Ορθοδοξία

Αρχική Ορθοδοξία

Προς ἀρχιερεῖς τοῦ σήμερον Ἐπιφανέντος! – Γεώργιος Τζανάκης

Προς ἀρχιερεῖς τοῦ σήμερον Ἐπιφανέντος!

Γράφει ο Γεώργιος Τζανάκης

Ἀκρωτήρι Χανίων 6/1/2021 Τῶν Φώτων

ΜΕ ΜΑΣΚΟΥΛΕΣ

 

Σεβασμιώτατοι,

 Θεωρεῖτε ὅτι ἀντιστέκεστε στὸν καίσαρα στέλνωντας ἐπιστολὲς καὶ ἐκφράζοντας την δυσαρέσκειά σας καὶ ζητῶντας νὰ ἐφαρμοστῇ ἡ προηγούμενη ἀπόφασις τῶν κυβερνώντων γιὰ 25 ἄτομα κατὰ τὴν λειτουργία τῶν Θεοφανείων, καὶ μετὰ ὅλα πάλι κλειστά;

Ἐνῷ ἔχετε σκλαβώσει καὶ φυλακίσει τὴν ἐκκλησία νομίζετε ὅτι εἶναι ἀντίστασι νὰ ζητᾶτε πιὸ εὐρύχωρο κελί ἀπὸ τοὺς δεσμῶτες της ,τώρα ποὺ σᾶς ἔβαλαν σὲ στενώτερο; «Ἀφῆστε μας γιὰ μιὰ μέρα νὰ λειτουργήσουμε μὲ 25 πιστοὺς» δηλαδὴ νὰ παίξουμε ἄλλη μία μέρα τὸ θέατρό μας;

Αὐτὸ καὶ μόνον ἀποδεικνύει καὶ τὴν συνεργασία σας μὲ τοὺς διῶκτες, καὶ τὴν προδοσία τῆς ἀποστολῆς σας, καὶ πόσο σᾶς λογαριάζουν αὐτοὶ ποὺ σᾶς χρησιμοποιοῦν.

Ποτέ, κανεὶς, πουθενὰ δὲν ἐκτίμησε τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς προδότες.

Τοὺς λέτε ὅτι σᾶς κατηγοροῦν οἱ πιστοὶ ὅτι «μειδοτήσατε σὲ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν στὴν Λατρεία καὶ τὴν ζωή τῆς ἐκκλησίας» (Ἐκκλ Ἑλλάδος 15/12/2020) καὶ ὅτι «ἀρνηθήκατε τὴν εὐθύνη σας καὶ τὴν ἀποστολή σας κάνωντας ὑπερβολικὲς παραχωρήσεις» (Ἐκκλ Κρήτης 4/1/2021)

Ἀληθὴ εἶναι αὐτά. Γιατὶ δὲν ἀπαντᾶτε στὶς κατηγορίες;

Καὶ τί περιμένετε; Νὰ σᾶς λυπηθοῦν; Ὅταν ὁλοκληρώσουν τὸ ἔργο τους καὶ δὲν θὰ τοὺς εἶστε πλέρον χρήσιμοι, θὰ σᾶς πετάξουν στὰ σκουπίδια σὰν στυμένες λεμονόκουπες. Θὰ πάρετε τὴν ἴδια ἀπάντησι ποὺ πῆρε ὁ Ἰούδας ἀπὸ τοὺς Ἀρχιερεῖς, πρὶν πετάξει τὰ 30 ἀργύρια τῆς προδοσίας: «Τί μᾶς νοιάζει ἐμᾶς; Τί πρὸς ἡμᾶς; Σύ ὅψει».

Εἶναι ἔτοιμοι, ὅταν δὲν θὰ σᾶς ἔχουν ἀνάγκη πλέον,  νὰ ἐξαπολύσουν τὰ ὄργανα τῆς προπαγάνδας τους μὲ μεγαλύτερη ἔντασι κατηγορῶντας σας ὡς αἰτίους κάθε κακοῦ. Τὸ λέτε καὶ οἱ ἵδιοι μιξοκλαίγοντας: «ἡ Ἐκκλησία ὑπομένει καί τίς ἐμμονικές ἐπιθέσεις δημοσίων προσώπων καί μέσων, τά ὁποῖα ἐπιχειροῦν νά μετατρέψουν τήν μάχη κατά τοῦ κορωνοϊοῦ σέ πόλεμο κατά τοῦ «ἀνορθολογισμοῦ τῆς θρησκείας», ἄν καί δέν ἔχει ἐπισημανθεῖ συρροή κρουσμάτων τοῦ κορωνοϊοῦ ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν». (Ἐκκλ Ἑλλάδος 15/12/2020) Καὶ τότε τί θὰ κάνετε; Ποὺ θὰ προστρέξετε; 

Ὁ πιστὸς λαὸς, ποὺ ἀγαπάει τὴν ἐκκλησία του καὶ τὴν πατρίδα του,  τό βλέπετε -γιατὶ δὲν νομίζω νὰ εἶστε τόσο τυφλωμένοι- σὲ λίγο δὲν θὰ θέλει κἄν νὰ σᾶς βλέπει καὶ νὰ σᾶς ἀκούῃ. Ἐσεῖς ἀκολουθῶντας τὴν μέθοδο τῶν προπαγανδιστῶν κυβερνώντων, πὲραν τοῦ ὅτι τὸν περιφρονήσατε καὶ τὸν προδώσατε, τὸν κατηγορεῖτε ὡς ψεκασμένο, φανατικὸ, ζηλωτή, καὶ ὅσα ἄλλα ἔχετε ἐκστομίσει.

Ἄλλὰ ἐκκλησία χωρὶς πιστὸ λαὸ δὲν ὑπάρχει. Ἐπίσης ἐκκλησία χωρὶς τὴν δύναμι τῆς πίστεως δὲν ὑπάρχει. Ἐσεῖς ἀποδεικνύετε μὲ τὶς πράξεις σας ὅτι δὲν πιστεύετε στὸν Θεό. Ἄντὶ νὰ παρηγορήσετε τὸν τρομοκρατημένο λαὸ ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις τῶν δαιμονοκίνητων κυβερνώντων , ἀντὶ νὰ τὸν ἐμψυχώσετε, τὸν τρομοκρατεῖτε, τὸν ὑβρίζετε καὶ τὸν ἀπογοητεύετε. Νομίζετε ὅτι αὐτὰ θὰ μείνουν ἀτιμώρητα; Νομίζετε ὅτι παίζετε θέατρο καὶ ὅταν τελειώσει ἡ παράστασι θὰ ἀκούσετε μπράβο καὶ παλαμάκια; 

Εἴδατε σήμερα τί ἔγινε στὶς ἐκκλησίες; Εἴδατε τὸν κόσμο; Γιατί νομίζετε πῆγε; Ἐπειδὴ κάνατε τὸ ἀντάρτικό σας ὅτι δὲν ὑπακοῦτε στὴν κυβέρνησι γιὰ τὸ πλῆρες κλείσιμο τῶν ἐκκλησίῶν; Ἐσεῖς κάνατε δῆθεν ὅτι ἀντιστέκεστε, σὲ συνενόησι μὲ τὴν κυβέρνησι, ἀκριβῶς ἐπειδὴ γνωρίζατε ὅτι θὰ πάῃ ὁ κόσμος. Γιὰ νὰ καρπωθεῖτε κάτι ἀπὸ τὴν προσέλευσι τοῦ κόσμου καὶ νὰ μπορέσετε νὰ χειραγωγήσετε τὸν λαό λέγοντας ὅτι «εἴδατε ὅταν χρειαστεῖ ἀντιστεκόμαστε». Καὶ αὐτὸ γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ σπρώξετε τοὺς ἀνθρώπους μὲ μεγαλύτερη εὐκολία στὸ ἐπόμενο βῆμα προδοσίας καὶ δουλείας ποὺ εἶναι τὰ ἐμβόλια. Ἑξ ἄλλου τὸ λέτε καὶ στὶς ἀνακοινώσεις σας.

Ἄν ὁ λαὸς ἤξερε τὴν δύναμί του ὅλο τὸ σκηνικὸ τῆς προδοσίας καὶ τῆς ὑποτέλειας θὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ καταρεύσει. Ἄν πήγαιναν ὅλοι στοὺς ναοὺς λέγοντας ὅτι πᾶμε στὴν ἐκκλησία γιατὶ εἴμαστε χριστιανοὶ τί θὰ ἔκαναν οἱ κρατοῦντες; Πόσους χωροῦν οἱ φυλακές τους; Πολὺ λίγους. Γι᾿ αὐτὸ θέλουν νὰ κάμουν φυλακὴ ὅλη τὴν γῆ , τοὺς ἀνθρώπους ἐκουσίως φυλακισμένους καὶ ἐσᾶς δεσμοφύλακες τῶν ψυχῶν, ὅπως αὐτοί τῶν σωμάτων.

Συνέλθετε. Ἀναλογιστεῖτε τί ἐπαγγέλεστε, ἀναλογιστεῖτε ποιὸν ὑποσχεθήκατε νὰ ὑπηρετῇτε. Τό νὰ σᾶς πετάξουν οἱ δαιμονάνθρωποι τοὺς ὁποίους ὑπηρετεῖτε στὰ σκουπίδια τοῦ κόσμου τούτου δὲν εἶναι καὶ τόσο κακό, οὔτε γιὰ τὴν ἐκκλησία οὔτε γιὰ σᾶς τοὺς ἰδίους. Μὴν σᾶς πετάξει στὰ αἰώνια σκουπίδια τῆς κολάσεως ὁ Δίκαιος Κριτής, ὁ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν, ὁ Τρισάγιος καὶ μαζί σας ὅσους σᾶς ἀκολουθοῦν. Αὐτὸ θὰ εἶναι φοβερό. 

Ἕνας ψεκασμένος ἀπὸ τὸν ἁγιασμό τοῦ παπά.

 

 

 

 

 

 

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης – Νεαπόλεως Βαρνάβας. Κάποιος απ’ τους δυο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ.

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης – Νεαπόλεως Βαρνάβας. Κάποιος απ’ τους δυο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ.

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης – Νεαπόλεως Βαρνάβας. Κάποιος απ’ τους δυο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ.

«Δρ. ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ: Η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός των παρενεργειών που καταγράφονται τόσο στην Αγγλία όσο και στην Αμερική, αλλά βεβαίως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αρχίζει να γίνεται ανησυχητικός, ταυτόχρονα βεβαίως και με τον αριθμό των θανάτων που παρατηρούνται.
Απλά να αναφέρω ότι με βάση τις τελευταίες καταγραφές που έχουν γίνει στην Αμερική, αν δεν κάνω λάθος έχουνε καταγραφεί περισσότεροι από 4 χιλιάδες θάνατοι οι οποίοι σχετίζονται με αυτά τα καινούρια εμβόλια για τον κορωνοϊό, και μάλιστα…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: 4 χιλιάδες θάνατοι! Συγνώμη, να τα κρατάμε γιατί δεν ακούγονται αυτά τα στοιχεία κ. Σωτηριάδη. Μας τα λέγατε και την προηγούμενη βδομάδα, ότι στην Αγγλία είναι 400 χιλιάδες συνολικά μέχρι στιγμής, ήτανε μάλλον, οι παρενέργειες! Τώρα μας λέτε ότι στην Αμερική έχουμε 4 χιλιάδες θανάτους!

Δρ. ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ: Και το ανησυχητικό θα έλεγε κανείς είναι ότι βλέπουμε αυτούς τους αριθμούς, τόσο των θανάτων όσο και των παρενεργειών, να αυξάνονται μέρα με τη μέρα. Για να αποκτήσουμε μέτρο σύγκρισης απλά να σας πώ ότι ο αριθμός αυτός των τεσσάρων χιλιάδων θανάτων που έχουν καταγραφεί στην Αμερική τους τελευταίους 4 μήνες που έχουν αρχίσει να χορηγούνται τα εμβόλια για τον κορωνοϊό, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 15 ΧΡΟΝΙΑ!»

***

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης – Νεαπόλεως Βαρνάβας. Κάποιος απ’ τους δυο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ.

«ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ και ΣΤΑΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ: … Η αγωνία του θανάτου, ο πειρασμός της ασθένειας ταλαιπωρεί την πόλη μας, την πατρίδα μας, αλλά και ολάκαιρο τον κόσμο. Γι’ αυτό λοιπόν αυτή η γιορτή γίνεται αντίσταση. Αντίσταση ελπίδας, χαράς και ανάστασης. Ευλογώ τα πρόσωπά σας. Χαίρομαι την παρουσία σας, μια και ο ένας πεθύμησε το πρόσωπο του άλλου και προτρέπω και παρακαλώ. Δεν έχει λήξει ακόμα αν και οι γιατροί μας ομολογούν ότι βρισκόμαστε στο τέλος. Παρακαλώ να προσέχετε… τα μέτρα που οι ιατροί… Δεν είναι εκκλησιαστικό αυτό το γεγονός. Είναι ι-α-τρι-κό! Και αυτή τη στιγμή οι αποστάσεις, οι μάσκες και το εμβόλιο είναι αυτό που μπορεί να προστατεύσει τις ζωές μας. Τις ζωές σας που είναι πολύτιμες, μοναδικές, δώρο του Δημιουργού μας. Γι’ αυτό προτρέπω και παρακαλώ, δεν θέλω να σας τρομοκρατήσω, αλλά ήδη θα έχετε ακούσει… σε λίγο θα τελέσω την Εξόδιο Ακολουθία του πατρός Κωνσταντίνου. Από τον Μητροπολιτικό Ναό. 55 ετών κύριε δήμαρχε. Διασωληνωμένη και η σύζυγός του η Πρεσβυτέρα η Πολύμνια, την οποία εμνημόνευσα. Η αγωνία μου γίνεται προσευχή για όλους τους ασθενούντας. Για όλους τους γιατρούς, για όλους εσάς. Προσέχετε, προσέχετε, προσέχετε. Και μέσα στα πολλά και περίιιιιιιιιεργα που ακούγονται, από περίιιιιιιιιιιιεργα πρόσωπα 🙄ακόμα και για τον χρόνο έχουν λόγο. Πότε γιορτάσαμε το μαρτύριο των Αγίων; Την Λαμπροτρίτη όποτε αυτή πέσει. Καταλάβατε; Η Εκκλησία μας οικονομώντας τα πράγματα περιστασιακά για αυτόν τον χρόνο όρισε αυτό το πράγμα. Δεν είναι δογματικό. Αφήστε να έχουμε εμείς την αμαρτία. Εγώ, των παιδιών μου τις αμαρτίες παίρνω, κι εσείς την ενότητα της Πίστης και στην Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, Η κύρια δουλειά μου είναι να διαφυλάττω την ενότητα του ποιμνίου και όσοι προσπαθούν να την διασπάσουν είναι έξω του Νυμφώνος Χριστού. Είναι αλαζονεία και εγωισμός. Εγώ θα δώσω λόγο στο Θεό και για τις δικές μου αμαρτίες, και γιατί δεν μπόρεσα της Ανάστασης το μήνυμα να φτάσει όπως θα έπρεπε στην καρδιά σας. Γι’ αυτό να μένετε στην υπομονή και στην αγάπη του Χριστού. Είδατε του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστού μετεφέρθη και το γιορτάζουμε σήμερα. Δεν παρεξηγιέται ο Άγιος Ευαγγελιστής Μάρκος που είναι και το βαπτιστικό μου όνομα. Χαίρεται μαζί με τους Αγίους μας. ….. »

***

ΣΧΟΛΙΟ

Ο Σεβασμιώτατος οφείλει να εξασφαλίσει την ενότητα των πιστών στην μία Ορθόδοξη Πίστη. Όταν όμως πάει και προσεύχεται στα μουσουλμανικά νεκροταφεία δε νομίζω ότι εξασφαλίζει την ενότητα της Πίστεως. Ούτε εξασφαλίζει την ενότητα της Πίστεως όταν δεν βγάζει κιχ για τις αιρέσεις που ονομάστηκαν «εκκλησίες». Ούτε όταν έχει σχέσεις με τους σχισματικούς της Ουκρανίας μέσα στην ίδια την Μητρόπολή του φάτσα κάρτα στο ποίμνιό του και αδιαφορώντας για το τι θα σκεφτούν. Αλλά θα μου πείτε εδώ μας λένε να μην γράφουμε για το Ουκρανικό για να μην ενημερώνεται το ποίμνιο, διότι δεν το θέλουν να σκέφτεται. Γι’ αυτό και ανενόχλητος ο Νεαπόλεως κάλεσε τους σχισματικούς στην έδρα του. Διότι το ποίμνιό του το έχει και κοιμάται τον ύπνο τον βαθύ. Ούτε εξασφαλίζει την ενότητα της Πίστεως όταν θεωρεί ότι δεν έχει λόγο στα θέματα εκείνα που οι Θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας θεώρησαν τόσο σημαντικά που έκαναν και Οικουμενικές Συνόδους για να τα ξεκαθαρίσουν. Όταν ο ίδιος δηλώνει αναρμόδιος (δεν είναι εκκλησιαστικό / δογματικό θέμα μας λέει, είναι ιατρικό!) τότε από μόνος του ξεχωρίζει τον εαυτό του από τους Πατέρες και βγάζει τον εαυτό του εκτός Εκκλησίας. Οι περίιιιιιιιιιιιιιιεργοι φταίνε για αυτό ή ο ίδιος που φαίνεται να μην ξέρει για ποιον λόγο βρίσκεται εκεί που βρίσκεται; Δεν έχει λόγο για την προσκύνηση των Ιερών Εικόνων, για την όλη τάξη μέσα στους Ι. Ναούς που έχει διαταραχθεί, για το ποίμνιο που περνάει από 40 κύματα για να λειτουργηθεί, για αυτήν την νεοφερμένη βλάσφημη αίρεση της αόρατης μολύνσεως, για την επιστροφή του βαρλααμισμού, του ορθολογισμού στην Εκκλησία, για το προσβεβλημένο «αναστάντα την τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς» στο Σύμβολο της Πίστεως, για τον διαχωρισμό του ποιμνίου σε μασκοφόρους και μη μασκοφόρους… Αλήθεια; Για τί πράγμα έχει τελικά λόγο; Υπάρχει κάτι για το οποίο θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο; Ή μήπως τα φόρτωσε από τώρα όλα στον κόκορα και θα δώσει λόγο για αυτά στον Κύριο την ώρα της Κρίσεως; Ενότητα της Πίστεως έχουμε όταν πιστεύουμε τα ίδια με τους Πατέρες της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, όχι να πιστεύουμε άλλα ντ’ άλλων επειδή έτσι βολεύει τον δεσπότη! Κι εμείς θα δώσουμε λόγο για αυτό διότι το ερευνάτε τας Γραφάς δεν είναι μόνο για τους δεσποτάδες, είναι για όλα τα μέλη της Εκκλησίας. Εάν λοιπόν ακολουθήσουμε την συμβουλή του δεσπότη ! να μείνουμε «στην υπομονή και στην αγάπη του Χριστού», τότε θα εκφράζουμε δυνατά την αντίρρησή μας και θα αντιστεκόμαστε με κάθε δύναμη στο εκτεταμένο ξήλωμα της Παραδόσεως που λαμβάνει χώρα. Και επειδή ο Μητροπολίτης μας είπε ότι «Η Εκκλησία μας οικονομώντας τα πράγματα περιστασιακά για αυτόν τον χρόνο όρισε αυτό το πράγμα.» (τον εορτασμό του Πάσχα) αναρωτιέμαι πόσο «περιστασιακά» για έναν χρόνο ήταν τα άλλα αντικανονικά και βλάσφημα που όρισε «η Εκκλησία μας»: το ουκρανικό από το 2018, την ψευδοσύνοδο από το 2016. Δεν ακούσαμε τον Σεβασμιώτατο να επανατοποθετείται σε αυτά τα «περιστασιακά» που όρισε «η Εκκλησία μας» εδώ και κάτι χρόνια.

Αγαπητοί Σεβασμιώτατοι. Κατεβάστε ταχύτητα γιατί δεν ξέρετε τι λέτε….το καλό σενάριο είναι αυτό, το κακό είναι να έχετε μάθει πολύ καλά από τις μασονικές στοές τί συμβαίνει και να παίζετε θέατρο με συναισθηματισμούς για να παρασύρετε το ποίμνιό σας. Τα νέας τεχνολογίας πειραματικά «εμβόλια», εκτός των ήδη καταγεγραμμένων παρενεργειών, στέλνουν κόσμο στον τάφο! Και δεν γνωρίζουμε ακόμη τις μακροχρόνιες θανατηφόρες παρενέργειες. Όλοι μας θα πεθάνουμε μια ημέρα, αλλά όχι για τον Μπιλ Γκέιτς, και όχι όταν δεν έχουμε προλάβει να μετανοήσουμε. Σε λίγο καιρό, όταν θα σκάσουνε περισσότερο τα νούμερα και θα βγούνε στο φως τα στοιχεία, θα πρέπει να δώσετε εξηγήσεις. Τι θα πείτε; Δεν ξέραμε; Ή μήπως νομίζετε ότι επειδή μια ζωή δεν δίνατε ποτέ λογαριασμό στο ποίμνιό σας, θα κάνετε και τώρα το ίδιο; Η δίκη της Νυρεμβέργης θα ωχριά μπροστά σε αυτό που έρχεται. Και πρέπει να έλθει, διότι εάν δεν έλθει η ανθρωπότητα όπως την γνωρίζουμε τελείωσε. Ο άνθρωπος τέλειωσε. Κι εσείς είστε καταγεγραμμένοι να συνεργάζεστε παντοιοτρόπως με τους δωσίλογους των φαρμακευτικών της νέας τάξης που θέλουν να μετατρέψουν τον άνθρωπο σε ζόμπι. Κατεβάστε ταχύτητα, κόψτε την (κατη)φόρα που πήρατε διότι σας πήρανε χαμπάρι και οι πέτρες. Διότι φοράτε αυτό το ράσο και η Εκκλησία δεν φταίει σε τίποτα να Την δυσφημίζετε. Δεν θα το ανεχτεί αυτό ο Τριαδικός Θεός, να συνεργάζεστε με τους αντίχριστους τόσο παθιασμένα και να τους στέλνετε για «πελάτες» το ανυποψίαστο και τρομοκρατημένο ποίμνιό Του που σας εμπιστεύθηκε. Το πρωτόκολλο των «επιδοτούμενων» νοσοκομείων έχει σχεδιαστεί να οδηγεί στα τρία πράγματα που ακούμε και βλέπουμε όπου κι αν στρέψουμε τα αυτιά μας και τα μάτια μας : 1. κρούσματα, 2. διασωληνώσεις, 3. θάνατοι. Διότι μόνο με μία εικόνα καταστροφής μπορείς να αναγκάσεις τον άλλον να κάνει ένα πειραματικό «εμβόλιο». Ξέρετε τί σημαίνει αυτό; Μπορείτε να το διανοηθείτε; Αν αγαπάτε το ποίμνιό σας και δεν είστε της στοάς, δεν θα παίζετε πάνω σε αυτό το δόλιο και επικίνδυνο τρίπτυχο. Δεν θα κάνετε την τρίχα τριχιά για έναν ιό που έχει τα ίδια ποσοστά θνησιμότητας με την γρίπη. Δεν θα προμοτάρετε το μούφα τρίπτυχο μάσκες, αποστάσεις, «εμβόλια». Δεν θα πανικοβάλλετε το ποίμνιό σας όπως κάνουν τα ΜΜΕ. Δεν θα προκαλείτε ΦΟΒΟ στο ποίμνιό σας για να τρέξει απερίσκεπτα να κάνει το πειραματικό «εμβόλιο». Από πότε οι εις τύπον και εις τόπον Χριστού ποιμένες διασπείρουν φόβο; Δεν θα σκούζετε την ώρα του κηρύγματος για τους μαλλιοτραβηγμένους θανάτους από/με/ό,τι να ‘ναι κορωνοϊό. Θα λέτε στο ποίμνιό σας να παραμείνει στο σπίτι του εάν παρουσιάσει κάποια συμπτώματα και σε συνεργασία με έναν καλό παθολόγο να ακολουθήσει την ενδεδειγμένη θεραπεία. Αν δεν μπορείτε να το πείτε αυτό, μην λέτε τίποτα.

***

Πηγή: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης – Νεαπόλεως Βαρνάβας. Κάποιος απ’ τους δυο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ.

Τί σοί ἐστιν ὄνομα;

Τί σοί ἐστιν ὄνομα;

 

 

ΑΙΣΧΟΣ! Αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής Βιοηθικής της εκκλησίας της Ελλάδος ο Σ. Τσιόδρας και πρόεδρος της επιτροπής ο Μεσογαίας Νικόλαος!!!

Αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής Βιοηθικής της εκκλησίας της Ελλάδος ο Σ. Τσιόδρας και πρόεδρος της επιτροπής ο Μεσογαίας Νικόλαος!!!

ΑΙΣΧΟΣ! Αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής Βιοηθικής της εκκλησίας της Ελλάδος ο Σ. Τσιόδρας και πρόεδρος της επιτροπής ο Μεσογαίας Νικόλαος!!!

 

ΑΙΣΧΟΣ! Αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής Βιοηθικής της εκκλησίας της Ελλάδος ο Σ. Τσιόδρας και πρόεδρος της επιτροπής ο Μεσογαίας Νικόλαος!!!
http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/bioethics/bioethics.htm

 

Επιτέλους, ας σταματήσει αυτό το θέατρο του παραλόγου, με τα αίσχη που ανακοίνωσε η ΔΙΣ (Ο εμβολιασμός δεν συνιστά έκπτωση από την ορθή Πίστη και ζωή).

Δεν είναι δυνατόν ο Σωτήρης Τσιόδρας να βρίσκεται και στις δύο πλευρές. Δεν γίνεται και να κερνάει και να πίνει. Αυτός που μας πλασάρει τα εμβόλια να είναι και αυτός που θα τα θεωρεί ηθικώς αποδεκτά. Δεν είναι δυνατόν ο πρόεδρος της επιτροπής, με τα τόσα πτυχία, να μην ξέρει όσα ξέρουν πλέον σχεδόν όλοι οι πιστοί ανά την Ελλάδα.

Ας θυμηθούμε το επίμαχο σημείο της ανακοίνωσης αυτής και ας βγάλουμε τα συμπεράσματα μας…


 

”  (Η ΔΙΣ) Παρακολουθεί στενά το ζήτημα των εμβολιασμών, μέσω της Συνοδικής Επιτροπής Βιοηθικής, η οποία με συνεχείς αναφορές της ενημερώνει το Συνοδικό Σώμα για όλες τις εξελίξεις. Στο πλαίσιο αυτό η Ιερά Σύνοδος ενημερώθηκε ότι, κατόπιν γενομένης έρευνας, τα εμβόλια κατά του covid-19 που επί του παρόντος χρησιμοποιούνται στην Πατρίδα μας, δεν απαιτούν την χρήση καλλιεργειών εμβρυϊκών κυττάρων για την παραγωγή τους.

Με αφορμή την ανωτέρω ενημέρωση η Ιερά Σύνοδος επαναλαμβάνει, ιδίως προς όσα από τα μέλη Της παρουσιάζουν μία ιδιαίτερη ευαισθησία στα σενάρια απειλής και κινδύνων, στηριζόμενα μονομερώς και ανεξέλεγκτα είτε σε διογκωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες κυρίως από το διαδίκτυο, είτε διακατέχονται από διάφορες προκαταλήψεις, ότι η επιλογή του εμβολιασμού δεν είναι ζήτημα τόσο θεολογικό ή εκκλησιαστικό, αλλά κυρίως ιατρικό-επιστημονικό και αποτελεί ελεύθερη προσωπική επιλογή του κάθε ανθρώπου σε επικοινωνία με τον ιατρό του, χωρίς ο εμβολιασμός να συνιστά έκπτωση από την ορθή Πίστη και ζωή. Άλλωστε, ήδη ένας εκ των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος εμβολιάστηκε, εκπροσωπώντας και τον μη δυνάμενο για ιατρικούς λόγους να εμβολιαστεί Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο.)


 

Προτρέπει δηλαδή, η ΔΙΣ, ανοιχτά, μέσω των εκπροσώπων της, να εμβολιαστεί ο κόσμος και παράλληλα μας λέει ότι είναι και ηθικά αποδεκτό. Ποιοι μας το λένε δηλαδή; Ο ΤΣΙΟΔΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ.

ΦΡΙΞΟΝ ΗΛΙΕ!

 

Την καλύτερη απάντηση σε αυτά τα απίστευτα την δίνει ο π. Στυλιανός Καρπαθίου (θεολόγος, ψυχίατρος και διδάκτωρ Βιοηθικής του πανεπιστημίου Αθηνών), για όσους έχουν ακόμα απορίες. 

Διαβάστε την ΕΔΩ

 

 

orthopraxia.gr

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (24/08) καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος – π. Γ. Μεταλληνός

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός 

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος ~ π. Γεώρ. Μεταλληνός

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (24/08) καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος - π. Γ. Μεταλληνός

«Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός

καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος»

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός (†) 
ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τίς γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση.
Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία»
«Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη», γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.
Συγκρίσεις ἐποχῶν
1. Ἡ περίοδος, στήν ὁποία ζοῦμε, ἒχει μεταβατικό χαρακτήρα, διότι μᾶς εἰσήγαγε στή λεγομένη ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, πού προσδιορίζεται στρατιωτικοπολιτικά ἀπό τη ΝΕΑ ΤΑΞΗ πραγμάτων. Ἀνάλογο ὅμως χαρακτήρα εἶχε καί ἡ ἐποχή τοῦ Πατροκοσμᾶ, καθώς ὁ κόσμος βίωνε ἀνακατατάξεις, πνευματικές καί πολιτικοκοινωνικές, πού ὁδήγησαν τελικά στήν ἔκρηξη τῆς Μεγάλης Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1789, ἤ γιά μᾶς τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Καί τότε καί σήμερα παρατηρεῖται πραγματική ἢ τεχνητὴ κρίση ταυτότητας. Αὐτό ὅμως συνέβαινε –καί συμβαίνει- ὄχι στην πλατειά λαϊκή βάση, ἀλλά κυρίως στόν χῶρο τῆς πολιτικῆς καί τῆς λογιοσύνης.
Ὁ διαφωτισμός τότε, ἡ μετανεωτερικότητα σήμερα, συνδέονται μέ μιά μετακενωτική κίνηση, πού σημαίνει μονοδρομική μεταφορά αὐτούσιων κατά κανόνα δομῶν τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν στήν «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολήν», μέ παράλληλη ὑποτίμηση τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητας καί τῶν συστατικῶν της. Και τότε μέν τονιζόταν ἰδιαίτερα ἡ ἑλληνικότητα ὡς στροφή στην ἀρχαιότητα, (ὅπως τήν ἀντιλαμβάνονταν οἱ τότε ἀρχαιολάτρες), με παράλληλη ὑποτίμηση ἤ καί περιφρόνηση τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Βυζαντίου.
Σήμερα ὅμως, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπό τό «πρόβλημα τῶν ταυτοτήτων», ὑποτιμᾶται καί αὐτή ἡ ἑλληνικότητα γιά χάρη μιᾶς σχεδιαζόμενης μεταστάσεως σέ μιάν ἄλλη («νέα») ταυτότητα, ἐπιβαλλόμενη ἀπό τήν ἔνταξή μας στην Ἑνωμένη Εὐρώπη καί τήν εἴσοδό μας στή Νέα Ἐποχή. Τότε ἐπιδιωκόταν ὁ ἐξευρωπαϊσμός μας με τήν περιθωριοποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Ἁγίων μας σήμερα ὁ ἴδιος σκοπός συνδέεται μέ την ἀποσύνδεσή μας καί ἀπό αὐτή την ἐθνικότητά μας. Καί στίς δύο περιπτώσεις ὁ λόγος εἶναι γιά ἐκσυγχρονισμό καί ἀνανέωση, πού συγκαλύπτουν τίς ἀθέμιτες ἐξαρτήσεις τῆς ἐθνικῆς μας πολιτικῆς.
Ἡ ἀνάστασις τοῦ Γένους
2. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς φλεγόταν ἀπό τόν ἱερό πόθο, ἀλλά καί την χαρισματική βεβαιότητα γιά την ἀνάσταση τοῦ Γένους, συνδεδεμένη ὄχι μέ μιά μικρή καί ἐθνικιστικά, δηλαδή φυλετικά, νοούμενη πατρίδα, ἀλλά μέ τήν Ρωμαίικη-ἑλληνορθόδοξη Οἰκουμένη στην παλαιά εὔκλειά της. Συζητοῦσε με τό Λαό γιά τό «πότε θά ἔρθει το ποθούμενο», μιλώντας -ὅπως οἱ Κολλυβάδες, ὁ Ρήγας καί οἱ Φαναριῶτες- γιά τό ρωμαίικο: «Αὐτό μια μέρα θά γίνει ρωμαίικο», ἐπανελάμβανε. Καί αὐτά σέ περίοδο, πού εἶχαν ἐνταθεῖ οἱ ἐξισλαμισμοί.
Ἡ ἀνάσταση τοῦ Γένους προσανατολιζόταν στήν Πόλη καί τήν αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ρώμης, τῆς Πόλης τῶν ὀνείρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τήν ἀποκατάσταση τοῦ Γένους προσδοκᾶ καί στίς «Προφητεῖες» του, προσπαθώντας νά κινητοποιήσει τόν πόθο τῆς παλιγγενεσίας, ἀναθερμαίνοντας την «ἀποσταμένη ἐλπίδα». Καί ὁ Λαός καταξίωνε τά κηρύγματά του, ἐντάσσοντάς το στό τραγούδι του: «Βοήθα μας Ἅη-Γιώργη / καί σύ Ἅγιε Κοσμᾶ / νά πάρουμε τήν Πόλη / καί τήν ἁγιά-Σοφιά». Ὄχι μόνο τήν Ἀθήνα!
Ἡ ἀνάσταση τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ρωμανίας
(Βυζαντίου) ἦταν τότε ἡ κυριαρχοῦσα στά εὐρύτερα στρώματα τοῦ Λαοῦ ἰδεολογία. Ὑπῆρχαν μυστικοί πόθοι τοῦ Γένους. Ἡ λαϊκή ποίηση ὑποσχόταν (στήν Παναγία), ἢδη μετά την Ἅλωση: «Πάλι μέ χρόνους μέ καιρούς, πάλι δικά Σου θάναι». (Ὅταν τά ἒχει ἡ Παναγία, εἶναι καί δικά ΜΑΣ, ἐνῶ, ὅπως στήν ἐποχή μας, τό ἀντίστροφο δέν εἶναι βέβαιο…).Συνήθεις σ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς δουλείας ἦσαν οἱ ἐκφράσεις «πότε θά γίνει ρωμαίικο», «ὅταν θά γίνεται Ρωμανία» (ποντιακό).
 
Ὁ Πατροκοσμᾶς, μαζί μέ τους Νεομάρτυρες -ἱερομάρτυρας και αὐτός- ἀνανέωνε τήν αὐτοπεποίθηση, τό αὐτοσυναίσθημα τῶν Ραγιάδων, τονώνοντας μέ τό κήρυγμά του γιά «τό ρωμαίικο» καί την ἐθνική συνείδηση. Καί ὡς μόνο μέσο γι’ αὐτή τήν ἐνδυνάμωση τῆς συλλογικῆς συνειδήσεως θεωροῦσε τήν ἐμμονή στήν πίστη: «Το κορμί σας ἄς τό καύσουν΄ ἄς το τηγανίσουν΄ τά πράγματά σας ἄς τά πάρουν, μή σᾶς μέλλει. Δώσατέ τα. Δέν εἶναι δικά σας. Ψυχή και Χριστός σᾶς χρειάζονται. Αὐτά τά δύο ὅλος ὁ κόσμος νά πέση δεν ἠμπορεῖ νά σᾶς τά πάρη, ἐκτός και τά δώσετε μέ τό θέλημά σας. Αὐτά τά δύο νά τά φυλάττετε, νά μή τά χάσετε».
Νά μή τρέχουν εἰς Αὐλάς
3. Αὐτός «ὁ λιανός καί κοντός καί τυλιγμένος μέσα στό ράσο του»4 λαϊκός ἱεροκήρυκας σαγήνευε τούς ἀκροατές του, γιατί ἦταν γνήσια ἔκφραση τῆς Ὀρθοδοξίας. Τήν ὁδό τῶν Ἁγίων μας ἀκολούθησε καί ὁ Πατροκοσμᾶς, ἐντασσόμενος στήν πορεία τῆς «καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ και τῆς θεώσεως». Ἔγινε δόκιμος ἁγιορείτης ἀσκητής: «Ἐπῆγα εἰς τό Ἅγιον Ὄρος καί ἔκλαιγα διά τές ἁμαρτίες μου», σημειώνει. Ἔτσι ἔθεσε τά θεμέλια τῆς ἱεραποστολικῆς δράσεώς του. Ἱεραποστολή χωρίς πνευματικές-ἀσκητικές προϋποθέσεις δέν μπορεῖ να ὑπάρξει στήν Ὀρθοδοξία.Ὅταν ἡ ἱεραποστολική δραστηριότητα θεμελιωθεῖ ἁπλῶς στήν ἀτομική ἠθική καί τήν ἀκαδημαϊκή γνώση, τότε εἰσάγεται ὁ δυτικός ἀκτιβισμός στήν πράξη μας.
Ὁ Πατροκοσμᾶς ἀνῆκε στήν παράταξη τῶν κολλυβάδων, καί ὑπάρχουν ἀποδείξεις γι’ αὐτό.Ἡ ἡσυχαστική δέ ἐμπειρία του ἦταν προϋπόθεση τῆς θεολογίας του. Εἶναι πατερικός κατά πάντα, καί αὐτό προέρχεται ἀπό τίς κοινές μέ τούς Πατέρες ἐμπειρίες του. Τό προορατικό χάρισμα καί τό μαρτύριό του, μέ ὅλα τά θαυμαστά στοιχεῖα, πού συνδέονται μέ αὐτό, εἶναι ἐπιβεβαίωση τῆς ἐνοικήσεως μέσα του τῆς ἁγιοτριαδικῆς Χάριτος, πού τόν καταξίωσε σέ προφήτη τοῦ Λαοῦ Του.
Ἡ θυσιαστική ἀγάπη του γιά το Γένος καί ἡ ἐπιλογή τῆς ἱεραποστολικῆς δράσης ἦταν καρπός τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματός του. Και αὐτό συνιστοῦσε καί στούς διαθέτοντες, λόγῳ τῆς σπουδῆς τους, τά κατάλληλα προσόντα: «Χρέος ἔχουν ἐκεῖνοι, ὁποῦ σπουδάζουν, νά μή τρέχουν εἰς ἀρχοντικά και αὐλάς μεγάλων (νά μή γίνωνται δηλαδή αὐλοκόλακες) καί νά ματαιώνωσι (=χαραμίζουν) τήν σπουδή τους, διά νά ἀποκτήσουν πλοῦτον καί ἀξίωμα, ἀλλά νά διδάσκωσι μάλιστα τόν κοινόν Λαόν, ὅπου ζῶσι μέ πολλήν ἀπαιδευσίαν και βαρβαρότητα…»5.
«Οἱ πίστες τοῦ διαβόλου»
4. Ὁ πόθος τοῦ Πατροκοσμᾶ για τήν κοινή τοῦ Ἔθνους ἀνάσταση συνδέθηκε μέ τήν ἐπιλογή τῶν κατάλληλων γιά τήν πραγμάτωση τοῦ στόχου αὐτοῦ μέσων. Και αὐτά ἦταν: Ἡ ἀναθέρμανση στο ἀδυνατισμένο συνειδησιακά, λόγῳ τῆς δουλείας, Ἔθνος τῆς ἀληθινῆς Πίστεως, τῆς Ὀρθοδοξίας: «Ἔμαθα –λέγει- πώς μέ τή χάρη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ και Θεοῦ δέν εἴσθενε Ἕλληνες (δηλαδή εἰδωλολάτρες), δέν εἶσθε ἀσεβεῖς αἱρετικοί, ἄθεοι, ἀλλ’ εἴσθενε εὐσεβεῖς ὀρθόδοξοι χριστιανοί… τέκνα καί θυγατέρες τοῦ Χριστοῦ μας…»6. Αὐτά σημαίνουν: Ὁδηγεῖ ὄχι ἀόριστα σέ Θεό, ἀφοῦ καί οἱ Μασόνοι γιά Θεό μιλοῦν, ἀλλά στόν μόνο ἀληθινό Θεό, τον ἱστορικό Ἰησοῦ Χριστό, τήν μόνη φανέρωση τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ στόν κόσμο (πρβλ. Ἰωάν. 17, 6). Ζητεῖ τήν ἀποσύνδεση τοῦ Ἔθνους ἀπό κάθε ἴχνος εἰδωλολατρίας (νεοπαγανισμοῦ) καί αἱρέσεως, πού εἶναι ἐκφράσεις ἀσεβείας καί βλασφημίας πρός τόν Θεό.
«Ὅλες οἱ πίστες –θρησκευτικές δηλαδή διδασκαλίες- εἶναι, λέγει, ψεύτικες, κάλπικες, ὅλες τοῦ διαβόλου». Αὐτό σημαίνει: Καί ὁ ἀλλοτριωμένος φράγκικος χριστιανισμός και ὅλες οἱ «θρησκεῖες», πού διαπορθμεύονται στή Χώρα μας ἀπό τήν ἄθεη καί αἱρετική Δύση. «Μόνον ἡ πίστις τῶν εὐσεβῶν και Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν -τῶν Ἁγίων δηλαδή- εἶναι καλή και ἁγία». Ἕλληνας ἔξω ἀπό την Ὀρθοδοξία κατ’ αὐτόν δέν εἶναι δυνατόν νά νοηθεῖ. «Ἐμεῖς οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (μόνον) τήν Ἁγίαν Τριάδα πιστεύομεν, δοξάζομεν καί προσκυνοῦμεν. Αὐτή εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός καί ἔξω ἀπό τήν Παναγίαν Τριάδα ὅσοι λέγονται θεοί εἶναι δαίμονες…»7. Αὐτό εἶναι τό νόημα τῶν λόγων του.
Τό κήρυγμά του εἶναι Τριαδοκεντρικό, ἀλλά καί Χριστοκεντρικό.Ὁ Χριστός γιά τόν Πατροκοσμᾶ εἶναι ὁ Θεός, ἀλλά καί «ὁ γλυκύτατος αὐθέντης καί δεσπότης». Καταλαβαίνουμε τήν αἴσθηση αὐτοῦ τοῦ λόγου σέ ἕνα λαό, πού εἶχε ἢδη μέσα στήν παρατεινόμενη δουλεία του νά ὀνομάζει «αὐθέντη» τόν τύραννο Σουλτάνο καί «δεσπότη» τόν ἐπίσκοπό του. Καί αὐτό συνεχίζεται, στήν παρατεινόμενη δουλεία μας μέχρι σήμερα. Τό κήρυγμά του ὅμως δεν ἦταν μιά ἄχρωμη ἠθικολογία, ἀλλά Θεολογία, πού προβαλλόταν ὡς τό ὀντολογικό θεμέλιο τοῦ Ὀρθοδόξου ἤθους. Διότι ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη, μετουσιωμένη σέ φρόνημα, πηγάζει τό ὀρθόδοξο ἦθος, ὁ ὀρθόδοξος τρόπος ὑπάρξεως.
 
Ἤ ἑνωνόμεθα ἤ χανόμεθα 5. Τό ἀναγεννητικό ἔργο τοῦ Ἁγίου μας ἀπέβλεπε στήν ἀνάσταση καί τῆς ρωμαίικης κοινωνίας, ἀφοῦ μάλιστα εἶχε συνειδητοποιήσει, ὅτι «γινήκαμε χειρότεροι ἀπό τά θηρία». Ὡς γνήσιος ἁγιορείτης, ἐνεφορεῖτο ἀπό τό κοινοβιακό – κοινοτικό ἰδεῶδες τῆς πατερικῆς παράδοσης, μέ κύριο φορέα και ἐκφραστή του τόν Μ. Βασίλειο.
Ὁ Ἅγιος Πατέρας ἢθελε τήν ἐνορία ὡς ἀδελφότητα, μέ κοινοβιακή – κοινοτική συγκρότηση καί συλλογικότητα.Ἤξερε, ἂλλωστε, ὅτι στήν κοινότητα-ἐνορία σώθηκε το ὑπόδουλο Γένος. Κατά μία μαρτυρία τοῦ ἑνετοῦ Προβλεπτῆ τῆς Λευκάδας, ὁ Γέροντας προέτρεπε τούς κατοίκους τῆς Πρέβεζας να μή ἐκκλησιάζονται στίς ἐνορίες ἐκεῖνες, πού δέν εἶχαν ἐνσωματωθεῖ σέ ἀδελφότητα. Τό μήνυμα τῆς ἐνέργειάς του: ἤ ἑνωνόμαστε ἤ χανόμαστε. Καί αὐτό ἰσχύει και σήμερα! Ὅριζε, μάλιστα ἐκλογή τῶν ὑπευθύνων μέ βάση ὀρθόδοξη («μέ τή γνώμη ὅλων τῶν χριστιανῶν»).
Γιά τήν ὀρθή ὅμως λειτουργία τῆς προτεινόμενης ἀπό αὐτόν κοινωνίας κήρυττε τήν κατά Χριστόν ἰσότητα τῶν δικαιωμάτων ἀνδρῶν καί γυναικῶν, τή μόρφωση τῆς γυναίκας, τήν ἱερότητα τοῦ γάμου, μέ βάση τή λειτουργική ἰδιαιτερότητα τῶν φύλων καί τη θέση τους στό κοινωνικό σῶμα, τήν Ἐκκλησία. Ἤθελε τόν ἄνδρα στήν οἰκογένεια «ὡσάν βασιλέα» καί τήν γυναῖκα «ὡσάν βεζύρη»8 (πρωθυπουργό δηλαδή), καί ἀπόδοση δικαιοσύνης ἀπέναντι σε ὅλους, καί τούς Ἑβραίους («…ὅσοι ἀδικήσατε χριστιανούς ἤ ἑβραίους»). Ἀποδεικνύει ἔτσι, ὅτι ἡ ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας, ὅταν λειτουργεῖ, δέν χρειάζεται ἀντιρατσιστικούς νόμους. Ὁ ρατσισμός, τόν ὁποῖο προσπαθοῦν σήμερα νά θεραπεύσουν, δεν ὐπῆρξε ποτέ ὑπόθεση τῆς πατερικῆς παραδόσεως, ἀλλά τῆς Εὐρώπης, στήν ὁποία ὑποδουλωθήκαμε.
 
Στήν κοινωνία πού αὐτός προέβαλλε, ζητοῦσε ἀλληλοσεβασμό ἀρχόντων καί ἀρχομένων, σεβασμό στούς ἱερεῖς παραπάνω ἀπό τούς βασιλεῖς καί τούς ἀγγέλους, ἀλλά καί στούς προεστούς και τούς γεροντοτέρους.
Τίς ρωμαίικες, ἑλληνορθόδοξες ρίζες τῆς κοινωνικῆς του προτάσεως ἀποκαλύπτει ἡ θέση του γιά τούς προεστούς -τούς κοτσαμπάσηδες. «Ὅ,τι χρεία τύχη τῆς χώρας, τους προεστούς γυρεύουν καί σεῖς κοιμᾶστε ξέγνοιαστοι»9. Βλέπετε, οἱ Τοῦρκοι δέν εἶχαν τά γνωστά ἀπό τήν κατοχή ναζιστικά ἀντίποινα. Ἕνα «σαμποτάζ» τό πλήρωσαν ὅλα τά Καλάβρυτα! Οἱ Ὀθωμανοί ἀποκεφάλιζαν τό ἔθνος, κρεμώντας τόν Πατριάρχη καί τίς κορυφές τοῦ Γένους, ὣς τούς Προεστούς. Ἀκολουθώντας τόν Ἀπ. Παῦλο (Ρωμ. 13,1 κ.ἑπ.) συνιστᾶ στό λαό νομιμοφροσύνη, ἀλλ’ ὂχι δουλικότητα. «Νά πείθωνται (=να ὑπακούουν) εἰς τάς κατά Θεόν βασιλικάς προσταγάς»» (Πρβλ. Πράξ. 5,29), σέ ὅσα δηλαδή «δέν ἀντιστέκονται στό Εὐαγγέλιο». Ὅπως λέγει καί ὁ Μ. Βασίλειος σχετικά: «ἐν οἷς ἐντολή Θεοῦ μή ἐμποδίζηται» (PG 35,972/3).
Διαχρονική ὅμως σημασία ἒχει καί ἡ διάκριση, πού κάνει μεταξύ τῶν δύο θηρίων, τοῦ ἀνατολικοῦ καί τοῦ δυτικοῦ, πού μόνιμα συνιστοῦν τίς θανατηφόρες ἀπειλές τοῦ Γένους (Ἔθνους) μας: «Και διατί δέν ἔφερεν ὁ Θεός –λέγει- ἄλλον βασιλέα, πού ἦταν τόσα ρηγάτα ἐδῶ κοντά (τά δυτικά βασίλεια) νά τούς τό δώση (=τό βασίλειό μας), μόνον ἤφερε τον Τοῦρκον μέσαθε ἀπό τήν Κόκκινη Μηλιά καί τοῦ τό ἐχάρισε;» (Φοβερός λόγος, ἀλλά αὐτό ἔγινε, διότι «ἤξευρεν ὁ Θεός, πὼς τά ἄλλα ρηγάτα μᾶς βλάπτουν εἰς τήν πίστιν, καί (ἐνῶ) ὁ Τοῦρκος δέν μᾶς βλάπτει. Ἄσπρα (χρήματα) δῶσ’ του καί καβαλλίκευσέ τον ἀπό τό κεφάλι…»10.
Δέν ἔδινε μόνο ἀπάντηση στούς ἑνωτικούς εὐρωπαΐζοντες κάθε ἐποχῆς, ἀλλά καί στους μεταπατερικούς Οἰκουμενιστές μας, πού ἐπιμένουν νά μή διακρίνουν τήν ἐγωπαθολογική τύφλωσή τους, ὅτι ὁ ἀληθινός κίνδυνος προέρχεται ἀπό τήν διαστροφή τῆς πίστεως καί λιγότερο ἀπό την ὁποιαδήποτε ἀθεΐα.Γι’ αὐτό δέν διστάζει νά ἀποκαλεῖ τόν πάπα (τόν παπικό θεσμό) ὡς ἀντίχριστο (Α΄ Ἰω. 2, 18) καί νά λέγει «τόν πάπαν νά καταρᾶσθε», προβλέποντας χαρισματικά τή θέση τοῦ Πάπα στο παγκόσμιο σήμερα σύστημα ἐξουσίας, ὡς «Πλανητάρχη Νο δύο»…
 
Ὁ Πατροκοσμᾶς, περαιτέρω, ἱεραρχεῖ τήν Πατρίδα στήν Ὀρθοδοξία, λέγοντας: «Ἡ πατρίδα μου ἡ ψεύτικη, ἡ γήινη καί ματαία εἶναι ἀπό τοῦ ἁγίου Ἄρτης τήν ἐπαρχίαν, ἀπό τό Ἀπόκουρον…». «Ἐμεῖς, Χριστιανοί μου, δέν ἔχομεν ἐδῶ πατρίδα»11 (πρβλ. Ἑβρ. 13,14). Ἡ προτεραιότητα δίνεται πάντα στήν Πίστη, τήν Ὀρθοδοξία, στήν ὁποία ὁ Πατροκοσμᾶς ἱεραρχεῖ τά πάντα. Προέβλεπε ὅτι ἡ νόσος τῆς ἐποχῆς μας θά εἶναι ἡ παντοειδής χρήση τῆς Ὀρθοδοξίας ἁπλά γιά τή στήριξη τῆς ἀπολυτοποιημένης «ἑλληνικότητας». Ὁ Πατροκοσμᾶς –θά τό πῶ γιά μια ἀκόμη φορά καί ἐδῶ, ἦταν πρῶτα Ὀρθόδοξος καί μετά Ἕλληνας. Ἡ ἀναντίρρητη φιλοπατρία του, ἱεραρχόταν στήν Ὀρθοδοξία του, χωρίς τήν ὁποία πεθαίνει ἡ Ἑλλάδα, πού μᾶς ἐκληροδότησαν οἱ Πατέρες μας.
Παιδεία καί γλῶσσα
6. Διέβλεπε ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιδιωκόμενη ἀνάσταση καί ἀπελευθέρωση τοῦ Γένους ὄφειλε νά στηριχθεῖ στήν ἀνάπτυξη τῆς Παιδείας12. Θεωρεῖ ἔτσι «ἁμαρτία» νά μένουν «τά παιδιά ἀγράμματα καί τυφλά»· «Καλύτερα νά μένουν φτωχά καί γραμματισμένα παρά πλούσια καί ἀγράμματα». Τά ἀγράμματα παιδιά χαρακτηρίζει «γουρουνόπουλα», ἐλέγχοντας ἔτσι την ἀδιαφορία τῶν γονέων γιά τή μόρφωσή τους. Γνήσιος πατερικός και ἔξω ἀπό τόν σκοταδισμό εἶναι ὁ λόγος του. «Ἡ πίστις μας δεν ἐστερεώθη ἀπό ἀμαθεῖς Ἁγίους, ἀλλά ἀπό σοφούς καί πεπαιδευμένους…».
Ἔχουμε ἐδῶ ἀπήχηση τῆς διακήρυξης τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου: «οὔκουν ἀτιμαστέον τήν παίδευσιν, ὅτι οὕτω δοκεῖ τισίν» (Ἐπιτάφιος εἰς τόν Μ. Βασ. ΙΑ΄). Ἔβλεπε ὅμως τήν παιδεία πατερικά ὡς ἁγιοπνευματικό φωτισμό καί ὄχι ὡς εὐρωπαΐζοντα φωταδισμό, πού ἀφήνει ἀνέγγιχτη καί ἀκάθαρτη τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου. Τό σχολεῖο γιά τόν Πατροκοσμᾶ ἦταν ἐπέκταση τῆς Ἐκκλησίας, ναός τῆς θεοκεντρικῆς παιδείας. Γι’ αὐτό ἔλεγε ὅτι οἱ πολλές ἐκκλησιές δέν ὠφελοῦν τήν πίστη χωρίς καλλιέργεια τοῦ ἀνθρώπου. Μήπως, ἀλήθεια, και μεῖς, στήν εὐρωπαϊκή πλέον δουλεία μας, ἀντί νά ἀνεγείρουμε πολλούς καί πολυτελεῖς ναούς ἤ μοναστήρια-φρούρια, θά πρέπει να στρέφουμε τήν φροντίδα καί μέριμνά μας καί στήν ἀνέγερση καί τον ἐξοπλισμό σχολείων τῆς ἑλληνορθόδοξης παράδοσής μας;
Τό παιδευτικό ὅραμα, πού μᾶς κληροδότησε ὁ Ἅγιός μας, δέν εἶναι ὁ homo oeconomicus, capitalisticus και marxisticus, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.
 
Μέ τό ὅραμα τῆς παιδείας συνδέεται ἀχώριστα καί ἡ κένωσή του στό θέμα τῆς γλώσσας. Ἡ γλωσσική καί ὑφολογική ἁπλότητά του δέν ὀφειλόταν, βέβαια, στήν ἀνεπάρκειά του.Ὁ ἴδιος κατεῖχε ὑψηλή παιδεία, παρέλαβε ὅμως τον γλωσσικό κώδικα τῆς ἐποχῆς του καί τόν συνταίριαξε μέ τή γλώσσα τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Λατρείας, ἁπλοποιώντας τίς μορφές, ἀλλά διακρατώντας τόν γλωσσικό πλοῦτο τῆς παράδοσής μας. Ὁ «δημοτικισμός» ὅμως τοῦ Πατροκοσμᾶ δέν εἶναι καρπός ἰδεολογικῶν και κομματικῶν ἐμμονῶν, ἀλλά φυσικός καί ἀβίαστος. Δέν ἦταν οὔτε δημοτικιστής, οὔτε καθαρευουσιάνος, ὅπως ἐπιμένουμε νά εἴμαστε ἐμεῖς. Οἱ μορφές πάντα ἁπλουστεύονται στή μακραίωνη πορεία τοῦ Ἔθνους, ὁ γλωσσικός του ὅμως πλοῦτος μένει, ὁλόκληρος καί ζωντανός μέσα στή λατρεία μας.
Ὁ Πατροκοσμᾶς δεν ἐβίασε τή γλώσσα, οὔτε κοραϊκά, οὔτε ψυχαρικά. Ἀπέφυγε κάθε ἀκρότητα, διότι σκοπός του ἦταν ἡ ὠφέλεια τῶν ἀκροατῶν του.Ὁ «δημοτικισμός» του ἦταν ἐθνικός. Γι᾽ αὐτό δίπλα στίς λαϊκές ἐκφράσεις παραθέτει αὐτούσια χωρία τῆς Γραφῆς καί τῆς Λατρείας. Ὅ,τι δέχεται ὁ Λαός καί καταλαβαίνει. Αὐτό ἐπιδιώκει, ὅταν ἀγωνίζεται γιά τήν ἐπικράτηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καί στό χῶρο τοῦ σχολείου. Δέν πρόκειται για ἐθνικισμό καί φυλετισμό, ἀλλά για πρόταξη τῆς γλώσσας, στήν ὁποία σώζεται ὅλος ὁ ἑλληνορθόδοξος πολιτισμός μας.
 
Μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνικότητος
7. Αὐτός ἧταν ὁ ὁραματισμός τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ γιά τό ἀναγεννώμενο Γένος/Ἔθνος. Ἕνα ὅραμα, πού ἐρείδεται στίς ἁγιοπατερικές πνευματικές προϋποθέσεις. Μέ τήν κατήχηση καί νουθεσία του ἀναπροσδιορίζει ὀρθόδοξα τήν ταυτότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνισμοῦ, πού ἐκαλεῖτο καί πάλι νά συνεχίσει τήν πρωταγωνιστική ἀποστολή του στήν Ὀρθόδοξη Οἰκογένεια. Ὁραματιζόταν μιά ρωμαίικη κοινωνία «κατοικία τοῦ Θεοῦ, κατοικία τῶν ἀγγέλων», ὅπως καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ὅταν ἔλεγε: «Γῆν οὐρανώσωμεν, γῆν οὐρανόν ποιήσωμεν»!
Μια ἀταξική ἀδελφοποιία στά ὅρια ἑνός ὑπαρκτοῦ χριστιανισμοῦ, ὅπως συμβαίνει στήν μοναστική ἀδελφότητα καί τήν προέκτασή της στόν κόσμο, τήν ὀρθοδοξοπατερικά δομημένη ἐνορία. Ἡ πολιτεία καί ἡ δράση του κινοῦνται μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνικότητας. Εἶχε συνείδηση, ὅτι ὁ κόσμος ἐξελίσσεται καί ὅτι ὁ νέος κόσμος, πού εἰσαγόταν ἀπό τήν ἀλλοτριωμένη Δύση, ἀπειλοῦσε ἀκάθεκτα τόν κόσμο τῆς ὀρθόδοξης παράδοσής μας. Γι᾽ αὐτό εἶναι πάντα ἐπίκαιρος ὁ λόγος του, ἰδιαίτερα στή σύγχρονή μας ἑλληνική πραγματικότητα, πού ἀπό τό 1830 εἶναι μόνιμο θλιβερό προτεκτοράτο τῆς Εὐρώπης. Καί τό ἐρώτημα εἶναι: Τί μένει ἀπό τόν ὁραματισμό τοῦΠατροκοσμᾶ σήμερα;
Αἱ προφητεῖαι του
Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ἒπραξε πατερικά τό καθῆκόν του ἀπέναντί μας. Μᾶς περιέγραψε μέ πληρότητα τι εἶναι Ὀρθοδοξία καί πῶς ἐπιτυγχάνεται ἡ ἱστορική πραγμάτωσή της. Βλέποντας ὅμως τήν σημερινή τραγική κατάστασή μας, διαπιστώνουμε ὃτι οἱ Νεοέλληνες διαψεύσαμε τίς προσδοκίες τοῦ Πατροκοσμᾶ κυριολεκτικά. Αὐτό ὅμως τό διεῖδε καί ἐκεῖνος χαρισματικά στις «προφητεῖες» του: Μᾶς ἤθελε φύλακες καί ὁμολογητές τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας, συνιστώντας να «ἔχουμε σταυρό στό μέτωπο, για νά μᾶς γνωρίζουν ὅτι εἴμεθα χριστιανοί»13, καί μεῖς καταντήσαμε: μασόνοι, μαρξιστές, ἄθεοι, παπόδουλοι, βλάσφημοι καί δαιμονολάτρες νεοπαγανιστές.
Ἤθελε τον Κλῆρο μας ἡγέτη τοῦ Ἔθνους στήν ὀρθόδοξη μαρτυρία καί ὁμολογία. Καί ὅμως αὐτός προεῖδε ὅτι οἱ κληρικοί θά γίνουν «οἱ χειρότεροι καί οἱ ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων»14 Καί κάτι φοβερότερο: Εἶπε ὅτι «οἱ παπάδες θά χαλάσουν τήν θρησκεία»! Ἀρκεῖ νά φέρουμε στό νοῦ μας τήν ὑποδούλωσή μας στον βλάσφημο Οἰκουμενισμό καί την ἀντίχριστη κίνηση τῆς Πανθρησκείας. Προβλέποντας τήν στρεβλή πορεία τῆς παιδείας μας θά πεῖ, ὅτι «Τό κακό θά ἔρθῃ ἀπό τούς διαβασμένους»16, ἐννοώντας ἀσφαλῶς τούς διαφωτιστές καί μετανεωτερικούς διανοουμένους μας. Μήπως δέν περιέγραφε τήν ἐποχή μας, ὅταν ἔλεγε: «Θά βγοῦν πράγματα ἀπό τά σχολεῖα, πού ὁ νοῦς σας δέν φαντάζεται»17.
Ἀδιάψευστα δέ περιγράφει προορατικά και τήν κοινωνική ζωή μας, ὅταν ἔλεγε ὅτι οἱ Πολιτικοί μας Ἡγέτες «θά βάλουν φόρο στίς κόττες καί στά παράθυρα»18! Εὐστοχότερη ὅμως ἐπισήμανση τῆς δημοσιονομικῆς ὀργάνωσής μας δέν θά μποροῦσε σήμερα νά ἐπινοηθεῖ, ἀπ’ ὅσο ἡ προφητεία του: «Οἱ ληστές (γράφε: oἱ διαχειριζόμενοι τίς τύχες μας) θα φύγουν ἀπό τά βουνά καί θά κατεβοῦν στίς πόλεις καί θά φοροῦν ποδήματα»19. Κάτι πού θυμίζει τό «ὁ δολοφόνος μέ τό φράκο»! Ἀλλά και γιά τά νομοθετήματα, πού ρυθμίζουν (γρ. ἀπορρυθμίζουν) τόν ἠθικο-κοινωνικό μας βίο ἐπαληθεύθηκε ἡ πρόβλεψή του: «Θά δοῦμε και θά ζήσουμε τά Σόδομα καί τά Γόμορρα»20! Προβλέποντας δέ το ρεῦμα τῆς ἀναγκαστικῆς μετανάστευσης τῶν καιρῶν μας, θά πεῖ: «Ἐσεῖς θά πᾶτε νά κατοικήσετε ἀλλοῦ καί ἂλλοι θἀρθοῦν νά κατοικήσουν σέ σᾶς»21, βλέποντας την ἐγκατάλειψη τῆς Χώρας ἀπό τους Ἕλληνες καί τήν εἰσβολή τῶν ξένων (λαθρομεταναστῶν).
Διαβάζοντας τίς «προφητεῖες» του, νομίζεις ὅτι γράφθηκαν για τήν ἐποχή μας, σέ ὅ,τι ἀφορᾷ στην ἀποστασία καί πνευματική νέκρωσή μας.
Στόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, κινούμενος καί ὁ ἐπίσης ἡσυχαστής Μακρυγιάννης θα ἐκφράσει τήν ἀντίθεσή του προς τήν ἐθνική πορεία μας: «Ἄν μᾶς ἔλεγε κανένας αὐτήνη τή λευτεριά, ὁπού γευόμαστε, θά περικαλούσαμεν τόν Θεόν, νά μᾶς ἀφήσει εἰς τούς Τούρκους ἄλλα τόσα χρόνια, ὅσο νά γνωρίσουν οἱ ἄνθρωποι τί θά εἰπεῖ πατρίδα, τί θα πεῖ θρησκεία, τί θά εἰπεῖ φιλοτιμία, τί ἀρετή, καί τιμιότης».
Ζώντας στήν ἐθνική μας ἀποτυχία, πού διεῖδαν, ὁ καθένας μέ τον τρόπο του, Πατροκοσμᾶς καί Μακρυγιάννης, δέν μᾶς μένει τίποτε ἄλλο ἀπό τήν ταπεινή ἱκεσία: Χριστέ καί Παναγιά μου, καί σύ, Ἅγιε Κοσμᾶ, Βοηθῆστε τήν Ἑλλάδα, νά ἀναστηθεῖ ξανά!
Σημειώσεις:
1. Ὁ ἀείμνηστος Κώστας Σαρδελῆς εἶχε καταγράψει τό 1974 (!) ἑκατοντάδες ἐπιστημονικές μελέτες γιά τόν Πατροκοσμᾶ (Κων. Σαρδελῆ, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, Ἀναλυτική Βιβλιογραφία, 19742) καί ἔκτοτε, ἀπασχολεῖται συνεχῶς ἡ ἒρευνα μέ τό πρόσωπό του. Βλ. Τή διατριβή τῆς Ἄρτεμης Ξανθοπούλου-Κυριακοῦ, Ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί οἱ Βενετοί (1777-1779). Τά τελευταῖα χρόνια τῆς δράσης του καί το πρόβλημα τῶν Διδαχῶν, Θεσσαλονίκη 1984. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (1714-1779), Ἀθῆναι 1977. Ἰωάννου Β. Μενούνου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Διδαχές. Φιλολογική μελέτη-Κείμενα. Ἀθήνα (1979). π. Γ.Δ. Μεταλληνοῦ, Ἃγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός-Ἀπόστολος τῆς ἑνότητας τοῦ Γένους, στό: Παράδοση καί Ἀλλοτρίωση, Ἀθήνα 1986, σ. 85-110. Τοῦ Ἰδίου, Ἡ διαλεκτική τῶν ταυτοτήτων τοῦ Πατροκοσμᾶ καί τοῦ Ἴωνα Δραγούμη, στό: Μαρτυρίες γιά θέματα πνευματικά καί κοινωνικά, Θεσσαλονίκη 2010, σ. 97-110. Ἄρθρα: στη ΘΗΕ, τ. 7, 1965, στ. 894-899 (Νικ. Σωτηρόπουλος), καί στό Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό Ἐκδοτικῆς Ἀθηνῶν, τ. 5 (1991) σ.42-43 (Ἄρτεμης Ξανθοπούλου-Κυριακοῦ) κ.π.ἄ.
2. Μολονότι, πέρα τῆς ἀλληλογραφίας του, δεν ἔγραψε καμμιά μελέτη.
3. Gerhard Podskalsky, (μετάφρ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ), Ἡ Ἑλληνική Θεολογία
ἐπί Τουρκοκρατίας (1453-1821), Ἀθήνα 2005, σ. 427-428.
4. Εὐθυμίας Μοναχῆς (Ἰουλίας Γκελτῆ), Οἱ προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ
μέσα στήν ἱστορία, Ἀθῆναι 2004, σ. 525.
5. Βλ. καί τίς ἐπιστολές του στό: Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου, ὅπ. π., σ.317 ἑπ.
6. Ἰωάννου Μενούνου, ὅπ. π., σ. 115/116.
7. Ἰωάννου Μενούνου, ὅπ. π., σ. 142 ἑπ., 119/120.
8. Ἰωάννου Μενούνου, σ. 134, 184 ἑπ. Αὐγουστίνου Καντιώτου, σ. 197.
9. ’Ιωάννου Μενούνου, σ. 281/2, σ. 144.
10.Αὐγουστίνου Καντιώτου, σ. 154, Ἰωάννου Μενούνου, σ. 270.
11. Στό ἴδιο, σ. 116, 143/144, 149/150.
12. G. Pοdskalsky, ὃπ.π.,σ. 349.
13.Αὐγ. Καντιώτου, ὅπ.π. σ. 349.
14. Στό ἴδιο, σ. 342.
15.Μ. Τρίτου, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ Φωτιστής τοῦ Γένους, ὁ Προφήτης, Θεσσαλονίκη 2000, σ. 361.
16. Αὐγ. Καντιώτου, ὅπ.π., σ. 342.
17. Εὐθυμίας Μοναχῆς, Οἱ προφητεῖες…, σ. 421.
18.Αὐγ. Καντιώτου, ὅπ. π., σ. 343.
19. Εὐθυμίας Μοναχῆς, ὅπ. π., σ. 432.
20. Εὐθυμίας Μοναχῆς, ὅπ. π., σ. 434 ἑπ.
21. Αὐγ.
πηγή:Ὀρθόδοξος Τύπος, 17/10/2014
*Ὁμιλία ποὺ ἐκφωνήθηκε στὴν ἐκδήλωση τῆς ΠΟΕ καὶ τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» γιὰ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ (12/10/2014)

Το είδαμε : ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (24/08) καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος - π. Γ. Μεταλληνός

Πνίγουν τα παιδιά μας, αλλά για τον Μητροπολίτη Πειραιώς «η ζωή συνεχίζεται»! (18.09)

Μητροπολίτη Πειραιώς

Πνίγουν τα παιδιά μας, αλλά για τον Μητροπολίτη Πειραιώς «η ζωή συνεχίζεται»!

Πνίγουν τα παιδιά μας, αλλά για τον Μητροπολίτη Πειραιώς «η ζωή συνεχίζεται»! (18.09)

Η λέξη αηδία είναι λίγη να περιγράψει την στάση του Μητροπολίτη Πειραιώς στο θέμα της υποχρεωτικής μασκοφορίας στα σχολεία. Εμφανίστηκε εντελώς ανενημέρωτος στο megalo κανάλι και, κάνοντας την γνωστή τσουλήθρα που μόνο εκείνος ξέρει να κάνει, βάπτισε το ψάρι κρέας για να υποστηρίξει την «γενοκτονία» που υφίστανται αυτήν την στιγμή τα παιδιά μας στα σχολεία. Αν τον Ανδρέα Κονάνο τον έφαγε το facebook, τον Μητροπολίτη Πειραιώς τον τρώνε οι δημόσιες σχέσεις με τους καναλάρχες και τους δημοσιογράφους. Δεν μπορεί να μην έχει καταλάβει, ανόητος δεν είναι και γνωρίζει πολύ καλά, ότι η παρουσία του πολλές φορές στα κανάλια χρησιμοποιείται για να «νομιμοποιήσει» στο ποίμνιο της Εκκλησίας τις θέσεις του Καίσαρα. Κι όμως το κάνει. Συνεχίζει και εμφανίζεται στα κανάλια κάνοντας ακριβώς αυτό, για τους λόγους που εκείνος γνωρίζει.

 

Δεν θα ασχολούμουν με τον Μητροπολίτη Πειραιώς, οι ακροβασίες του και η διπλωματία του έχουν άλλωστε γίνει γνωστές και είναι ικανές να τρελάνουν άνθρωπο. Όμως δεν αντέχω την υποκρισία σε μια τόσο ευάλωτη στιγμή. Σε μία στιγμή που η κοινωνία, δυστυχώς δίχως να το γνωρίζει, «διαπραγματεύεται» τα δικαιώματά της στη «νέα κανονικότητα» που κάποιοι θέλουν να της επιβάλουν. Οι θέσεις του Μητροπολίτη Πειραιώς προκαλούν σύγχυση, είναι επικίνδυνες για την κοινωνία και πρέπει να επισημανθούν.

Δείτε τι απάντησε ο πολύς Μητροπολίτης Πειραιώς για το άνοιγμα των σχολείων και τις μάσκες, την στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες τρυφερές ψυχές (από το νηπιαγωγείο αν είναι δυνατόν) έχουν υποχρεωθεί να φοράνε φίμωτρο και να στερούνται το οξυγόνο τους.

«Κοιτάξτε. Νομίζω ότι η ζωή συνεχίζεται κύριε Ιορδάνη Χασαπόπουλε και τα παιδιά μας είναι ό,τι πολυτιμότερο μας έχει δώσει ο Θεός, συνεπώς, δεν μπορεί για οποιονδήποτε λόγο να περισταλεί αυτό το θαύμα της ζωής και της υπάρξεως. Η μαθησιακή διαδικασία για τα παιδιά μας είναι το οξυγόνο τους, η αναπνοή τους. Με αυτό ολοκληρώνονταιενδυναμώνονται, κοινωνικοποιούνται. Είναι λοιπόν δυνατόν να μην ανοίξουν τα σχολεία μας; Βέβαια είμαστε σε μία δύσκολη κατάσταση, υπάρχει μία πανδημία η οποία είναι εξόχως μεταδοτική. Στην κοινότητα δεν υπάρχει ανοσία, δεν υπάρχει το ειδικό εμβόλιο ακόμη, δεν υπάρχει το συγκεκριμένο αντιιικό φάρμακο και άρα λοιπόν η μάσκα είναι ένα προστατευτικό όργανο, λειτουργικό όργανο, για να αποτραπεί η μετάδοση αυτής της λοιμώδους ασθένειας. Επομένως θεωρώ ότι είναι κάτι πάρα πολύ συμβατό με την λογική και την τάξη των πραγμάτων. Αυτό που αποκρούουμε κ. Χασαπόπουλε είναι το προσωπείο, η υποκρισία, το ψέμα, ο δήθεν ευσεβισμός. Όλα αυτά τα πράγματα που πηγάζουν από την αδιακρισία, την έλλειψη φωτισμού…»

Και για όσους διαφωνούν με τις μάσκες και το εμβόλιο, συμπεριλαμβανομένων και των ιερέων που διαφωνούν, είπε:

«… Όλοι αυτοί οι άνθρωποι πάσχουν από έλλειψη διακρίσεως διότι εδώ ακούγονται τερατώδεις συνωμοσιολογίες. Πράγματα απίθανα και εξωφρενικά αλλά έχουμε ένα δεδομένο, έχουμε ανθρώπους στις εντατικές διασωληνωμένους. Έχουμε εκατομμύρια κρούσματα σε όλη την γή, έχουμε θανάτους. Δεν είναι κάτι λοιπόν το οποίον είναι στη σφαίρα του ιδεατού ή ξέρω ‘γω του φαντασιακού. …»

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κολυμπάει μέσα σε έναν εμετό αντιφάσεων. Από την μία «τα παιδιά μας είναι ό,τι πολυτιμότερο μας έχει δώσει ο Θεός». Από την άλλη αποφεύγει να μιλήσει για την επικινδυνότητα των μασκών, την στέρηση του οξυγόνου και του «ζωτικού χώρου» των παιδιών, τις τρομακτικές συνέπειες (που θα δούμε αργότερα) στον ψυχικό τους κόσμο και αερολογεί για «το θαύμα της ζωής και της υπάρξεως»! την «μαθησιακή διαδικασία για τα παιδιά μας» [που] «είναι το οξυγόνο τους, η αναπνοή τους.» και το ότι «με αυτό» (;) τα παιδιά «ολοκληρώνονταιενδυναμώνονται, κοινωνικοποιούνται.»

Να μην καταπιαστώ με τα σκουπίδια που μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία αλλά ειλικρινά όμως, ακριβώς τούτη τη στιγμή με τις μάσκες και τα φίμωτρα, όλα αυτά περί «οξυγόνου», «αναπνοής», «ολοκλήρωσης», «ενδυνάμωσης» και «κοινωνικοποίησης» που αναφέρει ο Μητροπολίτης έχουν ξεπεράσει τα όρια της ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και της ΚΟΡΟΪΔΙΑΣ.

Φράζουν το στόμα και την μύτη των παιδιών μας και ο Πειραιώς μιλάει χαρωπά για οξυγόνα και αναπνοές!! Μας δουλεύει, δεν γίνεται. Τα παιδιά ωριμάζουν και ενδυναμώνονται μέσα από την κοινωνικοποίησή τους με το άλλο πρόσωπο και ο Μητροπολίτης επευφημεί τις μάσκες-φίμωτρα που εμποδίζουν αυτήν την διαδικασίαΤαυτόχρονα ο Μητροπολίτης βρίσκεται σε ένα ιδεατό φαντασιακό σύμπαν (για το οποίο κατηγορεί τους άλλους) όπου τα παιδιά όντως κοινωνικοποιούνται, όντως ολοκληρώνονται, όντως ενδυναμώνονται… με τα πρόσωπά τους καλυμμένα!! Με τις μάσκες/φίμωτρα το κράτος βάζει ένα τείχος μπροστά στα πρόσωπα των παιδιών, βάζει ένα Χ στο ανθρώπινο πρόσωπο, βάζει ένα Χ στην κοινωνία των προσώπων, αλλά στον φανταστικό κόσμο του Μητροπολίτη Πειραιώς αυτό δεν συμβαίνει… ακόμη και αν το βλέπουμε με τα μάτια μας να συμβαίνει!!

Ποιά «μαθησιακή διαδικασία» επαινεί ο Πειραιώς; Να εκπαιδεύονται τα παιδιά στα φίμωτρα και στην απομόνωση; Το μικρό παιδάκι, που του στερείς το πρόσωπο της δασκάλας, του στερείς τον κόσμο όλο, διότι τα συναισθήματα στο πρόσωπο της δασκάλας, όπως και της μαμάς, είναι ο «χάρτης» που θα χρησιμοποιήσει για να καταλάβει τον κόσμο που βρίσκεται. Όταν εσύ του στερείς αυτόν τον «χάρτη» το βάζεις μέσα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο και του λες να περπατήσει, και του προκαλείς σύγχυση και μελαγχολία.

Αυτήν την «μαθησιακή διαδικασία» επαινεί ο Πειραιώς;

Και τί εφιάλτη χτίζουμε όταν μαθαίνουμε στα παιδιά να «ζουν» σε έναν κόσμο όπου «ο άλλος» δεν έχει πρόσωπο; Πως θα μιλήσουμε σε αυτά τα παιδιά για το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος;

Δολοφονούν το ανθρώπινο πρόσωπο, την εικόνα του Θεού, ετοιμάζουν τα παιδιά για ΘΑΝΑΤΟ και δηλώνουν με θράσος ότι αυτό είναι μέρος της εκπαίδευσής τους! Και εμφανίζεται ο Πειραιώς για να μας πει ότι «η ζωή συνεχίζεται»!

Πήγαινε άνθρωπέ μου στην Μητρόπολή σου επιτέλους και μην εμφανίζεσαι άλλο στα κανάλια. Δεν είναι ότι ξεπέρασες την Κομανέτσι. Δεν είναι ότι κουραστήκαμε με αυτό το άνετο ύφος σου του ξερόλα την ώρα της καταστροφής. Δεν είναι ότι αηδιάσαμε με τις επαναλαμβανόμενες υπόχρεες χαιρετούρες σου στον ιδιοκτήτη του Mega και δωρητή της Μητροπόλεως. Ακόμη και τα γλειψίματα στους κόπανους δημοσιογράφους που πολεμάνε την Εκκλησία δεν είναι. Είναι ότι χτυπάς παλαμάκια την ώρα που βλέπεις να μας κλέβουν τα παιδιά. Είναι ότι είσαι έτοιμος να ψήσεις τον κόσμο και για τα εμβόλια του Γκέιτς αν χρειαστεί. Βάλε ένα φρένο σ’ αυτήν την κατρακύλα, για όνομα του Θεού, κάποιος πρέπει να στο πει.

Επίσης όσα είπε για τις μάσκες ο «υπεύθυνος», «σοβαρός» και «συνετός» Μητροπολίτης, ότι «είναι ένα προστατευτικό όργανο, λειτουργικό όργανο, για να αποτραπεί η μετάδοση αυτής της λοιμώδους ασθένειας», δεν αφορούν τα παιδιά του νηπιαγωγείου ούτε του δημοτικού. Σύμφωνα με τον ψυχάκια Σύψατουλάχιστον για τα παιδιά του νηπιαγωγείου και του δημοτικούη υποχρεωτική μασκοφορία επιβάλλεται κυρίως ως μέρος της εκπαίδευσής τους και όχι για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, αφού, όπως λένε τώρα, τα παιδιά ανήκουν στην ασφαλέστερη ηλικιακή ομάδα.

«Αν δείτε την οδηγία η οποία είχε δώσει η επιτροπή, είναι ότι για το νηπιαγωγείο και για το δημοτικό θεωρούμε ότι η μάσκα θα είναι και ένα μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δηλαδή τα παιδιά θα εκπαιδεύονται να την χρησιμοποιούν σωστά.» [ΣΥΨΑΣ]

«… τα παιδιά ιδίως του δημοτικού είναι η ασφαλέστερη ηλικιακή ομάδα. Μολύνονται πολύ πιο δύσκολα και διασπείρουν τον ιό στους ενήλικες πολύ λίγο. Επομένως είναι η ασφαλέστερη ηλικιακή ομάδα και δεν έχουμε ένα μεγάλο φόβο ότι θα συμβεί κάτι στην ομάδα αυτή.» [ΣΥΨΑΣ]

Αλλά και για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο εν αντιθέσει με εμάς «υπεύθυνος», «σοβαρός» και «συνετός» Μητροπολίτης Πειραιώς θα πρέπει να προσέχει λίγο παραπάνω τους «υπεύθυνους», «σοβαρούς» και «συνετούς» «ειδικούς» που εμπιστεύεται, διότι από την Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή είναι ικανοί να αλλάξουν 50 γνώμες. Για παράδειγμα, ο Σύψας την μία υπονοεί ότι οι νέοι γενικώς «πέφτουν σαν τα κοτόπουλα», την άλλη λέει ότι τα παιδιά του νηπιαγωγείου και του δημοτικού ανήκουν στην ασφαλή ηλικιακή ομάδα, εξαιρώντας τα λίγο μεγαλύτερα, και την παρ’ άλλη συμπεριλαμβάνει στην ασφαλή ηλικιακή ομάδα και τις μεγαλύτερες ηλικίες των νέων όταν πρόκειται για τους λαθρομετανάστες. Δηλαδή, σύμφωνα τουλάχιστον με τα λεγόμενά του Σύψα, αυτήν την στιγμή πρέπει να ισχύουν ταυτόχρονα δύο διαφορετικές θεωρίες! Μία για τους νεαρούς Έλληνες και μία για τους νεαρούς λαθρομετανάστες. Οι νεαροί λαθρομετανάστες (συμπεριλαμβανομένων προφανώς και των μικροτέρων ηλικιών) είναι άτρωτοι, δεν χρειάζεται γενικώς να φοράνε μάσκα, απλά να «περιχαρακωθούν» από τους Έλληνες. Οι δε Έλληνες πρέπει γενικώς να φοράνε μάσκα. Από το νηπιαγωγείο ως το δημοτικό για «εκπαιδευτικούς» λόγους, και από Γυμνάσιο και πάνω «για να προστατευθούν».

Αυτά τα δαιμονικά και ασυνάρτητα όμως, να υποχρεώνουν τα παιδιά να φορέσουν μάσκες χωρίς να τις χρειάζονται, δεν φαίνονται «απίθανα» και «εξωφρενικά» στον Μητροπολίτη Πειραιώς. Εμείς του φαινόμαστε «συνωμοσιολόγοι», «αδιάκριτοι» και «ασύνετοι» που τα υποδεικνύουμε, υπενθυμίζοντας την βασική θέση της επιστήμης ότι οι υγιείς δεν έχουν κανένα λόγο να φοράνε μάσκες. Ο Πειραιώς μάλλον δεν τα συμμερίζεται όλα αυτά. Μίλησε άλλωστε περί ανέμων και υδάτων στο megalo κανάλι και θεωρεί «λειτουργικό όργανο» το κομμάτι πανί (μάσκα) πάνω στο πρόσωπο, για την «αντιμετώπιση της πανδημίας», η οποία προκαλεί λιγότερους θανάτους (υποκείμενα νοσήματα με κορωνοϊό, δηλαδή τρέχα γύρευε) και από αυτήν την επιδημία της γρίπης! Τι να πει κανείς; Ειλικρινά καραφλιάζει!


ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ.

Άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης ο θαυματουργός (07/08).

Ιωσήφ Γεροντογιάννης

Άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης ο θαυματουργός (07/08).

Λίγοι γνωρίζουν έναν από τους σπουδαίοτερους αγίους που έβγαλε το νησί της Κρήτης, τον άγιο Ιωσήφ Γεροντογιάννη τον θαυματουργό. Τόσα πολλά και μεγάλα ήταν τα σήμεια που εποίησε ο μέγας αυτός άγιος, που ακόμη και το να μετατρέψει το αλμυρό νερό σε γλυκό,  ή το να θεραπεύει παράλυτους έμοιαζε για έκεινον ως μια απλή καθημερινότητα.

Βέβαια, κανένα χάρισμα δεν του δώθηκε τυχαία, καθώς ο άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης υπήρξε ένα σπάνιο παράδειγμα μετανοίας και αυτομεμψίας , αντίστοιχο ίσως με αυτό του αγίου Μωυσή της Αιθιοπίας. Ως γνωστόν, ο απόστολος Παύλος, «δανειζόμενος» το παράδοξο του Επιμενίδη μας ενημέρωσε πως «Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί». Ο άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης ίσως να υπήρξε τέτοιος στην αρχή, όμως αργότερα αναδείχθηκε «ἀγωγῆς ἀρτίως ἄστρον παμφαέστατον», όπως αναφέρεται και στο απολυτίκιο του. 

Βίος και πολιτεία του εν αγίοις πατρός ημών Ιωσήφ Γεροντογιάννη

 

Άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης ο θαυματουργός (07/08).

Ο Ιωάννης Γεροντογιάννης (ή Βιτσέντζος) γεννήθηκε στο ημιερειπωμένο Μονύδριο του Τιμίου Προδρόμου Καψά το 1799 μ.Χ. Στα ερειπωμένα κελλιά της άγονης και απόμονωμένης περιοχής είχαν μεταβεί οι ευσεβείς και ενάρετοι γονείς του Εμμανουήλ και Ζαμπία λόγω τουρκικής επιδρομής. Αργότερα, όταν ησύχασε η κατάσταση, διέμειναν μόνιμα στο χωριό Λιθίνες.

Όταν ήρθε σε νόμιμη ηλικία νυμφεύθηκε την κυνηγημένη από τους Τούρκους Καλλιόπη από την οικογένεια των Γεροντάκηδων ή Γεροντήδων, η οποία ζούσε κρυμμένη και εκείνη στα νοτιοανατολικά παράλια, φοβούμενη μήπως έχει την ίδια τύχη που είχε η μοναδική αδελφή της, η οποία αυτοκτόνησε για να μην ατιμασθεί από ένα Τούρκο που είχε ενδιαφερθεί έντονα γι’ αυτήν. Γι’ αυτό και η Καλλιόπη στάλθηκε από τους γονείς της στις ερημικές ακτές της περιοχής, κοντά στην έρημη τότε Μονή Καψά και τελικά παντρεύθηκε τον Γεροντογιάννη, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες κι ένα γιο.

Ο παράφορος και βίαιος όμως χαρακτήρας του τον έκανε σιγά-σιγά να λησμονήσει την ευσέβεια της νεότητός του, καθώς οι γονείς του είχαν υποχρεωθεί να τον στείλουν να δουλεύει σε απομακρυσμένα μέρη για να αποφεύγει τις έριδες με τους Τούρκους κατοίκους του χωριού του. Η απομόνωση όμως αυτή άλλο δεν έκανε παρά να εντείνει τις τάσεις του, αν και η ευσεβής γυναίκα του πάσχιζε απεγνωσμένα να τον διορθώσει.

Μία Κυριακή πήγε να πουλήσει ένα φορτίο ξύλων στο χωριό συνοδευόμενος από την γυναίκα του που δεν στάθηκε δυνατό να τον πείσει να σεβαστεί την ημέρα του Κυρίου. Όταν επέστρεψε, βρήκε την μικρή του κόρη καμμένη ζωντανή στο αλώνι μπροστά στο σπίτι του. Το γεγονός αυτό συγκλόνισε όλο του το είναι και σηματοδότησε μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Γύρισε να δουλέψει στο χωριό του και με την ενέργεια της θείας χάριτος, από σκαιός και βίαιος που ήταν, έγινε υπόδειγμα πραότητος, αγάπης και ευλαβείας. Η άνυδρη γη της ψυχής του, αρδευόμενη έκτοτε από τους ποταμούς των δακρύων του, έφερε τους καρπούς των αγίων αρετών που οικοδομούσαν όλους τους άλλους χριστιανούς.

Ο Ιωσήφ Γεροντογιάννης το έτος 1841 μ.Χ. σε ηλικία 42 ετών έπεσε σε βαθύ ύπνο. Αγγελος Κυρίου τον άρπαξε, όπως τον Απόστολο Παύλο, σε υψηλή θεωρία και είδε τις τάξεις των δικαίων που βρίσκονται σε ουράνια δόξα και χαρά, αλλά και τις διάφορες τιμωρίες των καταδικασμένων στην αιώνια κόλαση. Μετά από 43 ώρες ξύπνησε χαρούμενος και γαλήνιος βλέποντας γύρω του πλήθος από συγγενείς, γειτόνους και συγχωριανούς του, οι οποίοι είχαν μαζευθεί για να δουν από κοντά τι του συμβαίνει. Ανάμεσά τους και μια παράλυτη γρια, πάνω στην οποία άπλωσε το χέρι του και ψιθυρίζοντας κάποια ευχή, την θεράπευσε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πολυάριθμων παρευρισκομένων. Αμέσως μετά άρχισε να κηρύττει και να θαυματουργεί. Πολλοί κάτοικοι της επαρχίας Σητείας περνούσαν καθημερινά από το σπίτι του για να τον συναντήσουν και να πάρουν την ευλογία του, να δεχθούν τις συμβουλές του και να θεραπευθούν από τις διάφορες ασθένειές τους.

Τα γεγονότα αυτά, όπως ήταν φυσικό, δημιούργησαν θόρυβο γύρω από το όνομά του. Τη χρονιά αυτή επικρατούσε αναστάτωση λόγω της επανάστασης και ο Γεροντογιάννης θεωρήθηκε ύποπτος από τις Τουρκικές αρχές και διαβλήθηκε ως επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, διότι τάχα οι συναθροίσεις στο σπίτι του είχαν σκοπούς επαναστατικούς με θρησκευτικό πρόσχημα. Η αλήθεια είναι ότι τον Όσιο Γεροντογιάννη περιέβαλαν κυρίως ασθενείς και ανάπηροι άνθρωποι, στον οποίο κατεύφευγαν για να βρουν ανακούφιση, παρηγοριά και θεραπεία.

Τρεις φορές κλήθηκε για να απολογηθεί ενώπιον του Διοικητού Κρήτης Μουσταφά Πασά. Όμως αυτές οι αλλεπάλληλες διώξεις και προσαγωγές στο Ηράκλειο είχαν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, αφού από κάθε χωριό που περνούσε ο διωκόμενος καλόγερος σήμαινε συναγερμός και μαζεύονταν πλήθος κόσμου για να τον χαιρετήσει και να λάβει την ευλογία του. Μάλιστα κατά την τρίτη προσαγωγή του Γεροντογιάννη συγκεντρώθηκε πλήθος πιστών με αποτέλεσμα να εξοργιστεί ο Διοικητής και να διατάξει τη φρουρά του να διαλύσει με βία το πλήθος και να οδηγήσει τον Γεροντογιάννη αμέσως στη φυλακή. Ύστερα από παράκληση όμως κάποιου Σητειακού συμβούλου του Διοικητή, του Ιωάννου Καπετανάκη ή Γαλανάκη από το χωριό Κρυά, του επιτράπηκε να πάρει στο σπίτι του τον Γεροντογιάννη, χωρίς όμως να βγαίνει έξω μέχρι να να εκδοθεί η απόφαση, η οποία φημολογούνταν ότι θα ήταν η εξορία εκτός της Κρήτης ή η φυλάκιση.

Συνέβη, όμως, ο σοβαρός τραυματισμός του μικρού παιδιού του Διοικητού, που γκρεμίστηκε από τη σκάλα και έμεινε αναίσθητο, χωρίς να μπορεί κανένας ιατρός να το επαναφέρει στις αισθήσεις του. Η πατρική στοργή ανάγκασε τον Τούρκο Διοικητή να καλέσει τον θαυματουργό θεραπευτή των Ρωμιών, τον Γεροντογιάννη, ο οποίος πράγματι μόλις ακούμπησε το χέρι του πάνω στο αναίσθητο παιδί και απήγγειλε μια ευχή, αμέσως το μισοπεθαμένο παιδί απέκτησε τις αισθήσεις του και επανήλθε στη ζωή. Ανάλογη θεραπεία έδωσε και στην πεθερά του Διοικητού την οποία απάλλαξε από χρόνια και ανίατη αρώστια. Τότε ο Τούρκος Διοικητής άφησε ελεύθερο τον Γεροντογιάννη να επιστρέψει στο χωριό του για να συνεχίσει το φιλάνθρωπο έργο του. Μάλιστα με πολλή ευγνωμοσύνη του έστειλε πλούσια δώρα στο χωριό του, αλλά εκείνος δέχθηκε να κρατήσει μόνο 17 κανδύλια για τον ναό της Παναγίας των Λιθινών. Τότε ο Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Ιλαρίων συμβούλευσε τον Γεροντογιάννη να πάει σε μία ερημική μακρινή περιοχή, έτσι ώστε να σταματήσουν οι αντιδράσεις και οι καταγγελίες των Τούρκων.

Ως καταλληλότερο χώρο δεν μπορούσε να σκεφθεί ο Όσιος άλλο τόπο εκτός το ημιερειπωμένο Μονύδριο του Καψά, όπου γεννήθηκε, βαπτίσθηκε και νυμφεύθηκε. Ετσι, η νεώτερη ιστορία της Μονής αρχίζει με την απόφαση του να εγκατασταθεί το έτος 1841 μ.Χ., στην έρημο του Καψά.

Μετά το 1840 μ.Χ. η διοίκηση της Κρήτης από τον Μουσταφά Ναϊλή Πασά ήταν συχνά ανεκτική και οι τουρκικές αρχές έδειχναν ανοχή στην ανακαίνιση μοναστηριών και στην επισκευή πολλών ιερών ναών που είχαν παραμεληθεί για αιώνες ολόκληρους. Έτσι, το 1841 μ.Χ. ο τελευταίος ιδιοκτήτης της περιοχής στην οποία βρισκόταν και το ερειπωμένο Μονύδριο του Τιμίου Προδρόμου, Χατζη-Νικόλαος Ζαφείρης από το χωριό Αγία Τριάδα Σητείας, ο οποίος την είχε αγοράσει από τον Τούρκο Δερβίς Αγά Χατζαριφάκη, παραχώρησε το σπηλαιώδη ναό και τη γύρω από το έρημο Μονύδριο έκταση στον Όσιο Ιωσήφ τον Γεροντογιάννη, ιδρυτή και ανακαινιστή της Μονής.

Ο Όσιος ήταν εντελώς αγράμματος και δεν άφησε γραπτά στοιχεία για να γνωρίζουμε με σιγουριά τι βρήκε στον Καψά τότε. Βέβαιο είναι ότι υπήρχε ο ναός του Αγίου Ιωάννου, που όπως φαίνεται προσέλκυε πολλούς πιστούς από τα γύρω χωριά, καθώς και δύο οικήματα δίπλα στο ναό. Υπήρχε ακόμα ένα πηγάδι με υφάλμυρο νερό, εικόνα που μαρτυρεί την προΰπαρξη μοναστηριού, πάνω στα ερείπια του οποίου κτίσθηκε η νέα Μονή. Το εγκαταλελειμμένο Μονύδριο άρχισε πάλι να αποκτά ζωή και να συρρέουν προσκυνητές και ασθενείς που ήθελαν να γνωρίσουν τον ιδιότυπο ερημίτη και επιζητούσαν την ευλογία του για τη θεραπεία των ασθενειών τους.

Ο Όσιος Γεροντογιάννης έμενε σ’ ένα απόκρημνο σπήλαιο για δεκαεπτά χρόνια βορειοδυτικά του σπηλαιώδους ναού και τα παλιά κελλιά παραχωρήθηκαν στους πολυάριθμους προσκυνητές, ενώ αρκετοί ήταν και οι υποψήφιοι μοναχοί που ήθελαν να μονάσουν δίπλα στον ερημίτη, ώστε να αρχίσει να δημιουργείται ο πυρήνας της πρώτης συνοδείας του. Τα γεγονότα αυτά επέβαλαν την ανακαίνιση της Μονής, την επισκευή των παλιών κτιρίων και την ανέγερση νέων. Οι οικοδομικές εργασίες συνεχίστηκαν για αρκετά χρόνια, με εξαίρεση μία διακοπή το 1858 μ.Χ., όπου ο Γεροντογιάννης για πέντε μήνες κατέφυγε στην Κάσο, λόγω μιας νέας επανάστασης που ξέσπασε στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη.

Το 1861 μ.Χ. προστέθηκε και το δεύτερο κλίτος της Αγίας Τριάδος στο Καθολικό της Μονής μέσα στο βράχο. Τα κτίσματα οικοδομήθηκαν σε τέσσερα επίπεδα και περιελάμβαναν κελλιά, ξενώνα, τράπεζα, μαγειρείο, φούρνο, αποθήκες και μια μεγάλη υδατοδεξαμενή για τη συλλογή των ομβρίων υδάτων.

Το 1863 μ.Χ. το μοναστήρι ήταν εντελώς έτοιμο και ο τότε Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Ιλαρίων τέλεσε τα εγκαίνια του Καθολικού της Μονής και προχείρισε τον κατά κόσμο Ιωάννη σε Μεγαλόσχημο Μοναχό, μετονομάζοντάς τον σε Ιωσήφ.

Ο Όσιος Γεροντογιάννης εξακολουθούσε να παραμένει στη Μονή Καψά μέχρι που ξέσπασε η επανάσταση του 1866 μ.Χ., και τότε φοβούμενος μήπως οι κατακτητές καταστρέψουν το μοναστήρι, αποφάσισε να εγκατασταθεί μαζί με τη συνοδεία του σε ένα παλιό ξεχασμένο και εγκαταλελειμμένο μοναστήρι την Αγία Σοφία, που βρίσκεται στο οροπέδιο των Αρμένων στη μέση περίπου της επαρχίας Σητείας.

Στη Μονή Καψά άφησε μόνο ένα επιστάτη-μοναχό μέχρι το 1870 μ.Χ. Ο Όσιος και στην Αγία Σοφία ασχολήθηκε με την εκ βάθρων ανακαίνιση της Μονής και την καλλιέργεια των κτημάτων της, ώστε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταμόρφωσε κυριολεκτικά την περιοχή, γεγονός που προκέλεσε τον θαυμασμό όλων. Επειδή και εκεί πήγαιναν πολλοί προσκυνητές από τα γύρω χωριά για να τον συναντήσουν, έπεσε θύμα συκοφαντίας, οπότε επέστρεψε στην αρχική Μονή του, ύστερα από εντολή του τότε Επισκόπου Ιεράς και Σητείας Νεοφύτου.

Ο Όσιος ζούσε με έντονη άσκηση, προσευχή και νηστεία. Έτρωγε ξηρή τροφή, κυρίως ελιές, χόρτα και παξιμάδια. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας τις περνούσε στο κελλί του προσευχόμενος. Παρακολουθούσε τις Ακολουθίες από ένα παράθυρο του κελλιού του που έβλεπε προς τον Ναό και μόνο κάθε Κυριακή, όταν κοινωνούσε τα Άχραντα Μυστήρια κατέβαινε στην Εκκλησία. Απέκτησε από τον Θεό πλούσια χαρίσματα, ώστε επιτελούσε καθημερινά πάμπολλα θαύματα σε όσους με πίστη στο Θεό πλησίαζαν κοντά του.

Η φήμη του γρήγορα διαδόθηκε σε ολόκληρη την Κρήτη και στα νησιά Χάλκη, Κάσο και Σύμη, ώστε καθημερινά τον επισκέπτονταν πλήθος πιστών, ζητώντας τις σοφές συμβουλές του και οδηγίες για την καθημερινή τους ζωή. Άλλοι ζητούσαν τη θεραπεία τους από ασθένειες και την απαλλαγή τους από ακάθαρτα πνεύματα. Ο Γεροντογιάννης, διατηρώντας την εσωτερική κατάσταση της ησυχίας του και κινούμενος από άπειρη αγάπη προς τον πάσχοντα άνθρωπο κατά το πρότυπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, συμβούλευε, ενίσχυε και θεράπευε όλους τους ασθενείς, χαρίζοντάς τους με την χάρη του Κυρίου την υγεία της ψυχής και του σώματος.

Ήταν ευρύτατα γνωστό ότι ο Όσιος σταύρωνε το νερό της θάλασσας και γινόταν γλυκό. Ακόμα έριχνε το ράσο του στη θάλασσα και το χρησιμοποιούσε ως σχεδία για να μεταβαίνει τακτικά χάριν ησυχίας στο Κουφονήσι, νησί που απέχει αρκετά μίλια από τη Μονή. Επίσης ο Όσιος είχε προορατικό χάρισμα, γι’ αυτό ξεχώριζε τα κλεμμένα προϊόντα που συχνά οι προσκυνητές του έφερναν ως δώρα, ζητώντας μάλιστα απ’ αυτούς που τα έφερναν να τα γυρίσουν πίσω. Η πολυχρόνια και υπεράνθρωπη άσκηση του σώματος γρήγορα εξεσθένησαν το ασθενικό σώμα του και η φωνή του λεπτύνθηκε, ώστε μετά βίας μπορούσαν να ακούσουν οι παρευρισκόμενοι όσα τους έλεγε. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του παρέμενε στο κελλί του κλινήρης. Προείδε τον θάνατό του και προσκάλεσε πριν την εκδημία του προς τον Κύριο όλη την Συνοδεία στο κελλί του για να τους ζητήσει συγχώρηση και να τους δώσει τις τελευταίες συμβουλές του. Άφησε διάδοχο του τον Μοναχό Ανανία, προείπε ό,τι θα συμβεί στη Μονή μετά τον θάνατό του και όρισε την ακριβή ημέρα και ώρα του θανάτου του. Από τον εγγονό του Ιωσήφ, Διάκονο τότε, και τον Ιερομόναχο Γεννάδιο ζήτησε να λειτουργήσουν μαζί και να τον κοινωνήσουν των Αχράντων Μυστηρίων.

Ο άγιος γέροντας προγνώριζε και την ημέρα, αλλά και την ώρα κατά την οποία θα παρέδιδε το πνεύμα του στον Κύριο. Έτσι, στις 6 Αυγούστου του έτους 1874 μ.Χ., αφού κοινώνησε, κάλεσε πάλι τους Πατέρες στο κελλί του, τους ζήτησε ξανά συγχώρηση, έκανε το σημείο του Σταυρού, πλάγιασε δεξιά και αφού σταύρωσε τα χέρια του οσιακά παρέδωσε την μεταμορφωμένη ψυχή του στον μεταμορφωθέντα Κύριο.

Η σωρός του έγινε λαϊκό προσκύνημα και πολύς κόσμος κατέκλυζε καθημερινά τη Μονή για να τον προσκυνήσει και να τον αποχεραιτίσει, ώστε έμεινε επί τρεις μέρες άταφος. Ταφηκε στις 9 Αυγούστου 1874 μ.Χ. μέσα στην Εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου στη νοτιοδυτική γωνία σε πέτρινο λαξευμένο τάφο από τον εγγονό του και μετέπειτα ηγούμενο της Μονής Αρχιμ. Ιωσήφ Γεροντάκη. Αυτός, κινούμενος από την ευλάβεια του ευσεβούς λαού προς τον Όσιο, ανεκόμισε στη συνέχεια την τιμία Κάρα του αγίου, την οποία και απέθεσε στο πάνω μέρος του τάφου. Από την κοίμηση του Οσίου η ευλάβεια των πιστών προς τον Όσιο ήταν αμείωτη και μάλλον μέρα με την ημέρα αύξανε και διαδιδόταν από γενεά σε γενεά. Οι προσερχόμενοι στο Μοναστήρι, προσκυνούσαν την κάρα του Οσίου, όπως και την εικόνα του, ενώ έπαιρναν και χώμα από τον τάφο ως ευλογία και θεραπεύονταν.

Η ανακομιδή των λειψάνων του Οσίου Ιωσήφ έγινε στις 7 Μαΐου του έτους 1982 μ.Χ., δηλαδή 108 χρόνια από την κοίμησή του, ύστερα από ολονύκτια αγρυπνία και η μνήμη της γιορτάζεται την Τρίτη προς Τετάρτη της Διακαινησίμου. Τα ιερά λείψανα τοποθετήθηκαν μέσα σε αργυρή λάρνακα μαζί με την τίμια κάρα του σε περίβλεπτη θέση του ναού και εκπέμπουν άρρητη ευωδία.

Άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης ο θαυματουργός (07/08).

Ακολουθία του οσίου αυτού συνέγραψε ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, την οποία, μαζί με τον βίο του οσίου, εξέδωσε η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Κάψα Σητείας Κρήτης, το 1993 μ.Χ.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον λόγον.

Τῆς μονῆς τοῦ Προδρόμου τὸν νέον κτίτορα, ἀσκητικῆς ἐποφθέντα ἐν τὴ ἐρήμω Καψὰ ἀγωγῆς ἀρτίως ἄστρον παμφαέστατον, στέψωμεν ἄνθεσιν ᾠδῶν καὶ προσπέσωμεν αὐτοῦ λειψάνοις τοὶς πανιέροις, ταὶς πρεσβείαις σου ἐκβοῶντες σῶσον ἠμᾶς ἐκ πειρασμῶν, Ἰωσήφ.

Πηγές-Παραπομπές

  1. Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας
  2. ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕRΝΕΤ
  3. ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
  4. saint.gr
  5. www.koinoniaorthodoxias.org
  6.  Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος ενδέκατος, Ιούλιος. Ίνδικτος, Αθήναι 2009

Για την επιμέλεια, www.orthopraxia.gr

Άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης ο θαυματουργός (07/08).

Επαλήθευση των προφητειών της οσίας γερόντισσας Μακαρίας. Λίστες εκκλησιαζομένων στην Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου!

Λίστες εκκλησιαζομένων

Επαλήθευση των προφητειών της οσίας γερόντισσας Μακαρίας. Λίστες εκκλησιαζομένων στην Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου!

 

Επαλήθευση των προφητειών της οσίας γερόντισσας Μακαρίας. Λίστες εκκλησιαζομένων στην Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου!

Παντού ακούγεται ότι η Μητρόπολη μας αποφάσισε να κρατήσει λίστες για όσους πιστούς αποφασίσουν να εκκλησιαστούν τις τρεις ημέρες που όρισε η πολιτεία να ανοίξει τους ναούς, καθώς ήδη αυτό ανακοινώνεται από τους ιερείς στα πνευματικά τους τέκνα.  Τι αλήθεια συμβαίνει; Φαίνεται απίθανο να το επινόησε αυτό ο Μητροπολίτης μας, είναι όμως και άμοιρος ευθυνών;

Και ενώ όλα αυτά φαίνονται απίθανα, μαθαίνουμε κι αυτό. Ο λόγος που θα κρατηθούν τα ονόματα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, είναι για να μείνουν στο αρχείο των γραφείων της Μητροπόλεως.

Τι είπε η Μητρόπολη στους Ιερείς; Ότι σε περίπτωση που βρούμε έναν ασθενή που εκκλησιάστηκε θα ιχνηλατήσουμε τις επαφές που είχε τις ημέρες που το έπραξε (έτσι φαίνεται θα βγάλουμε και ένοχο τον Ιησού Χριστό για μία ακόμα φορά, εντελώς τυχαία)!!!

Ζούμε τραγικές καταστάσεις και ξεκάθαρα έχουμε  την εκπλήρωση μίας ακόμα προφητείας της γερόντισσας Μακαρίας της Ρωσίδας.

 Θα φτιάξουν λίστες με αυτούς που πηγαίνουν στην εκκλησία (10 Φεβρουαρίου 1988).

Κι ενώ έχουν εκπληρωθεί και αρκετές προφητείες της ίδιας γερόντισσας το τελευταίο διάστημα..

 Όσο περνάει ο καιρός τα πράγματα θα είναι πιο άσχημα. Θα κλείσουν τις εκκλησίες. Δεν θα γίνονται ακολουθίες. Οι άνθρωποι θα κάνουν τις ακολουθίες όπου μπορούν. Θα το κάνουν έτσι ώστε οι εκκλησίες να είναι μακριά και να μην μπορούν οι άνθρωποι να φτάσουν. (14 Ιουλίου 1988)

 Θα υποστείτε διωγμούς επειδή προσεύχεστε στο Θεό(20 Μαΐου 1989)

-Θα πρέπει να προσεύχεστε έτσι ώστε να μην το ξέρει κανένας(!) Να προσεύχεσθε σιωπηλά. Θα παρακολουθούν τους ανθρώπους και θα τους συλλαμβάνουν (15 Μαίου 1987).

 

…περιμένουμε να δούμε τι ακόμα θα ζήσουμε!

 

Σας ρωτώ λοιπόν Σεβασμιώτατε. Σας προβληματίζει ότι οι προφητείες εκπληρώνονται επί των ημερών σας; Ισχύουν όλα όσα ακούγονται; Έχετε δει τι άλλο προφητεύει η ίδια γερόντισσα

Μας έχετε πικράνει, μας έχετε πολύ απογοητεύσει και δυστυχώς η κατάσταση έχει ξεφύγει καιρό τώρα. Δεν μιλήσαμε όταν συμφωνήσατε με την ληστρική Σύνοδο της Κρήτης, δεν μιλήσαμε όταν κάνατε κοινό εσπερινό με Παπικούς σε μοναστήρι τους, δεν μιλήσαμε όταν συλλειτουργήσατε με τους ακοινώνητους και σχισματικούς Ουκρανούς. Αν δεν μιλήσουμε και τώρα, τότε λογικά οι λίθοι θα το πράξουν και εμείς θα δώσουμε λόγο στον Κύριο μας, Ιησού Χριστό, γιατί δεν κάναμε αυτό που οφείλαμε.

Σεβασμιώτατε, είστε ένα πρόσωπο το οποίο σέβεται και αγαπά η κοινωνία των Χανίων και ο πιστός λαός. Είστε αρκετά συμπαθής και σε ‘μενα προσωπικά, αλλά και σε όσους γνωρίζω. Πάρτε επιτέλους μια θέση Ορθόδοξη και ο κόσμος όλος θα είναι μαζί σας. Μιμηθείτε τις περιπτώσεις  των αγίων Πατέρων μας. Και τότε, θα είστε πολύ αγαπητός και στον ουρανό, αλλά και στη γη και όλοι θα σας στηρίξουμε.

Μέχρι τότε όμως, φαίνεται πως πάτε χέρι-χέρι με ένα σύστημα που (ενδέχεται να) προετοιμάζει τον Αντίχριστο…

Θεός φυλάξοι, Σεβασμιώτατε…

Χρήστος Βλαμάκης, Χανιά Κρήτης / orthopraxia.gr

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ
Επαλήθευση των προφητειών της οσίας γερόντισσας Μακαρίας. Λίστες εκκλησιαζομένων στην Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου!
Επαλήθευση των προφητειών της οσίας γερόντισσας Μακαρίας. Λίστες εκκλησιαζομένων στην Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου!

Υπουργός Υγείας Μελβούρνης: “απ’ όσους νοσηλεύθηκαν χθες το 78% πλήρως εμβολιασμένοι, το 17% μερικώς.”

Υπουργός Υγείας Μελβούρνης: “απ’ όσους νοσηλεύθηκαν χθες το 78% πλήρως εμβολιασμένοι, το 17% μερικώς.”

Υπουργός Υγείας Μελβούρνης: “απ’ όσους νοσηλεύθηκαν χθες το 78% πλήρως εμβολιασμένοι, το 17% μερικώς.”

Οπότε το 95% ήταν εμβολιασμένοι και μόνο το 5% ανεμβολίαστοι!!! ΒΙΝΤΕΟ

Ο υπουργός Υγείας της Μελβούρνης στην (Victoria) Αυστραλία ο Martin Foley δήλωσε στην καθημερινή ενημέρωση: “Από τους ανθρώπους που νοσηλεύτηκαν χθες, το 78% ήταν πλήρως εμβολιασμένοι και το 17% μερικώς εμβολισμένοι.” Οπότε το 95% ήταν εμβολιασμένοι και μόνο το 5% ανεμβολίαστοι από όσους νοσηλεύθηκαν με κορωνοιό.

 

dimpnews.com

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Κυριακή των 318 θεοφόρων πατέρων της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου (Πεντηκοστάριο)

0

Την παρούσα εορτή εορτάζουμε για την ακόλουθη αιτία.

Επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έγινε σαν εμάς άνθρωπος και πραγματοποίησε με τρόπο ανείπωτο όλη τη θεία οικονομία και αποκαταστάθηκε στον πατρικό θρόνο, θέλοντας οι Άγιοι να δείξουν ότι αληθινά ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος και ως τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός ανελήφθη και κάθισε ψηλά, στα δεξιά του παντοδύναμου Θεού (Εβρ. 1:3), και ότι η Σύνοδος αυτή των αγίων πατέρων έτσι Τον ανακήρυξε και Τον ομολόγησε, ομοούσιο και ομότιμο με τον Πατέρα, γι’ αυτό τον λόγο, μετά την ένδοξη Ανάληψη, θέσπισαν την παρούσα εορτή, σαν να φέρνουν μπροστά μας τη συνάθροιση των τόσων πατέρων, οι οποίοι Αυτόν τον Θεό που αναλήφθηκε με σώμα Τον ανακηρύττουν Θεό αληθινό και τέλειο άνθρωπο.

Η Σύνοδος αυτή έγινε επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου, στο εικοστό έτος της βασιλείας του (325).

Αφού σταμάτησε ο διωγμός εναντίον των Χριστιανών, αυτός στην αρχή έγινε αυτοκράτορας στη Ρώμη, και στη συνέχεια έκτισε την πανευδαίμονα Πόλη, που πήρε το όνομά του, κατά το έτος 5838 από κτίσεως κόσμου (330).

Τότε άρχισε και η υπόθεση του Αρείου, ο οποίος καταγόταν από τη Λιβύη, ήρθε όμως στην Αλεξάνδρεια και χειροτονήθηκε διάκονος από τον άγιο ιερομάρτυρα Πέτρο Αλεξανδρείας.

Ο Άρειος άρχισε να βλασφημεί κατά του Υιού του Θεού, ανακηρύττοντας Αυτόν κτίσμα και ότι δημιουργήθηκε από την ανυπαρξία και ότι ήταν μακριά από τη θεϊκή αξία και ότι καταχρηστικά λέγεται Σοφία και Λόγος του Θεού –τάχα για να αντικρούσει τον δυσσεβή Σαβέλιο που έλεγε ότι η Θεότητα είναι μονοπρόσωπη και μονοϋπόστατη και άλλοτε γίνεται Πατέρας, άλλοτε Υιός και άλλοτε άγιο Πνεύμα.

Καθώς ο Άρειος έλεγε αυτές τις βλασφημίες, ο άγιος Πέτρος τον καθαίρεσε, διότι είδε τον Χριστό ως βρέφος πάνω στο άγιο Θυσιαστήριο να φορά ιμάτιο σχισμένο και να λέει ότι ο Άρειος το έσχισε.

Ο Αχιλλάς, ο οποίος διαδέχθηκε τον Πέτρο στην Αλεξάνδρεια, πειθόμενος στις υποσχέσεις του Αρείου, τον αποκατέστησε και μάλιστα τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και του έδωσε τη διεύθυνση του διδασκαλείου της Αλεξανδρείας.

Μετά τον θάνατο του Αχιλλά, αρχιεπίσκοπος έγινε ο Αλέξανδρος. Αυτός βρίσκοντας τον Άρειο να λέει τις ίδιες και χειρότερες βλασφημίες, τον έδιωξε από την Εκκλησία, αφού τον καθαίρεσε με τοπική Σύνοδο. Όπως λέει ο Θεοδώρητος, ο Άρειος δογμάτιζε ότι ο Χριστός είχε μεταβλητή φύση, και πρώτος αυτός είπε ότι ο Κύριος είχε λάβει σώμα χωρίς νου και χωρίς ψυχή.

Ο Άρειος λοιπόν, αφού προσείλκυσε στη δυσσέβειά του πολλούς, έστειλε επιστολές και πήρε με το μέρος του τον Νικομηδείας Ευσέβιο, τον Τύρου Παυλίνο, τον Καισαρείας Ευσέβιο και άλλους, και στράφηκε εναντίον του Αλεξάνδρου. Ο Αλέξανδρος όμως κοινοποίησε σε όλη την οικουμένη τις βλασφημίες του Αρείου και την καθαίρεσή του και ξεσήκωσε πολλούς προς απόκρουσή του.

Ενώ η Εκκλησία βρισκόταν σε μεγάλη αναταραχή και καμία λύση δεν φαινόταν σχετικά με τη φιλονικία για το δόγμα, ο Μέγας Κωνσταντίνος απ’ όλη την οικουμένη, με δημόσια οχήματα, συγκέντρωσε τους παρόντες πατέρες στη Νίκαια και πήγε εκεί και ο ίδιος.

Όταν όλοι οι πατέρες κάθισαν, προέτρεψαν και αυτόν να καθίσει, και κάθισε όχι σε βασιλικό θρόνο αλλά σε κάθισμα μικρότερης αξίας.

Και αφού συζητήθηκαν τα σχετικά με τον Άρειο, εκείνος και όλοι οι οπαδοί του υποβλήθηκαν σε αναθεματισμό, ενώ ο Λόγος του Θεού ανακηρύχθηκε από τους αγίους πατέρες ομοούσιος και ομότιμος και συνάναρχος με τον Πατέρα. Αυτοί μάλιστα συνέταξαν και το άγιο Σύμβολο της πίστεως μέχρι το “Και εις το Πνεύμα το Άγιον”· διότι τα επόμενα τα συμπλήρωσε η Δευτέρα Σύνοδος.

Επιπλέον η πρώτη Σύνοδος εκύρωσε και την εορτή του Πάσχα, πότε και πώς πρέπει εμείς να την εορτάζουμε και όχι μαζί με τους Ιουδαίους, όπως ήταν προηγουμένως το έθιμο, και συνέταξε και είκοσι κανόνες περί εκκλησιαστικής ευταξίας.

Το δε άγιο Σύμβολο, ο μέγας και ισαπόστολος Κωνσταντίνος, τελευταίος από όλους το επικύρωσε με ερυθρά γράμματα.

Από τους αγίους αυτούς πατέρες οι διακόσιοι τριάντα δύο ήταν αρχιερείς και οι ογδόντα έξι ήταν ιερείς, διάκονοι και μοναχοί. Συνολικά ήταν τριακόσιοι δεκαοκτώ.

Οι πιο επίσημοι ήταν οι εξής: ο Σίλβεστρος ο αρχιερέας της Ρώμης και ο Μητροφάνης Κωνσταντινουπόλεως που ήταν ασθενής, οι οποίοι συμμετείχαν με αντιπροσώπους· ο Αλέξανδρος Αλεξανδρείας μαζί με τον Μέγα Αθανάσιο που τότε ήταν Αρχιδιάκονος· ο Ευστάθιος Αντιοχείας και ο Μακάριος Ιεροσολύμων· ο Όσιος επίσκοπος Κουδρούβης· ο Παφνούτιος ο ομολογητής· ο μυροβλύτης Νικόλαος και ο Σπυρίδων Τριμυθούντος, ο οποίος νίκησε έναν παρόντα φιλόσοφο, και αφού (με το θαύμα της κεραμίδας) του απέδειξε το δόγμα της Αγίας Τριάδος, τον βάπτισε.

Κατά τη διάρκεια της Συνόδου δύο από τους αρχιερείς πατέρες απεδήμησαν εις Κύριον. Ο Μέγας Κωνσταντίνος τοποθέτησε μέσα στα φέρετρά τους τον Όρο της αγίας Συνόδου, και αφού τα έκλεισε με ασφάλεια, βρήκε τον Όρο επικυρωμένο και υπογραμμένο και από αυτούς, σύμφωνα με τα άρρητα κρίματα του Θεού.

Αφού τελείωσε η Σύνοδος και επειδή η νεοανεγερθείσα Πόλη είχε ολοκληρωθεί, ο Μέγας Κωνσταντίνος προσκάλεσε όλους τους αγίους εκείνους άνδρες, οι οποίοι και την περιήλθαν και προσευχήθηκαν γι’ αυτή και την αναγόρευσαν Βασιλεύουσα των πόλεων και την αφιέρωσαν στη Μητέρα του Λόγου, σύμφωνα με εντολή του βασιλιά, και έπειτα αναχώρησαν ο καθένας για τον τόπο του.

Πριν όμως ακόμη ο Μέγας Κωνσταντίνος εκδημήσει προς τον Θεό, και ενώ είχε συναυτοκράτορα τον γιο του Κωνστάντιο, ο Άρειος παρουσιάστηκε σ’ αυτόν λέγοντας ότι άφησε όλα τα δικά του και θέλει να ενωθεί με την Εκκλησία του Θεού. Είχε όμως γράψει τις βλασφημίες του και τις είχε κρεμάσει στον λαιμό του (κάτω από το ένδυμά του), και χτυπώντας με το χέρι το στήθος του, έλεγε ότι αυτά πιστεύει, εννοώντας τάχα ότι υπακούει στη Σύνοδο.

Τότε ο βασιλιάς διέταξε τον πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως να δεχτεί σε κοινωνία τον Άρειο. Πατριάρχης τότε, μετά τον Μητροφάνη, ήταν ο Αλέξανδρος, ο οποίος γνωρίζοντας τη δυστροπία του Αρείου, αμφέβαλλε για τη μετάνοια του και παρακαλούσε τον Θεό να του δείξει αν ήταν αρεστό σ’ Αυτόν να δεχτεί σε κοινωνία τον Άρειο. Και όταν έφτασε η μέρα που έπρεπε να συλλειτουργήσει με αυτόν, προσευχόταν ακόμη πιο θερμά.

Καθώς λοιπόν ο Άρειος πήγαινε στην Εκκλησία, κάπου κοντά στην κολόνα της αγοράς τον κέντησε η κοιλιά του και πήγε σε δημόσιο αποχωρητήριο. Και εκεί σχίστηκε και χύθηκαν από κάτω όλα τα σπλάχνα του.

Έπαθε δηλαδή ό,τι και ο Ιούδας, διότι εξίσου πρόδωσε τον Λόγο· και αυτός που απέκοψε τον Υιό του Θεού από την πατρική ουσία, ο ίδιος σχίστηκε και βρέθηκε νεκρός. Και έτσι η Εκκλησία του Θεού απαλλάχτηκε από τη φθορά που αυτός προκαλούσε.

Με τις πρεσβείες των αγίων τριακοσίων δεκαοκτώ θεοφόρων πατέρων, Χριστέ ο Θεός μας, ελέησέ μας. Αμήν.

Διασκευή για την Κοινωνία Ορθοδοξίας. Κείμενο του Πεντηκοσταρίου.

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Συγκλονιστική Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ

Σέρνει στα δικαστήρια τον π. Στυλιανό Καρπαθίου. Μήπως, τελικά, χρειάζεται εξορκισμό...

2
Σέρνει στα δικαστήρια τον π. Στυλιανό Καρπαθίου. Μήπως, τελικά, χρειάζεται εξορκισμό ο Μητροπολίτης Πειραιώς; Κάποιοι άνθρωποι σοκάρονται, κάποιοι άλλοι, όπως ο γράφων, συνήθως γελάνε με...