Ορθοδοξία

Αρχική Ορθοδοξία Σελίδα 2

Ἡ δόξα μὲ δαγκώνει (Άγιος Συμεών ο Ν. Θεολόγος)

 Ἡ δόξα μὲ δαγκώνει (Άγιος Συμεών ο Ν. Θεολόγος)

Νήψη

Η ΔΟΞΑ μὲ δαγκώνει, κενή, μάταιη
τὰ δόντια της ἔμπηξε στὴν καρδιά μου,
κι ὅταν ἦρθαν τ’ ἄγρια σκυλιά, τὸ πλῆθος τὰ θηρία,
μὲ βρῆκαν νὰ κείτομαι καὶ μὲ κατασπάραξαν.
Ἡ τρυφὴ κι ὁ ἔπαινος τὸν μυελὸ καὶ τὰ νεῦρα μου
διέσπασαν, τῆς ψυχῆς τὴ δύναμη καὶ προθυμία.
Ὅσα μοῦ ἀφαίρεσαν, ἀλίμονο, πῶς νὰ τὰ γράψω ὅλα;
Ἀντὶ γι’ αὐτὰ μοῦ ‘βαλαν νἄχω ληστὲς
τὴν οἴηση καὶ τὸν ὄκνο, τὴν ἡδονὴ καὶ τὴ μέριμνα
πῶς ν’ ἀρέσω στοὺς ἄλλους,
στ’ ἀντίθετα μ’ ἔσυραν καὶ μὲ διαμέλισαν.
Ἄλλοι τὴ σωφροσύνη παινεύοντας, τὴ νηφαλιότητά μου,
ἄλλοι τὰ ἔργα μου, νεκρὸ μὲ κατάφεραν,
οἴηση, τὸ παράδοξο πρᾶγμα, τὴ μεγάλη ἀπορία, σὲ μένα ἔσπειραν, τὸν καταβρωμισμένο.
Γιατὶ πῶς, ἐξήγησε, πῶς δὲν εἶναι ν’ ἀπορεῖ κανείς,
πῶς δὲν εἶναι ἀξιολύπητο τελείως,
τόσα πάθη ξαφνικὰ μοῦ ἐπιτέθηκαν,
μὲ κατάφεραν νεκρό, ἀπ’ ὅλες τὶς ἀρετὲς γυμνό,
πάλι ἔχασα τὸν ἑαυτό μου, τὸν λησμόνησα, ἀπ’ ὅσα ἔγιναν
δὲν κατάλαβα τίποτα, ἀλλὰ ἔχω οἴηση, πὼς εἶμαι ὁ μεγαλύτερος ὅλων ἀπαθής, ἅγιος, σοφὸς θεολόγος,
δίκαιο εἶναι κι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ μὲ τιμοῦν,
ἀλλὰ καὶ νὰ μ’ ἐπαινοῦν, γιατὶ ἀξίζω ἐπαίνους
προσκαλῶ κάθε ἄνθρωπο καὶ νομίζω πὼς τιμὴ συγκεντρώνω,
ὅσο ἔρχονται καὶ μαζεύονται, τόσο καμαρώνω
κι ὅλο κοιτάζω δεξιὰ ἀριστερά, μήπως ἔγινε κάποιος καὶ λείπει,
δὲν ἦρθε, δὲ μὲ θαύμασε,
κι ἂν τυχὸν βρεθεῖ κανεὶς νὰ μὲ ξέχασε,
ἔχω κακία, τὸν κατηγορῶ, τὸν διασύρω,
νὰ τὸ μάθει κι ὁ ἴδιος, νὰ τὸν πτοήσει ὁ ψόγος
καὶ νὰ ‘ρθεῖ, νὰ προσφωνήσει, νὰ δείξει ὑποταγή,
ὅτι κι αὐτὸς ἀνάγκη ἔχει τὴν εὐχὴ καὶ τὴ φιλία μου. …
 
 Μή μ’ ἀφήσεις, Χριστέ, νὰ πλανιέμαι στὸ μέσο τοῦ κόσμου,
Ἐσένα μόνο ἀγαπάω χωρὶς ποτὲ νὰ Σ’ ἀγάπησα
καὶ μόνη ἐλπίδα ἔχω τὶς δικές Σου ἐντολὲς νὰ φυλάω,
ἂν κι ὁλόκληρος στὰ πάθη βρίσκομαι καὶ δὲν Σ’ ἔχω γνωρίσει καλά.
Γιατὶ ποιός, ἂν Σ’ ἀγάπησε, ἔχει ἀνάγκη τὴ δόξα τοῦ κόσμου;
Ποιός, ἂν Σ’ ἀγάπησε, θέλει κάτι ἄλλο ἀπὸ Σένα τὸν ἴδιο;
Θὰ προσκαλέσει αὐτὸς τοὺς πάντες ἢ μερικοὺς θὰ κολακέψει,
ἢ θὰ φροντίσει νὰ γίνει φίλος καθενός;
Ὅσοι εἶναι δοῦλοι Σου πραγματικοὶ δὲν ἔκαναν τέτοια, οὔτε ἕνας.
Γι’ αὐτὸ ἔχω θλίψη καὶ λύπη, Θεέ μου,
ὅτι βλέπω σ’ αὐτά δουλωμένο τὸν ἑαυτό μου,
καὶ δὲν μπορῶ νὰ τὸ νοιώσω καλά, οὔτε νὰ ταπεινωθῶ,
τὴ δική Σου δόξα τὴ μόνη ἀληθινὴ δὲν θέλω.
 
[Ὕμνος ΙΒ’, στ. 69-101, 117-129]

Σχόλιο Χ.Β. (ορθοπραξία)

Πόσο αγαπούσε τον άγιο Συμεών ο άγιος πνευματικός μου… Πόσες εκδόσεις για τον άγιο Συμεών και πόσος ο κόπος…

Τέτοιες μέρες πάντα έρχονται στον νου και οι δύο…



Ἐπιλογὴ – μετάφραση : Γ. Βαλσάμης


Πηγή: Αηδόνι

Εξαιρετική ομιλία του π. Σεραφείμ Ζήση – «Ένας άγιος Iερομόναχος εναντίον δύο Πατριαρχών».

Εξαιρετική ομιλία του π. Σεραφείμ Ζήση – «Ένας άγιος Iερομόναχος εναντίον δύο Πατριαρχών».

Γρηγόριος Παλαμάς - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr

 


Μία άκρως επίκαιρη και σημαντική ομιλία του Μοναχού Σεραφείμ Ζήση για τους αγώνες του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όταν ήταν ακόμη Ιερομόναχος, εναντίον δύο αιρετιζόντων Πατριαρχών που δεν είχαν ακόμη καταδικαστεί για τις αιρέσεις που διακήρυτταν.

Παράδειγμά μας πρέπει να είναι η ζωή των Αγίων και όχι αυτά που μας παραγγέλλουν «Επίσκοποι»-πρότυπα που ανέκαθεν κυνηγούσαν τους Αγίους.

-https://www.youtube.com/watch?v=_y9s9usyU_Y

Katihisis

Το είδα: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Γέρων Φιλόθεος (Ηγούμενος Μονής Καρακάλλου): [απομαγνητοφώνηση] το σκηνικό με τα «εμβόλια» είναι «οργανωμένο από τις σκοτεινές δυνάμεις με απώτερο στόχο την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Αντίχριστου».

Γέρων Φιλόθεος

Γέρων Φιλόθεος: [απομαγνητοφώνηση] το σκηνικό με τα «εμβόλια» είναι «οργανωμένο από τις σκοτεινές δυνάμεις με απώτερο στόχο την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Αντίχριστου».

Ο ηγούμενος της Μονής Καρακάλλου Αγίου Όρους - Γέροντας Φιλόθεος στην  ενορίας μας (26-10-2014) - Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου  Κορυδαλλού

 

Ασφαλώς θα είδατε το ολιγόλεπτο βίντεο όπου ομιλεί ο Ηγούμενος της Μονής Καρακάλλου του Αγίου Όρους και λέει ότι όλο αυτό το σκηνικό με τα «εμβόλια» δεν είναι καθόλου τυχαίο, αλλά οργανωμένο από τις σκοτεινές δυνάμεις με απώτερο στόχο την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Αντίχριστου. Επειδή είναι πάρα πολύ σημαντικά αυτά που λέει ο Γέροντας και επειδή σε μερικά σημεία δεν ακούγεται πολύ καθαρά, έκανα απομαγνητοφώνηση. Υπ’ όψιν ότι μέσα σε αγκύλες έχω βάλει λέξεις που εγώ τις έχω προσθέσει θεωρώντας ότι τις υπονοούσε, σαφώς, ο Γέροντας Φιλόθεος. 

πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χιρς

 

Εμείς διαισθανόμαστε ότι ερχόμενη αυτή η Πανδημία δεν ήταν τυχαία. Και μάλιστα ότι είναι κατασκευασμένη. Και ήρθε στη συνέχεια το εμβόλιο, δήθεν «για να καταστείλει την Πανδημία», αλλά διαισθανόμαστε ότι είναι όλ’ αυτά κατευθυνόμενα, τεχνητά, προκειμένου να πετύχουν αυτό που θέλουν, τον σπουδαιότερο σκοπό τους. Και βλέπουμε ότι με τον τρόπο που τώρα φέρνουνε το εμβόλιο έχουν απώτερο σκοπό οι σκοτεινές δυνάμεις. Γιατί είμαστε προετοιμασμένοι και από την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού, [αλλά] είμαστε [προειδοποιημένοι και] από τους αποστολικούς ακόμη Πατέρες που μιλούν για τις ημέρες του Αντιχρίστου.

Και βλέπουμε [ότι] αυτά είναι ένας τέτοιος σκοπός προκειμένου –πότε θα είναι αυτό δεν ξέρουμε– να φέρουν [=να καταστήσουν] εύκολο τη σπουδαιότερη [επιδίωξη] που θέλουν να πετύχουν: Το μελλοντικό Σφράγισμα. Και από τώρα αυτοί προετοιμάζουνε όλα αυτά. Γι’ αυτό και βλέπουμε με τι δικτατορικό τρόπο προσπαθούν [να προωθήσουν] το εμβόλιο! Με τι πλύση εγκεφάλου από τα Μέσα [Μαζικής Ενημέρωσης και] από τα διαδίκτυα! Και ξέρουμε ότι χρυσοπληρώνουνε τους δημοσιογράφους, τα κανάλια και όλα αυτά.

Δεν μας φαίνεται [πιστευτός] αυτός ο τρόπος που κόπτονται σήμερα για την Δημοκρατία, κόπτονται σήμερα για τα δικαιώματα του ανθρώπου, κόπτονται σήμερα για τόσα πράγματα! Πως ταιριάζουν αυτά; Με την πρόφαση βέβαια, δήθεν, της πανδημίας την οποία αναπαράγουν! Να, ήδη τώρα λένε για το μικρόβιο [του κορωνοϊού] ότι [το φθινόπωρο] θα ’ρθει με δυνατότερη έμφαση ώστε να μπορέσουν να επηρεάσουν και τον υπόλοιπο λαό! Όλ’ αυτά όμως μας προβληματίζουν και μας βάζουν –και δικαιολογημένα, βέβαια– [σε υποψίες]. Και γι’ αυτό βλέπουμε, πίσω, του Διαβόλου την ενέργεια μέσα απ’ αυτά. Πώς με τέτοιο τρόπο, παγκοσμίως, έχουν καταφέρει τα σκοτεινά αυτά κέντρα που υπάρχουνε… με τέτοια μεθοδικότητα!…

Ελπίζουμε στον φωτισμό του Θεού και στην καλοπροαίρετη διάθεση πολλών Χριστιανών και νοήμονων ανθρώπων που το βλέπουν αυτό [και] αντιστέκονται και διαισθάνονται ότι κάτι συμβαίνει πίσω από όλα αυτά. Και όπως βλέπετε, πολλά πράγματα θα φανερωθούνε, θα τα φανερώσει η Χάρις του Θεού. Γι’ αυτό πονούμε και ανησυχούμε που βλέπουμε αυτήν την κατάσταση τώρα και παρακαλούμε τη Χάρη του Θεού [και] την Παναγία να φυλάξει το λαό της, το λαό του Θεού.

Τρελο-γιάννης

 

Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος θεωρεί προκαθήμενό του τον.. αιρεσιάρχη πάπα !! (βίντεο)

Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος θεωρεί προκαθήμενό του τον.. αιρεσιάρχη πάπα !! (βίντεο)

Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος θεωρεί προκαθήμενό του τον.. αιρεσιάρχη πάπα !! (βίντεο)

 

Μετά την ψευδοσύνοδο της Κρήτης οι οικουμενιστές ζεσταίνουν τις μηχανές για την πολυπόθητη ένωσή τους με τον αιρεσιάρχη πάπα. Σήμερα ακούστηκαν απίστευτα πράγματα, ανείπωτες βλασφημίες από το στόμα του νέου Μητροπολίτη Ιταλίας Πολύκαρπου μετά την συνάντηση που είχε στο Βατικανό με τον πάπα.

Ιδού τι δήλωσε σύμφωνα με το vaticanews.

 

«Η συνάντηση με τον Πάπα Φραγκίσκο πήγε πολύ καλά. Ήταν μια πολύ εγκάρδια συνάντηση ενός υιού με τον αγαπημένο του πατέρα, μια συνάντηση ενός επισκόπου με τον προκαθήμενο και πατριάρχη του. Ο Άγιος Πατέρας έχει μεγάλη, γνήσια καρδιά. Τον ευχαρίστησα για το ενθαρρυντικό μήνυμα που μου έστειλε για την ενθρόνισή μου. Ζήτησα πάλι, και αυτήν την φορά στην Ιταλία ως επίσκοπος, την παπική ευλογία του για το έργο μου, και τον διαβεβαίωσα για τις θερμές μου προσευχές να του δώσει ο Θεός πολλά χρόνια σωματικής και πνευματικής υγείας για το καλό της παγκόσμιας (universal) Εκκλησίας και επίσης για το καλό του κάθε ανθρώπου καλής θελήσεως, για τον οποίο ο Άγιος Πατέρας έχει ιδιαίτερη ευαισθησία

Σε άλλο σημείο ανέφερε:

«Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι ότι η εγγύτητα, οι χειρονομίες, οι πρωτοβουλίες του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου είναι γνήσιες και μακριά από οποιαδήποτε κοσμική άποψη ή απόπειρα εντυπωσιασμού. Είναι δύο άνθρωποι που έχουν τις ίδιες σκέψεις και ευαισθησίες, που γνωρίζουν ότι πρέπει να ενεργούν μαζί για το καλό της ταραγμένης ανθρωπότητας, και πρόσφατα ακόμη πιο ταραγμένης από την υγειονομική κρίση και την οικονομική κρίση που προκάλεσε η πανδημία του κορωνοϊού. Το ταξίδι των Καθολικών και των Ορθόδοξων προς την πλήρη ενότητα βρίσκεται στο σωστό δρόμο υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και κινείται προς την γραμμή του τερματισμού. Πιστεύω ότι ο στόχος αυτός έχει ήδη επιτευχθεί στο επίπεδο των πιστών, και αυτό είναι πιο σημαντικό από ό, τι σε θεσμικό επίπεδο

Και για κερασάκι στην τούρτα δείτε αδέλφια τι είπε στο τέλος, απαντώντας στο ερώτημα για το τι θα μπορούσε σήμερα να απειλήσει την πορεία προς την ενότητα.

«Ο σχετικισμός, η αδιαφορία, η αδράνεια, η απαισιοδοξία, η ιδέα μιας επιφανειακής ενότητας, μιας διοικητικής-θεσμικής ενότητας, ο σεκουλαρισμός, πιθανά γεωπολιτικά παίγνια: όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την ενότητα. Η Εκκλησία δεν είναι θεσμός αυτού του κόσμου, αλλά είναι το θεανθρώπινο μυστικό σώμα του Χριστού

Ε ρε γλέντια που θα ‘χουμε σε λίγο. Ο κάθε κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του. Είθε να μας ελεήσει ο Τριαδικός Θεός ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ.

Πηγή: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος θεωρεί προκαθήμενό του τον.. αιρεσιάρχη πάπα !! (βίντεο)

Η εξόντωση των Ποντίων κληρικών.

Η εξόντωση των Ποντίων κληρικών.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Η εξόντωση των Ποντίων κληρικών.

 


 

            Η τραγική επέτειος της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού τιμήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων. Κοινή ήταν η απόφαση των κοινοβουλευτικών Κομμάτων να αναληφθεί εθνική προσπάθεια για να υπάρξει διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας. Βεβαίως η προσπάθεια αυτή γίνεται εδώ και δεκαετίες, με πενιχρά αποτελέσματα. Οι Αρμένιοι, αν και λιγότεροι των Ελλήνων, αποδεικνύονται ικανότεροι τους…

            Ένας από τους κύριους στόχους της βαρβαρότητας του Κεμάλ ήταν η Ορθοδοξία. Εκκλησιές και μοναστήρια κάηκαν, γκρεμίστηκαν, πετάχτηκαν εικόνες, άλλα κειμήλια, ιερά λείψανα. Οι πιο όμορφες εκκλησιές μιάνθηκαν, με την μετατροπή τους σε τζαμιά και κάποια μοναστήρια κατάντησαν φυλακές, ή αίθουσες πολλαπλών χρήσεων…

            Ο Κεμάλ γνώριζε ότι επί 400 χρόνια ο Ορθόδοξος κλήρος κράτησε όρθια την εθνική συνείδηση. Μπορεί να χάνανε οι Έλληνες τη γλώσσα τους, αλλά μόνο όταν έχαναν τη θρησκευτική τους συνείδηση τότε γίνονταν εξωμότες. Άκουσα ο ίδιος Τούρκο καθηγητή να δηλώνει ότι ζηλεύει τους Έλληνες, που είχαν κληρικούς, οι οποίοι ήσαν ζυμωμένοι με το λαό τους και όχι μόνο του διατήρησαν την ταυτότητά, αλλά ήσαν και μπροστάρηδες, σε κάθε πρωτοποριακή πρωτοβουλία και, προ πάντων, στην Παιδεία. Αυτούς τους κληρικούς και μοναχούς εξόντωσε με ναζιστικές μεθόδους  ο Κεμάλ. Τους εξόρισε, τους βασάνισε, τους ατίμωσε, τους έσφαξε, τους εσταύρωσε, τους κρέμασε ζωντανούς, τους ξυλοφόρτωσε μέχρι θανάτου.

            Για την εξόντωση των κληρικών και μοναχών του Πόντου εκδόθηκε πρόσφατα το βιβλίο της Θεοδώρας Ιωαννίδου – Καρακουσόγλου «Η εξόντωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πόντου» (Εκδόσεις Τραπεζούς). Πρόκειται για πολύτιμο ιστορικό πόνημα, προϊόν πολύχρονου κόπου και εντατικής έρευνας στα Αρχεία του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Εστίας Νέας Σμύρνης. Το εξαίρετο αποτέλεσμα στηρίζεται  και στις μαρτυρίες, τις οποίες συγκέντρωσε η κα Ιωαννίδου από απογόνους κληρικών, που από τους Τούρκους βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν στον Πόντο.

            Στο βιβλίο αναδεικνύονται οι υπηρεσίες που προσέφεραν οι κληρικοί στον Ποντιακό Ελληνισμό κατά τη Γενοκτονία. Με αυτοθυσία προστάτευσαν αμάχους, κοντά στους άλλους Ποντίους αντιστάθηκαν στη βία του Κεμάλ, μπήκαν μπροστά στην άμυνα κατά των Τσετών. Όσοι επέζησαν ήσαν η πνευματική παρηγοριά, η ενίσχυση και ο συνεκτικός κρίκος των Ποντίων κατά την πορεία τους προς την εξορία και στη νέα τους κατοίκηση.

            Μέσα στις δεκάδες περιπτώσεις, που αναφέρονται στο βιβλίο αναφέρω μόνο μία, την περίπτωση του παπά Στέφανου, ιερέα της Αργυρούπολης. Ήταν χήρος με τέσσερα παιδιά. Όταν το χωριό αποφάσισε να εξοριστεί πηγαίνοντας προς τη Γεωργία, ο  ίδιος λειτούργησε για τελευταία φορά, με  παρόν όλο το χωριό. Όταν τέλειωσε τον περίμεναν απέξω οι Τούρκοι, που του έκοψαν τα δάκτυλα του δεξιού του χεριού, για να μην ξαναλειτουργήσει… Ακρωτηριασμένος έφτασε στην Ελλάδα και ο Θεός τον βοήθησε, παρά την αναπηρία του, να μείνει σε όλο το υπόλοιπο της ζωής του εφημέριος στα Αμάραντα και σε άλλα χωριά του Κιλκίς… Αιωνία η μνήμη όλων των Ποντίων, κλήρου και λαού, που υπέστησαν τη Γενοκτονία των Τούρκων.-

 

Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ

Από πού προήλθε ο κορωνοϊός: Ποιος άνοιξε το κουτί της Πανδώρας; Η Φύση ή κάποιο εργαστήριο; (Μέρος πρώτο)

Από πού προήλθε ο κορωνοϊός

Από πού προήλθε ο κορωνοϊός: Ποιος άνοιξε το κουτί της Πανδώρας; Η Φύση ή κάποιο εργαστήριο; (Μέρος 1ο)


Συγγραφέας: Nicholas Wade, 5η Μαΐου, 2021

Ο Nicholas Wade είναι συντάκτης και συγγραφέας επιστημονικών άρθρων και έχει αρθρογραφήσει στα γνωστά έντυπα Nature, Science, New York Times…


Η επιδημία του κορωνοϊού έχει μέχρι στιγμής στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από τρία εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Η προέλευση του ιού όμως παραμένει ένα μυστήριο παρόλο που χάθηκαν άδικα τόσες ζωές και καταστράφηκαν τόσες οικονομίες χωρών. Οι πολιτικές σκοπιμότητες των κυβερνήσεων με τη βοήθεια αρκετών επιστημόνων έχουν απλώσει ένα παχύ σκοτάδι πάνω στην εύλογη ερώτηση: «ποια είναι η προέλευση του κορωνοϊού και πώς θα αποφύγουμε μια παρόμοια καταστροφή στο μέλλον?» Στο μεταξύ, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν κάνουν τίποτα για να βοηθήσουν στη διαλεύκανση της αλήθειας. 

Για να οδηγηθούμε στην αλήθεια θα παραθέσουμε πολλά επιστημονικά στοιχεία περί του κορωνοϊού έτσι ώστε ο κάθε αναγνώστης να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Στη συνέχεια θα προσεγγίσουμε το πολύπλοκο θέμα του «ποιος φταίει» για αυτήν την ιστορία, η οποία αρχίζει από την κυβέρνηση της Κίνας και δυστυχώς επεκτείνεται πολύ πέρα από αυτήν. 

Ο ιός που προκάλεσε την πανδημία είναι επιστημονικά γνωστός ως SARS-CoV-2, για συντομία θα τον αναφέρουμε ως SARS2. Οι δύο θεωρίες προέλευσης είναι ότι ο ιός αυτός είτε προήλθε από τις νυχτερίδες είτε δημιουργήθηκε σε κάποιο εργαστήριο από ερευνητές. Είναι σημαντικό να τονιστεί εδώ ότι δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία υπέρ της μιας ή της άλλης θεωρίας μια και τα αρχεία του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan είναι σφραγισμένα από τις Κινεζικές αρχές. 

Πώς άρχισε η ιστορία: το Δεκέμβριο του 2019 οι Κινεζικές αρχές ανέφεραν ότι υπήρχαν πολλά κρούσματα κορωνοϊού τα οποία εντοπίζονταν στην «υγρή αγορά» της Wuhan. Σ’αυτήν την αγορά πωλούνται άγρια ζώα για το κρέας τους ως τροφή. Στην ίδια αγορά, το 2002, είχε αρχίσει η επιδημία του SARS1 στην οποία ένας ιός από τις νυχτερίδες πέρασε πρώτα σε μοσχογαλές και μετά στον άνθρωπο. Το 2012 ένας παρόμοιος ιός, με το όνομα MERS, δημιούργησε μια δεύτερη επιδημία κι αυτή τη φορά ο ενδιάμεσος ξενιστής δεν ήταν μοσχογαλές, αλλά καμήλες. 

Η αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος του νέου ιού έδειξε ότι ανήκει στην υπεροικογένεια των Βήτα-κορωνοϊών, όπου ανήκουν και οι προηγούμενοι ιοί SARS1 και MERS. Το γεγονός ότι η έναρξη της επιδημίας και των τριών ιών έγινε στην ίδια «υγρή αγορά» έδωσε στους ειδικούς την αφορμή να ισχυριστούν ότι ο νέος ιός προήλθε κι αυτός από τις νυχτερίδες με κάποιο ενδιάμεσο ξενιστή. Όταν όμως Κινέζοι ερευνητές βρήκαν ότι υπήρχαν κι άλλα κρούσματα μακριά από την «υγρή αγορά», η θεωρία ότι ο ιός προήλθε από τις νυχτερίδες άρχισε να χάνει το κύρος της. 

Ο κύριος λόγος για την αμφισβήτηση αυτής της θεωρίας είναι ότι στη Wuhan βρίσκεται το διάσημο Ινστιτούτο Ιολογίας, στο οποίο γίνονται εκτεταμένες έρευνες πάνω στους κορωνοϊούς. Οπότε είναι εύλογο να θεωρήσει κάποιος ότι έγινε ένα ατύχημα κι ο ιός που βρισκόταν κάτω από κάποιο μικροσκόπιο βρέθηκε ξαφνικά να προκαλεί το θάνατο σε ανυποψίαστους πολίτες. 

Εκείνη τη χρονική περίοδο, το Φεβρουάριο του 2020, όπου κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς είχε συμβεί, μια ομάδα ιολόγων δημοσίευσε στο διάσημο Ιατρικό περιοδικό Lancet μια επιστολή όπου ουσιαστικά προλάβαινε την Κοινή γνώμη λέγοντας ότι «στεκόμαστε ενωμένοι εναντίον κάθε θεωρίας συνομωσίας που θεωρεί ότι ο ιός αυτός δεν προήλθε από το ζωικό βασίλειο». Σε ποια θεωρία συνομωσίας αναφέρονταν οι ειδικοί αυτοί? Δεν υπήρχε καμιά θεωρία εκείνη την περίοδο. Πώς οι συντάκτες του Lancet επέτρεψαν μια τέτοια δημοσίευση χωρίς να έχουν απολύτως κανένα στοιχείο στα χέρια τους?

Πολύ γρήγορα αποδείχτηκε ότι την επιστολή αυτή την είχε γράψει και οργανώσει ένας κάποιος Peter Daszak, ο οποίος τότε ήταν ο πρόεδρος του οργανισμού EcoHealth Alliance of New York, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού «για την πρόληψη πανδημιών». Αυτός ο οργανισμός ήταν που έστελνε τα κονδύλια για την έρευνα στους κορωνοϊούς στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Αν λοιπόν ο ιός είχε όντως ξεφύγει από τα εργαστήρια που χρηματοδοτούσε ο Daszak, τότε η πιθανή Νομική εμπλοκή του ανθρώπου αυτού θα ήταν αναπόφευκτη. Η σχέση του Daszak με την έρευνα στους κορωνοϊούς στη  Wuhan σκοπίμως παραλείφθηκε από το έγκριτο περιοδικό Lancet, το οποίο δήλωνε στο τέλος της επιστολής ότι «ουδεμία σχέση υπάρχει μεταξύ Daszak και Wuhan».

Να σημειωθεί εδώ ότι ο Daszak είναι ιολόγος και μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Είναι επίσης μέλος της ομάδας όπου διερευνά την …προέλευση του ιού! Είναι φανερό ότι ο Daszak και η παρέα του είχαν πολλά να χάσουν αν ο ιός είχε ξεφύγει από τα εργαστήριά τους. 

Και πώς βρέθηκε -αν βρέθηκε- ο ιός αυτός στα εργαστήριά τους εξ αρχής? Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, πρέπει να ανατρέξουμε σε μια νέα «κατηγορία έρευνας» που είχε δημιουργηθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αυτή η νέα έρευνα είχε τον τίτλο “Gain of Function Research” θα την μεταφράζαμε ελεύθερα ως «έρευνα Λειτουργικού Κέρδους». Ο σκοπός της έρευνας αυτής είναι να μελετάει την πιθανότητα διαπίδυσης γονιδιακού υλικού από είδος σε είδος. «Αν ξέρουμε ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό, τότε μπορούμε να προστατευθούμε από μια τέτοια διαπίδυση». Αυτό ήταν το βασικό επιχείρημα για την ύπαρξη της νέας αυτής κατηγορίας έρευνας. 

Κάτι τέτοιο όμως δεν γινόταν στα εργαστήρια ιολόγων όπως ο Daszak. Αντί να μελετάνε πώς θα προστατεύσουν το Κοινό από μια πιθανή «διαρροή γενετικού υλικού» στον άνθρωπο, οι ιολόγοι αυτοί κατασκεύαζαν οι ίδιοι νέους ιούς και μάλιστα πολύ πιο επικίνδυνους από αυτούς που υπάρχουν στη Φύση. Θεωρούσαν μάλιστα ότι η έρευνα αυτή είναι απολύτως ασφαλής, παρότι κάθε χρόνο συμβαίνουν ατυχήματα διαρροής τέτοιων ιών από τα εργαστήρια στους ανθρώπους. 

Αν ήξερε το Κοινό για τις έρευνες αυτές τότε οι επιπτώσεις που θα είχε το κύμα αγανάκτησης του κόσμου θα ήταν τεράστιες. «Μπορεί να καταρριφθεί όλο το επιστημονικό οικοδόμημα από πάνω μέχρι κάτω» έγραφε ο Antonio Regalado στο MIT Technology Review το Μάρτιο του 2020. 

Ας δούμε όμως τη συνέχεια της ιστορίας και πώς η Κοινή γνώμη «κατευθύνθηκε» προς τη θεωρία ότι ο ιός προήλθε από τη Φύση κι όχι από κάποιο εργαστήριο, όπως αυτά στο Ινστιτούτο της Wuhan.

Μετά την πρώτη επιστολή του Daszak στο Lancet, ακολούθησε και μια δεύτερη επιστολή, αυτή τη φορά από μια άλλη ομάδα ιολόγων με επί κεφαλής τον Kristian G. Andersen από το Scripps Research Institute. Η επιστολή αυτή δημοσιεύθηκε στο Nature, ένα επίσης πολύ έγκριτο Ιατρικό έντυπο, στις 17 Μαρτίου του 2020. Αυτή η επιστολή ήταν απλά μια επιστολή, δεν ήταν δηλαδή επιστημονικό άρθρο, απλά εξέφραζε τη γνώμη των επιστημόνων αυτών. 

«Οι αναλύσεις μας δείχνουν ότι ο ιός αυτός δεν είναι κατασκεύασμα εργαστηριακό ή πειραγμένος ιός» έγραφαν οι πέντε ιολόγοι της επιστολής. Δυστυχώς, η επιστημονική εγκυρότητα της επιστολής αυτής ήταν πολύ χαμηλή. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Για να βασίσουν το επιχείρημά τους ότι «ο ιός δεν είναι κατασκευασμένος» χρησιμοποίησαν μεθόδους πολύ ξεπερασμένες. Συγκεκριμένα, προσπάθησαν να δουν αν όντως υπήρχαν στοιχεία «αντιγραφής και επικόλλησης» στο γονιδίωμα του ιού, από άλλους ιούς, πράγμα που θα έδειχνε ανθρώπινη παρέμβαση. Κάτι τέτοιο δεν βρήκανε. 

Υπάρχουν όμως νεότερες μέθοδοι ανίχνευσης γενετικών «πειραγμάτων» όπου δεν αφήνουν ίχνη πίσω τους. Δύο τέτοιες μέθοδοι είναι οι ακόλουθοι: Seamless και Serial passage, ελεύθερα θα τους μεταφράζαμε ως «ελεύθερα περάσματα» γονιδιωμάτων από είδος σε είδος. Αυτό είναι υπόθεση ρουτίνας σε εργαστήρια Ιολογίας παντού όπου γίνονται αυτές οι «μεταφορές» γονιδιωμάτων από καλλιέργεια σε καλλιέργεια. Αν κάποιος ιός έχει «πειραχτεί» με μία από τις παραπάνω μεθόδους είναι αδύνατο να ιχνηλατηθεί στη συνέχεια, απλά δεν φαίνεται πουθενά. Ο Andersen και οι συνεργάτες του λοιπόν διαβεβαίωναν το Κοινό για κάτι το οποίο δεν μπορούσαν να αποδείξουν. 

Στο τέλος του άρθρου τους αναφέρουν ότι «είναι απίθανο να έχει κατασκευαστεί ο ιός αυτός σε εργαστήριο» ενώ στην αρχή διαβεβαίωναν ότι «ασφαλώς» και δεν έχει κατασκευαστεί. Η σιγουριά τους για την προέλευση του ιού έπεφτε καθώς προχωρούσε το άρθρο τους. Οι λόγοι γι’αυτό το ατόπημα γίνονται φανεροί μόλις εξετάσουμε τα επιστημονικά δεδομένα πιο προσεκτικά.

Το σκεπτικό του Andersen και των συνεργατών του εστίαζε κυρίως στον τρόπο σύνδεσης της πρωτεΐνης του ήλου (καρφί) με τον ανθρώπινο υποδοχέα της, αυτόν της Αγγειοτενσίνης ΙΙ. Θεώρησαν λοιπόν ότι αν κάποιος άνθρωπος ήθελε να φτιάξει έναν τέτοιο ιό στο εργαστήριο, θα έπρεπε να τον φτιάξει έτσι ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή στερεοταξική σύνδεση μεταξύ του καρφιού του ιού με τον υποδοχέα του. Κι ο τρόπος που έβλεπαν ότι γινόταν η σύνδεση δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός. Εκεί στήριξαν το επιχείρημά τους ότι ο ιός δεν είναι εργαστηριακό προϊόν. 

Για κάποιον άγνωστο λόγο όμως αγνόησαν το γεγονός ότι η σύνδεση ενός ήλου (καρφί) με έναν υποδοχέα δεν έχει να κάνει τόσο με τους στερεοταξικούς υπολογισμούς, αλλά με την τροποποίηση αυτού του ίδιου του καρφιού. Ιολόγοι παντού στον κόσμο χρησιμοποιούν άλλους τρόπους για να συνδέσουν «καρφιά με υποδοχείς». Ένας τρόπος είναι να σπάνε το καρφί σε δύο μέρη και να επικολλούν μέρη καρφιών από άλλους ιούς που γνωρίζουν ότι έχουν καλή σύνδεση με τον υποδοχέα. Ένας άλλος τρόπος είναι με «ελεύθερο πέρασμα». Τι είναι το «ελεύθερο πέρασμα»? (serial passage) Είναι μια τεχνική κατά την οποία οι επιστήμονες καλλιεργούν έναν ιό στο εργαστήριο. Στη συνέχεια κόβουν το μέρος που τους ενδιαφέρει (ας πούμε το καρφί) και το ενοφθαλμίζουν σε κύτταρα ή σε ζώα που εκφράζουν τον υποδοχέα που θα συνδεθεί με το καρφί. Με τους συνεχόμενους πολλαπλασιασμούς των κυττάρων αυτών, στο τέλος βρίσκουν ποιο καρφί συνδέεται με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο με τον υποδοχέα κι έτσι επιλέγουν τον πιο κατάλληλο ιό για την αντίστοιχο υποδοχέα. Η Φυσική Επιλογή δηλαδή κάνει τη δουλειά των επιστημόνων πολύ πιο εύκολη. 

Παρ’ότι οι παραπάνω δύο τρόποι παραγωγής αποτελεσματικής σύνδεσης καρφιού-υποδοχέα (είτε μέσω «επικόλληση μέρους καρφιού από άλλο ιό είτε με «ελεύθερο πέρασμα) είναι υπόθεση ρουτίνας σε Ιολογικά εργαστήρια σ’όλον τον κόσμο, ο Andersen κι οι συνεργάτες του δεν τους γνωρίζανε και έφθασαν στο συμπέρασμα ότι ο ιός αυτός -σίγουρα- δεν είναι προϊόν εργαστηρίου.  

Το δεύτερο επιχείρημα που χρησιμοποίησε η ομάδα του Andersen για να αποκλείσει την εργαστηριακή προέλευση του ιού είναι καθαρό αποκύημα της φαντασίας τους. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί χρησιμοποιούν DNA ως το γενετικό τους υλικό. Ένας μεγάλος αριθμός ιών -μεταξύ των οποίων και όλοι οι κωρονοϊοί- χρησιμοποιεί μόνο RNA, το «χημικό ξαδελφάκι» του DNA, θα λέγαμε. Δυστυχώς το RNA δεν είναι εύκολο σε χειρισμούς, γι’αυτό και οι επιστήμονες το μετατρέπουν σε DNA πρώτα. Μ’αυτόν τον τρόπο μπορούν να κάνουν τις απαραίτητες «αλλαγές» είτε προσθέτοντας είτε αλλάζοντας γονίδια στο υπάρχον DNA το οποίο στη συνέχεια το μετατρέπουν ξανά σε RNA. Εννοείται βέβαια ότι το νέο RNA θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά του «πειραγμένου» DNA από το οποίο προήλθε.

Πώς γίνεται αυτή η μετατροπή του RNA σε DNA? Για να το καταλάβουμε αυτό πρέπει να δούμε από τι αποτελείται ένα μόριο DNA. Η έλικα του DNA αποτελείται από δύο στοιχεία: τη ραχοκοκαλιά του και τις βάσεις του (αδενίνη-θυμίνη-γουανίνη-κυτοσίνη). Η ραχοκοκαλιά αποτελείται από φωσφορικές ομάδες και σάκχαρα κι έχει διάφορες παραλλαγές. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται αρκετές από τις παραλλαγές της ραχοκοκαλιάς του DNA. 

Το δεύτερο επιχείρημα της ομάδας του Andersen έχει να κάνει με αυτήν τη ραχοκοκαλιά DNA. «Αφού η ραχοκοκαλιά DNA που χρησιμοποιήθηκε δεν αναφέρεται στη Βιβλιογραφία, τότε δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα», λέει ο  Andersen κι η ομάδα του. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αληθινό μια και το να παραχθεί στο εργαστήριο μια ραχοκοκαλιά DNA δεν είναι δύσκολη υπόθεση και ήδη υπάρχουν πολλές τέτοιες ραχοκοκαλιές που είναι αδημοσίευτες στη Βιβλιογραφία. Γίνεται δηλαδή φανερό ότι οι επιστήμονες που «πείραξαν» τον ιό θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μια τέτοια αδημοσίευτη ραχοκοκαλιά.

Κι εδώ τελειώνει η ιστορία της επιστολής του Andersen και της ομάδας του, πάνω στην οποία στηρίχτηκαν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης παντού στον κόσμο για να καταρρίψουν το επιχείρημα ότι αυτός ο ιός είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα. Η ομάδα αυτή βασίστηκε σε δύο επιχειρήματα τα οποία είναι εύκολο να καταρριφθούν από κάποιον με βασικές γνώσεις εργαστηρίου. Συνοψίζοντας τα δύο αυτά επιχειρήματα, το πρώτο είναι ότι η σύνδεση καρφιού-υποδοχέα γίνεται μόνο με έναν τρόπο και το δεύτερο είναι ότι η ραχοκοκαλιά του DNA του ιού δεν ήταν γνωστή στη Βιβλιογραφία.

Η Επιστήμη θα έπρεπε να αποτελείται από ειδικούς που συνεχώς διορθώνουν τα λάθη τα δικά τους και των συναδέλφων τους. Γιατί λοιπόν κανείς δεν τόλμησε να βγει και να πει ότι η επιστολή του Andersen και της ομάδας του ήταν απολύτως ανερμάτιστη? Μήπως τελικά δεν υπάρχει Ελευθερία του Λόγου στα σημερινά πανεπιστήμια? Καριέρες και ζωές καταστρέφονται όταν κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει το κατεστημένο της επιστήμης. Αν κάποιος κάνει κάτι τέτοιο, δεν πρόκειται να δει ξανά καμία χρηματοδότηση στο επιστημονικό του έργο. Πολύ απλά, η καριέρα του έχει τελειώσει. 

Οι επιστολές των Daszak και Andersen ήταν πολιτικές δηλώσεις στην ουσία τους, δεν είχαν απολύτως καμία σχέση με Επιστήμη. Παρόλα αυτά είχαν τεράστια επιρροή σ’όλον τον κόσμο και κατηύθυναν την Κοινή Γνώμη μακριά από τη «ανθρώπινη κατασκευή» του ιού. Όλα τα δημοσιεύματα στον Τύπο βασίστηκαν στις δύο αυτές επιστολές τις οποίες τις χρησιμοποίησαν αδιάκριτα. Τα έγκυρα έντυπα σε όλον τον κόσμο υποτίθεται ότι έχουν επιστημονικούς συνεργάτες οι οποίοι ελέγχουν τα επιστημονικά δεδομένα πριν τα δημοσιεύσουν. Τίποτε τέτοιο δεν έγινε στην περίπτωση αυτή, οι δύο αυτές επιστολές έτυχαν πλήρους αποδοχής χωρίς καμία απολύτως αμφισβήτηση. 

Πότε άρχισε να αμφισβητείται η «φυσική» προέλευση του ιού?

Το Φεβρουάριο το 2021 ένα κλιμάκιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας επισκέφθηκε την Κίνα και από τότε άρχισαν να «μαζεύονται σύννεφα» στη θεωρία ότι ο ιός προήλθε από τη Φύση. Μέχρι τότε υπήρχε ασφυκτική πίεση από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας ότι είναι φυσική. Η σύνθεση του κλιμάκιου αυτού ήταν βέβαια καθαρώς προσανατολισμένη προς τις Κινεζικές αρχές. Ο πανταχού παρών Daszak, μέλος κι αυτός του κλιμακίου, δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να διαβεβαιώνει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επίσκεψη στην Κίνα ότι ο ιός αυτός είχε φυσική προέλευση. Παρόλα αυτά, η επίσκεψη αυτή δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα για τις Κινεζικές αρχές. Ο λόγος ήταν πολύ απλός: δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για να στηρίξουν τη θεωρία ότι ο ιός προήλθε από τη Φύση.

Ένα στοιχείο που θα έπειθε αμέσως τους υπευθύνους του κλιμακίου θα ήταν να βρουν τα ίχνη του ιού αυτού στο περιβάλλον και τους ξενιστές από τους οποίους είχε περάσει. Κάτι παρόμοιο είχε γίνει στο παρελθόν με τους ιούς SARS1 και MERS. Για τον πρώτο ιό, τον SARS1, ο ενδιάμεσος ξενιστής είχε ταυτοποιηθεί μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες. Όσο για τον δεύτερο ιό, τον MERS, ο ξενιστής του είχε βρεθεί σε εννέα μήνες. Το εκπληκτικό στην υπόθεση αυτή ήταν ότι μετά από δεκαπέντε ολόκληρους μήνες και μια εξονυχιστική έρευνα προς αυτή την κατεύθυνση, οι Κινεζικές αρχές δεν μπορούσαν να βρουν τίποτα. Ο ενδιάμεσος ξενιστής του ιού παρέμενε άγνωστος όπως άγνωστο παρέμενε και το αρχικό δείγμα των νυχτερίδων από τις οποίες θεωρητικά «προήλθε». Οι Κινέζοι είχαν ψάξει παντού, ακόμα και στον ευαίσθητο πληθυσμό της Wuhan για να βρουν από πού πέρασε ο ιός. Τίποτε απολύτως δεν μπόρεσαν να βρουν. Από τότε η θεωρία ότι ο ιός είχε φυσική προέλευση πέρασε στη σφαίρα της εικασίας, μια και κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν μπόρεσε να τη στηρίξει. 

Ξαφνικά η θεώρηση ότι ο ιός SARS2 μπορεί να προήλθε από κάποιο εργαστήριο, δεν ήταν και τόσο απίθανη πλέον. Σε μια τέτοια εκδοχή όμως, οι ερωτήσεις έρχονται καταιγιστικά. Καταρχήν ποιος είναι ο λόγος να θέλει να φτιάξει κάποιος στο εργαστήριο έναν τέτοιο ιό? Έναν ιό μάλιστα αυτής της επικινδυνότητας που θα μπορούσε να προκαλέσει παγκόσμια πανδημία. 

Το γεγονός ότι οι ιολόγοι απέκτησαν τα εργαλεία να μεταβάλουν το γενετικό υλικό των ιών, τους έδωσε τη δυνατότητα να μπορούν να βρουν κατά πόσο είναι εφικτή μια διαπίδυση ενός ιού από κάποιο ζώο στον άνθρωπο. Αυτό -επιχειρηματολογούσαν- θα τους έδινε την ευκαιρία να προλάβουν πανδημίες. Πώς θα γινόταν αυτό? Με το να αυξάνουν στο εργαστήριο -τεχνητά- την επικινδυνότητα γνωστών ιών και να μελετάνε κατά πόσο θα μπορούσαν να επιμολύνουν τον άνθρωπο. Φαντάζει λίγο ανατριχιαστικό? Μερικά παραδείγματα αντίστοιχης δουλειάς, είναι όταν οι επιστήμονες αναδημιούργησαν τον ιό της γρίπης του 1918, επίσης όταν έδειξαν πώς ο σχεδόν εξαφανισμένος ιός της πολιομυελίτιδας μπορεί να συντεθεί από τη δημοσιευμένη αλληλουχία DNA του και τέλος όταν εισήγαγαν ένα γονίδιο ευλογιάς σε έναν σχετικό ιό για να τον μελετήσουν. 

Αυτές οι «βελτιώσεις» ιών αναφέρονται ως «gain of function» πειράματα. Ελεύθερα αυτού του είδους την έρευνα θα τη μεταφράζαμε ως «λειτουργικό κέρδος» με την έννοια ότι κερδίζουμε σε λειτουργία αν γνωρίζουμε πώς μπορεί ένας ιός να επιμολύνει τον άνθρωπο. Ειδικά με τους κορωνοϊούς, η έρευνα αυτή εστιάστηκε στην πρωτεΐνη του ήλου, το περιβόητο καρφί, το οποίο λέγεται έτσι γιατί πραγματικά προεξέχει σαν καρφί από την επιφάνεια του ιού. Ένα τέτοιο παράδειγμα τροποποίησης έγινε το 2000,  όταν Δανοί ερευνητές τροποποίησαν γενετικά το καρφί ενός κορωνοϊού που απαντάται στα ποντίκια, έτσι ώστε να επιμολύνει μόνο τις γάτες! Το καρφί του εκάστοτε κορωνοϊού είναι το καθοριστικό στοιχείο που δείχνει ποιος ζωντανός οργανισμός θα επιμολυνθεί. Τροποποιώντας αυτό, μπορεί κάποιος ερευνητής να επιμολύνει όποιο είδος ζωντανού οργανισμού επιθυμεί. 

Οι ιολόγοι άρχισαν να ασχολούνται με την οικογένεια των κορωνοϊών μετά τις επιδημίες των SARS1 και MERS οι οποίες οφείλονταν σε τέτοιους κορωνοϊούς. Συγκεκριμένα, αυτό που τους ενδιέφερε κυρίως ήταν να βρουν ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν στο καρφί του ιού για να μπορέσει ο ιός να μολύνει έναν άνθρωπο. Γι’αυτόν τον λόγο, ερευνητές από το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan επισκέπτονταν συχνά διάφορες σπηλιές στην περιοχή Yunnan στην Νότια Κίνα όπου ξέρανε ότι θα βρουν μεγάλους πληθυσμούς νυχτερίδων. Επικεφαλής των ερευνητών αυτών ήταν η Shi Zheng-li, με το παρατσούκλι «η κυρία με τις νυχτερίδες» η οποία και μάζευε εκατοντάδες είδη νυχτερίδων από τις σπηλιές αυτές. 

Η Shi συνεργάστηκε τότε με τον διαπρεπή ιολόγο-ερευνητή από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ, το Δρ. Ralph S. Baric. Η έρευνά τους εστιαζόταν στο «πώς θα τροποποιήσουν το καρφί του κορωνοϊού των νυχτερίδων CoV, έτσι ώστε να επιμολύνει ανθρώπους». Προϊόν αυτής της έρευνας ήταν η δημιουργία ενός καινούργιου ιού, τον οποίον τον έφτιαξαν παίρνοντας τη ραχοκοκαλιά του SARS1 και βάζοντας στη θέση του καρφιού του ένα καρφί από άλλον ιό, γνωστό ως SHC014-CoV. Αυτό έγινε το Νοέμβριο του 2015, όπου είδαν ότι όντως, ο καινούργιος αυτός ιός μπορούσε να επιμολύνει τα κύτταρα του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος ανθρώπου. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε συνθήκες εργαστηρίου και σε καλλιέργεια ανθρώπινων κυττάρων.  

Ο καινούργιος αυτός ιός που δημιούργησαν ονομαζόταν SHC014-CoV/SARS1 και επιστημονικά ήταν γνωστός ως «χίμαιρα». Όπως η Χίμαιρα της Ελληνικής Μυθολογίας που είχε κεφάλι λιονταριού, σώμα κατσίκας και ουρά φιδιού, έτσι κι ο νέος αυτός ιός είχε σώμα SARS1 και καρφί SHC014-CoV. Το γονιδίωμά του περιείχε γενετικό υλικό από δύο ιούς. Αν λοιπόν ο ιός που δημιούργησε την παγκόσμια πανδημία -ο γνωστός και ως SARS2- ήταν όντως εργαστηριακό κατασκεύασμα, θα έπρεπε να είχε κατασκευαστεί από το πρωτότυπο της χίμαιρας αυτής -τον SHC014-CoV/SARS1 chimera- τον ιό που είχαν ήδη κατασκευάσει οι Shi και ο Baric από το 2015. Μια τέτοια πιθανή εξέλιξη φάνηκε να ανησυχεί τους ερευνητές παγκοσμίως πολύ πριν ξεσπάσει η πανδημία. 

«Αν ποτέ ο ιός αυτός ξεφύγει από το εργαστήριο, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τις συνέπειες» έλεγε ο Simon Wain-Hobson, ένας διάσημος ιολόγος στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι. 

Οι Shi και ο Baric όμως δεν φάνηκαν να πτοούνται. Για να στηρίξουν την έρευνά τους έφεραν το γνωστό αμφιλεγόμενο επιστημονικό επιχείρημα ότι «τα καλά της έρευνας αυτής είναι βαρύτερα από τα κακά» και εννοούσαν ότι θα μπορούσαν να μελετήσουν πιθανές διαπιδύσεις ιών από ζώα σε ανθρώπους. Την ίδια στιγμή, επιτροπή ειδικών ιολόγων παγκοσμίως ανέφερε στο πόρισμά της ότι η έρευνα στην «κατασκευή χιμαιρικών ιών από υπάρχοντα είδη» είναι πολύ ριψοκίνδυνη και πρέπει να καταργηθεί. 

«Βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο στην έρευνα του «λειτουργικού κέρδους» (Gain of Function Research, GOF). Η δυνατότητα να φτιάξουμε νέους χιμαιρικούς ιούς πρέπει να αξιολογηθεί πολύ προσεκτικά μια και είναι πολύ επικίνδυνη. Αν είναι να φτιάξουμε μια καινούργια Πολιτική γύρω από αυτό το θέμα, θα ήταν πολύ σημαντικό να αντιπαραβάλουμε τον κίνδυνο από αυτούς τους ιούς σε περίπτωση διαφυγής τους από τα εργαστήρια με το κέρδος που έχουμε από τη μελέτη τους» συνέχιζε η επιτροπή αυτή στο πόρισμά της. Αυτό το πόρισμα δημοσιεύτηκε το 2015, αμέσως μετά τη δημοσίευση των Shi και Baric για το «επίτευγμά» τους. Η ειρωνεία είναι ότι χρειάστηκαν λίγα χρόνια για να επιβεβαιωθούν οι φόβοι των ειδικών ιολόγων. Τώρα, το 2021, βλέποντας πίσω στο 2015, γίνεται φανερό ότι το «κέρδος» από την έρευνα αυτή που τόσο σθεναρά υπερασπίζονταν οι Shi και Baric ήταν απολύτως μηδενικό. Αντιθέτως, οι συνέπειες μιας υποτιθέμενης διαφυγής ενός ιού όπως ο SARS2 από το εργαστήριο θα ήταν καταστροφικές. 

Το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan

Η ιστορία των δύο επιστημόνων Shi και Baric πάει αρκετά χρόνια πίσω. Ο Baric είχε στο παρελθόν διδάξει τη Shi τη γενική μεθοδολογία τροποποίησης κορωνοϊών έτσι ώστε να επιτίθενται σε άλλα είδη ζωντανών οργανισμών, να κάνουν δηλαδή τη διαπίδυση από είδος σε είδος. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν κυρίως τα ανθρώπινα κύτταρα και γι’αυτό το σκοπό δούλευαν είτε με ανθρώπινες κυτταρικές σειρές είτε με «ανθρωποποιημένα» ποντίκια. Τα ποντίκια αυτά προσφέρουν ένα εύκολο αντικατάστατο των ανθρώπινων ιστών κι έχουν βοηθήσει τους επιστήμονες σε όλα τα πεδία έρευνας. Ένα παράδειγμα τέτοιων ποντικιών ήταν κι αυτό που χρησιμοποίησαν οι Shi και Baric και μάλιστα αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να εκφράζουν τα ποντίκια αυτά την πρωτεΐνη του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης ΙΙ στην επιφάνεια των κυττάρων που επενδύουν τους βλεννογόνους των ανωτέρων αναπνευστικών οδών του ανθρώπου (ACE2). 

H Shi μετά τις σπουδές της με τον Baric στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, γύρισε πίσω στην Κίνα όπου και συνέχισε τις έρευνές της πάνω στη γενετική τροποποίηση των κορωνοϊών και συγκεκριμένα στην όσο πιο δυνατή επιμόλυνση ανθρώπινων κυττάρων. Πώς γίνεται αυτό γνωστό? Κατά μια διαβολική σύμπτωση, η δουλειά της Shi είχε ευθεία χρηματοδότηση από το NIAID, National Institute of Allergy and Infectious Diseases, το Ινστιτούτο Αλλεργίας και Λοιμογόνων Νόσων των ΗΠΑ. Τα κονδύλια αυτά είναι δημόσια έγγραφα στα οποία πρέπει να αναγράφονται λεπτομερώς πού πάνε τα χρήματα αυτά, πώς ακριβώς θα διατεθούν και τι έρευνα θα γίνει με αυτά. 

Ας ακολουθήσουμε την πορεία των κονδυλίων αυτών. Καταρχήν τα χρήματα πηγαίνανε στον Daszak, ο οποίος έπαιζε το ρόλο του διαμεσολαβητή. Ο Daszak ήταν τον καιρό εκείνο πρόεδρος του οργανισμού EccoHealth Alliance (…του οργανισμού για την πρόληψη των πανδημιών). Με την μεσολάβηση του Daszak τα χρήματα κατέληγαν στην Shi και την ομάδα της. Τα έγγραφα των κονδυλίων για τα έτη 2018 και 2019 στα οποία υπήρχαν τα αρχικά CoV (κορωνοϊός) και S protein (η πρωτεΐνη του καρφιού) αναφέρουν συγκεκριμένα πώς θα γίνουν οι έρευνες: 

«Οι προβλέψεις μας για την μετάδοση του CoV μεταξύ των ειδών: θα εξετασθούν πειραματικά μοντέλα πρόβλεψης για ισχυρή επιμόλυνση του ξενιστή χρησιμοποιώντας γενετικές τεχνικές, ψευδοϊούς και κυρίως δοκιμασίες πρόσδεσης στον υποδοχέα του καρφιού. Τα πειράματα θα γίνουν σε κυτταρικές σειρές πολλών ειδών όπως επίσης και σε «ανθρωποποιημένα» ποντίκια.

Το κονδύλι που χρηματοδότησε την έρευνα της Shi μέσω του Daszak: 

Understanding the Risk of Bat Coronavirus Emergence

Project Number 2R01AI110964-06

Contact PI/Project Leader DASZAK, PETER

Awardee Organization ECOHEALTH ALLIANCE, INC.

Και συνεχίζει η αναφορά στην εν λόγω έρευνα: «θα χρησιμοποιηθεί η γενετική αλληλουχία της πρωτεΐνης του καρφιού, επίσης τεχνολογία κλωνοποιημένης επιμόλυνσης και τέλος επιμόλυνση σε κυτταρικές σειρές καθώς και σε ανθρωποποιημένα ποντίκια έτσι ώστε να βρεθούν τα όρια απόκλισης στις αλληλουχίες της πρωτεΐνης του καρφιού (S) που μπορεί να προβλέπουν πιθανότητα διαπίδυσης σε άλλα είδη». 

Με άλλα λόγια αυτό σημαίνει ότι η έρευνα της Shi είχε στόχο να κατασκευαστεί στο εργαστήριο ένας καινούργιος κορωνοϊός με την όσο το δυνατό μεγαλύτερη δυνατότητα επιμόλυνσης στον άνθρωπο. Πιο συγκεκριμένα, το πραγματικό σχέδιο της Shi ήταν να βρει τα γονίδια που κωδικοποιούν το καρφί που δίνει την πιο ισχυρή σύνδεση με τον υποδοχέα της Αγγειοτενσίνης ΙΙ. Στη συνέχεια θα χαρτογραφούσε κάθε καρφί που συνδέεται με τον υποδοχέα και με πόση έλξη γίνεται αυτή η σύνδεση. Αφού είχε βρει ποιο καρφί συνδέεται με πόση έλξη στον υποδοχέα, έπαιρνε τη συγκεκριμένη αλληλουχία του καρφιού και την εισήγαγε στη ραχοκοκαλιά γονιδιωμάτων άλλων ιών (τεχνολογία κλωνοποιημένης επιμόλυνσης) φτιάχνοντας έτσι τις χιμαιρικές σειρές των κορωνοϊών. Αυτές οι σειρές στη συνέχεια θα εξετάζονταν σε κύτταρα (in vitro) είτε σε ανθρωποποιημένα ποντίκια (in vivo) για να καθορισθεί η αποτελεσματικότητά τους. Αυτή ήταν η έρευνα η οποία -υποτίθεται- θα μας βοηθούσε να προβλέψουμε την πιθανότητα διαπίδυσης των κορωνοϊών από νυχτερίδες σε ανθρώπους! 

Η μεθοδική προσέγγιση της έρευνας αυτής, σκοπό είχε να βρεθεί ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός ραχοκοκαλιάς και καρφιού έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική η επιμόλυνση στον άνθρωπο. Μια τέτοιου είδους έρευνα θα ήταν αυτή που θα μπορούσε να δημιουργήσει και τον ιό της πανδημίας, τον SARS2, αν αυτός όντως κατασκευάστηκε στο εργαστήριο. 

Κανείς όμως δεν μπορεί να αποδείξει κάτι τέτοιο μια και το εργαστήριο της Shi παραμένει ερμητικά κλειστό και τα αρχεία του σφραγισμένα. Αν κάποιος όμως θα μπορούσε να τον παράγει τεχνητά, αυτός θα ήταν κάποιος ερευνητής σαν την Shi, η οποία έκανε ακριβώς αυτή την έρευνα. «Είναι φανερό ότι στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan κατασκευάζονται συστηματικά καινούργιοι χιμαιρικοί κορωνοϊοί και ελέγχεται η ικανότητά τους να προσβάλλουν ανθρώπινα κύτταρα στον υποδοχέα της Αγγειοτενσίνης ΙΙ, ύστερα από έρευνες σε ανθρωποποιημένα ποντίκια» έλεγε ο Richard H. Ebright, ένας μοριακός βιολόγος από το Rutgers University και ειδικός σε θέματα βιοασφάλειας.  

«Είναι επίσης φανερό», συνεχίζει ο Ebright, ότι «ανάλογα με το γονιδιακό υλικό που έχει επιλεχθεί για ανάλυση, αυτή η ερευνητική δουλειά θα μπορούσε να είχε παράγει αυτόν τον ίδιο τον SARS-CoV-2 ή ένα πολύ συγγενικό πρόγονό του». Γονιδιακό υλικό ο Ebright θεωρεί την κατάλληλη ραχοκοκαλιά η οποία θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον πιο μολυσματικό τύπο καρφιού.  

Από τα προαναφερθέντα, γίνεται φανερό ότι η θεωρία της εργαστηριακής προέλευσης του ιού SARS2 δεν δείχνει απλά προς την κατεύθυνση του Ινστιτούτου στη Wuhan. Η εργαστηριακή προέλευση μπορεί να αποδειχθεί αν κάποιος κάνει μια λεπτομερή έρευνα πάνω στη δουλειά που γινόταν εκεί από επιστήμονες όπως η Shi, με τη αδρή χρηματοδότηση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νόσων (NIAID). Τα αρχεία των εργαστηρίων παραμένουν ερμητικά κλειστά, παρόλα αυτά.

Ακόμα και στην περίπτωση που το κονδύλι έλεγε να γίνει η έρευνα όπως περιεγράφηκε παραπάνω, πώς μπορεί κανείς να γνωρίζει αν όντως η Shi κι η ομάδα της κάνανε αυτά που έγραφαν ότι θα κάνουν? Κάτι τέτοιο μπορεί να το επιβεβαιώσει μόνο ο Daszak, οποίος, το μόνο που έκανε από την αρχή της πανδημίας ήταν να βαφτίζει ως «θεωρία συνομωσίας» κάθε προσπάθεια προσέγγισης της αλήθειας για την προέλευση του ιού. 

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στις 9 Δεκεμβρίου του 2019, λίγο πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας, ο Daszak δίνει μια απίστευτη συνέντευξη. Με μεγάλη περηφάνεια ανακοίνωνε στον κόσμο ότι οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan κατάφεραν να επαναπρογραμματίσουν την πρωτεΐνη του καρφιού του ιού και να δημιουργήσουν χιμαιρικές σειρές κορωνοϊών, ικανών να επιμολύνουν ανθρωποποιημένα ποντίκια!

«Κι επιτέλους, μετά από 6 με 7 χρόνια σκληρής δουλειάς καταφέραμε να βρούμε πάνω από 100 νέους κορωνοϊούς οι οποίοι είναι πολύ κοντά στον SARS» έλεγε στο 28ο λεπτό της συνέντευξής του. «Μερικοί από τους ιούς αυτούς μπορούν να εισέλθουν σε ανθρώπινα κύτταρα και μερικοί από αυτούς μπορούν να προκαλέσουν τη νόσο με τα συμπτώματα του SARS σε ανθρωποποιημένα ποντίκια. Μάλιστα, η νόσος αυτή δεν έχει γνωστή θεραπεία κι ούτε υπάρχει εμβόλιο εναντίον της. Καταλαβαίνετε ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος εδώ…» συνέχιζε ο Daszak. 

Δημοσιογράφος: «Εννοείτε ότι δεν έχει βρεθεί θεραπεία για τους κορωνοϊούς αυτούς κι ούτε υπάρχει γνωστό εμβόλιο εναντίον τους, αυτό λέτε? Τότε πώς μπορούμε να προστατευθούμε?»

Daszak: «Κοιτάξτε, μπορεί κανείς εύκολα να τροποποιήσει κορωνοϊούς στο εργαστήριο. Η πρωτεΐνη του καρφιού είναι αυτή που φέρει την ευθύνη για τη διαπίδυση από είδος σε είδος. Έτσι λοιπόν, μπορείς να πάρεις την αλληλουχία της πρωτεΐνης αυτής κι εμείς ξέρετε συνεργαστήκαμε με τον Ralph Baric του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας για να το φτιάξουμε αυτό. Στη συνέχεια, βάζεις την αλληλουχία της πρωτεΐνης του καρφιού σε μια γνωστή ραχοκοκαλιά ενός άλλου ιού και συνεχίζεις στο εργαστήριο. Μπορείς έτσι να δεις περίπου πόσο αποτελεσματικός θα είναι ο νέος χιμαιρικός ιός επειδή υπάρχει αυτή η πολύ μεγάλη ποικιλομορφία στους ιούς αυτούς. Τώρα, κανονικά, για να φτιάξεις ένα εμβόλιο εναντίον του SARS πρέπει να ξέρεις προκαταβολικά με ποιο στέλεχος του ιού θα ασχοληθείς, να υπάρχει ένα στέλεχος που θα μπορούσε να προκαλέσει πανδημία. Αυτό που είπαμε εμείς να κάνουμε ήταν να «πειράξουμε» παραπάνω το συγκεκριμένο στέλεχος του SARS για να φτιάξουμε ένα καλύτερο εμβόλιο». 

Τι εννοούσε ο Daszak όταν έλεγε ότι είχαν σκοπό να κάνουν μια περεταίρω τροποποίηση του ιού SARS? Μήπως εννοούσε το σημείο κατάτμησης της φουρίνης στο στέλεχος της αλληλουχίας του καρφιού? Αν αναφερόταν σε κάτι τέτοιο, τότε γίνεται γνωστό ότι είχε στο νου του μια πολύ δυνατή έλξη του καρφιού με τον υποδοχέα του (ACE 2) οπότε μιλάμε για πολύ μολυσματική μορφή του ιού. Θα μιλήσουμε παρακάτω για τη φουρίνη και το τι ακριβώς κάνει στο καρφί του ιού. Στην ουσία δηλαδή ο Daszak αναφερόταν στο μέλλον κι εννοούσε ότι αν φτιάξεις ένα μολυσματικό κορωνοϊό τότε μπορείς να φτιάξεις και το εμβόλιό του από την πρωτεΐνη του καρφιού του.

Μόνο να φανταστεί μπορεί κανείς την έκπληξη του Daszak όταν εξερράγη η επιδημία στη Wuhan λίγες μέρες αργότερα… Ήταν ο μόνος που ήξερε σε όλη την έκτασή της τη δουλειά που γινόταν στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan, ότι δηλαδή κατασκεύαζαν τεχνητά στο εργαστήριο κορωνοϊούς ικανούς να επιμολύνουν ανθρώπους. Επίσης ήταν γνώστης των ελλιπών μέτρων προστασίας που είχε το Ινστιτούτο προς τους ερευνητές του, οι οποίοι εύκολα θα μπορούσαν να μολυνθούν από τον ιό αυτόν.

Όταν λοιπόν ξέσπασε η επιδημία, αντί να παραδώσει στις Αρχές όλα τα στοιχεία που θα τους βοηθούσαν να κάνουν πιο αποτελεσματική τη δουλειά τους, ο Daszak προσπάθησε με νύχια και με δόντια να πείσει το κοινό ότι η επιδημία ήταν απίθανο να προήλθε από το Ινστιτούτο που παρήγε αυτούς τους σούπερ-ιούς. «Η ιδέα ότι ο ιός διέρρευσε από το εργαστήριο είναι μια απλή ανοησία, απλά δεν είναι αλήθεια», δήλωνε ευθαρσώς σε μια συνέντευξη τον Απρίλιο του 2020!

Η συνέχεια στο δεύτερο (και τρίτο μέρος)….

orthopraxia.gr

Κάπου όπα, π. Ευάγγελε…

Κάπου όπα

Κάπου όπα, π. Ευάγγελε…

 

Σχόλιο Χρήστου Βλαμάκη για το orthopraxia.gr

Ειλικρινά δεν θέλω να σχολιάσω. Και γενικά, δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο. Όμως, επειδή τον ακούει αρκετός κόσμος, είναι και ιατρός, μπορεί να παρασύρει κάποιον σε …αίρεση.

Δεν μπορώ να δέχομαι ότι ένας ιερέας θα φοβηθεί να πάει να κοινωνήσει έναν άνθρωπο. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ένας ιερέας τα “ρίχνει” στους Χριστιανούς, βγάζοντας τους τρελούς… Δεν μπορώ να δεχτώ την νομιμοποίηση της μασκοφορίας στην εκκλησία,  και πόσων άλλων καινοτομιών. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν θα ασπάζεται ένας Χριστιανός την εικόνα.

Δεν έχει 100% άδικο σε όλα όσα λέει στο βίντεο, αλλά τα περισσότερα είναι πολύ θλιβερά, και προσωπικά, πολύ στενοχωρήθηκα. Όμως, από την άλλη, καλό είναι να λέμε ΜΟΝΟ την αλήθεια και ο κόσμος να γνωρίζει πως αυτές οι θέσεις είναι αδιανόητες για έναν Χριστιανό και – πόσο μάλλον – για έναν ιερέα.

Πράγματι, π. Ευάγγελε, ο κορονοϊός ξεσκέπασε την λόξα μας και την τρέλα μας, όπως λέτε.

Μήπως όμως ξεσκέπασε και τον ρόλο κάποιων ;

Εμείς έχουμε χρέος να προσευχόμαστε και για εσάς, και να σας αγαπάμε, αλλά παράλληλα τις κακοδοξίες πρέπει να τις ελέγχουμε…

Λυπάμαι πολύ που έρχομαι σε αυτή τη θέση…

Μεγαλύτερο κομμάτι από το βίντεο εδώ

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

 

Δὲν εἶναι πίστις αὐτό. Εἶναι ξεπεσμὸς γεμάτος φόβο καὶ δουλεία. (Γ. Τζανάκης)

ξεπεσμὸς γεμάτος φόβο

Δὲν εἶναι πίστις αὐτό. Εἶναι ξεπεσμὸς γεμάτος φόβο καὶ δουλεία.

Γράφει ο Γεώργιος Τζανάκης


 

Γράφω, ἐπειδὴ ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατὶ γνώρισα ἀληθινοὺς ἀνθρώπους. Γνωρίζω ὅτι εἶμαι ἐλάχιστος, ἀλλὰ εἶναι ἀληθινοὶ αὐτοὶ ποὺ μοῦ παρέδωσαν ὅσα ἐχω καταλάβει -ἄν κάτι ἔχω καταλάβει σωστά.

(Ἑδὼ παραθέτω ἐλάχιστα, καὶ ὄχι τὰ πιὸ χαρακτηριστικά- μόνον ἀπὸ ἕναν ἅγιο, τὸν ἅγιο Ἰσαάκ τὸν Σῦρο, γιὰ νὰ φανῇ ὅτι αὐτοὶ ποὺ λένε καὶ λένε, δῆθεν θεολογίες –πράγματα χαμένα, ἀσυνάρτητα καὶ ἄσχετα-ὑποστηρίζοντας τὴν παροῦσα πτώσι καὶ προδοσία, δὲν πιστεύουν στὸν Θεὸ τῶν πατέρων, κατὰ τὴν πίστι τῶν πατέρων. Φυσικὰ δὲν εἶμαι ὁ κατάλληλος νὰ λέῃ τέτοια λόγια καὶ ἴσως χάνουν καὶ τὴν ἀξία τους, ὅμως δὲν ξέρω τί ἄλλο νὰ κάμω μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν χαμό. Ἀφοὺ δὲν μιλᾶνε οἱ ποιμένες –πλὴν τῶν ἐξαιρέσεων ποὺ διώκονται ἤ καὶ πεθαίνουν- μιλοῦν οἱ πλίνθοι.)

Ὅπως ἔλεγε ὁ μέγας ἅγιος, Ἰσαάκ ὁ Σῦρος: «Σοῦ λέγω καὶ μὴ διαστάσῃς, οὔτε νὰ καταφρονήσῃς τὰ ὑπόλοιπα λόγια μου, ὡς ἐλαχίστου, γιατὶ εἶναι ἀληθινοὶ αὐτοὶ ποὺ μοῦ τὰ παρέδωσαν» (ὅλες οἱ παραπομπὲς εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίο: Δαμασκηνοῦ μοναχοῦ Ἁγιορείτου: ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ ΤΑ ΕΥΡΕΘΕΝΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ. Γ΄ ἔκδοσις, 2020. Κελλίον Τιμίου Προδρόμου, Ι. Μ. Καρακάλλου, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ)

«Λέγω σοι πρᾶγμα, καὶ μὴ διστάσῃς τούτου, μηδὲ τοῖς λοιποῖς μου λόγοις καταφρονήσῃς, ὡς ἐλαχίστου, διότι ἀληθεῖς εἰσιν οἱ παραδεδωκότες μοι»· ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.40

Ὅτι κατάλαβα εἶναι ἀπὸ τὰ διαβάσματα τῶν γραφῶν τῶν ἁγίων καὶ τῶν ἀληθινῶν στομάτων καὶ κάτι λίγα ἀπὸ πείρα.

«Καθὼς κατείληφα ἀπό τε τῆς θεωρίας τῶν γραφῶν καὶ τῶν ἀληθινῶν στομάτων, καὶ μικρὸν ἀπ’ αὐτῆς τῆς πείρας» ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣσελ. 39

Ἐπειδὴ ἄκουσα τὰ ἀληθινὰ στόματα ἀληθινῶν ἀνθρώπων (ἀνθρώπων δηλαδὴ ποὺ ζητοῦσαν καὶ ζοῦσαν μόνο τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ) νὰ μιλοῦν, καὶ ἔνοιωσα τὴν καρδιὰ μου νὰ καίγεται στὰ λόγια τους, ντρέπομαι τώρα στοὺς καιροὺς ἐτούτους νὰ ἀκούω τὸ ψεῦδος -ἀπὸ τὰ στόματα τοῦ ψεύδους- νὰ θέλῃ νὰ διώξῃ τὴν ἀλήθεια. Ντρέπομαι νὰ ἀκούω τὴ ψευτολογικὴ τοῦ φόβου καὶ τῆς δειλίας νὰ θέλῃ νὰ διώξῃ τὴν πίστι, ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ τὴν λογικὴ τοῦ κόσμου.

Βλέπω τὸν διωγμὸ τῆς πίστεως καὶ τὸν διωγμὸ τῶν πιστῶν, ὄχι μόνον ἀπὸ καίσαρες καὶ ἐξουσιαστὲς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ποιμένες –τίποτε τὸ παράξενο «εἰ ἐμἐ ἐδίωξαν καὶ ὑμᾶς διώξουσι». Οὔτε τὰ μυστήρια σεβάστηκαν, οὔτε τὸν ναὸ, οὔτε τὰ ἱερὰ, οὔτε τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἀνάστασί Του. Κυνήγησαν τοὺς πιστοὺς, τώρα κυνηγοῦν τοὺς ἱερεῖς. Ἀπαγορεύουν ἀκόμη καὶ νὰ ἐξομολογοῦν, ὅσους δὲν ὑποκύπτουν στὶς ἀντίθεες διαταγές τους. Θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν τὶς ἐντολὲς, ποὺ οἱ ἴδιοι δέχτηκαν, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ φιλήδονα θελήματά τους.

Αὐτὸ ποὺ μὲ κάνει καὶ ντρέπομαι εἶναι ὅτι βλέπω καὶ ἀκούω χιλιάδες στόματα «ποιμένων» νὰ λένε ψέμματα στοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ ζητᾶνε ὑπακοὴ γιατὶ «αὐτὸ λέει ἡ ἐκκλησία, αὐτὸ λέει ἡ Σύνοδος καὶ ἡ Σύνοδος εἶναι Σύνοδος Πατέρων, ποὺ φωτίζει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο». Καὶ τὰ λένε αὐτοὶ ποὺ λειτουργοῦν φορῶντας μουρόπανα, σὲ αὐτοὺς ποὺ γιὰ νὰ κοινωνήσουν κατεβάζουν γιὰ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου τὸ δικό τους μουρόπανο καὶ ἀμέσως τὸ ξανανεβάζουν. Καὶ αὐτὰ «τοὺς φωτίζει ὁ Παράκλητος γιὰ νὰ τὰ λένε» -λένε. Αὐτοὶ οἱ τρομοκρατημένοι, οἱ σαρκιολάτρες, οἱ δειλοὶ καὶ φοβισμένοι λένε -καὶ προσπαθοῦν νὰ πείσουν- ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ φώτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅλη αὐτὴ ἡ ἀπερίγραπτη κατάστασι.

Ἀπλὰ ἀποδεικνύουν ὅτι ποτὲ δὲν αἰσθάνθηκαν τίποτα ἀπὸ τὴν Χάρι τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ὅσοι γεύτηκαν τὴν χάρι τοῦ Παρακλήτου, ἄλλα λένε καὶ ἄλλα πράττουν:

Αὐτὸς (ὁ Παράκλητος) δείχνει στὸν ἄνθρωπο τὴν ἁγία δύναμι ποὺ ἐνοικεῖ μέσα του κάθε στιγμή. Τὴν σκέπη –τὴν νοητὴ ἰσχύ- ποὺ σκεπάζει παντοτε τὸν ἄνθρωπο καὶ ἀποδιώκει ἀπ᾿ αὐτὸν κάθε βλάβη, ὥστε νὰ μὴν πλησιάσῃ στὴν ψυχή του ἤ στὸ σῶμα του.

«Οὗτος (ὁ Παράκλητος) δεικνύει τῷ ἀνθρώπῳ τὴν δύναμιν τὴν ἁγίαν, τὴν ἐνοικοῦσαν ἐν αὐτῷ ἐν παντὶ καιρῷ· τὴν σκέπην, τὴν ἰσχὺν τὴν νοητήν, τὴν σκεπάζουσαν τὸν ἄνθρωπον πάντοτε, καὶ ἀποδιώκουσαν ἀπ’ αὐτοῦ πᾶσαν βλάβην τοῦ μὴ προσεγγίσαι τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἢ τῷ σώματι». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ 45-46

Τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιο λοιπὸν, δείχνει στὸν ἄνθρωπο αἰσθητὰ τὴν δύναμι τὴν Θεϊκὴ πάντοτε, ποὺ σκεπάζει καὶ προστατεῦει ἀπὸ κάθε βλάβη καὶ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα. Ὅποιος ἔνοιωσε ἔστω καὶ ἕνα δευτερόλεπτο αὐτὴ τὴ θεϊκὴ δύναμι καὶ προστασία, μπορεῖ νὰ παρουσιάζεται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐντὸς τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου, μὲ τὰ δαιμονικά σύμβολα τοῦ φόβου καὶ νὰ βεβηλώνῃ ἀκόμη καὶ τὴν Ἀνάστασι;

Ἀποδεικνύει ὅτι ποτὲ δὲν πίστεψε στὸν Θεό κατὰ τὴν πίστι τῶν ἁγίων. Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ δείχνει τέτοια φροντίδα γιὰ τὸ σαρκίον του, μέχρι μανίας καὶ βεβηλώσεως τῶν ἱερῶν, ἄν ἔχει παραθέσει τὴν ψυχή του στὸν Θεό μὲ πίστι ἀληθινὴ, καὶ ἔχει γευτῇ τὴ συνέργεια τοῦ Θεοῦ.

«Ψυχὴ γὰρ ἡ ἅπαξ παραθεμένη ἑαυτὴν τῷ Θεῷ ἐν πίστει καὶ ἐν πολλῇ πείρᾳ δεξαμένη τὴν γεῦσιν τῆς συνεργίας αὐτοῦ, πάλιν ἑαυτῆς οὐ φροντίζει». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.49

Καλά, ἐγὼ εἶμαι ἕνα ἐπηρμένο τίποτα, ἕνας ψεκασμένος, ἕνας ἀνεύθυνος, ἀνυπάκουος χαζός (ὅπως διατείνονται οἱ ποιμένες μας)· αὐτὰ ὅμως τὰ λέει ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος. Κάνει λάθος; Ὑπερβάλει; Τί συμβαίνει;

Ἤ αὐτὸς κάνει λάθος ἤ οἱ σημερινοὶ ποιμένες δὲν πιστεύουν σωστά στὸν Θεό. Καὶ τὰ δύο μαζί δὲν γίνεται.

Σὲ ὅσους ἔχει ἀνατείλει τὸ φῶς τῆς πίστεως… κάθε στιγμή βλέπουν τὴν προνοια τὴν Πατρικὴ νὰ τοὺς ἐπισκιάζει, ἐκείνου τοῦ Πατέρα τοῦ ἀληθινοῦ ποὺ μὲ τὴν ἄμετρη ἀγάπη του ὑπερέχει ἀπὸ κάθε σαρκική πατρικὴ ἀγάπη, αὐτοῦ ποὺ μπορεῖ καὶ ἰσχύει περισσότερο ἀπὸ ὅλους νὰ συνεργήσῃ παραπάνω ἀπὸ ὅτι ζητοῦμε ἤ ἐπιθυμοῦμε ἤ σκεπτόμαστε.

«Ἐν οἷς γὰρ τὸ φῶς τῆς πίστεως ἀνατέλλει, οὐκέτι πάλιν ἀναισχυντοῦσιν ὑπὲρ ἑαυτῶν εὔξασθαι, οὐδὲ ἐξαιτήσασθαι παρὰ τῷ Θεῷ, ”δὸς ἡμῖν τόδε”, ἢ, ”λάβε ἐξ ἡμῶν τόδε”, οὐδὲ φροντίζουσιν ἑαυτῶν κατὰ πάντα τρόπον. Διότι, ἐν τοῖς νοεροῖς ὀφθαλμοῖς τῆς πίστεως, ἐν πάσῃ ὥρᾳ θεωροῦσι τὴν πρόνοιαν τὴν πατρικήν, ἐπισκιάζουσαν αὐτούς, ἐξ ἐκείνου τοῦ Πατρὸς τοῦ ἀληθινοῦ, τοῦ ὑπερέχοντος ἐν τῇ πολλῇ ἀγάπῃ αὐτοῦ τῇ ἀμέτρῳ, πάσης ἀγάπης πατρικῆς σαρκικῆς, τοῦ δυναμένου καὶ ἰσχύοντος παρὰ πάντας συνεργῆσαι ἡμῖν ὑπερεκπερισσοῦ, ὑπὲρ ὃ αἰτούμεθα καὶ ἐνθυμούμεθα καὶ νοοῦμεν». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.49

Ἡ πατρικὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπείρως μεγαλύτερη ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη σαρκικὴ πατρικὴ ἀγάπη, προφανῶς καὶ ἀπὸ αὐτὴν τῶν σημερινῶν «πατέρων»καὶ «ποιμένων», ποὺ δὲν διστάζουν νὰ ἐκβιάζουν νὰ ἀπειλοῦν καὶ νὰ στέλνουν στὰ κοσμικὰ δικαστήρια τὰ παιδιά τους, ἱερεῖς καὶ λαϊκούς. Προφανῶς σὲ αὐτοὺς τὸ φῶς τῆς πίστεως οὐδέποτε ἔχει ἀνατείλει. Τῆς πίστεως τοῦ ἁγίου Ἱσαάκ, τοῦ ἁγίου Παϊσίου, τοῦ ἀγίου Πορφυρίου καὶ ὅλων τῶν ἁγίων τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας. Ἄν εἶχαν αὐτὴν τὴν πίστι θὰ ἔβλεπαν ἐν πάσῃ ὥρᾳ τὴν πρόνοιαν τὴν πατρικήν, ἐπισκιάζουσαν αὐτούς, καὶ δὲν θὰ γινόταν μασκοφορεμένοι καρνάβαλοι, θεατρίζοντες τὰ ἱερὰ μυστήρια καὶ δὲν θὰ δίωκαν τοὺς θέλοντας εὐσεβῶς ζεῖν.

Προσπαθοῦν οἱ ποιμένες (καὶ οἱ συνοδοιπόροι τους ἐννοεῖται) νὰ παρουσιάσουν ὅσα λένε γιὰ ἀρρώστιες, ἐμβόλια, κινδύνους κλπ, ὡς ἀποτελέσματα τῆς «γνώσεως», ποὺ παρουσιάζουν οἱ «εἰδικοί», ἐφαρμόζουν οἱ πολιτικοί, καὶ προπαγανδίζουν, ὄχι δωρεάν, οἱ δημοσιογράφοι. Μὰ καὶ ἀκριβὴ καὶ ἀληθὴ νὰ ἦσαν ὅλα ὅσα παρουσιάζονται -καὶ στὴν ἔκτασι ποὺ παρουσιάζονται- πάλι ἕνας ἄνθρωπος ποὺ πιστεύει ἀληθῶς, οὔτε θὰ σκιαζόταν, οὔτε θὰ πρόδιδε τὴν πίστι καὶ τὰ ἱερὰ ἀπὸ τὸν φόβο καὶ τὸν διασταγμό. Αὐτὰ εἶναι πράγματα θεμελιώδη καὶ βασικὰ τῆς πίστεως. Ἡ φυσικὴ γνώσις εἶναι ἐνάντια στὴν πίστι. Ὁ ἄνθρωπος τῆς γνώσεως γιὰ νὰ κάνῃ κάτι θὰ τὸ ψάξῃ, θὰ τὸ ἐξετάσῃ, θὰ δῇ ἄν εἶναι δυνατὸν καὶ πῶς νὰ πραγματοποιηθῇ, αὐτὸ ποὺ σκέφτεται καὶ θέλει.

«Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ὁρισμὸς τῆς (φυσικῆς) γνώσεως, ὅτι ἐκτὸς ἐξετάσεως καὶ ἐρεύνης ποιῆσαί τι πρᾶγμα οὐκ ἐξουσιάζει. Ἀλλ’ ἐξετάζει εἰ δυνατὸν γενέσθαι ὅπερ ἐνθυμεῖται καὶ θέλει». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.50

Ἡ πίστις ὅμως; Ἡ πίστις καταλύει ὅλους τοὺς νόμους τῆς γνώσεως, ὄχι τῆς πνευματικῆς, ἀλλά τῆς φυσικῆς γνώσεως.

«Ἡ δὲ πίστις, τί; Ἡ δὲ πίστις ἐστὶ λύσις ἐν πᾶσι τοῖς ἑαυτοῖς τῶν νόμων τῆς γνώσεως, οὐχὶ τῆς πνευματικῆς λέγομεν (ἀλλὰ τῆς φυσικῆς)». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.49-50

«Μὰ εἶναι δυνατὸν;» θὰ ἀναφωνήσῃ ὁ διαφωτισμένος οἰκουμενιστὴς τῆς σήμερον. «Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγονται τέτοια πράγματα; στὸν καιρὸ τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἐλευθερίας;» Χορτάσαμε γνώσι καὶ ἐπιστήμη καὶ ἐλευθερία. Εἰδικῶς τοὺς τελευταίους 14 μῆνες, ποὺ συμμετέχει καὶ τὸ ἐκκλησιαστικὸ-πνευματικὸ διευθυντήριο, χορτάσαμε καὶ ὀρθοδοξία καὶ ὀρθοπραξία.

Ἀναμφιβόλως ἡ πίστις ποὺ οἱ πατέρες ἐβίωσαν καὶ στὴν ὁποία ἀναφέρονται εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν πίστι τῶν σημερινῶν ποιμένων μας. Τὸ ἀποδεικνύουν τὰ ἔργα τους. Ὅποιος θέλει ἄς σκεφτεῖ τὰ παραπάνω λόγια τοῦ ἁγίου Ἰσαάκ καὶ τὰ ὅσα λένε καὶ πράττουν οἱ ρασοφοροῦντες προαγωγοὶ τοῦ φόβου καὶ κήρυκες τῆς ὑποτέλειας καὶ τῆς δουλείας.

Πιστεύουν ἄλλη πίστι. Γνωρίζουν ἄλλην γνώσι.

Ὅταν ἐπισκιάσει ὁ παράκλητος τὸν ἄνθρωπο (ὅπως ἀναφέρθηκε παραπάνω) τὸτε ὁρμᾶ ἡ ψυχὴ καὶ λόγῳ τῆς ἐλπίδας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖ κάθε κίνδυνο καὶ μὲ τὰ φτερὰ τῆς πίστεως ὑψοῦται πάνω ἀπὸ τήν ὀρατὴ κτίσι καὶ εἶναι πάντα σὰν μεθυσμένη ἀπὸ τὴν ἔκπληξι τῆς κατὰ Θεὸν μέριμνας…

«Καὶ ὁρμᾷ (ἡ ψυχὴ) καὶ καταφρονεῖ παντὸς κινδύνου τῇ ἐλπίδι τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐν τοῖς πτεροῖς τῆς πίστεως ὑψοῦται ἐκ τῆς ὁρατῆς κτίσεως, καὶ ὡς μεθύουσα γίνεται ᾀεὶ ἐν τῇ ἐκπλήξει τῆς μερίμνης τῆς κατὰ Θεὸν» ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.46

Αὐτὰ ὅμως συμβαίνουν καὶ τὰ βρίσκουμε μέσα μας ὅταν δὲν καλύψουμε τὴν γνώσι μὲ τὸ θέλημά μας τὸ φιλήδονο.

«Καὶ ταῦτα εὑρίσκομεν ἐν ἑαυτοῖς, ὅταν μὴ καλύψωμεν αὐτὴν τῷ θελήματι ἡμῶν τῷ φιληδόνῳ». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.45

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς παρούσης «πίστεως» τῶν ποιμένων μας καὶ πολλῶν ἐξ ἡμῶν τῶν ποιμενομένων. Καλύπτουμε τὰ πάντα μὲ τὸ θέλημά μας τὸ φιλήδονο. Φιληδονία δὲν ἀφορᾶ μόνον τὶς σαρκικὲς ἡδονές. «Ἡ φυσίωσις τῆς εὐπρεπείας τῆς ἐξουσίας», ποὺ πάλιν ἀναφέρει ὁ ἄββάς Ἰσαάκ, δὲν εἶναι φιληδονία; Αὐτὰ ποὺ κάνουν οἱ ἐπίσκοποι καὶ διατάζουν, καὶ ἀπαγορεύουν, καὶ βιάζουν συνειδήσεις καὶ συνεργάζονται μὲ τὶς ἐξουσίες, λαμβάνοντας τὰ αἰσχρὰ ὑλικὰ ἀνταλάγματα -ἀπὸ ἕνα μπράβο καὶ μιὰ δημοσιότητα μέχρι ἐπιχορηγήσεις καὶ ἀβάντες πάσης φύσεως, τί εἶναι; Γιατὶ κατήντησαν νὰ παρουσιάζονται ὄχι μόνον ἐμβολιαζόμενοι δημοσίως, ἀλλὰ καὶ ψευδόμενοι ὅτι ἔχουν προσβληθῇ ἀπὸ κορωνοϊό προκειμένου νὰ ἐπηρεάσουν τὸν λαό; Δὲν εἶναι μόνον ἡ περίπτωσις ποὺ ἀναφέρει ὁ κ. Σπυρίδων Ζορμπαλάς (1). Γνωρίζουμε καὶ ἄλλες περιπτώσεις τέτοιες. Ἅλλος ἕνας λόγος νὰ ντρεπόμαστε γιὰ τὴν κατάντια μας. Νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε στοὺς φιλόδοξους ποὺ προκειμένου νὰ ἀνέλθουν στὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα ὑπερθεματίζουν καὶ δημαγωγοῦν…

Καὶ εἶναι καὶ ἡ πιὸ ἤπια ἐκδοχή, τὸ ὅτι ποτὲ δὲν γνώρισαν τὴν πίστι τῶν ἁγίων. Αὐτὸ δὲν τοὺς κάνει λιγώτερο προδότες ὅμως. Εὑρίσκονται εἰς τόπον διαδόχων τῶν Ἀποστόλων καὶ προδίδουν τὴν ἀποστολή τους. Ὁ Ἰούδας εὑρίσκετο σὲ τάξι μαθητοῦ. Τί γινόταν στὴν ψυχή του, πόσο πίστευε, ἄν πίστευε, τί ἀκριβῶς πίστευε, δύσκολο νὰ λεχθῇ. Πάντως πρόδωσε. Αὐτὸ εἶναι σίγουρο, ὅσο σίγουρη εἶναι καὶ ἡ προδοσία τῶν σημερινῶν ποιμένων.

Ἄν πάλι γνώρισαν τὴν πίστι καὶ κατήντησαν νὰ ξαναγυρίσουν στὴν ψυχικὴ γνώσι τῶν εἰδικῶν καὶ τῶν ἐπιστημόνων καὶ τῶν ἀρχόντων τοῦ κόσμου ἐτούτου –γιατὶ ἀκόυω ὅτι ὁ τάδε ἐπίσκοπος ποὺ ἦταν παραδοσιακὸς, ποὺ ἦταν πατερικὸς ποὺ ἦταν πολλὰ καὶ διάφορα καὶ τώρα μασκοφορεῖ, ἐμβολιάζεται δημοσίως, καὶ κυνηγᾶ τοὺς ἱερεῖς καὶ ὅλα τὰ συναφή- μὲ τί μοιάζουν;

Αὐτὸς ποὺ ἀξιώθηκε νὰ γευτῇ τὴν γλύκα τῆς πίστεως καὶ μετὰ ξαναγύρισε στὴ γνώσι τὴν ψυχικὴ μέ τί μοιάζει; Μὲ αὐτὸν ποὺ βρῆκε πολύτιμο μαργαριτάρι καὶ τὸ ἄλλαξε μὲ χάλκινη δεκάρα καὶ μὲ αὐτὸν ποὺ ἄφησε τὴν αὐτεξούσια ἐλευθερία καὶ δέχτηκε τὸν ξεπεσμό, γεμάτο φόβο καὶ δουλεία.

«Ἐρώτησις : Ὁ ἀξιωθεὶς γεύσασθαι τῆς ἡδύτητος τῆς πίστεως καὶ πάλιν στραφεὶς πρὸς τὴν γνῶσιν τῆς ψυχῆς, ἐν τίνι διαφέρει τὸ πρᾶγμα αὐτοῦ; Ἀπόκρισις : Τῷ εὑρόντι μαργαρίτην πολύτιμον καὶ ἀλλάξαντι αὐτὸν εἰς ὀβολὸν χαλκοῦ, τῷ ἐάσαντι ἐλευθερίαν αὐτεξούσιον καὶ στραφέντι εἰς τοὺς τρόπους τῆς πτωχείας, πεπληρωμένους φόβου καὶ δουλείας». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ 253-4

Ἀκριβῶς ὅπως τὸ λέει ὁ ἄββᾶς Ἰσαάκ. Ξεπεσμὸς γεμάτος φόβο καὶ δουλεία.

Βαρὺ νὰ βλέπεις λειτουργοὺς τοῦ Ὑψίστου καὶ τοὺς πιστοὺς Του νὰ ἔχουν πετάξει τὰ τίμια καὶ τρομαγμένοι καὶ κημοφοροῦντες νὰ σκαλίζουν στὰ σκουπίδια τῶν νεοεποχίτικων χωματερῶν γιὰ νὰ τραφοῦν μὲ τὰ ξυλοκέρατα ποὺ τοὺς προσφέρουν οἱ σύγχρονοι χοιροβοσκοὶ, ἀλλαλάζοντες «ὑπακοὴ-ὑπακοή» καὶ ἀκολουθοῦντες τὸν μαινόμενο ὄχλο ποὺ ζητᾶ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν … κανονικότητα….

Πῶς νὰ μὴν ντρέπεται κανείς; Καὶ περισσότερο ποὺ παρατηροῦμε ἄπρακτοι, λὲς καὶ βλέπουμε ταινία. Ὅσοι τὸ νοιώθουν ἄς συμπαρασταθοῦν σὲ ὅσους προσπαθοῦν κάτι νὰ ὀργανώσουν, κάποια ἔμπρακτη ἀντίστασι. Ὅταν κάποτε ἐρωτηθοῦμε ἤ σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο ἤ στὸν ἄλλο, τί κάναμε ὅταν γινόταν ὁ χαλασμός, τί θὰ ἀπαντήσουμε; Ὅτι ρητορεύαμε καὶ παπαγαλίζαμε πατερικά χωρία ἤ ὅτι «προσευχόμεθα» μασκοφορεμένοι ἤ ὄχι; Καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ.

Εἶναι καιροὶ μαρτυρίου καὶ μαρτυρίας , βρὲ παιδιά. Καὶ εἶναι μόνον ἡ ἀρχή. Τί δὲν καταλαβαίνουμε; Ποιούς κοιτᾶμε, ἀπὸ ποιούς παραδειγματιζόμαστε;

Οἱ καιροὶ τοῦτοι εἶναι καιροὶ μαρτυρίου. Ὁ Θεὸς νὰ βοηθήσῃ τὶς ψυχὲς ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν μὲ εἰλικρίνεια καὶ ὄχι μὲ πανουργία. Νὰ βοηθήσῃ νὰ ὑπομείνουν τὴν βία, στὸν καιρό τοῦ μέχρι αἵματος ἀγῶνος. Τὸ αἷμα ἤδη τρέχει…

«Δυνατὸς εἶ, Κύριε, ἡ πηγὴ πάσης βοηθείας, ὑποστηρίξαι ἐν τοῖς τοιούτοις καιροῖς, οἵτινές εἰσι μαρτυρίας καιροί, τὰς νυμφευσαμένας σοι ἑαυτὰς μετὰ χαρᾶς ψυχάς, ὁ οὐράνιος νυμφίος, καὶ δεδωκυΐας τὰς συνθήκας τῆς ἁγιότητος ἐν συνέσει μετὰ εἰλικρινείας κινήσεων, καὶ οὐ μετὰ πανουργίας. Διὸ δώρησαι αὐταῖς δύναμιν μετὰ παῤῥησίας καθελεῖν ὠχυρωμένα τείχη, καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς ἀληθείας, ἵνα μὴ τοῦ ἰδίου σκοποῦ ἀστοχήσωσι βίᾳ ἀνυπομονήτῳ ἐν τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ περὶ αἵματος ἀνταγώνισμα γίνεται». ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ σελ.40

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων 21.5.2021

  1. Μητροπολίτης κηρύττει στον ναό ψευδώς ότι πέρασε την ασθένεια του κορονοϊού!

http://aktines.blogspot.com/2021/05/blog-post_3.html#more

Δὲν εἶναι πίστις αὐτό. Εἶναι ξεπεσμὸς γεμάτος φόβο καὶ δουλεία. (Γ. Τζανάκης)

Μέγας Κωνσταντίνος: Ο Μεγάλος της Εκκλησίας και της Ιστορίας!

Μέγας Κωνσταντίνος: Ο Μεγάλος της Εκκλησίας και της Ιστορίας!

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

syrostoday.gr - Επικαιρότητα - Ο άγιος και ισαπόστολος, Μέγας Κωνσταντίνος

 

Στις 21 Μαΐου η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά τη μνήμη των αγίων ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης. Τόσο ο Μέγας Κων/νος, όσο και η αγία μητέρα του Ελένη ανήκουν στις μεγάλες προσωπικότητες της Εκκλησίας μας, διότι η συμβολή τους για την κατάπαυση των διωγμών και την εδραίωση της Εκκλησίας υπήρξε καθοριστική. Επίσης ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν είναι μεγάλος μόνο για την Εκκλησία μας, αλλά και για την παγκόσμια ιστορία, διότι ανήκει στους μεγάλους ηγέτες όλων των εποχών, έχοντας βάλλει τη δική του σφραγίδα στη ροή των ιστορικών πραγμάτων, και για τούτο δικαία του απονεμήθηκε ο τίτλος του μεγάλου.

        Ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν γιος του ελληνοϊλλυρικής καταγωγής Ρωμαίου αξιωματούχου Κωνστάντιου Χλωρού, ο οποίος κατόπιν ανακηρύχτηκε Καίσαρας και Αύγουστος και ανέλαβε τη διοίκηση των δυτικών επαρχιών της απέραντης αυτοκρατορίας. Η μητέρα του Ελένη, ελληνικής καταγωγής, από το Δρέπανο της Βηθυνίας της Μ. Ασίας, στολισμένη με εξαιρετικό κάλλος σώματος και ψυχής, ασπάστηκε νωρίς τον Χριστιανισμό, ο οποίος βρισκόταν ακόμη σε απηνή διωγμό από τους ειδωλολάτρες αυτοκράτορες, τα σκοταδιστικά ειδωλολατρικά ιερατεία και τους δεισιδαίμονες όχλους. Το 274 γέννησε τον Κωνσταντίνο στην πόλη Ναϊσό, σημερινή Νίσσα της Σερβίας.

      Το 293 ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός κράτησε το νεαρό Κωνσταντίνο κοντά του στην Ανατολή, μαζί με τη διαζευγμένη από τον Καίσαρα Κωνστάντιο, μητέρα του Ελένη, για ασφάλεια υποταγής του δευτέρου στην εξουσία του ως το 305. Εκεί δόθηκε η ευκαιρία στην αγία μητέρα του να τον αποσπάσει από την ειδωλολατρία και να τον γαλουχήσει στη νέα πίστη.

      Ο νεαρός Κωνσταντίνος διακρινόταν για την ωραιότητα του σώματός του, την ευγένεια της ψυχής του και τα εξαιρετικά του πνευματικά και φυσικά χαρίσματα. Το 305 ανάλαβαν τη διοίκηση της αυτοκρατορίας ο μεν Γαλέριος στην Ανατολή, ο δε Κωνστάντιος στη Δύση. Το ίδιο χρόνο ο Κωνσταντίνος μετέβη στα Τρέβηρα της Γαλατίας, όπου συνάντησε τον άρρωστο πατέρα του, ο οποίος του ανέθεσε εκστρατεία στη Μ. Βρετανία. Στις 7 Ιουλίου του 307 πέθανε ο Κωνστάντιος και ο στρατός ανακήρυξε τον Κωνσταντίνο αυτοκράτορα της Δύσης. Παντρεύτηκε τη Μινερβίνα και απέκτησε ένα γιο, τον Κρίσπο. Εγκαταστάθηκε στην πόλη Αρελάτη και άσκησε μια πρωτόγνωρη φιλολαϊκή εξουσία, και γι’ αυτό αγαπήθηκε από το λαό.

      Το Σεπτέμβριο του 212 στράφηκε εναντίον του τυραννικού συναυτοκράτορά του της Δύσης Μαξεντίου. Καθ’ οδόν προς τη Ρώμη είδε το γνωστό και μεγαλειώδες όραμα του Τιμίου Σταυρού στον μεσημεριανό ουρανό, ο οποίος έγραφε: «Εν Τούτω Νίκα». Την επόμενη νύχτα είδε στον ύπνο του το Χριστό με το σημείο του Σταυρού, παροτρύνοντάς τον να κατασκευάσει λάβαρο με το Σταυρό, προκειμένου να νικήσει τον ασεβή και τυραννικό Μαξέντιο. Ο Κωνσταντίνος υπάκουσε και νίκησε τον αντίπαλό του και μπήκε θριαμβευτής και ελευθερωτής στη Ρώμη.

      Η πρώτη του ενέργεια ήταν να σταματήσει τον συνεχιζόμενο φοβερό διωγμό των Χριστιανών με το περίφημο «Διάταγμα των Μεδιολάνων» του 313. Αυτό ο μεγάλος άνδρας όρισε για πρώτη φορά στην ιστορία της ελευθερία της θρησκευτικής πίστεως.

     Το 324 συγκρούεται με τον αυτοκράτορα της Ανατολής Λικίνιο, τον οποίο νικά και γίνεται μονοκράτορας σε όλη την αυτοκρατορία, αρχίζοντας το μεγαλειώδες μεταρρυθμιστικό και κοινωνικό του έργο. Έγινε προστάτης όλων των πολιτών, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους πίστη, για το λόγο αυτό δεν έγινε ακόμη  Χριστιανός και διατηρούσε τον τίτλο του pontifix maximus, δηλαδή του ύπατου αρχιερέα της αρχαίας θρησκείας. Απελευθέρωσε όλους τους Χριστιανούς από τις φυλακές, που είχε κλείσει ο Λικίνιος και ανακάλεσε όσους βρισκόταν στην εξορία. Απέδωσε τους ναούς και την περιουσία στην Εκκλησία. Έκαμε πράξη με διατάγματα την κοινωνική διδασκαλία της Εκκλησίας. Καθιέρωσε την υποχρεωτική δίκη στους παραβάτες. Καθιέρωσε την Κυριακή αργία. Κατάργησε τη δουλεία. Η αγία Ελένη αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο εκκλησιαστικό έργο, ιδρύοντας ναούς και  ενισχύοντας την Εκκλησία. Με δικά της έξοδα πήγε στην Ιερουσαλήμ και ανακάλυψε τον Τίμιο Σταυρό.

      Ο Μ. Κωνσταντίνος συνέβαλλε τα μέγιστα να ηρεμήσει η Εκκλησία από την αρειανική αίρεση, συγκαλώντας την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325. Εγκαινίασε έτσι έναν νέο τρόπο, απόλυτα δημοκρατικό, διακυβέρνησης της Εκκλησίας.

      Ως πολιτικός άρχων ο Μ. Κωνσταντίνος υπήρξε πρωτοπόρος. Μετέφερε το 325 την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στο Βυζάντιο, κόβοντας έτσι κάθε δεσμό με το ειδωλολατρικό παρελθόν και βάζοντας τα θεμέλια για τη νέα χριστιανική αυτοκρατορία, η οποία θα ζήσει χίλια χρόνια.

      Το 337 σε μια περιοδεία του στη Νικομήδεια αρρώστησε και συναισθάνθηκε το τέλος του. Ζήτησε να λάβει το άγιο Βάπτισμα και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Δεν ξαναφόρεσε τα αυτοκρατορικά ενδύματα, αλλά φορούσε το λευκό χιτώνα του Βαπτίσματος ως το θάνατό του, στις 22 Μαΐου του 337. Η Εκκλησία μας του αναγνώρισε τις πολύτιμες υπηρεσίες του και γι’ αυτό τον ανακήρυξε άγιο και ισαπόστολο, μαζί με την αγία μητέρα του. Το ίδιο και η ιστορία αναγνωρίζοντας τη μοναδική του προσφορά τον ανακήρυξε μέγα.

       Πολλοί εμπαθείς και ανιστόρητοι επιχειρούν να σπιλώσουν την προσωπικότητά του, χαρακτηρίζοντας τον ως «θηριώδη δολοφόνο», επειδή αναγκάστηκε να εφαρμόσει το νόμο απέναντι στον γιό του Κρίσπο και τη σύζυγό του Φαύστα. Ξεχνούν όμως ότι τότε ο Κωνσταντίνος ήταν ακόμη ειδωλολάτρης, και ο οποίος για το θλιβερό αυτό συμβάν έκλαιγε και θρηνούσε σε όλη του τη ζωή! Ξεχνούν επίσης πως ο χαρακτηρισμός ενός ανθρώπου δεν πρέπει εξαρτάται από μεμονωμένα συμβάντα, αλλά από τη συνολική αξιολόγηση της ζωής του και του έργου του!

Άσηπτη θεολογία ή θεολογία της μολύνσεως; (βίντεο)

Άσηπτη θεολογία

Άσηπτη θεολογία ή θεολογία της μολύνσεως; (βίντεο)

Ὁ π.Ἰωάννης Δρογγίτης ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τοῦ Ιουστίνου Καρνέιρο πού ἀφοροῦν τὴ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας σὲ σχέση μὲ τὴν ὑφιστάμενη ἐπιδημία καὶ τὶς αἰτιάσεις τοῦ ἐπιστημονισμοῦ καὶ τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος.

Απομαγνητοφώνηση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Άσηπτη θεολογία ή θεολογία της μολύνσεως; (βίντεο)

Πατέρα Ιωάννη. Προκειμένου να γίνει μία διασάφηση των αμφιβολιών της Ορθόδοξης Πορτογαλικής Κοινότητας, θα ήθελα να σας κάνω κάποιες ερωτήσεις.
Γενικά σκοπεύουμε στο να μάθουμε ποια είναι η θεολογική τοποθέτηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε σχέση με τις μεταδοτικές ασθένειες. Πρώτον.

Μπορούν οι μολυσματικές ασθένειες να μεταδοθούν μέσα στον Ορθόδοξο Ναό; Μέσα από τα λειτουργικά σκεύη, τις Άγιες Εικόνες, τα Ιερά Λείψανα και από την επαφή ή την εγγύτητα μεταξύ των πιστών;
Είναι απαραίτητα τα υγειονομικά μέτρα μέσα στο Ναό ώστε να αποφευχθεί η μόλυνση; Είναι για παράδειγμα η τήρηση των αποστάσεων και η χρήση της μάσκας αποδεκτά μέτρα;

 

«Καταρχάς, άνευ ευγενίας κοσμικής, να σου πω ότι το χαίρομαι πάρα πολύ και που μιλάμε τώρα αλλά και κυρίως διότι ξέρω ότι αυτό απευθύνεται στους Πορτογάλους αδελφούς με τους οποίους έχουμε συναντηθεί χωρίς να το έχουμε σχεδιάσει. Έχουμε δημιουργήσει κατά κάποιον τρόπο μία σύναξη και μιλάμε και επικοινωνούμε και μετέχουμε στις διδασκαλίες των Αγίων χωρίς να το έχουμε σχεδιάσει, χωρίς να έχει προηγηθεί ένα έργο επί χάρτου ιεραποστολικό. Και αυτό είναι το πιο ωραίο γιατί αυτό το συγκρότησε ο Θεός. Ξεκάθαρα.

Και είναι και οι συγκινήσεις μας μεγάλες, οι δικές μου τουλάχιστον και από κάποιους που ακούω ισχύουν και γι’ αυτούς, γιατί όταν συγκροτεί κάτι ο Θεός είναι σαν την σύναξη την λειτουργική. Αυτό είναι ενέργεια του Θεού. Το να συναντώμεθα, το να μιλάμε για αυτά είναι μία δική Του πρωτοβουλία. Και όπως γίνεται και στη Λειτουργία, έτσι γίνεται και σ΄ αυτήν την περίπτωση, δηλαδή αυτό γίνεται με πρωτοβουλία του Θεού.

Και η δική μας συνάντηση γίνεται με πρωτοβουλία του Θεού και γι’ αυτό έχω την βεβαιότητα και το λέω, όχι γιατί στηρίζομαι στην άποψή μου αλλά στη γνώμη, που αυτή είναι θεολογική έννοια, στη γνώμη και στην ευλογία του Γέροντα του δικού μου, ο οποίος επισφράγισε αυτήν την συνομιλία κι έτσι δια της γνώμης του έχουμε αυτήν την βεβαιότητα.

Αυτό είναι το πρώτο που έχω να σου πω.

Το δεύτερο είναι ότι όλα αυτά που λες στην πρώτη ερώτηση είναι πάρα πολλά. Σίγουρα δεν μπορούμε να τα θίξουμε στην πληρότητά τους. Συμφωνώ κι εγώ ότι αυτό που είναι το ζητούμενο σήμερα είναι η θεολογία των πραγμάτων. Γιατί η θεολογία αποσιωπάται, ή την θεολογία την κακομεταχειριζόμαστε. Και νομίζω ότι δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε κάτι, όπως όλα έχουν λεχθεί από τους Αγίους, απλώς πρέπει να μπούμε μέσα σε αυτήν την δεξαμενή και κυρίως να μπούμε μέσα στο λειτουργικό Σώμα κι εκεί να δεχτούμε τους λόγους που υπάρχουν ζωντανοί μέσα στο λειτουργικό Σώμα.

Όλοι οι λόγοι οι θεολογικοί υπάρχουν μέσα στο λειτουργικό Σώμα. Υπάρχουν μέσα στη Λειτουργία, υπάρχουν μέσα στις Ακολουθίες της Εκκλησίας. Υπάρχουν μέσα στην εκκλησιαστική ζωή και λαλούνται. Κι εμείς αυτό που χρειάζεται είναι να γίνουμε ευήκοοι. Και γινόμαστε ευήκοοι είτε γιατί έτσι το θέλει ο Θεός, ακόμα κι αν είμαστε ακάθαρτοι όπως στην προκειμένη περίπτωση, είτε γιατί έχει προηγηθεί η πρώτη Χάρη, που είναι καθαρτική Χάρη όπως λένε και οι Άγιοί μας και ο Άγιος Ιωσήφ ο νέος. Προηγείται η καθαρτική Χάρη κι έρχεται η θεία γνώση μετά.

Έτσι λοιπόν αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να δεχτούμε αυτούς τους λόγους, όπως κι αν έχουν έλθει σ’ εμάς, και να τους λαλήσουμε. Να λαλούνται μέσα στην Εκκλησία, γιατί πολλές φορές εισέρχονται μέσα στην Εκκλησία και οι κοσμικοί λόγοι, οι κοσμικοί τρόποι, η κοσμική μεθοδολογία κυρίως, και δι’ αυτών λαλούμε, και όταν λαλούμε έτσι τότε αστοχούμε και μακάρι ο Θεός να μας φυλάξει να μην αστοχήσουμε κι εμείς ούτε και τώρα ούτε και ποτέ.

Έτσι λοιπόν, να μπω λίγο στο ερώτημα και να σου πω ότι για να απαντήσουμε σ’ αυτό θα έφτανε να έχουμε την πίστη την απλή, έξω από γνωσιολογικές ας πούμε καταστάσεις. Θα έφτανε αυτό και φτάνει. Στους βεβαιοπίστους φτάνει αυτό. Αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη της διατύπωσης, απλώς συμβαίνει ό,τι και με την Καινή Διαθήκη. Η διατύπωση υπάρχει και χρειάζεται για να μην συμβαίνουν παραχαράξεις των βιωμάτων και παραχάραξη της Πίστεως, ή, για να δώσουμε μία ας πούμε μαρτυρία της ζωής της Εκκλησίας.

Μέσα από αυτό λοιπόν το πρίσμα θα σου πω ότι για να μπούμε μέσα στο θέμα μας θα κοιτάξουμε τι συμβαίνει στον άνθρωπο. Θα αρχίσω από την ανθρωπολογία με μια μόνο πρόταση ας πούμε. Ξέρουμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι ούτε μόνο το σώμα του, ούτε μόνο η ψυχή του. Όπως λέει ο Πατερικός λόγος, είναι το συναμφότερο. Αυτό λοιπόν το συναμφότερο ως συναμφότερο λογίζεται, και αυτός πάντοτε μένει ενωμένος. Και δεν διαιρείται παρά μόνο πρόσκαιρα, με τον θάνατο. Αλλά και πάλι θα ενωθεί. Το Μυστήριο παραμένει Μυστήριο ενότητας. Έτσι λοιπόν συμβαίνει και με τη Θεία Λειτουργία. Η Θεία Λειτουργία είναι αυτό το συναμφότερο. Είναι λοιπόν η Λειτουργία όλου του Σώματος και το Σώμα αυτό συγκροτείται πάνω εις τον Χριστόν, εις τον Χριστόν, εν Χριστώ.

Ο Χριστός είναι η κεφαλή του σώματος. Αυτός αυτουργεί για την συγκρότηση, και το Άγιο Πνεύμα είναι η ζωή μέσα σε αυτό το Σώμα. Οι ενέργειές Του είναι που τελειώνουν όλες τις αγιαστικές, και τις ενέργειες εκείνες που ενσωματώνουν τα μέλη εις το Σώμα. Τους ανθρώπους δηλαδή, τους πιστούς μέσα σε αυτό το Σώμα. Έτσι λοιπόν, η Θεία Λειτουργία είναι το Μυστήριο του Σώματος. Και αυτό το Σώμα δεν διαιρείται. Είναι πάντοτε, είναι το όλον. Και η Θεία Ευχαριστία είναι ένα λειτουργικό γεγονός, είναι μία λειτουργική πράξη, μία μυστηριακή πράξη του Σώματος. Δεν έχουμε λοιπόν ανώτερες και κατώτερες καταστάσεις μέσα στη Λειτουργία. Δεν έχουμε διαιρέσεις. Καταρχάς να πούμε ότι δεν υπάρχει διαφορά, δεν υφίσταται διαφορά μεταξύ της λειτουργικής πράξης του καθαγιασμού και όλης της Λειτουργίας. Δεν έχουμε επομένως έναν συνωστισμό κάποια στιγμή. Έχουμε σύναξη. Έχουμε την σύναξη, και την φανέρωση, και την ενσωμάτωση με διαβαθμίσεις. Με αναβαθμούς, με εισόδους μέσα στο Μυστήριο αλλεπάλληλες. Με χαρισματικές καταστάσεις. Με διαδοχικές αναβάσεις και αναβαθμούς και διαδοχικούς βαθμούς ενσωμάτωσης στο Σώμα. Αυτά συμβαίνουν.

Τι να πούμε; Δεν προλαβαίνουμε να το πούμε για το Μυστήριο. Πραγματικά. Το τί συμβαίνει στη Θεία Λειτουργία δεν θα το προλάβουμε σ’ όλη μας τη ζωή. Γι’ αυτό συχνά το λέμε πώς λειτουργεί γιατί καταλαβαίνουμε ότι είναι δύσκολο να ζήσεις ακέραια όλη τη Θεία Λειτουργία. Δηλαδή, μόνο όσο ο Θεός θέλει μπορεί κανείς να ζήσει αυτήν την εμπειρία. Παρ’ όλα αυτά όμως όντως γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αυτές οι αναβάσεις, αυτοί οι αναβαθμοί και οι βαθμοί ενσωμάτωσης. Και αυτό συμβαίνει. Δεν μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι η συγκρότηση του Σώματος μέσα στη Θεία Λειτουργία -ή και στη Λατρεία που είναι κάτι διαφορετικό αλλά είναι Μυστήριο και αυτό του Σώματος- ότι η συγκρότηση λογίζεται ως ένας συνωστισμός… σ’ ένα σουπερμάρκετ ή στην Ερμού που πηγαίνουν να κάνουν ψώνια οι άνθρωποι στο Μοναστηράκι εδώ στην Αθήνα… Δε λογίζεται ως τέτοιο φυσικά. Είναι ένα Μυστήριο.

Ούτε μπορούμε να απομονώσουμε την στιγμή της μεταβολής των Τιμίων Δώρων από την Λειτουργία του Σώματος. Όλη η σύναξη πορεύεται προς την κοινωνία των Αγιασμάτων, των Τιμίων Δώρων. Αλλά αυτό είναι Λειτουργία, είναι Μυσταγωγία όλου του Σώματος. Είναι ένα Μυστήριο που λογίζεται ως όλο. Έχει ως κέντρο την μετάληψη των Αγιασμάτων απ’ όσους μπορούν να μεταλάβουν, αλλά όλοι κινούμεθα προς τα εκεί. Οι κινήσεις όλου του Σώματος είναι προς τα εκεί, αλλά δεν λογίζεται διαφοροποίηση. Άρα σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε ότι κανείς ενδέχεται να μολυνθεί (;) -να πούμε αυτή τη λέξη;- να λάβει (;) έναν ιό μέσα στη Θεία Λειτουργία, διότι αυτονοήτως αυτό σημαίνει ότι μπορεί να λάβει και έναν ιό κατά την μετάληψη των Αγιασμάτων. Και όχι γιατί αυτό είναι ένα λογικό άτοπο απλώς. Είναι ένα μυστηριακό και θεολογικό άτοπο που ούτε καν μπορεί να συζητηθεί. Είναι το Μυστήριο του Σώματος. Είναι το Μυστήριο της ενσωμάτωσης όλων εις τον Χριστό, που μπορεί να έχει υψηλότερο σημείο ενσωμάτωσης την ώρα της Θείας Μεταλήψεως, αλλά όλη η συγκρότηση είναι μυστηριακή. Είναι η φανέρωση. Είναι η βεβαίωση κάθε φορά της ενσωματώσεως στο Σώμα του Χριστού. Αυτό φανερώνεται στη Θεία Λειτουργία για όλους μας. Και άλλα πολλά βέβαια που ίσως δεν προλαβαίνουμε και για να μην μακρηγορήσουμε το σταματάμε εδώ.

Άρα λοιπόν είναι τελείως άτοπο να μιλήσουμε για μολυσμό μέσα στη Θεία Λειτουργία. Μπορούμε να το κατανοήσουμε αυτό μέσα από μια πολιτική οπτική, μέσα από μια ορθολογιστική οπτική, δηλαδή το πως να σκεφτούν αυτοί οι χώροι, αλλά ούτε καν επιτρέπεται να διαλεχθούμε θεολογικά μέσα σε αυτό, γιατί αυτό σημαίνει ότι πρώτον έχουμε τέλεια απιστία στα γεγονότα. Δεν έχουμε καμία υπαρξιακή συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία.

Επίσης αν το πούμε εμείς σαν ιερείς δείχνουμε την αποξένωσή μας από το εκκλησιαστικό σώμα. Έχουμε μία σοβαρή μορφή κληρικαλισμού μέσα στην Εκκλησία αν θεωρήσουμε κάτι τέτοιο. Γιατί; Γιατί αυτονοήτως εμείς θεωρούμε ότι κάνουμε το Μυστήριο μόνοι μας, ότι το κάνουμε κάπου στα κρυφά εμείς. Μπορεί να κλείνουμε την θύρα, την Ωραία Πύλη αλλά αυτό είναι απλώς μία λειτουργία και ένα σύμβολο -ουσιαστικό βέβαια, ρεαλιστικό σύμβολο- των υπερφυών γεγονότων εκείνη τη στιγμή, τα οποία δεν λείπουν και στην υπόλοιπη Θεία Λειτουργία. Έχουμε όμως μία μεγαλύτερη κατάβαση του Θεού. Μία ειδικότερη εμφάνιση των θείων ενεργειών την στιγμή της μεταβολής των Τιμίων Δώρων. Αυτό λοιπόν συμβολίζεται, εικονίζεται -ό,τι σημαίνει εικονισμός στην Θεία Λειτουργία- με το κλείσιμο των θυρών. Όμως το Μυστήριο συντελείται ούτως ή άλλως. Έχουμε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος που αυτουργεί, που συγκροτεί όλο το θεσμό της Εκκλησίας λέμε, έτσι δεν είναι; Και συγκροτεί το Σώμα και είναι Παρόν και ενεργεί. Και έχουμε Αγίους, και μή Αγίους ακόμα, οι οποίοι ζούσαν την παρουσία και την εμφάνιση της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, -των χαρίτων θα λέγαμε, των ενεργειών γιατί δεν είναι μία…- όχι μόνο στη Θεία Λειτουργία, και στον Όρθρο και σε όλες αυτές τις προετοιμασίες που κάνουμε για τη Θεία Λειτουργία. Έχουμε σοβαρές εμπειρίες από τους Αγίους πάνω σε αυτό το θέμα. Και απλούς ιερείς έχουμε που ζήσαν τέτοια πράγματα.

Άρα λοιπόν είναι θα έλεγα βλάσφημη οποιαδήποτε τέτοια προσέγγιση. Είναι αδιανόητη. Τη στιγμή δηλαδή που συγκροτείται το Σώμα του Χριστού, η Εκκλησία, να έχουμε μόλυνση ! Καταλάβατε; Το λέμε στην Παναγία: Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροιἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντεΚαι νικώνται της φύσεως οι όροι και μέσα στην Εκκλησία. Αυτή είναι η εικόνα, μέσω της Θεοτόκου. Άρα λοιπόν είναι άτοπο εντελώς να πούμε κάτι τέτοιο. Και είναι άτοπο και μπορούμε να το εξηγήσουμε και με πολλούς τρόπους αυτό.

Είναι άτοπο το εξής. Τί συμβαίνει στη Θεία Λειτουργία; Μιλάμε για ενσάρκωση του Λόγου. Μία συνεχή ενσάρκωση του Λόγου δια της Θείας Λειτουργίας. Και μέσα σε αυτήν την ενσάρκωση καλούνται οι πιστοί να συμμετάσχουν. Κι έτσι η Εκκλησία δεν είναι ένας σύλλογος. Γιατί αυτά φανερώνουν τα λόγια μας μερικές φορές στην Εκκλησία. Ότι είμαστε ένας σύλλογος που λέμε κάποια τραγούδια, λέμε κάποιους ψαλμούς. Ευχαριστιόμαστε ψυχολογικά, έχουμε ψυχολογικά δικά μας βιώματα, αλλά αυτό δεν έχει καμμία σχέση με την Εκκλησία η Οποία είναι το μεγαλύτερο Μυστήριο μέσα στον κόσμο. Το πιο υψηλό σημείο του κόσμου είναι η Θεία Λειτουργία. Δεν μπορούμε να μιλάμε λοιπόν με αυτήν την γλώσσα. Είναι τελείως έξω από την εμπειρία της Εκκλησίας κάτι τέτοιο. Τι συμβαίνει λοιπόν τότε; Συμβαίνει ότι όλοι αυτοί οι συμμετέχοντες ταυτίζονται με το Σώμα του Χριστού και κυρίως εκείνοι που κοινωνούν, αλλά δια των ακτίστων ενεργειών φανερώνεται το Σώμα ακόμα και για τους ανθρώπους που είναι με υπακοή έξω από την μετάληψη των Αγιασμάτων. Έχουν κι αυτοί λοιπόν άλλους βαθμούς κοινωνίας και άλλη μορφή κοινωνίας με τον Λόγο.

Έχουμε λοιπόν την ταύτιση αυτή, αν μου επιτρέπεται αυτός ο όρος, μεταξύ του Σώματος του Χριστού, αυτού του ιδίου Σώματος και του Αίματος του Χριστού με την Εκκλησία. Έχουμε αυτήν την κοινωνία, αυτήν την ενσωμάτωση. Η Εκκλησία είναι αυτό το Σώμα, είναι το Σώμα του Χριστού. Όταν κοινωνώ το Σώμα του Χριστού, κοινωνώ με τον ίδιο τον Χριστό, με την τεθεωμένη ανθρώπινη φύση Του. Κοινωνώ όμως όχι μόνο με τον Χριστό και φεύγω, ενώνομαι και με την Εκκλησία. Η ένωσή μου είναι οντολογική, είναι πραγματική και ρεαλιστική ταυτόχρονα. Δεν είναι σύμβολο. Ενώνομαι με τον Χριστό, που σημαίνει ενώνομαι και με την Εκκλησία. Αυτό είναι το Σώμα Του. Μεταλαμβάνω Σώμα και Αίμα Χριστού, σημαίνει ότι μεταλαμβάνω τον ίδιο τον Χριστό και το Σώμα του ταυτόχρονα. Καταλαβαίνετε πόσο τυφλό θα είναι να πούμε ότι όταν μεταλαμβάνω δεν κοινωνώ και όταν είμαι με το Σώμα αρρωσταίνω; Δεν τίθεται τέτοιο θέμα ποτέ, έτσι; Είναι τελείως αθεολόγητο. Είναι σα να μην πιστεύουμε καθόλου και τους Αγίους μας. Όχι μόνο τις εμπειρίες τους αλλά και τις διδασκαλίες τους. Και τον Άγιο Μάξιμο και όλους τους μεγάλους Αγίους, και τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και τον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης, και όλους τους Αγίους που μίλησαν, τον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά και τους ομοίους του.

Έτσι λοιπόν, δε νοείται κάτι τέτοιο. Και γιατί δε νοείται; Να το πάμε και λίγο παραπέρα. Και πού είναι τα μικρόβια; Τί έχουμε στη Θεία Λειτουργία; Τί συμβαίνει εκεί; Φεύγουν τα μικρόβια, που σημαίνει φεύγει η φύση; Δεν πάμε με τη φύση μας; Δεν συμμετέχει η φύση ακέραιη στη Θεία Λειτουργία; Αυτό θα ήταν αιρετικό. Έτσι λοιπόν έχουμε στη Θεία Λειτουργία έναν συνεορτασμό. Μια σταυρική συνάντηση και μια σταυρική δοξολογική αναφώνηση. Μια συλλειτουργία των φυσικών και των υπερφυσικών. Των λογικών και των υπέρλογων. Των ανθρωπίνων και των θείων. Του κτιστού και του ακτίστου.

Έχουμε λοιπόν αυτή τη συλλειτουργία. Και σ’ αυτή τη συλλειτουργία δεν μπορούμε να πούμε ότι απουσιάζει η φύση. Όπου υπάρχει η φύση, υπάρχει, ως είναι. Υπάρχουν λοιπόν μικρόβια μέσα στη Θεία Λειτουργία; Υπάρχουν μέσα στο Ναό, ας το πούμε καλύτερα, μικρόβια; Στις εικόνες, στα σκεύη, στον ιερέα, στους πιστούς, παντού; Καταρχάς όλα αυτά είναι φυσικά και τα πάντα είναι και φυσικά. Τί γίνεται λοιπόν στην περίπτωση αυτή; Αναχωρεί η φύση και φεύγει; Φυσικά όχι. Δεν αναχωρεί η φύση από τη Θεία Λειτουργία. Είναι εκεί παρούσα. Και επομένως, τα μικρόβια φεύγουν από το Ναό; Όχι δεν φεύγουν από το Ναό τα μικρόβια. Και οι αρρώστιες; Και οι αρρώστιες εκεί είναι. Τις φέρνουμε πάνω μας τις αρρώστιες. Αλλά τί συμβαίνει; Λόγω αυτής της ανακράσεως, λόγω αυτού του βαθμού της ενσωμάτωσης στο Σώμα του Χριστού, λόγω της ενώσεως του Σώματος, και της φανερώσεως, της εσχατολογικής φανερώσεως του Σώματος… Λέμε η Θεία Λειτουργία είναι εσχατολογική φανέρωση, είναι φανέρωση των εσχάτων στο παρόν, στον κτιστό κόσμο, στο επίπεδο του κτιστού. Παραμένουν λοιπόν τα μικρόβια, παραμένει η φύση. Άρα τί γίνεται; Είναι ανενέργητα. Είναι οι όροι της φύσεως που νικώνται. Μένουν ανενεργοί. Θα επιστρέψει η ενέργειά τους όταν αναχωρήσουμε, όταν δηλαδή ο βαθμός ενσωμάτωσης αλλάξει. Γιατί τα πάντα γίνονται στο επίπεδο του κτιστού και παραμένει αυτό. Όμως έχουμε κορύφωση στη Θεία Λειτουργία αυτής της ενσωμάτωσης. Έχουμε φανέρωση της εσχατολογικής ενσωμάτωσης. Έχουμε τόσα πολλά Μυστήρια.

Εκεί λοιπόν που λειτουργείται αυτό το Μυστήριο… η Εκκλησία είναι η Αγία Κοίτη που λέει ο Άγιος Μάξιμος, στην οποία η ψυχή και ο Θεός γίνονται ένα… σ’ αυτή τη μακαρία και αγνή, αγνοτάτη Κοίτη έχουμε αυτή τη θεία συνουσία μεταξύ ψυχής και Θεού, μεταξύ ανθρώπου και Θεού. Έχουμε το Σώμα λοιπόν που ενώνεται, αγνώστως και πανάγνως. Αυτό λοιπόν συμβαίνει εκεί. Η φύση δεν αναχωρεί. Είναι και αυτή παρούσα, όμως είναι ανενέργητη. Είναι όπως ο χρόνος. Λέμε, «παίρνουμε καιρό». Δεν σημαίνει ότι παύει ο χρόνος να υπάρχει για εμάς. Σημαίνει ότι υπερβαίνεται. Έτσι λοιπόν υπερβαίνεται και η φύση στο επίπεδο της φθοράς με την έννοια της μετάδοσης μολυσμών…

Ας πούμε ότι λειτουργούμε και εισέρχεται μέσα στο Ιερό ένας κακοποιός και πάνω στην Τράπεζα που είναι τα Αγιάσματα, τα Τίμια Δώρα, χύνει ας πούμε ένα μολυσματικό υγρό. Δεν τολμώ να πω οτιδήποτε. Θέλει όπως λέγαμε στην δημοτική έκφραση να μαγαρίσει τα Θεία. Και ρίχνει λοιπόν κάτι το τελείως άτοπο, ή, εγώ είμαι απρόσεκτος και λειτουργώ με ένα μουχλιασμένο πρόσφορο, ή, όπως ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, χρησιμοποιώ δηλητήριο αντί για Νάμα. Τί θα γίνει; Θα πάψει να είναι δηλητήριο αυτό; Η μούχλα θα απορροφηθεί από τη Θεία ενέργεια; Αυτό είναι αιρετικό. Εκεί θα είναι η μούχλα, αλλά θα είναι εντελώς ανενέργητη. Και έχουμε πάρα πολλά παραδείγματα… Αλλά μου είπες καλύτερα να μιλήσουμε θεολογικά. Ας μην βάλω τα παραδείγματα λοιπόν των Αγίων. Να τα πούμε θεολογικά.

Άρα λοιπόν θα παραμείνει η φθορά. Θα παραμείνουν τα στοιχεία της φθοράς ανενέργητα. Ποιός Ορθόδοξος μπορεί να πει ότι ένα μουχλιασμένο πρόσφορο μετά τη μεταβολή μπορεί να προκαλέσει κοιλιακά προβλήματα; Ποιός Ορθόδοξος μπορεί να πει ότι αυτό δεν μπορεί να είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού επειδή έχει αυτή τη διαδικασία της φθοράς πάνω του, η οποία μας ξέφυγε; Ή, όταν γίνει αυτή η εγκληματική ενέργεια που σας είπα, ότι αυτά παύουν να είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού; Με οποιονδήποτε ανθρώπινο μολυσμό, δεν θα παραμείνει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού…; Δεν θα μεταφέρει ζωή και αφθαρσία; Έτσι δεν λέμε;

Άρα λοιπόν νομίζω ότι σε αυτά τα ερωτήματα και σ’ αυτές τις γνώμες υπάρχει έντονα το αιρετικό στοιχείο. Υπάρχει ο δοκητισμός. Υπάρχουν τα στοιχεία που αναιρούν τις αποφάσεις της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου. Υπάρχει μία εικονομαχία στην πραγματικότητα. Όχι μόνο στο επίπεδο της προσκύνησης των εικόνων, δεν λέω καν αυτό, μιλάω για την Θεία Λειτουργία ως εικόνα των εσχάτων. Η εικόνα είναι μεγάλη υπόθεση για την Εκκλησία. Έτσι λοιπόν μπαίνουν πάρα πολλά ζητήματα μέσα.

Θα πούμε ότι όπως συμβαίνει και με το Σώμα του Χριστού. Τί είναι το Σώμα του Χριστού; Ο Χριστός τί είναι; Ένα Θεανθρώπινο Πρόσωπο, λέμε. Μία υπόσταση. Είναι Θεός και άνθρωπος. Δύο τέλειες φύσεις σε ένα Πρόσωπο. Δύο φύσεις που έχουν και οι δύο την θέληση της φύσεως. Η κάθε μια φύση τη δική της θέληση και τη δική της ενέργεια. Και τί έχουμε; Αντίδοση των ιδιωμάτων όπως λέμε στο πρόσωπο του Χριστού. Αυτό λοιπόν συμβαίνει και με το σώμα Του. Όπως συμβαίνει στο δικό Του το ίδιο Σώμα, συμβαίνει και στο Σώμα της Εκκλησίας, όταν αυτό φανερώνεται στην εσχατολογική του πλήρωση. Καταλαβαίνετε τί σημαίνει να λέμε.. «να μολυνθεί»; Είναι σα να λέμε μη γένοιτο. Ποιός μολύνεται; Το Σώμα του Χριστού; Οι πιστοί είναι το Σώμα του Χριστού. Αυτό είναι το μυστηριακό Του σώμα. Και η ενότητα αυτή είναι όπως λέει και ο Άγιος Μάξιμος, η «εν Τριάδι νοουμένη ενότητα», την οποία συγκροτεί ο ίδιος ο Θεός.

Λοιπόν έχουμε ένα σωρό άτοπα πράγματα μέσα σ’ αυτό.

Αλλά αν μου επιτρέπεις και αν δεν έχω μακρηγορήσει θα σου πως το εξής. Για μας ο κύριος λόγος είναι αυτός, που ζούμε στην Εκκλησία: είναι αδιανόητο να ξεχωρίσουμε το Σώμα από τη Λειτουργία. Και ό,τι σημαίνει Σώμα και για τον ίδιο τον Χριστό και για τους ανθρώπους. Αλλά θα σου πω και κάτι άλλο που για μένα ας πούμε υπερβαίνει ακόμα και αυτό. Τα μέλη του Χριστού τί κάνουν; Καταρχάς έχουν έναν πόθο. Το λέμε και στη Λειτουργία. Πίστει καί πόθῳ προσέλθωμεν, ἵνα μέτοχοι ζωῆς αἰωνίου γενώμεθα. Με πόθο κινούμαστε. Αυτός ο πόθος, τί κάνει; Το λέει καταπληκτικά ο Άγιος Μάξιμος. Δηλαδή το κορύφωσε. Είναι ένας πόθος που νικά την ίδια την φύση. Δηλαδή όπως λέει εκεί καταπληκτικά, προτιμούμε την αλήθεια και αυτής της φύσεως. Ο πόθος της Θείας Μεταλήψεως μας κάνει να προτιμούμε λοιπόν την αλήθεια και αυτής της φύσεως. Ένας πιστός θα προτιμούσε την αλήθεια, τον πόθο για τον Χριστό, τον θείο έρωτα που λέμε. Την κοινωνία των Αγιασμάτων και αυτής της φύσεως και αυτής της ζωής. Αυτή είναι η Θεία Λειτουργία και η Θεία Μετάληψη και ένα σωρό άλλα πράγματα που αν έχεις κάποια ερώτηση μπορούμε να τα θίξουμε γιατί νομίζω ότι μακρηγορώ.»

-https://www.youtube.com/watch?v=KfpJHa3SnqQ – Ἀρωγή Ι.Α.

Απομαγνητοφώνηση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Άσηπτη θεολογία ή θεολογία της μολύνσεως; (βίντεο)

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Αγία Θεοδώρα Θεσσαλονίκης

Αγία Θεοδώρα Θεσσαλονίκης η Μυροβλύτισσα

0
Αγία Θεοδώρα Θεσσαλονίκης η Μυροβλύτισσα ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Στα αγιολόγια της Εκκλησίας μας υπάρχουν άγιοι οι οποίοι αγίασαν ομού με μέλη των βιολογικών...