Ορθοδοξία

Αρχική Ορθοδοξία

«Ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν». Ἀπὸ τὴ Σαρακοστὴ στὸ Πάσχα καὶ ἀπὸ τὸ Πάσχα στὴν Πεντηκοστὴ

Ἀπὸ τὴ Σαρακοστὴ στὸ Πάσχα

«Ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν». Ἀπὸ τὴ Σαρακοστὴ στὸ Πάσχα καὶ ἀπὸ τὸ Πάσχα στὴν Πεντηκοστὴ

Ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος ἐκφωνεῖ τὸ «Εὐαγγέλιον τῆς Διαθήκης».

 

μεγάλα πρότυπα

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Σύμφωνα μὲ παλαιὰ παράδοση, πολλοὶ πιστοὶ διαβάζουν καθημερινῶς, ἀπὸ τὴν Καθαρὰ Δευτέρα μέχρι τὴ Μεγάλη Πέμπτη, τὸ ἐκτενὲς «Εὐαγγέλιον τῆς Διαθήκης» τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, τὸ ὁποῖο ἀναγινώσκεται πρῶτο ἀπὸ τὰ Δώδεκα Εὐαγγέλια τὸ βράδυ τῆς Μεγάλης Πέμπτης, κατὰ τὸν Ὄρθρο τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς.

Ἡ Εὐαγγελικὴ αὐτὴ περικοπὴ ἀποτελεῖ τὴν παρακαταθήκη τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητές του, διὰ τῆς ὁποίας, ἀποκαλύπτει τὸν τρόπο ὑπάρξεως τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ πῶς σχετίζεται μὲ ἐμᾶς,  άφοῦ μᾶς φανερώνει τὸν τρόπο τῆς ἁγιοτητος διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ ὁδηγεῖ τοὺς πιστούς, ὅπως ὁδήγησε καὶ τοὺς μαθητὲς τοῦ Κυρίου, «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν», μετὰ τὴν εἴσοδό Του στὴν καρδία καὶ στὴ ζωή τους κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς.  Ἀρχίζοντας νᾶ καθαρίζουμε τὴν καρδία μας ἔρχεται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο καὶ τότε ἔχουμε βεβαία καὶ ὁλοκληρωμένη πίστη, ὁδηγούμαστε στὸν φωτισμὸ – δοξασμὸ καὶ στὴν ἑνοτητα ὅπου γινόμαστε ἕνα μὲ τὴ δόξα τῆς Ἁγίας Τριάδος κατὰ τὸ χωρίο, «ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν».

Τὸ «Εὐαγγέλιον τῆς Διαθήκης», ὅπως μᾶς ἔχει παραδοθεῖ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἀνατολῆς, τοὺς Ρωμηούς,  διαβάζεται χαμηλοφώνως μὲ φωνὴ ταπεινή, γιὰ νὰ μᾶς προετοιμάσει γιὰ τὰ ἅγια Πάθη καὶ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, ἀλλά καὶ γιὰ τὴν Πεντηκοστὴ ποὺ ἀκολουθεῖ. Κι ὅπως ἔχουμε προαναφέρει, εἶναι τὸ ἐκτενέστερο εὐαγγέλιο, ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν Τριαδικὴ Ἀλήθεια: «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰω. η΄ 32)…Αὐτὴ εἶναι ἡ πίστη τῶν Ἀποστόλων, αὐτὴ εἶναι ἡ πίστη τῶν Πατέρων, αὐτὴ εἶναι ἡ πίστη τῶν Ὀρθοδόξων, αὐτὴ ἡ πίστη τὴν οἰκουμένη ἐστήριξε…Κι ὅποιος δὲν θέλει νὰ φοβᾶται σὲ μιὰ ἐποχὴ φοβερὴ καὶ τρομερὴ ὅπως τὴ δική μας, νὰ διαβάζει καθημερινὰ τὸ Ψαλτήριον καὶ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς «Διαθήκης».

Καλὸ στάδιο καὶ τὴ Λαμπρὴ ἀχώριστοι.

Μετὰ πολλῶν ἐν Κυρίῳ εὐχῶν
+ Ὁ Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος
Ἱερὰ Μητρόπολις Μόρφου, τῇ 15ῃ Μαρτίου 2021.

 

Προς ἀρχιερεῖς τοῦ σήμερον Ἐπιφανέντος! – Γεώργιος Τζανάκης

Προς ἀρχιερεῖς τοῦ σήμερον Ἐπιφανέντος!

Γράφει ο Γεώργιος Τζανάκης

Ἀκρωτήρι Χανίων 6/1/2021 Τῶν Φώτων

ΜΕ ΜΑΣΚΟΥΛΕΣ

 

Σεβασμιώτατοι,

 Θεωρεῖτε ὅτι ἀντιστέκεστε στὸν καίσαρα στέλνωντας ἐπιστολὲς καὶ ἐκφράζοντας την δυσαρέσκειά σας καὶ ζητῶντας νὰ ἐφαρμοστῇ ἡ προηγούμενη ἀπόφασις τῶν κυβερνώντων γιὰ 25 ἄτομα κατὰ τὴν λειτουργία τῶν Θεοφανείων, καὶ μετὰ ὅλα πάλι κλειστά;

Ἐνῷ ἔχετε σκλαβώσει καὶ φυλακίσει τὴν ἐκκλησία νομίζετε ὅτι εἶναι ἀντίστασι νὰ ζητᾶτε πιὸ εὐρύχωρο κελί ἀπὸ τοὺς δεσμῶτες της ,τώρα ποὺ σᾶς ἔβαλαν σὲ στενώτερο; «Ἀφῆστε μας γιὰ μιὰ μέρα νὰ λειτουργήσουμε μὲ 25 πιστοὺς» δηλαδὴ νὰ παίξουμε ἄλλη μία μέρα τὸ θέατρό μας;

Αὐτὸ καὶ μόνον ἀποδεικνύει καὶ τὴν συνεργασία σας μὲ τοὺς διῶκτες, καὶ τὴν προδοσία τῆς ἀποστολῆς σας, καὶ πόσο σᾶς λογαριάζουν αὐτοὶ ποὺ σᾶς χρησιμοποιοῦν.

Ποτέ, κανεὶς, πουθενὰ δὲν ἐκτίμησε τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς προδότες.

Τοὺς λέτε ὅτι σᾶς κατηγοροῦν οἱ πιστοὶ ὅτι «μειδοτήσατε σὲ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν στὴν Λατρεία καὶ τὴν ζωή τῆς ἐκκλησίας» (Ἐκκλ Ἑλλάδος 15/12/2020) καὶ ὅτι «ἀρνηθήκατε τὴν εὐθύνη σας καὶ τὴν ἀποστολή σας κάνωντας ὑπερβολικὲς παραχωρήσεις» (Ἐκκλ Κρήτης 4/1/2021)

Ἀληθὴ εἶναι αὐτά. Γιατὶ δὲν ἀπαντᾶτε στὶς κατηγορίες;

Καὶ τί περιμένετε; Νὰ σᾶς λυπηθοῦν; Ὅταν ὁλοκληρώσουν τὸ ἔργο τους καὶ δὲν θὰ τοὺς εἶστε πλέρον χρήσιμοι, θὰ σᾶς πετάξουν στὰ σκουπίδια σὰν στυμένες λεμονόκουπες. Θὰ πάρετε τὴν ἴδια ἀπάντησι ποὺ πῆρε ὁ Ἰούδας ἀπὸ τοὺς Ἀρχιερεῖς, πρὶν πετάξει τὰ 30 ἀργύρια τῆς προδοσίας: «Τί μᾶς νοιάζει ἐμᾶς; Τί πρὸς ἡμᾶς; Σύ ὅψει».

Εἶναι ἔτοιμοι, ὅταν δὲν θὰ σᾶς ἔχουν ἀνάγκη πλέον,  νὰ ἐξαπολύσουν τὰ ὄργανα τῆς προπαγάνδας τους μὲ μεγαλύτερη ἔντασι κατηγορῶντας σας ὡς αἰτίους κάθε κακοῦ. Τὸ λέτε καὶ οἱ ἵδιοι μιξοκλαίγοντας: «ἡ Ἐκκλησία ὑπομένει καί τίς ἐμμονικές ἐπιθέσεις δημοσίων προσώπων καί μέσων, τά ὁποῖα ἐπιχειροῦν νά μετατρέψουν τήν μάχη κατά τοῦ κορωνοϊοῦ σέ πόλεμο κατά τοῦ «ἀνορθολογισμοῦ τῆς θρησκείας», ἄν καί δέν ἔχει ἐπισημανθεῖ συρροή κρουσμάτων τοῦ κορωνοϊοῦ ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν». (Ἐκκλ Ἑλλάδος 15/12/2020) Καὶ τότε τί θὰ κάνετε; Ποὺ θὰ προστρέξετε; 

Ὁ πιστὸς λαὸς, ποὺ ἀγαπάει τὴν ἐκκλησία του καὶ τὴν πατρίδα του,  τό βλέπετε -γιατὶ δὲν νομίζω νὰ εἶστε τόσο τυφλωμένοι- σὲ λίγο δὲν θὰ θέλει κἄν νὰ σᾶς βλέπει καὶ νὰ σᾶς ἀκούῃ. Ἐσεῖς ἀκολουθῶντας τὴν μέθοδο τῶν προπαγανδιστῶν κυβερνώντων, πὲραν τοῦ ὅτι τὸν περιφρονήσατε καὶ τὸν προδώσατε, τὸν κατηγορεῖτε ὡς ψεκασμένο, φανατικὸ, ζηλωτή, καὶ ὅσα ἄλλα ἔχετε ἐκστομίσει.

Ἄλλὰ ἐκκλησία χωρὶς πιστὸ λαὸ δὲν ὑπάρχει. Ἐπίσης ἐκκλησία χωρὶς τὴν δύναμι τῆς πίστεως δὲν ὑπάρχει. Ἐσεῖς ἀποδεικνύετε μὲ τὶς πράξεις σας ὅτι δὲν πιστεύετε στὸν Θεό. Ἄντὶ νὰ παρηγορήσετε τὸν τρομοκρατημένο λαὸ ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις τῶν δαιμονοκίνητων κυβερνώντων , ἀντὶ νὰ τὸν ἐμψυχώσετε, τὸν τρομοκρατεῖτε, τὸν ὑβρίζετε καὶ τὸν ἀπογοητεύετε. Νομίζετε ὅτι αὐτὰ θὰ μείνουν ἀτιμώρητα; Νομίζετε ὅτι παίζετε θέατρο καὶ ὅταν τελειώσει ἡ παράστασι θὰ ἀκούσετε μπράβο καὶ παλαμάκια; 

Εἴδατε σήμερα τί ἔγινε στὶς ἐκκλησίες; Εἴδατε τὸν κόσμο; Γιατί νομίζετε πῆγε; Ἐπειδὴ κάνατε τὸ ἀντάρτικό σας ὅτι δὲν ὑπακοῦτε στὴν κυβέρνησι γιὰ τὸ πλῆρες κλείσιμο τῶν ἐκκλησίῶν; Ἐσεῖς κάνατε δῆθεν ὅτι ἀντιστέκεστε, σὲ συνενόησι μὲ τὴν κυβέρνησι, ἀκριβῶς ἐπειδὴ γνωρίζατε ὅτι θὰ πάῃ ὁ κόσμος. Γιὰ νὰ καρπωθεῖτε κάτι ἀπὸ τὴν προσέλευσι τοῦ κόσμου καὶ νὰ μπορέσετε νὰ χειραγωγήσετε τὸν λαό λέγοντας ὅτι «εἴδατε ὅταν χρειαστεῖ ἀντιστεκόμαστε». Καὶ αὐτὸ γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ σπρώξετε τοὺς ἀνθρώπους μὲ μεγαλύτερη εὐκολία στὸ ἐπόμενο βῆμα προδοσίας καὶ δουλείας ποὺ εἶναι τὰ ἐμβόλια. Ἑξ ἄλλου τὸ λέτε καὶ στὶς ἀνακοινώσεις σας.

Ἄν ὁ λαὸς ἤξερε τὴν δύναμί του ὅλο τὸ σκηνικὸ τῆς προδοσίας καὶ τῆς ὑποτέλειας θὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ καταρεύσει. Ἄν πήγαιναν ὅλοι στοὺς ναοὺς λέγοντας ὅτι πᾶμε στὴν ἐκκλησία γιατὶ εἴμαστε χριστιανοὶ τί θὰ ἔκαναν οἱ κρατοῦντες; Πόσους χωροῦν οἱ φυλακές τους; Πολὺ λίγους. Γι᾿ αὐτὸ θέλουν νὰ κάμουν φυλακὴ ὅλη τὴν γῆ , τοὺς ἀνθρώπους ἐκουσίως φυλακισμένους καὶ ἐσᾶς δεσμοφύλακες τῶν ψυχῶν, ὅπως αὐτοί τῶν σωμάτων.

Συνέλθετε. Ἀναλογιστεῖτε τί ἐπαγγέλεστε, ἀναλογιστεῖτε ποιὸν ὑποσχεθήκατε νὰ ὑπηρετῇτε. Τό νὰ σᾶς πετάξουν οἱ δαιμονάνθρωποι τοὺς ὁποίους ὑπηρετεῖτε στὰ σκουπίδια τοῦ κόσμου τούτου δὲν εἶναι καὶ τόσο κακό, οὔτε γιὰ τὴν ἐκκλησία οὔτε γιὰ σᾶς τοὺς ἰδίους. Μὴν σᾶς πετάξει στὰ αἰώνια σκουπίδια τῆς κολάσεως ὁ Δίκαιος Κριτής, ὁ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν, ὁ Τρισάγιος καὶ μαζί σας ὅσους σᾶς ἀκολουθοῦν. Αὐτὸ θὰ εἶναι φοβερό. 

Ἕνας ψεκασμένος ἀπὸ τὸν ἁγιασμό τοῦ παπά.

 

 

 

 

 

 

Ἀπαραίτητες διευκρινίσεις ἐν ὄψει τῆς προπαγάνδας γιὰ τοὺς ἐμβολιασμοὺς στὸ Ἅγιον Ὅρος

γιὰ τοὺς ἐμβολιασμοὺς στὸ Ἅγιον Ὅρος

Ἀπαραίτητες διευκρινίσεις ἐν ὄψει τῆς προπαγάνδας γιὰ τοὺς ἐμβολιασμοὺς στὸ Ἅγιον Ὅρος

Από το ιστολόγιο Ρωμαίικο Οδοιπορικό

Ἀπαραίτητες διευκρινίσεις ἐν ὄψει τῆς προπαγάνδας γιὰ τοὺς ἐμβολιασμοὺς στὸ Ἅγιον Ὅρος
Ἔπειτα ἀπὸ τὶς πρόσφατες δημοσιεύσεις ποὺ πραγματοποίησαν πολλὲς ἰστοσελίδες ἐκκλησιαστικῆς εἰδησεογραφίας περὶ ἐμβολιασμοῦ τῶν Ἁγιορειτῶν, καθὼς καὶ μετὰ τὶς πομπώδεις – ψευδείς ἀναφορὲς τους μέχρι καὶ γιὰ 1000 ἐμβολιασμοὺς ἐντὸς Ἁγίου Ὅρους, κατέστη ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ἐρευνήσουμε ἀλλὰ καὶ νὰ δημοσιεύσουμε τὴν πραγματικότητα ποὺ διεστράφηκε σκοπίμως!

Ὡς «Ρωμαίικο Ὁδοιπορικὸ» ἐπικοινωνήσαμε μὲ Ἁγιορεῖτες Πατέρες, οἱ ὁποῖοι καὶ μᾶς πληροφόρησαν ἐπακριβῶς γιὰ τὴν ἐπικοινωνιακὴ προπαγάνδα ποὺ στήθηκε, λαμβάνοντας ὑπόψιν τὴν ἐπιρροὴ καὶ τὸ πνευματικὸ βεληνεκὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους.

Ὄχι μόνο δὲν ὑπῆρξε οὐσιαστικὴ προσέλευση τῶν Μοναχῶν τῆς Ἁγιώνυμης…

Πολιτείας πρὸς ἐμβολιασμό, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἡ ἀποχή τους θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηριστεῖ ἀνησυχητικὴ γιὰ τοὺς προπαγανδιστὲς τῆς ἐμβολιαστικῆς ἐκστρατείας!
Καὶ γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβεῖς, οἱ ἀριθμοὶ ποὺ σᾶς παραθέτουμε μιλοῦν ἀπὸ μόνοι τους:

Πρὶν ἀπὸ ἕνα μήνα περίπου, οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες κλήθηκαν νὰ δηλώσουν ἐὰν θὰ ἐμβολιαστοῦν, ὥστε νὰ γίνει καὶ ἡ ἀνάλογη παραγγελία τῶν ἐμβολίων. Ἀπὸ τοὺς 2.000 χιλιάδες Μοναχοὺς ποὺ ἐγκαταβιώνουν στὸ Ἅγιον Ὅρος, δήλωσαν ὅτι θὰ ἐμβολιαστοῦν λιγότεροι ἀπὸ 300 πατέρες, δηλαδὴ 15% τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἁγιορειτῶν! Τελικὰ στάλθηκαν 400 ἐμβόλια, ἁπλῶς γιὰ νὰ ὑπάρχουν…

Θὰ ἦταν παράλειψη νὰ μὴν ἀναφέρουμε, ὅτι στὶς Καρυές πού εἶναι πρωτεύουσα τοῦ Ἁγίου Ὅρους, σχολιάζεται ἀπὸ Πατέρες ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐργαζομένους ἀρνητικὰ ὁ ἐμβολιασμὸς μὲ τέσσερις κυρίως ἄξονες:

Α) Σημαίνουσες πνευματικὲς προσωπικότητες τοῦ Ἁγίου Ὅρους ὅπως ὁ Γέρων Παρθένιος Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Παύλου, ὁ Γέρων Εὐθύμιος τῆς Ἱερᾶς Καλύβης Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ στήν Καψάλα, ὁ Γέρων Γαβριὴλ τοῦ Ἱεροῦ Κουτλουμουσιανοῦ Κελλίου Ὁσίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, ὁ Γέρων Παῦλος ἀπὸ τὰ Βουλευτήρια – MD Μοριακῆς Βιολογίας καὶ Βιοϊατρικῆς, κάλυψαν τὸ θέμα πνευματικὰ καὶ ἰατρικὰ μὲ ἀπαρέγκλιτη ἕως σήμερα ἀρνητικὴ στάση στὸν ἐμβολιασμό.

Β) Πολλοὶ δηλώνουν: «Ἀρνοῦμαι νὰ γίνω πειραματόζωο».

Γ) Μὲ τόσες παρενέργειες ποὺ προκύπτουν στοὺς ἐμβολιασμένους, ἐκτιμᾶται ὅτι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δήλωσαν ὅτι θὰ ἐμβολιαστοῦν, τελικά θά εἶναι ἀρκετὰ μικρότερος ὁ ἀριθμός.

Δ) Πολλὲς Ἱερὲς Μονὲς ἔχουν νοσήσει ἀπὸ τὸν Κορωνοϊὸ μὲ μηδαμινὲς ἀνάγκες ἰατρικῆς περίθαλψης (Καρακάλλου, Δοχειαρίου, Κωνσταμονίτου, Ζωγράφου κ.ἂ.) καὶ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὸν μέγεθος τρομοκρατίας ποὺ παρουσιάζεται.

Τέλος, ἡ Μονὴ Βατοπαιδίου θεωρεῖ ἀκατάλληλο τὸ ἐμβόλιο τῆς Pfizer καὶ μὲ δικό της ἰατρικὸ ἐπιτελεῖο κάνει ἔρευνα γιὰ ἐναλλακτικτὲς ἐπιλογές (Σημείωση ΧΒ/Ορθοπραξία: Με το συγκεκριμένο μοναστήρι είμαι πάρα πολύ επιφυλακτικός)

Ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης και η πραγματική ομολογία!

0

Ο άγιος Θεόδωρος ως πρότυπο αγίας ανυπακοής προς τους άρχοντες της εποχής. 

 

Μια ομιλία του πραγματικά αγιωτάτου πατρός Αυγ. Καντιώτη, για τον πολύ μεγάλο άγιο, Θεόδωρο τον Στουδίτη! Την ανεβάσαμε στο youtube, μιας και δυστυχώς δεν υπήρχε…

Μερικά αποσπάσματα, απομαγνητοφωνημένα, όπως τα πήραμε από ‘δω.

«….Μέσα στα ανάκτορα ο τότε αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος ο ΣΤ΄  (780-797), είχε μια αγία γυναίκα. Το όνομά της Μαρία. Δεν είχε ο Κωνσταντίνος κανένα παράπονο εναντίον της Μαρίας. Οι ιστορικοί της εποχής εκείνης μαρτυρούν, ότι η Μαρία υπήρξε υπόδειγμα γυναικός. Κι όμως μια μέρα ο αυτοκράτορας τη διώχνει, την πετάει έξω από τα ανάκτορα. Έπειτα με στρατιώτες την παίρνει και την στέλνει σ  ένα μοναστήρι· κ’ εκεί, χωρίς τη θέλησί της, την κάνει καλόγρια, πράγμα που απαγορεύουν οι κανόνες. Δεν σταματά όμως εδώ το κακό. Αφού έδιωξε τη νόμιμη σύζυγό του, παίρνει ως σύζυγο μια άλλη γυναίκα, μια νέα, που έλαμπε από κάλλος σωματικό, αλλά εστερείτο ψυχικού κάλλους. Ο γάμος έγινε τη νύχτα, τα μεσάνυχτα, μέσα στα ανάκτορα. Και  επειδὴ δεν βρισκόταν άλλος ιερεύς στην Πόλι να τους στεφανώση, ένας παπάς από  κείνους που αποτελούν αίσχος για την Εκκλησία του Χριστού ―πάντοτε θα υπάρχουν προδότες παπάδες και προδότες δεσποτάδες―, ένας τέτοιος παπάς, ο Ιωσήφ, που ήταν πρωτόπαπας στην αγία Σοφία, ανέβηκε τη νύχτα απάνω και στεφάνωσε το παράνομο ζεύγος. Και μόνο αυτό; Την άλλη μέρα ο Κωνσταντίνος, ενώ η νόμιμη σύζυγος έκλαιγε μεσ΄  στοὺς τέσσερις τοίχους του κελλιού του μοναστηριού, αγκαζέ παρακαλώ με τη Θεοδότη, πάνω στην ανακτορική άμαξα μετά πολλής φαντασίας πήγε στην αγία Σοφία, κ’ εκεί η πόρνη και παλλακίς εστέφθη επισήμως αυγούστα, βασίλισσα.

Το πρώτο έγκλημα του αυτοκράτορος· έδιωξε τη νόμιμη γυναίκα του αναιτίως. Το δεύτερό του έγκλημα· την έκλεισε παρά τη θέλησί της στο μοναστήρι. Το τρίτο έγκλημα· πήρε ως σύζυγο την πόρνη αυτή, τη Θεοδότη. Το τέταρτο· την στεφανώθηκε νύχτα στα ανάκτορα. Το πέμπτο· έκανε βασίλισσα την παλλακίδα μέσα στην αγία Σοφία. Το έκτο· ποιό το έκτο; ότι το παράδειγμά του θα το μιμήθηκαν ασφαλώς υπουργοί, στρατηγοί, ναύαρχοι, μεγάλοι και μικροί, για ν’  ἀνάψῃ φωτιά μεγάλη στο έθνος.

Μεγάλο το σκάνδαλο. Και όμως κανείς δεν μιλούσε. Σιωπή νεκροταφείου. Ποιός να μιλήση;

Τότε μέσα στη σιωπή αυτή ακούστηκε βροντή κ  έλαμψε αστραπή. Κάποιος μίλησε, κάποιος φώναξε. Ποιός ήταν; Ο πατριάρχης; Όχι. Δεσπότης; Όχι. Ποιός; Ένας απλός ιερομόναχος, ο ηγούμενος του Στουδίου, ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, του οποίου να  χουμε την ευχή. Αυτός μίλησε. Αυτός ήλεγξε το παράνομο αυτοκρατορικό ζεύγος, ήλεγξε τον αυλοκόλακα ιερέα που τους στεφάνωσε, έκοψε δε και το μνημόσυνο του τότε πατριάρχου, επειδή κι αυτός δεν τιμώρησε τον παρανομήσαντα ιερέα.

Πάντοτε, σε σκληρές εποχές και σε στιγμές δύσκολες, αναδεικνύει ο Θεός πρόσωπα που με παρρησία θα υπερασπισθούν την πίστι. Όταν ο Δαυίδ αμάρτησε, παρουσιάστηκε ένας Νάθαν που στάθηκε εμπρός του και τον ήλεγξε. Κι όταν ο Αχαάβ ασέβησε με την περιβόητη εκείνη Ιεζάβελ, ένας Ηλίας ανέβηκε στα ανάκτορα και ήλεγξε το παράνομο βασιλικό ζεύγος. Κι όταν ο Ηρώδης έδιωξε τη νόμιμη γυναίκά του και πήρε την διαβόητη Ηρωδιάδα, ένας Πρόδρομος είπε το «Ουκ έξεστί σοι έχειν την γυναίκα του αδελφού σου». Κι όταν στην Κωνσταντινούπολι η Ευδοξία με τον Αρκάδιο αντιτάχθηκαν στην Εκκλησία, τότε ένας Χρυσόστομος ήλεγξε την κατάστασι. Έτσι και στην εποχή αυτή παρουσιάστηκε ο Θεόδωρος ο Στουδίτης.

Τι έκανε;

Πρώτον έπαυσε το μνημόσυνο, το πολυχρόνιο, του βασιλέως Κωνσταντίνου του ΣΤ΄. Δεύτερον έπαυσε το μνημόσυνο του πατριάρχου Ταρασίου (784-806).Τρίτον ξεσήκωσε το λαό. Τέλος, νύχτα η ώρα, έκανε λιτανεία μεσ’  στὴν Κωνσταντινούπολι και έσεισε ολόκληρη την πόλι.

Το αποτέλεσμα; Ανοίξτε την ιστορία να μάθετε το αποτέλεσμα.
Ο βασιλιάς ταράχτηκε. Και τι σκέφτηκε. Προσπάθησε με κολακείες και άλλα μέσα να κάνη τον άγιο Θεόδωρο να συγκατατεθή, εκμεταλλευόμενος και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Και το σημαντικό αυτό στοιχείο είνε, ότι η Θεοδότη, που πήρε ως βασίλισσα στ’  ανάκτορα ο Κωνσταντίνος διώχνοντας την αγία του γυναίκα τη Μαρία, η Θεοδότη αυτή ήταν εξαδέλφη του αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου!

Αν ήταν κανένας άλλος, θα είχε χαρά και αγαλλίασι. Αφού η εξαδέλφη του έγινε βασίλισσα, θα μπορούσε πλέον ν’  ανεβαίνῃ στα ανάκτορα και να επιτυγχάνη ό,τι θέλει. Εκείνος όμως δεν σκέφθηκε έτσι. Ιδού το μεγαλείο του αγίου. Δεν ανήκε στην κατηγορία εκείνων που έχουν υπεράνω του πνευματικού χρέους τις κοσμικές σχέσεις και υπεράνω της πνευματικής συγγενείας την κατά σάρκα συγγένεια. Όχι. Πάνω από τη σάρκα είνε το πνεύμα. Ο Χριστός είπε· «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα (ή αδελφούς ή γυναίκα ή άλλους συγγενείς) υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος» (Ματθ. 10, 37). Θ’ αγαπάς τη γυναίκα σου, θ’ αγαπάς τα παιδιά σου, θ’ αγαπάς τους συγγενείς σου, θ’ αγαπάς τους φίλους σου, θ’ αγαπάς τους πάντας, αλλά παραπάνω απ’ όλους θα  ’χῃς το Χριστό και την αλήθεια. Έτσι έκανε και ο Στουδίτης. Γι  αυτὸ δεν υπελόγισε τη Θεοδότη.

Εκείνη ήλπιζε, ότι ο εξάδελφός της, ο καλός της εξάδελφος, ο άγιος εξάδελφος, που ζούσε με την προσευχή και κρατούσε το κομποσχοίνι, θα τη δεχότανε. Πίστευε, ότι προσφέροντάς του ωρισμένα πολύτιμα δώρα θα τον έκαμπτε. Και μια μέρα πήρανε μια άμαξα με χρυσοστόλιστα άλογα, τη φόρτωσαν δώρα, διαμάντια και άλλα, και ξεκίνησαν με συνοδεία να πάνε στο μοναστήρι του εξαδέλφου της. Ένας σκοπός, που φύλαγε ψηλά στον πύργο του μοναστηριού, μόλις είδε να  ’ρχεται η βασιλική άμαξα με τη Θεοδότη και τον αυτοκράτορα, αμέσως ειδοποίησε τον ηγούμενο.

Τότε ο Θεόδωρος ο Στουδίτης διατάζει, να χτυπήσουν πένθιμα οι καμπάνες του μοναστηριού σαν να ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Κι όταν η αυτοκρατορική συνοδεία πλησίασε στην πύλη κ’ ήταν έτοιμη να μπη στο μοναστήρι, δέκα μοναχοί έκλεισαν με πάταγο την πόρτα κατάμουτρα στο βασιλιά. Έτσι η Θεοδότη επέστρεψε ταπεινωμένη στα ανάκτορα.

Ενώ λοιπόν ο Ιωσήφ την κολάκευσε, ο άγιος Θεόδωρος την ήλεγξε. Για την υπόθεσι του κόλακος αυτού ιερέως, του Ιωσήφ, που στεφάνωσε το παράνομο βασιλικό ζεύγος και εν συνεχεία καθαιρέθηκε επί της βασιλίσσης Ειρήνης της Αθηναίας (797-802) από τον πατριάρχη Ταράσιο, ο άγιος Θεόδωρος αναγκάστηκε να κόψη το μνημόσυνο και του επομένου πατριάρχου, του Νικηφόρου Α’  (806-815). Διότι κι αυτός, υποχωρώντας στην επιθυμία του αυτοκράτορος Νικηφόρου (802-811), αποκατέστησε με Σύνοδο τον Ιωσήφ στο ιερατικό αξίωμα. Η διακοπή αυτή του μνημοσύνου στοίχισε στον άγιο Θεόδωρο την πρώτη εξορία, την εξορία του στη νήσο Χάλκη.

Ύστερα απ΄αυτὸ ο Θεόδωρος ο Στουδίτης εξωρίστηκε και για δευτέρα φορά λόγω της ακάμπτου μαχητικότητός του. Αγωνίστηκε δε και υπέρ των αγίων εικόνων κάνοντας μάλιστα με τους μοναχούς του μέσα στην Πόλι και λιτανεία, που πήρε τη μορφή διαδηλώσεως του ορθοδόξου λαού κατά των αιρετικών εικονομάχων. Η διαδήλωσις αυτή του στοίχισε πάλι διωγμό και τρίτη εξορία. Στρατιώτες μπήκαν στο μοναστήρι δέρνοντας και χτυπώντας. Συνέλαβαν τον ηγούμενο και σκόρπισαν τους μοναχούς.

Πρώτη φορά είχε εξοριστή το 808 στη Χάλκη για τον παράνομο γάμο. Τη δευτέρα φορά εξωρίστηκε πάλι για τον ίδιο λόγο. Και τρίτη φορά εξωρίστηκε το 815 στη Σμύρνη για τις άγιες εικόνες· τότε τον έκλεισαν στο υπόγειο του μητροπολιτικού μεγάρου της Σμύρνης κ’ εκεί τον μαστίγωναν αλύπητα. Αργότερα, το 826, διαμαρτυρήθηκε τελευταία φορά και για τον παράνομο γάμο του αυτοκράτορος Μιχαήλ Β  (820-829).

Τέλος σε ηλικία 67 ετών, το έτος 826, μια βραδιά, μια αγία ημέρα, προαισθάνθηκε το τέλος του. Ήταν 9 Νοεμβρίου. Κάλεσε τα πνευματικά του παιδιά και τα αποχαιρέτισε. Τα τελευταία του λόγια ήταν· «Παιδιά μου, φυλάξατε ορθόδοξον την πίστιν και βίον ακηλίδωτον, και ο Θεός μαζί σας». Στις 11 Νοεμβρίου, ημέρα Κυριακή, τους παρακάλεσε να ψάλουν τον άμωμο, τον μεγαλύτερο ψαλμό του Ψαλτηρίου, τον 118ο. Κι όταν οι μοναχοί έλεγαν με δάκρυα το στίχο «Εις τον αιώνα ου μη επιλάθωμαι των δικαιωμάτων σου, ότι εν αυτοίς έζησάς με, Κύριε», δηλαδή· «Ω Θεέ μου, ποτέ δεν θα ξεχάσω τα λόγια του νόμου σου, γιατί μ’ αυτὰ μου έδωσες ζωή» (Ψαλμ 118,93), την ώρα εκείνη φτερούγισε η αγία του ψυχή και παρέδωσε το πνεύμα στον ουράνιο πατέρα.

Ο άγιος Θεόδωρος μετά την τρίτη εξορία δεν ξαναείδε το μοναστήρι του, που το κατέλαβαν άλλοι μοναχοί, οπαδοί των εικονομάχων. Μακριά από το Στούδιο, θλιβόμενος και προσευχόμενος, πέρασε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του εκεί, στον τόπο της εξορίας του, και έτσι έκλεισε τα μάτια του στο μάταιο αυτό κόσμο….»

[Εσπερινή ὁμιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
στην Αθήνα, στις 21-11-1976. Εδημοσιεύθη στὴν «Χριστιανική Σπίθα» (527-9/1996)]

Αρχ. Αμερικής Ελπιδοφόρος: Δεν είναι ο τρόπος της μετάληψης αλλά η ίδια η Θεία Κοινωνία που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή. (01.06)

2
Ελπιδοφόρος ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρχ. Αμερικής Ελπιδοφόρος: Δεν είναι ο τρόπος της μετάληψης αλλά η ίδια η Θεία Κοινωνία που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή.

 

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Ελπιδοφόρος, πρόσφατα, έδωσε απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα των πιστών (της Αμερικής). Το κομμάτι το οποίο ο ίδιος ξεχώρισε, ώστε να προβληθεί από τις σελίδες του στα κοινωνικά δίκτυα, ήταν το παρακάτω:

 

 

“Τι είναι πιο σημαντικό για όλους μας; Η Θεία Κοινωνία, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ή ο τρόπος που μεταλαμβάνουμε το Σώμα και το Αίμα Του; Η απάντηση είναι απλή. Δεν είναι ο τρόπος της μετάληψης, αλλά η ίδια η Θεία Κοινωνία που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή.” 

Ολόκληρη η στιχομυθία του βίντεο, σε μετάφραση.

Ερώτηση Πρεσβυτέρας Nicole:

Οι ενορίτες ανησυχούν για το πώς διανέμεται η Θεία Κοινωνία με ένα κοινό κουτάλι (λαβίδα). Είναι αυτό κάτι που θα αλλάξει έστω και προσωρινά;

 

Απάντηση Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου:

Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη, αλλά την ίδια ώρα πολύ σημαντική συζήτηση. Ειμαι σιγουρος πως ολοι ξερετε, οτι ήδη άνοιξα αυτή τη συζήτηση, για την μία, κοινή, λαβίδα*.

Έκανα μια πολύ απλή ερώτηση. Τι είναι πιο σημαντικό για εμάς; Η (Θεία) Κοινωνία, το σώμα και το αίμα του Κυρίου και Σωτήρα μας, ή ο τρόπος που λαμβάνουμε το σώμα και το αίμα;

Νομίζω η απάντηση είναι εύκολη. Δεν είναι ο τρόπος, είναι η ίδια η Θ. Κοινωνία που μας σώζει και μας δίνει αιώνιο ζωή. Οπότε, το οτιδήποτε άλλο, όπως η κοινή λαβίδα, ή ό,τι δοκίμασε η εκκλησία, ακόμα και στα τελευταία χίλια χρόνια, μπορεί να αλλάξει.  Ακόμα και προσωρινά ή όχι προσωρινά. Αυτή η παράδοση, της κοινής λαβίδας, δεν είναι κάτι που αποφασίζεται από οποιαδήποτε Οικουμενική Σύνοδο ή (τοπική) Σύνοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών, στην ιστορία της εκκλησίας. Είναι μια πρακτική που έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική, πολύ πρακτική, πολύ ευπρόσδεκτη και γι ‘αυτό ήταν ευρέως διαδεδομένη, χωρίς καμία προσπάθεια και χωρίς κανέναν να επιβάλει ή να υποχρεώσει τους πιστούς να χρησιμοποιήσουν την κοινή λαβίδα.

Και στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουμε ότι το σημαντικό είναι ότι λαμβάνουμε, ότι όλοι κοινωνούμε, από το κοινό Ποτήριο, όχι από το ένα κοινό κουτάλι. Και υπάρχουν κάποιες ανησυχίες ότι ίσως αυτό το κουτάλι, το κοινό κουτάλι, μπορεί να παρουσιάσει κάποια προβλήματα υγείας στους ενορίτες μας ή μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν είναι άνετα με αυτόν τον τρόπο. Γιατί πρέπει να κρατήσουμε αυτούς τους ανθρώπους μακριά από την Θ. Κοινωνία, μόνο λόγω της κοινής λαβίδας;

Γι’ αυτό αποφάσισα, έπειτα από συζήτηση με τους αδελφούς και  μητροπολίτες μου, στην Ιερά επαρχιακή σύνοδο, ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να κρατήσουμε τους πάντες στην Θεία Κοινωνία. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Εάν υπάρχουν ενορίες, ή άνθρωποι και πιστοί ανάμεσά μας, που δεν αισθάνονται πλέον άνετα με το ένα κοινό κουτάλι, ίσως μπορούμε να διατηρήσουμε την παράδοση του κουταλιού, αλλά (μπορούμε) να να έχουμε πολλά μεταλλικά (κουτάλια/λαβίδες). Το ίδιο κουτάλι, πολλές φορές, και να το χρησιμοποιήσουμε ξεχωριστά για κάθε ενορίτη που επιθυμεί να λάβει την Θεία Κοινωνία από ένα ξεχωριστό κουτάλι και μετά καθαρίζουμε όλα αυτά τα κουτάλια και τα χρησιμοποιούμε ξανά. Δεν είναι κουτάλια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο μία φορά. (Σημείωση: Εκείνος τα λέει έτσι, μπερδεμένα) Το ίδιο κουτάλι μέχρι σήμερα και αυτό διασφαλίζει, τόσο, πρώτα την παράδοση, είναι μια μακρά παράδοση, τον τρόπο μετάδοσης της Θ. Κοινωνίας με ένα κουτάλι. Είναι μια πολύ μακρά παράδοση.

Aκόμη και για μένα είναι τόσο δύσκολο να προσαρμοστω σε έναν νέο τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Για όλους, για όλους μας, εννοώ ότι δεν είμαι έξω από όλα αυτά, είμαι μέσα σε αυτά και μαζί σας, αλλά ταυτόχρονα, πρέπει να προσφέρουμε μια εναλλακτική λύση, στους πιστούς που δεν νιώθουν άνετα και δεν είναι μυστικό ότι οι νεότερες γενιές, πάντοτε, ακόμη και πριν από αυτήν την πανδημία, είχαν πρόβλημα με την πρακτική της κοινής λαβίδας.  Όχι με την ίδια την λαβίδα , αυτή καθ’ αυτήν, αλλά την κοινή λαβίδα.

Ο νέος τρόπος που δίνουμε είναι μια εναλλακτική λύση για τους πιστούς μας, δεν είναι κάτι που επιβάλλεται, αλλά είναι μια επιλογή. Και όπου βλέπουμε ότι αυτή η νέα πρακτική και νέα ιδέα είναι ευπρόσδεκτη από εσάς, τους ανθρώπους, τότε θα εξαπλωθεί χωρίς καμία πίεση ή χωρίς νέες κατευθύνσεις, από την πλευρά του Αρχιεπισκόπου ή της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου. Είναι λοιπόν ένα τεστ, για να δούμε πόσο ευπρόσδεκτη είναι αυτή η νέα πρακτική από τους πιστούς μας και αν αποδειχθεί (ευπρόσδεκτη), τότε θα εξαπλωθεί χωρίς καμία άλλη ειδοποίηση από την πλευρά μας.


Για την μετάφραση: Χρήστος Βλαμάκης, orthopraxia.gr

 

ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

Ὁσία Ξένια ἐν Πετρουπόλει, ἡ διὰ Χριστὸν σαλή (η τέλεια αγάπη προς τον σύζυγο). 24/01

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ὁσία Ξένια ἐν Πετρουπόλει, ἡ διὰ Χριστὸν σαλή (η τέλεια αγάπη προς τον σύζυγο)

Ἡ μνήμη τῆς Ὁσίας (Σβέτα Ξένια Πετρμπούργκσκα) ἑορτάζεται στὶς 24 Ἰανουαρίου, τὴν ἴδια -σύμφωνα μὲ ἀρχαία παράδοση- ἡμέρα ποὺ τιμᾶται καὶ ἡ συνονόματή της Ὁσία Ξένη ἡ Ῥωμαία.

 

Ὁσία Ξένια ἐν Πετρουπόλει, ἡ διὰ Χριστὸν σαλή (η τέλεια αγάπη προς τον σύζυγο). 24/01

Αὐτὸν τὸν πρῶτο Μακαρισμὸ τῆς ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας τοῦ Κυρίου μας («Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν») μποροῦμε νὰ τὸν ἀποδώσουμε πλήρως στὴν εὐλογημένη δούλη τοῦ Θεοῦ Ξένια, τὴν κατὰ Χριστὸν σαλή. Ἀνῆκε σ᾿ αὐτοὺς ποὺ εἶναι «πτωχοὶ τῷ πνεύματι» καὶ τὰ σαράντα πέντε χρόνια τῆς ἀσκητικῆς της ζωῆς δὲν ἦταν τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μία καθίδρυση τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν στὴν καρδιά της. «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἐδῶ ἀναπαύεται τὸ σῶμα τῆς δούλης τοῦ Θεοῦ, Ξένιας Γκρηγκόριεβνα, γυναικὸς τοῦ αὐτοκρατορικοῦ πρωτοψάλτου, συνταγματάρχου Ἀνδρέα Φεοντόροβιτς Πετρώφ. Χήρα σὲ ἡλικία 26 ἐτῶν, μία προσκυνήτρια γιὰ 45 χρόνια, ἔζησε 71 χρόνια. Ἦταν γνωστὴ μὲ τὸ ὄνομα Ἀνδρέας Φεοντόροβιτς».

Αὐτὰ γράφονται στὸ λακωνικὸ ἐπιτύμβιο πάνω στὸν τάφο τῆς μακαρίας Ξένιας, γραμμένα ἀπὸ ἕνα ἄγνωστο πρόσωπο. Καμμιὰ λαϊκὴ διήγηση, καμμιὰ ἀνάμνηση ἀνθρώπων, οὔτε γραπτὲς πηγὲς δὲν μᾶς προμηθεύουν πληροφορίες σχετικὰ μὲ τοὺς γονεῖς της, τὴν ἀνατροφή της, τὴν παιδεία της ἢ ἄλλη κοινωνικὴ δραστηριότητα. Ὅμως μποροῦμε νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ἡ Ξένια Γκρηγκόριεβνα δὲν ἦταν ἀπὸ χαμηλὴ οἰκογένεια. Ὁ σύζυγός της Ἀνδρέας Φεοντόροβιτς Πετρὼφ εἶχε τὸν βαθμὸ τοῦ συνταγματάρχου καὶ ἦταν πρωτοψάλτης στὴν βασιλικὴ αὐλή. Ἡ θέση αὐτὴ ἦταν μία πολὺ ὑψηλὴ κοινωνικὴ θέση καὶ ἔδινε δόξα καὶ ὑλικὴ ἀπολαβή.

Ἦταν νέοι. Εἶχαν ἀγάπη μεταξύ τους. Ὑπηρέτησαν καὶ οἱ δυὸ στὴν βασιλικὴ αὐλή, ἔκαναν τὸ γάμο τους, καλοῦσαν φιλοξενουμένους στὸ σπίτι τους καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι πήγαιναν ὡς φιλοξενούμενοι σὲ ἄλλα σπίτια. Αὐτὰ οἱ ἄνθρωποι τὰ ὀνομάζουν «καλὴ τύχη» καὶ φαινόταν ὅτι τίποτε στὸ ἀνδρόγυνο αὐτό, τὸν Ἀνδρέα καὶ τὴν Ξένια, δὲν θὰ ἔδινε τέλος σ᾿ αὐτή τους τὴ χαρά. Ἀλλὰ ξαφνικὰ ἕνα φοβερὸ χτύπημα, σὰν κεραυνὸς ἐν αἰθρίᾳ, ὁ ἀναπάντεχος θάνατος τοῦ ἀγαπημένου συζύγου, κεραυνοβόλησε τὴν Ξένια Γκρηγκόριεβνα. Τόσο πολὺ καταβλήθηκε αὐτὴ ἀπὸ θλίψη γιὰ τὸν θάνατο τοῦ συζύγου της, ὥστε στοὺς πολλοὺς φαινόταν ὅτι ἔχασε τὰ λογικά της. Ἔτσι νόμισαν οἱ συγγενεῖς της, οἱ φίλοι της καὶ οἱ γνωστοί της.

Πραγματικὰ ἡ συμπεριφορὰ τῆς Ξένιας μετὰ τὸ θάνατο τοῦ συζύγου της ἦταν πολὺ περίεργη. Κατὰ πρῶτον ἄρχισε νὰ βεβαιώνῃ ὅλους ὅσους τὴν περιτριγύριζαν ὅτι ὁ σύζυγός της δὲν πέθανε, ἀλλὰ ὅτι πέθανε αὐτή. Φόρεσε τὰ ροῦχα τοῦ νεκροῦ συζύγου της καὶ ἄρχισε νὰ ὀνομάζῃ τὸν ἑαυτό της Ἀνδρέα Φεοντόροβιτς. Οἱ συγγενεῖς της τὴν θεώρησαν περισσότερο γιὰ παράφρονα, ὅταν αὐτὴ ἄρχισε νὰ μοιράζῃ τὴν περιουσία της στοὺς φτωχοὺς καὶ ὅταν ἔδωσε τὸ σπίτι της στὴν Παρασκεύα Ἀντόνοβα. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι γιὰ τὴν περιουσία της συγγενεῖς της στράφηκαν στὶς ἀρχὲς καὶ ζήτησαν ἀπὸ αὐτὲς νὰ λάβουν μέτρα ἐναντίον μιᾶς τέτοιας διάθεσης τῆς κληρονομιᾶς της ἀπὸ αὐτήν. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀναφορὰ τῶν συγγενῶν οἱ ἀρχὲς τὴν κάλεσαν καὶ ἀφοῦ συζήτησαν μαζί της, συμπέραναν ὅτι ἦταν πολὺ καλὰ στὰ λογικά της καὶ εἶχε ἑπομένως κάθε δικαίωμα νὰ κάνῃ ὅ,τι ἤθελε τὴν περιουσία της.

Τί συνέβηκε πράγματι μὲ τὴν Ξένια Γκρηγκόριεβνα; Ἀσφαλῶς συνέβηκε μέσα της μιὰ πλήρης πνευματικὴ ἀντιστροφή, πού, κατὰ τὰ ἴδια της τὰ λόγια, ἡ Ξένια Γκρηγκόριεβνα Πέτροβα εἶχε πεθάνει!…Βάζοντας τὰ ροῦχα τοῦ συζύγου της καὶ παίρνοντας τὸ ὄνομά του ἦταν, κατὰ τὴ γνώμη της, σὰν νὰ παρατεινόταν ἡ δική του ζωὴ στὸ πρόσωπό της γιὰ νὰ συγχωρηθοῦν οἱ ἁμαρτίες του μὲ τὴ δική της ἀφιερωμένη στὸ Θεὸ ζωή. Τώρα αὐτὴ παρουσίαζε τὸν ἑαυτό της στὸν κόσμο μὲ τὴν πιὸ δύσκολη ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ ὡς «κατὰ Χριστὸν σαλή».

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης λέγει: «Ὑπάρχει μία ἀληθινή, πραγματικὴ ζωὴ καὶ μία φαινομενική, ψεύτικη ζωή. Τὸ νὰ ζῇς γιὰ νὰ τρῶς, νὰ πίνης, νὰ ντύνεσαι, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνῃς καὶ νὰ γίνεσαι πλούσιος, τὸ νὰ ζῇς γενικὰ γιὰ ἐγκόσμιες χαρὲς καὶ φροντίδες, αὐτὸ εἶναι μία φαντασία. Τὸ νὰ ζῇς ὅμως γιὰ νὰ εὐχαριστῇς τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἄλλους, γιὰ νὰ προσεύχεσαι καὶ νὰ ἐργάζεσαι μὲ κάθε τρόπο γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν τους, αὐτὴ εἶναι πραγματικὴ ζωή. Ὁ πρῶτος τρόπος ζωῆς εἶναι ἀκατάπαυστος πνευματικὸς θάνατος. Ὁ δεύτερος εἶναι ἀκατάπαυστη ζωὴ τοῦ πνεύματος.»(Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης, Περὶ τῆς ἐγκοσμίου ζωῆς) .

Ἀπὸ αὐτὸ βλέπουμε ὅτι τὸ «χτύπημα» ποὺ «χτύπησε» τὴν δούλη τοῦ Θεοῦ Ξένια ἦταν μία ὤθηση ἀπὸ τὴν μὴ πραγματικὴ ζωὴ στὴν ζωὴ τοῦ Πνεύματος.

Ἡ μακαρία Ξένια, ποὺ ἦταν πλούσια πρῶτα ἔζησε τώρα μιὰ φτωχική, πολὺ φτωχικὴ ζωή. Δὲν εἶχε πραγματικὰ ποῦ νὰ κλίνῃ τὴν κεφαλή της. Γιὰ σκέπη της εἶχε τὸν μελαγχολικὸ βροχερὸ οὐρανὸ τῆς ἁγίας Πετρούπολης, ἐνῶ γιὰ κρεβάτι της εἶχε τὸ ὑγρὸ γυμνὸ ἔδαφος. Περνοῦσε τὶς νύχτες τῆς προσευχόμενη γονατισμένη στὸ γυμνὸ ἔδαφος τῶν χωραφιῶν. Αὐτὸ τὸ μαρτυροῦσαν ἡ ἀστυνομία καὶ οἱ κάτοικοι, ποὺ τὴν ἀνακάλυψαν, γιατὶ εἶχαν τὴν περιέργεια νὰ μάθουν ποὺ ἐξαφανιζόταν τὶς νύχτες. Κάποτε κάποιος ἀστυνομικὸς τὴν παρακολούθησε καὶ τὴν εἶδε νὰ κλίνῃ τὰ γόνατά της σ᾿ ἕνα ἀνοιχτὸ χωράφι καὶ νὰ προσεύχεται. Ἄρχισε νὰ προσεύχεται ἀπὸ τὸ βράδυ καὶ δὲν σηκώθηκε μέχρι τὸ πρωΐ. Κατὰ τὴ διάρκεια τῶν προσευχῶν της ἔκανε μετάνοιες σὲ ὅλες τὶς διευθύνσεις προσευχόμενη γιὰ ὅλους τοὺς ὀρθόδοξους χριστιανούς.

Κατὰ τὴν ἡμέρα συνήθως γύριζε γύρω στοὺς δρόμους τῆς ἁγίας Πετρούπολης. Τὰ κουρελιασμένα ροῦχα της δύσκολα τὴν σκέπαζαν- μιὰ κόκκινη φούστα καὶ μία πράσινη ζακέτα. Στὰ πόδια της εἶχε χαλασμένα παπούτσια καὶ γύρω ἀπὸ τὸ κεφάλι της εἶχε δεμένο ἕνα παλιὸ μαντήλι. Ἀκόμα καὶ κατὰ τὸν βαρὺ χειμώνα δὲν φοροῦσε ζεστὰ ροῦχα καὶ παπούτσια, ἂν καὶ ἡ καλωσύνη τοῦ λαοῦ τῆς πρόσφερε πολλὰ ἀπ᾿ αὐτά. Σὲ ὅλες τὶς περιόδους τοῦ ἔτους τὴν ἔβλεπαν ντυμένη στὰ ἴδια κουρέλια. Τὸ κρύο στὴν ἁγία Πετρούπολη ἦταν δυνατὸ καὶ διαπερνοῦσε τὰ κόκκαλα. Ἀλλὰ ἡ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ χύνεται μὲ ἀφθονία στοὺς ἁγίους του Θεοῦ, τοὺς ἔκανε νὰ νικοῦν τοὺς νόμους τῆς φύσεως. Αὐτὴ ἡ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔδινε ζεστασιὰ καὶ δύναμη στὴ μακαρία Ξένια.

Ὅλοι ἀγαποῦσαν αὐτὴν τὴν ἥσυχη, τὴν ἤρεμη, τὴν ταπεινὴ καὶ τὴν εὐγενικὴ δούλη τοῦ Θεοῦ Ξένια. Πολλοὶ τὴν λυποῦνταν καὶ τῆς ἔδιναν ἐλεημοσύνη, ἀλλὰ αὐτὴ δὲν τὴν ἔπαιρνε. Ἐὰν δεχόταν κανένα μικρὸ κέρμα, ἀμέσως τὸ ἔδινε σὲ κάποιον φτωχὸ ζητιάνο, κάνοντας καλὸ στοὺς ἀνθρώπους στὸ ὄνομα τοῦ Ἀντρέα· ἔτσι ὥστε ἂν ἡ ψυχή του ὑπέφερε ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες του τὶς ὁποῖες δὲν εἶχε μετανοήσει, οἱ πράξεις της καὶ οἱ προσευχές της θὰ τὸν βοηθοῦσαν. (Οἱ Χριστιανοὶ συχνὰ δίνουν χρήματα ἢ προσεύχονται γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν κεκοιμημένων. Αὐτὸ λέγεται ἐλεημοσύνη, ἀλλὰ δὲν εἶναι τόσο σύνηθες νὰ ἐγκαταλείπει κάποιος ὅλη του τὴ ζωὴ γιὰ ἕνα ἄνθρωπο, ὅπως ἀκριβῶς ἔπραξε ἡ Ξένια). Τὸ ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι κάνοντας καλὲς πράξεις καὶ προσφέροντας προσευχὲς γιὰ τοὺς ἄλλους, πλησιάζεις πολὺ τὸ Θεό, καὶ αὐτὸ συνέβηκε καὶ μὲ τὴν Ξένια. Προσευχόταν τόσο πολὺ γιὰ τὸν ἄντρα της καὶ αὐτὸ τὴν ἔκανε Ἁγία!

Ὁ Κύριος εἶχε δώσει στὴν Ξένια πολλὰ πνευματικὰ δῶρα καὶ αὐτὴ ἄρχισε νὰ κάνει περίεργα πράγματα, ὅπως ὅτι περπατοῦσε ξυπόλυτη στὸ χιόνι καὶ φοροῦσε ἀσυνήθιστα ροῦχα, ἔτσι ὥστε οἱ ἄνθρωποι νὰ μὴν νομίσουν ὅτι ἐκείνη εἶναι κάτι τὸ ἐξαιρετικό. Αὐτὴ μερικὲς φορὲς γνώριζε τί πρόκειται νὰ συμβεῖ πρὶν αὐτὸ συμβεῖ, ἢ ἂν οἱ ἄνθρωποι εἶχαν ἕνα πρόβλημα καὶ δὲν γνώριζαν τί θέλει ὁ Θεὸς νὰ κάνουν, αὐτὴ μποροῦσε νὰ τοὺς τὸ πεῖ. Συχνὰ κοιτάζοντας μὲ μιὰ ματιὰ τοὺς ἀνθρώπους, αὐτὴ ἤξερε ἂν αὐτοὶ ἔλεγαν τὴν ἀλήθεια ἢ ὄχι.

Μερικές φορές, ὅταν οἱ Χριστιανοὶ κάνουν καλὲς πράξεις, τὶς κάνουν κρυφά, ὥστε μόνο ὁ Θεὸς νὰ βλέπει. Αὐτὸ γιατὶ ὁ Κύριος εἶπε: «Μὴν ἀφήνεις νὰ γνωρίζει ἡ ἀριστερά σου χεὶρ τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου», καί, «Κᾶνε τὶς καλές σου πράξεις μυστικά, ὥστε ὁ Πατέρας ποὺ σὲ βλέπει μυστικὰ νὰ σὲ ἀνταμείψει φανερά». Αὐτὸ εἶναι ποὺ ἀντιπροσωπεύει τὴν εἰκόνας τῆς Ἁγίας Ξένιας. Ὅταν κτιζόταν μία Ἐκκλησία στὸ νεκροταφεῖο Σμόλενκ, τὴ νύχτα ἡ μακαρία Ξένια ἔσερνε λίθους μὲ τὰ ἀδύνατα χέρια της ὡς τὴν κορυφὴ τῶν τοίχων τοῦ οἰκοδομήματος. Μὲ αὐτὸ ποὺ ἔκανε ἔγραφε τὸ ὄνομά της γιὰ πάντα στὸ βιβλίο τῶν μνημοσύνων μὲ τὴν δέηση «ὑπὲρ τῶν μακαρίων καὶ ἀειμνήστων κτητόρων τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου». Οἱ κτίστες παραξενεύονταν βλέποντας τοὺς λίθους στὴν κορυφή. «Ἀπὸ ποῦ βρίσκονται αὐτοὶ οἱ σωροὶ τῶν λίθων κάθε πρωΐ;» ἔλεγαν. Τελικά, δυὸ ἀπ᾿ αὐτοὺς ἀποφάσισαν νὰ περάσουν τὸ βράδυ τοὺς στὸ κοιμητήριο. Περίμεναν καὶ περίμεναν, καὶ ὅταν ἔγινε σκοτάδι, ἡ Ἁγία Ξένια ἐμφανίστηκε. Ὅλο τὸ βράδυ, τὴν παρακολουθοῦσαν νὰ ἀνεβάζει τὰ τοῦβλα στοὺς τοίχους τῆς ἡμιτελοῦς ἐκκλησίας.

Αὐτὰ ποὺ γράψαμε μέχρι τώρα γι᾿ αὐτοὺς τοὺς κόπους καὶ τοὺς ἀγῶνες τῆς μακαρίας Ξένιας τὰ γνωρίζουμε ἀπὸ τὸ συναξάριο τοῦ λαοῦ. Πόσα ὅμως ἄλλα ἄγνωστα γιὰ μᾶς θὰ ὑπάρχουν γι᾿ αὐτὴ τὴ θαυμαστὴ ὁσία, ποὺ εἶναι ὅμως γνωστὰ μόνο στὸ Θεό;

Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μάρκ. Η´ 34). Μὲ ταπείνωση, μὲ ὑπομονὴ καὶ χαρὰ ἡ μακαρία Ξένια σήκωσε μὲ προθυμία καὶ αὐταπάρνηση τὸν σταυρὸ τῆς πνευματικῆς πενίας καὶ ἀντὶ νὰ σκέπτεται τὸ δικό της συμφέρον ἔκλεισε στὴν καρδιά της ὅλους τοὺς «γείτονές» της μὲ τὶς δυστυχίες τους, τὶς ἀνάγκες τους, τὶς φροντίδες καὶ τὶς λύπες τους. «Γείτονές» της, εἰκονικῶς ὁμιλοῦντες, ἦταν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς ἁγίας Πετρούπολης.

Σιγὰ σιγά, οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλης παρατήρησαν τὰ σημάδια ἁγιότητας ποὺ ἦταν τὸ ὑπόστρωμα τῆς φαινομενικῶς διαταραγμένης της ζωῆς: παρουσίαζε τὸ χάρισμα τῆς προφητείας καὶ ἡ ὅλη παρουσία της σχεδὸν πάντα ἐπιβεβαίωνε τὴν εὐλογία της. Τὸ Συναξάριον λέει: «Ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ φαινόταν νὰ τὴ συνοδεύει ὁπουδήποτε ἐκείνη πήγαινε».

Ἡ μακαρία Ξένια, ὅταν περπατοῦσε στὸν δρόμο, ἀπὸ ὅλες τὶς μεριές, ἀπὸ ὅλα τὰ ἁμάξια ποὺ περνοῦσαν ἄκουγε νὰ φωνάζουν: «Ἀνδρέα Φεοντόροβιτς, σταμάτα. Θέλω νὰ σὲ πάρω στὸ ἁμάξι μου ἔστω καὶ γιὰ λίγα βήματα». Καὶ ὅταν ἀνέβαινε σὲ κάποιο ἀμάξι, τὸ εἰσόδημα τοῦ ὀχήματος αὐτοῦ τὴν ἡμέρα ἐκείνη ἦταν πολὺ μεγάλο. Ἡ μακαρία Ξένια προτιμοῦσε νὰ ἐπιβαίνει σὲ ἀμάξια ἀνθρώπων ποὺ εἶχαν ἀνάγκη βοηθείας. Ἐὰν μιλοῦσε μὲ κανέναν ποὺ ἦταν στενοχωρημένος, ἀμέσως αὐτὸς καταπραϋνόταν καὶ τοῦ ἐρχόταν μία θαυματουργικὴ βοήθεια. Ὅταν θώπευε ἕνα ἄρρωστο παιδάκι, ἀμέσως αὐτὸ γινόταν καλά. Οἱ ἔμποροι τὴν παρακαλοῦσαν νὰ πάρῃ κάτι ὡς δῶρο ἢ τουλάχιστον νὰ μπῆ στὸ κατάστημά τους. Ἤξεραν ὅτι ἐκείνη τὴ μέρα οἱ δουλειές τους θὰ πήγαιναν πολὺ καλὰ καὶ τὰ κέρδη τους θὰ ἦσαν πολλά.

Ἡ μακαρία Ξένια ἔλαβε ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὸ προορατικὸ χάρισμα. Κάποτε, τὸ ἔτος 1764, ταράχτηκε πολὺ καὶ ξέσπαγε κάθε μέρα σὲ δάκρυα. Οἱ ἄνθρωποι τὴν ρωτοῦσαν τὴν αἰτία ποὺ κλαίει καὶ αὐτὴ ἀπαντοῦσε: «Αἷμα, αἷμα, αὐλάκι ἀπὸ αἷμα!». Τότε ὅλοι ἦταν ἀνήσυχοι γιὰ τὸ τί ἄραγε θὰ συνέβαινε. Ἀλλὰ τρεῖς ἑβδομάδες ἀργότερα οἱ πολίτες τῆς ἁγίας Πετρούπολης ἔμαθαν τί ἐσήμαιναν τὰ λόγια της. Ἀπὸ τὴν ρωσικὴ ἱστορία γνωρίζουμε ὅτι ἡ προσπάθεια τοῦ ἀξιωματικοῦ Μίροβιτς νὰ ἐλευθερώσῃ τὸν αἰχμάλωτο βασιλέα Ἰβὰν Ἀντώνοβιτς, ποὺ ἦταν φυλακισμένος στὸ φρούριο Schlusselburg, ἀπέτυχε καὶ ὁ Ἰβὰν Ἀντώνοβιτς φονεύθηκε.

Στὶς 24 Δεκεμβρίου 1761, τὴν παραμονὴ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, ἡ μακαρία Ξένια περιερχόταν τοὺς δρόμους τῆς πρωτεύουσας καὶ ἔλεγε στὸν καθένα νὰ φτιάξῃ τηγανίτες. Τὴν ἑπομένη μέρα ἀκούστηκε τὸ φοβερὸ νέο: ἡ αὐτοκράτειρα Ἐλισάβετ Πέτροβα πέθανε ξαφνικά. Οἱ τηγανίτες θὰ ἦταν γιὰ τὴν ἀγρυπνία, ποὺ ἡ προικισμένη μὲ τὸ προορατικὸ χάρισμα ὁσία Ξένια προφήτευσε. Τέτοιες περιπτώσεις ποὺ ἐκδηλωνόταν τὸ προορατικὸ χάρισμά της καὶ περιπτώσεις βοηθειῶν ποὺ πρόσφερε στὸν λαὸ μὲ τὸ χάρισμά της αὐτό, ἔχουμε πολλές.

* * *

Ὁ ἀγώνας τῶν διὰ Χριστὸν σαλῶν ἦταν δύσκολος. Οἱ ἅγιοι μοναστικοὶ πατέρες καὶ ἀσκητὲς ἔφυγαν ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς αὐτοῦ τοῦ κόσμου στὴν ἔρημο καὶ στὰ δάση καὶ ἔλαβαν τὴν ἀμοιβὴ τῶν κόπων τους στοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸ φωτοστέφανο τῆς ἁγιότητάς τους στὴ γῆ. Ὅμως οἱ μακάριοι διὰ Χριστὸν σαλοὶ δὲν ἄφησαν τὸν κόσμο καὶ μὲ τὴν ἐμφάνιση τῆς σαλότητας ἔκρυβαν τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνες, μὴ θέλοντες νὰ παρουσιάσουν τοὺς ἑαυτούς τους ὡς δικαίους ἀνθρώπους, ἀλλὰ ὡς τρελλούς.

Ἡ δούλη τοῦ Θεοῦ Ξένια εἶδε καθαρὰ τὴν δυσκολία αὐτοῦ τοῦ ἀγώνα τῶν κατὰ Χριστὸν σαλῶν καὶ γιὰ νὰ προετοιμάσῃ πνευματικῶς τὴν ψυχή της, ἐξαφανίστηκε ἀπὸ τὴν ἁγία Πετρούπολη γιὰ ὀκτὼ χρόνια. Πρέπει νὰ ὑποθέσουμε ὅτι αὐτὸ ἦταν τὸ πρῶτο στάδιο τῆς ἐπὶ σαράντα πέντε χρόνια ἀφιερώσεώς της. Ὁ πρώην Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας εἶχε ἀξιόπιστη πληροφορία ὅτι ἡ μακαρία Ξένια γιὰ τὴν πνευματική της τελείωση ἐδαπάνησε αὐτὰ τὰ χρόνια μεταξὺ τῶν Στάρετς, προετοιμάζοντας τὸν ἑαυτό της γιὰ τὸν δύσκολο ἀγώνα τῶν διὰ Χριστὸν σαλῶν καὶ ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν πνευματική τους καθοδήγηση.

Ποῦ ἦταν οἱ Στάρετς; Ἴσως ἦταν στὸ Hermitage ἢ σ᾿ ἕνα ἀπὸ τὰ μοναστήρια ποὺ αὐτὸν τὸν καιρὸ εἶχαν Στάρετς, μαθητὲς τοῦ Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ. Ὕστερα ἀπὸ ὀχτὼ χρόνια πάλι ξαναγύρισε στὴν πατρίδα της, τὴν ἁγία Πετρούπολη, καὶ δὲν τὴν ξανάφησε στὰ ἄλλα τριάντα ἑπτὰ χρόνια τῆς ζωῆς της σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο.

Ἦρθε τέλος ἡ στιγμὴ ποὺ ἔληξαν οἱ ἀγῶνες της. Ἡ μακαρία Ξένια ἐγκατέλειψε τὸν πρόσκαιρο κόσμο καὶ εἰσῆλθε στὸν αἰώνιο. Ὑποθέτουν ὅτι ἀναπαύθηκε μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1806 καὶ 1814. Δὲν ὑπάρχει ἀκριβὴς πληροφορία σχετικὰ μὲ αὐτὸν τὸν χρόνο καὶ εἶναι ἀδύνατο νὰ καθορίσουμε ἀκριβῶς τὴν χρονολογία τοῦ θανάτου της. Γνωρίζοντας τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ μὲ τὸν ὁποῖο τὴν περιέβαλε ὁ κόσμος μποροῦμε νὰ ὑποθέσουμε μὲ βεβαιότητα ὅτι ἡ κηδεία της εἶχε μεγάλη ἐπισημότητα καὶ ὅτι πολὺς κόσμος θὰ συγκεντρώθηκε, γιὰ νὰ τῆς δώσῃ τὸν τελευταῖο χαιρετισμό.

Ἀμέσως μετὰ τὴν κηδεία της οἱ θαυμαστὲς ἄρχισαν νὰ παίρνουν χοῦφτες χῶμα ἀπὸ τὸν τάφο της. Ὁ ἀριθμὸς τῶν προσκυνητῶν αὔξανε κάθε μέρα. Ὁ σωρὸς τοῦ χώματος στὸν τάφο της συνέχεια ἐλαττωνόταν. Τελικὰ τοποθετήθηκε στὸν τάφο της μιὰ πέτρινη πλάκα, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἔσπαζαν κομμάτια καὶ τὴν ἀφαιροῦσαν. Τελικὰ τοποθετήθηκε πάνω στὸν τάφο της μιὰ πλάκα ἀπὸ γρανίτη μὲ τὴν ἐπιγραφὴ ποὺ εἴπαμε στὴν ἀρχὴ καὶ ἔπειτα χτίστηκε στὸν τάφο της ἕνα ἐκκλησάκι μὲ τὶς προσφορὲς τῶν πιστῶν. Πολλοὶ πιστοὶ ἄρχισαν νὰ γράφουν στοὺς τοίχους τοῦ ναϋδρίου διάφορα αἰτήματα, ὥστε ἀναγκάστηκαν νὰ τὸν χρωματίσουν. Οἱ ἱερεῖς ἔκαναν παννυχίδες στὸ ναὸ ἀπὸ νωρὶς τὸ βράδυ μέχρι ἀργὰ τὸ πρωΐ.

Τὰ χέρια τῶν ἀθεϊστῶν δὲν σεβάστηκαν τὸν τόπο τῆς ἀναπαύσεως τῆς ἁγίας. Γι᾿ αὐτὸ τὰ παράθυρα ἦταν κλειστὰ μὲ σανίδες καὶ ἡ εἴσοδος ἦταν κλειστή, ἀλλὰ ὁ δρόμος πρὸς τὸ νεκροταφεῖο Σμόλενκ ἦταν πάντοτε ἀνοιχτός. Νέοι καὶ γέροι πήγαιναν στὸ παρεκκλήσιο, ψιθύριζαν τὰ αἰτήματά τους γιὰ βοήθεια καὶ ἔσκυβαν στὸ ἔδαφος κοντὰ στὸν τάφο.

Καὶ ἡ μακαρία Ξένια τοὺς βοηθοῦσε ὅλους.

Θαύματα, θεραπεῖες καὶ ἐμφανίσεις τῆς Ἁγίας Ξένιας συμβαίνουν καὶ σήμερα σὲ ἐκείνους ποὺ ἐπισκέπτονται τὸν τάφο της ἢ ποὺ ἁπλὰ ζητᾶνε τὶς πρεσβεῖες της. Ὁ Θεὸς θεραπεύει πολλοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ ἀσθένειες καὶ πάθη μέσω τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὁσίας Ξένιας. Αὐτὴ τοὺς βοηθᾶ νὰ βροῦν δουλειά, σπίτι ἢ σύζυγο (ὅλα αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα ἐκείνη ἀπαρνήθηκε στὴν δική της ζωή). Ἡ Ἁγία Ξένια δὲν εἶχε σπίτι καὶ ἔτσι γνωρίζει πόσο σκληρὸ εἶναι νὰ ἔχεις ἀνάγκη ἕνα σπίτι καὶ νὰ ζεῖς ἄστεγος. Στὴν ἐκκλησία τὴν ἡμέρα τῆς γιορτῆς της τὴν καλοῦμε «ἄστεγη περιπλανώμενη», γιατὶ ἐγκατέλειψε νωρὶς τὸ σπίτι της γιὰ τὸν παράδεισο.

Ένα εὐσεβὲς ἔθιμο εἶναι ἡ προσφορὰ Τρισαγίου ὑπὲρ ἀναπαύσεως τοῦ συζύγου της Ἀντρέα, γιὰ τὸν ὁποῖο ἐκείνη προσευχόταν πυρετωδῶς ἕως τὸ τέλος τῆς ζωῆς της.

Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ! Ἡ Ἁγία Ξένια δοξάστηκε ἐπίσημα πρῶτα ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία τῆς Ρωσίας ἔξω ἀπὸ τὴν Ρωσία, τὸ 1978 καὶ μετέπειτα τὸ 1988 ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ´.

Σ᾿ ἐσένα, ὦ περιπλανωμένη ξένη, Χριστὸς ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε μιὰ διακαὴ μεσίτρια γιὰ ὅλους μας. Ἔχοντας λάβει στὴ ζωή σου βάσανα καὶ θλίψη, καὶ ὑπηρετώντας τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους μὲ ἀγάπη, ἐσὺ ἀπέκτησες μεγάλη παρρησία στὸ Θεό. Δι᾿ αὐτό, σπεύδουμε θερμὰ σ᾿ ἐσένα στοὺς πειρασμοὺς καὶ τὴ θλίψη, κραυγάζοντας ἐκ βάθους ψυχῆς: Μὴν ἐγκαταλείψεις τὴν ἐλπίδα μας στὴν καταισχύνη, ὦ εὐλογημένη Ξένια.

Κοντάκιον. Ἦχος γ´.

Περιπλανώμενη ξένη σὲ μιὰ ξένη γῆ, ἀναστενάζοντας πάντα γιὰ τὴ οὐράνια πατρίδα γνωστὴ ὡς σαλὴ καὶ ἄπιστη ἀλλὰ γιὰ τοὺς πιστοὺς πολὺ σοφὴ καὶ ἱερή, στεφανωμένη ἀπὸ τὸ Θεὸ μὲ δόξα καὶ τιμή. Ὦ Ξένια, γενναία στὸ μυαλὸ καὶ θεϊκὰ σοφή. Δι᾿ αυτό, κραυγάζουμε σὲ σένα «Χαῖρε ἐσὺ ποὺ μετὰ τὴ γήινη περιπλάνησή σου ἦρθες καὶ κατοικεῖς στὸ οἶκο τοῦ Θεοῦ».

 

http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy

Τά ὄργανα στόν γάμο καί στήν βάπτιση. (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)

Τά ὄργανα στόν γάμο καί στήν βάπτιση

Τά ὄργανα στόν γάμο καί στήν βάπτιση. (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)

 

Προφητική αναφορά του Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

Σχόλιο ΧΒ (Ορθοπραξία): Νομίζω πως ο Θεός τα έφερε έτσι τα πράγματα, που πλέον, είτε θέλουμε είτε όχι, θα ακολουθήσουμε τους ιερούς κανόνες (και) σε ζητήματα τέτοια.
Αν πάμε δε, στο τι λέει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, αλλά και ο άγιος Νικόδημος για το συγκεκριμένο ζήτημα, θα πάρουμε απαντήσεις που, σήμερα, δεν τις σηκώνουμε εύκολα εμείς οι Χριστιανοί. 

Σκληροί και υπερβολικοί οι πατέρες μας; Σίγουρα όχι. Εμείς καλομάθαμε και φτιάξαμε μια Ορθοδοξία στα μέτρα μας. 

Είδαμε το βίντεο στο Χριστός Παναγία
Τά ὄργανα στόν γάμο καί στήν βάπτιση. (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)

Αν δεν προσαρμοστούμε στους Ιερούς Κανόνες θα χαθούμε ψυχικά και θα πνιγούμε πνευματικά

θα πνιγούμε πνευματικά

 Αν δεν προσαρμοστούμε στους Ιερούς Κανόνες θα χαθούμε ψυχικά και θα πνιγούμε πνευματικά (I. Πάρβου) 

Αν δεν προσαρμοστούμε στους Ιερούς Κανόνες θα χαθούμε ψυχικά και θα πνιγούμε πνευματικά

Αν δεν προσαρμοστούμε στους Κανόνες θα χαθούμε ψυχικά και θα πνιγούμε πνευματικά

 

«Ο χριστιανισμός είναι η σταγόνα του ασβέστη, η οποία διασαφηνίζει το θολό νερό στο ποτήρι. Οι αρχηγοί ενός έθνους, οι αρχηγοί μιας Εκκλησίας είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι είναι σε θέση να διασαφηνίσουν τη θολούρα του νερού και έτσι να αποκαταστήσουν την καθαρότητά του. 

Όμως, άμα δεν έχουμε αρχηγούς, οι οποίοι να παρέμβουν για τη διασαφήνιση των θολών νερών, τα οποία μας πνίγουν, δεν θα συμμετάσχουμε στο καθαρό ποτήρι… Οι Κανόνες των Αγίων Πατέρων δεν είναι μόνο για μας, τους Ρουμάνους, είναι για όλον τον χριστιανικό κόσμο. Έτσι ώστε ο στόχος μας είναι, όπως είπα και προηγουμένως, η σωτηρία του ανθρώπου. Αυτά είναι τα μέσα της σωτηρίας του ανθρώπου.

Όταν αρχίσουμε να τα αποβάλουμε, να κάνουμε παραχωρήσεις ως προς αυτά τα θεμέλια, τότε αρχίζουμε να διαλύουμε και την ηθική μας και τη χριστιανική μας ζωή.

Επομένως ο στόχος μας είναι να σηκώσουμε τον άνθρωπο, με τις αδυναμίες του, στο ύψος της Εκκλησίας, στη κανονική της γραμμή, όχι να κατεβάσουμε εμείς τους Κανόνες και τις διατάξεις των Αγίων Πατέρων στην ανθρώπινη αδυναμία. Επειδή εδώ θέλουν να φτάσουμε. Να φτάσουμε στη κατάργησή τους και ο άνθρωπος θα μείνει στο δήθεν μεγαλείο του, με όλη την αδυναμία του, σαν να μη υπήρχε κάνεις ανώτερος από αυτόν.

Όμως αυτοί οι Κανόνες, αυτές οι διατάξεις συντάχθηκαν από τους Αγίους και παραμένουν Άγιοι για μας κι εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να προσαρμοστούμε σ’αυτούς όχι το αντίθετο. Αν δεν προσαρμοστούμε στους Κανόνες θα χαθούμε ψυχικά και θα πνιγούμε πνευματικά»

[Αρχιμανδρίτη Ιουστίνου Parvu, Η Εκκλησία και οι νέες αιρέσεις, Fundaia Justin Parvu, 2016, σ. 32.]

panagia-ierosolymitissa.blogspot.com

Σημεία των καιρών

Ἀποστάτες, ἄπιστοι καὶ ἀντίχριστοι (Γ. Τζανάκης)

ἄπιστοι καὶ ἀντίχριστοι

Ἀποστάτες, ἄπιστοι καὶ ἀντίχριστοι.

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Έρως ράβδου επισκοπικής

«Πήγα δυὸ φορές στὴν ἐκκλησία κατὰ τὶς 9, γιατὶ ἔχω ἄρρωστο στὸ σπίτι καὶ δὲν μπορῶ πιὸ πρίν, ἀλλὰ εἶχαν κλείσει τὶς πόρτες, γιατί -μοῦ εἶπαν- εἶχε συμπληρωθεῖ ὁ ἀριθμὸς. Ἔχω τρεῖς βδομάδες νὰ πάω σὲ ἐκκλησία…»

«Ὄχι, δὲν πηγαίνουμε πιὰ ἐκεί, γιατί δὲν μᾶς ἄφηναν νὰ μποῦμε μέσα καὶ κάποιες φορές μᾶς ἔλεγαν νὰ πᾶμε δίπλα, στὸ δωμάτιο, ἐπειδὴ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μποῦν ἄλλοι στὸν ναό. Ἀλλὰ ἐκεὶ δὲν καταλάβαινες ἐκκλησία, ἦταν καὶ τὰ παιδιὰ καὶ ἔκαναν φασαρία. Μόνο ἄν πήγαινες πρὶν τὶς 7 θὰ ἔμπαινες μέσα, ἀλλὰ ἐμεὶς ποὺ ἔχωμε μικρὰ παιδιὰ δὲν μποροῦμε τέτοιαν ὥρα…» 

Πραγματικὲς κουβέντες, ἀπὸ πραγματικὲς  περιπτώσεις… Πασίγνωστες βέβαια, καὶ παντοῦ ἴδιες στὴν οὐσία τους, μὲ ἐλαφρὲς παραλλαγές στὸ σκηνικό καὶ τὶς λεπτομέρειες.

Ἄλλοι, πιὸ ἐκσυγχρονισμένοι παπάδες, ἔχουν βάλλει γιγαντοοθόνες σὲ αἴθουσες ἐκδηλώσεων ἤ ἠχεία καὶ στέλνουν ἐκεὶ τοὺς φιμωμένους στὸ πρόσωπο, στὴν ψυχή καὶ τὸ μυαλό πιστούς… νὰ «παρακολουθοῦν» … τὴν λειτουργία.

«Τί νά κάνουμε; Ἐφαρμόζουμε τὸν νόμο, τὶς ΚΥΑ», ποὺ φτιάχνουν τὰ κυβερνητικὰ ξεφτέρια καὶ διαβιβάζουν χωρὶς νὰ τὶς κοιτάζουν  οἱ δῆθεν ἐπισκοπικὲς Σύνοδοι, καὶ ἐφαρμόζουν ἀδιαμαρτύρητα οἱ  μισθωτοί ποιμένες, ποὺ λένε μισοκακόμοιρα τὰ παραπάνω. 

Ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους τῶν κρατούντων, αὐτῶν ποὺ ἔχουν νόμους νὰ σκοτώνονται ἀγέννητα παιδιά, ποὺ ἔχουν συμβούλους ἄνδρες μὲ συζύγους ἄνδρες, ὑπουργοὺς περήφανους ὀμοφυλόφιλους καὶ βάζουν σὲ θέσεις διευθυντῶν βιαστὲς παιδιῶν. Σὲ τέτοιους νόμους, τοιούτων ἀνθρώπων, ὑπερήφανα ὑπακούουν. Καὶ παρουσιάζονται ὡς ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς τοῦ Ὑψίστου. Καὶ οὔτε ντρέπονται, οὔτε κοκκινίζουν, ἀλλὰ διώκουν καὶ τιμωροῦν ὅσους δὲν ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά τους.

Μπορεῖ νὰ πιστεύουν στὸν Θεό αὐτοί οἱ ἄνθρωποι; 

Ἔκλεισαν τὶς ἐκκλησίες, δὲν ἀφήνουν νὰ προσκυνοῦν τὶς εἰκόνες, ἐπιτρέπουν νὰ μποῦν στὸν ναὸ 0, 9 ἤ 25 ἀνθρώποι, φοροῦν φίμωτρα τὴν ὥρα ποὺ ἱερουργοῦν ἤ κοινωνοῦν τοὺς πιστοὺς, ἐκβιάζουν διὰ τῆς ἐξομολογήσεως ὅσους πηγαίνουν σ᾿ αὐτοὺς νὰ φοροῦν μάσκες καὶ νὰ ἐμβολιάζονται, ἀλλοιῶς εἶναι –λέει- δολοφόνοι, τοὺς λένε «νὰ μὴν ἀκοῦν τὸν Μόρφου» καὶ… τόσα ἄλλα.

Ὑπάρχει περίπτωσις νὰ πιστεύουν στὸν Θεό αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;

«Κατ᾿ οἰκονομίαν τὰ κάνουμε. Νὰ περάσει τὸ κακὸ. Νὰ φύγῃ ἡ πανδημία, καὶ μετὰ θὰ ξαναγυρίσουμε στὴν κανονικότητα». Πόσες φορὲς τὰ ἀκούσαμε αὐτά; Τί νὰ πρωτοκοιτάξει κανείς; Τὴν βλακεία τους; Τὴν παντελὴ ἀπουσία τους ἀπὸ τὴν πραγματικότητα; Τὴν κουτοπονηρία τους; Ἤ τὴν ἐκούσια ἀπομάκρυνσί τους ἀπὸ ὁτιδήποτε εὐαγγελικὸ καὶ πατερικό; 

Καλά, αὐτὸ τὸ ἔρμο τὸ εὐαγγελικὸ: «Τὸν ἐρχόμενον πρός με, οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω» (κατὰ Ἰωάννην 6, 37) δὲν τὸ ἔχουν ἀκούσει αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Τελικὰ ἔχουν ἀξία τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ; Εἶναι κατώτερα ἀπὸ τὶς ἐντολὲς τῶν κυβερνητῶν; Μπορεῖ νὰ εἶναι «οἰκονομία» ἡ παράβασις τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν; Μπορεῖ νὰ ὀνομάζουν  μιὰ τέτοια πονηρή πράξι οἰκονομία Θεοῦ, ἀγαθὴ καὶ σωτήρια γιὰ τὴν ἐκκλησία; 

«Τηλικαύτῃ πράξει πονηρᾷ, … οἰκονομίαν θεοῦ προσηγόρευσαν, ἀγαθήν τε καὶ σωτήριον τῇ ἐκκλησίᾳ». ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1033

Ἐδὼ πρόκειται γιὰ φανερἠ ἔκπτωσι τῆς πίστεως. Δὲν κάνουν λάθος σὲ κάποιον συλλογισμό, ἀλλὰ ἄν καὶ τὸ εἶπε ὁ Χριστὸς, ἄν καὶ τὸ λέει τὸ Εὐαγγέλιο στὸ τέλος γίνεται αὐτὸ ποὺ λένε οἱ ἄρχοντες:

 «Ἐνταῦθα δὲ φανερὰ ἔκπτωσις πίστεως, οὐ περὶ τὸν νοῦν σφαλλόμενοι, ἀλλὰ λέγοντες· καὶ εἶπεν ὁ Χριστὸς οὕτω, κἂν νόμος ἔχῃ τάδε ἐπὶ τῶν βασιλέων οὕτως γίνεσθαι, νικᾶσθαι τὸ εὐαγγέλιον». ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1036

Μποροῦν οἰ ἄρχοντες νὰ παραβλέπουν τοὺς εὐαγγελικοὺς νόμους; Ναὶ, λένε οἱ ἐπίσκοποι. Ἐπί τῶν ἀρχόντων, λένε, εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέπονται οἱ εὐαγγελικοὶ νόμοι!!! 

«Ἐπὶ τῶν βασιλέων φησὶ χρῆναι παραβλέπειν τοὺς εὐαγγελικοὺς νόμους». ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1032 

Αὐτὰ λέει ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης , ὅτι ἔλεγαν οἱ τότε ἐπίσκοποι γιὰ τὴν περίπτωσι τοῦ βασιλέως ποὺ χώρισε τὴν γυναίκα του γιὰ νὰ παντρευτῇ ἄλλη καὶ βρέθηκε παπᾶς καὶ ἔκανε τέτοιο γάμο καὶ εὐλόγησε ὁ πατριάρχης (μοιχοζευξία). Φανταστεῖτε νὰ ζοῦσε σήμερα ποὺ οἱ ἄρχοντες ἔχουν ἄνδρες γιὰ συζύγους καὶ ποὺ οἱ ἐπίσκοποι, σὰν τὸν Αὐστραλίας, βραβεύουν καὶ τιμοῦν διαφόρους ἐκφύλους, σοδομιστές, ΛΟΑΤΚΙ ἤ ὅπως, τέλος πάντων, τοὺς ἀποκαλοῦν… 

Ἀποκαλεῖ ὁ ἅγιος αὐτὴ τὴ στάσι προδρομικὴ τοῦ ἀντιχρίστου:

«Ἴδε ἄλλη ἀντιχριστικὴ προδρομία». (ὅ.π.)

Μπορεῖ οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς ποὺ διαπράττουν τὰ παραπάνω νὰ μὴν ὑποψιάζονται ὅτι λειτουργοῦν ὡς πρόδρομοι τοῦ ἀντιχρίστου, ὅπως λέγει ὁ ἄγιος Θεόδωρος; Δὲν φαίνεται, ὅμως, νὰ ἀντιλαμβάνονται τέτοια πράγματα.

 Αὐτοὶ οἱ κληρικοὶ ἀποδεικνύονται ὅλως διόλου, ὄχι ἀπλοὶ αἱρετικοὶ, ἀλλὰ ἀποστάτες τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Θεοῦ, ἀναθεματιστὲς τῶν ἁγίων καὶ καταλύτες τῶν ἱερῶν κανόνων:

«Παντάπασιν ἀποδείκνυνται οὐχ αἱρετικοὶ ψιλοί πως, ἀλλ’ ἀποστάται τοῦ εὐαγγελίου τοῦ θεοῦ τῶν τε ἁγίων ἀναθεματισταὶ καὶ τῶν κανόνων καταλύται». ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1032

Οἱ ἀπλοὶ αἱρετικοὶ, μπορεῖ ἀπλῶς νὰ παρερμηνεύουν κάτι ἤ νὰ τηροῦν ἀκραία στάσι σὲ κάποια ζητήματα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς χωρὶς νὰ παραβαίνουν τὸ ἴδιο τὸ Εὐαγγέλιο. Ἐδὼ βλέπουμε νὰ ἀπομακρύνονται ἀπὸ σαφὴ εὐαγγελικὴ ἐντολή. «Τὸν ἐρχόμενον πρός με, οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω». Αὐτοὶ  τοῦ κλείνουν τὴν πόρτα στὰ μούτρα. «Κλείσαμε, κύριος, εἴμαστε πλήρεις δὲν μπαίνει ἄλλος, μπῆκαν ὅσοι προβλέπει ἡ ΚΥΑ». Τί ἄν ἔχει ἀρρώστους ἤ μικρὰ παιδιά. Ἀσήμαντες λεπτομέρειες. Ξεκάθαροι ἀποστάται τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Θεοῦ. 

Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα τῆς ἱδιοτροπίας κάποιου ἱερέως ἤ ἐπισκόπου. Αὐτὸ τὸ πράγμα διατυπώθηκε συνοδικῶς ἀπὸ τοὺς Ἱεράρχες. (Δεῖτε π.χ. τὴν Ἐγκύκλιο τῆς ΔΙΣ ἀρ. Πρωτ. 474/Αριθ.Διεκπ. 191/ 1-2-2021 ὅπου περιγράφει πόσοι ἐπιτρέπονται νὰ μποῦν στοὺς ναοὺς μὲ τὴν σχετικὴ ΚΥΑ).

Ἀκριβῶς, ὅπως καὶ τότε, ὲπὶ ἁγίου Θεοδώρου Στουδίτου: 

«Ἡ αὐτὴ ἐξουσία παρὰ τῶν ἱεραρχῶν συνοδικῶς ἐκπεφώνηται». ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1032

Δηλαδὴ οἱ ἐπίσκοποι παραδέχονται ὅτι ἔχει ἐξουσία ὁ ἄρχοντας νὰ γίνεται ὅτι θέλει καὶ λέγει αὐτός (« ὃ θέλει καὶ λέγει γίνεσθαι» ὁ.π.) καὶ τὸ ἀνακοινώνουν στοὺς πιστοὺς καὶ γραπτῶς!!!

Τώρα ὅτι εἶναι καταλύτες τῶν κανόνων, δὲν χρειάζεται κἄν νὰ ἀναφερθοῦμε. Ὁ νῦν πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως,  πρὶν ἀκόμη πατριαρχεύσει εἶχε αὐθεντικῶς ἀποφανθῇ ὅτι οἱ κανόνες εἶναι «τείχη τοῦ αἴσχους» («’Επίσκεψις», αρ. 423, 15-7-1989, σ. 6-7), γι᾿ αὐτὸ φρόντισε ὅσους κανόνες ἐμπόδιζαν τὶς καινοτομίες του νὰ τοὺς παραβεῖ, ἀπαιτῶντας ὅμως ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σέβονται μόνον ὅσους νομίζει, παρερμηνεύοντάς τους, ὅτι τοῦ παραχωροῦν ἐξουσιαστικὰ δικαιώματα ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐκκλησιῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐπισκόπων. 

Αὐτοὶ ποὺ κατατολμοῦν καὶ παραβαίνουν τὸ εὐαγγέλιο γυμνῇ τῇ κεφαλῇ καὶ ἀναθεματίζουν καὶ τιμωροῦν ὅσους δὲν τοὺς παραβαίνουν, θὰ νοιαστοῦν γιὰ κανόνες; 

«Οἱ γὰρ τὸ εὐαγγέλιον παραβαίνειν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κατατολμήσαντες καὶ τοὺς μὴ παραβαίνειν αἱρετισαμένους ἀναθεματίσαντες, τί περὶ κανόνων αὐτοῖς μελήσει;» ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1036

Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ νέοι ψευδαπόστολοι -ἔτσι τοὺς χαρακτηρίζει ὁ ἅγιος Θεόδωρος- παρουσιάζονται ἐμπράκτως νὰ μὴν ἐνεργοῦν κατὰ τοὺς ὑπάρχοντες κανόνες τῶν ἁγίων. Ἀλλὰ βλέπουμε κάθε ἱεράρχης μὲ τὴ δική του ἐξουσία καὶ ἐπιθυμία νὰ πράττῃ ἀντιθέτως μὲ τὰ διατεταγμένα ἀπὸ τοὺς ἁγίους. Λύνουν αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποία δὲν ὑπάρχει λύσις ἀπὸ τοὺς ἁγίους, καὶ δένουν ἐκείνα γιὰ τὰ ὁποία δὲν ὑπάρχει δέσιμο. Καὶ τὰ βλέπετε αὐτὰ νὰ γίνονται καθημερινῶς, καὶ ἐβεβηλώθηκαν τὰ ἅγια

«Οὗτοι οὖν οἱ νέοι ψευδαπόστολοι ἀποφαίνονται ἐμπράκτως, μὴ πάντως κατὰ τοὺς κειμένους ὅρους τῶν ἁγίων, ἀλλ’ οἰκείᾳ ἐξουσίᾳ καὶ διακρίσει παρὰ τὸ ὑπ’ αὐτῶν διατεταγμένον ἔσθ’ ὅτε ἕκαστον τῶν ἱεραρχῶν ποιεῖν, λύειν ἐν οἷς οὐ παρ’ αὐτῶν λύσις καὶ δεσμεῖν ἐφ’ οἷς οὐχ ὑπ’ αὐτῶν ὁ δεσμός. Καὶ ὁρᾶτε ταῦτα καθ᾿ ἑκάστην γιγνόμενα· καὶ ἐβεβηλώθη τὰ ἅγια» ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1037

Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο βεβηλώθηκαν οἱ ναοὶ καὶ γελοιοποιήθηκαν τὰ μυστήρια ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς-κλόουν. Σ᾿ αὐτὴ τὴν λογικὴ ἀπαγορεύουν στοὺς ἀνθρώπους νὰ πᾶνε νὰ λειτουργηθοῦν σὲ ἄλλη ἐκκλησία, μιὰ ποὺ ἔχουν κλείσει τὴν δική τους.

Πῶς γίνεται ἄνθρωπος μὲ σάρκα, νὰ διασαλεύει καὶ νὰ καινοτομῇ, καὶ μάλιστα τέτοιες καινοτομίες καὶ νὰ μὴν εἶναι ἀλλότριος τοῦ Θεοῦ;

«Καὶ πῶς ἄνθρωπος πᾶς ἐν σαρκὶ ὤν, σαλεύων καὶ καινοτομῶν, καὶ μάλιστα τοιαύτας καινοτομίας, οὐκ ἀλλότριος θεοῦ;» ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1032 

Καθαιρεῖται ὁ ἀκαθαίρετος καὶ χειροτονεῖται ὁ διαβεβλημένος καὶ ἀφήνεται ἀτιμώρητος νὰ ἱερουργῇ αὐτὸς ποὺ εἶναι ὑπόλογος σὲ καθαιρετικοὺς κανόνες. Καὶ ἐκλέγονται ἀρχιερεῖς μὲ ἀνθρώπινες ἐντολὲς καὶ ὄχι ἀπὸ θεία καὶ κανονικὴ ψῆφο:

«Καὶ καθαίρεται ὁ ἀκαθαίρετος καὶ χειροτονεῖται ὁ διαβεβλημένος καὶ ἐᾶται ὁ ὑποπίπτων κανόσι καθαιρετικοῖς ἀνευθύνως ἱερουργῶν. Καὶ ἐκ κελεύσματος ἀνθρωπίνου καὶ οὐκ ἐκ ψήφου θείας καὶ κανονικῆς αἱ προβολαί». ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1037

 Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα βλέπετε νὰ καθαιροῦνται ἀρχιεπίσκοποι ἤ ἐπίσκοποι –θυμηθεῖτε, πρώτα ὁ Ἰάκωβος, κατόπιν ὁ Σπυρίδων, ἀκολούθησε ὁ Δημήτριος, ὅσον ἀφορᾶ τὴν Ἀμερική,  καὶ τελευταία ὁ Χαλκηδόνος καὶ μάλιστα στὴν ἀνακοίνωσι γράφουν:

 « Τό ἱερόν σῶμα, ἀκοῦσαν καί συνεκτιμῆσαν ὄγκον ἀποδεικτικοῦ ὑλικοῦ μετά σωρείας ἀντικανονικῶν πράξεων, ὡς καί τήν ἐπιδειχθεῖσαν ἀπείθειαν καί ἀσέβειαν τοῦ Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου πρός τό πρόσωπον τοῦ Παναγιωτάτου Προκαθημένου καί πρός τόν θεσμόν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκήρυξεν αὐτόν ἔκπτωτον τοῦ θρόνου τῆς ἐπαρχίας αὐτοῦ» (Ἀνακοινωθὲν Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου 16/2/2021)

Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα. «Ὄγκος ἀποδεικτικοῦ ὑλικοῦ μετὰ σωρείας ἀντικανονικῶν πράξεων». Τὸ λένε ἀλλὰ δὲν παραθέτουν τίποτα. Γιατί; Γιὰ νὰ μὴν ἐκθέσουν τὸν καθαιρεθέντα; Μὰ ἔτσι τὸν ξεφτιλίζουν πλήρως, ἀφοὺ ὁ κάθε ἕνας μπορεῖ νὰ ὑποθέσῃ ὅτιδήποτε. Ἄς ἔλεγαν ἀπλῶς ὅτι ἡ ἱερὰ Σύνοδος ἐκήρυξεν αὐτὸν ἔκπτωτον. Ὅμως προσθέτουν «καί τήν ἐπιδειχθεῖσαν ἀπείθειαν καί ἀσέβειαν τοῦ Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου πρός τό πρόσωπον τοῦ Παναγιωτάτου Προκαθημένου καί πρός τόν θεσμόν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου» Ἀπείθεια καὶ ἀσέβεια πρὸς τὸν Πατριάρχη… Αὐτοὶ ποὺ ἀπειθοῦν καὶ ἀσεβοῦν πρὸς τὸ ἴδιο τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Κυρίου ποίας δίκης εἶναι ὑπόλογοι καὶ ποίας τιμωρίας ἄξιοι; 

Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασι μας. Αὐτὴν βλέπω ἐγώ. Δὲν πρόκειται γιὰ «κρίσι θεολογίας, ἀλλὰ γιὰ κρίσι πίστεως» ὅπως ἔλεγε ὁ μακαριστὸς πατήρ Γεώργιος Καψάνης (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ καὶ ΙΣΛΑΜ. ἐκδ. Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου, Ἁγ. Ὄρος. εἰσαγωγή). Δὲν πιστεύουν στὸν Θεό , ὅσοι διαπράττουν τέτοια καὶ συμπεριφέρονται ἔτσι, αὐτὸ σημαίνει «κρίσις πίστεως». Ἄν τοὺς πῇς ἀπίστους θὰ παρεξηγήσουν καὶ θὰ ἐξαγριωθοῦν καὶ θὰ σὲ λένε ἱεροκατήγορο καὶ αὐθάδη. Οἱ ἅγιοί μας τοὺς λένε εὐθέως καὶ ἀντίχριστους: Ὅποιος προσπαθεῖ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι οἱ δικές του φωνὲς εἶναι σπουδαιώτερες ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου καὶ νὰ μεταλάξῃ τὴν πίστι …  στὴν δική του ἀπάτη, πῶς ἄλλοιῶς μπορεῖ νὰ ὀνομαστῇ ἀν ὄχι ἀντίχριστος; 

«Ὁ γὰρ τῶν τοῦ Χριστοῦ λόγων κυριωτέρας τὰς ἰδίας φωνὰς ἀποδεῖξαι φιλονεικῶν καὶ μεταλλάξαι τὴν πίστιν ἀπὸ τῶν θείων ὀνομάτων καὶ τῶν μυστικῶν ἐθῶν καὶ συμβόλων εἰς τὴν ἰδίαν ἀπάτην, τί ἂν ἄλλο κυρίως καὶ οὐχὶ ἀντίχριστος λέγοιτο;» ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ PG45 884

Βαρύ; Πολύ. Ψευδές; Δυστυχῶς ἀληθές, καὶ λόγοι μεγάλων ἁγίων. Ἀνακεφαλαιώνοντας: Αὐτοὶ ποὺ κλείνουν τὶς ἐκκλησίες καὶ δὲν ἀφήνουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ μποῦν μέσα εἶναι ἀποστάτες, ἀλλότριοι τοῦ Θεοῦ, ἄπιστοι καὶ ἀντίχριστοι κατὰ τοὺς ἁγίους πατέρες. 

Πώς γίνεται ὅποιος ἀντιλαμβάνεται καὶ δὲν εἶναι φιλόνικος νὰ μὴν ὁμολογήσῃ ὅτι ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα; 

«Καὶ πῶς συνιῶν  τις καὶ οὐκ ὢν δύσερις  οὐχ ὁμολογήσειεν οὕτως ἔχειν;» ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ PG99 1033 

Ἰδού ἡ ἀπορία. Πῶς γίνεται; Κάνουν, καλέ, ὑπακοὴ τὰ παιδιά. Σὲ ἀποστάτες, ἀπίστους καὶ ἀντιχρίστους ποιμένες καὶ πνευματικούς… Ὅπως ψηφίζουν ἀνθέλληνες, μισέλληνες καὶ ἀνδρείκελα τῶν φασιστῶν τῆς παγκοσμιοποιήσεως. Ὁπότε οἱ «μασκοῦλες» καὶ τὰ ἐμβόλια, καὶ λίγα μᾶς εἶναι. Θὰ μᾶς κρεμάσουν καὶ κουδούνια καὶ θὰ μᾶς σαλαγοῦν σὰν πρόβατα εὐσεβὴ καὶ πειθήνια. 

Γεώργιος Τζανάκης  Ἀκρωτήρι Χανίων 22/2/2021

 

 

Ἀποστάτες, ἄπιστοι καὶ ἀντίχριστοι (Γ. Τζανάκης)

Συνεδριάζει αύριο η ΔΙΣ. Επιστολή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και από το Πατριαρχείο Ρουμανίας, για την υιοθέτηση μια κοινής πορείας στο θέμα του τρόπου μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας.

0
Θείας Κοινωνίας

Ζήτημα Θείας Κοινωνίας. Συνεδριάζει αύριο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, στην πρώτη συνεδρίαση μετά το άνοιγμα των εκκλησιών.

Συνεδριάζει αύριο η ΔΙΣ – Αποκλειστικές πληροφορίες

 

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Πρακτορείου Ορθοδοξία έχει αποσταλεί στην ΔΙΣ επιστολή τόσο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο όσο και από το Πατριαρχείο Ρουμανίας, η οποία αναφέρεται στην ανάγκη υιοθέτησης μια κοινής πορείας στο θέμα του τρόπου μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας.

Η ΔΙΣ αναμένεται να συζητήσει αύριο και για τα μέτρα που θα ισχύσουν στις εκκλησιές μετά την λήξη της ισχύος της Κοινής Υπουργικής Απόφασης την ερχόμενη Παρασκευή 5 Ιουνίου.

Η επίσημη ανακοίνωση

Συνέρχεται την Τρίτη 2 και την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, της 163ης Συνοδικής Περιόδου, προκειμένου να ασχοληθεί με τα θέματα της Ημερησίας Διατάξεως

Πληροφορία από orthodoxianewsagency

Το είδαμε: AKTINEΣ

Περισσότερα για το ζήτημα της Θείας Κοινωίας εδώ.

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης

Από τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης για τους ιερούς ναούς...

0
Από τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης για τους ιερούς ναούς     Για τους ορθοδόξους πιστούς η ιερότητα των ναών είναι δεδομένη. Ο ιερός ναός δεν...