Ορθοδοξία

Αρχική Ορθοδοξία Σελίδα 2

Διδαχές αγίου Νεκταρίου

Διδαχές αγίου Νεκταρίου

 

Τὸ ποτήρι τῶν θλίψεων


Πρόλογος ὑπὸ τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς

 

Ὁ ΑΓΙΟΣ Νεκτάριος Πενταπόλεως, ὁ θαυματουργός, ἀποτελεῖ, στὶς πενιχρὲς μέρες τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα, ἕνα δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο. Στὸ πρόσωπό του ἀνακαλύπτει κανεὶς ἕναν μεγάλο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ἡ ἁγιότητα τοῦ βίου συνδυάζεται μὲ τὴ χάρη τῆς θαυματουργίας καὶ τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία.

Γεννήθηκε στὴ Σηλυβρία τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης τὸ 1846. Παρακολουθώντας τὴν ἱστορικὴ διαδρομὴ τοῦ βίου του, τὸν συναντοῦμε στὴν Κωνσταντινούπολη, δεκατετράχρονο παιδί, νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ σπουδάζει· στὴ Νέα Μονὴ τῆς Χίου, νὰ κείρεται μοναχὸς (1876) καὶ νὰ χειροτονεῖται διάκονος (1877)· στὴν Ἀθήνα, νὰ ὁλοκληρώνει τὶς θεολογικές του σπουδὲς (1885)· στὴν Αἴγυπτο, νὰ διακονεῖ γιὰ μία πενταετία στὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας. Ἐκεῖ χειροτονεῖται πρεσβύτερος (1886) καὶ ἐπίσκοπος – μητροπολίτης Πενταπόλεως (1889). Ἐξαιτίας τοῦ φθόνου ποὺ προκαλεῖ τὸ πολυδιάστατο ἔργο του, συκοφαντεῖται καὶ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο. Ἐπιστρέφει στὴν Ἑλλάδα τὸ 1890, καὶ περιφέρεται ὡς ἁπλὸς ἱεροκήρυκας μέχρι τὸ 1894, ὁπότε ἀναλαμβάνει τὴ διεύθυνση τῆς Ριζαρείου Σχολῆς. Τὸ 1908, γιὰ λόγους ὑγείας, παραιτεῖται καὶ ἀποσύρεται στὴν Αἴγινα, στὴ γυναικεία Μονὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος, ποὺ ὁ ἴδιος ἔχει ἱδρύσει ἀπὸ τὸ 1904. Ἐκεῖ παραμένει, ὡς πνευματικὸς τῆς Μονῆς, μέχρι τὸ τέλος τῆς ζωῆς του (1920).

Μιὰ ἱερὴ πορεία ἑβδομήντα τεσσάρων χρόνων, κατάφορτη ἀπὸ καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἶναι ὅλη ἡ ζωή του. Νηστεύει, ἀγρυπνεῖ, προσεύχεται. Ταυτίζει τὸ θέλημά του μὲ τὸ θεῖο θέλημα καὶ γίνεται ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ “παθὼν καὶ μαθὼν τὰ θεῖα”. Λειτουργεῖ σὰν ἄγγελος, προσεύχεται χωρὶς νὰ πατάει στὴ γῆ. Ἀναδεικνύεται ἔνθερμος ἐραστὴς τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ ἐγκάρδιος ὑμνητὴς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Θεολόγος θεόπνευστος καὶ συγγραφέας ἀκούραστος. Κηρύσσει, ἐξομολογεῖ, νουθετεῖ, θυσιάζεται γιὰ τὸν πλησίον. Οἱ ἐλεημοσύνες του εἶναι ἄπειρες καὶ οἱ θαυματουργίες του ἀνεξάντλητες. Ἡ παρουσία του γαληνεύει, εἰρηνεύει, ἐμπνέει τοὺς πάντες. Εἶναι ἀληθινὰ μεγάλος, γι᾿ αὐτὸ καὶ βαθιὰ ταπεινός. Εἶναι ἀρχιερέας τοῦ Ὑψίστου, ἀλλὰ γίνεται καὶ καθαριστής, κηπουρός, τσαγκάρης καὶ χτίστης, μέχρι τὰ γεράματά του. Συκοφαντεῖται βαριὰ καὶ ὑπομένει εἰρηνικά, προσεύχεται, συγχωρεῖ, εὐχαριστεῖ γιὰ ὅλα. Ἕνας πιστὸς μιμητὴς τοῦ πράου καὶ ταπεινοῦ Ἰησοῦ, ποὺ ἡ Ἐκκλησία μας ἀνακηρύσσει ἐπίσημα ἅγιο τὸ 1961.

Ἀπαύγασμα τῆς ὁσιακῆς τοῦ βιοτῆς ἀποτελοῦν τὰ γραπτά του κείμενα. Παρουσιάζουμε ἕνα μικρὸ ἀπάνθισμα τῶν ἐπιστολῶν του, διασκευασμένο στὴ σημερινή μας γλωσσικὴ μορφή. Εἶναι μία συλλογὴ ἀπὸ σύντομες καὶ περιεκτικὲς διδαχὲς τοῦ ἁγίου, ποὺ ἀναφέρονται στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ τὸν ἀγώνα τοῦ χριστιανοῦ.


Ὁ δρόμος τῆς εὐτυχίας

Τίποτα δὲν εἶναι μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν καθαρὴ καρδιά, γιατὶ μία τέτοια καρδιὰ γίνεται θρόνος τοῦ Θεοῦ. Καὶ τί εἶναι ἐνδοξότερο ἀπὸ τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ; Ἀσφαλῶς τίποτα. Λέει ὁ Θεὸς γι᾿ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν καθαρὴ καρδιά: «Θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ πορεύομαι μαζί τους. Θὰ εἶμαι Θεός τους, κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου». (Β´ Κορ. 6, 16).

Ποιοὶ λοιπὸν εἶναι εὐτυχέστεροι ἀπ᾿ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους; Καὶ ἀπὸ ποιὸ ἀγαθὸ μπορεῖ νὰ μείνουν στερημένοι; Δὲν βρίσκονται ὅλα τ᾿ ἀγαθὰ καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὶς μακάριες ψυχές τους; Τί περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ᾿ ἀλήθεια, τίποτα! Γιατὶ ἔχουν στὴν καρδιά τους τὸ μεγαλύτερο ἀγαθό: τὸν ἴδιο τὸ Θεό!

Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, στὶς ξένες χῶρες καὶ στὰ ταξίδια, στὸν πλοῦτο καὶ στὴ δόξα, στὶς μεγάλες περιουσίες καὶ στὶς ἀπολαύσεις, στὶς ἡδονὲς καὶ σ᾿ ὅλες τὶς χλιδὲς καὶ ματαιότητες, ποὺ κατάληξή τους ἔχουν τὴν πίκρα! Ἡ ἀνέγερση τοῦ πύργου τῆς εὐτυχίας ἔξω ἀπὸ τὴν καρδιά μας, μοιάζει μὲ οἰκοδόμηση κτιρίου σὲ ἔδαφος ποὺ σαλεύεται ἀπὸ συνεχεῖς σεισμούς. Σύντομα ἕνα τέτοιο οἰκοδόμημα θὰ σωριαστεῖ στὴ γῆ…

Ἀδελφοί μου! Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό, καὶ μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αὐτό. Ἐξετάστε τὴν καρδιά σας καὶ δεῖτε τὴν πνευματική της κατάσταση. Μήπως ἔχασε τὴν παρρησία της πρὸς τὸ Θεό; Μήπως ἡ συνείδηση διαμαρτύρεται γιὰ παράβαση τῶν ἐντολῶν Του; Μήπως σᾶς κατηγορεῖ γιὰ ἀδικίες, γιὰ ψέματα, γιὰ παραμέληση τῶν καθηκόντων πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον; Ἐρευνῆστε μήπως κακίες καὶ πάθη γέμισαν τὴν καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αὐτὴ σὲ δρόμους στραβοὺς καὶ δύσβατους…

Δυστυχῶς, ἐκεῖνος ποὺ παραμέλησε τὴν καρδιά του, στερήθηκε ὅλα τ᾿ ἀγαθὰ κι ἔπεσε σὲ πλῆθος κακῶν. Ἔδιωξε τὴ χαρὰ καὶ γέμισε μὲ πίκρα, θλίψη καὶ στενοχώρια. Ἔδιωξε τὴν εἰρήνη καὶ ἀπόκτησε ἄγχος, ταραχὴ καὶ τρόμο. Ἔδιωξε τὴν ἀγάπη καὶ δέχτηκε τὸ μίσος. Ἔδιωξε, τέλος, ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ δέχτηκε μὲ τὸ βάπτισμα, καὶ οἰκειώθηκε ὅλες τὶς κακίες ἐκεῖνες, ποὺ κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἐλεεινὸ καὶ τρισάθλιο.

Ἀδελφοί μου! Ὁ Πολυέλεος Θεὸς θέλει τὴν εὐτυχία ὅλων μας καὶ σ᾿ αὐτὴ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γι᾿ αὐτὸ ἵδρυσε τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιὰ νὰ μᾶς καθαρίζει αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, νὰ μᾶς ἁγιάζει, νὰ μᾶς συμφιλιώνει μαζί Του, νὰ μᾶς χαρίζει τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ.

Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖ. Ἂς τρέξουμε γρήγορα ὅσοι ἔχουμε βαριὰ τὴ συνείδηση. Ἂς τρέξουμε καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ σηκώσει τὸ βαρὺ φορτίο μας, νὰ μᾶς χαρίσει τὴν παρρησία πρὸς τὸ Θεό, νὰ γεμίσει τὴν καρδιά μας μὲ εὐτυχία καὶ μακαριότητα…
Τὸ ἅγιο βάπτισμα

 

«Ὅσοι βαπτιστήκατε στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ντυθήκατε τὸ Χριστό» (Γαλ. 3:27).

Πόσο μεγάλη ἀλήθεια μᾶς ἐπισημαίνει μ᾿ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ ἀπόστολος Παῦλος!

Οἱ βαπτισμένοι χριστιανοὶ δὲν φοροῦν τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο μὲ τὰ πάθη καὶ τὶς ἁμαρτωλὲς ἐπιθυμίες του, ἀλλὰ εἶναι ντυμένοι τὸν καινούργιο ἄνθρωπο. Ντύθηκαν τὸν ἴδιο τὸ Χριστό, ποὺ ζεῖ τώρα μέσα στὶς καρδιές τους. Καὶ ἡ λέξη “ντύθηκαν” δὲν ἀναφέρεται σὲ κάποια ἁπλὴ καὶ ἐξωτερικὴ στολή, ἀλλὰ σὲ κάτι βαθύτερο, σὲ κάτι οὐσιαστικὸ καὶ ἀναφαίρετο.

Μὲ τὴν πίστη μας στὸ Χριστὸ καὶ μὲ τὴ βάπτισή μας ντυνόμαστε τὸν ἴδιο τὸ Χριστὸ καὶ γινόμαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, οἰκητήρια τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ναοὶ τοῦ Θεοῦ, ἅγιοι καὶ τέλειοι, Θεοὶ κατὰ χάριν.

Ὥστε λοιπὸν ρίξαμε ἀπὸ πάνω μας τὴ φθορὰ καὶ ντυθήκαμε τὴν ἀφθαρσία. Ξεντυθήκαμε τὸν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας καὶ ντυθήκαμε τὸν ἄνθρωπο τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς χάριτος. Διώξαμε τὸ θάνατο καὶ ντυθήκαμε τὴν ἀθανασία…

Συλλογιστήκαμε ὅμως καὶ τὶς μεγάλες ὑποχρεώσεις, πού, μὲ τὸ βάπτισμά μας, ἀναλάβαμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Συνειδητοποιήσαμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ συμπεριφερόμαστε σὰν παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ σὰν ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου μας; Ὅτι ἔχουμε χρέος νὰ συνταυτίσουμε τὸ δικό μας θέλημα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ὅτι πρέπει, σὰν παιδιὰ δικά Του, νὰ μένουμε ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία; Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν ἀγαπᾶμε μ᾿ ὅλη μας τὴ δύναμη, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς μας; Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν λατρεύουμε καὶ νὰ λαχταροῦμε τὴν ἕνωση μαζί Του γιὰ πάντα; Σκεφτήκαμε, ἄραγε, ὅτι ἡ καρδιά μας πρέπει νά᾿ ναι πλημμυρισμένη ἀπὸ τὴν ἀγάπη, ὥστε αὐτὴ νὰ ξεχύνεται καὶ στὸν πλησίον μας; Ἔχουμε τὴ συναίσθηση ὅτι ὀφείλουμε νὰ γίνουμε ἅγιοι καὶ τέλειοι καὶ εἰκόνες τοῦ Θεοῦ καὶ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν;

Γιὰ ὅλ᾿ αὐτὰ ἔχουμε χρέος ν᾿ ἀγωνιστοῦμε, ὥστε νὰ μὴ φανοῦμε ἀνάξιοι στὸ κάλεσμα ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ Θεὸς καὶ ἀποδοκιμαστοῦμε… Ναί, ἀδελφοί μου, ἂς παλέψουμε μὲ ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση γιὰ νὰ νικήσουμε. Κανείς μας ἂς μὴ χάσει τὸ θάρρος του, ἂς μὴν ἀμελήσει, ἂς μὴ δειλιάσει, ἂς μὴν πτοηθεῖ μπροστὰ στὰ σκάμματα τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα. Γιατὶ ἔχουμε βοηθὸ τὸ Θεό, ποὺ μᾶς δυναμώνει στὸν δύσκολο δρόμο τῆς ἀρετῆς.

Πνευματικὸς Ἀγώνας

Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας.

Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατὶ αὐτὲς δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ἀποτελοῦν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό.

Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστεῖτε ν᾿ ἀποβάλετε τὰ πάθη τῆς ψυχῆς. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρῆστε την ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σᾶς πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὶς θεῖες δωρεές.

Παιδιά μου ἀγαπητά, ὅλη σας ἡ ἀσχολία καὶ ἡ φροντίδα σ᾿ αὐτὰ νὰ εἶναι. Αὐτὰ ν᾿ ἀποτελοῦν σκοπὸ καὶ πόθο σας ἀσταμάτητο. Γι᾿ αὐτὰ νὰ προσεύχεστε στὸ Θεό.

Νὰ ζητᾶτε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ὅταν Τὸν βρεῖτε, σταθεῖτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατὶ ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρεῖτε τὸν Κύριο, ταπεινωθεῖτε μέχρι τὸ χῶμα, γιατὶ ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ἐνῶ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.

Ἂν ἀγωνίζεσαι τὸν ἀγώνα τὸν καλό, ὁ Θεὸς θὰ σὲ ἐνισχύσει. Στὸν ἀγώνα ἐντοπίζουμε τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἐλλείψεις καὶ τὰ ἐλαττώματά μας. Εἶναι ὁ καθρέφτης τῆς πνευματικῆς μας καταστάσεως. Ὅποιος δὲν ἀγωνίστηκε, δὲν γνώρισε τὸν ἑαυτό του.

Προσέχετε καὶ τὰ μικρὰ ἀκόμα παραπτώματα. Ἂν σᾶς συμβεῖ ἀπὸ ἀπροσεξία κάποια ἁμαρτία, μὴν ἀπελπιστεῖτε, ἀλλὰ σηκωθεῖτε γρήγορα καὶ προσπέστε στὸ Θεό, ποὺ ἔχει τὴ δύναμη νὰ σᾶς ἀνορθώσει.

Μέσα μας ἔχουμε ἀδυναμίες καὶ πάθη καὶ ἐλαττώματα βαθιὰ ριζωμένα, πολλὰ εἶναι καὶ κληρονομικά. Ὅλα αὐτὰ δὲν κόβονται μὲ μία σπασμωδικὴ κίνηση οὔτε μὲ τὴν ἀδημονία καὶ τὴ βαρειὰ θλίψη, ἀλλὰ μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονή, μὲ καρτερία, μὲ φροντίδα καὶ προσοχή.

Ἡ ὑπερβολικὴ λύπη κρύβει μέσα της ὑπερηφάνεια. Γι᾿ αὐτὸ εἶναι βλαβερὴ καὶ ἐπικίνδυνη, καὶ πολλὲς φορὲς παροξύνεται ἀπὸ τὸ διάβολο, γιὰ ν᾿ ἀνακόψει τὴν πορεία τοῦ ἀγωνιστῆ.

Ὁ δρόμος ποὺ ὁδηγεῖ στὴν τελειότητα εἶναι μακρύς. Εὔχεστε στὸ Θεὸ νὰ σᾶς δυναμώνει. Νὰ ἀντιμετωπίζετε μὲ ὑπομονὴ τὶς πτώσεις σας καί, ἀφοῦ γρήγορα σηκωθεῖτε, νὰ τρέχετε καὶ νὰ μὴ στέκεστε, σὰν τὰ παιδιά, στὸν τόπο ποὺ πέσατε, κλαίγοντας καὶ θρηνώντας ἀπαρηγόρητα.

Ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεστε, γιὰ νὰ μὴν μπεῖτε σὲ πειρασμό. Μὴν ἀπελπίζεστε, ἂν πέφτετε συνέχεια σὲ παλιὲς ἁμαρτίες. Πολλὲς ἀπ᾿ αὐτὲς εἶναι καὶ ἀπὸ τὴ φύση τους ἰσχυρὲς καὶ ἀπὸ τὴ συνήθεια. Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, ὅμως, καὶ μὲ τὴν ἐπιμέλεια νικιοῦνται. Τίποτα νὰ μὴ σᾶς ἀπελπίζει.

Πειρασμοί

Οἱ πειρασμοὶ παραχωροῦνται γιὰ νὰ φανερωθοῦν τὰ κρυμμένα πάθη, νὰ καταπολεμηθοῦν κι ἔτσι νὰ θεραπευθεῖ ἡ ψυχή. Εἶναι καὶ αὐτοὶ δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους. Γι᾿ αὐτὸ ἄφησε μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό σου στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ ζήτησε τὴ βοήθειά Του, ὥστε νὰ σὲ δυναμώσει στὸν ἀγώνα σου. Ἡ ἐλπίδα στὸ Θεὸ δὲν ὁδηγεῖ ποτὲ στὴν ἀπελπισία. Οἱ πειρασμοὶ φέρνουν ταπεινοφροσύνη. Ὁ Θεὸς ξέρει τὴν ἀντοχὴ τοῦ καθενός μας καὶ παραχωρεῖ τοὺς πειρασμοὺς κατὰ τὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας. Νὰ φροντίζουμε ὅμως κι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε ἄγρυπνοι καὶ προσεκτικοί, γιὰ νὰ μὴ βάλουμε μόνοι μας τὸν ἑαυτό μας σὲ πειρασμό.

Ἐμπιστευτεῖτε στὸ Θεὸ τὸν Ἀγαθό, τὸν Ἰσχυρό, τὸν Ζῶντα, καὶ Αὐτὸς θὰ σᾶς ὁδηγήσει στὴν ἀνάπαυση. Μετὰ τὶς δοκιμασίες ἀκολουθεῖ ἡ πνευματικὴ χαρά. Ὁ Κύριος παρακολουθεῖ ὅσους ὑπομένουν τὶς δοκιμασίες καὶ τὶς θλίψεις γιὰ τὴ δική Του ἀγάπη. Μὴ λιποψυχεῖτε λοιπὸν καὶ μὴ δειλιάζετε.

Δὲν θέλω νὰ θλίβεστε καὶ νὰ συγχύζεστε γιὰ ὅσα συμβαίνουν ἀντίθετα στὴ θέλησή σας, ὅσο δίκαιη κι ἂν εἶναι αὐτή. Μιὰ τέτοια θλίψη μαρτυρεῖ τὴν ὕπαρξη ἐγωισμοῦ. Προσέχετε τὸν ἐγωισμό, ποὺ κρύβεται κάτω ἀπὸ τὴ μορφὴ τοῦ δικαιώματος. Προσέχετε καὶ τὴν ἄκαιρη λύπη, δημιουργεῖται ὕστερ᾿ ἀπὸ ἕναν δίκαιο ἔλεγχο. Ἡ ὑπερβολικὴ θλίψη γιὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι τοῦ πειρασμοῦ. Μία εἶναι ἡ ἀληθινὴ θλίψη. Αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖται, ὅταν γνωρίσουμε καλὰ τὴν ἄθλια κατάσταση τῆς ψυχῆς μας. Ὅλες οἱ ἄλλες θλίψεις δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ.

Φροντίζετε νὰ περιφρουρεῖτε στὴν καρδιά σας τὴ χαρὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπετε στὸν πονηρὸ νὰ χύνει τὸ φαρμάκι του. Προσέχετε! Προσέχετε, μήπως ὁ παράδεισος, ποὺ ὑπάρχει μέσα σας, μετατραπεῖ σὲ κόλαση.

Προσευχή

Τὸ κύριο ἔργο τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ προσευχή. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιὰ νὰ ὑμνεῖ τὸ Θεό. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο ποὺ τοῦ ἁρμόζει. Αὐτὸ μόνο ἐξηγεῖ τὴν πνευματική του ὑπόσταση. Αὐτὸ μόνο δικαιώνει τὴν ἐξέχουσα θέση του μέσα στὴ δημιουργία. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιὰ νὰ λατρεύει τὸ Θεὸ καὶ νὰ μετέχει στὴ θεία Του ἀγαθότητα καὶ μακαριότητα.

Ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι, λαχταράει γιὰ τὸ Θεὸ καὶ τρέχει μὲ πόθο νὰ ἀνυψωθεῖ πρὸς Αὐτόν. Μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ὑμνωδία εὐφραίνεται. Τὸ πνεῦμα του ἀγάλλεται καὶ ἡ καρδιά του σκιρτάει. Ὅσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο ἡ ψυχή του ἀπογυμνώνεται ἀπὸ τὶς κοσμικὲς ἐπιθυμίες καὶ γεμίζει ἀπὸ τὰ οὐράνια ἀγαθά. Καὶ ὅσο ἀποχωρίζεται τὰ γήινα καὶ τὶς ἡδονὲς τοῦ βίου, τόσο περισσότερο ἀπολαμβάνει τὴν οὐράνια εὐφροσύνη. Ἡ δοκιμὴ καὶ ἡ πείρα μᾶς ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἀλήθεια αὐτή.

Ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται στὶς προσευχὲς ἐκεῖνες ποὺ προσφέρονται μὲ τὸν πρέποντα τρόπο, δηλαδὴ μὲ συναίσθηση τῆς ἀτέλειας καὶ τῆς ἀναξιότητός μας. Γιὰ νὰ ὑπάρξει ὅμως τέτοια συναίσθηση, ἀπαιτεῖται τέλεια αὐταπάρνηση τοῦ κακοῦ μας ἑαυτοῦ καὶ ὑποταγὴ στὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, ἀπαιτεῖται ταπείνωση καὶ ἀδιάλειπτη πνευματικὴ ἐργασία.

Ἀναθέστε ὅλες τὶς φροντίδες σας στὸ Θεό. Ἐκεῖνος προνοεῖ γιὰ σᾶς. Μὴ γίνεστε ὀλιγόψυχοι καὶ μὴν ταράζεστε. Αὐτὸς ποὺ ἐξετάζει τὰ ἀπόκρυφα βάθη τῆς ψυχῆς τῶν ἀνθρώπων, γνωρίζει καὶ τὶς δικές σας ἐπιθυμίες καὶ ἔχει τὴ δύναμη νὰ τὶς ἐκπληρώσει ὅπως Αὐτὸς γνωρίζει. Ἐσεῖς νὰ ζητᾶτε ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ νὰ μὴ χάνετε τὸ θάρρος σάς. Μὴ νομίζετε ὅτι, ἐπειδὴ ὁ πόθος σας εἶναι ἅγιος, ἔχετε δικαίωμα νὰ παραπονιέστε, ὅταν οἱ προσευχές σας δὲν εἰσακούονται. Ὁ Θεὸς ἐκπληρώνει τοὺς πόθους σας μὲ τρόπο ποὺ ἐσεῖς δὲν γνωρίζετε. Νὰ εἰρηνεύετε λοιπὸν καὶ νὰ ἐπικαλεῖστε τὸ Θεό.

Οἱ προσευχὲς καὶ οἱ δεήσεις ἀπὸ μόνες τους δὲν μᾶς ὁδηγοῦν στὴν τελειότητα. Στὴν τελείωση ὁδηγεῖ ὁ Κύριος, ποὺ ἔρχεται καὶ κατοικεῖ μέσα μας, ὅταν ἐμεῖς ἐκτελοῦμε τὶς ἐντολές Του. Καὶ μία ἀπὸ τὶς πρῶτες ἐντολὲς εἶναι νὰ γίνεται στὴ ζωή μας τὸ θέλημα ὄχι τὸ δικό μας, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ. Καὶ νὰ γίνεται μὲ τὴν ἀκρίβεια ποὺ γίνεται στὸν οὐρανὸ ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους. Γιὰ νὰ μποροῦμε κι ἐμεῖς νὰ λέμε: «Κύριε, ὄχι ὅπως ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὅπως Ἐσύ, «γεννηθήτω τὸ θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς»». Χωρὶς λοιπὸν τὸ Χριστὸ μέσα μας, οἱ προσευχὲς καὶ οἱ δεήσεις ὁδηγοῦν στὴν πλάνη.

Εἰρήνη

Ἡ εἰρήνη εἶναι θεῖο δῶρο, ποὺ χορηγεῖται πλουσιοπάροχα σ᾿ ὅσους συμφιλιώνονται μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἐκτελοῦν τὰ θεῖα Του προστάγματα.

Ἡ εἰρήνη εἶναι φῶς καὶ φεύγει ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ποὺ εἶναι σκοτάδι. Ἕνας ἁμαρτωλὸς ποτὲ δὲν εἰρηνεύει.

Νὰ ἀγωνίζεστε ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας καὶ νὰ μὴ σᾶς ταράζει ἡ ἐξέγερση τῶν παθῶν μέσα σας. Γιατὶ, ἂν στὴν πάλη μαζί τους νικήσετε, τὸ ξεσήκωμα τῶν παθῶν ἔγινε γιὰ σᾶς ἀφορμὴ νέας χαρᾶς καὶ εἰρήνης.

«Νὰ ἐπιδιώκετε τὴν εἰρήνη μὲ ὅλους, ἐπιδιώκετε καὶ τὴν ἁγιότητα, χωρὶς τὴν ὁποία κανεὶς δὲν θ᾿ ἀντικρύσει τὸν Κύριο» (Ἑβρ.12, 14).

Ἡ εἰρήνη καὶ ὁ ἁγιασμὸς εἶναι δυὸ ἀναγκαῖες προϋποθέσεις γιὰ ὅποιον ζητάει μὲ πόθο νὰ δεῖ τὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ. Ἡ εἰρήνη εἶναι τὸ θεμέλιο στὸ ὁποῖο στηρίζεται ὁ ἁγιασμός.

Ὁ ἁγιασμὸς δὲν παραμένει σὲ ταραγμένη καὶ ὀργισμένη καρδιά. Ἡ ὀργή, ὅταν χρονίζει στὴν ψυχή, δημιουργεῖ τὴν ἔχθρα καὶ τὸ μίσος ἐναντίον τοῦ πλησίον. Γι᾿ αὐτὸ ἐπιβάλλεται ἡ γρήγορη συμφιλίωση μὲ τὸν ἀδελφό μας, ὥστε νὰ μὴ στερηθοῦμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ ἁγιάζει τὴν καρδιά μας.

Ἐκεῖνος ποὺ εἰρηνεύει μὲ τὸν ἑαυτό του, εἰρηνεύει καὶ μὲ τὸν πλησίον του, εἰρηνεύει καὶ μὲ τὸ Θεό. Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος εἶναι ἁγιασμένος, γιατὶ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς κατοικεῖ μέσα του.

Ἀγάπη

Ἐπιδιώκετε τὴν ἀγάπη. Ζητᾶτε καθημερινὰ ἀπὸ τὸ Θεὸ τὴν ἀγάπη. Μαζὶ μὲ τὴν ἀγάπη ἔρχεται καὶ ὅλο τὸ πλῆθος τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν ἀρετῶν. Ἀγαπᾶτε, γιὰ ν᾿ ἀγαπιέστε κι ἐσεῖς ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Δῶστε στὸ Θεὸ ὅλη σας τὴν καρδιά, ὥστε νὰ μένετε στὴν ἀγάπη. «Ὅποιος ζεῖ μέσα στὴν ἀγάπη, ζεῖ μέσα στὸ Θεό, κι ὁ Θεὸς μέσα σ᾿ αὐτόν» (Α´ Ἰω. 4, 16).

Ὀφείλετε νὰ ἔχετε πολλὴ προσοχὴ στὶς μεταξύ σας σχέσεις καὶ νὰ σέβεστε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ὡς πρόσωπα ἱερά, ὡς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ. Νὰ μὴν ἀποβλέπετε ποτὲ στὸ σῶμα ἢ στὴν ὀμορφιά του, ἀλλὰ στὴν ψυχή. Προσέχετε τὸ αἴσθημα τῆς ἀγάπης, γιατὶ, ὅταν ἡ καρδιὰ δὲν θερμαίνεται ἀπὸ τὴν καθαρὴ προσευχή, ἡ ἀγάπη κινδυνεύει νὰ γίνει σαρκικὴ καὶ ἀφύσικη, κινδυνεύει νὰ σκοτίσει τὸ νοῦ καὶ νὰ κατακάψει τὴν καρδιά.

Πρέπει νὰ ἐξετάζουμε καθημερινά, μήπως ἡ ἀγάπη μας δὲν ἀπορρέει ἀπὸ τὸ σύνδεσμο τῆς κοινῆς μας ἀγάπης πρὸς τὸ Χριστό, μήπως δὲν πηγάζει ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης μας πρὸς τὸν Κύριο. Αὐτὸς ποὺ ἀγρυπνεῖ νὰ διατηρήσει ἁγνὴ τὴν ἀγάπη, θὰ φυλαχθεῖ ἀπὸ τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ, ποὺ προσπαθεῖ σιγὰ-σιγὰ νὰ μετατρέψει τὴν χριστιανικὴ ἀγάπη σὲ ἀγάπη κοινὴ καὶ συναισθηματική.

Διάκριση

Σᾶς συνιστῶ νὰ ἔχετε σὲ ὅλα διάκριση καὶ φρόνηση. Ν᾿ ἀποφεύγετε τὰ ἄκρα. Οἱ αὐστηρότητες συμβαδίζουν μὲ τὰ μέτρα τῆς ἀρετῆς. Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει μεγάλες ἀρετὲς καὶ συναγωνίζεται μὲ τοὺς τέλειους, θέλοντας νὰ ζεῖ μὲ αὐστηρότητα, ὅπως οἱ ἅγιοι ἀσκητές, αὐτὸς κινδυνεύει νὰ ὑπερηφανευθεῖ καὶ νὰ πέσει. Γι᾿ αὐτὸ νὰ πορεύεσθε μὲ διάκριση καὶ νὰ μὴν ἐξαντλεῖτε τὸ σῶμα μὲ ὑπέρμετρους κόπους. Νὰ θυμάστε πὼς ἡ ἄσκηση τοῦ σώματος ἁπλῶς βοηθάει τὴν ψυχὴ νὰ φτάσει στὴν τελειότητα, ἡ τελειότητα κατορθώνεται κυρίως μὲ τὸν ἀγώνα τῆς ψυχῆς.

Μὴν τεντώνετε περισσότερο ἀπὸ τὸ μέτρο τὴ χορδή. Νὰ ξέρετε ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἐκβιάζεται στὶς δωρεές Του· δίνει, ὅταν αὐτὸς θέλει. Ὅ,τι παίρνουμε, τὸ παίρνουμε δωρεὰν ἀπὸ τὸ θεῖο ἔλεος.

Μὴ ζητᾶτε νὰ φτάσετε ψηλὰ μὲ μεγάλες ἀσκήσεις χωρὶς νὰ ἔχετε ἀρετές, γιατὶ κινδυνεύετε νὰ πέσετε σὲ πλάνη γιὰ τὴν ἔπαρση καὶ τὴν τόλμη σας. Ὅποιος ἐπιζητεῖ θεῖα χαρίσματα καὶ ὑψηλὲς θεωρίες, ἐνῶ εἶναι ἀκόμα φορτωμένος μὲ πάθη, αὐτός, σὰν ἀνόητος καὶ ὑπερήφανος, πλανιέται. Πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα ὀφείλει ν᾿ ἀγωνιστεῖ γιὰ τὴν κάθαρσή του. Ἡ θεία χάρη στέλνει τὰ χαρίσματα σὰν ἀμοιβὴ σ᾿ ὅσους ἔχουν καθαριστεῖ ἀπὸ τὰ πάθη. Τοὺς ἐπισκέπτεται χωρὶς θόρυβο καὶ σὲ ὥρα ποὺ δὲν γνωρίζουν.

Ὑπερηφάνεια

Ἡ ὑπερηφάνεια τοῦ νοῦ εἶναι ἡ σατανικὴ ὑπερηφάνεια, ἡ ὁποία ἀρνεῖται τὸ Θεὸ καὶ βλασφημεῖ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γι᾿ αὐτὸ καὶ πολὺ δύσκολα θεραπεύεται. Εἶναι ἕνα βαθὺ σκοτάδι, τὸ ὁποῖο ἐμποδίζει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς νὰ δοῦν τὸ φῶς ποὺ ὑπάρχει μέσα της καὶ ποὺ ὁδηγεῖ στὸ Θεό, στὴν ταπείνωση, στὴν ἐπιθυμία τοῦ ἀγαθοῦ.

Ἀντίθετα, ἡ ὑπερηφάνεια τῆς καρδιᾶς δὲν εἶναι γέννημα τῆς σατανικῆς ὑπερηφάνειας, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἀπὸ διάφορες καταστάσεις καὶ γεγονότα: πλοῦτο, δόξα, τιμές, πνευματικὰ ἢ σωματικὰ χαρίσματα (εὐφυΐα, ὀμορφιά, δύναμη, δεξιοτεχνία κ.λπ). Ὅλα αὐτὰ σηκώνουν ψηλὰ τὰ μυαλὰ τῶν ἀνόητων ἀνθρώπων, ποὺ γίνονται ἔτσι ματαιόφρονες, χωρὶς ὅμως νὰ εἶναι καὶ ἄθεοι… Αὐτοὶ πολλὲς φορὲς ἐλεοῦνται ἀπὸ τὸ Θεό, παιδαγωγοῦνται καὶ σωφρονίζονται. Ἡ καρδιά τους συντρίβεται, παύει νὰ ἐπιζητεῖ δόξες καὶ ματαιότητες, κι ἔτσι θεραπεύονται.

Ἡ πνευματική σας ἐργασία νὰ εἶναι ἡ ἐξέταση τῆς καρδιᾶς σας. Μήπως φωλιάζει σ᾿ αὐτὴν σὰν φαρμακερὸ φίδι ἡ ὑπερηφάνεια, τὸ πάθος ποὺ γεννάει πολλὰ κακά, ποὺ ἀπονεκρώνει κάθε ἀρετή, ποὺ δηλητηριάζει τὰ πάντα; Σ᾿ αὐτὴ τὴν ἑωσφορικὴ κακία πρέπει νὰ στραφεῖ ὅλη σας ἡ φροντίδα. Μέρα καὶ νύχτα νὰ σᾶς γίνει ἔργο ἀδιάλειπτο ἡ ἔρευνά της.

Θὰ εἶναι ἀλήθεια, νομίζω, ἂν πῶ ὅτι ὅλη ἡ πνευματική μας φροντίδα συνίσταται στὴν ἀναζήτηση καὶ ἐξόντωση τῆς ὑπερηφάνειας καὶ τῶν παιδιῶν της. Ἂν ἀπαλλαγοῦμε ἀπ᾿ αὐτὴν καὶ θρονιάσουμε στὴν καρδιά μας τὴν ταπεινοφροσύνη, τότε ἔχουμε τὸ πᾶν. Γιατὶ ὅπου βρίσκεται ἡ ἀληθινὴ κατὰ Χριστὸν ταπείνωση, ἐκεῖ βρίσκονται μαζεμένες καὶ ὅλες οἱ ἄλλες ἀρετές, ποὺ μᾶς ὑψώνουν ὡς τὸ Θεό.

Χριστιανικὴ εὐγένεια

Οἱ χριστιανοὶ ἔχουν χρέος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, νὰ γίνουν ἅγιοι καὶ τέλειοι. Ἡ τελειότητα καὶ ἡ ἁγιότητα χαράσσονται πρῶτα βαθιὰ στὴν ψυχὴ τοῦ χριστιανοῦ, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ τυπώνονται καὶ στὶς σκέψεις του, στὶς ἐπιθυμίες του, στὰ λόγια του, στὶς πράξεις του. Ἔτσι, ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ ὑπάρχει στὴν ψυχή, ξεχύνεται καὶ σ᾿ ὅλο τὸν ἐξωτερικὸ χαρακτήρα.

Ὁ χριστιανὸς ὀφείλει νὰ εἶναι εὐγενικός με ὅλους. Τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα του νὰ ἀποπνέουν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ κατοικεῖ στὴν ψυχή του, ὥστε νὰ μαρτυρεῖται ἡ χριστιανική του πολιτεία καὶ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.

Ὅποιος εἶναι μετρημένος στὰ λόγια, εἶναι μετρημένος καὶ στὰ ἔργα. Ὅποιος ἐξετάζει τὰ λόγια ποὺ πρόκειται νὰ πεῖ, ἐξετάζει καὶ τὶς πράξεις ποὺ πρόκειται νὰ ἐκτελέσει, καὶ ποτέ του δὲν θὰ ὑπερβεῖ τὰ ὅρια τῆς καλῆς καὶ ἐνάρετης συμπεριφορᾶς.

Τὰ χαριτωμένα λόγια τοῦ χριστιανοῦ χαρακτηρίζονται ἀπὸ λεπτότητα καὶ εὐγένεια. Αὐτὰ εἶναι ποὺ γεννοῦν τὴν ἀγάπη, φέρνουν τὴν εἰρήνη καὶ τὴ χαρά. Ἀντίθετα, ἡ ἀργολογία γεννάει μίση, ἔχθρες, θλίψεις, φιλονικίες, ταραχὲς καὶ πολέμους.

Ἂς εἴμαστε λοιπὸν πάντοτε εὐγενικοί. Ποτὲ ἀπὸ τὰ χείλη μας νὰ μὴ βγεῖ λόγος κακός, λόγος ποὺ δὲν εἶναι ἁλατισμένος μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πάντοτε λόγοι χαριτωμένοι, λόγοι ἀγαθοί, λόγοι ποὺ μαρτυροῦν τὴν κατὰ Χριστὸν εὐγένεια καὶ τὴν ψυχική μας καλλιέργεια.

Δοξολογία

Ὁ χριστιανὸς ὀφείλει νὰ δοξάζει τὸ Θεὸ καὶ μὲ τὸ σῶμα του καὶ μὲ τὸ πνεῦμα του. Ἄλλωστε, καὶ τὰ δυὸ ἀνήκουν στὸ Θεὸ καί, ἑπομένως, δὲν ἔχει ἐξουσία νὰ τὰ ἀτιμάζει ἢ νὰ τὰ διαφθείρει, ἀλλὰ ὡς ἅγια καὶ ἱερὰ πρέπει νὰ τὰ χρησιμοποιεῖ μὲ πολλὴ εὐχαριστία.

Ὅποιος θυμᾶται ὅτι τὸ σῶμα του καὶ τὸ πνεῦμα του ἀνήκουν στὸ Θεό, ἔχει μία εὐλάβεια κι ἕνα μυστικὸ φόβο γι᾿ αὐτά, καὶ τοῦτο συντελεῖ στὸ νὰ τὰ διατηρεῖ ἁγνὰ καὶ καθαρὰ ἀπὸ κάθε ρύπο, σὲ ἀδιάλειπτη ἐπικοινωνία μ᾿ Ἐκεῖνον, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἁγιάζονται καὶ ἐνισχύονται.

Ὁ ἄνθρωπος δοξάζει τὸ Θεὸ μὲ τὸ σῶμα του καὶ μὲ τὸ πνεῦμα του, πρῶτα, ὅταν θυμᾶται ὅτι ἁγιάστηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ἑνώθηκε μαζί του, καὶ ὕστερα, ὅταν ἑνώνει τὴ θέλησή του μὲ τὴ θέληση τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ ἐκτελεῖ πάντοτε τὸ ἀγαθὸ καὶ εὐάρεστο καὶ τέλειο θέλημά Του. Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος δὲν ζεῖ γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ γιὰ τὸ Θεό. Ἐργάζεται γιὰ τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ στὴ γῆ. Δοξάζει σὲ ὅλα τὸ Θεό, μὲ λόγια καὶ μὲ ἔργα. Οἱ πράξεις του, ποὺ γίνονται γιὰ τὸ καλὸ τῶν συνανθρώπων του, δίνουν ἀφορμὴ δοξολογίας τοῦ θείου ὀνόματος. Ἡ ζωή του, καταυγαζόμενη ἀπὸ τὸ θεῖο φῶς, λάμπει σὰν φῶς δυνατό. Ἔτσι ἡ πολιτεία του γίνεται ὁδηγὸς πρὸς τὸ Θεὸ γιὰ ὅσους ἀκόμα δὲν Τὸν γνώρισαν.

(Ἀπὸ τὴ σειρὰ τῶν φυλλαδίων «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ» τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς.)

Το είδαμε εδώ

Όταν τερματίζεις το κοντέρ της κακοδοξίας ( Καταγγελία Μονής για διασπορά αντιεμβολιαστικής προπαγάνδας)

Όταν τερματίζεις το κοντέρ της κακοδοξίας.

 

Καταγγελία Μονής για διασπορά αντιεμβολιαστικής προπαγάνδας (!!!)

Κατούνα Νέα Ειδήσεις: Την Κυριακή 10/11/2019 στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Παλιαμπέλων θα συλλειτουργήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχ. Βαρθολομαίος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου όρους

 

Βγάζουν τέτοιες ανακοινώσεις γιατί έχουν τόση σχέση με την Ορθοδοξία όση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

Το ότι σφάζονται έμβρυα από τον κάθε σύγχρονο Ηρώδη, για την παραγωγή των εμβολίων, δεν δημιουργεί κανένα προβληματισμό σε κάποιους. Ο θάνατος σου η ζωή μου, βλέπεις…

Με αυτά που λένε, μπορεί, τα “καλογέρια” της μονής, σε λίγο, να είναι οι πρώτοι μοναχοί παγκοσμίως που θα έχουν προσκληθεί από την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ (τώρα περιορίζονται στο να είναι αγαπητοί από τα  ΜΜΕ των μελών της ανωτέρω).


 

Καταγγελία Μονής Εσφιγμένου για διασπορά αντιεμβολιαστικής προπαγάνδας (Αντιγραφή από ρομφαία – 18.04.2021)

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου Αγίου Όρους καταγγέλλει δημοσίως την χρήση του ονόματός της από τρίτους χωρίς την άδειά της για διασπορά παραπληροφόρησης, ψευδών ειδήσεων και προπαγάνδας κατά των τρόπων αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοϊού.

Εκτός από την επίσημη ιστοσελίδα της Μονής (www.esphigmenou.gr) και τους συνδέσμους σε αυτήν προς λοιπές ιστοσελίδες της Μονής στα κοινωνικά δίκτυα, ούτε η Μονή, ούτε ο σύλλογος φίλων της Μονής διατηρούν άλλες παρουσίες στο διαδίκτυο.

Όμως, υπάρχουν διαδικτυακές ιστοσελίδες και προφίλ σε κοινωνικά μέσα δικτύωσης (Facebook, Youtube, Twitter κτλ), τα οποία φέρουν παρανόμως το όνομα της Μονής μας και καθημερινά συγκεντρώνουν και αναρτούν οποιοδήποτε ψευδοεπιστημονικό άρθρο σχετικά με την πανδημία κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, σκορπώντας τον πανικό στις ψυχές των ανθρώπων, ώστε να τους αποτρέψουν από κάθε μέτρο προστασίας της υγείας τους από την απειλή.

Τις ιστοσελίδες αυτές κατασκευάζουν και διαχειρίζονται άγνωστα στην Μονή άτομα, τα οποία κρύβονται πίσω από την ανωνυμία. Δυστυχώς, ο οποιοσδήποτε, εκμεταλλευόμενος την αδράνεια των αρχών, μπορεί να κατασκευάσει μια ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, να εμφανιστεί ως δήθεν φίλος κάποιας Ιεράς Μονής και να μεταδώσει ό,τι ψευδές θέλει.

Έτσι υπό πλήρη ασυδοσία μεταδίδουν προπαγάνδα κατά του εμβολιασμού, κατά κάθε μέτρου προστασίας και των διαγνωστικών τεστ. Ακόμα και οι πιο παράλογες προτροπές παρουσιάζονται ως δήθεν εντολές του Θεού (φευ!), καλυμμένες με αιρετικά και ψευδοθεολογικά επιχειρήματα.

Και εάν η παραπληροφόρηση για την πανδημία γενικά είναι επιζήμια για την δημόσια υγεία, καταλαβαίνουμε πόσο περισσότερο επιζήμιο είναι όταν συνδυάζεται ψευδοεπιστήμη με ψευδοθεολογία με την δημιουργία τύψεων περί δήθεν παρακοής στις επιταγές του Ευαγγελίου!

Οι ιστοσελίδες αυτές αναφέρονται σε θεωρίες αρρωστημένης φαντασίας, πως οι τωρινοί εμβολιασμοί έχουν δήθεν σκοπό να μειωθεί ο πληθυσμός της γης στο απώτερο μέλλον, ενώ οι αρνητές έχουν ήδη πετύχει να χαθούν ζωές, καθώς μετράμε χιλιάδες νεκρούς από την πανδημία μόνο στην Ελλάδα και εκατομμύρια στο κόσμο, πολλοί από τους οποίους αρρώστησαν, επειδή δεν τηρούσαν μέτρα προστασίας οι ίδιοι ή οι οικείοι τους, πλανώμενοι από την σχετική προπαγάνδα. Οι διαχειριστές αυτών των ιστοσελίδων φέρουν στα χέρια τους το αίμα αθώων ανθρώπων!

Δυστυχώς, οι αρχές έως τώρα ασχολούνται μόνο με μεμονωμένες περιπτώσεις ανθρώπων, που κάνουν προπαγάνδα κατά της δημόσιας υγείας, παραβλέποντας επιδεικτικά τις προαναφερόμενες ψευδώνυμες ιστοσελίδες, οι οποίες είναι από τις σημαντικότερες πηγές παραπληροφόρησης στην Ελλάδα και θέτουν σε κίνδυνο την υγεία δεκάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας.

Τις συνέπειες πληρώνει και η Μονή μας, καθώς δεχόμαστε μηνύματα με ύβρεις και απειλές για μήνυση, από ανθρώπους που κινδύνεψε η ζωή μελών της οικογένειάς τους από τον κορωνοϊό. Τις συνέπειες φυσικά πληρώνει και όλο το Άγιο Όρος, του οποίου η φήμη αμαυρώνεται.

Καλούμε τις αρχές να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να εκτελέσουν το καθήκον τους. Η αδράνεια είναι συνενοχή!

Ιερά Μονή Εσφιγμένου

 

Οικονόμου: «Άκυρη η χειροτονία και τα μυστήρια που τελούνται από τον Επιφάνιο». (βίντεο)

Άκυρη η χειροτονία και τα μυστήρια που τελούνται από τον Επιφάνιο

Οικονόμου: «Άκυρη η χειροτονία και τα μυστήρια που τελούνται από τον Επιφάνιο». (βίντεο)

Οικονόμου: «Άκυρη η χειροτονία και τα μυστήρια που τελούνται από τον Επιφάνιο». (βίντεο)

σ.σ.(ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ): Κι ενώ στην Ελλάδα οι διάφοροι «λέοντες» της Ορθοδοξίας είπαν να δουν το Ουκρανικό ως ένα πρόβλημα «διοικητικής φύσεως»!, ο καθηγητής Οικονόμου εδώ μας λέει ότι «η μνημόνευση έχει ουσιαστικό, εκκλησιολογικό, σωτηριολογικό υπόβαθρο και αυτό δεν μπορεί να αγνοείται». Στην Κύπρο οι 7 θα συνεχίσουν να μνημονεύουν τον αντάρτη Αρχιεπίσκοπο που μνημόνευσε τον σχισματικό, αν και «δικαιούνται» να μην συλλειτουργήσουν μαζί του. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κανείς κάτι αλλά αυτό είναι το μπάχαλο που δημιούργησε ο Κύπρου Χρυσόστομος. Τελικά η δουλειά των προκαθημένων σήμερα ποιά είναι; Η δουλειά τους είναι να υπονομεύουν την συνοδικότητα της Εκκλησίας βάζοντας στην θέση του προέδρου της Ιεραρχίας τον ίδιο τον Αντίχριστο με εξουσίες πρώτου άνευ ίσων.

 

Για να γίνουν όμως οι δαιμονικές ανατροπές πραγματικότητα χρειάζονται απαραιτήτως και αλλοτριωμένοι στο φρόνημα ψευδεπίσκοποι, οι οποίοι προκαλούν εσωτερική φθορά, σύγχυση και δημιουργούν άσχημα τετελεσμένα. Τι γινόταν τόσον καιρό με τον Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Βασίλειο, ο οποίος στο παρελθόν συλλειτούργησε στο Φανάρι με τον σχισματικό Ευστράτιο, και τι γινόταν τόσον καιρό με τον Κυρηνείας Χρυσόστομο, ο οποίος επίσης συλλειτούργησε στο Φανάρι με τον αυτοχειροτόνητο Μακάριο Μαλέτιτς; Οι υπόλοιποι Ιεράρχες συλλειτουργούσαν με αυτούς τους δύο (και με όποιους άλλους από τους 9 που ίσως να συλλειτούργησαν κι εκείνοι με τους σχισματικούς) χάριν της κοσμικής κίβδηλης ενότητας σα να μην συμβαίνει τίποτα;

Πόσες άραγε είναι και οι ευθύνες όλων μας; Γιατί να μην σκεφθούμε ότι ο Θεός επέτρεψε ακόμη και αυτήν την καραντίνα ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΒΛΕΠΕΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΜΟΛΥΝΕΤΑΙ;

***

Την επιστημονική και θεολογική του άποψη για τα διαδραματιζόμενα και την ρέουσα εκκλησιαστική επικαιρότητα, σε σχέση με την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου για αναγνώριση του «Αυτοκέφαλου της Ουκρανικής Εκκλησίας», κλήθηκε να καταθέσει στην εκπομπή «Πρωτοσέλιδο» με τον δημοσιογράφο Ανδρέα Δημητρόπουλο, ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, τ. Κοσμήτορας και Πρόεδρος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Χρήστος Οικονόμου.

Ο κ. Οικονόμου επεσήμανε ότι η απόφαση της Ιεράς Συνόδου εμπεριέχει μια αντιφατικότητα σε σχέση με τις προηγούμενες, επί τούτου, ομόφωνες αποφάσεις για το Ουκρανικό Ζήτημα.

Ο κ. Καθηγητής υπογράμμισε ότι με την απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 2019 τέθηκαν συγκεκριμένα ερωτήματα, τα οποία δεν ήρθησαν, αλλά και δεν απαντήθηκαν από την χθεσινή απόφαση της Ιεράς Συνόδου.

Απαντώντας σε ερώτηση του κ. Δημητρόπουλου κατά πόσο η απόφαση αυτή έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, ο κ. Οικονόμου απάντησε αρνητικά διότι εδώ έχουμε να κάνουμε με θέματα «δόγματος, πίστεως, αλήθειας, που άπτονται του πυρήνα, της ζωής, της Εκκλησιολογίας, Χριστολογίας και Σωτηριολογίας». Αναφέρθηκε, ακολούθως, σε τέσσερα ιστορικά παραδείγματα Συνόδων (Ιέρειας, Εφέσου, ΚΠόλεως 1344, Φερράρας – Φλωρεντίας), που η διαφωνία των μειοψηφούντων (Θεόδωρος ο Στουδίτης, Άγιος Βλαβιανός, Γρηγόριος Παλαμάς, Μάρκος ο Ευγενικός), αλλά «ισταμένων επί την αλήθεια», ανέτρεψε τις ειλημμένες αποφάσεις της πλειοψηφίας.

Στη συνέχεια, τόνισε ότι η χθεσινή Σύνοδος «είχε μία διατεταγμένη υπηρεσία. Να στηρίξει αυτή την αντικανονική και αντικαταστατική ενέργεια του Αρχιεπισκόπου». Στήριξε, μάλιστα, την θέση του αυτή με το παράδειγμα συγκεκριμένων Ιεραρχών, μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, πέραν από τους 7, οι οποίοι στη Συνεδρία της Δευτέρας 23.11.2020 κατέθεταν διαφορετικές θέσεις και απόψεις και δήλωναν, ενώπιον της ολομέλειας της Συνόδου, ότι δεν μπορούν κατά συνείδησιν να ψηφίσουν υπέρ της αναγνώρισης του Ουκρανικού «Αυτοκεφάλου».

Τέλος, ο διακεκριμένος Καθηγητής, σχολίασε και την θέση που εξέφρασε ο Μητροπολίτης Πάφου ότι πρόκειται για μια απλή μνημόνευση, τονίζοντας: «Η μνημόνευση έχει ουσιαστικό, εκκλησιολογικό και σωτηριολογικό υπόβαθρο και αυτό δεν μπορεί να αγνοείται».

Συνεπώς, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, υπό την Προεδρία του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, σαφώς θεωρεί Δογματικό το θέμα, που άπτεται στον πυρήνα της Ιερωσύνης και Αρχιερωσύνης του Επιφανίου, «της εγκυρότητας της χειροτονίας και των μυστηρίων που τελούνται από την Ηγεσία αυτή (δηλ. τον Επιφάνιο)». Επειδή θεωρούν τη χειροτονία του άκυρη, γι’ αυτό άκυρα είναι και τα μυστήρια που τελεί.

Όσοι μετέχουν άκυρων μυστηρίων, δεν έχουν άφεση αμαρτιών και ζωή αιώνιο. Οπότε, οι απόψεις του Αρχιεπισκόπου και του Αγίου Πάφου είναι εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας, Χριστολογίας και Σωτηριολογίας.

Εξάλλου, αναφέρεται σαφώς στην ομόφωνη απόφαση του Φεβρουαρίου 2019: «Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου συνήλθε σήμερα Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019, σε έκτακτη συνεδρία», όπως αναφέρεται στην ομόφωνη απόφασή της, «υπό την προεδρία της Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου και συζήτησε, εκτενώς, το θέμα που αφορά στο Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ουκρανίας και το οποίο, όπως έχει εξελιχθεί, άπτεται του θέματος της ενότητος στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Ένα θέμα που άπτεται της ενότητας στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση, είναι σαφώς, δογματικό. Έτσι ακριβώς το αντιμετωπίζει και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου και ο Πρόεδρός της Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, η οποία ρητά και κατηγορηματικά υποστηρίζει: «Μα και στην περίπτωση της επίτευξης της ενότητας γύρω από τη νέα Ηγεσία (δηλ. τον Επιφάνιο), θα πρέπει και πάλιν το Οικουμενικό Πατριαρχείο να βρει τρόπο καθησύχασης της συνείδησης των πιστών για την εγκυρότητα της χειροτονίας και των μυστηρίων που τελούνται από την Ηγεσία αυτή».

Από τα πιο πάνω είναι καταφανές ότι αυτές οι θέσεις συμπίπτουν απόλυτα και με τις θέσεις των άλλων δέκα Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, οι οποίες δεν αναγνωρίζουν τον Επιφάνιο.

Παρακολουθείστε, στη συνέχεια, ολόκληρη τη συνέντευξη:

Ρομφαία

Επεξεργασία και σχόλιο από ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Οικονόμου: «Άκυρη η χειροτονία και τα μυστήρια που τελούνται από τον Επιφάνιο». (βίντεο)

Οι ζωντανοὶ Χριστιανοὶ είστε σημαδεμένοι!

Οι ζωντανοὶ Χριστιανοὶ είστε σημαδεμένοι!

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 30

ΑΓΩΝΙΣΘ

Ἐσεῖς ὅμως εἶστε σεσημασμένοι, εἶστε σημαδεμένοι, ἔχετε τὴν σφραγῖδα τοῦ ἀρνίου. Ὅπου βρίσκονται ζωντανοὶ Χριστιανοί, τοὺς γνωρίζουν ἕναν – ἕνα. Μπορεῖ αὐτοὶ σὲ μιὰ νύχτα νὰ τοὺς πιάσουν ὅλους αὐτούς.

Δὲν λένε ἐδῶ πέρα στὴν πόλι οἱ οἰκουμενισταὶ καὶ οἱ μαρξισταί;· «Tί νὰ κάνουμε; Ἐμεῖς ξέρουμε πολὺ καλὰ τοὺς Χριστιανούς, μὴ μᾶς μιλᾶτε γι’ αὐτούς. Ψόφιοι εἶνε. Ἂν μπορέσουμε νὰ διώξουμε τὸν Καντιώτη, τελείωσε ἡ ὑπόθεσι. Ὅλη ἡ Φλώρινα δική μας εἶνε». Ἔτσι θὰ κάνουν· θὰ χτυπήσουν κατακέφαλα.

Tέτοια διάθεσι ἔχουν. Σφοδρῶς πολεμοῦν τὰ κατηχητικὰ σχολεῖα, τὰς κινήσεις, τοὺς ἱεράρχας ποὺ ἀκόμα στέκονται καὶ ἔχουν ἐπὶ κεφαλῆς ἕναν ἀρχιεπίσκοπο ὁ ὁποῖος εἶνε πειθήνιον ὄργανον τῶν θελήσεών τους.

Ὕστερα ὁ καθένας τὸ σπιτάκι του, τὴν οἰκογένειά του, καὶ τίποτε περισσότερο. Δὲν τὸν ἐνδιαφέρουν καθόλου τὰ ἄλλα. Εἶνε ἰδιοτελεῖς πλέον οἱ ἄνθρωποι. Τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα κυριαρχοῦν, ἡ ἰδιοτέλεια καὶ τὸ συμφέρον βασιλεύουν.

Tὸ πρωΐ ἦρθαν νὰ μοῦ παραπονεθοῦν γιὰ κάποιον ἱερέα. Θύμωσα καὶ ὠργίστηκα. Κλοπή, κλοπή, κλοπή! Δίνουν οἱ ἄνθρωποι χρήματα γιὰ τὴν ἐκκλησία, καὶ τὰ ἁρπάζει ὁ παπᾶς ὅλα καὶ δὲν ἀφήνει τίποτα στὴν ἐκκλησία. Νέοι Ἰοῦδαι. Πέρα ἀπὸ τὴν παπαδιά τους καὶ τὰ παιδιά τους τίποτε ἄλλο ἱερὸ καὶ ὅσιο δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει. Σπάνιο πρᾶγμα εἶνε οἱ εὐλαβεῖς ἱερεῖς ποὺ εἶνε ἕτοιμοι γιὰ θυσίες.

Πηγή: Αυγουστίνος Καντιώτης

Οι ζωντανοὶ Χριστιανοὶ είστε σημαδεμένοι!

Οι ζωντανοὶ Χριστιανοὶ είστε σημαδεμένοι!

Άγιος Πορφύριος – Ο Κύριος να μας βοηθήση να γίνωμε άγιοι

να μας βοηθήση να γίνωμε άγιοι

Άγιος Πορφύριος – Ο Κύριος να μας βοηθήση να γίνωμε άγιοι

Άγιος Πορφύριος - Ο Κύριος να μας βοηθήση να γίνωμε άγιοι

 

Δεν υπάρχει θάνατος, αλλά μία μετάσταση, δηλαδή είμαστε εδώ και ερχόμαστε αυτού σε Εσένα.

Τώρα που σαραβαλιάστηκα, έρχεται ο κόσμος και φεύγουνε αγανακτισμένοι, δεν μπορώ να μιλήσω. Έτσι οικονόμησε ο Θεός.

Πρέπει να εντρυφήσετε, να τα διαβάζετε καθαρά. Σε ένα χρόνο επάνω θα γίνουν όλες αγίες, άμα προσέχουν στην Εκκλησία τους ύμνους, τα τροπάρια και τους Κανόνες. Ό,τι διαβάζετε είναι σαν να μην το διαβάζετε, γιατί δεν αγαπάμε. Άμα αγαπήσωμε τον Χριστό (ζούμε) άλλη ζωή πια, δεν έχει ούτε διάβολο, ούτε θάνατο, ούτε κόλαση· έχει ζωή αιώνιο.

Να τα διαβάζουμε όλα ή μάλλον να έχη τάξη να τα λένε όλα στην Εκκλησία και να τα λένε καθαρά, να τα ακούνε όλοι, μόνο αυτά να ακούνε αγιάζουν. Πάμε στον Εσπερινό, κελαϊδάμε και όλα τα λέμε … αλλά (να τα λέμε) και καθαρά.

Μεσονυκτικό, Όρθρο, Ψαλτήρια, άμα τα διαβάζης και (μάλιστα) καλά (αγιάζεσαι). Όταν, (όμως), διαβάζουν τα καθίσματα του Ψαλτηρίου και τους κανόνες, μερικοί μοναχοί (κατεβάζουν) τα στασίδια κάτω και κοιμούνται. Και ποιος τα ακούει;

Η ταπείνωση είναι μυστήριο· μη νομίζης ότι είναι μικρό πράγμα. Διότι η ίδια αυτή που λέμε (ότι είναι δήθεν) ταπείνωση, η ίδια (μπορεί να) είναι και μία σατανική ενέργεια μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, που κάνει (να εκφράζεται) και να το ζη και να το αισθάνεται πως είναι “σκώληξ και ουκ άνθρωπος”… Και όμως αυτό όλο (μπορεί) να είναι διαβολικό. Είναι σατανική ενέργεια η ταπεινολογία.

Ο Κύριος να μας βοηθήση να γίνωμε άγιοι, όπως μας θέλει.

Αχ, να ήμουνα καλά και να ερχόμουνα αυτού και να καθόμασταν με όλες τις αδερφές να λέγαμε τέτοια. Άμα τα ακούνε και άλλοι και τα αισθάνονται εγώ τρελλαίνομαι, κλαίω, ο Θεός να με ελεήση.

Αν ήμουν καλά θα ερχόμουν να σας κάνω τον εφημέριο, να ετέρπετο η ψυχή μου. Εγώ αγαπάω πολύ τις ψυχές που λατρεύουν τον Χριστό.

Όταν (κάποιοι προσεύχονταν) άνοιγαν τα χέρια τους σε σχήμα σταυρού και έκαναν μία ανατένιση προς τον ουρανό. Δηλαδή, τα χάνανε, δηλαδή, ερχόντουσαν σε μια έκσταση και ζούσαν ορισμένα λεπτά αυτήν την έκσταση και δεν εκόπτοντο και (ούτε) τραβούσαν τα μαλλιά τους, (ούτε) ρίχναν στάχτη στην κεφαλή τους. Αυτός ο τρόπος (προσευχής) είναι πιο άγιος και πιο τέλειος τρόπος, σιγά, πολύ σιγά, δυνατή σιγή. “Σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία”. Η απόλαυσις μέσα εις την σιγή ήρθε, μέσα στο μυστήριο, μέσα στην συναρπαγή, μέσα στην χαρά, μέσα στην τρέλλα, χωρίς να πεινάης, χωρίς να σκιρτάης, ανοίγεις τα χέρια σου σε σχήμα σταυρού και ξηραίνονται τα χέρια τεντωμένα.

 

Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)».  Γ’. Νουθεσίες.  Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» (αποσπάσματα).

Πηγή:https://www.koinoniaorthodoxias.org/

Το είδαμε: https://ethnegersis.blogspot.com/2020/12/blog-post_836.html

Όταν αρχίσει ο διωγμός, ζήτημα αν μείνετε 10… (Αυγουστίνος Καντιώτης)

Όταν αρχίσει ο διωγμός, ζήτημα αν μείνετε 10…

Όταν αρχίσει ο διωγμός, ζήτημα αν μείνετε 10... (Αυγουστίνος Καντιώτης)

“Όταν αρχίσει ο διωγμός να μην σας φανεί παράξενο ότι από τους 80, 100, που είστε, ζήτημα να μείνετε 10. 5 αν μεινετε!

Θα φύγουν, θα φύγουν, θα πουν, θα φύγουν, δεν θα ζω εγώ τότε να δω αυτά τα τραγικά γεγονότα…”

orthopraxia.gr

Η αίρεση της Ναομαχίας καλά κρατεί. Δεν νομίζω πως επήλθε ποτέ στην ιστορία της Εκκλησίας τόσον βδελυκτή και σιχαμεράν αίρεση (Μοναχή Ελισάβετ)

αίρεση της Ναομαχίας 

Η αίρεση της Ναομαχίας καλά κρατεί. Δεν νομίζω πως επήλθε ποτέ στην ιστορία της Εκκλησίας τόσον βδελυκτή και σιχαμεράν αίρεση (Μοναχή Ελισάβετ)

Η αίρεση της Ναομαχίας καλά κρατεί. Δεν νομίζω πως επήλθε ποτέ στην ιστορία της Εκκλησίας τόσον βδελυκτή και σιχαμεράν αίρεση (Μοναχή Ελισάβετ)

-Γερόντισσα, τι γίνεται σήμερα με την αίρεση της Ναομαχίας;

Η αίρεση της Ναομαχίας καλά κρατεί. Δεν νομίζω πως επήλθε ποτέ στην ιστορία της Εκκλησίας τόσον βδελυκτή και σιχαμεράν αίρεση ως αυτή όπου θαρρεί πως ακόμη και αυτός ο ίδιος ο Θεός είναι ρυπαρός και πρέπει να λαμβάνει τα μέτρα της μήπως την κολλήσει ασθένεια. Ωωω ανείκαστος αλαζονία και οίηση!

 

-Και για τα εμβόλια τι να κάνουμε;

-Βλέπεις ακόμη και στους Εβραίους, παρότι εγκατέλειψαν τα σπίτια και την σειρά τους στην Αίγυπτο, εμβήκαν στην άγνωστη και αφιλόξενη έρημο, ανεβήκανε και κατεβήκανε βουνά, πεδιάδες, έκαμαν πόλεμους, δαγκώθηκαν από τα φίδια, ιδρώσανε 40 ολόκληρα χρόνια, όμως για να ποιήσουνε βωμό ειδώλων ο Θεός δεν τους αξίωσε πολλούς εξ αυτών ούτε από μακριά να δουν την γη της επαγγελίας.

Αλλά και σε ένα ζευγάρι, όσο αγάπη και να έχει επί μισό αιώνα Γάμου, αν 2 λεπτά απατήσει ο ένας εξ αυτών πάει…χάθηκε ο Γάμος.

Παρομοίως και στην πνευματική ζωή! Βλέπεις τόσους Χριστιανούς και ρασοφόρους ακόμη, εισέτι και Μοναχούς και Μοναχές που θυσιάσανε όλη τους την ζωή, όλες τις απολαύσεις και χαρές της ζωής, κλειστήκανε σε ένα Μοναστήρι με μία Μαντήλα εσαεί στην κεφαλή τους, όμως όλα αυτά τα κάνουν χαλάσματα και λιθισουργιά αφού λαμβάνουν το Θεομίσητο εμβόλιο όπου ιδρύθηκε εργαστηριακά πάνω στο βωμό των εκτρωθέντων νηπίων και του Ηρωδιακού εγκλήματος.

Μην μας αφήσει ποτέ η Παναγία να την αφήσουμε και να σφραγισθούν τα κύτταρά μας με την σφραγίδα του σύγχρονου Ηρώδη και λυπήσουμε έτσι τον αγαπήσαντα ημάς Ιησούν Χριστόν.  

 

ΜΟΝΑΧΗ  ΕΛΙΣΑΒΕΤ

Το είδαμε: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ, Πνεύματος Κοινωνία

Η αίρεση της Ναομαχίας καλά κρατεί. Δεν νομίζω πως επήλθε ποτέ στην ιστορία της Εκκλησίας τόσον βδελυκτή και σιχαμεράν αίρεση (Μοναχή Ελισάβετ)

Η Πατερική Στάση για τα Εμβόλια: Συνέντευξη με τον π. Σάββα Αγιορείτη. (Δεύτερο μέρος)

Η Πατερική Στάση για τα Εμβόλια: Συνέντευξη με τον π. Σάββα Αγιορείτη. (Δεύτερο μέρος)

 

ORTHODOX ETHOS

 

Στα επόμενα χρόνια όλοι θα θυμούνται ότι οι ορθόδοξοι κάνανε Πάσχα το Σάββατο!

κάνανε Πάσχα το Σάββατο

Στα επόμενα χρόνια όλοι θα θυμούνται ότι οι ορθόδοξοι κάνανε Πάσχα το Σάββατο!

Γράφει ο Στέφανος Παναγόπουλος

καταρρίπτει την απόφαση της ΔΙΣ

Θα φανεί ότι ομιλώ κάπως σκληρά σ’ αυτήν τη δημοσίευση, διότι θα κάποια πράγματα δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τα πεις παρά μόνο ως έχουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως τα λέμε για να κατακρίνουμε τους άλλους και να υπερυψώσουμε εαυτούς.

Αντιθέτως, προσπαθούμε έστω και με τον έσχατο τρόπο να καταδείξουμε το μείζον πρόβλημα που υπάρχει, μήπως και σωθεί κάποια ψυχή.

Διότι δεν μπορεί ο Επίσκοπος που έχει τη ποιμαντορική ράβδο, τη γκλίτσα του τσοπάνη δηλαδή, αντί να φέρνει το κοπάδι εκεί που πρέπει όπως ο καλός ποιμήν, δηλαδή στην ακρίβεια της πίστεως, να το ακολουθεί μονίμως με την οικονομία και να σκαρφίζεται μόνο τρόπους να κάνει περισσότερη οικονομία.

Ο παππούς μου έλεγε ότι: «Αν είσαι στην ακρίβεια της πίστεως και εκπέσεις για τον οποιοδήποτε λόγο, θα βρεθείς στην οικονομία και εκεί μπορείς να σωθείς. Αν είσαι στην οικονομία και εκπέσεις, πού θα βρεθείς;»

Η Εκκλησία έχει αλλάξει πολλά τυπικά και πάντοτε οι αλλαγές που γίνονταν για λόγους οικονομίας δεν αφορούσαν όλα τα θέματα. Κάποια πράγματα, όπως είπαμε και άλλοτε, μένουν στη σωστή τους θέση ώστε να θυμίζουν ότι ακριβώς γίνεται οικονομία και δεν είναι αυτή η ακριβής τάξη. Έτσι λοιπόν διασφάλιζε – και πάντοτε όταν το κάνει διασφαλίζει – ότι η οικονομία που κάνει θέλει να φέρει τον άνθρωπο εις επίγνωσιν αληθείας και να τον επιστρέψει στην ακρίβεια. Γι’ αυτό και η οικονομία έχει όρια.

Δεν γίνεται, λοιπόν, ξαφνικά ενώ είμαστε στο τυπικό Α, που έχει τις χ και ψ πράξεις οικονομίας, να θυμόμαστε ότι παλαιότερα που η Εκκλησία τηρούσε την ακρίβεια, και είχε άλλο τυπικό, έκανε το Β και το Β αυτό να το απομονώνουμε και για μια έκτακτη συνθήκη, όπως την ανακηρύσσουν κάποιοι, να λέμε «και τώρα μπορεί να γίνει το Β, και δεν είναι λάθος!».

Είναι μέγα λάθος. Μέγιστο!

Διότι έτσι, τη λιγοστή ακρίβεια που είχε απομείνει την ξηλώνουμε. Χωρίς δε ακρίβεια, είμαστε εν πλήρη πλάνη. Κι ενώ δίνονται τα περιθώρια τόσο ώστε να επιστρέψουμε στην πρώτη ακρίβεια, αν χρειαστεί – που είναι και το βέλτιστο, όσο και χωρίς να παραβούμε τον οποιοδήποτε κανόνα Οικ. Συνόδου ή άλλο τι, να τελεστούν αυτά που πρέπει να τελεστούν, όλα αυτά τα παραβλέπουμε και πάμε να ψάξουμε σε αρχαία τυπικά που κανονίστηκαν υπό άλλες συνθήκες, σε άλλο τελείως πλαίσιο, που η Εκκλησία λειτουργούσε τελείως διαφορετικά μόνο και μόνο για να υποστηρίξουμε το έθιμο του εορτασμού της Αναστάσεως βράδυ και να ικανοποιηθούν οι πολλοί που δίνουν το παρόν για το πολύ μισή ώρα και ύστερα διασκορπίζονται αρνούμενοι να εισέλθουν στο δείπνο του Αναστάντος Κυρίου.

Και φτάνουν κάποιοι να πουν το χείριστο: «Δεν πειράζει. Θα είναι μόνο για φέτος! Δεν θα είναι για πάντα. Άρα δεν πειράζει.»
Αχ, ταλαίπωρε άνθρωπε! Να ήξερες πόσους έχει ρίξει ο διάβολος στα τρίσβαθα της κολάσεως ξεκινώντας από τέτοιους δεξιούς λογισμούς. Τι αναστήματα έχουν πέσει!

Σάμπως και στην αμαρτία τα ίδια δεν παθαίνει ο άνθρωπος; «Ε, μια ματιά δεν πειράζει… Ένα φιλί δεν πειράζει… Ας το κάνω τώρα αυτό και θα τακτοποιηθεί με τον γάμο…» και τον φτάνει μέχρι φόνου και αυτοκτονίας τον άνθρωπο από μια αθώα για εκείνον πρόσκαιρη υποχώρηση, εκτός κι αν ο Κύριος επέμβει για λόγους που Εκείνος ξέρει και αντιστηρίξει χείρα αυτού τον άνθρωπο που πάει να καταρραχθεί. Και μοναχοί έχουν πέσει έτσι. Και Επίσκοποι έχουν πέσει έτσι. Κανείς δεν έχει μείνει όρθιος που έδωσε βήμα ποδός στον σατανά να εισέλθει εντός του και δεν του κοινοποίησε έξωση το ταχύτερο δυνατό δια της εξομολογήσεως και της μετανοίας.

Και βέβαια, υπάρχει πάντα και το άλλο άκρο σ’ αυτήν την ιστορία. Αντί να δει κάποιος τι επιλογές υπάρχουν και ποια είναι τα περιθώρια εντός των οποίων μπορεί να δράσει, να απολυτοποιήσει μόνο μια επιλογή αντίδρασης και να κολλήσει σ’ εκείνην, συνήθως αυτήν που ο ίδιος μπορεί να κάνει, ή θέλει να κάνει, ή θεωρεί την πιο σωστή, και έτσι αντί να βοηθά και άλλους να μείνουν σωστοί, τους κατηγορεί που δεν στέκονται όπως αυτός. Ο Διάβολος δυστυχώς, βάλλει και από αριστερά και από δεξιά. Αν δεν μπορεί να σε ναρκώσει ώστε να μην κάνεις το σωστό, προσπαθεί κατόπιν να σε βάλει να νιώθεις ότι μόνο η δική σου επιλογή είναι η σωστή και άρα να δημιουργεί αδιέξοδα δι’ αυτού του τρόπου, βλ. Προφήτης Ηλίας.

Ωστόσο, αυτό δυστυχώς είναι το πνεύμα της εκκοσμίκευσης, όπως έχουμε πει πολλές φορές και για το οποίο μάς προειδοποίησε πολλάκις ο Κύριος «προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων, ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις» (Λουκ. ιβ΄ 1).

Η εκκοσμίκευση πάντοτε ψάχνει για οικονομία στους κανόνες της Εκκλησίας, στις ακολουθίες, στα επιτίμια. Μόνο για οικονομία· η ακρίβεια δεν της αρέσει. Και γι’ αυτό η Παναίρεση του Οικουμενισμού που ταλανίζει τα σπλάχνα της Εκκλησίας δεκαετίες τώρα υποστηρίζεται από Χριστιανούς εκκοσμικευμένους, που δεν τηρούν την ακρίβεια αλλά μόνο κάποιους εξωτερικούς τύπους.

Τώρα, δυστυχώς, με την παράσταση που παίξανε οι σκοτεινές δυνάμεις στο θέατρο της ιατρικής, (το οποίο όπως όλα δείχνουν είχαν ξανά προσπαθήσει να παίξουν το 2009 με τον H1N1 αλλά φαίνεται ότι οι λαοί δεν ήταν ακόμη έτοιμοι τότε και χρειάστηκε μια δεκαετής οικονομική κρίση για κάποιες χώρες, όπως η δική μας, ώστε να εξαθλιωθούν και να υπερπηδηθούν ορισμένα αναχώματα), στριμώξανε μεταξύ Οικονομίας και Αγάπης και πολλά άλλα πρόσωπα στον εκκλησιαστικό χώρο που έδειχναν ότι στέκονταν καλά. Διότι στους ασθενείς η Εκκλησία κάνει οικονομία και αγάπη. Οπότε, όταν τους βγάλεις όλους ασθενείς, ξαφνικά η Εκκλησία μόνο οικονομία μπορεί να κάνει. Είναι παμπόνηρο το σκεπτικό τους, αλλά οι άγιοί μας και ο Κύριός μας μάς είχε προειδοποιήσει ότι η διέξοδος από ένα τέτοιο δίλημμα, από μια τέτοια παγίδα είναι η τήρηση των εντολών και η συνεχής κοινωνία μαζί Του.

Κι έχω τονίσει πολλές φορές ότι κι όλο αυτό που γίνεται είναι φιλανθρωπία του Κυρίου προς αυτούς, διότι για να φτάσει κάποιος να παραβαίνει έστω και μία εντολή του Κυρίου ή των Αποστόλων Του, ή Οικ. Συνόδων -την πιο μικρή, σας λέω- κάτι υπάρχει μέσα που δεν έχει τακτοποιήσει και το εκμεταλλεύεται ο Διάβολος.

Διότι δεν μπορεί ο Θεός που ο Ίδιος δήλωσε «ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ» (Λουκ. ιστ΄ 15) να συμφωνεί τώρα που οι ίδιοι του οι λειτουργοί Τον έχουν παραγκωνίσει και διώχνουν τους πιστούς από τους ναούς φοβούμενοι μην τους κλείσει το κράτος. Λες και μόνο στον ναό μπορούν να τελεστούν τα μυστήρια. Τα τυπικά τα αρχαία τα θυμούνται να τα ανατρέξουν για να κάνουν οικονομία εν τη οικονομία, αλλά στις Πράξεις των Αποστόλων και στην πρωτοχριστιανική εκκλησία δεν μπορούν να πάνε για να δουν πώς λειτουργούσε η Εκκλησία χωρίς ναούς.

Αλλά δεν τους διώχνουν γιατί φοβούνται τόσο το κράτος. Οι ίδιοι δυστυχώς φοβούνται, διότι όπως είπαμε η εκκοσμίκευση έχει διαβρώσει δεκαετίες τώρα το πλήρωμα της Εκκλησίας· όσοι δηλαδή της το επέτρεψαν διαβρώθηκαν. Κάποιοι αγωνίστηκαν και έμειναν ακέραιοι, άλλους τους διεφύλαξε και τους διαφυλάττει ο Κύριος επειδή τους κρατά για άλλον σκοπό.

Εν πάση περιπτώσει, για να μην μακρυγορώ, διότι ο χρόνος πλέον είναι πολύτιμος, για πολλούς λόγους.

1. Σε οποιαδήποτε λειτουργία γίνει μετά τη 12η νυκτερινή, για οποιονδήποτε λόγο (όπως π.χ. στην Πάτρα που θα τελεστούν Θ. Λειτουργίες 07:30 -10:00 το πρωί της Κυριακής, προς αποφυγήν συνωστισμού όπως το λένε), ο πιστός έχει ευλογία να πάει και λατρεύοντας σωστά τον Κύριο να μεταλάβει, εφόσον είναι τακτοποιημένος στα θέματα των προσωπικών του αμαρτιών και να εορτάσει την Ανάσταση.

2. Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα για μετά τις 12, ας λάβει την πνευματική του τροφοδοσία Μ. Πέμπτη και Μ. Σάββατο το πρωί και το βράδυ της Αναστάσεως να διαβάσει μόνος του τον όρθρο, χωρίς να καταλύσει την αυστηρή νηστεία του Μ. Σαββάτου, το μόνο Σάββατο που νηστεύεται όλον τον χρόνο, πριν παρέλθει η 12η νυκτερινή.

Στώμεν καλώς!

Το τι θα κάνουν οι άλλοι είναι δικό τους θέμα. Εμείς, για την αγάπη του Χριστού, συντασσόμεθα με τους Αγίους Πατέρες που μας βλέπουν από ψηλά και περιμένουν να δείξουμε αυτή τη στιγμή το ίδιο σθένος με εκείνους, που συμμετείχαν σε Συνόδους με δεκάδες τραύματα ή μετά από δεκάδες κακουχίες και βασανιστήρια με μόνο άξονά τους να μην αλλοιωθεί τι από το Ευαγγέλιο και να μην αλλοιωθεί το ψυχοσωτήριο κήρυγμα του Κυρίου μας, του οποίου το μεγαλύτερο κεφάλαιο είναι φυσικά η Ανάστασή Του.

Διότι τι θα πουν στο μέλλον; Μήπως θα καθίσει κανείς να σκεφτεί ότι η εκκλησιαστική μέρα ξεκινά από τις 6 το βράδυ; Όχι φυσικά. Το μόνο που θα μείνει θα είναι ότι το 2021 οι Ορθόδοξοι στην Ελλάδα γιόρτασαν το Πάσχα Σάββατο.

Ή μήπως που υπάρχει το εκκλησιαστικό έτος, το οποίο αρχίζει πρώτη Σεπτεμβρίου, έχει κάποιο ουσιαστικό αντίκτυπο στα καθημερινά έγγραφα των Μητροπόλεων; Μήπως γράφουν αντί για 27.4.2021… 27.8.2021; Όχι φυσικά. Το πολιτικό ημερολόγιο χρησιμοποιούν.

Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε,
και «καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ» ας έχουμε.

 

Στα επόμενα χρόνια όλοι θα θυμούνται ότι οι ορθόδοξοι κάνανε Πάσχα το Σάββατο!

 Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου – Συνοπτικός βίος του εν αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου (13/11)

 Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου
 Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου - Συνοπτικός βίος του εν αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου (13/11)
 Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου

Αυτός ο μέγας φωστήρ και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος κατήγετο από την μεγαλόπολιν Αντιόχειαν, υιός ων γονέων ευσεβών, πα­τρός μεν Σεκούνδου αρχιστρατήγου, μητρός δε Ανθούσης. Ευθύς λοιπόν κατά την αρχήν της ζωής του πολλήν αγάπην και ερωτα είχεν ο Άγιος αυτός εις τους λόγους και τα μαθήματα, διό εις ολίγον καιρόν επέρασεν όλην την σοφίαν των Ελλήνων και των Χριστιανών και έγινεν άκρος κατά την λογικήν και ρητορικήν τέχνην και πάσαν επιστήμην. Όθεν διά την προκοπήν και αρετήν του από μεν τον άγιον Μελέτιον τον πατριάρχην Αντιοχείας έ­γινεν αναγνώστης, από δε τον Αντιοχείας Φλαβιανόν έγινε διάκονος και πρεσβύτερος. Πολλούς δε λόγους συνέταξεν ο χρυσούς αυτού κάλαμος, σχεδόν υπερβαίνοντας αριθμόν, περί τε μετανοίας και περί της των ηθών ευκοσμίας και καταστάσεως, και πάσαν σχεδόν ηρμήνευσε την Θεόπνευστον Γραφήν.

Επειδή δε Νεκτάριος ο Κωνσταντινουπόλεως πατριάρχης εκοιμήθη εν Κυρίω, διά τούτο με την ψήφον των επισκόπων και με την προσταγήν του βασιλέως Αρκαδίου προσεκλήθη ο μακάριος αυτός Ιωάννης από την Αντιόχεια και έγινε κανονικώς πατριάρχης της βασιλίδος των πόλεων. Τόσον δε πολλά επέδωκεν ο αοίδιμος τον εαυτόν του εις την άσκησι και εγκράτεια, ώστε έτρωγε μόνον τον χυλόν του κριθαριού και πάλιν από αυτόν δεν εχόρταινεν, αλλ’ ολίγον τι μετελάμβανε. Καί ύπνον δε ολίγον εκοιμάτο, όχι επί κλίνης αναπαυόμενος, αλλ’ ιστάμενος ορθός και από σχοινιών βασταζόμενος· όταν δε πολλά εκουράζετο, τότε ολίγον εκάθητο. Τότε δε και περισσότερον εσχόλαζε και κατεγίνετο ο θείος πατήρ εις τας ερμηνείας των θείων Γραφών και εις τας διαλέξεις και διδασκαλίας, διά μέσου των οποίων πολλούς εις θεογνωσία και μετά­νοια έφερε. Τόσην δε υπερβολική φιλανθρωπία είχεν εις τους πτωχούς και δεομένους ο Χριστού μι­μητής, ώστε έγινε και εις τους άλλους τύπος και παράδειγμα φιλοπτωχείας.

Διά τούτο και με τους εν εκκλησία λόγους εδίδασκεν όλους τους Χριστια­νούς να αγαπούν μεν και να ενεργούν την αρετή αυ­τήν της φιλοπτωχείας, να απέχουν δε από την πλε­ονεξία. Δι’ αυτό διά την αιτίαν αυτήν πρώτον προσέκρουσε εις την βασίλισσαν Ευδοξίαν και εις έχθραν μετ’ αυτής κατέστη. Επειδή αυτή μεν ήρπασε τον αμπελώνα μιας χήρας Καλιτρόπης ονομαζό­μενης, η οποία εφώναζε ζητούσα το κτήμα της, ο δε Άγιος εσυμβούλευε αυτήν να μη κρατή το ξένον πράγμα, και επειδή εκείνη δεν επείθετο την ήλεγχε και εθεάτριζεν ο άγιος με το παράδειγμα της Ιεζάβελ. Όθεν η Ευδοξία αγριωθείσα ως θηρίον κατέ­βασε τον Άγιον από τον θρόνον του, το πρώτον μεν μόνη, το δεύτερον δε και διά των επισκόπων ε­κείνων, οί οποίοι ηκολούθουν περισσότερον εις τας δυναστείας και υπολήψεις των αξιωματικών αρ­χόντων, παρά εις την ευσέβειαν και εις τους θείους νόμους· έπειτα πάλιν αποκατέστη ο Άγιος εις τον θρόνον του.

Τελευταίον δε εξωρίσθη ο Άγιος εις την Κουκουσόν της Αρμενίας και εκεί υπομείνας θλίψεις πολλάς και πολλούς απίστους οδηγήσας εις την θε­ογνωσία παρέδωκε την αγίαν του ψυχήν εις χείρας Θεού εν έτει 407. Ο δε κατά πλάτος βίος του αγίου γράφει ότι μετά την από του θρόνου καταβίβασι και εξορία του θείου πατρός όσοι επίσκοποι συνήργησαν εις αυτήν, όλοι εβασανίσθησαν πρότερον εκ Θεού με δεινός και πολλάς ασθενείας και έ­πειτα απέθανον. Η δε Ευδοξία πρώτη έπαθε τας α­σθενείας αυτάς, επειδή και πρώτη αυτή παρενόμησε και έγινε πρόξενος απωλείας και εις τους επι­σκόπους. Λέγουν δε ότι μετά τον θάνατον της, διά να άποδειχθή η αδικία, την οποίαν έκαμε εις τον μέγα Χρυσόστομον, εκινείτο και έτρεμεν ο τάφος της εις διάστημα χρόνων ολοκλήρων τριακοντα-δύο. Ότε δε ανεκομίσθη το λείψανον του Αγίου εις Κωνσταντινούπολι και απετέθη, όπου τώρα είναι, τότε και ο τάφος εκείνης εστάθη και πλέον δεν έ­τρεμεν…

Δεν δύναμαι εδώ να σιωπήσω εκείνο το συμβεβηκός, το οποίον προξενεί άκρον και χωριστόν έπαινον εις τον χρυσούν αυτόν Άγιον, καθώς διη­γείται αυτό εις τον κατά πλάτος βίον αυτού ο Ανώ­νυμος Συγγραφεύς «Αδελφειός, ο επίσκοπος της εν Καππαδοκία Αραβισσού, ο πολλά δεξιωθείς εις την εξορία τον Άγιον, παρεκάλει τον Θεόν με θερμάς δεήσεις, να δείξη εις αυτόν ποίας δόξης ηξιώθη εν ουρανοίς ο θείος Χρυσόστομος. Ενώ λοιπόν προσηύχετο ο Αδελφειός ήλθεν εις έκστασι και ιδού βλέπει ένα φωτοειδή άνδρα, ο οποίος εδείκνυεν εις αυτόν όλους τους διδασκάλους και ιεράρχας και οσίους και τον χορόν όλων των δικαίων, όσοι έ­φθασαν να μεταβούν από την γην εις τους ουρα­νούς. Τότε ο Αδελφειός έβλεπεν όλους εκείνους με χαράν επιθυμών να ιδή και τον Ιωάννην. Επειδή όμως δεν τον είδεν εκεί ελυπήθη. Τότε ο φωτοειδής εκείνος είπε προς τον Αδελφειόν: διά τι ελυπήθης; Εκείνος απεκρίθη, διότι δεν είδον εις το τάγμα των ιεραρχών τον Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννην, ο δε φανείς λέγει εις αυτόν: Τον χρυσούν, λέγεις, Ιωάν­νην, το στόμα του Θεού; Εκείνον τον υπέρ άνθρωπον; Ήξευρε ότι αυτόν δεν είναι δυνατόν εις σε να ιδής, διότι αυτός ευρίσκεται εκεί όπου είναι ο θρό­νος του Δεσπότου Χριστού.

Μίαν τοιαύτην οπτασίαν είδε και ο όσιος Μάρκος ο ασκητής και ήκουσε τα ίδια λόγια, τα οποία ήκουσε και ο Αδελφειός από τον Κύπρου Επιφάνιον, ο οποίος ωδήγει αυ­τόν εις την κατ’ έκστασιν οπτασία, καθώς και αυτό ο Ανώνυμος διηγείται».

Ο Γρηγόριος ο Αλεξανδρείας εις τον βίον του Χρυσοστόμου καλεί αυτόν «της οικουμένης απάσης διδάσκαλον και φωστήρα». Ο μικρός Θεοδόσιος καλεί αυτόν «οικουμενικόν διδάσκαλον». Λέων ο σοφός εις το προς αυτόν εγκώμιον λέγει «κοινόν της οικουμένης πατέρα», και ο Ανώνυμος εις τον βίον αυτού ονομάζει «κοινόν της οικουμένης προ­μηθέα και προστάτην». Ο Θεοδώρητος παρά Φωτίω λέγει αυτόν «της Εκκλησίας στόμα και ευσέ­βειας ανθρώπων οφθαλμόν». Ο Πηλουσιώτης Ισί­δωρος λέγει περί αυτού «Ο των του Θεού απορρή­των σοφός και υποφήτης Ιωάννης, ο της εν Βυζαντίω Εκκλησίας και πάσης οφθαλμός».

Η Χείρα του Αγίου Χρυσοστόμου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους

Λόγος εγκωμιαστικός στην ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου που συνέγραψε ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

(Μεταφέρεται εδώ αποσπασματικά και σε απλούστερη απόδοση)

* …Όταν ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εκ­θρονίστηκε και στάλθηκε εξόριστος στην Κουκουσό, Αραβισσό και Πιτιούντα όλη η Εκκλησία των ορθοδόξων επένθισε. Με δάκρυα έλεγαν τα πλήθη των πιστών και μοναχών: «Συνέφερεν, ίνα ο ήλιος συσταλή ή ίνα το στόμα Ιωάννου σιωπήση».

Έκλαυσε όλη η οικουμένη, διότι έμεινε σαν πλοίο χωρίς κυβερνήτη, σαν ποίμνιο χωρίς ποιμέ­να· σαν στρατόπεδο χωρίς αρχιστράτηγο και σαν κόσμος σκοτεινός χωρίς ήλιο. Έκλαιαν οι ορφα­νοί τον πατέρα τους. Θρηνούσαν οι μαθηταί τον διδάσκαλό τους, ωδύρονταν οι πτωχοί τον προστάτη τους. Λυπόνταν οι αμαρτωλοί την ελπίδα τους, οι θλιμμένοι την παρηγοριά τους, οι άρρωστοι την επίσκεψή τους και οι διψασμένοι από λόγο Θεού, διότι στερήθηκαν τα γλυκύτατα και πάγχρυσα λό­για της διδασκαλίας του. Κοινή ήταν η συμφορά, παγκόσμιο το κακό, οικουμενική η δυστυχία.

Ο άγιος Ιννοκέντιος ο Πάπας, γράφοντας για τον Χρυσόστομο προς τον βασιλέα Αρκάδιο, λέ­γει: Όχι μόνο η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλε­ως ζημιώθηκε της καλλιρύτου εκείνου γλώσσας, αλλά και όλη η υφήλιος εχήρευσε, απολέσασα τέτοιον ένθεον άνδρα.

Έμεινε στην χηρεία αυτή και απαρηγόρητη λύπη όλη η Εκκλησία του Χριστού τριαντατρία ο­λόκληρα χρόνια.

Το 440 γίνεται η ανακομιδή και μετακομίζεται από τα Κόμανα του Πόντου στην βασιλεύουσα με τέτοια τιμή, η οποία δεν έγινε ποτέ από του αιώνος σε άλλον, ούτε πατριάρχη, ούτε βασιλέα.

Η του Χριστού Εκκλησία στολισαμένη, υπο­δέχεται σήμερα από την εξορία το ζωομύριστο και θαυματουργικώτατο σώμα του φωστήρος της Χρυ­σοστόμου και εορτάζει χαρμόσυνα την ένδοξη ανα­κομιδή και μετακομιδή και υποδοχή του λειψάνου του διδασκάλου της οικουμένης.

Και αυτό με κάθε δίκαιο, γιατί, πώς δεν έπρεπε να χαρή, σήμερα, όλη η Εκκλησία του Χριστού σε ένα καιρό, όπου βλέπει ότι στο λείψανο του Χρυσο­στόμου μεταβλήθηκαν όλοι οι νόμοι της φύσεως και ενεργήθηκαν μόνον οι νόμοι της Χάριτος; Ότι σώ­μα νεκρόν, όταν θέλη, κινείται, και, όταν θέλη, μέ­νει ακίνητον; Ότι σώμα, ενταφιασμένο πριν 33 χρόνια, ανακομίζεται σώο και αδιάλυτο με την ο­λοκληρία όλων των μελών και μερών του;…

Πώς δεν έπρεπε να χαρή, σήμερα, όταν είδε το σώμα του Χρυσορρήμονος να ευρίσκεται μεν στην γη σε διά­στημα τόσων χρόνων, έπειτα να ανακομίζεται λαμ­πρό και κροκοειδές στο χρώμα; Ευωδέστατο στην ο­σμή, υπερνικών όλα τα αρώματα της γης; Και έχων όλα τα άλλα ουσιώδη και συστατικά γνωρίσματα της αγιότητας; Πώς δεν έπρεπε να χαρή, όταν είδε το λείψανον του Ιωάννου, να γιατρεύη κουτσούς, να ανορθώνη παραλυτικούς, να φωτίζη τυφλούς;…. Πώς δεν ήταν δίκαιο να χαρή όλος ο κόσμος, βλέποντας ένα νεκρό σώμα να έχη εξουσία κατά των στοιχείων; κατά γης και θαλάσσης και του αέρος; Να σηκώνη άνεμους από την θάλασσα, να σχίζη σε ρήγματα την γη, να κάμνη τα πλοία να κλίνουν από μόνα τους, σαν να ήταν λογικά και έμψυχα, για να τον υποδεχθούν; Και, έπειτα, να τα διευθύνη αυτά σε όποιο τόπο θέλει; Καί για να πω το μεγαλύτερο και θαυμαστότερο, πώς δεν έπρεπε να χαρή σήμερα όλη η Εκκλησία του Χριστού, όταν είδε να ανοίξουν εκείνα τα άψυ­χα χείλη; Και όταν άκουσε να βγαίνη φωνή ζωντα­νή και έναρθρος από το προ 33 χρόνων νενεκρωμένο στόμα του Χρυσοστόμου; Και να πη «ειρήνη πάσιν;». Όντως «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών; Σύ ει ο Θεός, ο ποιών θαυμάσια μόνος» (Ψαλμ. 76, 13)….

Λοιπόν πώς έγινε τέχνη χωρίς τον τεχνίτη; Πώς ακολούθησε έργο και αποτέλεσμα χωρίς τον ποιητή; Πώς η λύρα και ο αυλός ήχησαν, χωρίς να τα κρούση ο λυρωδός και ο αυλητής; Και μάλιστα, όταν και ο αυλός και η λύρα ήταν διεφθαρμένα; Θαυμάσια τα έργα σου Κύριε! Η αιτία όλη, η ποιη­τική αυτού στάθηκε θεία και υπερφυσική! Και ο τε­χνίτης του έργου αυτού ήταν αυτό το Πνεύμα το Αγιονί…

Ώστε, αν και το λείψανο του Χρυσοστόμου ή­ταν κατά φύση νεκρό και ακίνητο και άφωνον, αλ­λά κατά χάριν ήτο ζωντανόν και δι’ αυτό εκίνησε την γλώσσα του και ελάλησε: «δίκαιοι εις τον αιώ­να ζώσι».

Πρέπει σήμερα να ευφρανθούν οι ορθόδοξοι διότι βλέπουν τον αγιώτατον πατριάρχην Πρόκλον και τον ευσεβέστατον βασιλέα Θεοδόσιον, πως ση­κώνουν με πολλή ευλάβεια το πανσεβάσμιο λείψα­νο του Χρυσοστόμου και το εμβάζουν μόνοι οι δύο μέσα στο άγιο βήμα και το εναποθέτουν υπό κάτω του θυσιαστηρίου και της αγίας Τραπέζης… Ίδετε θαυμάσια, με τα οποία, ο θαυμαστός Θεός εδόξασε εμεγάλυνε και εθαυμάστωσε το λείψανον του αγίου Χρυσοστόμου;…

Δι’ αυτό, λοιπόν, ας χαρούμε και εμείς πνευματικώς σήμερα. Ας εύφημήσουμε με ύμνους και ωδές πνευματικές τον μέγα Χρυσόστομο! Ας προσκυνή­σουμε νοερά το πάνσεπτό του λείψανο για να λά­βουμε και την χάρη του Αγίου Πνεύματος, η οποία δίδεται και αόρατα ως αόρατη και απεριόριστη….

Με ποιο όνομα ιερό και άγιο να ονομάσουμε τον Χρυσόστομο και να μη αρμόζη σε αυτόν; Να τον ο­νομάσουμε άγγελο; Και του πρέπει, διότι αυτός έζη­σε στα αλήθεια μια ζωή ισάγγελη, με χαυμενίες, α­γρυπνίες, προσευχές και ασκήσεις υπερφυσικές…

Προ του θανάτου του τρεις ολόκληρους μήνες δεν έφαγε ολότελα ανθρώπινο φαγητό, ως άσαρκος και άυλος μέχρις ότου ετελεύτησε. Βάστασε με μό­νην εκείνη την άφθαρτη τροφή, που του έδωσαν και έφαγε οι ιεροί Απόστολοι, καθώς μαρτυρούν όλοι οι συγγραφείς του βίου του….

Να τον ονομάσουμε Απόστολον; Και μάλιστα, διότι αυτός με την πάγχρυση διδασκαλία του εσαγηνευσε πολλά έθνη και τα έφερε στην πίστη του Χρι­στού. Δι’ αυτό και οι θείοι Απόστολοι εφάνησαν οφθαλμοφανώς εις αυτόν, ως ισαπόστολο, τόσες και τόσες φορές, ο Πέτρος και Ιωάννης δύο φορές…. Ο Παύλος στην Κων/πολι, όταν του ομιλούσε μυ­στικά στα αυτιά, ερμηνεύοντας τις επιστολές του, και όταν αισθητά τον εφίλησε, ευχαριστώντας αυ­τόν, αφού τα ερμήνευσε….

Να τον ονομάσουμε Προφήτην; Ναι, και αυτό το όνομα το απέκτησε διά των έργων… Επροφήτευσε στον άγιο Επιφάνιο πως δεν θέλει φθάσει να πάη στον θρόνο του…, αλλά και όταν εξωρίζονταν, περνώντας από την Νίκαια προφήτευσε στον πατέ­ρα του βασιλιά Μαυρίκιου, που ήταν άτεκνος, ότι έχει να γέννηση γιο που μέλλει να γίνη βασιλιάς, πως έχει να αμαρτήση, πλήν θέλει πάλιν μετανοή­σει και θέλει αξιωθεί της σωτηρίας, καθώς έτσι και τα πράγματα ακολούθησαν.

Να τον ονομάσουμε μάρτυρα; Ναι και του αρμό­ζει, επειδή εκτός από τις ασθένειες της υδρωπικίας, των πυρετών και της παντοτινής στομαχαλγίας, που έπασχε ο Τρισμακάριστος, έλαβε και πολλά βάσανα και μαρτύρια στις εξορίες του….

Διά αυτό και στον καιρό του θανάτου του, ήλ­θαν οι άγιοι μάρτυρες Βασιλίσκος ο ιερομάρτυς και Λουκιανός και τον προσκάλεσαν, για να έλθη στα ουράνια να συγκατοική με αυτούς ως συναθλη­τής.

Να τον ονομάσουμε Ιεράρχη και διδάσκαλο της Εκκλησίας; Ναι, βεβαιότατα! Θέλετε να το καταλά­βετε; Ακούσατε την φοβερή οπτασία που είδε ο επί­σκοπος της Αραβισσού Αδελφειός.

Αυτός έχοντας πολλή αγάπη να μάθη για τον ά­γιο Χρυσόστομο ποια δόξα αξιώθηκε να λάβη από τον Θεό στους ουρανούς, και παρακαλώντας συχνά γι’ αυτό τον Κύριο ήλθε σε έκσταση και είδε ένα ωραιότατο άνδρα που του έδειξε σε τόπο λαμπρό ό­λους τους πατέρες και διδασκάλους· αλλά δεν είδε ανάμεσά τους τον Ιωάννη! Και λυπήθηκε κατάκαρδα. Τότε άκουσε φωνή αγγέλου που του είπε: « Ιωάννην τον της μετανοίας λέγεις; Άνθρωπος, που εί­ναι με σώμα, εκείνον να δει δεν μπορεί! διότι παρί­σταται εκεί, όπου ο θρόνος ο Δεσποτικός». Την ί­δια οπτασία είδε και ο άγιος Μάρκος ο ασκητής.

Να τον ονομάσουμε ρήτορα και εξηγητή των Θείων Γραφών;… Ο ρήτορας Λιβάνιος μπροστά στον Ιουλιανό τον παραβάτη, καίτοι εχθρός της πί­στεως, εκήρυξε ότι ο Ιωάννης υπερβαίνει στην ρη­τορική και την σοφία και τον Δημοσθένη, και τον Πλάτωνα.

Στην εξήγηση πάλι των Γραφών υπερέβαινε και αυτόν τον μέγα Θεολόγον Γρηγόριον. Ο βασι­λεύς Θεοδόσιος ο μέγας, παρεκάλεσε τον Γρηγόριο τον Θεολόγο να εξηγήση το ιερό Ευαγγέλιο, και το επεχείρησε. Παρακαλώντας τον Θεό να τον πλη­ροφορήση αν η εξήγηση του είναι ορθή, άκουσε από τον Θεό την εξής φωνή: «Ούτε σε σένα, ούτε σε κάποιον άλλο το χάρισμα αυτό έχει δοθεί παρά στον Ιωάννη της Αντιοχείας». Ο δε άγιος Πρόκλος ο Πατριάρχης, έλεγε: «Έτσι είμαι εγώ προς τον μα­κάριο Ιωάννη, όπως ακριβώς πηγή προς θάλασσα και ρυάκι προς ποταμό».

Γι’ αυτό και σε κάθε διδαχή που έκαμνε ο Άγιος, οι άνθρωποι που άκουγαν, μη υποφέροντας την χαρά, κτυπούσαν πολλές φορές, κάτω από τον άμβωνα, όλοι με συμφωνία τα χέρια τους.

Σε ένα μόνο καιρό, που γινόταν λιτανεία στην Κων/πολη, εκ του προχείρου έκαμε 18 λόγους στο δρόμο το πάγχρυσο εκείνο στόμα! Τόση ευκολία εί­χε στο να ομιλή.

Να ονομάσουμε τον Χρυσόστομο φίλο γνήσιο της Θεοτόκου; Ναι, και αυτό το αξιώθηκε! Ευρι­σκόμενος ο Άγιος για την ασθένειά του έξω από την Κων/λη, εκεί που προσευχόταν κατά το μεσονύ­κτιο, είδε ξύπνιος την Κυρία Θεοτόκο, η οποία ήλ­θε προς αυτόν με άπειρο φως και έχοντας τριγύρω της πλήθος από άνδρες και γυναίκες του είπε αυτά με φωνή χαριέστατη: «Ιωάννη, του εμού θεράπων Υιού και Θεού, καλά αγωνίστηκες τον αγώνα της α­σκήσεως, καλά εποίμανας το λογικόν ποίμνιον, αλ­λά ανδρίζου ακόμη και κραταιού. Διότι ιδού και μαρτυρικός σε αναμένει δρόμος και αθλητικό σε πε­ριμένει στάδιο διά ποικίλων πόνων και πειρασμών, για να καταστή φανερή η δοκιμασία σου και στη γη και τον ουρανό…. Ας αγαλλιασθή λοιπόν και ας χαρή το πνεύμα σου, διότι σε έχει αποταμιευθεί και χαρά στους ουρανούς, ανάλογα με τις θλίψεις σου».

Επίσης και η θαυμαστή οπτασία που είδε ο ά­γιος Κύριλλος ο Αλεξανδρείας.

Ο θειος του πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφι­λος είχε εχθρόν τον άγιο Χρυσόστομο…

Βλέπει μία φορά σε όραμα την Κυρία Θεοτόκο, μαζί και τον άγιο Χρυσόστομο, να συνομιλούν μετα­ξύ τους σε ένα πάμφωτο και ωραιότατο τόπο. Βλέ­ποντας τους, όμως, επιθυμούσε και εζητούσε να πάη κοντά και αυτός αλλά ο θείος Χρυσόστομος τον επιτιμούσε και τον εμπόδιζε. Τότε, ακούει φω­νή από την Θεοτόκο, που έλεγε προς τον Χρυσόστο­μο αυτά: Συγχώρησε τον χάριν εμού (για χάρι δική μου), διότι πολλά επάσχισε, εκοπίασε για εμένα, καταντροπιάσας τον υβριστή Νεστόριο, και εμένα Θε­οτόκο με ανακήρυξε. Από άγνοια την άσχημη για σένα υπόληψη – γνώμη εσχημάτισε και θα φανέρω­ση αυτήν, που απέκτησε με επίγνωση.

Μετά από αυτό το όραμα ο άγιος Κύριλλος, έ­γινε μεγάλος φίλος του Χρυσοστόμου, επαινώντας αυτόν και συνέγραψε πρόχειρα και τον βίον Του.

Τι άλλο θέλετε να ονομάσουμε τον Χρυσόστομο; Θαυματουργόν; Ναι διότι τόσο πλούσια του εδόθη το χάρισμα των θαυμάτων, ώστε όλοι τον επωνόμιζαν «Ιωάννην τον θαυματουργόν».

Να τον ονομάσουμε ελεήμονα; Και βέβαια, για την υπερβολική του ευσπλαγχνία προς τους πτω­χούς τον ωνόμαζαν όλοι «Ιωάννης ο της ελεημο­σύνης».

Να τον ονομάσουμε κήρυκα της μετανοίας; Και ποιος μπορεί να το αρνηθή! Τέτοια δύναμη είχε ο λόγος του στο να τραβά τους αμαρτωλούς σε μετά­νοια, ώστε έφθανε μόνο να ακούση κάποιος την δι­δαχή του για να μετανοήση και αλλάξη ζωή!…. Δί­καια λοιπόν από όλους ωνομαζόταν «Ιωάννης ο της μετανοίας»….

Αδελφοί, μας λέγει ο άγιος Νικόδημος, οι εορ­τές των αγίων δεν γίνονται για άλλο λόγο παρά για να συναχθούν σε αυτές οι Χριστιανοί, να ακούσουν τα κατορθώματα των Αγίων που εορτάζουν και να τα μιμηθούν και αυτοί, όσο τους είναι δυνατόν, και έτσι να λάβουν στην ψυχή τους ευλάβεια και στην ζωή τους διόρθωση και ακρίβεια. Έτσι μάς διδά­σκει η πάγχρυση γλώσσα του Χρυσοστόμου: «Ε­ορτή είναι επίδειξις έργων αγαθών, ψυχής ευλά­βεια, πολιτείας ακρίβεια».

Και εμείς ας μιμηθούμε, κατά το δυνατόν μας, και τα έργα του Χρυσοστόμου και ας ακούσουμε τις χρυσές διδασκαλίες που μάς κάμνει. Ας μετανοούμε κάθε μέρα στον Θεό για τα σφάλματα που κά­νουμε με το έργο, με το λόγο και με τον λογισμό, και ας πάρουμε σταθερή απόφαση, για να μη πράξουμε ξανά την αμαρτία, επειδή αυτή είναι η αλη­θινή μετάνοια. Έτσι μάς διδάσκει ο Χρυσόστομος: «Είναι δε μετάνοια το να μη κάνης τα ίδια…, πρέπει λοιπόν να απομακρύνεσαι και στην πράξη και στην γνώμη που αποτολμήθηκαν…. Παραδείγματος χά­ρη: άρπαξες και πλεονέκτησες; Απομακρύνσου από την αρπαγή και βάλε στο τραύμα ελεημοσύνη. Πόρνευσες; Απομακρύνσου από την πορνεία και βάλε στο έλκος αγνεία. Κακολόγησες τον αδελφό και έβλαψες; Σταμάτησε κατηγορώντας, και βάλε σωφροσύνη……

Ας έχουμε υπομονή σε όλες τις θλίψεις που μάς έρχονται είτε από τους δαίμονες, είτε από τους ανθρώπους είτε και από φυσική ασθένεια του σώ­ματος, και ας ευχαριστούμε πάντοτε τον Θεό σε ό­σα μάς ακολουθούν είτε καλά, είτε κακά. Διότι και ο άγιος Χρυσόστομος υπέμεινε μετά χαράς τις εξο­ρίες, τις οποίες του έκαμαν, και σε όλα ευχαριστού­σε τον Θεό, συνηθίζοντας να λέγη πάντοτε αυτό το αξιομνημόνευτο λόγιο: «Δόξα τω Θεώ πάντων ένε­κεν” ου γαρ παύσομαι τούτο επιλέγων αεί επί πάσί μοι τοις συμβαίνουσιν». Και αυτόν τον λόγο αφού είπε τελευταίο, παρέδωσε την αγία του ψυχή.

Ας αγωνιζόμαστε να είμαστε παρθένοι και σώ­φρονες όχι μόνο κατά το σώμα, αλλά και κατά την ψυχή, μη αφήνοντες το νου μας να γλυκαίνεται στους αισχρούς και σαρκικούς λογισμούς… Διότι πολλές φορές παρθενεύει κάποιος με το σώμα, αλ­λά με την ψυχή και τους λογισμούς πορνεύει και μοιχεύει….

Ας μισήσουμε από καρδιάς την φιλαργυρία και ασπλαγχνία, διότι αυτή κάμνει εκείνους που είναι υποδουλομένοι σε αυτήν, ούτε να βλέπουν, ούτε να ακούν ούτε συνείδηση να έχουν, ούτε την σωτηρία τους να ζητούν….

Ας μισήσουμε την υπερηφάνεια και ας έχουμε την ταπείνωση στην ψυχή μας, διότι χωρίς την τα­πείνωση είναι αδύνατον να σωθούμε, κατά τον Χρυσόστομον, λέγοντα: «Τίποτε δεν είναι ίσον με την ταπεινοφροσύνη…., διότι δεν είναι δυνατόν να σωθή κάποιος χωρίς της ταπεινοφροσύνης».

Και επάνω σε όλα, ας σπουδάσουμε να έχουμε την αγάπη προς τους αδελφούς μας, διότι η αγάπη είναι το κεφάλαιο όλων των αγαθών! Χωρίς την α­γάπη όλες οι αρετές είναι μάταιες….

Πρόσδεξαι, σε παρακαλούμε, το παρόν ευτελές εγκώμιον, όπως προσεδέχθη ο Κύριος της χήρας τα δύο λεπτά… Και εις μεν την παρούσα ζωή φύλαττε μας από κάθε βλάβη των ορατών και αορά­των εχθρών, εις δε την μέλλουσα αξίωσέ μας της ουρανίου βασιλείας διά των πρεσβειών σου, με την Χάρι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, εις τον Ο­ποίον υπάρχει η δόξα και το κράτος συν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι εις τους αιώνας. Αμήν.

* * *

Τον τρισμακάριστον και παμμακάριστον άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον διάφοροι Πατέρες, τον ωνόμασαν:

«Το νέον σκεύος της εκλογής».

«Ο μέγας της οικουμένης διδάσκαλος».

«Ο τρισμακάριστος άνθρωπος».

«Ο της Εκκλησίας διδάσκαλος».

«Ο νέος Ιωάννης ο Θεολόγος».

«Ο της Εκκλησίας φωστήρ και ποιμήν……

«Ο της θείας ευσπλαγχνίας μιμητής και εγγυη­τής».

«Ο αληθής του Θεού άνθρωπος και γνήσιος κήρυξ της μετανοίας».

«Το στόμα του Χριστού και στόμα του Παύ­λου»· και κατά τον συλλογισμόν και το κοινόν από­φθεγμα, που λέγει: «Εάν το στόμα του Χριστού είναι το στόμα του Παύλου, το στόμα του Χρυσοστόμου εί­ναι Χριστού και Παύλου». Και κατά τον άγιο Νικόδημον τον Αγιορείτην ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσό­στομος «είναι ο διδάσκαλος των διδασκάλων».

www.impantokratoros.gr

πρόταση αντί των προγραμμάτων σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

η θεολογία του και η σημασία αυτης

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, η θεολογία του και η σημασία...

0
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, η θεολογία του και η σημασία αυτης. ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ     Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου                                                  ...