Εθνικά Θέματα

Αρχική Εθνικά Θέματα Σελίδα 4

Ι. Κουντουράς – Επιστημονικά δεδομένα κατά ή υπέρ χρήσεως μάσκας εξαιτίας Covid-19;

Κουντουράς

Ι. Κουντουράς – Επιστημονικά δεδομένα κατά ή υπέρ χρήσεως μάσκας εξαιτίας Covid-19;

Ι. Κουντουράς - Επιστημονικά δεδομένα κατά ή υπέρ χρήσεως μάσκας εξαιτίας Covid-19;

Ιωάννης ΚουντουράςΟμότιμος Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ

Ο τύπος της μάσκας και η χρήση της για την προφύλαξη έναντι του Covid-19 αποτέλεσε αντικείμενο ευρείας διχογνωμίας με έντονους τόνους προφορικών αντιπαραθέσεων, χωρίς να γίνεται κατεξοχήν αναφορά σε τεκμηριωμένα σχετικά επιστημονικά δεδομένα και δημοσιευμένα σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. Αόριστες προφορικές αναφορές π.χ. σε ΜΜΕ και μάλιστα από «ειδικούς» υπέρ της ευρείας ή μη χρήσης της μάσκας με το πρόσχημα της επιστήμης χωρίς καταγραμμένη επιστημονική τεκμηρίωση εμπεριέχουν σοβαρές ευθύνες εξαιτίας του συνεπαγόμενου δυνητικού καταρράκτη των ζοφερών συνεπειών στην παγκόσμια κοινότητα.

 

Κατά συνέπεια, καταγράφονται τα ακόλουθα δειγματοληπτικά σχετικά επιστημονικά δεδομένα που ισχύουν στον διεθνή επιστημονικό χώρο για μία κατά το δυνατόν έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση – καθοδήγηση απευθυνόμενη κυρίως προς τους ειδικούς ή μη, τον υπεύθυνο πολίτη, πολιτικούς ή πολιτικάντηδες, εκπαιδευτικούς ή εκπαιδευόμενους και φορείς ΜΜΕ, ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστα ατοπήματα (πρβλ. φανατικό δημόσιο φορέα που δηλώνει υπέρ της χρήσεως μασκών, επηρεάζει αρνητικά και οδηγεί τους αποδέκτες σε αποπτωτικές ατραπούς εκθέσεως της υγείας τους).

Τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα δημοσιευμένα σε διεθνή περιοδικά κύρους επισημαίνουν ότι καθίσταται απαραίτητο να συνεκτιμηθεί αναλυτικά η πολυπλοκότητα των αλληλεπιδράσεων θετικών και αρνητικών από τη χρήση μάσκας σε πληθυσμιακό δημόσιο επίπεδο πριν την άσκοπη επιβολή τους χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση (Antonio Ivan Lazzarino et al. Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind. BMJ 2020 May 21;369:m2003).

Παρατίθενται δειγματοληπτικά σημαντικές παρενέργειες της χρήσεως μάσκας προσώπου. Οφείλουν να ληφθούν σοβαρώς υπόψη καθώς η χρήση της οδηγεί σε παθολογίες για τις οποίες έχουν ευθύνη οι ποικίλοι φορείς που την συνιστούν με το πρόσχημα «της επιστήμης». Είναι οι ακόλουθες:

1. Η χρήση μάσκας δίνει την ψευδή αίσθηση της ασφάλειας στον κόσμο, ώστε να εκδηλώνει μειωμένη συμμόρφωση για έλεγχο άλλων σπουδαίων λοιμώξεων, οι οποίες τον εκθέτουν σε σοβαρό κίνδυνο (Greenhalgh T, et al. Face masks for the public during the covid-19 crisis. BMJ 2020;369:m143).

2. Οι άνθρωποι επιβάλλεται να αποφεύγουν το άγγιγμα της μάσκας τους (στην κλινική πράξη ουδείς ενήλικας και πολύ περισσότερο παιδιατρικός πληθυσμός το επιτυγχάνει!) και να ακολουθούν άλλες επιπρόσθετες παραμέτρους προφύλαξης· διαφορετικά οι μάσκες δεν προστατεύουν (WHO. Advice on the use of masks in the community in the context of covid-19. 6 April2020. http://www.who.int/publications-detail/advice-on-the-use-of-masks-in-the-communityduring-home-care-and-in healthcare-settings-in-the-context-of-the-novel-coronavirus-(2019-ncov)-outbreak, Desai AN, Aronoff DM. Masks and coronavirus disease 2019 (covid-19). JAMA 2020).

3. Η ποιότητα και η ένταση της ομιλίας μεταξύ των ανθρώπων που φορούν μάσκες μειώνονται σημαντικά, ώστε ασυνείδητα να πλησιάζουν ανεπίτρεπτα τους συνομιλητές τους (Antonio Ivan Lazzarino et al. Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind. BMJ 2020 May 21;369:m2003).

4. Η χρήση μάσκας συντελεί, ώστε ο εισπνεόμενος αέρας να φθάσει στους οφθαλμούς. Αυτό προκαλεί σχεδόν αναπόφευκτα παρορμητικό αίσθημα ψηλάφησης των οφθαλμών (στην κλινική πράξη σπάνια ο ενήλικας και πολύ περισσότερο ο παιδιατρικός πληθυσμός απoφεύγει την αναφερόμενη παρορμητική ψηλάφηση)· όταν τα χέρια είναι μολυσμένα, το άτομο αυτομολύνεται (Antonio Ivan Lazzarino et al. Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind. BMJ 2020 May 21;369:m2003).

5. Οι μάσκες προσώπου δυσκολεύουν την αναπνοή (Kyung SY, et al. Risks of N95 face mask use in subjects with COPD. Respir Care 2020;65:658-64). Επιπλέον, ένα ποσοστό του διοξειδίου του άνθρακα που αποβάλλεται με την εκπνοή εισπνέεται εκ νέου σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα και το βάθος της αναπνοής και είναι δυνατόν να επιδεινώσουν την επίπτωση του covid-19, εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες μεταδίδουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτά, επίσης, είναι δυνατόν να επιδεινώσουν την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων, εάν η αύξηση της εισπνοής ωθήσει μεγαλύτερο ιικό φορτίο προς τους πνεύμονες. (Antonio Ivan Lazzarino, et al. Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind. BMJ 2020 May 21;369:m2003).

6. Η αποτελεσματικότητα της ενδογενούς άμυνας (ανοσίας) του ξενιστή για την αντιμετώπιση του Covid-19 εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ιικό φορτίο. Εάν οι μάσκες οδηγούν στην ανάπτυξη ενός υγρού βιότοπου, όπου ο SARS-CoV-2 είναι δυνατόν να παραμείνει ενεργός λόγω των υδρατμών που παράγονται συνεχώς με την αναπνοή και συλλαμβάνεται από το ύφασμα της μάσκας, προκαλείται αύξηση του ιικού φορτίου (με την επαναλαμβανόμενη εισπνοή των εκπνεόμενων ιών). Ως εκ τούτου είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ήττα της ενδογενούς άμυνας και αύξηση των λοιμώξεων (Antonio Ivan Lazzarino, et al. Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind. BMJ 2020 May 21;369:m2003).

Ειδικότερα, ο τύπος της μάσκας και η χρήση της κατά τη διάρκεια φυσικής άσκησης είναι αντικείμενο διχογνωμίας. Σχετικές μελέτες δείχνουν ότι κατά τη διάρκεια φυσικής άσκησης (κατάσταση που ισχύει κατεξοχήν σε άτομα παιδικής-εφηβικής ή και μέσης ηλικίας) η χρήση μάσκας δεν συνιστάται, διότι δεν επιτρέπει την έξοδο του αναφερόμενου διοξειδίου του άνθρακα και αυξάνει την συγκέντρωσή του (υπερκαπνία) με συνοδές παρενέργειες (José Miguel Robles-Romero, et al. [Mask use during high impact exercise in the pandemic][Article in Spanish] Review Rev Esp Salud Publica 2020 Aug 31;94:e202008108, Kaifeng Jin, et al. Re: Esposito et al.: To mask or not to mask children to overcome COVID-19. Eur J Pediatr. 2020 Jun 20 : 1–2).

Σχετικές μελέτες στην Κίνα έδειξαν ότι τουλάχιστον τρία παιδιά κατέληξαν από ασφυξία οφειλόμενη σε χρήση Ν95 μάσκας κατά τη διάρκεια της Covid-19 επιδημίας (Kaifeng Jin, et al. Re: Esposito et al.: To mask or not to mask children to overcome COVID-19. Eur J Pediatr. 2020 Jun 20 : 1–2).

Στη συνάφεια αυτή επισημαίνεται ότι οι ασθενείς με Covid-19 εκδηλώνουν άκρως σοβαρή υπερμεταβολική συνδρομή με συνοδό υπερκαπνία, παρατηρείται δε σημαντική επιδείνωση της αναπνευστικής λειτουργίας τους ως συνέπεια της υπερκαπνίας (Christiane Matuschek, et al. Face masks: benefits and risks during the COVID-19 crisis. Eur J Med Res 2020 Aug 12;25(1):32) και απαιτείται έντονη οξυγόνωση. Σχετικά δεδομένα δείχνουν ότι η εφαρμογή υποθερμίας μειώνει το μεταβολικό φορτίο και βελτιώνει την υπερκαπνία – υποξία σε αυτούς τους κριτικά σοβαρούς ασθενείς (Pey-Jen Yu, et al. Hypermetabolism in critically ill patients with COVID-19 and the effects of hypothermia: A case series. Metabol Open. 2020 Jul 26;7:100046). Σημειωτέον ότι η υποθερμία εφαρμόζεται ευρέως στην καρδιοχειρουργική και σε ασθενείς που ανένηψαν μετά από καρδιακή ανακοπή και βρίσκονται σε κώμα με σκοπό τη μείωση του μεταβολικού φορτίου και την τελική διατήρηση του οργάνου (Lascarrou JB, et al. Targeted temperature management for cardiac arrest with nonshockable rhythm. N Engl J Med. 2019;381:2327–2337). Θεραπευτική υποθερμία εφαρμόστηκε και σε ασθενείς με ARDS (Slack DF, et al. Pilot feasibility study of therapeutic hypothermia for moderate to severe acute respiratory distress syndrome. Crit Care Med. 2017;45:1152–1159).

Στην προσπάθεια αντιμετωπίσεως αυτής της παθολογικής συνδρομής πρόσφατα έγινε εφαρμογή ειδικής τροποποιημένης μάσκας υψηλού κόστους που φαίνεται ότι παρεμποδίζει την υπερκαπνία και υποξία (βλ. κάτωθι φωτογραφίες), αλλά ενέχει ιατρικό-οικονομικό “bias” (προκατάληψη σε ιατρικό – οικονομικό επίπεδο;), επειδή προφανώς είναι αδύνατον να εφαρμοστεί στην πλειοψηφία των ενηλίκων, πολύ δε περισσότερο στον παιδικό πληθυσμό της παγκοσμίου κοινότητας (Mohamad Karim Kechli, et al. Modifying a Full-Face Snorkel Mask to Meet N95 Respirator Standards for Use With Coronavirus Disease 2019 Patients. A A Pract 2020 May;14(7):e01237). Εντούτοις, η καταφυγή σε τέτοιες μεθόδους, επισημαίνει το σοβαρό πρόβλημα εφαρμογής μάσκας προσώπου ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία που φαίνεται να είναι ανέφικτη.

Ι. Κουντουράς - Επιστημονικά δεδομένα κατά ή υπέρ χρήσεως μάσκας εξαιτίας Covid-19;

Επιπλέον δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση μάσκας σχετίζεται με αναπνευστικές και άλλες παθοφυσιολογικές επιπτώσεις.

Για παράδειγμα,

α) Η χρήση Ν95 μάσκας επιδεινώνει το μεταβολικό σύστημα εγκύων επαγγελματιών υγείας (Tong PS, et al. Respiratory consequences of N95‐type Mask usage in pregnant healthcare workers—a controlled clinical study. Antimicrob Resist Infect Control. 2015;4:48).

β) Σε μελέτη 53 χειρουργών, οι ερευνητές αναφέρουν αύξηση της συχνότητας του σφυγμού των χειρουργών με συνοδό μείωση του κορεσμού οξυγόνου αίματος εντός μιας ώρας μετά την εφαρμογή χειρουργικής μάσκας κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (Beder A, et al. Preliminary report on surgical mask induced deoxygenation during major surgery. Neurocirugia (Astur). 2008;19:121‐126).

γ) Επίσης σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η συχνότητα αναπνοών, ο κορεσμός οξυγόνου αίματος και το εισπνεόμενο διοξείδιο του άνθρακος παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές πριν και μετά χρήση Ν95 μάσκας (Kyung SY, et al. Risks of N95 face mask use in subjects with COPD. Respir Care. 2020;65:658‐664).

δ) Επιπλέον μειονεκτήματα χρήσης μάσκας προσώπου σε υγιή πληθυσμό της δημόσιας κοινότητας περιλαμβάνουν εκτός από τη δυσκολία της αναπνοής, ενοχλητική καρηβαρία, δερματίτιδα και έκζεμα (World Health Organization. (2020). Advice on the use of masks in the context of COVID‐19: interim guidance, 5 June 2020. World Health Organization; https://apps.who.int/iris/handle/10665/332293. License: CC BY‐NC‐SA 3.0 IG/. Accessed June 11, 2020, Bruno Zanotti, et al. Can the Elastic of Surgical Face Masks Stimulate Ear Protrusion in Children? Aesthetic Plast Surg. 2020 Jun 18;1-4).

Ειδικότερα, η συχνότητα των αλλεργιών εξαιτίας της επαφής με μάσκα φαίνεται ότι αυξάνει (Zhen Xie, et al. Mask‐induced contact dermatitis in handling COVID‐19 outbreak. Contact Dermatitis. 2020 May 26 : 10.1111/cod.13599), απαιτεί δε προσοχή κυρίως σε άτομα νεαρής ηλικίας τα οποία έχουν προδιάθεση αλλεργίας.

Επιπρόσθετα επισημαίνεται ότι η χρήση χειρουργικών μασκών με ελαστικούς βρόχους που κατεξοχήν προτιμούν οι γονείς για τα παιδιά τους, προκαλούν σταθερή συμπίεση του δέρματος και ακολούθως του χόνδρου του πτερυγίου του ωτός (αφτιού) οδηγώντας σε ερυθηματώδεις επώδυνες βλάβες του δέρματος του ωτός, όταν οι μάσκες χρησιμοποιούνται πολλές ώρες ημερησίως. Ακολούθως, τα παιδιά πριν την εφηβεία παρουσιάζουν μη αναπτυγμένο χόνδρο του ωτός με μειωμένη αντίσταση στην παραμόρφωση που τελικά είναι δυνατόν να επηρεάσει τη σωστή ανάπτυξη και τον γωνιασμό του ωτός με δυσμενείς επιπτώσεις (Bruno Zanotti et al. Can the Elastic of Surgical Face Masks Stimulate Ear Protrusion in Children? Aesthetic Plast Surg 2020 Jun 18;1-4).

Αυτές οι παρεκκλίνουσες από το φυσιολογικό συνθήκες διαβίωσης προκαλούν, ιδίως στον νεανικό πληθυσμό, διαταραχές συμπεριφοράς (οργή, διαπληκτισμοί) και συνοδές ψυχονευρωτικές παθολογίες συμπεριλαμβανομένης και της κατάθλιψης (Huidi Xiao, et al. Social Distancing among Medical Students during the 2019 Coronavirus Disease Pandemic in China: Disease Awareness, Anxiety Disorder, Depression, and Behavioral Activities. Int J Environ Res Public Health. 2020 Jul; 17(14): 5047, Cuiyan Wang, et al. A longitudinal study on the mental health of general population during the COVID-19 epidemic in China. Brain Mehav Immun. 2020 Jul; 87: 40–48), απαιτώντας βοηθητικής παρέμβασης (Cuiyan Wang, et al. A longitudinal study on the mental health of general population during the COVID-19 epidemic in China. Brain Mehav Immun. 2020 Jul; 87: 40–48). Διαφορετικά οι ανισόρροπες συνθήκες της δημόσιας ζωής αναμένεται να διαμορφώσουν παγκοσμίως διαταραγμένες προσωπικότητες.

Πολύ πρόσφατες μετα-αναλύσεις αναφέρουν ότι η επιδημία Covid-2 συνεχίζεται και απαιτείται να διανύσουμε μακρινή ερευνητική πτήση πριν καταλήξουμε σε ασφαλές συμπέρασμα χρήσης ή όχι μασκών (Hua Wang , et al. The efficacy of masks for influenza-like illness in the community: A protocol for systematic review and meta-analysis. Medicine (Baltimore) 2020 Jun 5;99(23):e20525)· έχουν δε μεγάλη ευθύνη με συνοδές συνέπειες εκείνοι οι «ειδικοί» που εξακολουθούν να προτρέχουν υποστηρίζοντας τη χρήση μάσκας και μάλιστα με εναλλασσόμενο λεκτικό σενάριο χαιρετισμού, δηλαδή άλλοτε εφαρμογής της μάσκας και άλλοτε όχι (δείγμα μάλλον έλλειψης επιστημονικής ενημερότητας;). Αυτή η επιπολής «επιστημονική διγλωσσία» μερικών είναι επιλήψιμη· μας θυμίζει τον θυμόσοφο λαό, που λέγει «και στη γάτα καλησπέρα και στον σκύλο bonsoir» ή το Βιβλικό «ἀνήρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ» (Ι 1.8).

Όσον αφορά στον παιδικό πληθυσμό οι ειδικοί επισημαίνουν ότι, ενώ η χρήση της μάσκας σε παιδιά άνω των 3 ετών δεν είναι επικίνδυνη, σε σύγκριση με τον πληθυσμό νεότερης ηλικίας, εντούτοις προκαλεί πολλαπλά προβλήματα συμπεριλαμβανομένης και της κακής συμμόρφωσης. Ως εκ τούτου προτιμάται η μη χρήση της και μόνο η εφαρμογή άλλων υλοποιήσιμων προληπτικών μέτρων, όπως η τήρηση αποστάσεων ασφαλείας ή το πλύσιμο χεριών που, επίσης, δεν τηρούνται συνήθως στην παιδική ηλικία (Susanna Esposito, et al. Mask-wearing in pediatric age. Eur J Pediatr 2020 Aug;179(8):1341-1342, Kaifeng Jin, et al. Re: Esposito et al.: To mask or not to mask children to overcome COVID-19. Eur J Pediatr. 2020 Jun 20 : 1–2).

Άλλοι συγγραφείς συνιστούν τη χρήση μάσκας στη μεγαλύτερη παιδική ηλικία, αλλά προηγουμένως απαιτείται λεπτομερής εξήγηση και διδασκαλία για τον τρόπο τοποθέτησης και αφαίρεσης της μάσκας και κυρίως όχι άγγιγμά της, επειδή αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων (World Health Organization. Advice on the use of masks in the context of COVID-19: interim guidance, 5 June 2020. Geneva: WHO; 2020, Esposito S, Principi N. To mask or not to mask children to overcome COVID-19. Eur J Pediatr. 2020;179:1267-70, Jin K, et al. Re: Esposito et al. To mask or not to mask children to overcome COVID-19. Eur J Pediatr. 2020;179:1339-40, Sociedade Brasileira de Pediatria. O uso de máscaras faciais em tempos de COVID-19 por crianças e adolescentes: Uma proposta inicial. Rio de Janeiro: SBP; 2020, Joana Valente Dias, et al. SARS-CoV-2 Pandemic: Should Children Wear Masks? Acta Med Port 2020 Sep 3). Εντούτοις, οι εν λόγω παράμετροι, όπως ήδη τονίστηκε, συνήθως δεν εφαρμόζονται επιτυχώς στους ενήλικες, πόσο μάλλον στην παιδική ηλικία.

Τρεχόντως, δεν υπάρχουν standard πιστοποιητικά για χρήση των διαθέσιμων μασκών στα παιδιά (Susanna Esposito, et al. Mask-wearing in pediatric age. Eur J Pediatr 2020 Aug;179(8):1341-1342), οι δε διαθέσιμες στην αγορά Ν95 μάσκες δεν συνιστώνται σε νεαρά παιδιά, ενώ και οι ευμεγέθεις μάσκες είναι αναποτελεσματικές (US Food and Drug Administration. N95 respirators, surgical masks, and face masks. Available at: https://www.fda.gov/medical-devices/personal-protective-equipment-infection-control/n95-respirators-surgical-masks-and-facemasks#s3 Accessed on: June 8, 2020).

Κατά συνέπεια εκείνοι (“ειδικοί” ή μη, πολιτικοί ή πολιτικάντηδες κλπ.) που θέλουν να επιβάλουν με επιτακτικό – επιτιμητικό τρόπο τη χρήση μάσκας ιδίως στα παιδιά αντιπαραβάλλοντας με επιπολής λεκτικό τρόπο τη χρήση της από ογκολογικούς ασθενείς με υγιή παιδικό πληθυσμό, οφείλουν να είναι πολύ προσεκτικοί σε κάθε τέτοια τόσο σοβαρή και κρίσιμη τοποθέτησή τους η οποία έχει δυσμενή επακόλουθα για το δημόσιο πρόβλημα υγείας.

Συνοπτικά, τα αναφερόμενα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα με τις απαραίτητες αναφορές τους στη διεθνή βιβλιογραφία ώστε να έχουν κατά δυνατόν επιστημονικό αντικειμενικό κύρος, δείχνουν ότι η χρήση μασκών ιδίως στην παιδική ηλικία έχει αρνητικές επιπτώσεις και δεν συνιστάται η χορήγησή τους προς το παρόν. Απαιτείται μακρινό ταξίδι σχετικής έρευνας πριν καταλήξει με οριστικό τεκμηριωμένο επιστημονικό τρόπο στην τελική φάση προς την Ιθάκη με ή χωρίς μασκοφόρα προσωπεία.

Υποσημειούμαι

Ιωάννης Κουντουράς

Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ

Το είδαμε : ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

 

“Eλληνες είναι οι μετέχοντες της ημετέρας παιδείας” (τι εννοούσε ο Ισοκράτης)

“Eλληνες είναι οι μετέχοντες της ημετέρας παιδείας” (τι εννοούσε ο Ισοκράτης)

 

Χάρτης της Ελλάδος χωρίς το σύμπλεγμα Καστελόριζου σε ενημέρωση της Εκκλησίας!

χωρίς το σύμπλεγμα Καστελόριζου

Χάρτης της Ελλάδος χωρίς το σύμπλεγμα Καστελόριζου σε ενημέρωση της Εκκλησίας!

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης


Πραγματοποιήθηκε σήμερα, Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2020 στην Αίθουσα του Μεγάλου Συνοδικού η παρουσίαση στα ΜΜΕ του Προγράμματος των Συνοδικών και Περιφερειακών ανά Μητροπόλεις Εκδηλώσεων για την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση (1821 – 2021).

Κατά την διάρκεια της παρουσίασης και σε εμφανές σημείο βρισκόταν χάρτης της Ελλάδος με τις εκδηλώσεις της Εκκλησίας για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.

Κοιτάζοντας κανείς τον χάρτη της Ελλάδος, διαπιστώνει πως λείπει το σύμπλεγμα Καστελόριζου ή Μεγίστης το οποίο περιλαμβάνει 14 νησιά.

Πρόκειται για τις νησίδες και βραχονησίδες: Άγιος Γεώργιος, Αγριέλαια, Κουτσουμπάς, Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί, Μικρό Μαύρο Ποϊνί, Πολύφαδος ένα, Πολύφαδος, δύο, Ρω, Σαβούρα, Στρογγυλή, Τραγονέρα, Ψωμί και Ψωραδιά, που ανήκουν στην Ελλάδα.

Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για παράλειψη εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής να αποτυπώσει ολόκληρο τον χάρτη της Ελλάδος, σίγουρα όμως και ενώ σήμερα συνεδριάζει η Σύνοδος Κορυφής στην ΕΕ για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και τις σχέσεις με την Τουρκία, τέτοια «σφάλματα» δίνουν δικαιώματα στους γείτονες.

Δείτε το σχετικό πόστερ με τον χάρτη, χωρίς το σύμπλεγμα Καστελόριζου ή Μεγίστης: (ΕΔΩ)

Στους παρακάτω χάρτες της Ελλάδος υπάρχει κανονικά το σύμπλεγμα Καστελόριζου:

xartis ellados 435

xartis elladas 003

πηγή: Ρομφαία

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (24/08) καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος – π. Γ. Μεταλληνός

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός 

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος ~ π. Γεώρ. Μεταλληνός

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (24/08) καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος - π. Γ. Μεταλληνός

«Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός

καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος»

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός (†) 
ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τίς γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση.
Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία»
«Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη», γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.
Συγκρίσεις ἐποχῶν
1. Ἡ περίοδος, στήν ὁποία ζοῦμε, ἒχει μεταβατικό χαρακτήρα, διότι μᾶς εἰσήγαγε στή λεγομένη ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, πού προσδιορίζεται στρατιωτικοπολιτικά ἀπό τη ΝΕΑ ΤΑΞΗ πραγμάτων. Ἀνάλογο ὅμως χαρακτήρα εἶχε καί ἡ ἐποχή τοῦ Πατροκοσμᾶ, καθώς ὁ κόσμος βίωνε ἀνακατατάξεις, πνευματικές καί πολιτικοκοινωνικές, πού ὁδήγησαν τελικά στήν ἔκρηξη τῆς Μεγάλης Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1789, ἤ γιά μᾶς τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Καί τότε καί σήμερα παρατηρεῖται πραγματική ἢ τεχνητὴ κρίση ταυτότητας. Αὐτό ὅμως συνέβαινε –καί συμβαίνει- ὄχι στην πλατειά λαϊκή βάση, ἀλλά κυρίως στόν χῶρο τῆς πολιτικῆς καί τῆς λογιοσύνης.
Ὁ διαφωτισμός τότε, ἡ μετανεωτερικότητα σήμερα, συνδέονται μέ μιά μετακενωτική κίνηση, πού σημαίνει μονοδρομική μεταφορά αὐτούσιων κατά κανόνα δομῶν τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν στήν «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολήν», μέ παράλληλη ὑποτίμηση τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητας καί τῶν συστατικῶν της. Και τότε μέν τονιζόταν ἰδιαίτερα ἡ ἑλληνικότητα ὡς στροφή στην ἀρχαιότητα, (ὅπως τήν ἀντιλαμβάνονταν οἱ τότε ἀρχαιολάτρες), με παράλληλη ὑποτίμηση ἤ καί περιφρόνηση τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Βυζαντίου.
Σήμερα ὅμως, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπό τό «πρόβλημα τῶν ταυτοτήτων», ὑποτιμᾶται καί αὐτή ἡ ἑλληνικότητα γιά χάρη μιᾶς σχεδιαζόμενης μεταστάσεως σέ μιάν ἄλλη («νέα») ταυτότητα, ἐπιβαλλόμενη ἀπό τήν ἔνταξή μας στην Ἑνωμένη Εὐρώπη καί τήν εἴσοδό μας στή Νέα Ἐποχή. Τότε ἐπιδιωκόταν ὁ ἐξευρωπαϊσμός μας με τήν περιθωριοποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Ἁγίων μας σήμερα ὁ ἴδιος σκοπός συνδέεται μέ την ἀποσύνδεσή μας καί ἀπό αὐτή την ἐθνικότητά μας. Καί στίς δύο περιπτώσεις ὁ λόγος εἶναι γιά ἐκσυγχρονισμό καί ἀνανέωση, πού συγκαλύπτουν τίς ἀθέμιτες ἐξαρτήσεις τῆς ἐθνικῆς μας πολιτικῆς.
Ἡ ἀνάστασις τοῦ Γένους
2. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς φλεγόταν ἀπό τόν ἱερό πόθο, ἀλλά καί την χαρισματική βεβαιότητα γιά την ἀνάσταση τοῦ Γένους, συνδεδεμένη ὄχι μέ μιά μικρή καί ἐθνικιστικά, δηλαδή φυλετικά, νοούμενη πατρίδα, ἀλλά μέ τήν Ρωμαίικη-ἑλληνορθόδοξη Οἰκουμένη στην παλαιά εὔκλειά της. Συζητοῦσε με τό Λαό γιά τό «πότε θά ἔρθει το ποθούμενο», μιλώντας -ὅπως οἱ Κολλυβάδες, ὁ Ρήγας καί οἱ Φαναριῶτες- γιά τό ρωμαίικο: «Αὐτό μια μέρα θά γίνει ρωμαίικο», ἐπανελάμβανε. Καί αὐτά σέ περίοδο, πού εἶχαν ἐνταθεῖ οἱ ἐξισλαμισμοί.
Ἡ ἀνάσταση τοῦ Γένους προσανατολιζόταν στήν Πόλη καί τήν αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ρώμης, τῆς Πόλης τῶν ὀνείρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τήν ἀποκατάσταση τοῦ Γένους προσδοκᾶ καί στίς «Προφητεῖες» του, προσπαθώντας νά κινητοποιήσει τόν πόθο τῆς παλιγγενεσίας, ἀναθερμαίνοντας την «ἀποσταμένη ἐλπίδα». Καί ὁ Λαός καταξίωνε τά κηρύγματά του, ἐντάσσοντάς το στό τραγούδι του: «Βοήθα μας Ἅη-Γιώργη / καί σύ Ἅγιε Κοσμᾶ / νά πάρουμε τήν Πόλη / καί τήν ἁγιά-Σοφιά». Ὄχι μόνο τήν Ἀθήνα!
Ἡ ἀνάσταση τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ρωμανίας
(Βυζαντίου) ἦταν τότε ἡ κυριαρχοῦσα στά εὐρύτερα στρώματα τοῦ Λαοῦ ἰδεολογία. Ὑπῆρχαν μυστικοί πόθοι τοῦ Γένους. Ἡ λαϊκή ποίηση ὑποσχόταν (στήν Παναγία), ἢδη μετά την Ἅλωση: «Πάλι μέ χρόνους μέ καιρούς, πάλι δικά Σου θάναι». (Ὅταν τά ἒχει ἡ Παναγία, εἶναι καί δικά ΜΑΣ, ἐνῶ, ὅπως στήν ἐποχή μας, τό ἀντίστροφο δέν εἶναι βέβαιο…).Συνήθεις σ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς δουλείας ἦσαν οἱ ἐκφράσεις «πότε θά γίνει ρωμαίικο», «ὅταν θά γίνεται Ρωμανία» (ποντιακό).
 
Ὁ Πατροκοσμᾶς, μαζί μέ τους Νεομάρτυρες -ἱερομάρτυρας και αὐτός- ἀνανέωνε τήν αὐτοπεποίθηση, τό αὐτοσυναίσθημα τῶν Ραγιάδων, τονώνοντας μέ τό κήρυγμά του γιά «τό ρωμαίικο» καί την ἐθνική συνείδηση. Καί ὡς μόνο μέσο γι’ αὐτή τήν ἐνδυνάμωση τῆς συλλογικῆς συνειδήσεως θεωροῦσε τήν ἐμμονή στήν πίστη: «Το κορμί σας ἄς τό καύσουν΄ ἄς το τηγανίσουν΄ τά πράγματά σας ἄς τά πάρουν, μή σᾶς μέλλει. Δώσατέ τα. Δέν εἶναι δικά σας. Ψυχή και Χριστός σᾶς χρειάζονται. Αὐτά τά δύο ὅλος ὁ κόσμος νά πέση δεν ἠμπορεῖ νά σᾶς τά πάρη, ἐκτός και τά δώσετε μέ τό θέλημά σας. Αὐτά τά δύο νά τά φυλάττετε, νά μή τά χάσετε».
Νά μή τρέχουν εἰς Αὐλάς
3. Αὐτός «ὁ λιανός καί κοντός καί τυλιγμένος μέσα στό ράσο του»4 λαϊκός ἱεροκήρυκας σαγήνευε τούς ἀκροατές του, γιατί ἦταν γνήσια ἔκφραση τῆς Ὀρθοδοξίας. Τήν ὁδό τῶν Ἁγίων μας ἀκολούθησε καί ὁ Πατροκοσμᾶς, ἐντασσόμενος στήν πορεία τῆς «καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ και τῆς θεώσεως». Ἔγινε δόκιμος ἁγιορείτης ἀσκητής: «Ἐπῆγα εἰς τό Ἅγιον Ὄρος καί ἔκλαιγα διά τές ἁμαρτίες μου», σημειώνει. Ἔτσι ἔθεσε τά θεμέλια τῆς ἱεραποστολικῆς δράσεώς του. Ἱεραποστολή χωρίς πνευματικές-ἀσκητικές προϋποθέσεις δέν μπορεῖ να ὑπάρξει στήν Ὀρθοδοξία.Ὅταν ἡ ἱεραποστολική δραστηριότητα θεμελιωθεῖ ἁπλῶς στήν ἀτομική ἠθική καί τήν ἀκαδημαϊκή γνώση, τότε εἰσάγεται ὁ δυτικός ἀκτιβισμός στήν πράξη μας.
Ὁ Πατροκοσμᾶς ἀνῆκε στήν παράταξη τῶν κολλυβάδων, καί ὑπάρχουν ἀποδείξεις γι’ αὐτό.Ἡ ἡσυχαστική δέ ἐμπειρία του ἦταν προϋπόθεση τῆς θεολογίας του. Εἶναι πατερικός κατά πάντα, καί αὐτό προέρχεται ἀπό τίς κοινές μέ τούς Πατέρες ἐμπειρίες του. Τό προορατικό χάρισμα καί τό μαρτύριό του, μέ ὅλα τά θαυμαστά στοιχεῖα, πού συνδέονται μέ αὐτό, εἶναι ἐπιβεβαίωση τῆς ἐνοικήσεως μέσα του τῆς ἁγιοτριαδικῆς Χάριτος, πού τόν καταξίωσε σέ προφήτη τοῦ Λαοῦ Του.
Ἡ θυσιαστική ἀγάπη του γιά το Γένος καί ἡ ἐπιλογή τῆς ἱεραποστολικῆς δράσης ἦταν καρπός τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματός του. Και αὐτό συνιστοῦσε καί στούς διαθέτοντες, λόγῳ τῆς σπουδῆς τους, τά κατάλληλα προσόντα: «Χρέος ἔχουν ἐκεῖνοι, ὁποῦ σπουδάζουν, νά μή τρέχουν εἰς ἀρχοντικά και αὐλάς μεγάλων (νά μή γίνωνται δηλαδή αὐλοκόλακες) καί νά ματαιώνωσι (=χαραμίζουν) τήν σπουδή τους, διά νά ἀποκτήσουν πλοῦτον καί ἀξίωμα, ἀλλά νά διδάσκωσι μάλιστα τόν κοινόν Λαόν, ὅπου ζῶσι μέ πολλήν ἀπαιδευσίαν και βαρβαρότητα…»5.
«Οἱ πίστες τοῦ διαβόλου»
4. Ὁ πόθος τοῦ Πατροκοσμᾶ για τήν κοινή τοῦ Ἔθνους ἀνάσταση συνδέθηκε μέ τήν ἐπιλογή τῶν κατάλληλων γιά τήν πραγμάτωση τοῦ στόχου αὐτοῦ μέσων. Και αὐτά ἦταν: Ἡ ἀναθέρμανση στο ἀδυνατισμένο συνειδησιακά, λόγῳ τῆς δουλείας, Ἔθνος τῆς ἀληθινῆς Πίστεως, τῆς Ὀρθοδοξίας: «Ἔμαθα –λέγει- πώς μέ τή χάρη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ και Θεοῦ δέν εἴσθενε Ἕλληνες (δηλαδή εἰδωλολάτρες), δέν εἶσθε ἀσεβεῖς αἱρετικοί, ἄθεοι, ἀλλ’ εἴσθενε εὐσεβεῖς ὀρθόδοξοι χριστιανοί… τέκνα καί θυγατέρες τοῦ Χριστοῦ μας…»6. Αὐτά σημαίνουν: Ὁδηγεῖ ὄχι ἀόριστα σέ Θεό, ἀφοῦ καί οἱ Μασόνοι γιά Θεό μιλοῦν, ἀλλά στόν μόνο ἀληθινό Θεό, τον ἱστορικό Ἰησοῦ Χριστό, τήν μόνη φανέρωση τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ στόν κόσμο (πρβλ. Ἰωάν. 17, 6). Ζητεῖ τήν ἀποσύνδεση τοῦ Ἔθνους ἀπό κάθε ἴχνος εἰδωλολατρίας (νεοπαγανισμοῦ) καί αἱρέσεως, πού εἶναι ἐκφράσεις ἀσεβείας καί βλασφημίας πρός τόν Θεό.
«Ὅλες οἱ πίστες –θρησκευτικές δηλαδή διδασκαλίες- εἶναι, λέγει, ψεύτικες, κάλπικες, ὅλες τοῦ διαβόλου». Αὐτό σημαίνει: Καί ὁ ἀλλοτριωμένος φράγκικος χριστιανισμός και ὅλες οἱ «θρησκεῖες», πού διαπορθμεύονται στή Χώρα μας ἀπό τήν ἄθεη καί αἱρετική Δύση. «Μόνον ἡ πίστις τῶν εὐσεβῶν και Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν -τῶν Ἁγίων δηλαδή- εἶναι καλή και ἁγία». Ἕλληνας ἔξω ἀπό την Ὀρθοδοξία κατ’ αὐτόν δέν εἶναι δυνατόν νά νοηθεῖ. «Ἐμεῖς οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (μόνον) τήν Ἁγίαν Τριάδα πιστεύομεν, δοξάζομεν καί προσκυνοῦμεν. Αὐτή εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός καί ἔξω ἀπό τήν Παναγίαν Τριάδα ὅσοι λέγονται θεοί εἶναι δαίμονες…»7. Αὐτό εἶναι τό νόημα τῶν λόγων του.
Τό κήρυγμά του εἶναι Τριαδοκεντρικό, ἀλλά καί Χριστοκεντρικό.Ὁ Χριστός γιά τόν Πατροκοσμᾶ εἶναι ὁ Θεός, ἀλλά καί «ὁ γλυκύτατος αὐθέντης καί δεσπότης». Καταλαβαίνουμε τήν αἴσθηση αὐτοῦ τοῦ λόγου σέ ἕνα λαό, πού εἶχε ἢδη μέσα στήν παρατεινόμενη δουλεία του νά ὀνομάζει «αὐθέντη» τόν τύραννο Σουλτάνο καί «δεσπότη» τόν ἐπίσκοπό του. Καί αὐτό συνεχίζεται, στήν παρατεινόμενη δουλεία μας μέχρι σήμερα. Τό κήρυγμά του ὅμως δεν ἦταν μιά ἄχρωμη ἠθικολογία, ἀλλά Θεολογία, πού προβαλλόταν ὡς τό ὀντολογικό θεμέλιο τοῦ Ὀρθοδόξου ἤθους. Διότι ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη, μετουσιωμένη σέ φρόνημα, πηγάζει τό ὀρθόδοξο ἦθος, ὁ ὀρθόδοξος τρόπος ὑπάρξεως.
 
Ἤ ἑνωνόμεθα ἤ χανόμεθα 5. Τό ἀναγεννητικό ἔργο τοῦ Ἁγίου μας ἀπέβλεπε στήν ἀνάσταση καί τῆς ρωμαίικης κοινωνίας, ἀφοῦ μάλιστα εἶχε συνειδητοποιήσει, ὅτι «γινήκαμε χειρότεροι ἀπό τά θηρία». Ὡς γνήσιος ἁγιορείτης, ἐνεφορεῖτο ἀπό τό κοινοβιακό – κοινοτικό ἰδεῶδες τῆς πατερικῆς παράδοσης, μέ κύριο φορέα και ἐκφραστή του τόν Μ. Βασίλειο.
Ὁ Ἅγιος Πατέρας ἢθελε τήν ἐνορία ὡς ἀδελφότητα, μέ κοινοβιακή – κοινοτική συγκρότηση καί συλλογικότητα.Ἤξερε, ἂλλωστε, ὅτι στήν κοινότητα-ἐνορία σώθηκε το ὑπόδουλο Γένος. Κατά μία μαρτυρία τοῦ ἑνετοῦ Προβλεπτῆ τῆς Λευκάδας, ὁ Γέροντας προέτρεπε τούς κατοίκους τῆς Πρέβεζας να μή ἐκκλησιάζονται στίς ἐνορίες ἐκεῖνες, πού δέν εἶχαν ἐνσωματωθεῖ σέ ἀδελφότητα. Τό μήνυμα τῆς ἐνέργειάς του: ἤ ἑνωνόμαστε ἤ χανόμαστε. Καί αὐτό ἰσχύει και σήμερα! Ὅριζε, μάλιστα ἐκλογή τῶν ὑπευθύνων μέ βάση ὀρθόδοξη («μέ τή γνώμη ὅλων τῶν χριστιανῶν»).
Γιά τήν ὀρθή ὅμως λειτουργία τῆς προτεινόμενης ἀπό αὐτόν κοινωνίας κήρυττε τήν κατά Χριστόν ἰσότητα τῶν δικαιωμάτων ἀνδρῶν καί γυναικῶν, τή μόρφωση τῆς γυναίκας, τήν ἱερότητα τοῦ γάμου, μέ βάση τή λειτουργική ἰδιαιτερότητα τῶν φύλων καί τη θέση τους στό κοινωνικό σῶμα, τήν Ἐκκλησία. Ἤθελε τόν ἄνδρα στήν οἰκογένεια «ὡσάν βασιλέα» καί τήν γυναῖκα «ὡσάν βεζύρη»8 (πρωθυπουργό δηλαδή), καί ἀπόδοση δικαιοσύνης ἀπέναντι σε ὅλους, καί τούς Ἑβραίους («…ὅσοι ἀδικήσατε χριστιανούς ἤ ἑβραίους»). Ἀποδεικνύει ἔτσι, ὅτι ἡ ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας, ὅταν λειτουργεῖ, δέν χρειάζεται ἀντιρατσιστικούς νόμους. Ὁ ρατσισμός, τόν ὁποῖο προσπαθοῦν σήμερα νά θεραπεύσουν, δεν ὐπῆρξε ποτέ ὑπόθεση τῆς πατερικῆς παραδόσεως, ἀλλά τῆς Εὐρώπης, στήν ὁποία ὑποδουλωθήκαμε.
 
Στήν κοινωνία πού αὐτός προέβαλλε, ζητοῦσε ἀλληλοσεβασμό ἀρχόντων καί ἀρχομένων, σεβασμό στούς ἱερεῖς παραπάνω ἀπό τούς βασιλεῖς καί τούς ἀγγέλους, ἀλλά καί στούς προεστούς και τούς γεροντοτέρους.
Τίς ρωμαίικες, ἑλληνορθόδοξες ρίζες τῆς κοινωνικῆς του προτάσεως ἀποκαλύπτει ἡ θέση του γιά τούς προεστούς -τούς κοτσαμπάσηδες. «Ὅ,τι χρεία τύχη τῆς χώρας, τους προεστούς γυρεύουν καί σεῖς κοιμᾶστε ξέγνοιαστοι»9. Βλέπετε, οἱ Τοῦρκοι δέν εἶχαν τά γνωστά ἀπό τήν κατοχή ναζιστικά ἀντίποινα. Ἕνα «σαμποτάζ» τό πλήρωσαν ὅλα τά Καλάβρυτα! Οἱ Ὀθωμανοί ἀποκεφάλιζαν τό ἔθνος, κρεμώντας τόν Πατριάρχη καί τίς κορυφές τοῦ Γένους, ὣς τούς Προεστούς. Ἀκολουθώντας τόν Ἀπ. Παῦλο (Ρωμ. 13,1 κ.ἑπ.) συνιστᾶ στό λαό νομιμοφροσύνη, ἀλλ’ ὂχι δουλικότητα. «Νά πείθωνται (=να ὑπακούουν) εἰς τάς κατά Θεόν βασιλικάς προσταγάς»» (Πρβλ. Πράξ. 5,29), σέ ὅσα δηλαδή «δέν ἀντιστέκονται στό Εὐαγγέλιο». Ὅπως λέγει καί ὁ Μ. Βασίλειος σχετικά: «ἐν οἷς ἐντολή Θεοῦ μή ἐμποδίζηται» (PG 35,972/3).
Διαχρονική ὅμως σημασία ἒχει καί ἡ διάκριση, πού κάνει μεταξύ τῶν δύο θηρίων, τοῦ ἀνατολικοῦ καί τοῦ δυτικοῦ, πού μόνιμα συνιστοῦν τίς θανατηφόρες ἀπειλές τοῦ Γένους (Ἔθνους) μας: «Και διατί δέν ἔφερεν ὁ Θεός –λέγει- ἄλλον βασιλέα, πού ἦταν τόσα ρηγάτα ἐδῶ κοντά (τά δυτικά βασίλεια) νά τούς τό δώση (=τό βασίλειό μας), μόνον ἤφερε τον Τοῦρκον μέσαθε ἀπό τήν Κόκκινη Μηλιά καί τοῦ τό ἐχάρισε;» (Φοβερός λόγος, ἀλλά αὐτό ἔγινε, διότι «ἤξευρεν ὁ Θεός, πὼς τά ἄλλα ρηγάτα μᾶς βλάπτουν εἰς τήν πίστιν, καί (ἐνῶ) ὁ Τοῦρκος δέν μᾶς βλάπτει. Ἄσπρα (χρήματα) δῶσ’ του καί καβαλλίκευσέ τον ἀπό τό κεφάλι…»10.
Δέν ἔδινε μόνο ἀπάντηση στούς ἑνωτικούς εὐρωπαΐζοντες κάθε ἐποχῆς, ἀλλά καί στους μεταπατερικούς Οἰκουμενιστές μας, πού ἐπιμένουν νά μή διακρίνουν τήν ἐγωπαθολογική τύφλωσή τους, ὅτι ὁ ἀληθινός κίνδυνος προέρχεται ἀπό τήν διαστροφή τῆς πίστεως καί λιγότερο ἀπό την ὁποιαδήποτε ἀθεΐα.Γι’ αὐτό δέν διστάζει νά ἀποκαλεῖ τόν πάπα (τόν παπικό θεσμό) ὡς ἀντίχριστο (Α΄ Ἰω. 2, 18) καί νά λέγει «τόν πάπαν νά καταρᾶσθε», προβλέποντας χαρισματικά τή θέση τοῦ Πάπα στο παγκόσμιο σήμερα σύστημα ἐξουσίας, ὡς «Πλανητάρχη Νο δύο»…
 
Ὁ Πατροκοσμᾶς, περαιτέρω, ἱεραρχεῖ τήν Πατρίδα στήν Ὀρθοδοξία, λέγοντας: «Ἡ πατρίδα μου ἡ ψεύτικη, ἡ γήινη καί ματαία εἶναι ἀπό τοῦ ἁγίου Ἄρτης τήν ἐπαρχίαν, ἀπό τό Ἀπόκουρον…». «Ἐμεῖς, Χριστιανοί μου, δέν ἔχομεν ἐδῶ πατρίδα»11 (πρβλ. Ἑβρ. 13,14). Ἡ προτεραιότητα δίνεται πάντα στήν Πίστη, τήν Ὀρθοδοξία, στήν ὁποία ὁ Πατροκοσμᾶς ἱεραρχεῖ τά πάντα. Προέβλεπε ὅτι ἡ νόσος τῆς ἐποχῆς μας θά εἶναι ἡ παντοειδής χρήση τῆς Ὀρθοδοξίας ἁπλά γιά τή στήριξη τῆς ἀπολυτοποιημένης «ἑλληνικότητας». Ὁ Πατροκοσμᾶς –θά τό πῶ γιά μια ἀκόμη φορά καί ἐδῶ, ἦταν πρῶτα Ὀρθόδοξος καί μετά Ἕλληνας. Ἡ ἀναντίρρητη φιλοπατρία του, ἱεραρχόταν στήν Ὀρθοδοξία του, χωρίς τήν ὁποία πεθαίνει ἡ Ἑλλάδα, πού μᾶς ἐκληροδότησαν οἱ Πατέρες μας.
Παιδεία καί γλῶσσα
6. Διέβλεπε ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιδιωκόμενη ἀνάσταση καί ἀπελευθέρωση τοῦ Γένους ὄφειλε νά στηριχθεῖ στήν ἀνάπτυξη τῆς Παιδείας12. Θεωρεῖ ἔτσι «ἁμαρτία» νά μένουν «τά παιδιά ἀγράμματα καί τυφλά»· «Καλύτερα νά μένουν φτωχά καί γραμματισμένα παρά πλούσια καί ἀγράμματα». Τά ἀγράμματα παιδιά χαρακτηρίζει «γουρουνόπουλα», ἐλέγχοντας ἔτσι την ἀδιαφορία τῶν γονέων γιά τή μόρφωσή τους. Γνήσιος πατερικός και ἔξω ἀπό τόν σκοταδισμό εἶναι ὁ λόγος του. «Ἡ πίστις μας δεν ἐστερεώθη ἀπό ἀμαθεῖς Ἁγίους, ἀλλά ἀπό σοφούς καί πεπαιδευμένους…».
Ἔχουμε ἐδῶ ἀπήχηση τῆς διακήρυξης τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου: «οὔκουν ἀτιμαστέον τήν παίδευσιν, ὅτι οὕτω δοκεῖ τισίν» (Ἐπιτάφιος εἰς τόν Μ. Βασ. ΙΑ΄). Ἔβλεπε ὅμως τήν παιδεία πατερικά ὡς ἁγιοπνευματικό φωτισμό καί ὄχι ὡς εὐρωπαΐζοντα φωταδισμό, πού ἀφήνει ἀνέγγιχτη καί ἀκάθαρτη τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου. Τό σχολεῖο γιά τόν Πατροκοσμᾶ ἦταν ἐπέκταση τῆς Ἐκκλησίας, ναός τῆς θεοκεντρικῆς παιδείας. Γι’ αὐτό ἔλεγε ὅτι οἱ πολλές ἐκκλησιές δέν ὠφελοῦν τήν πίστη χωρίς καλλιέργεια τοῦ ἀνθρώπου. Μήπως, ἀλήθεια, και μεῖς, στήν εὐρωπαϊκή πλέον δουλεία μας, ἀντί νά ἀνεγείρουμε πολλούς καί πολυτελεῖς ναούς ἤ μοναστήρια-φρούρια, θά πρέπει να στρέφουμε τήν φροντίδα καί μέριμνά μας καί στήν ἀνέγερση καί τον ἐξοπλισμό σχολείων τῆς ἑλληνορθόδοξης παράδοσής μας;
Τό παιδευτικό ὅραμα, πού μᾶς κληροδότησε ὁ Ἅγιός μας, δέν εἶναι ὁ homo oeconomicus, capitalisticus και marxisticus, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.
 
Μέ τό ὅραμα τῆς παιδείας συνδέεται ἀχώριστα καί ἡ κένωσή του στό θέμα τῆς γλώσσας. Ἡ γλωσσική καί ὑφολογική ἁπλότητά του δέν ὀφειλόταν, βέβαια, στήν ἀνεπάρκειά του.Ὁ ἴδιος κατεῖχε ὑψηλή παιδεία, παρέλαβε ὅμως τον γλωσσικό κώδικα τῆς ἐποχῆς του καί τόν συνταίριαξε μέ τή γλώσσα τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Λατρείας, ἁπλοποιώντας τίς μορφές, ἀλλά διακρατώντας τόν γλωσσικό πλοῦτο τῆς παράδοσής μας. Ὁ «δημοτικισμός» ὅμως τοῦ Πατροκοσμᾶ δέν εἶναι καρπός ἰδεολογικῶν και κομματικῶν ἐμμονῶν, ἀλλά φυσικός καί ἀβίαστος. Δέν ἦταν οὔτε δημοτικιστής, οὔτε καθαρευουσιάνος, ὅπως ἐπιμένουμε νά εἴμαστε ἐμεῖς. Οἱ μορφές πάντα ἁπλουστεύονται στή μακραίωνη πορεία τοῦ Ἔθνους, ὁ γλωσσικός του ὅμως πλοῦτος μένει, ὁλόκληρος καί ζωντανός μέσα στή λατρεία μας.
Ὁ Πατροκοσμᾶς δεν ἐβίασε τή γλώσσα, οὔτε κοραϊκά, οὔτε ψυχαρικά. Ἀπέφυγε κάθε ἀκρότητα, διότι σκοπός του ἦταν ἡ ὠφέλεια τῶν ἀκροατῶν του.Ὁ «δημοτικισμός» του ἦταν ἐθνικός. Γι᾽ αὐτό δίπλα στίς λαϊκές ἐκφράσεις παραθέτει αὐτούσια χωρία τῆς Γραφῆς καί τῆς Λατρείας. Ὅ,τι δέχεται ὁ Λαός καί καταλαβαίνει. Αὐτό ἐπιδιώκει, ὅταν ἀγωνίζεται γιά τήν ἐπικράτηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καί στό χῶρο τοῦ σχολείου. Δέν πρόκειται για ἐθνικισμό καί φυλετισμό, ἀλλά για πρόταξη τῆς γλώσσας, στήν ὁποία σώζεται ὅλος ὁ ἑλληνορθόδοξος πολιτισμός μας.
 
Μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνικότητος
7. Αὐτός ἧταν ὁ ὁραματισμός τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ γιά τό ἀναγεννώμενο Γένος/Ἔθνος. Ἕνα ὅραμα, πού ἐρείδεται στίς ἁγιοπατερικές πνευματικές προϋποθέσεις. Μέ τήν κατήχηση καί νουθεσία του ἀναπροσδιορίζει ὀρθόδοξα τήν ταυτότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνισμοῦ, πού ἐκαλεῖτο καί πάλι νά συνεχίσει τήν πρωταγωνιστική ἀποστολή του στήν Ὀρθόδοξη Οἰκογένεια. Ὁραματιζόταν μιά ρωμαίικη κοινωνία «κατοικία τοῦ Θεοῦ, κατοικία τῶν ἀγγέλων», ὅπως καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ὅταν ἔλεγε: «Γῆν οὐρανώσωμεν, γῆν οὐρανόν ποιήσωμεν»!
Μια ἀταξική ἀδελφοποιία στά ὅρια ἑνός ὑπαρκτοῦ χριστιανισμοῦ, ὅπως συμβαίνει στήν μοναστική ἀδελφότητα καί τήν προέκτασή της στόν κόσμο, τήν ὀρθοδοξοπατερικά δομημένη ἐνορία. Ἡ πολιτεία καί ἡ δράση του κινοῦνται μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνικότητας. Εἶχε συνείδηση, ὅτι ὁ κόσμος ἐξελίσσεται καί ὅτι ὁ νέος κόσμος, πού εἰσαγόταν ἀπό τήν ἀλλοτριωμένη Δύση, ἀπειλοῦσε ἀκάθεκτα τόν κόσμο τῆς ὀρθόδοξης παράδοσής μας. Γι᾽ αὐτό εἶναι πάντα ἐπίκαιρος ὁ λόγος του, ἰδιαίτερα στή σύγχρονή μας ἑλληνική πραγματικότητα, πού ἀπό τό 1830 εἶναι μόνιμο θλιβερό προτεκτοράτο τῆς Εὐρώπης. Καί τό ἐρώτημα εἶναι: Τί μένει ἀπό τόν ὁραματισμό τοῦΠατροκοσμᾶ σήμερα;
Αἱ προφητεῖαι του
Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ἒπραξε πατερικά τό καθῆκόν του ἀπέναντί μας. Μᾶς περιέγραψε μέ πληρότητα τι εἶναι Ὀρθοδοξία καί πῶς ἐπιτυγχάνεται ἡ ἱστορική πραγμάτωσή της. Βλέποντας ὅμως τήν σημερινή τραγική κατάστασή μας, διαπιστώνουμε ὃτι οἱ Νεοέλληνες διαψεύσαμε τίς προσδοκίες τοῦ Πατροκοσμᾶ κυριολεκτικά. Αὐτό ὅμως τό διεῖδε καί ἐκεῖνος χαρισματικά στις «προφητεῖες» του: Μᾶς ἤθελε φύλακες καί ὁμολογητές τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας, συνιστώντας να «ἔχουμε σταυρό στό μέτωπο, για νά μᾶς γνωρίζουν ὅτι εἴμεθα χριστιανοί»13, καί μεῖς καταντήσαμε: μασόνοι, μαρξιστές, ἄθεοι, παπόδουλοι, βλάσφημοι καί δαιμονολάτρες νεοπαγανιστές.
Ἤθελε τον Κλῆρο μας ἡγέτη τοῦ Ἔθνους στήν ὀρθόδοξη μαρτυρία καί ὁμολογία. Καί ὅμως αὐτός προεῖδε ὅτι οἱ κληρικοί θά γίνουν «οἱ χειρότεροι καί οἱ ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων»14 Καί κάτι φοβερότερο: Εἶπε ὅτι «οἱ παπάδες θά χαλάσουν τήν θρησκεία»! Ἀρκεῖ νά φέρουμε στό νοῦ μας τήν ὑποδούλωσή μας στον βλάσφημο Οἰκουμενισμό καί την ἀντίχριστη κίνηση τῆς Πανθρησκείας. Προβλέποντας τήν στρεβλή πορεία τῆς παιδείας μας θά πεῖ, ὅτι «Τό κακό θά ἔρθῃ ἀπό τούς διαβασμένους»16, ἐννοώντας ἀσφαλῶς τούς διαφωτιστές καί μετανεωτερικούς διανοουμένους μας. Μήπως δέν περιέγραφε τήν ἐποχή μας, ὅταν ἔλεγε: «Θά βγοῦν πράγματα ἀπό τά σχολεῖα, πού ὁ νοῦς σας δέν φαντάζεται»17.
Ἀδιάψευστα δέ περιγράφει προορατικά και τήν κοινωνική ζωή μας, ὅταν ἔλεγε ὅτι οἱ Πολιτικοί μας Ἡγέτες «θά βάλουν φόρο στίς κόττες καί στά παράθυρα»18! Εὐστοχότερη ὅμως ἐπισήμανση τῆς δημοσιονομικῆς ὀργάνωσής μας δέν θά μποροῦσε σήμερα νά ἐπινοηθεῖ, ἀπ’ ὅσο ἡ προφητεία του: «Οἱ ληστές (γράφε: oἱ διαχειριζόμενοι τίς τύχες μας) θα φύγουν ἀπό τά βουνά καί θά κατεβοῦν στίς πόλεις καί θά φοροῦν ποδήματα»19. Κάτι πού θυμίζει τό «ὁ δολοφόνος μέ τό φράκο»! Ἀλλά και γιά τά νομοθετήματα, πού ρυθμίζουν (γρ. ἀπορρυθμίζουν) τόν ἠθικο-κοινωνικό μας βίο ἐπαληθεύθηκε ἡ πρόβλεψή του: «Θά δοῦμε και θά ζήσουμε τά Σόδομα καί τά Γόμορρα»20! Προβλέποντας δέ το ρεῦμα τῆς ἀναγκαστικῆς μετανάστευσης τῶν καιρῶν μας, θά πεῖ: «Ἐσεῖς θά πᾶτε νά κατοικήσετε ἀλλοῦ καί ἂλλοι θἀρθοῦν νά κατοικήσουν σέ σᾶς»21, βλέποντας την ἐγκατάλειψη τῆς Χώρας ἀπό τους Ἕλληνες καί τήν εἰσβολή τῶν ξένων (λαθρομεταναστῶν).
Διαβάζοντας τίς «προφητεῖες» του, νομίζεις ὅτι γράφθηκαν για τήν ἐποχή μας, σέ ὅ,τι ἀφορᾷ στην ἀποστασία καί πνευματική νέκρωσή μας.
Στόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, κινούμενος καί ὁ ἐπίσης ἡσυχαστής Μακρυγιάννης θα ἐκφράσει τήν ἀντίθεσή του προς τήν ἐθνική πορεία μας: «Ἄν μᾶς ἔλεγε κανένας αὐτήνη τή λευτεριά, ὁπού γευόμαστε, θά περικαλούσαμεν τόν Θεόν, νά μᾶς ἀφήσει εἰς τούς Τούρκους ἄλλα τόσα χρόνια, ὅσο νά γνωρίσουν οἱ ἄνθρωποι τί θά εἰπεῖ πατρίδα, τί θα πεῖ θρησκεία, τί θά εἰπεῖ φιλοτιμία, τί ἀρετή, καί τιμιότης».
Ζώντας στήν ἐθνική μας ἀποτυχία, πού διεῖδαν, ὁ καθένας μέ τον τρόπο του, Πατροκοσμᾶς καί Μακρυγιάννης, δέν μᾶς μένει τίποτε ἄλλο ἀπό τήν ταπεινή ἱκεσία: Χριστέ καί Παναγιά μου, καί σύ, Ἅγιε Κοσμᾶ, Βοηθῆστε τήν Ἑλλάδα, νά ἀναστηθεῖ ξανά!
Σημειώσεις:
1. Ὁ ἀείμνηστος Κώστας Σαρδελῆς εἶχε καταγράψει τό 1974 (!) ἑκατοντάδες ἐπιστημονικές μελέτες γιά τόν Πατροκοσμᾶ (Κων. Σαρδελῆ, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, Ἀναλυτική Βιβλιογραφία, 19742) καί ἔκτοτε, ἀπασχολεῖται συνεχῶς ἡ ἒρευνα μέ τό πρόσωπό του. Βλ. Τή διατριβή τῆς Ἄρτεμης Ξανθοπούλου-Κυριακοῦ, Ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί οἱ Βενετοί (1777-1779). Τά τελευταῖα χρόνια τῆς δράσης του καί το πρόβλημα τῶν Διδαχῶν, Θεσσαλονίκη 1984. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (1714-1779), Ἀθῆναι 1977. Ἰωάννου Β. Μενούνου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Διδαχές. Φιλολογική μελέτη-Κείμενα. Ἀθήνα (1979). π. Γ.Δ. Μεταλληνοῦ, Ἃγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός-Ἀπόστολος τῆς ἑνότητας τοῦ Γένους, στό: Παράδοση καί Ἀλλοτρίωση, Ἀθήνα 1986, σ. 85-110. Τοῦ Ἰδίου, Ἡ διαλεκτική τῶν ταυτοτήτων τοῦ Πατροκοσμᾶ καί τοῦ Ἴωνα Δραγούμη, στό: Μαρτυρίες γιά θέματα πνευματικά καί κοινωνικά, Θεσσαλονίκη 2010, σ. 97-110. Ἄρθρα: στη ΘΗΕ, τ. 7, 1965, στ. 894-899 (Νικ. Σωτηρόπουλος), καί στό Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό Ἐκδοτικῆς Ἀθηνῶν, τ. 5 (1991) σ.42-43 (Ἄρτεμης Ξανθοπούλου-Κυριακοῦ) κ.π.ἄ.
2. Μολονότι, πέρα τῆς ἀλληλογραφίας του, δεν ἔγραψε καμμιά μελέτη.
3. Gerhard Podskalsky, (μετάφρ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ), Ἡ Ἑλληνική Θεολογία
ἐπί Τουρκοκρατίας (1453-1821), Ἀθήνα 2005, σ. 427-428.
4. Εὐθυμίας Μοναχῆς (Ἰουλίας Γκελτῆ), Οἱ προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ
μέσα στήν ἱστορία, Ἀθῆναι 2004, σ. 525.
5. Βλ. καί τίς ἐπιστολές του στό: Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου, ὅπ. π., σ.317 ἑπ.
6. Ἰωάννου Μενούνου, ὅπ. π., σ. 115/116.
7. Ἰωάννου Μενούνου, ὅπ. π., σ. 142 ἑπ., 119/120.
8. Ἰωάννου Μενούνου, σ. 134, 184 ἑπ. Αὐγουστίνου Καντιώτου, σ. 197.
9. ’Ιωάννου Μενούνου, σ. 281/2, σ. 144.
10.Αὐγουστίνου Καντιώτου, σ. 154, Ἰωάννου Μενούνου, σ. 270.
11. Στό ἴδιο, σ. 116, 143/144, 149/150.
12. G. Pοdskalsky, ὃπ.π.,σ. 349.
13.Αὐγ. Καντιώτου, ὅπ.π. σ. 349.
14. Στό ἴδιο, σ. 342.
15.Μ. Τρίτου, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ Φωτιστής τοῦ Γένους, ὁ Προφήτης, Θεσσαλονίκη 2000, σ. 361.
16. Αὐγ. Καντιώτου, ὅπ.π., σ. 342.
17. Εὐθυμίας Μοναχῆς, Οἱ προφητεῖες…, σ. 421.
18.Αὐγ. Καντιώτου, ὅπ. π., σ. 343.
19. Εὐθυμίας Μοναχῆς, ὅπ. π., σ. 432.
20. Εὐθυμίας Μοναχῆς, ὅπ. π., σ. 434 ἑπ.
21. Αὐγ.
πηγή:Ὀρθόδοξος Τύπος, 17/10/2014
*Ὁμιλία ποὺ ἐκφωνήθηκε στὴν ἐκδήλωση τῆς ΠΟΕ καὶ τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» γιὰ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ (12/10/2014)

Το είδαμε : ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (24/08) καί ὁ ὁραματισμός του γιά τό ἑλληνικό ἔθνος - π. Γ. Μεταλληνός

Ο αγώνας συνεχίζεται, σύντομα θα ξημερώσει (ομιλία του Νεκτάριου Δαπέργολα)

Ο αγώνας συνεχίζεται, σύντομα θα ξημερώσει (ομιλία του Νεκτάριου Δαπέργολα)

Η ομιλία του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορα Ιστορίας, στη σημερινή (13-11-2021) εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη για τη στήριξη του συγκινητικού αγώνα των υγειονομικών πού συνεχίζουν να βρίσκονται σε αναστολή εργασίας, αλλά επιμένουν, κρατώντας Θερμοπύλες.

Μία ομιλία με σκληρές αλήθειες για όσα ζούμε, αλλά και εμψυχωτικούς τόνους προς τους αδελφούς μας, που διώκονται χωρίς απολύτως κανένα λόγο από το ολοκληρωτικό καθεστώς. Όσοι παραμένουμε ακόμη ζωντανοί, είμαστε μαζί τους!

(από την περιγραφή του Κοσμά Καραϊσκου)

Ο Δένδιας, η Αριστερά και τα μπάχαλα (βίντεο)

Δεν είναι να απορεί κανείς τελικά με το δίπολο μεταξύ Συριζαίων και Νεοδημοκρατών; Ένα «πινγκ-πονγκ», ένας άτυπος διχασμός για το ποιος είναι λιγότερο κακός. Και δυστυχώς, ακόμα και οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παίρνουν μέρος σε αυτό. Λες και υπάρχει ίχνος αγάπης για την πατρίδα μας σε αυτά τα δυο κόμματα.

Από τη μια να μας παίρνουν (έστω και μικρά) εδάφη και ο ΥΠΕΞ Δένδιας να δηλώνει «Δεν μου αρέσει να δημιουργώ εντάσεις ανάμεσα σε δύο χώρες οι οποίες είναι σύμμαχοι. Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και, με μια επιτροπή κοινή, όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα». [1]

Από την άλλη οι “ανθρωπιστές” της αριστεράς να μας μιλάνε για κατατρεγμένους “πρόσφυγες” και Τουρκους.

Γι’ αυτά τα καλά παιδιά ετοίμασε και ο thedukeoriginal το παρακάτω βίντεο.

 

Και στην τελική, σου λέει, να μην χαλάσει αυτή η φιλία για μερικά στρέμματα….

Ο Δένδιας, η Αριστερά και τα μπάχαλα (βίντεο)

(Φωτό από την εφημερίδα “The Sun”)

Και η ζωή συνεχίζεται, κανονικά, και για ‘μένα και για ‘σένα και για τον Κούλη και για τον Δένδια. Για τον Αλέξη, τον Πολάκη κι όλο αυτό το παρεάκι…

 

Χ.Β.

 

[1] https://www.kathimerini.gr/1079117/article/epikairothta/politikh/dendias-gia-toyrkia-apofeygei-th-synennohsh

Ποιόν εξυπηρετεί μια νέα Μόρια στην Θράκη; (video)

μια νέα Μόρια στην Θράκη

Ποιόν εξυπηρετεί μια νέα Μόρια στην Θράκη; (video)

Νίκος Αρβανίτης για το komotinipress.gr

Ποιόν εξυπηρετεί μια νέα Μόρια στην Θράκη; (video)


Σχόλιο από orthopraxia.gr

Αν κάποιος νομίζει πως η κυβέρνηση αυτή (όπως και οι προηγούμενες) δρα για το καλό της χώρας γελιέται. Όποιος επίσης πίστεψε τους ακρίτες Ιεράρχες, οι οποίοι τώρα θυμήθηκαν να διαμαρτυρηθούν, είναι για κλάματα.

Υπερβολή; Θυμηθείτε ένα απόσπασμα από τις περσινές δηλώσεις του Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα. Το Ευαγγέλιο θα άλλαζαν, στο μεταναστευτικό θα είχαν πρόβλημα;

 

“Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ μείνουν καὶ θὰ ριζώσουν ἐδῶ, τὰ παιδιά τους θὰ νιώθουν τὴν γῆ μας Πατρίδα τους (ὅπως ριζώσαμε κι ἐμεῖς σὲ τοσες ἄλλες Πατρίδες τῆς γῆς). Θὰ τοὺς ἀγκαλιάσουμε, ὅπως ἀγκαλιάσαμε τοὺς ὁμογενεῖς ἀπὸ τὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση, τοὺς ἀλβανοὺς καὶ τόσους ἄλλους. Θὰ πάρουν γιὰ νύμφες καὶ γαμπρούς, τὰ παιδιά μας· θὰ μᾶς κάνουν ὑπερήφανους ὅταν φέρουν ἔπαθλα καὶ πρωτειὲς (ὅπως ὁ Ἀντετοκούμπο), θὰ ἐργάζονται καὶ μὲ τὶς εἰσφορές τους στὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα μας θὰ ἐξασφαλίζονται οἱ δικές μας συντάξεις. Θὰ μεγαλώσουν οἱ πόλεις μας, θὰ κατοικηθοῦν τὰ ἔρημα χωριά μας καὶ θὰ γεμίσουν παιδικὲς φωνὲς οἱ χορταριασμένες αὐλὲς τῶν σχολείων μας.” (Πρώτο Θέμα, Ιανουάριος 2020) 


Το άρθρο του Νίκου Αρβανίτη

Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί του κατοικούντες και διαβιούντες στην Θράκη σε συνθήκης υγειονομικής, οικονομικής, προσωπικής κι εθνικής Ανασφάλειας! Οι (φύσει και θέσει) Θρακιώτες δεν χάνουν τον χρόνο τους, βεβαίως, σε φιλολογικές και νομικοτεχνικές αναλύσεις και τεχνοκρατικές θεωρήσεις αλλά μέσα από ένα νέο κύμα πάνδημης αντίδρασης 47+ ψηφισμάτων κι εγγράφων διαμαρτυριών γνωστοποίησαν με τον δικό τους τρόπο την απάντηση στον Υπουργό κ. Νότη Μηταράκη και τους τοπικούς συνομιλητές του.

Οι εν κρυπτώ διαπραγματεύσεις με στελέχη των τοπικών ΟΤΑ, κομματικών επιτροπών και φιλόδοξων στελεχών του πάλαι ποτέ εθνοσωτηρίου πασοκικού κατεστημένου στην περιοχή σε συνδυασμό με το χαμηλό επίπεδο αντίστασης/αντίδρασης των κομματικών στελεχών της ΝΔ πήραν την μορφή ενός τετελεσμένου σχεδίου ίδρυσης μιας “περίεργης” δομής φιλοξενίας λαθρομεταναστών, προδιαγράφοντας το μέλλον της περιοχής.

Μετά τον σχεδιασμό για το κλείσιμο του στρατοπέδου στον Προβατώνα (που προσωρινώς απετράπη μετά τις οργισμένες αντιδράσεις των Εβριτών) η Κυβέρνηση επιδιώκει την δημιουργία μιας νέας “πολυδομής φιλοξενίας” λαθρομεταναστών χωρίς προηγουμένως να έχει λάβει υπόψη της μία σειρά παραμέτρων από τις οποίες εξαρτάται και η βιωσιμότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος. Πιο συγκεκριμένα:

  • 1. Ποιά η συμβατότητα του απαιτητού Δόγματος Ασφαλείας στην περιοχή με την “συριζαίϊκη” (συλ)λογι(στι)κή των ανοικτών συνόρων; Από την Μάχη του Έβρου και τα σφραγιστά σύνορα της Ευρώπης πώς θα διασφαλίσουμε συνθήκες αποτροπής με την ύπαρξη μιας “Ταξιαρχίας Λαθρομεταναστών” δυναμικότητας 1500-3000 ατόμων στην Θράκη;
  • 2. Σε ποιά πραγματικά ποσοστά βρίσκεται η (εισ)ροή λαθρομεταναστών στην περιοχή; Ενώ τα κυβερνητικά στελέχη παρουσιάζουν διθυραμβικές εκθέσεις για μείωση ροών μέχρι και 80%, οι επιχειρησιακές πληροφορίες παρουσιάζουν κατά μέσο όρο ποσοστό της τάξης του 60-70% με διαφοροποιημένα ποιοτικά χαρακτηριστικά (εθνικότητα, ηλικία,δυναμική, οργάνωση);
  • 3. Πότε , πώς και από ποιούς θα εκριζωθεί το σύστημα λογιστικής υποστήριξης που φαίνεται να διαθέτουν οι λαθροδιακινητές της περιοχής οι οποίοι πλέον έχουν οργανωθει στο εσωτερικό της ενδοχώρας σε ένα πολυπλόκαμο σύστημα υπερδιεθνικού οργανωμένου και διασυνοριακού εγκλήματος που συνεργάζεται με το τουρκικό κέντρο υβριδικού πολέμου;
  • 4. Έχει ληφθεί υπ’όψη ο κατ’αρχήν οικονομικός μαρασμός της Θράκης σε συνθήκες πανδημίας που δημιούργησε ένα εκρηκτικό ποσοστό ανεργίας σε μία ΠΑΜΘ με 211.000 περίπου ανέργους και ποσοστό 20,5% σύμφωνα με το εποχικά διορθωμένο ποσοστό ανεργίας βάσει στοιχείων ΕΛΣΤΑΤ;
  • 5.Συνακόλουθος και ο πληθυσμιακός μαρασμός της περιοχής. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι περιοχές του Βόρειου και Κεντρικού Έβρου είναι από τις πιο γηρασμένες της Ελλάδας, με τα ποσοστά ατόμων άνω των 65 ετών να κυμαίνονται από 40% έως και πάνω από 60%. Ο δείκτης γήρανσης προκύπτει από την αναλογία του πληθυσμού 0-15 ετών προς τον πληθυσμό 65+ ετών. Αντίστοιχα ο δείκτης αντικατάστασης προκύπτει από την αναλογία του πληθυσμού 14-19 ετών προς τον πληθυσμό 60-64 ετών. Οι δύο δείκτες υποδεικνύουν το δυναμισμό της δημογραφικής ανάπτυξης μιας κοινωνίας την επόμενη πενταετία, με το δείκτη αντικατάστασης να είναι περισσότερο στραμμένος προς την οικονομία, δεδομένου ότι οι παραγωγικές ηλικίες είναι οι ηλικίες 20-65 ετών Ποιός ο αναπτυξιακός σχεδιασμός για τα25 χωριά που αποτελούν την Δημοτική Ενότητα Τριγώνου και την Δημοτική Ενότητα Κυπρίνου;
  • 6.Έχει γίνει αντιληπτό από την Κυβέρνηση ότι και η παραμικρή έξαρση λαθρομεταναστευτικών ροών στην περιοχή και η προσωρινή διαμονή ή/και εγκατάσταση ακόμη μικρών σχετικά αριθμών μεταναστών σε ευαίσθητες συνοριακές περιοχές, είναι αρκετό για να ανατραπούν οι ισορροπίες;
  • 7..Είναι , άραγε, αρκετό το “καθρεφτάκι και οι χάντρες της ανάπτυξης” σε μία περιοχή με το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα το 2017 (46%) που βρίσκεται στην 11η θέση από τις 20 πιο φτωχές περιφέρειες της ΕΕ γιατο 2019 για να αμβλυνθεί η αντίσταση σε σχεδιασμούς δημιουργίας λαθρομεταναστευτικών καταυλισμών;
  • 8. Ποιά η θέση των (διορισμένων) αρχηγών ΕΔ, ΣΑ και συναρμοδίων φορέων ασφαλείας για τον εν δυνάμει ρόλο μιας τέτοιας δομής σε περίπτωση ενεργοποίησης Εθνικών Σχεδίων Ασφαλείας; Υπάρχουν εκθέσεις εκτίμησης κινδύνου από την ΕΥΠ ή τις αρμόδιες υπηρεσίες πληροφοριών ΕΛ.ΑΣ.,ΕΔ και ΥΠ.ΕΞ;
  • 9. Το “πείραμα της Μόριας” και το μετέπειτα εγχείρημα του Καρατεπέ στην Μυτιλήνη με την δημιουργία μιας πόλης 10.000 αλλοδαπών κι αλλοδόξων “εισβολέων” στο Βόρειο Αιγαίο έχει πλήρως γίνει αντιληπτό στην Θράκη η οποία άλλωστε επέλεξε την οδό της αποτροπής και της ματαίωσης αναλόγων σχεδίων; Μπορεί ν’αποκλείσει ο κ. Νότης Μηταράκης και οι ντόπιοι συνδιαλεγόμενοί του μια πιθανή “αναβάθμιση” του ΚΥΤ Φυλακίου στα “πρότυπα” της Μόριας;
  • 10.Στον βαθμό που το ΚΥΤ Φυλακίου “διαφημισθεί” από τις κυβερνητικές δομές είναι δεδομένο ότι θα ανασταλεί κάθε προσπάθεια αναπτυξιακής προοπτικής στον Έβρο ακυρώνοντας στην πράξη το αφήγημα του ενεργειακού κόμβου, του εκπαιδευτικού κέντρου μέσω ΔΠΘ , τον εκσυγχρονισμό συνδυαστικών μεταφορών και την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα. Ποιά είναι τα ανταποδοτικά κίνητρα που προσφέρει ο κ.Νότης Μηταράκης εκτός ίσως από τα 30εκ του κόστους κατασκευής της συγκεκριμένης δομής;
  • 11.Στον βαθμό που θεωρείται απαραίτητη η δημιουργία μιας τέτοιας δομής για λόγους εθνικής ασφαλείας και σχεδιασμού στα πλαίσια ενός αναβαθμισμένου Δόγματος, μήπως πρέπει άμεσα και ως προαπαιτούμενο να εκσυγχρονισθούν οι εγκαταστάσεις καίριου χαρακτήρα υπηρεσιών ασφαλείας με την κατάλληλη στελέχωσή τους και να μην μείνουμε μόνον στα διαφημιστικά σποτάκια της πρόσληψης συνοριοφυλάκων, ΟΒΑ και εποχικών υπαλλήλων; Με 8μηνίτες και αποσπασθέντες αστυνομικους δεν επιτυγχάνεται η επιτήρηση της περιοχής.
  • 12.Έχει υπολογισθεί ειδικά σε καιρό μετα-πανδημίας πόσο θα επιβαρυνθεί το διαλυμένο σύστημα υγείας και ποιές επενδύσεις πρέπει να γίνουν στο χώρο της υγείας (πρωτοβάθμιας κατ’αρχάς) για να υποστηριχθεί μια τέτοια δομή; Να θυμίσουμε ότι τα hot spot σε Λέσβο, Χίο, Σάμο και Λέρο, θυμίζουν περισσότερο υγειονομικό ναρκοπέδιο με λοιμώδη νοσήματα, χωρίς να τηρούνται ούτε τα στοιχειώδη από τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας.Τα δε Νοσοκομεία στα νησιά του Β/Α Αιγαίου κατέρρευσαν με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες της πανδημίας.
  • 13.Ποιός θα αναλάβει την ευθύνη αποτροπής του Ισλαμικού κινδύνου που θα βρει αναπάντεχα έναν χώρο φιλοξενίας στην Ελληνική Θράκη; Ας μην ξεχνάμε ότι εκτός των Σύρων προσφύγων που τους εργαλειοποιεί ο Ερντογάν οι ροές από άλλες περιοχές οφείλονται στις παραινέσεις των ηγετών του Χαλιφάτου (ΙSIS) και άλλων μουσουλμάνων θρησκευτικών παραγόντων από τις αρχές του 2015. Ο Αλ Μπαγκντάντι αλλά κι ο μουφτής της Ιερουσαλήμ είχαν καλέσει τους πιστούς τότε να μετακινηθούν στην Ευρώπη και σύμφωνα με την αρχή της χαζίρια (μετακίνησης), που αναφέρεται σε 93 στίχους του Κορανίου, να εισρεύσουν στην Ευρώπη.
  • 14. Ως ένα πρόσθετο προαπαιτούμενο για την δημιουργία ενός τέτοιου ΚΥΤ είναι η γνωστοποίηση με κάθε τρόπο και πρός άπαντας του ενδιαφερομένους ότι η παραβίαση των Ελληνικών Συνόρων συνεπιφέρει εξ ορισμού “άρνηση εξέτασης αιτημάτων ασύλου” και η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να περιορίσει δραστικά το πρόβλημα. Υπάρχει τέτοιο σχέδιο από τον κ. Νότη Μηταράκη;
  • 15.Ποιός θα αναλάβει την ευθύνη για το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί ένα προπύργιο του Ισλαμ στα σύνορα με την Τουρκία; Ποιός θα αναλάβει την ευθύνη για την μετακόμιση εχθρικών στοιχείων επί ελληνικού εδάφους παρέχοντάς του μάλιστα συνθήκες φιλοξενίας; Ποιός θα αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο η Τουρκία να αναλάβει τον ρόλο του προστάτη των “προσφύγων” σε αυτή τη δομή (όπως έχει κάνει με το “φύτευμα” πρακτόρων και συνεργατών της ΜΙΤ σε άλλες δομές);
  • 16.Μήπως με το σχέδιο Μηταράκη και των ντόπιων πρακτόρων του, η Χώρα περνάει ένα λάθος μήνυμα για το εύρος της ανεκτικότητάς της σε ασύμμετρες απειλες και ασύμμετρες πιέσεις;
  • 17.Υπάρχει μία διαφορά ανάμεσα στην αναβάθμιση τεχνικών συνθηκών διαβίωσης των ήδη εναπομεινάντων μεταναστών/προσφύγων και στην δημιουργία μιας νέας σύγχρονης δομής φύλαξης,ταυτοποίησης και προπαρασκευής για αναχώρηση προς την ενδοχώρα. Μήπως το μήνυμα πρέπει να είναι μόνον ενα και προς πάσα κατεύθυνση; ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΤΕ!!!
  • 18. Μήπως πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την Μάχη του Έβρου και να επικεντρωθούμε στο ενδεχόμενο μιας νέας μεγαλύτερης και πιο συστημικής απόπειρας προσβολής των Ελληνικών Συνόρων. Σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζονται επικοινωνιακά σώου για τα αυτονόητα αλλά εγρήγορση και σχεδιασμός όπως αρμόζει σε μία Ευρωπαϊκή Χώρα που δεν λειτουργεί συγκυριακά αλλά ακολουθεί τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου.
  • 19. Έχουν συνεκτιμηθεί οι πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στον τοπικό μουσουλμανικό πληθυσμό η παρουσία μιας τέτοιας δομής στα ε/τ σύνορα; Έχουν προσμετρηθεί οι επιπτώσεις από την ενδεχόμενη δραστηριοποίηση των ντόπιων παράτυπων παραλλήλων θρησκευτικών δομών που θα θελήσουν να συμπαρασταθούν πνευματικά και ανθρωπιστικά στους ομοδόξους τους;
  • 20.Ποιά είναι η άποψη της Διακομματικής Επιτροπής για τα παραπάνω;

Αντί επιλόγου παραθέτουμε την εικόνα που παρουσιάζει η σημερινή δομή του Καρά Τεπέ στην Μυτιλήνη! Αυτό θέλουμε στην Ορεστιάδα;

 

 

Ποιόν εξυπηρετεί μια νέα Μόρια στην Θράκη; (video)

Παράδειγμα σωστής αντίδρασης στο Μακεδονικό Ζήτημα (π. Θεόδωρος Ζήσης)

αναίρεση της Συνοδικής Εγκυκλίου

Παράδειγμα σωστής αντίδρασης στο Μακεδονικό Ζήτημα

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.


 

 

Ἡ ἵδρυση «Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας» στὴν Φλώρινα, ὅπου ἡ προπαγάνδα τῶν Σκοπιανῶν ἐπὶ δεκαετίες ἔβρισκε τὴν σθεναρή, ἔμπρακτη καὶ ἀποτελεσματικὴ ἀντίδραση τοῦ μακαριστοῦ ὁσίου ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη, πανάξιου ἀγωνιστῆ καὶ ὁμολογητῆ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος, ἀποδεικνύει περίτρανα τὴν ἔλλειψη ἡγετῶν, πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ φρενάρουν τὴν ταχύτατη διολίσθησή μας στὸν κατήφορο τῆς ἐθνικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς ἀπαξίωσης καὶ ἐξουθένωσης. Περιμέναμε τὸ Χριστουγεννιάτικο Φῶς νὰ διαλύσει ἔστω γιὰ λίγο τὸ σκοτάδι τῆς χωρὶς Χριστὸ Ἑλλάδος, ποὺ φιλοδόξησε καὶ τὰ κατάφερε, ἑνωμένη τώρα μὲ τὴν γοητευτικὴ ἁμαρτωλὴ Εὐρώπη, νὰ ἀποχριστιανισθεῖ, καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς ἀποστασίας νὰ βιώνει τὴν σταδιακὰ αὐξανόμενη ἐγκατάλειψή μας ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ. Ἡ θεϊκὴ παρουσία καὶ προστασία καὶ πρὸς τὰ πρόσωπα καὶ πρὸς τὰ ἔθνη ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν προνοίᾳ τοῦ Θεοῦ ἀνάδειξη καὶ ἐμφάνιση ἀξίων καὶ ἱκανῶν ἡγετῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ προσωπικό τους παράδειγμα καὶ ἀκολουθώντας τὴν θεία κυβερνητικὴ τῆς ἀρετῆς, τῆς τιμιότητας, τῆς ἀγάπης, τῆς φιλανθρωπίας, τῆς ἁγιότητας, τῆς ἀληθινῆς Θεογνωσίας λειτουργοῦν ὡς ἁλάτι γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τῆς ἠθικῆς, πνευματικῆς καὶ κοινωνικῆς σήψης καὶ παρακμῆς.

Δυστυχῶς πανθομολογεῖται ὅτι ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει ἀξίους ἡγέτες, πολιτικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικούς, καὶ γι᾽ αὐτὸ ὁ λαὸς παραδέρνει ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα, τρεφόμενα μὲ ἐπικίνδυνες καὶ δηλητηριώδεις τροφές. Ὁλοφάνερα παραδείγματα πάμπολλα, ποὺ παρέλκει νὰ τὰ ἀναφέρουμε, γιατὶ τὸ κάναμε πολλὲς φορὲς καὶ ἐξαντλητικά, ἰδιαίτερα γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παρακμὴ καὶ ἀποστασία, βοῶντες ὅμως «εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων», ἀλλὰ καὶ διωκόμενοι καὶ συκοφαντούμενοι.

Μὲ τὸ παρὸν μικρὸ ἄρθρο ἐπιθυμοῦμε ἁπλῶς νὰ ὑπενθυμίσουμε πῶς ἐνεργοῦσαν πρὶν ἀπὸ δύο τρεῖς-γενεὲς ἐκκλησιαστικοὶ καὶ πολιτικοὶ ἡγέτες στὸ καυτὸ καὶ ζωτικὸ θέμα τῆς Μακεδονίας, καὶ ἰδιαίτερα πῶς ἀντέδρασε γιὰ τὸ θέμα τῆς ψευδεπίγραφης “Μακεδονικῆς” γλώσσας ἕνας ἀποθανὼν ἀρχιεπίσκοπος. Ἐλπίζουμε καὶ προσδοκοῦμε νὰ ξυπνήσουμε κάποιες ὑπνώττουσες συνειδήσεις καὶ νὰ ἀντιδράσουν, ἔστω καὶ τώρα, πρὶν εἶναι πολὺ ἀργά· πρὶν εἰσαχθεῖ στὰ σχολεῖα ἢ καὶ σὲ ἰδιωτικὰ φροντιστήρια ἡ διδασκαλία τῆς «Μακεδονικῆς» γλώσσας, καὶ ὁλοκληρωθεῖ τὸ ἐθνικὸ ἔγκλημα α) τῆς προδοτικῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, β) τῆς ἐν συνεχείᾳ ἀναγνώρισης αὐτῆς τῆς Συμφωνίας ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς κυβερνῶντες, ἐνῶ προεκλογικὰ πρὸς ἄγραν ψήφων ὑπόσχονταν νὰ τὴν καταγγείλουν, καὶ γ) τῆς ἀναγνώρισης τῆς σχισματικῆς «Ἐκκλησίας» τῶν Σκοπίων μὲ τὴν ὀνομασία «Μακεδονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία-Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος». Ἀμφότεροι οἱ χαρακτηρισμοὶ τῆς νεόκοπης αὐτῆς «Ἐκκλησίας», καὶ τό «Μακεδονική» καὶ τό «Ἀχρίδος» παραπέμπουν σὲ ἑλληνικὴ ἱστορικὴ κυριότητα καὶ ἰδιοκτησία, τὶς ὁποῖες τώρα ξεπουλοῦν ἀνιστόρητοι πολιτικοί, οὔτε ἀντὶ πινακίου φακῆς γιὰ τὸ ἔθνος, ἁπλὰ καὶ μόνο γιὰ ἱκανοποίηση φαινομενικὰ χρήσιμων ἀνταλλαγμάτων καὶ γιὰ τὴν προσωπική τους προβολὴ καὶ καταξίωση στοὺς κύκλους τῶν ἐθνομηδενιστῶν καὶ τῶν ἰσχυρῶν σχεδιαστῶν τῆς Παγκοσμιοποίησης.

Ἂν παραμείνει καὶ δὲν ἐκπέσει ἡ ἀχαρακτήριστη ἀπόφαση τοῦ Πρωτοδικείου τῆς Φλώρινας ποὺ ἐπιτρέπει τὴν λειτουργία «Κέντρου Μακεδονικῆς Γλώσσας» στὴν πόλη, μὲ τὴν ἐκ τοῦ Καταστατικοῦ προβλεπόμενη διδασκαλία τῆς κλεμμένης ψεύτικης αὐτῆς γλώσσας καὶ σὲ ἄλλες ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα περιοχές, τότε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἀποδεχόμαστε ὅτι οἱ Μακεδόνες, ὁ Φίλιππος καὶ ὁ Μ. Ἀλέξανδρος, ἀλλὰ καὶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἀλεξάνδρου, ὁ μέγας φιλόσοφος Ἀριστοτέλης, δὲν ὁμιλοῦσαν ἑλληνικά, ἀλλά «μακεδονικά», αὐτὸ τὸ συνονθύλευμα σλαβικῶν, βουλγαροσερβικῶν, διαλέκτων, τῶν ὁποίων οἱ ρίζες βρίσκονται στὸν 6ο καὶ 7ο μεταχριστιανικὸ αἰώνα, χίλια χρόνια περίπου μετὰ τὸν Ἕλληνα Μακεδόνα Μέγα Ἀλέξανδρο. Τότε πρέπει νὰ δεχθοῦμε ὅτι ὄχι μόνον ἡ ἱστορία ἀλλὰ καὶ ἡ Ἁγία Γραφή, Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη, κάνουν λάθος, ὅταν μαρτυροῦν ὅτι ὁ Μακεδόνας Μ. Ἀλέξανδρος ἦταν βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων (στὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Δανιὴλ τῆς Π.Δ.) καὶ ὅτι ὁ Μακεδόνας ἄνδρας ποὺ ἐμφανίσθηκε σὲ ὅραμα στὸν Ἀπόστολο Παῦλο, ἐνῶ βρισκόταν ἀκόμη στὴν Ἀσία, καὶ τοῦ εἶπε στὰ ἑλληνικά «Διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν» ἦταν Σλαβομακεδόνας Σκοπιανὸς ποὺ ἐγνώριζε ἑλληνικά, καὶ ὅτι ὁλόκληρη τότε ἡ ἑλληνικώτατη Μακεδονία μὲ τοὺς Φιλίππους, τὴν Θεσσαλονίκη, τὴν Βέροια καὶ πάμπολλες ἄλλες πόλεις καὶ χωριά, ὁμιλοῦσαν σλαβικὰ καὶ στὰ σλαβικὰ τοὺς ἐκήρυξε καὶ ἔγραψε τὶς ἐπιστολές του ὁ ἑλληνιστὴς Ἀπόστολος Παῦλος.

Ἡ ἀναφορὰ στὴν παραδειγματικὴ ἐνέργεια τοῦ μακαριστοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ Σεραφείμ (Τίκα), ὁ ὁποῖος δὲν ἦταν σπουδαῖος θεολόγος καὶ δὲν ἀπέφυγε λάθη καὶ ἀστοχίες, ἦταν ὅμως θερμὸς πατριώτης καὶ ἁπλοϊκῆς Πίστεως Ὀρθόδοξος πρωθιεράρχης, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἤμουν καὶ ἐγὼ δέκτης καὶ συνεργὸς τῆς πατριωτικῆς του ἐνέργειας σχετικὰ μὲ τὸν αὐθάδη σήμερα «Μακεδονισμό» τῶν Σλαβοσκοπιανῶν, ἰδιαίτερα μάλιστα μὲ τήν «μακεδονική» γλώσσα ποὺ ξεχείλισε τὸ ποτήρι τῆς ἀγανάκτησης ὅσων σέβονται καὶ τιμοῦν τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια τῆς ἐθνικῆς καὶ ὀρθόδοξης κληρονομιᾶς μας.

Συγκεκριμένα: Εἶχε ἀρχίσει ἐπισήμως ὁ Θεολογικὸς Διάλογος μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν, ἡ πανηγυρικὴ ἔναρξη τοῦ ὁποίου ἔγινε στὰ νησιὰ Πάτμος-Ρόδος τὸ 1980 (29 Μαΐου-4 Ἰουνίου). Ἡ δεύτερη συνάντηση τῆς ὁλομελείας τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Διαλόγου ἔγινε στὸ Μόναχο τὸ 1982 (30 Ἰουνίου-6 Ἰουλίου), ὅπου συζητήθηκε καὶ ὑπογράφτηκε τὸ ἐγκριθὲν κείμενο μὲ τίτλο «Τὸ Μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Εὐχαριστίας ὑπὸ τὸ φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος».

Ἡ τρίτη ἐν ὁλομελείᾳ συνέλευση τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς ἔγινε μετὰ ἀπὸ δύο ἔτη τὸ 1984 στὴν Κρήτη, στοὺς χώρους τῆς γνωστῆς πατριαρχικῆς Ὀρθόδοξης Ἀκαδημίας (30 Μαΐου-8 Ἰουλίου). Εἶχε προετοιμασθῆ γιὰ συζήτηση καὶ ἔγκριση κοινὸ κείμενο μὲ τίτλο «Πίστις, μυστήρια καὶ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας». Τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐκπροσωπούσαμε στὸν Διάλογο ὁ μητροπολίτης Περιστερίου κυρὸς Χρυσόστομος (Ζαφείρης), καὶ γιὰ πρώτη φορὰ ὁ γράφων, λαϊκὸς εἰσέτι, ὡς πανεπιστημιακὸς καθηγητής. Εἷχα ἀντικαταστήσει μὲ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τὸν καθηγητή, ἀείμνηστο τώρα, Μέγα Φαράντο, τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος παρητήθη, προφανῶς γιατὶ δὲν συμφωνοῦσε μὲ ὅλη τὴν προετοιμασία καὶ τὴν διαδικασία τοῦ Διαλόγου. Γιὰ τοὺς ἴδιους περίπου λόγους ἐκδιώχθηκα καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸν Διάλογο μὲ πρωτοβουλία τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου καὶ μὲ εἰσπήδηση στὴν δικαιοδοσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐπειδὴ εἶχα συμβάλει σημαντικὰ στὴν καταδίκη τῆς Οὐνίας, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς Παπικοὺς, στὴν ΣΤ´ Συνέλευση τῆς Ὁλομελείας τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς στὸ Freising τοῦ Μονάχου τὸ 1990 (6-15 Ἰουνίου), καὶ ἐπειδὴ ἀντέδρασα ἰσχυρά, ὅταν μὲ μεθοδεύσεις Φαναρίου καὶ Ρώμης ἀθωώθηκε ἡ Οὐνία σὲ νέα κολοβὴ Συνέλευση τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς στὸ Balamand τοῦ Λιβάνου (17-24 Ἰουνίου 1993), τὶς ἀποφάσεις τῆς ὁποίας ἀνήρεσα μὲ θεολογικό μου κείμενο, ὅπως ἐν ἐκτάσει ἔχω παρουσιάσει τὴν ὅλη ἐξέλιξη στὸ βιβλίο μου «Οὐνία. Ἡ καταδίκη καὶ ἡ ἀθώωση, στὸ Freising καὶ στὸ Balamand» (Θεσ/κη 2002).

Κατὰ τὴν τρίτη αὐτὴ Συνέλευση τῆς Ὁλομελείας τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς στὴν Κρήτη τὸ 1984 δὲν ἐπιτεύχθηκε συμφωνία στὸ κείμενο ποὺ προετοιμάσθηκε, τὴν ὁποία ἀποτυχία διπλωματικὰ στὸ τελικὸ Ἀνακοινωθὲν οἱ δύο συμπρόεδροι τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ Καρδινάλιος Ἰωάννης Willebrands, καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιανός (Χαρκιανάκης) ἀπέδωσαν σὲ ἔλλειψη χρόνου.

Μετὰ ἀπὸ δύο ἔτη προγραμματίσθηκε νὰ συνέλθει στὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας ἡ τέταρτη Συνέλευση τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς τὸ 1986, γιὰ νὰ συζητήσει καὶ ἐκγρίνει τὸ κείμενο ποὺ δὲν προλάβαμε νὰ ὁλοκληρώσουμε στὴν Κρήτη. Καὶ πάλι ὅμως οὔτε ἀρχίσαμε κἂν τὴ συζήτηση, διότι κατὰ τὴν ἐναρκτήρια συνεδρία λάβαμε οἱ δύο ἀντιπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐντολὴ ἀπὸ τὸν τότε ἀρχιεπίσκοπο Σεραφεὶμ νὰ διαμαρτυρηθοῦμε πρὸς τὴν παπικὴ ἀντιπροσωπεία καὶ στὴ συνέχεια νὰ ἀποχωρήσουμε ἀπὸ τὸν Διάλογο, διότι μὲ ἄδεια τοῦ Βατικανοῦ ὀργανώθηκε στοὺς χώρους του ἀπὸ τὴν σχισματικὴ ἐκκλησία τῶν Σκοπίων ἔκθεση «Μακεδονικῆς Τέχνης» μὲ ἐκθέματα ἑλληνικὰ ἀπὸ τοὺς βυζαντινοὺς ναούς της περιοχῆς. Τὴν ἀποχώρησή μας, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ Βατικανὸ ὑπὸ τὸν Πολωνὸ πάπα Ἰωάννη Παῦλο Β´ (Βοϊτύλα) ἐνίσχυε τὸν ψευδο-Μακεδονισμὸ τῶν Σκοπίων, ἀκολούθησαν καὶ οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες ἀντιπροσωπεῖες, καὶ ἡ Συνέλευση διαλύθηκε. Συνεκλήθη ἐμβόλιμα τὸ ἑπόμενο ἔτος στὸν ἴδιο τόπο, στὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας (Ἰούνιος 1987) καὶ ἐνέκρινε τὸ κείμενο ποὺ ἦταν σὲ ἐκκρεμότητα ἀπὸ τὴν Συνέλευση τῆς Κρήτης (1984).

Παρόμοια διαμαρτυρία γιὰ τὴν συνεχιζόμενη ἀπὸ τὸ Βατικανὸ ὑποστήριξη τῶν ψευτο-Μακεδόνων κατέθεσε ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἐκτενῆ Δήλωση τοῦ μητροπολίτη Περιστερίου Χρυσοστόμου κατὰ τὴν ΣΤ´ Συνέλευση τῆς Ὁλομελείας τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς στὸ Freising τοῦ Μονάχου (6-15 Ἰουνίου 1990), ὅπου καταδικάσαμε τὴν Οὐνία. Τὴν ἐνδιαφέρουσα αὐτὴ Δήλωση θὰ παραθέσουμε σὲ ἑπόμενο ἄρθρο μας, ὅπου θὰ ἀναλύσουμε τὴν ἀνθελληνικὴ γεωπολιτικὴ δράση τοῦ Βατικανοῦ στὸν χῶρο τῶν Βαλκανίων. Ἀρκούμαστε πρὸς τὸ παρὸν νὰ διαπιστώσουμε καὶ νὰ διαβεβαιώσουμε τὰ πατριωτικὰ καὶ Ὀρθόδοξα ἀντανακλαστικὰ παλαιῶν πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν, ποὺ ἀφήνουν ἀναπολόγητους τοὺς σημερινούς, ὄχι μόνον γιὰ τὴν ἀφωνία τους, ἰδιαίτερα τοὺς πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπισκόπους τῆς μίας καὶ μοναδικῆς Μακεδονίας, ἀλλὰ καὶ διότι συνέπραξαν οἱ πολιτικοὶ καὶ συμπράττουν στὴν σύναψη καὶ στὴν ἀναγνώριση τῆς ἀπαράδεκτης «Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν», οἱ δὲ ἐκκλησιαστικοί, «ἀφωνότεροι ἰχθύος καὶ ἀπραγότεροι βατράχου», δέχθηκαν ἤδη σὲ εὐχαριστιακὴ κοινωνία τοὺς σχισμαστικοὺς τῶν Σκοπίων ὡς «Μακεδονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία-Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος», καὶ ὁσονούπω θὰ δεχθοῦν καὶ τὴν αὐτοκεφαλία τους, ἀριθμώντας τους ὡς 16η ἐκκλησία μετὰ τὴν 15η τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας, ποὺ ἤδη τοὺς ἀναγνώρισαν. Παλαιὰ τὸ «μακεδονική», λεγόμενο ἀπὸ τὸν πάπα ἐκτὸς Ἑλλάδος ἐνοχλοῦσε, τώρα τό «Κέντρο Μακεδονικῆς Γλώσσας», ἐγκρίνεται ἀπὸ ἑλληνικὸ δικαστήριο, καὶ ἐπίσημη ἀντίδραση, πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστική, δὲν ὑπάρχει. Τόσο πολὺ ξεγυμνωθήκαμε καὶ ἀποβάλαμε τὴν ταυτότητά μας;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΟΛΛΑΕΙ!!! – Για τους Λίγους…

ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΟΛΛΑΕΙ!!! – Για τους Λίγους…

Για τους Λίγους…

 

ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΟΛΛΑΕΙ!!! - Για τους Λίγους...

Η ιστορία μίλησε και απέδειξε ότι ο ηρωισμός γεννιέται με τις θυσίες. Ακόμα, και εν όψει πανδημίας και κάθε δυσκολίας κανένα εμπόδιο δεν είναι ικανό να υπερνικήσει την έκφραση σεβασμού και τιμής σε αυτούς που χάρισαν σε εμάς την ζωή.

 

 

Το αυτονόητο απαιτεί παρελάσεις για τις εθνικές επετείους με μέτρα μα πάνω από όλα παρελάσεις με εθνική περηφάνια και ελληνική ψυχή!

Πηγή: Πάνω Κάτω, https://www.youtube.com/watch?v=tQ6NWssjrxQ

tideon.org

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ: ΑΚΤΙΝΕΣ

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα σας

Η σημασία του Πνευματικού στον σύγχρονο διωγμό. Συνέντευξη με τον π....

0
Η σημασία του Πνευματικού στον σύγχρονο διωγμό Το Α’ μέρος, «Περί τῆς δῆθεν μετάδοσης ἱοῦ στόν Ἱερό Ναό» ΕΔΩ. Κύριος Ιησούς Χριστός Το είδαμε: ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ...