Ορθοδοξία

Αρχική Ορθοδοξία Σελίδα 2

Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων: ΙE΄ Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου κ Νεόφυτo (7.4.2021)

Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου

Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων: ΙE΄ Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου κ Νεόφυτo (7.4.2021)


Ἡ ΙE’ Πνευματικὴ Σύναξη Διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο, πραγματοποιήθηκε στις 7 Ἀπριλίου 7 Ἀπριλίου, 2021 πραγματοποιήθηκε στὶς 2 Μαρτίου, 2021 στὸ ἱερὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ τῆς κοινότητος Περιστερώνας τῆς μητροπολιτικῆς περιφερείας Μόρφου. Στὶς πνευματικὲς αὐτὲς συνάξεις ὁ Πανιερώτατος ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τῶν πιστῶν ποὺ τοὺ ὑποβάλλονται εἴτε γραπτῶς εἴτε προφορικῶς, ἐπώνυμα ἢ ἀνώνυμα.


Μητρόπολη Μόρφου

Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων: ΙE΄ Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου κ Νεόφυτo (7.4.2021)
Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων: ΙE΄ Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου κ Νεόφυτo (7.4.2021)

Ξεκίνησε η απόσβεση; Αρχιεπίσκοπος Αθηνών: «πρέπει να τρέξουμε για να εμβολιαστούμε, όχι απλώς να πάμε»

να τρέξουμε για να εμβολιαστούμε

Ξεκίνησε η απόσβεση; Αρχιεπίσκοπος Αθηνών: «πρέπει να τρέξουμε για να εμβολιαστούμε, όχι απλώς να πάμε»

 

ieronimos ert 3


«Το θέμα του εμβολιασμού πρέπει να το δούμε σαν τείχος προστασίας. Ιδιαίτερα εμείς οι ηλικιωμένοι και οι ευπαθείς ομάδες πρέπει να τρέξουμε, για να εμβολιαστούμε, όχι απλώς να πάμε» δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος μιλώντας στην ΕΡΤ και συνέχισε ότι «έτσι προστατεύουμε όχι μόνο τον εαυτό μας, αλλά και τους άλλους ανθρώπους. Και η χριστιανική αγάπη αυτό λέει». Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος σημείωσε ότι «πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στους επιστήμονες και στους ειδικούς και να μην διστάσουμε να εμβολιαστούμε, ώστε να γίνουμε ο τοίχος που θα μπορέσει να εμποδίσει την περαιτέρω ακμή της ασθενείας του κορονοϊού».

 

Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος
Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης

 


Σχόλιο από Ορθοπραξία:

Πριν καν μπουν τα χρήματα στα ταμεία της Αρχιεπισκοπής, ανέλαβε δράση ο Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος.

Έχει δύναμη το ράσο, ακόμα και στις μέρες μας, τόση που θα μπορούσε να σώσει όλη την Ελλάδα. Όμως, δυστυχώς, οι πλείστοι των Ιεραρχών (και λοιπών ρασοφόρων), οδηγούν αλλού το ποίμνιο.

Στο στόμα του λύκου. 

«Προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν͵ οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐν δύμασι προβάτων͵ ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες· ἀλλ΄ ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτοὺς» (Ματθ. 7.15)

Ηθικολόγος Σικάγου Ναθαναήλ – όργανο του Αντιχρίστου.

Ηθικολόγος Σικάγου Ναθαναήλ

Ηθικολόγος Σικάγου Ναθαναήλ – όργανο του Αντιχρίστου.

Ηθικολόγος Σικάγου Ναθαναήλ – όργανο του Αντιχρίστου.


Πρόσφατα έγινε μία διαδικτυακή συνάντηση οικουμενιστών και άλλων με την πομπώδη ονομασία «Διάσκεψη Κορυφής Χάλκης»! [Halki Summit], ωσάν να επρόκειτο για ένα σημαντικό γεγονός στο οποίο συμμετείχαν οι φωστήρες της οικουμένης! …

Το θέμα συζήτησης ήταν: «Κόβιντ-19 και κλιματική αλλαγή: Ζώντας με μια πανδημία και μαθαίνοντας»! Στους (φυσιολογικούς) ανθρώπους που παραξενεύτηκαν με το αλλοπρόσαλλο θέμα συζήτησης (τι σχέση έχει η λεγόμενη «κλιματική αλλαγή» με όλα αυτά;), υπενθυμίζω ότι στους 14 από τους 17 «στόχους» της Ατζέντας 2030 για την λεγόμενη «βιώσιμη ανάπτυξη» περιλαμβάνεται ο εμβολιασμός. Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους και να μην μπερδευόμαστε βοηθάει να δούμε την λεγόμενη «βιώσιμη ανάπτυξη» ως το τυράκι και όχι ως τον τελικό σκοπό, όπως αυτοί μας λένε. Ο εμβολιασμός είναι ο σκοπός. Ο περιορισμός της ελευθερίας μας είναι ο σκοπός. Ο πνευματικός και βιολογικός μας θάνατος είναι ο σκοπός. Όχι η «βιώσιμη ανάπτυξη». Η «βιώσιμη ανάπτυξη» και τα διάφορα «περιβαλλοντικά» είναι το όχημα, η δικαιολογία, η πρόφαση που θέλουν να χρησιμοποιήσουν για να ελέγξουν κάθε έκφανση της ζωής μας. Δεν ενδιαφέρονται πραγματικά αυτοί για το περιβάλλον.

Την «σχέση» των εμβολίων με το περιβάλλον μας την αναφέρει και ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς και είναι όντως αποκαλυπτικός. Ξεκινά για το πόσο σημαντικό είναι για το περιβάλλον να μηδενιστεί το διοξείδιο του άνθρακα, συνεχίζει λέγοντας ότι «αυτό θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των ανθρώπων» και καταλήγει λέγοντας: «…Σήμερα στη γη έχουμε 6.8 δισεκατομμύρια ανθρώπους και [ο αριθμός] ανεβαίνει στα 9 δισεκατομμύρια. Εάν κάνουμε όντως εξαιρετική δουλειά στα νέα εμβόλια, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στις υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας, θα μπορούσαμε ίσως να τον μειώσουμε κατά 10 με 15 τοις εκατό.»

Όντως φαίνεται ότι κάνουν «εξαιρετική δουλειά» διότι οι εντός ολίγων μηνών χιλιάδες θάνατοι παγκοσμίως μετά την χορήγηση των νέας τεχνολογίας «εμβολίων» αποσιωπούνται παντελώς, ενώ παράλληλα πολλοί κατατρομαγμένοι συνάνθρωποί μας τρυπιούνται με αυτές τις ωρολογιακές βόμβες του Μπιλ Γκέιτς για να μπολιαστούν στην «ασφάλεια» της παγκόσμιας δικτατορίας του Αντιχρίστου. Και να μην ξεχάσουμε την «εξαιρετική δουλειά» προηγούμενων εμβολίων του Γκέιτς που προκάλεσαν στείρωση σε εκατομμύρια Αφρικανές γυναίκες και παρέλυσαν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά στις Ινδίες.

Πολύ προσεκτικά λοιπόν τοποθετήθηκαν από νωρίς-νωρίς και στην ηγεσία της Εκκλησίας οι «κατάλληλοι» άνθρωποι, για να οδηγήσουν το «υπάκουο στην Εκκλησία»! ποίμνιο στην έσχατη Βαβέλ της ανθρωπότητας. Κοιτώντας για παράδειγμα το βιογραφικό του Σικάγου Ναθαναήλ που συμμετείχε σε αυτήν την διαδικτυακή διάσκεψη κορυφής! διαπίστωσα κάτι που δεν γνώριζα έως τώρα, το οποίο εξηγεί γιατί ο «πράσινος» πατριάρχης τον προώθησε στην θέση του Μητροπολίτη. Ο Σικάγου Ναθαναήλ:

«Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, από όπου έλαβε τίτλο ειδίκευσης στη Χριστιανική Ηθική (STM, 2003), αναγορευθείς, κατόπιν, Διδάκτωρ της Θεολογίας του ιδίου Πανεπιστημίου (ThD, 2007) στον τομέα της Βιοηθικής. Εν συνεχεία, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Columbia, στη Σχολή της Δημόσιας Υγείας (Mailman School of Public Health), όπου ειδικεύτηκε στην Ιστορία και την Ηθική της Δημόσιας Υγείας.
Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής τα μαθήματα της Ηθικής και Βιοηθικής στο Πανεπιστήμιο του Fordham και στις Θεολογικές Σχολές του Τιμίου Σταυρού και του Αγίου Βλαδιμήρου, ενώ έχει δημοσιεύσει αρκετά επιστημονικά άρθρα σχετικά με τη Θεολογία και τη Βιοηθική

Ο συντονιστής της συνάντησης Αρχιδιάκονος του Πατρ. Κωνστ/πόλεως και σύμβουλος του πατρ. Βαρθολομαίου στα θέματα του περιβάλλοντος Ιωάννης Χρυσαυγής, έκανε στον Σικάγου Ναθαναήλ την εξής ερώτηση σκοπιμότητας:

«Σεβασμιώτατε ας κοιτάξουμε τώρα τον ρόλο της Εκκλησίας, διότι νομίζω αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο δίνει έμφαση τούτη η διάσκεψη. Ποιά είναι τα δόγματα, κάποιες βασικές διδασκαλίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας που μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τις πρωτοβουλίες για την δημόσια υγεία γενικώς ή την επιστήμη που τις κινεί, ειδικά καθώς αυτές αφορούν τον κόβιντ-19;»

Δείτε τώρα πώς ο πολυβραβευμένος ηθικολόγος!, Σικάγου Ναθαναήλ, έκανε την Ορθόδοξη Θεολογία ΛΑΣΤΙΧΟ για να «ευλογήσει» απλόχερα τις «πρωτοβουλίες για την δημόσια υγεία», τα γνωστά απάνθρωπα «μέτρα κατά του κορωνοϊού» που εξουθενώνουν ψυχικά και οικονομικά τον άνθρωπο, υφαίνουν την σκλαβιά της ανθρωπότητας σε ένα ολοκληρωτικό σύστημα και στην Πανθρησκεία που θα υποδεχθεί τον Αντίχριστο και βάζουν στο στόχαστρο την Εκκλησία.

«Νομίζω ανέφερα νωρίτερα ότι στην δημόσια υγεία δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην κοινωνία και στο τί είναι καλό για την κοινωνία ευρύτερα σε αντιπαράθεση με το καλό του ενός ατόμου. Υπάρχει επίσης -ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες- μία άλλη πολύ σημαντική διάσταση της δημόσιας υγείας και των πρωτοβουλιών για την δημόσια υγεία, που είναι η ισορροπία ανάμεσα στην εξουσία και στην ελευθερία. Η χώρα μας εδραιώθηκε μέσα από την ανάγκη να είναι κανείς πιο ελεύθερος. Η ελευθερία είναι πολύ σημαντική στους ανθρώπους μας εδώ, συνεπώς η δημόσια υγεία ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες δίνει πολύ έμφαση στον σεβασμό της ελευθερίας του ενός, παρότι πασχίζουμε να προωθήσουμε το καλό της κοινωνίας γενικότερα.

Με αυτά θα έλεγα ότι έχουμε κάποιες βασικές θεολογικές διδασκαλίες που μπορούμε να κοιτάξουμε, να φέρουμε στο φως και να αξιοποιήσουμε, για να κατανοήσουμε την πανδημία του κορωνοϊού και τις διάφορες πρωτοβουλίες στη δημόσια υγεία σήμερα και αύριο. Αυτές περιλαμβάνουν:

Την θεολογία της ΤριαδολογίαςΚατανοώντας το Ένας Θεός – τρία Πρόσωπααυτήν την αρμονία, αυτήν την ενότητα αγάπης.

Την θεολογία της Θείας Ευχαριστίας και της Θείας ΚοινωνίαςΤην σύνδεσή μας με τον Θεό, το ότι γινόμαστε ένα με Αυτόν. Την σύνδεσή μας με τον άλλον, ακόμη και την σύνδεσή μας με ολόκληρο τον κόσμο. Μια Ευχαριστιακή θεολογία που έχει μια συμπαντική άποψη της Θείας Κοινωνίας είναι σημαντική όταν σκεφτόμαστε την κοινότητα και πόσο ιερή είναι αυτή.

Νομίζω επίσης ότι μία πολύ σημαντική θεολογική διδασκαλία για την οποία μιλάμε συνεχώς αλλά δεν ξέρουμε πως να την εκφράσουμε καθημερινά είναι η θεολογία της κατ’ εικόνας Θεού στον άλλον. ..Το πρόσωπο το οποίο κοιτώ και με το οποίο αλληλεπιδρώ έχει αυτήν την ιερότητα που υπάρχει στον Θεό και με βοηθάει να κατανοήσω την ευθύνη που έχω απέναντι σε αυτό το πρόσωπο, πώς οι ενέργειές μου επηρεάζουν αυτό το πρόσωπο. …

Νομίζω επίσης και η θεολογία της ελευθερίας. Σαφώς η ελευθερία και η ελευθερία της βούλησης είναι ένα μεγάλο δώρο του Θεού αλλά είναι και περιορισμένη. Όταν ασκείται η ελεύθερη βούληση πάντα υπάρχει αυτό το στοιχείο της αδυναμίας και της ανθρώπινης κατάστασης. Δεν αναγκαζόμαστε από τον Θεό να κάνουμε τίποτε, αλλά όταν αποφασίζουμε να κάνουμε κάτι πάντα υπάρχει αυτό το στοιχείο ότι μάλλον υπολειπόμαστε σε αγιότητα. Συνεπώς όταν μιλάμε για ελευθερία ίσως να μην υπάρχει αυτή η απόλυτη ελευθερία. Ποτέ δεν είμαστε απόλυτα ελεύθεροι. Πάντα έχουμε ανάγκη κάποιον άλλον.

Θα έλεγα λοιπόν ότι αυτές οι θεολογικές διδασκαλίες θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε και να εκτιμήσουμε λίγο παραπάνω αυτό που προσπαθεί να κάνει η δημόσια υγεία.

Ο παν-ηθικολόγος κατέφυγε σε όλη αυτήν την ακατάσεχετη ΘΟΛΟΛΟΓΙΑ σχέσεωνσυσχετισμών, ποικίλων ευφάνταστων παραλληλισμώναντικατοπτρισμών, και αυθαιρεσιών για να δικαιολογήσει, Θεός φυλάξοι, την αποδοχή «μέτρων» τα οποία ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΘΑ ΔΕΧΟΤΑΝ.

Ο αθεόφοβος έφτασε στο σημείο να επικαλεστεί την Αγία Τριάδα και το Σώμα και Αίμα του Χριστού για να υποστηρίξει «τις πρωτοβουλίες για την δημόσια υγεία», μέσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η αναγκαστική «επιλογή» των λεγόμενων «εμβολίων» τα οποία «χτίστηκαν» με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πάνω σε κυτταρικές σειρές εκτρωθέντων εμβρύων! Έχοντας ο ίδιος κατανοήσει! την σχέση των Τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος!, ο αγαπούλης μας καλεί να κάνουμε το ίδιο για να εξακτινώσουμε την ίδια αγάπη και αρμονική σχέση στον κόσμο γύρω μας!

Εξαϋλώνει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού που αγιάζει και ενώνει τους βαπτισμένους και χρισμένους Ορθοδόξους μέσα στην Εκκλησία Του, και φαντάζεται «ιερές κοινότητες» έχοντας απλά μία «συμπαντική άποψη της Θείας Κοινωνίας»!

Για πόσο ακόμη θα ανεχτούμε αυτούς τους ΛΗΣΤΕΣ μέσα στον αμπελώνα του Κυρίου;

Για τους προφανείς πολιτικούς λόγους αναπτύσσει ένα είδος «θεολογίας του συνόλου» που εν πάση περιπτώσει υπερτερεί αριθμητικά! έναντι του ενός ανθρώπου. Σήμερα που η πολιτική ορθότητα επικαλείται υποκριτικά τον συνάνθρωπο και το «γενικό καλό» για να υποδουλώσει τον ίδιο τον άνθρωπο στον Σατανά, ο Σικάγου Ναθαναήλ εφηύρε την «ιερή κοινότητα»!

Αλλού βλέπει το κατ’ εικόνα Θεού στον συνάνθρωπο αλλά, υποστηρίζοντας την «επιλογή» του λεγόμενου «εμβολίου κατά του κόβιντ» και έχοντας ο ίδιος κάνει αυτό το «εμβόλιο», δεν αναγνωρίζει τον άνθρωπο ως εικόνα Θεού από την στιγμή της συλλήψεώς του.

Μετά πάλι καλεί τον κάθε άνθρωπο να κατανοήσει την ευθύνη που έχει απέναντι στον κατ’ εικόνα Θεού συνάνθρωπο και τις συνέπειες των πράξεών του, και του ζητά να καταφύγει σε ένα είδος ανθρωποφαγίας και κανιβαλισμού για το καλό του συνανθρώπου!, καταναλώνοντας «εμβόλια» που ολοκληρώθηκαν πάνω σε σφαγιασθέντα έμβρυα. Την ευθύνη του καθενός μας απέναντι στον κατ’ εικόνα Θεού συνάνθρωπο που με τις δουλοπρεπείς ενέργειές μας συμβάλλουμε στην υπονόμευση της ελευθερίας του και της ελευθερίας του συνόλου γενικότερα, δεν την βλέπει ο πονόψυχος Σικάγου Ναθαναήλ. Ούτε βλέπει την ευθύνη μας στον γενικότερο δαιμονισμό της κοινωνίας όταν συμπράττουμε σε τέτοιες δαιμονικές πράξεις.

Λίγο αργότερα, για να δικαιολογήσει την πτώση και να σπρώξει περισσότερους σε αυτήν, αναπτύσσει και μια «θεολογία της ελευθερίας» που περνάει αναγκαστικά μέσα από τον άλλον. Μας λέει ο Σικάγου Ναθαναήλ ότι ο άνθρωπος μέσα στην αδύναμη ανθρώπινη φύση του που έχει ανάγκη τον άλλον δεν μπορεί να είναι ποτέ απόλυτα ελεύθερος στις επιλογές του και συνεπώς θα δει ότι συμβιβάζεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η ακεραιότητα των επιλογών του. Αν είναι δυνατόν. Είναι αυτός ποιμένας της Ορθοδόξου Εκκλησίας ή φλύαρος μπακάλης; Αυτός δείχνει συνέχεια το χώμα, σπρώχνει επίμονα προς τα κάτω και κρύβει τον ουρανό. Αποκρύπτει εντελώς τον ΧΡΙΣΤΟ που μας λέει ότι χωρίς Αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε και ό,τι είναι αδύνατο για τον άνθρωπο είναι δυνατό για τον Θεό. Αναλίσκεται σε μία ακατάσχετη θολολογία της καφετέριας και αποκρύπτει την Ορθόδοξη διδασκαλία ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι πραγματικά ελεύθερος μόνο όταν υποτάσσει το θέλημά του στο θέλημα του Θεού.

Παρακολουθείστε αδέλφια το σχετικό απόσπασμα γύρω στο 54:00 του βίντεο που ακολουθεί. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κρυφτούν πια. Υπηρετούν ξεκάθαρα το πνεύμα του Διαβόλου. Διαστρεβλώνουν συνειδητά τον λόγο του Θεού σε σημείο αηδίας που και ο πιο αδαής στα θεολογικά μπορεί να καταλάβει. Και ο Ιωάννης Χρυσαυγής με την πομπώδη αγγλική προφορά (είμαι σπουδαγμένος εγώ κάντε πέρα) κουνάει συνέχεια το κεφάλι του καταφατικά για να προσδώσει κύρος στις βλακο-βλασφήμιες που λέγονται.

Γυρίστε επιτέλους την πλάτη στα όργανα του Διαβόλου, μην κοινωνείτε μαζί τους αλλιώς γίνεστε κι εσείς κοπάδι του Σατανά. Διαμαρτυρηθείτε και απαιτείστε την καθαίρεσή τους όσοι καταλαβαίνετε ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΕΤΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΤΟΦΙΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ.

Στο επόμενο άρθρο, πρώτα ο Θεός, θα ασχοληθούμε πάλι με τον φωστήρα! Σικάγου Ναθαναήλ, ο οποίος, έχοντας διορθώσει! στο παρελθόν τον Μητροπολίτη Μόρφου στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, τώρα διόρθωσε! και τον Άγιο Παΐσιο !!

 

 

Μετάφραση/σχολιασμός ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ.

Κάμε προσευχή, Γέροντα, νὰ μὴ τρελλαθὼ  ἀπο τὴν µεγάλη χαρὰ ποὺ νοιώθω – Ἅγιος Γέροντας Ἱερώνυμος τῆς Ἀιγίνης

ἀπο τὴν µεγάλη χαρὰ ποὺ νοιώθω

Κάμε προσευχή, Γέροντα, νὰ μὴ τρελλαθὼ  ἀπο τὴν µεγάλη χαρὰ ποὺ νοιώθω – Ἅγιος Γέροντας Ἱερώνυμος τῆς Ἀιγίνης

Οι σύγχρονοι Γέροντες,Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης 1883-1966 | Διακόνημα


Μία γυναῖκα, λέγει. Κάμε προσευχή, Γέροντα, νὰ μὴ τρελλαθὼ  ἀπο τὴν µεγάλη χαρὰ ποὺ νοιώθω. Ἔχω πολὺ µεγάλη χαῥᾷ πνευµατικὴ καὶ Φοβοῦμαι.

Δηλαδή, προσεύχεται πολὺ καὶ δὲν ἀντέχει στὴν χαρὰ ποὺ αἰσθάνεται.

Ἐσεῖς ἀράγε πόσο προσεύχεσθε; Δὲν δοκιµάσατε, νὰ δῆτε τί χαρὰ θὰ πάρετε ἀπὸ τὴν καθαρὰν καὶ περισσοτέραν προσευχήν! Αὐτὴ ἡ χαρὰ εἶναι ἡ ἀνωτέρα. Ἡ καθαρὰ προσευχὴ καὶ ἡ ἐπιμονὴ στὴν προσευχὴν ἕλκουν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ στὴν καρδιά µας καὶ ὅταν τὴν τραβήξουν καὶ κατοικήσῃ µέσα µας, τότε δὲν θὰ θέλετε τίποτα. Τότε θὰ καταλάβετε, πὼς καμμιὰ ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι σὰν καὶ αὐτήν.

Πηγή

σ. 209, Ο Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Ἀιγίνης 1883-1966 / Βίος, πνευματικαὶ “υποθήκαι καὶ παραινέσεις αὐτοῦ, ὡς συνελέγησαν καὶ κατεγράφησαν” ὑπὸ Σωτηρίας Δ. Νοῦση, Ἐκδότης ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ – 1978.

Αντιγραφή orthopraxia.gr

 

Ο Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης.

 

Άγιος Γρηγόριος Ε’: Ο Ιερομάρτυς και εθνομάρτυς Πατριάρχης του γένους μας. (10/04)

Ιερομάρτυς και εθνομάρτυς Πατριάρχης

Άγιος Γρηγόριος Ε’: Ο Ιερομάρτυς και εθνομάρτυς Πατριάρχης του γένους μας.

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Γρηγόριος Ε' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως


Το πρωτόθρονο και σεβάσμιο Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει να επιδείξει μια πλειάδα Πατριαρχών, οι οποίοι κοσμούν το αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Ανάμεσά τους ο ηρωικός ιερομάρτυρας και εθνομάρτυρας άγιος Γρηγόριος Ε΄. Πρόκειται για μια από τις ηρωικότερες μορφές του Γένους μας, ο οποίος διέπρεψε και ως λαμπρός εκκλησιαστικός άνδρας και ως συνεπής εθνικός ηγέτης.

     Γεννήθηκε στη Δημητσάνα το 1745 από τον Ιωάννη και την Ασημίνα Αγγελόπουλου. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Το 1767 πήγε στη Σμύρνη κοντά στο θείο του Μελέτιο, όπου φοίτησε στην εκεί περίφημη Ευαγγελική Σχολή. Μετά παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα στην Πάτμο από τον Δανιήλ Κεραμέα. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του γύρισε στη Μονή των Στροφάδων, όπου εκάρη μοναχός, λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Γρηγόριος. Αργότερα τον κάλεσε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Προκόπιος, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και στη συνέχεια πρεσβύτερο, επιδεικνύοντας μεγάλο ιεραποστολικό ζήλο και ασκώντας τεράστιο φιλανθρωπικό έργο. Η φήμη του ως ανερχόμενη σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα δεν άργησε να φανεί. Στις 19 Αυγούστου του 1785 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης και παρέμεινε στον πατριαρχικό θρόνο ως το Δεκέμβριο του 1798, οπότε η Υψηλή Πύλη τον καθαίρεσε και τον εξόρισε στο Άγιο Όρος, ως ανίκανον να διατηρήσει την υποταγή των χριστιανικών λαών στην τουρκική εξουσία. Κατά την παραμονή του εκεί ως ασκητής, μυήθηκε με ενθουσιασμό στην Φιλική Εταιρεία από τον φιλικό Ιωάννη Φαρμάκη στα 1818, και υποσχέθηκε να δώσει ακόμα και τη ζωή του στην υπόθεση της ελευθερίας του υποδούλου Γένους. Την ίδια χρονιά κλήθηκε και πάλι στον Οικουμενικό θρόνο, για να παραμείνει ως το μαρτυρικό του θάνατο. 

      Όλοι οι ιστορικοί της εποχής του περιγράφουν τον Γρηγόριο ως έναν ταπεινό και πράο άνθρωπο, ο οποίος όμως έκρυβε στην ψυχή του τεράστιο ψυχικό μεγαλείο, ηρωισμό και αυταπάρνηση. Και στις δύο σύντομες περιόδους της πατριαρχίας του υπέδειξε ασυνήθιστο ζήλο για την ανόρθωση της Εκκλησίας. Φρόντισε για την εκλογή αξίων και μορφωμένων ιεραρχών και για την κατάρτιση και επιμόρφωση του κλήρου. Υπήρξε αγαπητός σε όλους, ακόμη και στους Οθωμανούς, για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του και το ήθος του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ιδιαίτερα κατά τη δεύτερη περίοδο της πατριαρχίας του, να τον εμπιστεύεται η Υψηλή Πύλη και να μπορούν να οργανώνονται οι υπόδουλοι Χριστιανοί για την επανάσταση. Οι ιστορικοί αναφέρονται επίσης και για τη φλογισμένη καρδιά του για την πατρίδα και το υπόδουλο Γένος. Μέσα από τα γραπτά του και κύρια τις επιστολές του φαίνεται ότι ανυπομονούσε να δει την πολυπόθητη ελευθερία. Χρησιμοποίησε δε κάλλιστα την διπλωματική του ικανότητα και δεξιοτεχνία ώστε να διευκολυνθεί ο ξεσηκωμός, χωρία όμως να υπάρξουν αντίποινα και σφαγές στον άμαχο πληθυσμό, για τον οποίο ένοιωθε υπεύθυνος για τη ζωή του.

       Όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κήρυξε την επανάσταση στη Μολδοβλαχία, κλήθηκε ο Πατριάρχης από το Σουλτάνο να δώσει εξηγήσεις, ως υπεύθυνος προς την Υψηλή Πύλη για τις πράξεις των χριστιανών επαναστατών. Ο Γρηγόριος, με μια διπλωματική κίνηση, έπεισε το Σουλτάνο ότι δεν είχαν την έγκρισή του και εξέδωσε ψεύτικο αφορισμό εναντίον τους. Αυτό καθησύχασε το Σουλτάνο, έσωσε από τη γενική σφαγή χιλιάδες αμάχους χριστιανούς και έδωσε την ευκαιρία στους επαναστάτες να οργανωθούν καλλίτερα. Μάλιστα ο ίδιος ο Υψηλάντης κατάλαβε τον διπλωματικό ελιγμό του Πατριάρχη και θεώρησε τον αφορισμό ψεύτικο, αποτέλεσμα βίας της Υψηλής Πύλης. Σε μυστική επιστολή του το Δεκέμβριο του 1820 προς τον

επίσκοπο Σαλώνων Ησαΐα, διευκρινίζει ότι ο αφορισμός ήταν εικονικός και προέτρεπε τους προεστούς να ετοιμάζονται για την επανάσταση. Σε επιστολή του επίσης προς τον Επίσκοπο Παλαιών Πατρών Γερμανό τόνιζε ότι συμφωνεί με την ίδρυση «Σχολής» στο Μοριά. Με τη λέξη «Σχολή», υπονοούσαν και οι δύο την Ελληνική Επανάσταση και μάλιστα οι Φιλικοί όρισαν ως επιστάτες της «Σχολής» τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριο και τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Πολύκαρπο. 

      Αλλά δεν άργησε να διαρρεύσει στην Υψηλή Πύλη η μυστική εθνική δράση του Γρηγορίου. Κάποιοι τον συμβούλευσαν να φύγει για να σωθεί. Εκείνος αρνήθηκε ηρωικά και υποσχέθηκε να δώσει τη ζωή του για το Χριστό και την ελευθερία της πατρίδος. Ενσάρκωνε εκείνη την κρίσιμη στιγμή ολόκληρο το υπόδουλο Γένος. Στις 10 Απριλίου 1821, ανήμερα του Πάσχα, συνελήφθη και απαγχονίστηκε ως «άπιστος  της Υψηλής Πύλης και συμμέτοχος και πρωταίτιος των ταραχών». Το άψυχο σώμα του έμεινε κρεμασμένο επί τρεις ημέρες στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου. Κατόπιν αγοράστηκε από τους Εβραίους, βεβηλώθηκε, σύρθηκε στους δρόμους της Πόλης και ρίχτηκε στο Βόσπορο. Το βρήκε ο Κεφαλλονίτης πλοίαρχος Μ. Σκλάβος, το οποίο μετέφερε στην Οδησσό, όπου τάφηκε με τιμές ιερομάρτυρα. Το 1871 μεταφέρθηκαν τα τίμια λείψανά του στην Ελλάδα και εναποτέθηκαν στον Μητροπολιτική ναό Αθηνών. Το 1921 ανακηρύχτηκε άγιος και η μνήμη του εορτάζεται στις 10 Απριλίου. 

       Χριστιανομάχοι και εθνομηδενιστές παραχαράσσοντας βάναυσα την ιστορία, κατασυκοφαντούν τον άγιο Ιερομάρτυρα και Εθνομάρτυρα Γρηγόριο ως ανθέλληνα και προδότη της Πατρίδος. Παραβλέπουν το συνολικό έργο του μεγάλου άνδρα και στέκονται στον δήθεν αφορισμό της Επανάστασης.  Δεν είναι σε θέση να δουν, ή το χειρότερο, δεν θέλουν να δουν, τους σωτήριους ελιγμούς του Γρηγορίου, οι οποίοι έσωσαν από τις σφαγές χιλιάδες αθώους και ωφέλησαν την Επανάσταση, διότι έδωσαν πολύτιμο χρόνο στους επαναστάτες να οργανωθούν. Φτάνουν δε στην έσχατη κατάντια να θεωρούν τη μεγάλη εκούσια θυσία του ως «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» του με τους Τούρκους! Αυτό είναι δυστυχώς ένα μικρό δείγμα της αγνωμοσύνης μας προς τους δημιουργούς της εθνικής μας υπόστασης και ελευθερίας!               

        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μήπως θέλετε να ομοιάζετε στον Μητσοτάκη, και όχι στον άγιο Γρηγόριο τον Ε’, Σεβασμιώτατε;

Μήπως θέλετε να ομοιάζετε στον

Μήπως θέλετε να ομοιάζετε στον Μητσοτάκη, και όχι στον άγιο Γρηγόριο τον Ε’, Σεβασμιώτατε;

 

Μπήκε σε καραντίνα ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Συμεών: «Τίθεμαι από σήμερα σε  απομόνωση στο κελί μου» - magdasnews.gr - Newsmag

 

Δήλωσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος από την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Τραγάνας:

ρεπορτάζ από ρομφαία

” Και μάλιστα εμείς οι χριστιανοί και οι υποτιθέμενοι ευσεβείς χριστιανοί, που κατά κανόνα θεωρούμε ότι είμαστε και πιο καλοί πατριώτες και πιο γνήσιοι πατριώτες, είναι μία ευκαιρία να σταθούμε ενώπιον του σκηνώματος του Αγίου Γρηγορίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Ε’ και ενώπιον της Αγίας μορφής του και να αναρωτηθούμε με τιμιότητα και με ειλικρίνεια: Αν ζούσαμε στην εποχή του Αγίου Γρηγορίου, θα ήμασταν από αυτούς που θα είχαν κατανοήσει τη στάση, την πολιτική και την ποιμαντική του Αγίου Γρηγορίου; Ή μήπως θα ήμασταν από αυτούς τους υποτιθέμενους γνήσιους και αυθεντικούς χριστιανούς, που θα τον βομβαρδίζαμε, ότι είναι προδότης της πίστεως και της πατρίδος, ότι είναι μειοδότης, θα γεμίζαμε με ψευδώνυμα και ανώνυμα σχόλια το διαδίκτυο, το Facebook, με κριτική, με αναθέματα, με αφορισμούς, με παράπονα, με διαμαρτυρίες, ότι Άγιος Γρηγόριος είναι «πουλημένος» ότι ο Άγιος Γρηγόριος είναι «μέρος του συστήματος»; Διότι δυστυχώς ετσι θα λέγανε οι σημερινοί χριστιανοί, οι δήθεν χριστιανοί του σήμερα, οι ψεκασμένοι χριστιανοί του σήμερα, έτσι θα λέγανε για τον Άγιο Γρηγόριο, ότι αφόρισε την επανάσταση, αυτά που λένε οι άθεοι σήμερα, θα τα λέγανε οι δήθεν ένθεοι εκείνης της εποχής, ότι δήθεν ήταν προδότης, μειοδότης, όργανο της νέας τάξης πραγμάτων, όργανο της παγκόσμιας συνομωσίας».

«Και όμως, ο Άγιος Γρηγόριος υπέγραψε την ελευθερία της πατρίδος με το αίμα του και όχι με τα σχόλια του διαδικτύου και όχι με την βρωμιά, την ανωνυμία και δυσωδία του διαδικτύου ή του κουτσομπολιού των δήθεν χριστιανών και της κατακρίσεως, γιατί η ιστορία έτσι γράφεται από τους μεγάλους ηγέτες και τους μεγάλους άνδρες και όχι από τα ανδρείκελα και όχι από τους δειλούς και τους υποκριτές και φαρισαίους που κρύβονται πίσω από την ανωνυμία και μπήγουν μαχαιριές εναντίον των ηγετών τους και εναντίον των ανθρώπων που φέρουν την ευθύνη πάνω τους. Διότι μονάχα όποιος έχει ευθύνη διοικήσεως και διαχειρίσεως, μονάχα αυτός μπορεί να ξέρει τι σημαίνει να σηκώνει τον Σταυρό της ηγεσίας, της ποιμαντορίας και της πατριαρχίας του Γένους και ο Άγιος Γρηγόριος υπέγραψε με το αίμα της καρδιάς του και με το αίμα της ψυχής του, υπέγραψε την ελευθερία της πατρίδος και του οφείλουμε ευγνωμοσύνη, αλλά συγχρόνως του οφείλουμε και συγγνώμη και οφείλουμε η μετάνοιά μας να είναι έμπρακτη και να την αποδείξουμε σήμερα, που και σήμερα δοκιμάζονται και θα δοκιμαστούν και τα εθνικά μας θέματα και οι σχέσεις μας με την Τουρκία και οι σχέσεις μας με τον υπόλοιπο κόσμο, όχι με ψεύτικες κραυγές και όχι με λόγια μεγάλα αλλά με υπευθυνότητα, με σύνεση και με διάθεση αυτοθυσίας.

Ο Άγιος Γρηγόριος δεν θυσίασε άλλους, όπως κάνουμε εμείς οι δήθεν χριστιανοί. Τι κάνουν οι δήθεν αυστηροί χριστιανοί του σήμερα; Δολοφονούν χαρακτήρες, δολοφονούν πρόσωπα κατηγορώντας, χαρακτηρίζοντας, βάζοντας ταμπέλες. Θυσίασε τον εαυτό του ο Άγιος Γρηγόριος. Αυτό κάνει ο αληθινός πατριώτης και ο γνήσιος πατριώτης και ο γνήσιος χριστιανός και ο γνήσιος Έλληνας, θυσιάζει εαυτόν υπέρ της πίστεως και της πατρίδος και δεν θυσιάζει τους άλλους και δεν θυσιάζει την ενότητα και δεν δηλητηριάζει συνειδήσεις και καρδιές. Είναι λοιπόν ευκαιρία που μας δίνεται 200 χρόνια μετά, που έρχεται η ώρα να χαράξουμε την δική μας πορεία, με ποιον τρόπο θα πορευτούμε και πως θα σταθούμε στο αύριο».


 

Χρειάζεται να γίνει κάποιο ιδιαίτερο σχόλιο;

Να ονομάζει ΙΕΡΑΡΧΗΣ τους πιστούς ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΥΣ; Να βάζει τις δικές τους περιπτώσεις (που αναγνώρισαν σχισματικούς ως κανονικούς, δέχτηκαν αιρετικούς, συναγελάζονται με πολιτικούς, απολύμαναν του ναούς, φόρεσαν φίμωτρα στους πιστούς – πρόετρεψαν τους πιστούς σε εμβολιασμούς από εκτρωμένα έμβρυα) δίπλα στην μορφή του αγίου Γρηγορίου του Ε’;

Δηλαδή, τι πρέπει να κάνουν οι Χριστιανοί σήμερα; Να τα καταπιούν όλα αμάσητα; Να αφήσουν τους Ιεράρχες να κάνουν την «δουλειά» τους και στο τέλος να μην υπάρχει Ορθοδοξία στην Ελλάδα; Ποιο είναι το επόμενο στάδιο Σεβασμιώτατε; Να μας ενώσετε με τους Παπικούς; Τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε ή θα πρέπει να σιωπήσουμε ένεκα της … «αγάπης»;

Θα μπορούσε κανείς να γράψει πολλά, αλλά θα αρκεστεί σε αυτό:

Ο Τριαδικός Θεός να σας ελεήσει, Σεβασμιώτατε. 


Χρήστος Βλαμάκης  

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

 

Αιρετικός κατά την ΔΙΣ ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς;!

Αιρετικός κατά την ΔΙΣ

Αιρετικός κατά την ΔΙΣ ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς;!

Αιρετικός κατά την ΔΙΣ ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς;!

Ὁ Ἀρχιμ. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος,
προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Νείλου Πειραιῶς, βλασφημεῖ!

— 

Ἐπίσημον ὄργανον τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας
προάγει κακοδοξίας. Ἐγνώριζεν ὁ Σεβ. Πειραιῶς;
Ὁ Μακαριώτατος καὶ οἱ Συνοδικοὶ κωφεύουν;


σημείωση ΧΒ – για Ορθοπραξία: Δεν είναι τυχαίο πως δύο πρόσωπα μισούν πιο πολύ οι Παπικοί. Πρώτα τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και έπειτα τον Μ. Κων/νο. Πιο πολύ και από τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό. 

Μήπως είναι κι αυτό το απίστευτο ένα ακόμα βήμα προς την “ένωση”; Είναι και για την ΔΙΣ “θύμα του Αρχεκάκου όφεως” ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (όπως δοκεί και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος)


Τὸ περιοδικὸν «ΘΕΟΛΟΓΙΑ», τριμηνιαία ἔκδοσις «τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», ποὺ ἐκδίδεται «προνοίᾳ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου», ὑπὸ τοῦ «Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ὠρεῶν κ. Φιλοθέου», ἔχει δὲ ὡς διευθυντὴν τὸν κ. Ἀλ. Κατσιάραν καὶ μέλη συντακτικῆς ἐπιτροπῆς τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κίτρους, Κατερίνης καὶ Πλαταμῶνος κ. Γεώργιον, τοὺς Καθηγητάς τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης Φώτιον Ἰωαννίδην, Χρῆστον Καρακόλην, Ἄνναν Κόλτσιου-Νικήτα, Βασίλειον Κουκουσᾶν, Ἰωάννην Κουρεμπελὲν καὶ Στυλιανὸν Παπαλεξανδρόπουλον, ἐδημοσίευσεν εἰς τὸ τεῦχος 91.4/ Ὀκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2020 ἄρθρον τοῦ Ἀρχιμ. Χριστοδούλου Ταμπακοπούλου μὲ τίτλον «Κριτικὴ τοποθέτηση ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ δρ. Ἀνδρέα Ζαχαρίου ὑπὸ τὸν τίτλο: «Ἡ θεολογικῶς ἀποκλίνουσα ἀντίληψη τοῦ Γρηγορίου Ἀκινδύνου γιὰ τοὺς ἀγγέλους». Εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον ὁ Πανοσιολογιώτατος σκανδαλίζει σφόδρα μὲ τὰς ἀπόψεις του, ἰσχυριζόμενος ὅτι ἡ θεολογία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ εἶναι αἱρετική! Παραθέτομεν ἐνδεικτικῶς τὰ ἑξῆς ἐρανισθέντα:

«…ἀντιλαμβάνεται κανεὶς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὴν ὑπεροχὴ τῆς διδασκαλίας τοῦ Γρηγορίου Ἀκινδύνου ἔναντι τοῦ Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, γιατί ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς δὲν ξεκαθαρίζει τὴ θέση του ἔναντι τῶν Ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ… ὁ Γρηγόριος ὁ Ἀκίνδυνος ἀποφεύγει τὴν παγίδα τῆς κατὰ φύσιν Θεώσεως, στὴν ὁποία ὅμως ἔπεσε ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς… Ἔχουμε κατὰ τὸν Γρηγόριο Παλαμᾶ πολλὲς Ἄκτιστες Θεότητες, ὅσες καὶ οἱ θεούμενοι. Αὐτὸ δὲν εἶναι αἵρεση; Δὲν εἶναι παραλογισμός; Ὁ Γρηγόριος Παλαμᾶς ὁδηγήθηκε σὲ αὐτὰ τὰ παράλογα συμπεράσματα, γιατί δέχθηκε μετοχὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν Ἀγγέλων στὶς Ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ… Τὸ σφάλμα αὐτό… τὸν ὁδήγησε σὲ ἕνα ἄλλο σφάλμα… (ὅτι) εἶναι Ἄκτιστο (ἐνν. τὸ ὁραθὲν ὑπὸ τῶν ἡσυχαστῶν φῶς). Ἐδῶ εἶναι τὸ σφάλμα. Λησμόνησε ὁ Γρηγόριος Παλαμᾶς ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ Ἄκτιστος Θεός. Ὑπάρχει καὶ ὁ κτιστὸς Θεός, ὁ σαρκωθείς Θεός, ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός, ὁ Κύριός μας, ὁ Χριστός… Ὁ Ἅγιος Συμεὼν (ὁ νέος Θεολόγος) εἶναι Χριστοκεντρικὸς μυστικός, περιγράφει στὸ βιβλίο του τὴν ἕνωσή του μὲ τὸν Χριστό, μὲ τὸν κτιστὸ Θεὸ δηλαδή… Ἡ Ἁγία Παρθένος ἑνώθηκε μὲ τὸν κτιστὸ Θεό… Καὶ ἐμεῖς ἑνωνόμαστε μὲ τὸν κτιστὸ Θεό… ὁ Κύριός μας μᾶς μεταδίδει τὴν ἀναμαρτησία του… Καὶ ὅλα τὰ γνωμικὰ τῶν Πατέρων ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ Γρηγόριος Ἀκίνδυνος, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, τοῦ Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, τοῦ Διονυσίου τοῦ Ἀρεπαγίτου συμφωνοῦν μὲ τὶς θέσεις καὶ τὶς ἀπόψεις τοῦ Ἀκινδύνου».

Ἂς συνοψίσωμεν. Κατὰ τὸν Πανοσιολογιώτατον ὁ «Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς»(!), καθὼς οὐδέποτε τὸν ἀποκαλεῖ «Ἅγιον», εἶναι κατώτερος εἰς τὴν θεολογικὴν σκέψιν ἀπὸ τὸν ὡς αἱρετικὸν συνοδικῶς καταδικασθέντα καὶ ἀναθεματισθέντα Γρηγόριον Ἀκίνδυνον, ἀσπάζεται αἱρετικάς διδασκαλίας, φθάνει μέχρι τὸν παραλογισμόν(!) ἀλλὰ καὶ ὑπέπεσεν εἰς πολλαπλὰ σφάλματα! Παραλλήλως, ἰσχυρίζεται ὅτι οἱ Ἔγκριτοι Μεγάλοι Ἅγιοι Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας συμφωνοῦν μὲ τὸν Γρηγόριον Ἀκίνδυνον! Ἑπομένως, εἶναι αἱρετικοί!

Χρειάζεται νὰ προβῶμεν εἰς ἀναίρεσιν αὐτῶν τῶν βλασφημιῶν καὶ κακοδοξιῶν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου, ὅταν ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ κορωνίδα τῆς Θεολογίας τὸν Ἅγιον Γρηγόριον τὸν Παλαμᾶν καὶ διὰ τοῦτο ἑορτάζει αὐτὸν τὴν Β΄ Κυριακὴν τῶν Νηστειῶν, μοναδικὸν γεγονὸς εἰς τὸ λειτουργικὸν ἔτος; Χρειάζεται νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι τὰ περὶ Ἀκτίστου ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ ἔχει ἤδη ἀναλύσει ὁ Μέγα Βασίλειος; Μήπως θεωρεῖ καὶ αὐτὸν αἱρετικόν; Χρειάζεται νὰ ἀναλύσωμεν ὅτι ὅσα γράφει περὶ «κτιστοῦ Θεοῦ» ἀπολήγουν εἰς τὴν πολυθεΐαν; Εἶναι μάταιον νὰ ἐπιχειρήση κανεὶς νὰ ἀναιρέση μίαν πρὸς μίαν τὰς φράσεις ποὺ χρησιμοποίησεν ὁ π. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος, διότι μὲ κάθε διατύπωσίν  του γίνεται αὐτοκατάκριτος.

Ὁ κύριος ἰσχυρισμὸς του εἶναι ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ μετάσχη μὲ κανένα τρόπον εἰς τάς Ἀκτίστους ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, χωρὶς νὰ μᾶς διευκρινίζη τό πῶς συμβιβάζει τὴν ἀναθεματισμένην ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν μας δοξασίαν του μὲ τὴν Ὀρθόδοξον Θεολογίαν μας περὶ  τῆς ἑνώσεως τῶν δύο ἐν Χριστῷ Φύσεων ἐν τῷ Προσώπῳ τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἐφ’ ὅσον ἀρνεῖται ἀκόμη καὶ τὴν κατ’ ἐνέργειαν ἕνωσιν τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεόν; Ἡνώθησαν πραγματικὰ αἱ δύο Φύσεις τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ Λόγου ἢ ὄχι; Εἶναι προφανές ὅτι ὁ π. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος ἔχει ὑπερβῆ καὶ αὐτὸν τὸν ἴδιον τὸν Ἄρειον, δεδομένου ὅτι ὁ Ἄρειος ἐδέχετο τὴν διάκρισιν Ἀκτίστων ἐνεργειῶν καὶ Θείας Οὐσίας καὶ δὲν ἠρνεῖτο ὅτι ὁ ἄνθρωπος δύναται νὰ μετάσχη τῶν Ἀκτίστων ἐνεργειῶν, δὲν ἐδέχετο ὅμως τὴν ἐξ ἄκρας συλλήψεως ὑποστατικὴν ἕνωσιν τῶν δύο Φύσεων τοῦ Χριστοῦ (Θείας καὶ Ἀνθρωπίνης) καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεκάλει τὸν Χριστὸν «Κτίσμα», ὅπως τὸν ἀποκαλεῖ καὶ ὁ π. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος, «ξεπερ­νῶντας» καὶ τὸν Ἄρειον, ἀφοῦ δὲν δέχεται τὴν μέθεξιν τοῦ ἀνθρώπου εἰς τάς Ἀκτίστους Θείας Ἐνεργείας!

Αὐτὸ ποὺ χρειάζεται ἐπισταμένως νὰ διερευνηθῆ εἶναι ἡ σκοπιμότης ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ τοῦ ὑβριστικοῦ διὰ τὸν Ἅγιον κειμένου. Εἶναι τυχαῖον ὅτι τὸ περιοδικὸν ἐκυκλοφορήθη ἀκριβῶς κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς Β΄ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν; Εἶναι δυνατὸν ὁλόκληρος πολυμελὴς ἐπιτροπὴ νὰ μὴ πρόσεξε τοιαύτας κακοδοξίας; Διαθέτει ὁ π. Χρ. Ταμπακόπουλος τοσοῦτον ἐπιστημονικὸν βεληνεκές, ὥστε ἀνεξετάστως νὰ δημοσιεύεται ἄρθρον του ἢ μήπως εἶναι ἄλλοι οἱ πραγματικοὶ λόγοι ποὺ χαίρει τοιαύτης «ἀσυλίας»;

Ἐκκρεμεῖ «ἱεροκανονικὴ μήνυσις»

Ἡ προϊστορία τοῦ ἐν λόγῳ κληρικοῦ δὲν ἐπιτρέπει ἀβασανίστους ἀπαντήσεις. Ὁ π. Χρ. Ταμπακόπουλος εἶχεν ἀπασχολήσει καὶ πάλιν τὰ θεολογικὰ δρώμενα. Εἰς τὸ περιοδικὸν «Ἐφημέριος» ἐπὶ τριετίαν (Ἐφημέριος 63.8 (2014) 28-29, Ἐφημέριος 64.4 (2015) 43-44, Ἐφημέριος 65.1 (2016) 40-43) ἐδημοσίευε τὰς κακοδοξίας του, ἕως ὅτου ἡ «Ἑνότης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπακοῆς» κατέθεσεν ἐπιστολὴν ποὺ ἐπέχει θέσιν «ἱεροκανονικῆς μηνύσεως» ἐναντίον του πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας ὄργανα εἶναι τὰ περιοδικὰ «Ἐφημέριος» καὶ «Θεολογία». Εἰς αὐτὴν μεταξὺ ἄλλων σημειώνεται ὅτι:

«…σᾶς ἀποστέλλω τὴν ἐπιστολή μου, ἀναφέροντας ὅτι μὲ τὰ γραφόμενά του ὁ π. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος δὲν καταφέρεται μόνο κατὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας μας Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ (σημειωτέον ὅτι τὸ Πρόσωπο καὶ ἡ Διδασκαλία του προβάλλονται Οἰκουμενικὰ κατὰ τὴν Β΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν ὡς προέκταση τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας), ὅπως τεχνηέντως ἔχει ὑποστηρίξει στὴν ἀλληλογραφία του μὲ τὸν π. Ἀλέξανδρον Καρυώτογλου, ἀλλὰ ἀνατρέπει ὁλόκληρη τὴν Χριστολογία καὶ τὴν Σωτηριολογία τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀφοῦ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς δὲν δημιούργησε δική του ἰδιόρυθμη θεολογία, ἀλλὰ μὲ μοναδικὸ τρόπο ἀνακεφαλαίωσε τὴν Σωτηριολογία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης), ὅπως ἑρμηνεύθηκε καὶ διατυπώθηκε ἀπὸ τοὺς Θεοφόρους Ἁγίους Πατέρας μας. Φαινομενικά, λοιπόν, κατὰ τὸν μνημονευθέντα διάλογόν του ὁ π. Χριστόδουλος καταφέρεται κατὰ τῆς Ἡσυχαστικῆς Παρα­δόσεως, ὅμως ἡ Ἡσυχαστική μας  Παράδοση δὲν εἶναι νεωτερισμός τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἁγίου Παλαμᾶ, ἀλλά εἶναι ἡ ἀείποτε ἐν τῇ πράξει ἀποδεικνυομένη  Σωτηριολογία τῆς Ἐκκλησίας μας».

Ἡ Ἱεραρχία ἐποίησεν οὐδὲν καὶ ἰδοὺ τὰ ἀποτελέσματα! Ποῖος ἦτο Διευθυντὴς Συντάξεως τοῦ «Ἐφημερίου»; Ὁ νῦν Διευθυντὴς Συντάξεως τοῦ περιοδικοῦ «Θεολογία» κ. Ἀλ. Κατσιάρας. Μήπως πρεσβεύει τὰ ἴδια; Εἰς τὸ τεῦχος 65.3 (2016) 3 εἶχε γράψει: «τὰ πρόσωπα (τῆς Ἁγίας Τριάδος) καθορίζονται μὲ βάση τὶς ὑποστατικές τους ἰδιότητες, ποὺ εἶναι γιὰ τὸν Πατέρα τὸ αἰτιατό, γιὰ τὸν Υἱὸ ἡ ἀγεννησία καὶ γιὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκπορευτόν»! Τί τελικῶς γράφουν αὐτὰ τὰ περιοδικά, ὀρθόδοξον θεολογίαν ἢ στοχασμούς;

Κίνδυνος «διαιρέσεων»;

Τὸ πρόβλημα ὅμως δὲν εἶναι ὁ π. Χρ. Ταμπακόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἐμμείνη εἰς τὰς κακοδοξίας του ἀναποτρέπτως θὰ ὁδηγηθῆ εἰς καθαίρεσιν, ἀλλὰ ὁ διασυρμὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀντιλαμβάνεται ἡ Ἱεραρχία ὅτι ἡ ἰδία μὴ λαμβάνουσα μέτρα εὐτελίζει τὴν δογματικὴν διδασκαλίαν της; Κατανοεῖ ὅτι βλασφημεῖται ὁ ἐκ τῶν Μεγίστων Ἁγίων Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς; Δὲν καταλαβαίνουν οἱ Ἱεράρχαι μας ὅτι δίδουν ὅπλα εἰς τὰς χεῖρας τῶν πολεμίων τῆς πίστεως; Δὲν ὑπολογίζουν τὸν σκανδαλισμὸν τῶν πιστῶν καὶ τὴν σύγχυσιν; Ἐὰν δὲν ἀντιδράση ἡ Ἱεραρχία, εἶναι πιθανὸν νὰ προκληθοῦν «διαιρέσεις». Διατί οἱ Ἱεράρχες μας δὲν ἀπαντοῦν εἰς τὰ ἐρωτήματα ποὺ εἶχε θέσει πρὸς τὸν «Ἐφημέριο» (27.8.2015) ὁ π. Βασίλειος Βολουδάκης, ὅπου ἠρώτα:

«α. Τὸ Φῶς πού ἔλαμψε τὸ πρόσωπο τοῦ Μωϋσέως σὲ τέτοιο βαθμὸ, ὥστε νὰ μὴ μποροῦν νὰ τὸν ἀτενίσουν οἱ Ἰσραηλίτες, ἀλλὰ χρειάσθηκε νὰ σκεπασθῆ μὲ κάλυμμα, τί ἦταν, κτιστὸ ἢ Ἄκτιστο; Ἐὰν ἦταν κτιστό, πῶς ἐτύφλωνε τοὺς ἄλλους καὶ ὄχι τὸν ἴδιο τὸν φορέα του, τὸν Μωϋσῆ; Ἐὰν ἦταν Ἄκτιστο, πῶς εὐσταθεῖ ἡ κακοδοξία τοῦ π. Χ.Τ. ὅτι ὁ κτιστὸς ἄνθρωπος δὲν μετέχει στὶς Ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ;

β. Τὸ Φῶς τῆς Μεταμορφώσεως ἦταν κτιστὸ ἢ Ἄκτιστο; Δὲν χρειάζεται, βεβαίως ἐπιχειρηματολογία γιὰ τὸ Ἄκτιστον τῆς τότε φωτοχυσίας, ἀφοῦ πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως ψάλλει περὶ αὐτοῦ ἡ Ἐκκλησία μας καὶ θεολόγησαν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας. Κατὰ τὴν ἀψευδῆ, μάλιστα, ἐπαγγελία τοῦ Χριστοῦ μας, αὐτὸ τὸ Ἄκτιστον Φῶς περιλάμπει τοὺς Ἁγίους μας ὁσάκις πάσχουν τὴν Θέωση, ἔτι ζῶντες, πρὸ τῆς Κοιμήσεώς τους: «Εἰσὶ τινὲς τῶν ὧδε ἐστηκότων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει». Ἄς θυμηθοῦμε τὸν Ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σαρὼφ καὶ τόσους ἄλλους ποὺ ἔζησαν αὐτὸ ἐμπειρικά.

γ. Τὸ Φῶς ποὺ «περιέλαμψε» τὸν ἅγιο Ἀπόστολον Παῦλον «καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ πορευομένους» ὅταν ἀκόμη ἐλέγετο Σαούλ, «ἡμέρας μέσης, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου»  ἦταν κτιστὸ ἢ Ἄκτιστο;  Ἡ ἀπάντηση μᾶς δόθηκε  ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἅγιον Ἀπόστολον ὅτι ἦταν Ἄκτιστο , ἀφοῦ ὁμιλεῖ περὶ Φωτὸς λάμποντος «ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου» καὶ περὶ τῆς ὑπακοῆς του «τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ».

δ. Τὸ Φῶς ποὺ περιέβαλε τὸν Σταυρὸ στὸν οὐρανὸ ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Κωνσταντὶνου καὶ τῶν στρατιωτῶν του ἦταν κτιστὸ ἢ Ἄκτιστο; Τὸ κτιστὸ ἀστράφτει τὸ καταμεσήμερο περισσότερο ἀπὸ τὸν ἥλιο;

ε. Στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ὁμολογοῦμε ὅτι ὁ Χριστὸς συνελήφθη «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου», ἐνῶ κατὰ τὴν γνώμη τοῦ π. Χ.Τ. αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση, διότι ὅπως γράφει, ἐὰν ἡ κτιστὴ φύση μας ἑνωθῆ μὲ τὸ Ἄκτιστο, μετατρέπεται σὲ ἐκεῖνο ποὺ ἑνώνεται. Ἔχει χαθεῖ, ἄραγε, μετὰ τὴν ἕνωσή Της ἡ Ἀνθρώπινη Φύση τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔχουν δίκιο οἱ Μονοφυσίτες πού ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ Ἀνθρώπινη Φύση τοῦ Χριστοῦ ἀπορροφήθηκε ἀπὸ τὴν Θεία;

στ. «Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τό λαλῆσαν διὰ τῶν Προφητῶν» ἦταν κτιστό; Πῶς οἱ Προφῆτες δὲν ἔγιναν Ἅγιο Πνεῦμα, ἀφοῦ κατὰ τὴν θεωρία τοῦ π. Χ.Τ. γίνεται κανεὶς αὐτὸ τὸ ἴδιο, μὲ τὸ ὁποῖο ἑνώνεται; Καὶ ἐφ’ ὅσον, βεβαίως, δὲν ἔγιναν Ἅγιο Πνεῦμα, πῶς δέχθηκαν τὶς Ἄκτιστες Ἐνέργειες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί προεφήτευσαν, ἀφοῦ ὁ π. Χριστόδουλος θεωρεῖ ἀδύνατον αὐτὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο;

ζ. Οἱ ἅγιοι Πατέρες μας κακῶς ἀποκαλοῦνται Θεοφόροι; Εἶναι Θεοφόροι ἢ ὄχι; Καὶ ἐὰν εἶναι, πῶς φέρουν μέσα τους τὸν Θεὸ, ἐνῶ κατὰ τὸ σκεπτικό τοῦ π. Χ.Τ. αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον;

η. Τὰ Ἱερὰ Μυστήρια τελοῦνται μὲ Κτιστή ἐνέργεια ἢ μὲ τὴν Ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Ὁ Ἄρτος καὶ ὁ Οἶνος κατὰ τὴν Θεία Εὐχαριστία μεταβάλλονται μὲ κτιστή ἐνέργεια σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ καὶ κοινωνοῦμε κτίσμα; Τότε θὰ ἦταν ἄσκοπη ἡ κοινωνία μας, ἀφοῦ δὲν θὰ ἐπρόκειτο γιὰ «Θεία Κοινωνία», καθότι ἀπὸ τὸ κτιστὸν δὲν μποροῦμε νὰ περιμένουμε τίποτε περισσότερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔχουμε. Ἤ, μήπως, δὲν μεταβάλλονται τά Τίμια Δῶρα καὶ παίζουμε ἁπλῶς θέατρο, κοροϊδεύοντας τοὺς ἀνθρώπους;

θ. Καὶ κάτι τελευταῖο: Ὁ π. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος ἔχει χειροτονηθεῖ ἢ ὄχι; Διότι κατὰ τὴν χειροτονία του ὁ Ἀρχιερεὺς ἐβόησε λέγων: «Ἡ Θεία Χάρις ἡ πάντοτε τὰ ἀσθενῆ θεραπεύουσα καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα προχειρίζεται Χριστόδουλον τὸν εὐλαβέστατον Διάκονον εἰς Πρεσβύτερον. Εὐξώμεθα οὖν ὑπὲρ αὐτοῦ ἵνα ἔλθῃ ἐπ’ αὐτὸν ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος». Κτιστή Χάρη ἔλαβε τότε; Ἤ δὲν ἔλαβε τίποτα; Κτιστή Χάρη μεταδίδει στοὺς πιστούς; Κτιστή εἶναι ἡ Ἱερωσύνη;».

Μήπως πλέον κυριαρχεῖ τόση ἀπαιδευσία, ὥστε οὐδείς ἐκ τῶν Μητροπολιτῶν (οὔτε τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἐξαιρουμένου) νὰ μὴ δύναται νὰ διακρίνη τί εἶναι Ὀρθόδοξον καὶ τί εἶναι αἱρετικόν; Μήπως ἐκεῖ ὀφείλονται ὅλα τὰ δεινὰ τῶν τελευταίων ἐτῶν (Κολυμβάριον, β΄ γάμος κληρικῶν, ψευδοαυτοκέφαλον ἀχειροτονήτων κ.λπ.) μὲ ἀποκορύφωσιν ἀρχικῶς τῆς ἀποδοχῆς παύσεως τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ εἰσέτι τῆς ἐκδιώξεως τῶν πιστῶν ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς ναούς; Ἐκεῖ ὁδηγεῖ κατ’ οὐσίαν καὶ ὁ συλλογισμὸς τοῦ ἀνωτέρω ἄρθρου: ἂν ὅλα εἶναι κτιστά, τότε ὄντως οἱ πιστοὶ κινδυνεύουμε ἀπὸ τὴν Θείαν Λειτουργίαν καὶ ἀπό τούς… Ἁγίους!

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

Ένα βήμα πιο κοντά κάθε φορά, οι Μητροπολίτες της Εκκλησίας μας. Το χαλί έχει στρωθεί και φρονούμε πως η «ένωση» μεταξύ των οικουμενιστών έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Μένει, σύντομα (το 2025, άραγε), να τους δούμε επισήμως και σε «Κοινό Ποτήριο» (ή κοινή …”όστια”).

Φωτογραφίες από www.archimadrid.org

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος. Πάσχα Παπικών με την παρουσία του Μητροπολίτη Ισπανίας & Πορτογαλίας Βησσαρίωνος.

Προς όσους επιδίδονται στα φοβερά αμαρτήματα των Σοδόμων, τα οδηγούντα στον όλεθρο και την αιώνια κόλαση (Λόγος ΙΘ’ – Αγ. Μάξιμος Γραικός)

αμαρτήματα των Σοδόμων

Προς όσους επιδίδονται στα φοβερά αμαρτήματα των Σοδόμων, τα οδηγούντα στον όλεθρο και την αιώνια κόλαση (Λόγος ΙΘ’ – Αγ. Μάξιμος Γραικός)

(Πηγή: Αγίου Μαξίμου Γραικού «Λόγοι» τ. α’ – αντιγραφή από alopsis.gr)

Ο Νώε, ο Λωτ, τα Σόδομα, τα Γόμορρα και το κακό συναπάντημα… -  cityculture.gr


«Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου, σύνεσις δε αγαθή πάσι τοις ποιούσιν αυτήν», λέγει ο θείος ψαλμωδός. Και ποιός είναι αυτός που οδηγείται από τον φόβο του Κυρίου, διδάσκει ο ίδιος ο ψαλμωδός λέγοντας σε άλλο χωρίο: «Μακάριος ανήρ ο φοβούμενος τον Κύ­ριον, εν ταις εντολαίς αυτού θελήσει σφόδρα», δηλαδή θα τις αγαπήσει, θα κατευθύνει με ζήλο την ζωή του σύμφωνα με αυτές και θα διδάσκεται από αυτές, όπως πάλι λέγει ο ίδιος: «Ως ηγάπησα τον νόμον σου, Κύριε· όλην την ημέραν μελέτη μού εστιν». Και αλλού πάλι λέγει: «Ως γλυκέα τω λάρυγγί μου τα λόγια σου, υπέρ μέλι τω στόματί μου». Έχουν αγαθό νου αυτοί που έχουν οδηγό τους τον φόβο του Κυρίου, δηλαδή εκτελούν έμπρακτα τις άγιες εντολές Του. Αντιθέτως, όσοι τις παραβαίνουν δεν έχουν αγαθό νου, αλλά μεγάλη ανοησία, και επιφέρουν στον εαυτό τους αιώνιο όλεθρο, όπως λέγει ο ίδιος προφήτης: «Μακράν από αμαρτωλών σωτηρία, ότι τα δικαιώματά σου ουκ εξεζήτησαν». Επίσης λέγει: «Εξουδένωσας πάντας τους αποστατούντας από των δικαιωμάτων σου, ότι άδι­κον το ενθύμημα αυτών». Αν όμως ο Θεός εξουδενώνει τους αποστατούντας από «των δικαιωμάτων του», τότε είναι φανερό ότι θα καταλήξουν στην αιωνία καταστροφή. Και ποιοί είναι αυτοί που θα χαθούν περισσότερο από όλους, αν όχι όσοι με την μεγάλη τους ανοησία νομίζουν ότι δεν θα καταδικαστούν οι άνομοι το ίδιο όπως και οι παλαιότεροι ασεβείς, οι κάτοικοι των Σοδόμων, τους οποίους η κρίση του Θεού κατέστρεψε μαζί με τις πόλεις τους διά πυρός και σιδήρου; Αυτούς έχει κάνει παράδειγμα για όσους θα θελήσουν αργότερα να δείξουν ασέβεια, όπως αυτοί, στους οποίους αναφέρεται ο απόστολος Πέτρος στην Β’ Επιστολή του.

Γι’ αυτό θα έπρεπε κυρίως οι χριστιανοί, επειδή αυτοί έχουν την φοβερή απόδειξη της οργής του Θεού, όχι μόνο να σιχαίνονται αυτό το αηδιαστικό για τον Θεό μίασμα, που περισσότερο από όλες τις άλλες ανομίες εξοργίζει τον Ύψιστο, αλλά και να καίνε με το πυρ και να αναθεματίζουν όσους το διαπράττουν και δεν το θεωρούν έγκλημα. Όμως, αυτό το θεομίσητο μίασμα προκαλεί την ασυγκράτητη οργή του Θεού εναντίον των ορθοδόξων ως καταραμένων από τον Θεό, ο οποίος λέγει, «και μετά άρσενος ου κοιμηθήση κοίτην γυναικείαν· βδέλυγμα γαρ εστι», καθώς και εναντί­ον εκείνων που δεν το σταματούν. Εκείνοι λοιπόν δεν θα είναι άξιοι της χριστιανικής ευλογίας, αλλά θα την χάσουν, σύμφωνα με την εντολή του αποστόλου που λέγει: «Εάν τις αδελφός ονομαζόμενος ή πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή λοίδορος ή μέθυσος ή άρπαξ, τω τοιούτω μηδέ συνεσθίειν» (Α’ Κορ. 5, 11). Αν αυτό το μίασμα δεν ήταν τόσο μισητό στον Θεό, δεν θα έκαιγε Αυτός με ασυγκράτητη οργή την πόλη των Σοδομιτών και δεν θα μετέτρεπε την γη τους σε δύσοσμη λίμνη προς παραδειγματισμό και στηλίτευση της βδελυρής πράξεώς τους. Πόσο αισχρό υπήρξε το μίασμα του αμαρτήματος των Σοδόμων το έδειξε και ο θείος απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή του λέγοντας: «Διό και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εν ταις επιθυμίαις των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν του ατιμάζεσθαι τα σώματα αυτών εν αυτοίς, οίτινες μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εν τω ψεύδει, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τη κτί­σει παρά τον κτίσαντα, ος εστιν ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν. Διά τούτο παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις πάθη ατιμίας· αί τε γαρ θήλειαι αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν, ομοίως δε και οι άρσενες αφέντες την φυσικήν χρήσιν της θηλείας εξεκαύθησαν εν τη ορέξει αυτών εις αλλήλους, άρσενες εν άρσεσι την ασχημοσύνην κατεργαζόμενοι και την αντιμισθίαν ην έδει της πλάνης αυτών εν εαυτοίς απολαμβάνοντες». Και αν σε αυτήν την ζωή ο Θεός παρέδωσε «τας επιθυμίας των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν του ατιμάζεσθαι», είναι σαφές ότι και στην μέλλουσα ζωή θα τις φυλακίσει στα αιώνια βάσανα και στα αβάσταχτα μαρτύρια, μαζί με τους παλαιοτέρους συνεργούς τους, τους κατοίκους των Σοδόμων.

Τι ακολασία, τι ανόητη και πρωτοφανής πορνεία! Ελάτε στον εαυτό σας, ακόλαστοι, και δείτε σε ποιά αισχρή ηδονή έχετε παραδοθεί! Απομακρυνθείτε όσο γίνεται πιο γρήγορα από αυτήν, όσο η άρρητη Χάρη του Θεού σας δίδει ακόμη καιρό για μετάνοια! Παραμένοντας με την θέλησή σας στην ατιμία, είναι δυνατό να μην καταλαβαίνετε ότι σκάβετε τον βόθρο με τις ακαθαρσίες, παίρνετε από εκεί την δύσοσμη κοπριά, την τρώτε και την καταπίνετε; Τι πρωτοφανής αναισθησία και ασωτία! Τι αβάσταχτα μαρτύρια θα υποστείτε! Κάνοντας ο ένας επάνω στο σώμα του άλλου τόσο βδελυρή ακολασία, που δεν συμβαίνει ούτε στα άλογα ζώα, γίνατε πιο άλογοι από τα πιο άλογα. Φροντίστε να γνωρίσετε λοιπόν εσείς οι πιο ακόλαστοι, ότι δημιουργηθήκατε κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού, προορισμένοι για καλές πράξεις, για να δοξάζετε τον Θεό που σας δημιούργησε, και να δοξαστείτε και εσείς από Αυτόν μέσω των πνευματικών χαρισμάτων, που σας δίδει Αυτός. Αντιθέτως εσείς, τυφλώνοντας και παραπλανώντας τον εαυτό σας με την αισχρή σαρκική επιθυμία σας, όχι μόνο χάνετε αυτό το αξίωμα και την ομορφιά της εικόνας του Θεού, με τα οποία έχετε τιμηθεί, αλλά γίνεστε πιο ανόητοι και πιο άλογοι ακόμη και από τα πιο άλογα ζώα, αφού τολμάτε, ενώπιον των πανάγνων οφθαλμών του Δημιουργού σας, αυτό το θεομίσητο μίασμα, που δεν υπάρχει ούτε καν στα άλογα ζώα.

Νομίζω ότι όσοι τολμούν αδιάντροπα αυτό το θεομίσητο μίασμα, θα παραδοθούν σε μαρτύρια ακόμη πιο βαριά από αυτά στα οποία παραδόθηκαν οι αρχαίοι κάτοικοι των Σοδόμων. Ο λόγος είναι ότι εκείνοι έδειξαν ασέβεια προς τον Θεό εν αγνοία τους, πριν ακόμη υπάρξει ο νόμος και πριν δοθεί η εντολή που απαγορεύει αυτό το βδελυρό μίασμα. Αυτοί όμως που, όπως εκείνοι, διαπράττουν τώρα αυτήν την βδελυρή πράξη, δεν αμαρτάνουν εν αγνοία τους, αλλά εξαιτίας της μεγίστης αναισθησίας και ανοησίας τους, εν πλήρει γνώσει της μέλλουσας φοβερής Κρίσεως του Θεού. Γι’ αυτό και θα παραδοθούν σε πιο βαριά μαρτύρια, σύμφωνα με τον τρομερό λόγο του Ευαγγελίου: «Εκείνος δε ο δούλος, ο γνους το θέλημα του κυρίου εαυτού και μη ετοιμάσας μηδέ ποιήσας προς το θέλημα αυτού, δαρήσεται πολλάς», δηλαδή θα δε­χθεί δυνατά και ατέλειωτα βασανιστήρια, ενώ «ο μη γνους, ποιήσας δε άξια πληγών, δαρήσεται ολίγας», δηλαδή θα έχει πιο ελαφρά αιώνια βάσανα. Γι’ αυτό ο παλαιός αείμνηστος αυτοκράτορας Ιουστινιανός αξίζει μεγάλους επαίνους, αφού, εμπνευσμένος από μεγάλο ζήλο προς τον Θεό, παρέδωσε σε διάφορα βασανιστήρια όσους διέπρατταν αυτό το μίασμα κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Αλλά και ένας δόγης της ένδοξης πόλης της Βενετίας αξίζει επαίνους, που επίσης εμπνευσμένος από ζήλο προς τον Θεό οδήγησε στην πυρά πολλούς τέτοιους, συμπεριλαμβανομένου και του γιου του, τον οποίο κατήγγειλε ένας βιασμένος από αυτόν έφηβος. Ο δόγης δεν έδειξε κανένα έλεος και προς αυτόν, αλλά, όπως λέγει η παράδοση, τον κρέμασε χρησιμοποιώντας χρυσή αλυσίδα.

Υπάρχει και ένα στοιχείο, που έχω από την αντίπαλη πλευρά και το θεωρώ ως το πιο αξιόπιστο. Γι’ αυτόν τον λόγο θα μιλήσω και γι’ αυτό που είχα ακούσει από τους Αγαρηνούς. Διότι, αν και αποδέχονται αυτό το μίασμα, όσοι από αυτούς είναι πιο σώφρονες, ισχυρίζονται πως όσοι το διαπράττουν δεν θα δουν το πρόσωπο του Θεού, δηλαδή θα καταδικαστούν σε όλεθρο χωρίς καμία δίκη και κρίσηΑκούτε και ντραπείτε, άφρονες, που θεωρείτε αυτό το θεομίσητο μίασμα ως αθώοΚαι αν καμία θεόπνευστη γραφή, που απειλεί με αιώνιο μαρτύριο, δεν μπορεί να σας διορθώσει, τότε τουλάχιστον να συνέλθετε με αυτήν την γνώμη των Αγαρηνών και να αποφύγετε αυτήν την θεομίσητη πλάνη. «Δράξασθε παιδείας, μήποτε οργισθή Κύριος και απολείσθε εξ οδού δικαίας. Όταν εκκαυθή εν τάχει ο θυμός αυτού, μακάριοι οι πεποιθότες επ’ αυτώ». Αδελφοί, «φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος». Και πώς να μην είναι φοβερό, αφού είναι αδύνατο να κρυφθείτε από Αυτόν κάπου, σύμφωνα με τα λόγια του εναρέτου Δαυίδ: «Πού πορευθώ από του πνεύματός σου και από του προσώπου σου πού φύγω;», δηλαδή από την οργή και από τον δίκαιο θυμό Σου. «Εάν αναβώ εις τον ουρανόν, συ εκεί ει, εάν καταβώ εις τον άδην, πάρει· εάν αναλάβοιμι τας πτέρυγάς μου κατ’ όρθρον και κατασκηνώσω εις τα έσχατα της θαλάσσης, και γαρ εκεί η χειρ σου οδηγήσει με, και καθέξει με η δεξιά σου». «Και μη φοβηθήτε από των αποκτενόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι· φοβήθητε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα απολέσαι εν γεέννη». Όταν όμως ακούτε για την γέεννα, μην την θεωρείτε καθαρτήριο πυρόπως ισχυρίζονται οι κακόβουλοι Λατίνοι, οι οποίοι ακολουθούν τον αιρετικό Ωριγένη, αλλά να γνωρίζετε ότι αυτή είναι το αιώνιο πυρ, που θα βασανίζει τους απίστους και αμετανοήτους αμαρτωλούς στους αιώνες των αιώνων αναλόγως με τα αμαρτήματά τους. Επειδή ο Κύρι­ος δεν είπε ότι «τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα απολέσαι εν γεέννη» θα καθαρίσει, αλλά «απολέσει», δηλαδή θα τον βασανίζει ατελείωτα και θα τον παραδώσει σε αιώνια απώλειαΑν εσείς προτιμάτε να καταλήξετε σε αυτόν τον όλεθρο και σε αυτά τα βασανιστήρια στον ατελεύτητο αιώνα, τότε συνεχίστε να απολαμβάνετε αυτήν την βδελυρή και αισχρή ηδονή σας, όπως ο δύσοσμος χοίρος τις λάσπες και τον βούρκο.

Αν όμως ως ευσεβείς χριστιανοί θέλετε να λάβετε την αιωνία απόλαυση των αγαθών που περιμένουν τους αγίους, τότε προσπαθήστε να απομακρυνθείτε όσο γίνεται πιο γρήγορα από αυτήν την αισχρότατη και βρωμερή ηδονή σας και να την μισήσετε. Να παραδώσετε στο αιώνιο ανάθεμα όποιον ισχυρίζεται ότι αυτή είναι αθώα, ακριβώς όπως εκείνον που πολεμά εναντίον του Ευαγγελίου του Σωτήρος Χριστού και διαστρεβλώνει την διδασκαλία ΤουΝα εξαγνίσετε τον εαυτό σας με ειλικρινή μετάνοια, με θερμά δάκρυα, με κάθε δυνατή ελεημοσύνη και ειλικρινή αδιάλειπτη προσευχή, για να αξιωθείτε να εισέλθετε μαζί με τις σώφρονες παρθένες, που κρατούν αναμμένους τους λύχνους τους, στον νοερό γάμο του Νυμφίου, ο οποίος λέγει: «Δεύτε πρός με πάντες οι κοπιώντες» από τις ματαιότητες της τωρινής ζωής «και πεφορτισμένοι» από διάφορες αμαρτίες, «καγώ αναπαύσω υμάς».

Ήδη έχω πει πολλές φορές και δεν θα πάψω να το λέω: Να μισήσετε ολόψυχα αυτήν την ατιμία, για να μην είστε υιοί της κατάρας και του αιωνίου ολέθρου. Είσαστε χριστιανοί και έτσι ονομάζεστε, αφού πήρατε αυτό το έξοχο όνομα από τον Χριστό, τον πάναγνο και πανάγιο Θεό. Να ζείτε λοιπόν αντάξια του Χριστού με κάθε αγιότητα και σωφροσύνη, ευχαριστημένοι με την δοσμένη σε σας από τον αγαθό Δημιουργό έλξη προς το γυναικείο φύλο. Μην μοιάζετε στους ασεβείς Ισμαηλίτες, οι οποίοι προέρχονται από την δούλη Άγαρ και δεν έχουν μερίδιο στην ουράνια κληρονομιά μαζί με τον Ισαάκ, τον υιό της ελεύθερης. Μην στερείτε λοιπόν από τον εαυτό σας ανόητα αυτήν την χαρισμένη από τον Θεό κληρονομιά των αρρήτων αιωνίων αγαθών για χάρη αυτής της βδελυρής, θεομίσητης και αισχρής ηδονής με αυτό το καταραμένο μίασμά σας. «Μη γίνεσθε ως ίππος και ημίονος, οις ουκ έστι σύνεσις, εν κημώ και χαλινώ», δηλαδή διά της οργής του Θεού και του μένους του, «τας σιαγόνας άγξαι». Να μην στερηθείτε εξαιτίας της ανυπακοής της ψυχής σας την ελευθερία, όπως αυτοί που δεν θέλουν να τον προσεγγίσουν με αληθινή και πλήρη μετάνοια, η οποία εξαγνίζει τις αμαρτίες στην παρούσα ζωή. Γιατί η παρούσα ζωή είναι ο χρόνος της πράξεως, δηλαδή της τελέσεως καλών πράξεων, ενώ ο μέλ­λοντας αιώνας είναι ο χρόνος της ανταποδόσεως και όχι της καθάρσεωςΟ ιερός Αυγουστίνος μας διδάσκει να μην παρασυρόμαστε από τις μάταιες ελπίδες και τα παραπλανητικά λόγια των αιρετικών. Γι’ αυτό ας ακολουθήσουμε πιστά την διδασκαλία του Ευαγγελίου και των αποστόλων και την παράδοση των Πατέρων, ώστε να γίνουμε άξιοι της απολαύσεως των αιωνίων αγαθών διά της χάριτος και της φιλανθρωπίας του Ιησού Χριστού, στον Οποίο αρμόζει κάθε δόξα, τιμή και προσκύνηση εις αιώνα αιώνων. Αμήν.

Προς όσους επιδίδονται στα φοβερά αμαρτήματα των Σοδόμων, τα οδηγούντα στον όλεθρο και την αιώνια κόλαση (Λόγος ΙΘ' - Αγ. Μάξιμος Γραικός)
Προς όσους επιδίδονται στα φοβερά αμαρτήματα των Σοδόμων, τα οδηγούντα στον όλεθρο και την αιώνια κόλαση (Λόγος ΙΘ' - Αγ. Μάξιμος Γραικός)

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Ο σατανικός ρόλος του ΟΗΕ

Ο σατανικός ρόλος του ΟΗΕ: “Παγκόσμιες ημέρες και παγκόσμια νύχτα”.

0
Ο σατανικός ρόλος του ΟΗΕ: "Παγκόσμιες ημέρες και παγκόσμια νύχτα". Γράφει η Χρυσούλα Μπουκουβάλα για το aperopia.fr Τα τελευταία τριάντα χρόνια, περίεργες γιορτές άρχισαν να παρεισφρέουν στη...