ (ἐν διαφθορᾷ ἔσται), δὲν μπορεῖ αὐτὸ νὰ γίνῃ χωρὶς τὸ ἔλεός σου, διότι δὲν χαίρεσαι γιὰ τὴν καταστροφή μας, διότι μετὰ τὴν θαλασσοταραχὴ προκαλεῖς γαλήνη, καὶ μετὰ ἀπὸ τοὺς θρήνους καὶ τοὺς κλαυθμούς, σκορπίζεις τὴν χαρά. Ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἂς εἶναι τὸ ὄνομά σου εὐλογημένο στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων» (Τωβίτ).

Ἀκόμη νὰ θυμηθῇς τὸ Χριστὸ ποὺ ὅταν βρισκόταν στὸν κῆπο καὶ στὸ σταυρὸ γιὰ μεγαλύτερη δοκιμασία, κατὰ τὸ αἰσθητὸ μέρος ἦταν ἐγκαταλειμμένος ἀπὸ τὸν Οὐράνιο Πατέρα του. Ἔτσι καὶ σὺ μὲ τὴν ἐνθύμησι αὐτὴ ὑποφέροντας τὸ σταυρό, θὰ πῇς μὲ ὅλη σου τὴν καρδιά: «Κύριε, ἂς μὴ γίνῃ τὸ δικό μου θέλημα, ἀλλὰ τὸ δικό σου» (Ματθ. 26,39). Καὶ ἐνεργώντας ἔτσι ἡ ὑπομονή σου καὶ ἡ προσευχή σου θὰ ἀνυψώσουν τὶς φλόγες τῆς θυσίας τῆς καρδιᾶς σου καὶ θὰ φθάσουν μέχρι τὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ, καὶ θὰ παραμείνης πραγματικὰ εὐλαβής, διότι ἡ ἀληθινὴ εὐλάβεια εἶναι μία ζωντανὴ προθυμία τῆς θελήσεως καὶ μία σταθερὴ ἀγάπη νὰ ἀκολουθῇ κανεὶς τὸ Χριστὸ μὲ τὸ σταυρὸ στοὺς ὥμους σὲ κάθε δρόμο ποὺ ὁ ἴδιος μᾶς προσκαλεῖ πρὸς τὸν ἑαυτό του, καὶ τὸ νὰ θέλουμε τὸν Θεὸ γιὰ τὸν ἴδιο τὸν Θεό, δηλαδή, γιατὶ ἔτσι θέλει ὁ Θεός. Γι᾿ αὐτὸ ἂν ἤθελαν οἱ ἄνθρωποι νὰ μετροῦν τὴν προκοπή τους ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ αὐτὴν εὐλάβεια καὶ ὄχι ἀπὸ αὐτὴν ποὺ φαίνεται μὲ τὶς αἰσθήσεις, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ νὰ αἰσθάνωνται μόνο στὴν καρδιά τους τὴν πνευματικὴ γλυκύτητα τῆς χάριτος, δὲν θὰ ἔπεφταν στὴν πλάνη οὔτε ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους οὔτε ἀπὸ τὸν διάβολο οὔτε θὰ θλίβονταν χωρὶς ὠφέλεια. Μάλιστα θὰ εὐχαριστοῦσαν τὸν Θεὸ γιὰ ἕνα τέτοιο καλὸ ποὺ τοὺς κάνει καὶ θὰ πρόσεχαν στὸ ἑξῆς νὰ ἐργάζωνται μὲ μεγαλύτερο ζῆλο στὴν θεϊκὴ μεγαλειότητα ποὺ κυβερνᾷ τὸ σύμπαν καὶ ἐπιτρέπει τὰ παρόμοια πολλὲς φορές, γιὰ δική του δόξα καὶ δική μας ὠφέλεια.

Γι᾿ αὐτὸ πλανῶνται μερικοὶ ποὺ μὲ φόβο καὶ φρόνησι ἀποφεύγουν βέβαια τὶς ἀφορμὲς τῶν ἁμαρτιῶν, ὅταν ὅμως ἐνοχλοῦνται πότε ἀπὸ φρικτοὺς καὶ ἄσχημους λογισμούς, πότε πάλι ἀπὸ ὄνειρα φοβερὰ καὶ αἰσχρά, συγχύζονται καὶ δειλιάζουν καὶ νομίζουν ὅτι ἐγκαταλείφθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἔτσι ἀπομακρύνθηκαν ἐντελῶς ἀπὸ τὸν Θεό. Καὶ ἔτσι μένουν πολὺ μαραμένοι καὶ σχεδὸν κοντεύουν νὰ ἀπελπισθοῦν, καὶ ἐγκαταλείποντας κάθε καλὴ ἄσκησι τῶν ἀρετῶν ἐπιστρέφουν στὴν Αἴγυπτο τῶν παθῶν καὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται καλὰ τὴν χάρι ποὺ τοὺς κάνει ὁ Θεός, ἀφήνοντάς τους νὰ ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τὰ πνεύματα αὐτὰ τοῦ πειρασμοῦ, γιὰ νὰ καταλάβουν τὴν ταπείνωσί τους καὶ νὰ τὸν πλησιάσουν ὡς ἀσθενεῖς καὶ ὡς ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ βοήθεια. Γι᾿ αὐτὸ ἀχάριστα παραπονοῦνται γιὰ ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ ἔπρεπε νὰ εὐχαριστοῦν τὴν ἀμέτρητη ἀγαθότητά Του.

Ὅταν λοιπὸν συμβαίνουν παρόμοια, ἐσὺ ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις νὰ κάνῃς εἶναι τὸ ἑξῆς: νὰ σκεφθῇς καλὰ καὶ νὰ συλλογισθῇς τὴν διεστραμμένη σου κλίσι, τὴν ὁποία ὁ Θεὸς θέλει νὰ γνωρίσῃς ποιὰ εἶναι γιὰ τὸ δικό σου καλό: νὰ γνωρίσῃς ὅτι εἶσαι ἕτοιμος νὰ πέφτῃς σὲ ὁποιοδήποτε μεγάλο κακὸ καὶ ὅτι χωρὶς τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, θὰ εἶχες πάθει τὴν μεγαλύτερη καταστροφή. Ἔπειτα νὰ ἐλπίσῃς καὶ νὰ εἶσαι σίγουρος ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἕτοιμος νὰ σὲ βοηθήσῃ, ἐπειδὴ σὲ κάνει νὰ βλέπῃς τὸν κίνδυνο καὶ θέλει νὰ σὲ ἑλκύσῃ πιὸ κοντά του παρακινώντας σε νὰ προσεύχεσαι καὶ νὰ τρέχῃς κοντά του. Καὶ γι᾿ αὐτὸ τοῦ ὀφείλεις νὰ τοῦ ἀποδίδῃς ταπεινὲς εὐχαριστίες. Καὶ ἂς εἶσαι σίγουρος ὅτι οἱ παρόμοιοι πειρασμοὶ ἢ βλάσφημοι εἶναι ἢ πονηροὶ ἢ αἰσχροὶ λογισμοὶ ποὺ σὲ πειράζουν, καλύτερα ἐκδιώκονται μὲ μία καρτερία ὑπομονετικὴ καὶ μὲ μία ἐπιδέξια ἀποστροφὴ καὶ τέλεια καταφρόνησι, καὶ ὄχι μὲ μία ἀντίστασι ἐπιδέξια καὶ μὲ ἀντιρρητικὸ πόλεμο.

Ἡ αἰσθητὴ εὐλάβεια καὶ ἡ ψυχρότητα καὶ ξηρασία τῆς εὐλάβειας αὐτῆς - Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

1. Γιὰ παράδειγμα: ὅπως εἶναι μερικοὶ εὐλαβεῖς καὶ ποὺ κατανύσσονται εὔκολα, ὅπως οἱ γυναῖκες, καὶ ὅσοι ἔτυχε ἀπὸ τὴν φύσι της νὰ ἔχουν ἰδιοσυγκρασία ἁπαλή.

2. Λέγεται ὅτι κατανύγονται ἀπὸ τὸν διάβολο ὅσοι κάνουν αὐτὰ ἀπὸ κενοδοξία καὶ ἀνθρωπαρέσκεια ἢ ἀπὸ μέθη ἢ ἀπὸ διάφορα ἄλλα παρόμοια πάθη.

3. Μελέτησε τὸν λόγο τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαὰκ καὶ ἰδῆς τὴν ἀλλοίωσι ποὺ δέχεται ἡ ψυχὴ καὶ τὸν σκοτισμὸ καὶ τὴν ἀπόγνωσι καὶ τὸν δισταγμὸ γιὰ τὴν πίστι καὶ τὶς βλασφημίες καὶ πῶς καὶ γιατί καὶ ποιοὶ τὰ παθαίνουν αὐτὰ καὶ πῶς θεραπεύονται.

4. Καὶ ὁ ἅγιος Ἰσαὰκ λέγει στὸν ἴδιο λόγο ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποὺ πάσχει αὐτὰ χρειάζεται φωτισμένον ἄνθρωπο καὶ ποὺ νὰ ἔχῃ πεῖρα στὰ παρόμοια θέματα γιὰ νὰ φωτισθῆ ἀπὸ αὐτὸν καὶ δυναμωθῆ.

 

Το είδαμε: ORTHODOX FATHERS

Ἡ αἰσθητὴ εὐλάβεια καὶ ἡ ψυχρότητα καὶ ξηρασία τῆς εὐλάβειας αὐτῆς - Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τερμάτισε το κοντέρ της ασεβείας!

Ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τερμάτισε το κοντέρ της ασεβείας!

 

Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου από την Μόρια για την επίσκεψη του Πάπα - CNN.gr

 

Από που να ξεκινήσει κανείς κι από που να τελειώσει. Πλέον η κακοδοξία έχει πάει σε τέτοια επίπεδα, που όποιος δεν καταλαβαίνει ότι η Ιεραρχία θέλει να προκαλέσει τους πιστούς με κάθε τρόπο, ή δεν είναι Χριστιανός ή είναι ανόητος ή απλώς έχει το ακαταλόγιστο. «Καλός λογισμός» δεν μπορεί να υφίσταται…

Στα πλαίσια λοιπόν της «προσέγγισης των νέων», η ΜΚΟ Αποστολή (φιλανθρωπικό ίδρυμα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών) θα προβάλει από το κανάλι της στο youtube ερμηνεία του επιταφίου Θρήνου από την Μαρία Κορινθίου.

Καλά και που είναι το πρόβλημα θα πει κανείς (εδώ που φτάσαμε);

Τρία είναι τα βασικά προβλήματα από την συμμετοχή της Μαρίας Κορινθίου σε αυτό το εγχείρημα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι η γυναίκα αυτή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ, αλλά δηλωμένη ακόλουθη του Παπισμού. Έχουμε τρελαθεί τελείως… Στρώνετε το χαλί για να έρθει ο ίδιος ο καταραμένος Πάπας… Που τα είδατε όλα αυτά; Δεν υπάρχει καθόλου ντροπή…

-Αν κάποιος δεν πιστεύει ότι η Μ. Κορινθίου είναι πιστή στον παπισμό, υπάρχουν πάνω από 2-3 δηλώσεις της στο διαδίκτυο που το αποδεικνύουν… Δεν το ήξεραν στην Αρχιεπισκοπή; Μα, ελάτε τώρα…-

Δεύτερον. Η γυναίκα αυτή, που αύριο μπορεί να βαπτιστεί και να έρθει και σε βαθιά μετάνοια ή να φτάσει μέχρι και σε επίπεδο αγιότητας (όπως μπορεί ο κάθε άνθρωπος – αρκεί να θέλει), την δεδομένη στιγμή διαφημίζει εσώρουχα και γενικότερα επιδίδεται πολύ συχνά σε γυμνές φωτογραφίσεις (μην χάσετε την ψυχή σας ψάχνοντας)… Μα, θα τρελαθούμε τελείως…

Δεν το ήξεραν ούτε αυτό στην Αρχιεπισκοπή; Γελάει όλο το διαδίκτυο με αυτές τις επιλογές… Και τέλος πάντων… Ποιο είναι το επόμενο στάδιο; Σκεφτείτε μόνοι σας, γιατί εγώ μπορεί να γράψω και καμία βαριά κουβέντα… Πάντως η Παναγία έπαψε να είναι το πρότυπο των γυναικών…

Ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τερμάτισε το κοντέρ της ασεβείας!

Πέραν του ότι η κατάσταση με τα φολκλόρ της Μ. Παρασκευής έχει ξεφύγει προ πολλού, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο για έναν ακόμα λόγο…

Μεγάλη Παρασκευή και επιτάφιος στην Δημοτική για να καταλαβαίνουν όλοι υποτίθεται. Μην τα ζορίσουμε τα παιδάκια, που πλέον τα κατήντησαν κάποιοι αλήτες να μην ξέρουν ούτε ανάγνωση (και σε λίγο θα δίνουν και πανελλήνιες)….

Δεν υπάρχει ίχνος φόβου Θεού εκεί στην Αρχιεπισκοπή…;

Η εκκλησία όμως  δεν είναι το μαγαζάκι σας… Έχετε τσαλαπατήσει τους Ιερούς Κανόνες και τα Ευαγγέλια.. Τι άλλο θα κάνετε αύριο;

Μα, φυσικά, το μόνο που σας μένει είναι να στέψετε τον Αντίχριστο μέσα στους ορθόδοξους ναούς… 

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, αξίζει να σημειωθεί ότι η κοπέλα ούτε καν έχει μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό (θεωρεί άλλωστε τιμή της την συμμετοχή της στο κλιπ).

Όλη την ευθύνη την έχει η Αρχιεπισκοπή και αρκετοί ιερείς της – που πλέον πρέπει να είναι από αυτούς που όταν τους αντίκριζε ο άγιος Γεώργιος Καρσλίδης σηκωνόταν κι έφευγε,  επειδή έβλεπε τον Σατανά ξαπλωμένο πάνω στην αγία Τράπεζα…

Χρήστος Βλαμάκης – orthopraxia.gr
ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ
Ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τερμάτισε το κοντέρ της ασεβείας!
Ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τερμάτισε το κοντέρ της ασεβείας!

Από τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης για τους ιερούς ναούς (Ι. Λίτινας – 06/08)

Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης

Από τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης για τους ιερούς ναούς

 

Από τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης για τους ιερούς ναούς (Ι. Λίτινας - 06/08)

 

Για τους ορθοδόξους πιστούς η ιερότητα των ναών είναι δεδομένη. Ο ιερός ναός δεν είναι ένας κοινός χώρος, δεν έχει καμμία ομοιότητα με οποιοδήποτε άλλο κτίριο, και ο νεότερος εξ΄αυτών είναι ασυγκρίτως ανωτέρας αξίας και σπουδαιότητος ακόμα και από το σημαντικότερο προχριστιανικό αρχαιολογικό μνημείο του κόσμου.

Σύγχρονη αμφισβήτηση εγείρεται κατά των ιερών ναών, εξισώνοντάς τους με οποιοδήποτε άλλο χώρο, ή κτίριο. Ο σκοτισμένος άνθρωπος, εγκλωβισμένος στην ολιγοπιστία -ή μάλλον απιστία του- αδυνατεί να παραδεχθεί ότι «ὅπου Θεός βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις», πράγμα που ιδιαιτέρως συμβαίνει μέσα στον κατ΄εξοχήν χώρο παρουσίας του Θεού, τους ιερούς ναούς. Εμπιστεύεται, δυστυχώς, περισσότερο αυτό που του συστήνει η πεπερασμένη επιστήμη -με τους διαφωνούντας εκατέρωθεν “ειδικούς”- παρά αυτό που η πίστη υπαγορεύει και αποδεικνύει με τη δισχιλιόχρονη πείρα.

Τι θα έλεγαν οι σύγχρονοι επιδημιολόγοι στους δέκα λεπρούς που θεράπευσε ο Χριστός μας και έστειλε στους ιερείς να τους δουν από κοντά; Θα πλησίαζαν τους πρώην λεπρούς; Θα εμπιστεύονταν την επιστήμη τους που αρνείται το θαύμα ή τον Χριστό που τους θεράπευσε; Και όταν τελικά θα διαπίστωναν το θαύμα, θα το ομολογούσαν άραγε ή θα το έκρυπταν; Πιθανότατα το δεύτερο, καθώς δύο μήνες μετά το άνοιγμα των εκκλησιών, με τους κατά χιλιάδες προσερχομένους στον εκκλησιασμό και στο Μυστήρια της Θείας Ευχαριστίας, κοινωνώντας από την ίδια λαβίδα, η καμπύλη του ιού δε μεταβλήθηκε ούτε λίγο προς το χειρότερο και οι επιστήμονες το έκρυψαν επιμελώς.

Ας έλθουμε όμως επί το προκείμενον. Τι μας διδάσκουν λοιπόν οι Άγιοι; Καταφεύγουμε στη διδασκαλία ενός εξ΄αυτών, του Αγίου Συμεών αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Στους λόγους του είναι διάχυτη η ευλάβεια και το δέος απέναντι στο χριστιανικό ναό. Ιδιαιτέρως η διδασκαλία του «περὶ τοῦ ἁγίου ναοῦ καὶ τῆς τούτου καθιερώσεως»1 προκαλεί θαυμασμό καθώς ερμηνεύει τα τελούμενα. Πόσο ευλογημένοι είμαστε οι ορθόδοξοι, τι χάριτες μας έχουν δοθεί και εμείς αγνοούμε!

Θέλει να εμπνεύσει, να μεταδώσει ο Άγιος στους ακροατές αυτό το ιερό δέος, την μυστηριακή συναίσθηση του υπέρλογου που αντιπροσωπεύει ο ιερός ναός και την ευλάβεια. Αντιμετωπίζοντας τους «ασεβείς», «εναγείς», «μιαρούς» και «αλιτήριους» -όπως αποκαλεί- αιρετικούς οι οποίοι δεν σέβονταν, συν τοις άλλοις, και τους ναούς, φέρνει ως υπόδειγμα τον Χριστό που εξεδίωξε με το φραγγέλιο τους θεοκάπηλους από τον παλαιό ναό του Σολομώντος, που ο Ίδιος ονόμασε «Οίκον προσευχής» και «Οίκον του Πατρός Του», για να μας διδάξει το σεβασμό και την ευλάβεια σ΄αυτόν:

«τὸ σέβεσθαι δέ τοὺς θείους ναούς, ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ἐκείνου τοῦ παλαιοῦ τοῦτο ἀποδείξαντος, ἔνθα τοὺς θεοκαπήλους ἐκείνους ἐξεδίωξε φραγγελίῳ, καὶ προσευχῆς οἶκον, καὶ Πατρὸς αὑτοῦ οἶκον τοῦτον ἐκάλεσε. Καὶ οὑκ ἤφιε, φησίν, ἵνα τις σκεῦος διὰ τοῦ ἱεροῦ εἰσενέγκῃ, τὴν πρὸς τοὺς θείους ναοὺς ὀφειλομένην διδάσκων εὐλάβειαν».2

Και αυτά, λέγει, «νομικοῦ καὶ σκιώδους ὄντος ἐκείνου τοῦ ναοῦ. Νῦν δέ μεῖζον τοῦ ἱεροῦ ἔστιν ὧδε, ὁ Σωτὴρ περὶ τῶν αὑτοῦ φησι».3

Τα θαύματα που βίωναν οι χριστιανοί στους ναούς, από την ενοικούσα Χάρη της Αγίας Τριάδος είναι τόσα πολλά, ώστε μαζί με αυτά των αγίων εικόνων και του αγιασμού, να τα επικαλείται ως φυσικά δεδομένα στην εναντίον των δυσσεβών επιχειρηματολογία του. “Ποιος ενεργεί τα θαύματα μέσω των αγίων εικόνων και των ιερών ναών; Όχι η Αγία Τριάδα;” :

«τὰ θεία ἐνεργήματα τὰ διὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων καὶ ἱερῶν ναῶν, καὶ ἡγιασμένων ὑδατῶν πόθεν;».4

Ενεργούνται θείες δυνάμεις, λέγει, μέσα στο ναό, χορηγούνται ιάματα ακόμα και από τα άψυχα αντικείμενα του και την ύλη, προς αγιασμό μας:

«Θεῖαι γὰρ δυνάμεις ἐνεργοῦνται ἐν τοῖς ναοῖς, καὶ ἀγγέλων ἐμφάνειαι καὶ ἁγίων. καὶ σημεῖα τελεῖται. καὶ τὰ αἰτήματα δίδοται. καὶ ἰάματα χορηγεῖται καὶ τὰ ἐν αὑτοῖς δε τοῖς ναοῖς ἄψυχα, ὕδατα τε καὶ λίθοι καὶ κίονες καὶ πέπλα καὶ σιδήρια ἐνεργεῖ. οὐκ αφ΄ ἑαυτῶν, πῶς γάρ; ἄψυχα καὶ κτίσματα Θεοῦ ὄντα, καὶ μηδὲν ἀφ΄εαυτῶν ἔχοντα; ὅμως ταῦτα ἐνεργεῖ τῆ τοῦ Θεοῦ χάριτι ἐν τούτοις ἐπικληθείσῃ, καὶ τοῦ θείου ἐν τούτοις ἐπονοματισθέντος ὀνόματος, ἰν΄ ἁγιασθῶμεν ἡμεῖς».5

Ο Χριστός αγιάζει τα ύδατα, τα νεκρωθέντα σώματα των δούλων Του και τους ναούς. Και εκεί που γίνεται επίκληση του ονόματός Του, ή της Μητρός Του, ή των Αγίων Του, γίνονται πολλά θαύματα. Δεν έχουν τα κτίσματα από μόνα τους την δύναμη αυτή, αλλά η θεία επίκλησις και η διαμένουσα σε αυτά Χάρις του Αγίου Πνεύματος:

«καὶ τοὺς ἀψύχους δε ναοὺς αὐτοῦ ἁγιάζει. Καὶ ἐν τόποις ἱεροῖς, ἔνθα Χριστοῦ ἢ τῆς αὐτοῦ μητρός, ἢ τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἐπίκλησις, πλεῖστα σημεῖα τελεῖται. Καὶ οὐ τὰ ξύλα καὶ οἱ λίθοι ἢ αἱ πηγαὶ τὴν δύναμιν κέκτηνται, καὶ ταῦτα γὰρ κτίσματα Θεοῦ, αλλ΄ ἡ  θεία ἐπίκλησις καὶ ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις αὑτοῖς ἐνοικήσασα».6

Ερμηνεύοντας τα τελούμενα προς καθιέρωση του ναού, στο σημείο όπου προ του καθαγιασμού κλείνουν οι πύλες του ναού και μόνο οι ιερείς μετά του αρχιερέως βρίσκονται εντός, επισημαίνει πως ο χώρος αυτός αλλάζει. Δεν είναι πλέον γήινος μόνο. Γίνεται Ουρανός. «Οὐρανὸς γὰρ γίνεται ἤδη, καὶ Πνεύματος ἁγίου ἐπιφοιτᾷ δύναμις».7

Αφού καθιερωθεί και το έδαφος του ναού, είναι πλέον τίμιο και άγιο, γι αυτό και πολλοί θεοφιλείς πιστοί το φιλούσαν ως έδαφος του Ουρανού!

«τοῦτο γὰρ καθιερωθέν, τίμιον ἐστι, καὶ πλεῖστοι τοῦτο ὡς οὐρανοῦ ἔδαφος ἠσπάζοντο τῶν θεοφιλῶν».8

Η δε Αγία Τράπεζα είναι κατοικητήριο του Θεού και όχι μόνο: «ἐνδημεῖ ἐν ταύτῃ Θεός… Ὥστε ἀληθῶς καὶ θυσιαστήριον Χριστοῦ αὕτη ἡ τράπεζα, καὶ θρόνος δόξης, καὶ κατοικητήριον  Θεοῦ, καὶ μνῆμα καὶ τάφος Χριστοῦ καὶ ἀνάπαυσις».9

Γι΄αυτό και οι καταφρονητές των ιερών ναών απόλλυνται: «τῶν ἱερῶν οἴκων καταφρονηται, καὶ τῶν ἄλλων ἁγίων ἀπόλλυνται».10

Με τη χρήση του αγίου μύρου ο ναός τελειοποιείται: «τὸ μύρον δέ τελειοῖ ὡς ἐξ ἀπαρχῆς τῆς ἱερὰς τραπέζης καὶ ὅλον τὸν οἶκον».11

Δεν είναι ίδιος πλέον ο αέρας αυτός του ναού με των άλλων χώρων γιατί στο ναό ο αέρας αγιάζεται. Oι αισθήσεις μας όλες, η όσφρησή μας, και η αναπνοή μας καθαίρονται και αγιάζονται ομοίως:

«ἐκ τοῦ θυμιάματος τὴν ὄσφρησιν ἡμῶν καὶ πνοὴν καθαιρόμενοι…το οὖν θυμίαμα τὸν ἀέρα καθαγιάζει, καὶ τὴν ὄσφρησιν ἡμῶν καὶ ἀναπνοήν, ἐπεὶ καὶ μεταδοτικὸν τῆς εὐωδίας ἐστίν, ἀπὸ ἑνὸς τινος εἴδους πᾶσι πηγάζον τὴν ὀσμὴν διὰ τοῦ πυρός. Διὸ καὶ εἰκονίζει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον».12

Αυτά που αναφέραμε είναι πολύ λίγα από την πλούσια παρακαταθήκη που μας άφησε ο Άγιος για τόν ιερό ναό και τα τελούμενα εν αυτώ. Οι λόγοι του εξοστρακίζουν κάθε σύγχρονη φοβία, εμπνέουν και μας εισάγουν με θαυμασμό σε ένα χώρο που καιρό τώρα εισερχόμαστε αλλά αγνοούμε τι πραγματικά είναι. Είμαστε πάμπλουτοι και δεν εκτιμούμε αυτό που κατέχουμε. Ο Θεός να μας λυπηθεί και να επιστρέψουμε σ΄Εκείνον. Αυτό εύχεται κι ο Άγιος στο τέλος ακόμα και για τους ασεβείς:

Ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀσεβεῖς γένοιτο πρὸς Αὐτὸν τὸν Χριστὸν ἐπιστρέψαντας, ἀξιωθῆναι τῆς Αὑτοῦ δόξης. ὃς καὶ μόνος τρυφὴ καὶ ζωὴ καὶ ἀπόλαυσις, καὶ τὸ ὄντως ὂν καὶ τὸ εἶναι ἡμᾶς ἐστι, δι’ ὅν καὶ πάντα τὰ ὄντα γέγονε.

Από τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης για τους ιερούς ναούς (Ι. Λίτινας - 06/08)

Ιωάννης Λίτινας

1 . PG 155,306-361

2 . Συμεών Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Διάλογος κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων. PG 155,68

3 . Ως άνω. σελ.108

4 . Ως άνω. σελ.61

5. Συμεών Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Περὶ τοῦ ἁγίου ναοῦ καὶ τῆς τούτου καθιερώσεως. PG 155,336

6 . Συμεών Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Διάλογος κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων. PG 155,95

7. Συμεών Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Περὶ τοῦ ἁγίου ναοῦ καὶ τῆς τούτου καθιερώσεως. PG 155,312

8 . Ως άνω. σελ.313

9. Ως άνω. σελ.316

10. Ως άνω. σελ.337

11. Ως άνω. σελ.317

12. Ως άνω. σελ.344

Ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ σε παιδιά την Θεία Κοινωνία! (Βίντεο)

Ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ σε παιδιά την Θεία Κοινωνία! (Βίντεο)

Ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ σε παιδιά την Θεία Κοινωνία! (Βίντεο)

Ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ σε παιδιά την Θεία Κοινωνία!
«ΟΙ ΜΟΝΑΧΕΣ ΘΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ ΜΟΝΟ!»

Στις 24 Αυγούστου 2021 στην εορτή του Πατροκοσμά, ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά κ. Σωτήριος ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ την συμμετοχή των πιστών στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, διατάζοντας από το Ιερό Βήμα όπως θα ακούσετε στο βίντεο : «Παρακαλώ να προσέλθουν οι μοναχές και να κοινωνήσουν μόνο!»

Το πρωτοφανές περιστατικό συνέβη στο μοναστήρι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού – που βρίσκεται λίγο έξω απ’ το Τορόντο την ημέρα της πανηγύρεως του. Το μοναστήρι είναι ένα από τα 18 μοναστήρια που ίδρυσε ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεϊτης το 1993.

Εφόσον κοινώνησαν οι μοναχές, απαγορεύτηκε η προσέλευση των λαϊκών στο ιερό μυστήριο [όπως πρέπει να τηρείται κανονικά]….Παρευρισκόμενοι στην πανήγυρη του μοναστηριού ήταν εκατοντάδες προσκυνητές, ανάμεσα τους και πάρα πολλοί νέοι και παιδιά όλων των ηλικιών, οι οποίοι παρέμειναν όλοι ακοινώνητοι!

Συνειδητοί πιστοί που ενοχλήθηκαν από την : «εντολή» του Αρχιεπισκόπου, σεβόμενοι την ιερότητα του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, περίμεναν υπομονετικά μετά το «Δι’ ευχών» για να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους και να καλέσουν τον Αρχιεπίσκοπο σε διάλογο, τον οποίο μπορείτε να ακούσετε την ώρα που διανέμεται το αντίδωρο στο βίντεο.

Το πρόβλημα αλλαγής της μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας στην Ιερά Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή του Καναδά, άρχισε τον Ιούνιο του 2020 και συνεχώς εξελίσσεται! Ένα πρόβλημα το οποίο παραδόξως δεν έχει απασχολήσει τις άλλες Ορθόδοξες δικαιοδοσίες του Καναδά (πχ. Ρώσων, Σέρβων, Ρουμάνων, Αντιοχιανών, Βουλγάρων, Γεωργιανών κτλ.).

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Σωτήριος συνεχόμενα πιέζει τις Μοναχές να εφαρμόσουν την χρήση πολλαπλών κουταλιών στο μοναστήρι, το οποίο αντιστέκεται δυναμικά! Συγχαίρουμε, υποστηρίζουμε και ενθαρρύνουμε την στάση της αδελφότητας που ομολογιακά συντηρεί την Ιερά Παράδοση!

-https://www.youtube.com/watch?v=e0Pkp2Ciwy0

 

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

 


Σχόλιο Χρήστου Βλαμάκη για orthopraxia.gr

Αν ο άγιος Γεώργιος Καρσλίδης έβλεπε τον σατανά ξαπλωμένο στην αγία τράπεζα, εκείνα τα χρόνια, σήμερα τι θα έβλεπε; Αδέρφια μου, έχουμε ξεπεράσει όλες τις αιρέσεις, όλων των εποχών.

Σήμερα το επίπεδο το δικό μας έχει φτάσει πολύ χαμηλά και δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε Χριστιανοί στην πράξη. Και επειδή το μεγαλύτερο μέρος των πιστών είναι εντελώς ακατήχητο, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε μία αποτείχιση κανονική (που αν δεν είναι τώρα η ώρα, τότε πότε είναι δηλαδή…).

Και κάτι τελευταίο…

Το ελάχιστο που θα μπορούσαν να κάνουν οι μοναχές θα ήταν να μην κοινωνήσουν, όταν οι υπόλοιποι στερήθηκαν την Θεία Κοινωνία.

Τὰ δάκρυα δὲν εἶναι τίποτες ἄλλο, συνήθεια εἶναι…

Τὰ δάκρυα δὲν εἶναι τίποτες ἄλλο

Τὰ δάκρυα δὲν εἶναι τίποτες ἄλλο, συνήθεια εἶναι…

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

Τὰ δάκρυα δὲν εἶναι τίποτες ἄλλο, συνήθεια εἶναι...

Πιστεύσατέ με ὅτι τὰ δάκρυα δὲν εἶναι τίποτες ἄλλο, συνήθεια εἶναι (ο άγιος αναφέρεται στα δάκρυα της νοεράς προσευχής).

Ἂν συνηθίσεις νὰ κλαῖς, τὴν ἄλλη μέρα θὰ κλαῖς, καὶ τὴν ἄλλη μέρα θὰ κλαῖς, καὶ θὰ φτάσεις σ᾿ἕνα σημεῖο θὰ πεῖς:«Γιατί κλαίω; Κι ἐγὼ δὲν ξέρω».

Ναὶ ἀλλὰ μὲ τὰ δάκρυα ξέρεις πόσος καθαρισμὸς γίνεται μέσα;
Πῶς πλένεις τὴ φανέλα σου, τὸ μαντήλι σου μὲ τὸ σαπούνι, ἔτσι εἶναι καὶ τὰ δάκρυα στὴν προσευχή.

Μέσα σου καθαρίζεται, καθαρίζεται, καθαρίζεται κι ἔρχεται κατόπιν σ᾿ἄλλα ἀνώτερα δάκρυα.

Τὰ δάκρυα, θὰ σᾶς πονέσει ὁ ἐγκέφαλος μέσα, τὸ μυαλὸ θὰ σᾶς πονέσει, διότι εἶναι τὰ πρῶτα δάκρυα, τὰ ὁποῖα λέγονται «καθαρτικὰ δάκρυα», καθαρίζουν τὰ δάκρυα μέσα.

Ὅταν περάσει ὁ βαθμὸς τῶν «καθαρτικῶν», ἔρχονται ἄλλα δάκρυα «χαροποιά».

Τὰ ὁποῖα, καὶ τὸ πρόσωπό σας θὰ γίνει ὡραῖο, θὰ ὀμορφαίνει, καὶ ὁ ἄλλος ὁ συνάνθρωπός σου, ὁ συνάδερφός σου, ὁ παραδελφός σου, θὰ τὸν βλέπεις σὲ ἄλλην ὡραιότητα.

Πνευματικῶς ἐννοῶ.

Χριστός Παναγία

 

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: ο Θεός γνωρίζει, σε δοκιμάζει | Διακόνημα

Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων Γιατρῶν Ἡνωμένου Βασιλείου: «Δέν θέλω νά κάνω τό ἐμβόλιο, δέν ἔχω ἐπαρκεῖς πληροφορίες»!

Δέν θέλω νά κάνω τό ἐμβόλιο

Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων Γιατρῶν Ἡνωμένου Βασιλείου: «Δέν θέλω νά κάνω τό ἐμβόλιο, δέν ἔχω ἐπαρκεῖς πληροφορίες»!

Στήν ἐκπομπή «MEGA Σαββατοκύριακο» μίλησε ἡ Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων Γιατρῶν Ἡνωμένου Βασιλείου, Κυριακή Σονίδου, γιά τό ἐμβόλιο κατά τοῦ κορωνοϊοῦ καί γιά τούς ἐμβολιασμούς πού ξεκινοῦν τήν Τρίτη στήν Βρετανία. Σύμφωνα μέ τήν κυρία Σονίδου, βρισκόμαστε σέ ἕνα δεύτερο κύμα τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἰοῦ πού δέν ἔχει λήξει.
Γιά τούς ἐμβολιασμούς πού ξεκινοῦν τήν Τρίτη, ὑποστήριξε πώς δέν ἔχει γίνει ἀκόμα καμμία ἐνημέρωση ἀπό τό κράτος στούς γιατρούς, γεγονός πού ἐγείρει ἐρωτήματα καί προβληματισμό! Δεδομένου ὅτι ἡ πολιτική καί οἰκονομική κατάσταση στήν Βρετανία εἶναι τραγική, ἡ κυρία Σονίδου ἐξέφρασε τήν ἀνησυχία καί… τόν προβληματισμό της γιά τό ἐμβόλιο καί ὑποστήριξε πώς ἡ ἴδια δέν θά τό κάνει καί θά περιμένει.
Δήλωσε συγκεκριμένα: «Δέν θέλω νά κάνω τό ἐμβόλιο, δέν ἔχω ἐπαρκεῖς πληροφορίες… Τό ἐμβόλιο εἶναι ἀγαθό ἀλλά ὑπάρχουν κάποιες γκρίζες ζῶνες καί ἄν δέν μᾶς τίς καλύψουνε, δέν εἴμαστε κακοπροαίρετοι, ἀλλά ἔχουμε ἠθική ὑποχρέωση ἀπέναντι στούς ἀσθενεῖς μας»!
Μετά τίς ἀποκαλυπτικές δηλώσεις πού δέν ἤχησαν καθόλου εὐχάριστα στά δημοσιογραφικά συγκροτήματα καί τό κονκλάβιο τῆς ἰατρικῆς «ἐλῖτ», ἦταν λογικό νά «πέσει» ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ ἡ σύνδεση τῆς κυρίας Σονίδου ἀπό τό κανάλι πού προωθεῖ τόν ὑποχρεωτικό ἐμβολιασμό. Γιατί εἶναι πραγματικά καί συνειδητά «ἱερόδουλοι», πού ὑπηρετοῦν τήν φενάκη τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, τοῦ Μινώταυρου αὐτοῦ, πού καταβροχθίζει στίς μέρες μας ὅ,τι ἱερό καί ὅσιο.
Εἶναι ὅπως πολύ ὡραία εἶπε ὁ πατήρ Στυλιανός Καρπαθίου: οἱ τελισκόμενοι, κατά τήν φρασεολογία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δηλαδή τά γιουσουφάκια τῆς «politically correct», ἡ ὁποία «σάν ἀνεμοστρόβιλος ἔρχεται νά σαρώσει τά πάντα.
Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων Γιατρῶν Ἡνωμένου Βασιλείου: «Δέν θέλω νά κάνω τό ἐμβόλιο, δέν ἔχω ἐπαρκεῖς πληροφορίες»!

Γ. Τζανάκης – Περί Αρχιερέων και Ιερέων Α’ (15/09/2020)

Περί Αρχιερέων

Περί Αρχιερέων και Ιερέων Α’

Γ. Τζανάκης - Περί Αρχιερέων και Ιερέων Α' (15/09/2020)

Θεῖον μὲν χρῆμα ἡ ἱερωσύνη, καὶ τῶν ὅντων ἀπάντων τὸ τιμιώτατον. Ὑβρίζουσι δὲ εἰς αὐτὴν μάλιστα πάντων οἱ κακῶς αὐτὴν μεταχειριζόμενοι· οὕς ἱερᾶσθαι παντάπασιν οὐκ ἐχρῆν.

ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ PG78,493

Ἐδὼ ποὺ φτάσαν τὰ πράγματα, δὲν ὑπάρχουν περιθώρια γιὰ ὑπεκφυγὲς καὶ ὑπονοούμενα καὶ τυπικές εὐγένειες. Ἡ Ἐκκλησία διώκεται καὶ διῶκτες εἶναι οἱ ταγμένοι γιὰ φύλακες, ἡ εὐσέβεια διαστρέφεται καὶ διαστροφεῖς εἶναι οἱ ταγμένοι γιὰ ὑπηρέτες της. Ἐπανεισάγονται αἱρέσεις στὴν ἐκκλησία (νέα εἰκονομαχία-νέος βαρλααμισμός) καὶ τὶς εἰσάγουν καὶ τὶς προωθοῦν οἱ ἵδιοι οἱ ἱεράρχες, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς ἔχουν αὐθαδιάσει. Δὲν ἀκολουθοῦν τοὺς ἁγίους Πατέρες. Δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι τὸ νὰ θέτουν τὴ γνώμη τους πάνω ἀπὸ τὴν γνώμη τῶν Πατέρων εἶναι ἔγκλημα γεμάτο αὐθάδεια:

Τὸ μὲν γὰρ Πατράσι μὴ ἀκολουθεῖν καὶ τὴν ἐκείνων φωνὴν κυριωτέραν τίθεσθαι τῆς ἑαυτῶν γνώμης ἐγκλήματος ἄξιον, ὡς αὐθαδείας γέμον. ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ PG32 392-3

Δὲν ἐπιτρέπεται πλέον μὲ δουλοπρέπεια καὶ φόβο νὰ σιγοψιθυρίζουμε στὶς γωνιὲς γιὰ τὰ ὅσα κάνουν , φοβούμενοι μήπως πέσουμε σὲ δυσμένεια, ἀλλὰ πρέπει νὰ σηκωθοῦμε καὶ τουλάχιστον νὰ ἐλέγξουμε μὲ θάρρος τὶς πράξεις τους:

Μὴ κατὰ γωνίαν θρυλείτω δουλοπρεπῶς, ἀλλ’ εἰς τὸ φανερὸν ἀντικαταστὰς διελεγχέτω μετὰ παρρησίας. ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ PG32 392

Προκαλεῖ ἀφόρητη λύπη ἡ κατάστασις αὐτή. Κλείνουν τὶς ἐκκλησίες καὶ λὲνε ὅτι δὲν πειράζει. Στέλνουν τοὺς ἀνθρώπους στὰ σπίτια τους νὰ «προσεύχονται», παρακολουθῶντας τὶς ἀκολουθίες ἀπὸ τὴν τηλεόρασι καὶ λένε πῶς εἶναι τὸ ἴδιο!!!. Δὲν προσκυνοῦν τὶς εἰκόνες καὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι πρόκειται γιὰ ἀναβίωσι τῆς εἰκονομαχίας καὶ ἄρνησι τῶν ἀκτίστων Θείων ἐνεργειῶν. Φοβοῦνται νὰ μεταλάβουν καὶ φέρνουν πλαστικὰ κουταλάκια, καὶ δὲν συναισθάνονται ὅτι εἶναι ὕβρις πρὸς τὸν Κύριο. Φοροῦν φίμωτρα μέσα στοὺς ναοὺς πιστοὶ καὶ παπάδες καὶ δὲν αἰσθάνονται ὅτι γελοιοποιοῦν τὸν ἱερὸ χῶρο, ἀφοὺ πρώτα γελοιοποιοῦν τοὺς ἑαυτούς τους. 

Ἐγκατελείφθησαν οἱ κανόνες τῶν Πατέρων. Κάθε ἀκρίβεια ἔχει ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὶς ἐκκλησίες. Ἄλλοι παπάδες πετοῦν τὰ ράσα γιὰ νὰ ζήσουν τὴν «ἐλευθερία» καὶ τὸ πλῆθος ἐπευφημεῖ ἐνθουσιασμένο μαζί μὲ ὁμόφρονες συλλειτουργούς τῶν αὐτοαποσχηματισθέντων. Ἄν συνεχιστεῖ τὸ πράγμα, ἄν συνεχιστεῖ ἡ ἀδιαφορία μας θὰ ἔρθη ἀπόλυτη σύγχισι στὰ ἐκκλησιαστικά πράγματα:

Πάνυ με λυπεῖ ὅτι ἐπιλελοίπασι λοιπὸν οἱ τῶν Πατέρων κανόνες καὶ πᾶσα ἀκρίβεια τῶν Ἐκκλησιῶν ἀπελήλαται, καὶ φοβοῦμαι μή, κατὰ μικρὸν τῆς ἀδιαφορίας ταύτης ὁδῷ προϊούσης, εἰς παντελῆ σύγχυσιν ἔλθῃ τὰ τῆς Ἐκκλησίας πράγματα. ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ PG32 400

Ἄν συνεχιστεῖ αὐτὸ τὸ βιολὶ, ἄν συνεχίσουν οἱ ποιμένες μὲ τὴν ἴδια ὁρμὴ νὰ καταστρέφουν τὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα, τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ἐμποδίσῃ σὲ λίγο χρόνο νὰ μετασχηματισθοῦν οἱ ἐκκλησίες σὲ κάτι ἐντελῶς διαφορετικό

Εἰ κατὰ τὴν αὐτὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον τὰ πράγματα, οὐδὲν ἔσται τὸ κωλύον εἴσω ὀλίγου χρόνου πρὸς ἄλλο τι σχῆμα παντελῶς μεθαρμοσθῆναι τὰς Ἐκκλησίας. ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ PG32 424

Ἄξιον ἀπορίας εἶναι γιὰ πολλοὺς πῶς γίνεται οἱ ποιμένες νὰ ἔχουν τέτοια στάσι; Οἱ ἀπλούστεροι οὔτε μποροῦν νὰ τὸ διανοηθοῦν. Λένε: Μὰ πώς γίνεται ὁ  τάδε πνευματικὸς ἤ γέροντας, νὰ κάνῃ λάθος; Πῶς μπορεῖ νὰ συμβουλεύῃ καὶ νὰ πράττῃ λάθος. Ποὺ εἶναι τόσο καλὸς, τόσο γλυκὸς μὲ τόση κατανόησι. Πῶς γίνεται; Μὰ καὶ στὸ τάδε μοναστήρι, ποὺ δὲν σὲ ἀφήνουν κἄν νὰ μπῇς στὴν ἐκκλησία χωρὶς φίμωτρο, διότι «αὐτὸ εἶπε ἡ Σύνοδος», πώς γίνεται; Κάνουν λάθος οἱ ἀδελφὲς ποὺ ἀφιέρωσαν τὴ ζωή τους στὸν Θεό; 

Ὅτι γίνεται, γίνεται. Τὸ βλέπουμε. Νὰ προσπαθήσουμε νὰ δοῦμε πῶς γίνεται. Κάποιες πτυχές τοῦ προβλήματος. Οἱ ἅγιοί μας, ὅλοι καὶ συνεχῶς, τὰ λένε, μὰ ἐμεῖς ἀκοῦμε τοὺς ρήτορες τῶν ὁμιλιῶν ποὺ κουβαλοῦν οἱ ποιμένες μας καὶ μᾶς λένε τὰ ψυχοφελή λογάκια τους χωρὶς νὰ νοιάζονται ἄν ἔχουν ἀρετὴ ἄξια τῶν λόγων (καὶ μετὰ πέφτουν ἀπὸ τὰ σύννεφα ὅταν ἀποκαλύπτεται ἡ πραγματικότης):

Καὶ πολλῶν μὲν ἀκήκοα λόγων ψυχωφελῶν· πλὴν παρ’ οὐδενὶ τῶν διδασκάλων εὗρον ἀξίαν τῶν λόγων τὴν ἀρετήν. ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ PG32 356

Ἕνα παράδειγμα: Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος στὸν ἐγκωμιαστικό του λόγο γιὰ τὸν Μέγα Ἀθανάσιο λέει ὅτι δὲν ξέρει νὰ διαλέξῃ γιὰ ποιὸ λόγο τοῦ δόθηκε ἡ ἱερωσύνη (τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου). Ὡς βραβεῖο γιὰ τὴν ἀρετή του ἤ ὡς πηγὴ καὶ ζωὴ γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἡ ὁποία ξεψυχοῦσε ἀπὸ τὴν δίψα τῆς ἀληθείας ὥστε νὰ τὴν ποτίσῃ καὶ νὰ μὴν πεθάνει (Ἄς τὸ προσέξουν, ἄν θέλουν, οἱ ὀπαδοὶ τῶν λόγων τοῦ Πατριάρχη ὅτι δὲν κινδυνεῦει ἡ πίστις. Ξεψυχᾶ καὶ ξεραίνεται ἡ ἐκκλησία καὶ ἡ πίστι ἀπὸ ἔλειψι τῆς ἀληθοὺς διδασκαλίας):  

Καὶ οὐκ ἔχω λέγειν, πότερον ἀρετῆς ἆθλον, ἢ τῆς Ἐκκλησίας πηγὴν καὶ ζωὴν, τὴν ἱερωσύνην λαμβάνει. Ἔδει γὰρ ἐκλείπουσαν (=τελείωνε, πέθαινε)* ταύτην τῷ δίψει τῆς ἀληθείας, ὥσπερ τὸν Ἰσμαὴλ, ποτισθῆναι. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35.1088

*(ἐπειδὴ κάποιοι ἀδελφοὶ δυσκολεύονται κάπως μὲ μερικὲς ἀποχρώσεις τῶν  λέξεων βάζω σὲ μερικὲς λέξεις ἐρμηνευτικὲς σημειώσεις πρὸς βοήθεια)

Προϋπόθεσι γιὰ τὴν ἱερωσύνη εἶναι ἡ ἤδη προϋπάρχουσα ἀρετή τοῦ προσερχομένου, (Πῶς ἱερέως σχῆμα καὶ ὄνομα ὑποδύεσθαι, πρὶν ὁσίοις ἔργοις τελειῶσαι τὰς χεῖρας; ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35.497) καὶ ἡ δυνατότης του καὶ ἡ διάθεσις του νὰ ζωογονήσῃ μὲ τὰ νάματα τῆς ἀληθείας τὴν Ἐκκλησία. Στὴν περίπτωσι τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου αὐτὴ ὑπήρχαν γι᾿αὐτὸ καὶ τὸν ἀγάπησε ὁ λαός. Ὅλος ὁ λαὸς. Καὶ μὲ τὴν ψῆφο ὅλου τοῦ λαοῦ ἐκάθισε στὸν θρόνο τοῦ ἁγίου Μάρκου, στὴν Ἀλεξάνδρεια. Μὲ τρόπο ἀποστολικὸ καὶ πνευματικὸ ἐξελέγη ἐπίσκοπος καὶ ὅχι μὲ τὴν πονηρὴ συνήθεια ποὺ ἐπεκράτησε ἀργότερα καὶ ἐγκαθιστοῦν ἱεράρχες τυραννικὰ καὶ ἀπάνθρωπα (ἰδιαιτέρως στὴν περίπτωσι τῶν αἱρετικῶν τότε -τῶν οἰκουμενιστῶν στὶς μέρες μας),  ὅπου γενικῶς μετροῦν μόνο τὰ χαρτιὰ καὶ τὰ τυπικὰ προσόντα καὶ ἐκλέγει μιὰ κλειστὴ ὁμάδα μὲ συναλλαγὲς πιέσεις καὶ προγραμματισμοὺς, χωρὶς νὰ δίνῃ καμμιὰ σημασία στὸν λαό:

Οὕτω μὲν οὖν καὶ διὰ ταῦτα, ψήφῳ τοῦ λαοῦ παντὸς, οὐ κατὰ τὸν ὕστερον νικήσαντα πονηρὸν τύπον, οὐδὲ φονικῶς τε καὶ τυραννικῶς, ἀλλ’ ἀποστολικῶς τε καὶ πνευματικῶς, ἐπὶ τὸν Μάρκου θρόνον ἀνάγεται, οὐχ ἧττον τῆς εὐσεβείας, ἢ τῆς προεδρίας διάδοχος. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35.1089

 

Δὲν ἦταν διάδοχος μόνο τοῦ θρόνου, τῆς προεδρίας, ἀλλὰ καθόλου λιγώτερο ἦτο καὶ διάδοχος τῆς εὐσεβείας. Καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν διαδοχὴ τοῦ θρόνου ἦταν μακρυνὸς διάδοχός του, ὅσον ἀφορᾶ ὅμως τὴν εὐσέβεια βρίσκεται ἀμέσως μετὰ ἀπὸ ἐκεῖνον. Αὐτὴν, τὴν εὐσέβεια πρέπει νὰ θεωροῦμε κυρίως διαδοχή. Διότι τὸ ὁμόθρονο προϋποθέτει τὸ ὁμόγνωμο, τὸ δὲ νὰ ἔχεις ἀντίθετη πίστι ἀποδεικνύει καὶ τὸ ἀντίθρονο:

Οὐχ ἧττον τῆς εὐσεβείας, ἢ τῆς προεδρίας διάδοχος· τῇ μὲν γὰρ πολλοστὸς ἀπ’ ἐκείνου, τῇ δὲ εὐθὺς μετ’ ἐκεῖνον εὑρίσκεται· ἣν δὴ καὶ κυρίως ὑποληπτέον  ( =θεωρῶ, ἐννοῶ) διαδοχήν. Τὸ μὲν γὰρ ὁμόγνωμον καὶ ὁμόθρονον, τὸ δὲ ἀντίδοξον καὶ ἀντίθρονον·(ὅ.π.)

Τί νὰ ποῦμε τώρα γιὰ Πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους ποὺ ἐπαίρονται γιὰ τὴν ἀποστολικὴ διαδοχὴ καὶ ἀπαιτοῦν ἀπόλυτη ὑπακοή καὶ προνόμια ἐνῷ διδάσκουν καὶ πράττουν ἐντελῶς ἀντίθετα ἀπὸ τοὺς ἁγίους προκατόχους τους; Καὶ τί νὰ ποῦμε γι᾿αὐτοὺς ποὺ δουλικὰ τοὺς ἀκολουθοῦν «ταπεινοὶ» καὶ «ὑπάκουοι»; 

Στὴ μιὰ περίπτωσι εἶσαι διάδοχος τοῦ τίτλου, στὴν ἄλλη διάδοχος τῆς ἀληθείας. Δὲν εἶναι διάδοχος αὐτὸς ποὺ χρησιμοποίησε κάθε μορφὴ βίας καὶ ραδιουργίας καὶ συναλλαγῆς γιὰ νὰ ἀνέλθῃ σὲ ἐκκλησιαστικό θρόνο, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ βίασε μὲ τὴν ἄσκησι τὸν ἑαυτό του καὶ ἀπέκτησε τὸν Θεῖο φωτισμό. Οὔτε αὐτὸς ποὺ παρανόμησε, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ προβλήθηκε νόμιμα. Οὔτε αὐτὸς ποὺ φρονεῖ τὰ ἀντίθετα μὲ τοὺς πρό αὐτοῦ πατέρες, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ ἔχει τὴν ἴδια πίστι. Ἄν δὲν εἶναι ἔτσι, εἶναι σὰ νὰ λέει κανεὶς ὅτι διάδοχος τῆς ὑγείας εἶναι ἡ νόσος, καὶ τοῦ φωτὸς τὸ σκοτάδι, καὶ ἡ ζάλη τῆς γαλήνης, καὶ τῆς συνέσεως ἡ σύγχισις:

Καὶ ἡ μὲν προσηγορίαν (=τίτλος, ἀξίωμα) , ἡ δὲ ἀλήθειαν ἔχει διαδοχῆς. Οὐ γὰρ ὁ βιασάμενος, ἀλλ’ ὁ βιασθεὶς διάδοχος· οὐδὲ ὁ παρανομήσας, ἀλλ’ ὁ προβληθεὶς ἐννόμως· οὐδὲ ὁ τἀναντία δοξάζων, ἀλλ’ ὁ τῆς αὐτῆς πίστεως· εἰ μὴ οὕτω τις λέγοι διάδοχον, ὡς νόσον ὑγιείας, καὶ φωτὸς σκότος, καὶ ζάλην γαλήνης, καὶ συνέσεως ἔκστασιν (=σύγχισις τοῦ νοῦ).(ὅ.π.)

Ἐπειδὴ ἔτσι προβλήθηκε ὡς ἱεράρχης (ὁ Ἀθανάσιος), μὲ τὸν ἵδιο τρόπο χρησιμοποίησε τὴν ἱεραρχικὴ θέσι. Γιατὶ μόλις κατέλαβε τὸν θρόνο δὲν συμπεριφέρθηκε ὅπως ἐκείνοι ποὺ ἀνέλπιστα ἀρπάζουν κάποια ἐξουσία ἤ κληρονομιὰ καὶ συμπεριφέρονται μὲ αὐθάδεια καὶ ὑπεροψία. Αὐτὰ εἶναι χαρακτηριστικὰ τῶν νόθων καὶ τῶν ἐπίπλαστων ἱερέων καὶ ἀναξίων τοῦ ἐπαγγέλματος. Αὐτῶν οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν τίποτε νὰ προσφέρουν στὴν ἱερωσύνη, ὅταν πῆγαν νὰ χειροτονηθοῦν, οὔτε εἶχαν ἀγωνιστεῖ ἀπὸ πρὶν γιὰ τὸ καλὸ καὶ ἐμφανίζονται ταυτόχρονα μαθητὲς καὶ διδάσκαλοι τῆς εὐσεβείας καὶ πρὶν καθαριστοῦν οἱ ἴδιοι καθαρίζουν ἄλλους:

Ἐπεὶ δὲ οὕτω προβάλλεται, οὕτω καὶ τὴν ἀρχὴν διατίθεται. Οὐ γὰρ ὁμοῦ τε καταλαμβάνει τὸν θρόνον, ὥσπερ οἱ τυραννίδα τινὰ, ἢ κληρονομίαν παρὰ δόξαν (=ἀπροσδόκητα) ἁρπάσαντες, καὶ ὑβρίζει διὰ τὸν κόρον (=αὐθάδεια, ὑπεροψία). Ταῦτα γὰρ τῶν νόθων καὶ παρεγγράπτων (=ὁ παρανόμως γραμμένος, ἐπίπλαστος) ἱερέων ἐστὶ, καὶ τοῦ ἐπαγγέλματος ἀναξίων· οἳ μηδὲν τῇ ἱερωσύνῃ προεισενεγκόντες, μηδὲ τοῦ καλοῦ προταλαιπωρήσαντες (=ταλαιπωρούνται πρότερον) , ὁμοῦ τε μαθηταὶ καὶ διδάσκαλοι τῆς εὐσεβείας ἀναδείκνυνται, καὶ πρὶν καθαρθῆναι καθαίρουσι ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35.1089 

Καὶ συνεχίζει ὁ ἅγιος Γρηγόριος γι᾿ αὐτοὺς ποὺ ἀναξίως ἔλαβαν τὴν ἱερωσύνην: Χθὲς ἱερόσυλοι καὶ σήμερα ἱερεῖς. Χθὲς ἔξω ἀπὸ τὸ ἱερὸ, σήμερα μυσταγωγοί. Αὐτοὶ ποὺ πολυχρονίσανε στὴν κακία, τώρα αὐτοσχέδιοι στὴν εὐσέβεια:

«Χθὲς ἱερόσυλοι, καὶ σήμερον ἱερεῖς· χθὲς τῶν ἁγίων ἔξω, καὶ μυσταγωγοὶ σήμερον· παλαιοὶ (=πολυχρονίσαντες) τὴν κακίαν, καὶ σχέδιοι (= ὁ προχείρως φτιαγμένος, αὐτοσχέδιοι) τὴν εὐσέβειαν»· ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35.1089

Τί νὰ κάνουν τώρα αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Σχέδιοι τὴν εὐσέβειαν. Μιὰ προχειροκατασκευὴ εὐσέβειας. Ὅπως τὰ πρόχειρα μαγαζιὰ μὲ γυψοσανίδες  γεμάτα φώτα καὶ βιτρίνες καὶ διακοσμήσεις, ποὺ φαίνονται φανταχτερά στὴν ἀρχή καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ ἔχουν φθαρεῖ καὶ διαλύσει καὶ θέλουν ἀνακαίνησι. Σχέδιοι τὴν εὐσέβειαν.  Δηλαδὴ ὅπως νομίζουν. Ὅτι τοὺς καπνίσει. Ποιοί Πατέρες, καὶ τί κανόνες, καὶ ποιοί ἅγιοι γι᾿ αὐτούς; Οὔτε ποιοὶ εἶναι οἱ Πατέρες ξέρουν, οὔτε νὰ μάθουν ἐνδιαφέρονται, πολὺ περισσότερο δὲ δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τὶ ἔπραξαν πῶς βίωσαν καὶ τί ἐδογμάτισαν οἱ ἅγιοι Πατέρες.  Αὐτοὶ εἶναι τώρα τὰ ἀφεντικὰ τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτοὶ ἀποφασίζουν, αὐτοὶ διατάζουν. Καὶ εἰκόνες βάζουν τῶν ἁγίων, καὶ ἐκκλησίες χτίζουν καὶ παρακλήσεις κάνουν καὶ ταυτόχρονα ἀναγκάζουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ βάζουν φίμωτρα μέσα στὴν ἐκκλησία, νὰ μὴν προσκυνοῦν τὶς ἅγιες εἰκόνες, δὲν δίνουν τὸ χέρι τους κατὰ τὴν λειτουργία γιὰ φίλημα καὶ νομίζουν ὅτι κάνουν καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ πασπαλίζουν τὶς διδαχὲς τους μὲ σπαράγματα πατερικῶν λόγων γιὰ νὰ ξεγελοῦν τοὺς ἀνθρώπους, ἀλοιώνοντας καὶ διαστρέφοντας συνήθως τὴν οὐσία καὶ τό νόημα τῶν λόγων τῶν ἁγίων.

Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀναπόφευκτο διότι ἡ ἱερατική τους προβολὴ εἶναι ἔργο ἀνθρωπίνων χαρίτων καὶ ὄχι τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος

 

«ὃ ἔργον χάριτος ἀνθρωπίνης, οὐ τῆς τοῦ Πνεύματος»· ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35. 1092

Ἄνθρωποι τοὺς ἐπέλεξαν, ἄνθρωποι τοὺς χειροτόνησαν, σὲ ἀνθρώπους χρωστοῦν, σὲ ἀνθρώπους ὑπακούουν, ἀνθρώπων τὶς ἐντολὲς ἐφαρμόζουν. Ἄν οἱ ἄνθρωποι εἶναι Πατριάρχες ἤ δεσπότες  δὲν ἔχει σημασία. Σημασία ἔχει ὅτι ὅλο αὐτὸ δὲν εἶναι ἔργο τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Καὶ αὐτὸ τὸ ἀποδεικνύουν τὰ τραγικά ἀποτελέσματα. Διότι αὐτοὶ ἀφοὺ περάσουν ἀπὸ παντοῦ μὲ τὴ βία ποὺ τοὺς διακρίνει, δηλαδὴ ἐπιδιώκοντας πεισματικῶς νὰ ἐπιβάλλουν τὴν ἄποψί τους, στὸ τέλος τυραννοῦσι, δηλαδὴ κατεξουσιάζουν, διοικοῦν τυρρανικῶς καὶ τὴν ἴδια τὴν εὐσέβεια, δηλαδὴ τὴν πίστι, δηλαδὴ τὴν ἐκκλησία:

Οἳ, ὅταν πάντα διεξέλθωσι (=περνῶ διαδοχικῶς) βιαζόμενοι (=λογομαχῶ, πεισματικῶς, ὑποστηρίζω ἄποψιν τινα) , τελευταῖον τυραννοῦσι (=ἐξουσιάζω διοικῶ τυρρανικῶς) καὶ τὴν εὐσέβειαν· ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35. 1092

Σὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους δὲν παρουσιάζουν τὰ ἔργα τους τὴν ἱεραρχικὴ τους ἀξία, τὸν βαθμό, ἀλλὰ διὰ τοῦ  βαθμοῦ προσπαθοῦν νὰ κάνουν ἀποδεκτὰ τὰ ἔργα τους. Δηλαδὴ ἔχει ἀντραπεῖ τελείως ἡ τάξις τῶν πραγμάτων.

 

Ὧν οὐχ ὁ τρόπος (= ἡ διαγωγὴ, τὰ ἔργα) τὸν βαθμὸν (=ἱεραρχικὴ ἀξία) , ὁ βαθμὸς δὲ τὸν τρόπον πιστεύεται (=παρουσιάζει ὡς ἀληθή), παρὰ πολὺ τῆς τάξεως ἐναλλαττομένης (=ἀναποδογυρίζει, ἀνατρέπεται) ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35. 1092

Αὐτὸ ζοῦμε σήμερα. Βλέπουμε αὐτὰ ποὺ γίνονται, τρίβουμε τὰ μάτια μας καὶ τσιμπιόμαστε νὰ δοῦμε ἄν εἴμαστε ξυπνητοὶ ἤ ὀνειρευόμαστε. Ἀκοῦμε αὐτὰ ποὺ λέγονται καὶ δὲν πιστεύομε στὰ αὐτιά μας. Ἔχουν ἀναποδογυρίσει τὰ πάντα. Καὶ λὲς «μὰ εἶναι δυνατὸν μέσα στὴν ἐκκλησία νὰ κινδυνεύεις ἀπὸ μικρόβια; νὰ μπάινῃς στὴν ἐκκλησία καὶ νὰ σκέφτεσαι ἁρρώστιες καὶ μολύνσεις;» Καὶ ἀπαντᾶ  τὸ ἱερωμένο πρόσωπο «μὰ τὸ εἶπε καὶ ὁ δεσπότης, μὰ τὸ ἀποφάσισε ἡ Σύνοδος, ὀφείλουμε νὰ ὑπακούσωμεν». Στὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἁγίους ποὺ διαβεβαιώνουν περὶ τοῦ ἀντιθέτου δὲν ὀφείλουμε νὰ ὑπακούσωμε, πρέπει ὅμως νὰ ὑπακοῦμε σ᾿ αὐτοὺς ποὺ δὲν ὑπακούουν στὸν Θεό. Πλήρως τῆς τάξεως ἐναλλαττομένης, δυστυχῶς… 

Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἱερωμένους πρέπει νὰ δέονται περισσότερο γιὰ τὰ δικά τους ἀγνοήματα παρὰ γιὰ τὰ ἀγνοήματα τοῦ λαοῦ. Καὶ πάντως ἕνα ἀπὸ τὰ δύο κακὰ κάνουν· ἤ γιὰ πράγματα ποὺ πρέπει νὰ ζητηθῇ συγνώμη αὐτοὶ χωρὶς κανένα μέτρο συμφωνοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα ὄχι μόνο νὰ μὴν σταματᾶ τὸ κακὸ, ἀλλὰ νὰ διδάσκεται (τὸ κακό) ἤ μὲ τὴν βαναυσότητα τῆς ἐξουσίας προσπαθοῦν νὰ συγκαλύψουν τὶς πομπές τους.  

 Οἳ πλείους ὑπὲρ ἑαυτῶν, ἢ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων, τὰς θυσίας ὀφείλουσι· καὶ πάντως τῶν δύω τὸ ἕτερον ἁμαρτάνουσιν, ἢ τῷ δεῖσθαι συγγνώμης, ἄμετρα συγγινώσκοντες, (=συμφωνῶ– ὁμολογῶ , παραδέχομαι τὸ σφάλμα μεταμελοῦμαι)  ὡς ἂν μήτε ἀνακόπτοιτο κακία, ἀλλὰ καὶ διδάσκοιτο, ἢ τῇ τραχύτητι (=βαναυσότης σκληρότης ἀγριότης) τῆς ἀρχῆς (=ἐξουσία) , τὰ ἑαυτῶν συγκαλύπτοντες. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ PG 35. 1092

Ὅπως βλέπετε, ὁ ἅγιος δὲν περιέγραφε μόνον τὴν ἐποχή του, ἀλλὰ φωτογράφιζε καὶ τὴν δική μας, ποὺ οἱ πολλοὶ θεωροῦν ὅτι ἔχει προοδεύσει καὶ ἀλλάξει καὶ ὅσες ἄλλες μπούρδες ἀκοῦμε μέρα νύχτα ὄχι μόνον ἀπὸ ἀσχέτους μὲ τὴν πίστι ἀλλὰ πλέον καὶ ἀπὸ τοὺς ταγμένους νὰ τὴν ὑπηρετήσουν ὡς κληρικοί. Εἶναι σαφὴ αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ ἁγίου γιὰ τοὺς κληρικοὺς καριέρας καὶ τὶς φιλοδοξίες καὶ μεθοδεύσεις τους νὰ προωθηθοῦν στὰ ἐκκλησιαστικά ἀξιώματα; 

Πιστεύω κάπως νὰ βοηθηθοῦν ἀπὸ τὸν ἅγιο ὅσοι πράγματι ἀποροῦν, ὥστε, ἄν θέλουν, νὰ ἀντιληφθοῦν μιὰ πτυχή ἀπὸ αὐτὸ ποὺ συμβάινει συμβαίνει γύρω μας. 

(Τὸ κίνητρο γι᾿ αὐτὸ τὸ ἄρθρο, καὶ ὅσα ἀκολουθήσουν, ὅπως καταλαβαίνετε, δὲν εἶναι ἡ προσβολή τῆς ἱερωσύνης, σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες της, λόγῳ ἐλλείψεως σεβασμοῦ, ἀλλὰ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο. Ἡ ὑπεράσπισις της ἀπὸ τὶς προσβολὲς καὶ τὸν στιγματισμὸ ποὺ δέχεται ἀπὸ ἀναξίους φορεῖς της. Καὶ αὐτὸ δὲν γίνεται μὲ προσπάθεια νὰ μειωθοῦν τὰ πρόσωπα ἀλλὰ παρουσιάζοντας τὰ ὅσα λένε οἱ ἅγιοί μας γιὰ ὅλα αὐτά, ποὺ δὲν εἶναι καινοφανὴ ἀλλὰ παλαιότατα καὶ φυσικὰ πασίγνωστα σὲ ὅσους ἔχουν στοιχειώδη γνώσι τῶν δεδομένων τῆς πίστεως μας.

Τὰ γράφω μπᾶς καὶ βοηθηθῇ κανεὶς ὥστε νὰ καταλάβῃ τὶ πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἱερέας καὶ ὁ δεσπότης,  καὶ μπᾶς καὶ οἱ ἵδιοι συνειδητοποιήσουν (θὰ μοῦ πεῖτε ἐσένα περιμένανε) πώς ἔπρεπε νὰ εἶναι ὥστε μὲ χαρὰ νὰ τοὺς πολυχρονίζουμε καὶ νὰ τοὺς τιμοῦμε γιὰ τὴν θυσία τῆς διακονίας τους.

 Ἡ φωτιά πρέπει νὰ εἶναι ἀναμένη, ἀλλοιῶς δὲν ζεσταίνει. Μιὰ φωτογραφία φωτιᾶς δὲν ζεσταίνει. Ὅποιος κάτσει στὸ κρύο μέ φωτογραφίες φωτιάς γύρω του θὰ παγώσει. Ὅσοι κλείσαν τὶς ἐκκλησίες, λειτουργοῦσαν χωρὶς ποίμνιο, τώρα βιάζουν τὸν λαό νὰ βάλῃ φίμωτρα καὶ αὔριο νὰ κοινωνάῃ μὲ πλαστικὰ κουταλάκια ἤ ὅτι ἄλλο σκεφτοῦν οἱ καλοὶ δεσπότες καὶ τοὺς διατάξουν…

 Πάντως ζωντανοὶ ποιμένες,  Θείου πυρὸς φλόγες, δὲν μποροῦν νὰ λογαριάζονται οἱ τοιοῦτοι, παπάδες καὶ δεσποτάδες. Θυμίζουν σβησμένα κάρβουνα καὶ στάκτες ποὺ στροβιλίζει  ὁ ἄνεμος τῆς νέας ἐποχῆς καὶ τυφλώνουν τὰ μάτια ὅσων ψάχνουν δρόμο μέσα στὰ ἐρείπια καὶ τὸν χαλασμό.. Μακάρι νὰ κάνω λάθος, καὶ νὰ τοὺς φωτίσῃ ὁ Θεὸς νὰ ἀλλάξουν ρότα. Ὡς τότε φρονῶ ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ μένουμε σιωπηλοί καὶ ἀπαθεῖς θεατές μὲ τὸ φίμωτρο τῆς ὑποτέλειας στὴ μούρη καὶ τὸν φόβο στὴν ψυχή… Δὲν ταιριάζει αὐτὸ σὲ χριστιανούς, ὅσο καὶ ἄν ἔχει ξεφτιλιστεῖ ὁ ὄρος ἀπὸ τὴ ζωὴ μας, ποιμένων καὶ ποιμενομένων.)

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων. 

15 Σεπτεμβρίου 2020

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

Έκαναν την Ορθόδοξη Πίστη μας «πνευματικό σέρβις» για τους αιρετικούς «γαλαζοαίματους». Επιμνημόσυνη δέηση για τον αγγλικανό «πρίγκιπα» Φίλιππο από τον Μητροπολίτη Κέρκυρας !!

real.gr

Έκαναν την Ορθόδοξη Πίστη μας «πνευματικό σέρβις» για τους αιρετικούς «γαλαζοαίματους». Επιμνημόσυνη δέηση για τον αγγλικανό «πρίγκιπα» Φίλιππο από τον Μητροπολίτη Κέρκυρας !!

«Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς» (Ματθ.7,6)

ΚΑΛΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΕ ΜΟΥ. ΔΩΣΕ ΚΙ ΑΛΛΟ.

Πηγή: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – 2 (Κ. Γρίβας – Δρ. Ψυχιατρικής...

0
Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Eπόμενο βήμα o Στρατιωτικός Νόμος / Η fake-επιστήμη όργανο της παγκόσμιας δικτατορίας / Η «κινεζοποίηση» της παγκόσμιας κοινωνίας και η Ελλάδα Κλεάνθης Γρίβας - Δρ....