Από πού προήλθε ο κορωνοϊός: Ποιος άνοιξε το κουτί της Πανδώρας; Η Φύση ή κάποιο εργαστήριο; (Μέρος 2ο)

 


Συγγραφέας: Nicholas Wade, 5η Μαΐου, 2021

Ο Nicholas Wade είναι συντάκτης και συγγραφέας επιστημονικών άρθρων και έχει αρθρογραφήσει στα γνωστά έντυπα Nature, Science, New York Times…


 

Όπως γίνεται φανερό είναι πολύ δύσκολο η πανδημία να ξεσπάσει 1500 χιλιόμετρα μακριά από τη Wuhan και στη συνέχεια να εμφανιστεί εκεί χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος ενδιάμεσα.

Για τη θεωρία που μιλάει για εργαστηριακή προέλευση, τα πράματα είναι πολύ πιο εύκολα. Η Wuhan είναι η πόλη όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο Ινστιτούτο Ιολογίας της Κίνας και στο οποίο -είναι επίσης γνωστό- ότι οι ερευνητές μετατρέπουν γενετικά κορωνοϊούς για να επιμολύνουν ανθρώπους. Μάλιστα, η δουλειά τους αυτή γινόταν σε εργαστήρια με πολύ περιορισμένους κανόνες ασφαλείας (BSL2). Δεν θα μας προκαλούσε έκπληξη λοιπόν αν κάποιος ιός της μολυσματικής φύσης του SARS2 εμφανιζόταν εκεί, μια και θα μπορούσε να είχε διαφύγει από τα ήδη χαλαρά μέτρα ασφαλείας των εργαστηρίων. 

  1. Η φυσική ιστορία και η εξέλιξη: η αρχική εντόπιση της πανδημίας είναι ένα μικρό μέρος του όλου προβλήματος. Αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι το τι συμβαίνει πραγματικά στη Φύση. Είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο στη Φύση να γίνουν τέτοιες διαπιδύσεις ιών από είδος σε είδος. Το καρφί των κορωνοϊών είναι φτιαγμένο για να επιτίθεται σε κύτταρα νυχτερίδας και μόνο εκεί. Θα πρέπει να γίνουν πάρα πολλές φυσικές μεταλλάξεις για να υπάρξει κάποιο είδος καρφιού που να μολύνει ανθρώπους. Οι περισσότερες μεταλλάξεις αποτυγχάνουν πριν καν γίνουν επικίνδυνες. Μια τέτοια επικίνδυνη μετάλλαξη θα έπρεπε να γίνει στο RNA του ιού και να ενσωματώνει ένα διαφορετικό αμινοξύ στο καρφί του έτσι ώστε να είναι ικανό να μολύνει κύτταρα άλλου είδους. Κι όλο αυτό έπρεπε να γίνει πρώτα σε έναν ενδιάμεσο ξενιστή ο οποίος στη συνέχεια να βρίσκεται σε επαφή με τον άνθρωπο. Η αλυσίδα είναι μεγάλη.

Στην περίπτωση του SARS1, οι ερευνητές μπόρεσαν να βρουν την πορεία μετάλλαξης της πρωτεΐνης του καρφιού και πώς αυτή μεταλλάχθηκε βήμα προς βήμα σε ένα παθογόνο οργανισμό. Μετά από τις νυχτερίδες πέρασε στις μοσχογαλές, όπου και έπρεπε να συμβούν έξι ακόμα μεταλλάξεις στο καρφί του μέχρι να καταλήξει να γίνει μια ήπια μόλυνση στον άνθρωπο. Μετά από 14 μεταλλάξεις, ο ιός προσαρμόστηκε πιο εύκολα στην ανθρώπινη βιολογία και μετά από ακόμα τέσσερις μεταλλάξεις, η επιδημία ξεκίνησε. Αυτά συνέβησαν με τον SARS1 και τη μακρά του πορεία μέχρι να γίνει παθογόνος. 

 Στη περίπτωση όμως του SARS2 δεν υπάρχει μια αντίστοιχη ιστορία. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ο ιός δεν είχε μεταλλαχθεί καθόλου, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα. Από την πρώτη του εμφάνιση, ο ιός ήταν απολύτως εξειδικευμένος σε ανθρώπινα κύτταρα. Ενώ ο SARS1 έπρεπε να περάσει από 18+ μεταλλάξεις για να γίνει ήπια μολυσματικός στον άνθρωπο, ο SARS2 είχε «ως δια μαγείας» γίνει μολυσματικός στον άνθρωπο και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Η Alina Chan από το Broad Institute αναφέρει τα εξής: «την εποχή που ανακαλύφθηκε ο SARS-CoV-2, στα τέλη του 2019, ήταν απολύτως προσαρμοσμένος στα ανθρώπινα κύτταρα και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας».

Ακόμα και αυτοί που αμφισβητούν την εργαστηριακή προέλευση του ιού δεν μπορούν να μην παραδεχτούν την εξαιρετικά περίεργη ομοιομορφία του SARS2 γονιδιώματος. Ο ίδιος ο Baric, ο δάσκαλος της Shi, γράφει ότι «τα πρώτα στελέχη ιών που βρέθηκαν στην Wuhan έδειξαν πολύ περιορισμένη γενετική ποικιλομορφία, κάτι το οποίο δηλώνει ότι ο ιός θα πρέπει να προήλθε από ένα και μόνο συγκεκριμένο στέλεχος». 

Το μοναδικό προγονικό στέλεχος θα ήταν βεβαίως απόλυτα συμβατό με την εργαστηριακή προέλευση του ιού, μια και τέτοιες καταστάσεις δεν συμβαίνουν στη Φύση όπου αντιθέτως έχουμε πολλά ενδιάμεσα στάδια μέχρι κάποιος οργανισμός να φτάσει να γίνει τόσο επικίνδυνος και ειδικός στον άνθρωπο. 

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό αυτής της ομοιομορφίας του γονιδιώματος του SARS2 είναι ότι δεν συμβαδίζει με τη θεωρία του ενδιάμεσου ξενιστή, μια και κανένας τέτοιος ξενιστής δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι ο SARS2 είχε πρώτα επωασθεί σε ένα ξενιστή που δεν ξέρουμε ακόμα. Ή ότι ήρθε από ένα ξενιστή μακριά από την Κίνα… 

Όλες αυτές οι προσπάθειες ανεύρεσης της προέλευσης του ιού είναι πολύ τραβηγμένες. Αντιθέτως αυτοί που πιστεύουν στην εργαστηριακή του προέλευση έχουν σαφώς πιο εύκολη δουλειά μπροστά τους. Ο SARS2 είχε εξ αρχής προσαρμοστεί στα ανθρώπινα κύτταρα, μια και είχε καλλιεργηθεί σε ανθρωποποιημένα ποντίκια και καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων. Ακριβώς δηλαδή όπως περιγράφει ο Daszak τη δουλειά που θα κάνανε οι ερευνητές που ο ίδιος χρηματοδοτούσε. Το γονιδίωμα του ιού δεν παρουσιάζει ποικιλομορφία διότι αυτή είναι η «σφραγίδα» των εργαστηριακών καλλιεργειών, όλα είναι ομοιόμορφα. 

Οι υποστηρικτές της εργαστηριακής προέλευσης αστειεύονται λέγοντας ότι «και βέβαια ξέρουμε ποιος είναι ο ενδιάμεσος ξενιστής για τον SARS2. Είναι ένα ανθρωποποιημένο ποντίκι στα εργαστήρια της Wuhan»!

  1. Το σημείο κατάτμησης της φουρίνης: το σημείο αυτό είναι ένα πολύ μικρό μέρος της ανατομίας του ιού, παρόλα αυτά φέρει ένα τεράστιο μερίδιο ευθύνης όσον αφορά στη μολυσματική ικανότητα του ιού, ειδικά στον άνθρωπο. Βρίσκεται στη μέση της πρωτεΐνης του καρφιού του SARS2 κι είναι το κλειδί για να εξιχνιάσουμε το γρίφο από πού προήλθε ο ιός. 

Η πρωτεΐνη του καρφιού έχει δύο υποομάδες με ξεχωριστούς ρόλους η καθεμιά. Η πρώτη ομάδα λέγεται S1 και είναι υπεύθυνη για να αναγνωρίζει τον υποδοχέα του κυττάρου με τον οποίο θα συνδεθεί, γνωστός και ως υποδοχέας της Αγγειοτενσίνης 2. Ο υποδοχέας αυτός βρίσκεται στην επιφάνεια των κυττάρων που επενδύουν τις αεροφόρες οδούς του ανθρώπου. Η δεύτερη ομάδα λέγεται S2 και παίζει τον εξής ρόλο: με το που θα συνδεθεί ο ιός με τον υποδοχέα, η S2 προκαλεί τη σύζευξη της μεμβράνης του ιού με τη μεμβράνη του κυττάρου. Αυτή η σύζευξη έχει σαν αποτέλεσμα να περάσει το γονιδίωμα του ιού μέσα στο ανθρώπινο κύτταρο. Αφού μπει στο κύτταρο ξεκινάει η διαδικασία πολλαπλασιασμού του ιού με τη βοήθεια των μηχανισμών του ίδιου του κυττάρου. 

Κι εδώ έρχεται να παίξει έναν σημαντικό ρόλο η φουρίνη και το σημείο κατάτμησής της. Για να γίνει η είσοδος του ιού στο κύτταρο -αφού έχει προσδεθεί στον υποδοχέα- πρέπει οι ομάδες S1 και S2 να κοπούν, να διασπαστούν. Και πού γίνεται αυτή η κατάτμηση? Ακριβώς στο σημείο ένωσης των δύο αυτών ομάδων, στο σημείο δηλαδή κατάτμησης της φουρίνης. Μόνο αν το καρφί του ιού κοπεί ακριβώς στο συγκεκριμένο σημείο -και μόνο τότε- ο ιός γίνεται εξαιρετικά μολυσματικός. Αλλιώς δεν μπορεί να μπει μέσα στο ανθρώπινο κύτταρο. 

Η οικονομία της Φύσης έχει φροντίσει έτσι ώστε ο ιός να μη φέρει ο ίδιος τα «εργαλεία κοπής» που απαιτούνται για να σπάσουν οι δυο υποομάδες του καρφιού. Βασίζεται στο εκάστοτε κύτταρο για να κάνει τη δουλειά αυτή. Τα ανθρώπινα κύτταρα έχουν ένα τέτοιο εργαλείο κοπής, μια πρωτεΐνη, η οποία ονομάζεται φουρίνη. Η φουρίνη είναι υπεύθυνη για την κοπή οποιασδήποτε πρωτεϊνικής αλυσίδας που φέρει μια συγκεκριμένη -και μόνο- αλληλουχία αμινοξέων πάνω της. Η αλληλουχία των αμινοξέων που την ενεργοποιούν είναι η εξής: προλίνη-αργινίνη-αργινίνη-αλανίνη ή PRRA για συντομία. Η PRRA είναι η αλληλουχία των αμινοξέων που βρίσκεται στην καρδιά του σημείου κατάτμησης της φουρίνης στον SARS2. Σ’αυτό ακριβώς το σημείο θα κοπεί το καρφί του SARS2 για να μπορέσει να εισέλθει στο κύτταρο. Αν ο SARS2 δεν είχε τη συγκεκριμένη αλληλουχία αμινοξέων στο συγκεκριμένο σημείο του καρφιού του (μεταξύ των δυο υποομάδων S1 και S2) δεν θα μπορούσε να μπει στα ανθρώπινα κύτταρα. 

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το εκπληκτικό: από τη γνωστή υπεροικογένεια των Βήτα-κορωνοϊών, κανείς μα κανείς ιός δεν φέρει πάνω του ένα τέτοιο σημείο κατάτμησης της φουρίνης. Μόνο ο SARS2 έχει αυτό το σημείο πάνω του, ενώ οι άλλοι κορωνοϊοί έχουν τελείως διαφορετικό μηχανισμό κοπής της αλυσίδας τους και σε άλλο σημείο. 

Πώς λοιπόν ο SARS2 απέκτησε αυτό το σημείο κατάτμησης της φουρίνης? Με άλλα λόγια, πώς ένας ιός ο οποίος δεν είναι φτιαγμένος για να εισέρχεται σε ανθρώπινα κύτταρα, ξαφνικά αποκτά το σημείο εκείνο που τον καθιστά ικανό να χρησιμοποιεί τη φουρίνη των ανθρώπινων κυττάρων? Κάτι τέτοιο έγινε ύστερα από φυσική εξέλιξη ή κάποιοι ερευνητές το έβαλαν εκεί σε κάποιο πείραμα «λειτουργικού κέρδους»? 

Ας δούμε τη φυσική εξέλιξη: οι ιοί εξελίσσονται με δυο μηχανισμούς είτε με μετάλλαξη είτε με ανασυνδυασμό. Η μετάλλαξη γίνεται με μια τυχαία αλλαγή στο DNA (ή στο RNA για κορωνοϊούς) που έχει ως αποτέλεσμα ένα αμινοξύ μιας πρωτεΐνης να αλλάζει με ένα άλλο. Πολλές από αυτές τις μεταλλάξεις δεν είναι ωφέλιμες για τον ιό και η Φυσική Επιλογή επιλέγει μόνο τις χρήσιμες. Για παράδειγμα, ο ιός SARS1 είναι προϊόν μετάλλαξης, όπου η πρωτεΐνη του καρφιού του μεταλλάχθηκε για να προσβάλλει πρώτα τις μοσχογαλές και μετά τον άνθρωπο. 

Για τον ιό της πανδημίας όμως, τον SARS2, είναι εξαιρετικά δύσκολο να έγινε κάτι τέτοιο από μια τυχαία μετάλλαξη. Το σημείο κατάτμησης της φουρίνης είναι μια συγκεκριμένη αλληλουχία αμινοξέων που πρέπει να βρίσκονται στην απολύτως σωστή σειρά και στην απολύτως σωστή θέση μεταξύ των S1  και S2 υποομάδων. Η μετάλλαξη είναι μια τυχαία διαδικασία η οποία πυροδοτείται από λάθη αντιγραφής στα γονιδιώματα των ιών ή από κάποια χημική βλάβη μεταξύ των γονιδίων. Τυπικά, κάποια μετάλλαξη θα γίνει σε ένα αμινοξύ και σε διαφορετική κάθε φορά θέση στην πρωτεϊνική αλυσίδα. Μήπως τότε η αλληλουχία PRRA συνέβη με τον άλλο τρόπο, με ανασυνδυασμό?

Ανασυνδυασμός συμβαίνει όταν δυο ιοί μπουν στο ίδιο κύτταρο και τα γονιδιώματά τους αναμιγνύονται έτσι ώστε η επόμενη γενιά να φέρει η μία γονιδιακό υλικό της άλλης. Στην περίπτωση των κορωνοϊών όμως δεν συναντάται πουθενά αυτή η αλληλουχία PRRA για την κατάτμηση από τη φουρίνη. Πώς λοιπόν μπορεί να βρεθεί με ανασυνδυασμό κάτι που δεν υπάρχει στο γονιδίωμα κανενός κορωνοϊού? Ο ανασυνδυασμός ως θεωρία δεν έχει και πολύ αξία λοιπόν.

Οι υποστηρικτές της φυσικής προέλευσης του SARS2 επιχειρηματολογούν ότι «η αλληλουχία PRRA μπορεί να προήλθε από κάποιο κορωνοϊό που ακόμα δεν γνωρίζουμε». Αλλά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να είναι αληθινό μια και οι κορωνοϊοί είναι ιοί για νυχτερίδες κι οι νυχτερίδες δεν χρειάζονται αυτή την αλληλουχία για να βάλουν τον ιό στα κύτταρά τους. Προφανώς, γι’αυτό και δεν έχει βρεθεί κανένας κορωνοϊός μέχρι τώρα που να φέρει αυτή την αλληλουχία.

Το επόμενο επιχείρημα λέει ότι «ο ιός SARS2 απέκτησε την αλληλουχία από τους ανθρώπους. Κάποιος πρόγονος του ιού αυτού είχε κυκλοφορήσει σε ανθρώπινους πληθυσμούς και κάποτε-κάπως απέκτησε αυτήν την αλληλουχία από τα ανθρώπινα κύτταρα». 

Αν κάτι τέτοιο ήταν όντως αλήθεια, θα έπρεπε να υπήρχαν ίχνη των ασθενών αυτών σε διάφορα νοσοκομεία. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, κανένα νοσοκομείο της Wuhan ή της  Hubei δεν αναφέρει ασθενείς με συμπτώματα όπως αυτά του SARS2 για μήνες πριν να ξεσπάσει η πανδημία. 

Η φυσική προέλευση του ιού δυσκολεύεται για να σταθεί ως θεωρία…

Ας δούμε όμως τη θεωρία της εργαστηριακής προέλευσης. Γι’αυτούς που πιστεύουν ότι ο ιός προήλθε από κάποιο εργαστήριο, το θέμα της υπεύθυνης αλληλουχίας PRRA είναι πολύ εύκολο να εξηγηθεί. «Από το 1992 κιόλας η διεθνής κοινότητα Ιολόγων γνωρίζει ότι αν κάποιος θέλει να κάνει έναν ιό πιο μολυσματικό πρέπει να βάλει τη συγκεκριμένη αλληλουχία στο σημείο όπου χωρίζονται οι δυο υποομάδες (S1 και S2) στο καρφί του ιού», γράφει ο Steven Quay, ένας επιχειρηματίας βιοτεχνολογίας ο οποίος ενδιαφέρεται για την προέλευση του ιού SARS2. Και συνεχίζει ο Quay «η διεθνής Βιβλιογραφία αναφέρει 11 πειράματα «λειτουργικού κέρδους» στα οποία γινόταν ακριβώς αυτό, η τεχνητή πρόσθεση της συγκεκριμένης αλληλουχίας στο ιό για να μετατραπεί σε εξαιρετικά μολυσματικό. Στα πειράματα αυτά συμπεριλαμβάνονται κι αυτά που γίνονταν στα εργαστήρια της Wuhan με την επίβλεψη της Shi».

  1. Η υπόθεση των κωδικονίων: τα κωδικόνια (οι τριπλέτες του DNA) της συγκεκριμένης αλληλουχίας PRRA δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τη θεωρία της φυσικής προέλευσης.

Κάθε γενετικός κώδικας χρησιμοποιεί τριπλέτες DNA για να καθορίσει ένα αμινοξύ σε μια πρωτεϊνική αλυσίδα. Όταν διαβάζουμε το DNA σε ομάδες των τριών, τα 4 είδη του DNA μπορούν να συνδυαστούν σε 4 Χ 4 Χ 4 ή 64 διαφορετικές τριπλέτες, ή κωδικόνια όπως λέγονται. Στη Φύση υπάρχουν 20 διαφορετικά είδη αμινοξέων και αρκετά από αυτά μπορούν να κωδικοποιηθούν από παραπάνω από μια τριπλέτα. Για παράδειγμα, το αμινοξύ αργινίνη μπορεί να κωδικοποιείται από έξι τριπλέτες CGU, CGC, CGA, CGG, AGA ή AGG (όπου τα A, U, G και C αντιστοιχούν στα 4 διαφορετικά είδη RNA). 

Κι εδώ η ιστορία γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Οι διαφορετικοί ζωντανοί οργανισμοί έχουν συγκεκριμένη «προτίμηση» σε τριπλέτες. Τα ανθρώπινα κύτταρα για παράδειγμα, προτιμούν να κωδικοποιούν την αργινίνη με τις τριπλέτες CGT, CGC ή CGG. Αντιθέτως, οι κορωνοϊοί δεν προτιμούν την τριπλέτα CGG για την κωδικοποίηση της αργινίνης. Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας όταν δούμε πως κωδικοποιείται η αργινίνη στο σημείο κατάτμησης της φουρίνης (PRRA) στο γονιδίωμα του SARS2. 

Με τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, μπορούμε να δούμε όλη τη σειρά των 30.000 νουκλεοτιδίων  που απαρτίζουν το γονιδίωμα του SARS2. Έτσι θα δούμε ότι κανένας άλλος κορωνοϊός δεν έχει αυτή την αλληλουχία κατάτμησης της φουρίνης, παρά μόνον ο SARS2. Ο μόνος ιός που είναι πιο συγγενικός σ’αυτόν είναι ο RaTG13. Αν βάλουμε τους δυο αυτούς ιούς δίπλα-δίπλα και τους συγκρίνουμε, θα δούμε ότι ο SARS2 έχει μια σειρά 12 νουκλεοτιδίων ακριβώς πάνω στην ένωση των δύο υποομάδων, S1 και S2. Αυτή η ένωση κωδικοποιείται από την εξής αλληλουχία: T-CCT-CGG-CGG-GC. Η CCT κωδικοποιεί την προλίνη, οι δύο CGG την αργινίνη και η GC είναι η αρχή της GCA που κωδικοποιεί την αλανίνη. 

Θυμάστε τι είπαμε παραπάνω για την προτίμηση των κορωνοϊών στην κωδικοποίηση της αργινίνης? Ο SARS2 έχει δυο τριπλέτες κωδικοποίησης της αργινίνης (CGG-CGG) οι οποίες δεν συναντώνται πουθενά αλλού στα γονιδιώματα των Βήτα-κορωνοϊών. Πώς λοιπόν ο SARS2 απέκτησε αυτές τις δυο τριπλέτες που είναι φτιαγμένες για να ελκύονται από ανθρώπινα κύτταρα κι όχι από κύτταρα νυχτερίδας? 

Πώς μπορεί κάποιος που υποστηρίζει τη θεωρία της «φυσικής προέλευσης» του ιού να δικαιολογήσει αυτήν την απίθανη δομή του σημείου κατάτμησης της φουρίνης στον SARS2? Για να προσπαθήσει κάποιος κάτι τέτοιο θα πρέπει να υποθέσει ότι υπήρξε ένα γεγονός τυχαίου ανασυνδυασμού στο γονιδίωμα του ιού και εισήλθε η συγκεκριμένη αλληλουχία των 12 νουκλεοτιδίων η οποία δεν απαντάται πουθενά αλλού στους κορωνοϊούς και μάλιστα όλη αυτή η διαδικασία έγινε ακριβώς στο σημείο που χρειάζεται ο ιός για να γίνει εξαιρετικά μολυσματικός στον άνθρωπο… 

«Παρ’ότι ακούγεται τρελό, οι ιοί είναι ειδικοί για να κάνουν απίστευτα πράματα» απαντούσε ο David L. Robertson από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, ο οποίος θεωρεί την εργαστηριακή προέλευση του ιού μια απλή θεωρία συνομωσίας. «Τυχαίοι ανασυνδυασμοί γίνονται πολύ συχνά σ’αυτούς τους ιούς και μάλιστα  στην πρωτεΐνη του καρφιού όπου οι τριπλέτες φαίνονται παράδοξες μόνο και μόνο επειδή δεν τις έχουμε μελετήσει».  

Το επιχείρημα του Robertson -ότι η Εξέλιξη μπορεί να φέρει αποτελέσματα που φαίνονται απίθανα- μπορεί να έχει κάποια βάση, η Φυσική Επιλογή όμως δεν τον δικαιώνει. Οι ιοί υπόκεινται κι αυτοί στους κανόνες της Φυσικής Επιλογής ειδικά όταν η εξέλιξή τους φτάνει στο κρίσιμο σημείο της επιβίωσης. Κι αν χρησιμοποιήσουμε το παιχνίδι των αριθμών όπως κάνει ο Robertson, τότε πρέπει να το τραβήξουμε πολύ μακριά για να δικαιολογήσουμε το «ένα στο δισεκατομμύριο ή και παραπάνω» που χρειάστηκε να γίνει ένας τέτοιος ανασυνδυασμός στο γονιδίωμα του SARS2. Και δεν είναι μόνο αυτό… Για να γίνει «φυσικά» η αλληλουχία PRRA θα έπρεπε να γίνουν πολλά τέτοια «ένα στο δισεκατομμύριο» γεγονότα και μάλιστα ταυτόχρονα. Επιπλέον, κάθε ένα από αυτά θα έπρεπε να περάσει από τους πολύ αυστηρούς νόμους της Φυσικής Επιλογής. 

Αντιθέτως, για τη θεωρία της «εργαστηριακής προέλευσης» του ιού, τα πράματα είναι πολύ εύκολα και δεν εκπλήσσουν κανέναν. Αν κάποιος δηλαδή ήθελε να βάλει αυτήν την διαβόητη αλληλουχία PRRA στο γονιδίωμα του SARS2, το μόνο που θα έπρεπε να κάνει ήταν να συνθέσει στο εργαστήριο την αλληλουχία που κωδικοποιεί την PRRA και για να το κάνει αυτό θα χρησιμοποιούσε την τριπλέτα CGG. 

«Όταν είδα ότι το σημείο κατάτμησης της φουρίνης στο γονιδίωμα του ιού και πρόσεξα τις τριπλέτες αργινίνης, τότε είπα στη γυναίκα μου «τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια» όσον αφορά την προέλευση του ιού» έλεγε ο David Baltimore, ένας διαπρεπής Ιολόγος και πρώην πρόεδρος του περίφημου Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας, το CalTech. «Μόνο και μόνο αυτό το χαρακτηριστικό (η τριπλέτα της αργινίνης) δυναμιτίζει τη θεωρία της φυσικής προέλευσης του ιού» συνέχιζε ο Baltimore. 

Υπάρχει και μια τρίτη θεωρία προέλευσης του ιού, ας τη δούμε κι αυτή: η θεωρία αυτή λέει ότι ο ιός μετεπήδησε κατευθείαν από τις νυχτερίδες στον άνθρωπο, χωρίς κάποιο ενδιάμεσο ξενιστή όπως παλιότερα ο SARS1 κι ο MERS. Ο David Robertson -που είδαμε παραπάνω- είναι κύριος υποστηρικτής αυτής της θεωρίας. Η θεωρία του λέει ότι ο ιός αυτός μπορεί να επιμολύνει κι άλλα είδη εκτός από τις νυχτερίδες. Κι ότι αυτή την ικανότητα την απέκτησε ο ιός αυτόματα, μόνος του. Επειδή οι νυχτερίδες βρίσκονται παντού στην νότια και κεντρική Κίνα, ο ιός τους είχε την ευκαιρία να περάσει στους ανθρώπους. Αυτή η θεωρία μπορεί να βοηθήσει στο γιατί δεν βρέθηκε ενδιάμεσος ξενιστής στον SARS2. Επίσης βοηθάει στο γιατί ο ιός δεν έχει αλλάξει από τότε που πέρασε στους ανθρώπους, ήταν ήδη πολύ μολυσματικός, οπότε δεν χρειαζόταν «βελτίωση». Αν η θεωρία του Robertson όμως ήταν σωστή, θα βλέπαμε τον SARS2 να είναι το ίδιο μολυσματικός στους ανθρώπους (πανδημία), αλλά και στις νυχτερίδες από τις οποίες προήλθε. Το ζητούμενο όμως είναι ότι ο SARS2 δεν μολύνει τις νυχτερίδες…

«Δείγματα νυχτερίδων στις οποίες δοκιμάστηκε η μολυσματικότητα του SARS2 έδειξαν ότι οι νυχτερίδες αυτές πολύ δύσκολα επιμολύνονταν από τον ιό αυτό, κι ως εκ τούτου συμπεραίνουμε ότι οι νυχτερίδες αυτές δεν είναι η αιτία επιμόλυνσης των ανθρώπων από τον ιό SARS2» έγραφε στο πόρισμά της μια διεθνής επιτροπή ειδικών ιολόγων. 

Παρόλα αυτά, ας δούμε πιο λεπτομερώς την ιστορία και τη θεωρία του Robertson. Είναι αλήθεια ότι κάποιοι κορωνοϊοί μπορούν να επιμολύνουν κατευθείαν τους ανθρώπους, όπως έγινε με τους εργάτες των ορυχείων που καθάριζαν περιττώματα νυχτερίδων στις σπηλιές της Yunnan, τον Απρίλιο του 2012. Οι εργάτες αυτοί ασθένησαν με συμπτώματα παρεμφερή με αυτά του COVID-19 και τρεις από αυτούς τελικά υπέκυψαν. Ο ιός που απομονώθηκε τότε ως υπεύθυνος ήταν ο RaTG13, ο κοντινότερος συγγενής του SARS2 και βρέθηκε στο ορυχείο Mojiang. Πυκνό μυστήριο καλύπτει το πώς ο ιός αυτός έχει πολύ μικρή μολυσματική ικανότητα στις νυχτερίδες από τις οποίες -θεωρητικά- προήλθε ενώ αντιθέτως επιμολύνει ανθρώπους. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και 8 ακόμα ιοί τους οποίους είχε μαζέψει η Shi και η ομάδα της από τις σπηλιές αυτές. Η Shi δεν έχει ακόμα δημοσιεύσει τα αποτελέσματα των ερευνών της, κάτι το οποίo θα είχε πολύ ενδιαφέρον, μια και οι ιοί αυτοί θα έριχναν φως σε προγονικές μορφές του SARS2, αν κάτι τέτοιο ισχύει. 

Μόνο οι εργάτες στα ορυχεία αυτά διατρέχουν τον κίνδυνο επιμόλυνσης? Η ομάδα της Shi είχε επανειλημμένως επισκεφτεί τις σπηλιές αυτές με την ομάδα της και είχε μαζέψει πάνω από 1300 είδη νυχτερίδων. Τουλάχιστον οκτώ τέτοιες «επισκέψεις» στο ορυχείο της Mojiang αναφέρει η Shi στην περίοδο των ετών από 2012 μέχρι 2015. Και δεν ήταν μόνο αυτό το ορυχείο που επισκέπτονταν οι ερευνητές, πολλές ακόμα σπηλιές στη Yunnan είχαν γίνει το πεδίο μελετών της Shi. 

Αν φανταστούμε την εικόνα των ερευνητών να ανακατεύουν περιττώματα νυχτερίδων στις σπηλιές αυτές, τότε θα καταλάβουμε το συνδετικό κρίκο μεταξύ της Wuhan και της Yunnan. Θα μπορούσαν να είχαν μολυνθεί οι ίδιοι οι ερευνητές σε ένα από αυτά τα ταξίδια τους ή ακόμα και δουλεύοντας με αυτούς τους ιούς στο εργαστήριό τους στο Ινστιτούτο Ιολογίας στη Wuhan. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ο ιός αυτός ήταν ένας φυσικός ιός που διέφυγε από το εργαστήριο κι όχι κάποιος που κατασκευάστηκε.

Η θεωρία της «κατευθείαν από τις νυχτερίδες» προέλευσης του ιού είναι μια θεωρία που πρέπει να ξεπεράσει ανυπέρβλητα εμπόδια: 1) πώς μπορεί να εξηγήσει την εξαιρετικά μικρή μολυσματική ικανότητα των ιών αυτών σε νυχτερίδες? Από αυτές προήλθε, άρα θα έπρεπε να μολύνονται αυτές πρώτα. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. 2) πώς μπορεί επίσης να εξηγήσει την περιβόητη αλληλουχία PRRA στο σημείο κατάτμησης της φουρίνης? Κι ακόμα, πώς μπορεί να ερμηνευτεί το φαινόμενο εμφάνισης των τριπλετών που «προτιμούν» τα ανθρώπινα κύτταρα κι όχι αυτά των νυχτερίδων από τις οποίες -με βάση τη θεωρία αυτή- προήλθαν? 

Πού βρισκόμαστε μέχρι τώρα: αυστηρά μιλώντας, δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για καμία θεωρία προέλευσης του ιού. Υπάρχουν όμως αντιθέτως ισχυρές ενδείξεις που «γέρνουν» προς τη μια πλευρά. Οι αναγνώστες μπορούν να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα, αν και φαίνεται πως αυτοί που επιλέγουν την εργαστηριακή προέλευση μπορούν να εξηγήσουν πολύ πιο εύκολα όλα τα χαρακτηριστικά του ιού της πανδημίας SARS2. 

Είναι αποδεδειγμένο γεγονός ότι οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan εκτελούσαν πειράματα «λειτουργικού κέρδους» (Gain of Function) και μάλιστα ότι τα πειράματα αυτά είχαν σκοπό να κάνουν εξαιρετικά μολυσματικούς τους κορωνοϊούς στον άνθρωπο. Για αυτό το σκοπό, οι ερευνητές δουλεύανε με τους κορωνοϊούς σε ανθρώπινα κύτταρα και σε ανθρωποποιημένα ποντίκια. Αν ποτέ μπορούσε να υπάρξει ένας ιός της μολυσματικότητας του SARS2 στον άνθρωπο, από πού αλλού θα ερχόταν? Οι ερευνητές που δούλευαν στα εργαστήρια δεν είχαν εμβολιαστεί εναντίον των ιών αυτών μια και δεν υπήρχε γνωστό εμβόλιο τότε. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνονταν τα πειράματα αυτά, δεν ακολουθούσαν τα σωστά πρωτόκολλα ασφαλείας και βρίσκονταν στο επίπεδο BSL2, το ίδιο επίπεδο ενός απλού Οδοντιατρείου. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το να διαρρεύσει ένας τέτοιος ιός έξω από το Ινστιτούτο δεν είναι καθόλου απίθανο. Επίσης, από όλη την αχανή έκταση της Κίνας, η πανδημία ξεκίνησε περιέργως στη γειτονιά του Ινστιτούτου της Wuhan. Ο ιός αυτός, ήταν ήδη εξαιρετικά ειδικός (μολυσματικός) για τα ανθρώπινα κύτταρα, μια και είχε ήδη δοκιμαστεί σε ανθρώπινα κύτταρα και ανθρωποποιημένα ποντίκια. Επιπλέον, ο ιός αυτός είχε ένα πολύ ειδικό μέρος στην πρωτεΐνη του καρφιού του, το σημείο κατάτμησης της φουρίνης, το οποίο δεν απαντάται πουθενά αλλού στην υπεροικογένεια των Βήτα-κορωνοϊών και μάλιστα το σημείο αυτό είναι φτιαγμένο από τριπλέτες κωδικοποίησης της αργινίνης που είναι κι αυτές άγνωστες στους κορωνοϊούς. Αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι τα αρχεία του Ινστιτούτου είναι απολύτως σφραγισμένα, τι παραπάνω χρειάζεται κανείς για να κατευθυνθεί προς τη σωστή θεωρία προέλευσης του ιού?

Αντιθέτως, οι ενδείξεις για τη φυσική προέλευση του ιού είναι πολύ φτωχές. Το βασικό τους επιχείρημα βρίσκεται στο ότι ο SARS2 είχε παράλληλη πορεία με τους SARS1 και MERS. Τίποτε όμως δεν μπορεί να το αποδείξει αυτό, μια και δεν έχει βρεθεί ο ενδιάμεσος ξενιστής για τον SARS2 παρότι οι Κινέζοι επιστήμονες έχουν ψάξει σε πάνω από 80.000 είδη ζωντανών οργανισμών. Επιπλέον δεν έχει βρεθεί ούτε ο αρχικός πληθυσμός των νυχτερίδων από τον οποίον προήλθε ο SARS2. Αντιθέτως ξέρουμε πολύ καλά από ποιους πληθυσμούς πέρασε και ο SARS1 και ο MERS. Δεν υπάρχει κανένα νοσοκομειακό αρχείο από ασθενείς που να δείχνει την πορεία μετάλλαξης των SARS1 και MERS στον πολύ μολυσματικό τύπο του SARS2. Επίσης δεν υπάρχει καμία εξήγηση πώς η πανδημία ξέσπασε έξω από την πόρτα του Ινστιτούτου της Wuhan και πουθενά αλλού. Δεν υπάρχει καμιά εξήγησε το πώς ο ιός απέκτησε αυτή τη διαβόητη αλληλουχία PRRA στο σημείο κατάτμησης της φουρίνης, κάτι το οποίο δεν υπάρχει πουθενά στους Βήτα-κορωνοϊούς. Κι ούτε επίσης υπάρχει εξήγηση πώς αυτή η αλληλουχία αποτελείται από τριπλέτες DNA (κωδικόνια) που έχουν συνάφεια με τα ανθρώπινα κύτταρα κι όχι αυτά των νυχτερίδων. 

Τα αρχεία του Ινστιτούτου της Wuhan θα διαφώτιζαν την υπόθεση αυτή. Αν όμως ριχτεί άπλετο φως σ’αυτό το θέμα, πολλοί ερευνητές από το Ινστιτούτο θα έχουν σοβαρά Νομικά προβλήματα. Οι Κινεζικές αρχές θα έχουν μεγάλο πρόβλημα μια και θα αντιμετωπισθούν ως εγκληματική οργάνωση από οποιοδήποτε δικαστήριο. Αν εξαιρέσει κανείς μερικούς γενναίους Κινέζους επιστήμονες που βγήκαν και μίλησαν ανοιχτά για την υπόθεση αυτή, τα στοιχεία που έχουμε μέχρι τώρα είναι και τα μόνα που θα έχουμε ποτέ.  

Αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος που θα προσπαθήσουμε να εξιχνιάσουμε το ποιος είναι ο πραγματικά υπεύθυνος για την πανδημία αυτή, έστω και με ελλιπή στοιχεία. Τα πράματα είναι πολύ απλά, αν θέλουμε να μην ξανασυμβεί ποτέ μια παρόμοια τραγωδία, πρέπει να ξέρουμε από πού προήλθε. Καταρχήν, πρέπει να ριχτεί άπλετο φως στην διαβόητη έρευνα «λειτουργικού κέρδους» και στο πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή. Αν αρχίσουμε από αυτό, θα πρέπει να εξετάσουμε το ποιος έδωσε το «πράσινο φως» για μια τέτοια έρευνα. Ποιος επέτρεψε στους επιστήμονες να κάνουν μια έρευνα με τόσο τεράστιο ρίσκο και μηδενικό κέρδος? Κι αν όντως προήλθε από ένα τέτοιου είδους πείραμα ο ιός αυτός, πώς διέφυγε από τους κανόνες ασφαλείας του εργαστηρίου? Οι ρόλοι για ένα τέτοιο τραγικό συμβάν κατανέμονται ως εξής: 

  1. Κινέζοι Ιολόγοι: Καταρχήν οι Κινέζοι ιολόγοι οι οποίοι πραγματοποιούσαν τα πειράματα του «λειτουργικού κέρδους» είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για την πανδημία αυτή μια και είχαν ελλιπέστατα μέτρα ασφαλείας στα εργαστήριά τους για έναν ιό της μολυσματικότητας του SARS2. Αν όντως ο ιός αυτός ξέφυγε από τα εργαστήριά τους, αξίζουν την κατακραυγή του κόσμου μια και προκάλεσαν το θάνατο σε πάνω από τρία εκατομμύρια ανθρώπους. Παρότι η Shi είχε εκπαιδευτεί από Γάλλους ιολόγους, είχε συνεργαστεί με Αμερικανούς κι όντως ακολουθούσε -θεωρητικά- τους διεθνείς κανόνες ασφαλείας, η ευθύνη για τη διαφυγή ενός τόσο μολυσματικού ιού πέφτει πάνω στις πλάτες της. 

Έχουμε χρησιμοποιήσει το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan ως τον καθρέφτη αυτής της ιστορίας. Μπορεί να έγιναν τα πειράματα για τον SARS2 σε κάποιο άλλο εργαστήριο, κάπου αλλού στην Κίνα, και μάλιστα σε μια προσπάθεια να κατασκευαστεί το εμβόλιο εναντίον του ιού αυτού. Μέχρι να αποδειχτεί κάτι τέτοιο, η Shi παραμένει στο κέντρο όλων των ερευνών μια και αποτελεί το κομβικό πρόσωπο στο γρίφο αυτό. 

  1. Οι Κινεζικές Αρχές: παρότι οι Κινεζικές Αρχές δεν κατασκεύασαν τον SARS2, το σίγουρο είναι ότι έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους να συγκαλύψουν τα αίτια της τραγωδίας αυτής καθώς και τις δικές τους ευθύνες σε αυτή. Σφραγίσανε όλα τα αρχεία του Ινστιτούτου και κλείσανε όλες τις βάσεις δεδομένων για τους ιούς. Από τα ελάχιστα στοιχεία που άφησαν να διαρρεύσουν, τα περισσότερα ήταν ψέματα και από τα υπόλοιπα βλέπει κανείς πώς προσπάθησαν να κατευθύνουν την κοινή γνώμη προς μια και μόνο κατεύθυνση. Κάνανε ό,τι μπορούσαν να διαχειριστούν το κλιμάκιο του ΠΟΥ και να το οδηγήσουν σε ένα ατέρμονο κυνήγι φαντασμάτων. Μέχρι τώρα, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να διώξουν την ευθύνη από πάνω τους κι όχι να κάνουν μια σοβαρή έρευνα στην υπόθεση αυτή. 
  2. Η διεθνής κοινότητα των Ιολόγων: όπως κάθε επιστημονική κοινότητα, οι Ιολόγοι γράφουν άρθρα στα ίδια επιστημονικά περιοδικά, πηγαίνουν στα ίδια συνέδρια και ψάχνουν χρηματοδότηση από τις ίδιες πηγές. Οι ιολόγοι ξέρανε πολύ καλύτερα από όλους μας το πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η έρευνα «λειτουργικού κέρδους». Άλλα ο πειρασμός των παρεχόμενων κονδυλίων για τέτοιου είδους έρευνα ήταν πολύ μεγάλος. Τα «λεφτά ήταν πολλά» γι’αυτά τα πειράματα κι αυτό τους οδήγησε να πιέσουν τις Αρχές να σταματήσουν τη Διεθνή Συμφωνία εναντίον αυτού του είδους της έρευνας που είχε γίνει το 2014. Λίγο αργότερα, το 2017, η Συμφωνία αυτή έπαψε να ισχύει. 

Είναι περιττό να επαναλάβει κανείς ότι τα οφέλη από μια τέτοια έρευνα είναι απολύτως μηδενικά ενώ τα ρίσκα τεράστια. Κι αν όντως γίνονταν τέτοια πειράματα με τους ιούς SARS1 και MERS αυτά θα έπρεπε να γίνονταν σε εργαστήρια με μέτρα ασφαλείας από BSL3 και πάνω. Και φυσικά θεωρείται αδιανόητο το ενδεχόμενο να γινόταν ερευνητική δουλειά πάνω σε νέους κορωνοϊούς όπως ο SARS2. Όπως και να έχει το πράμα, οι επιστήμονες σ’όλον τον κόσμο παίζανε με τη φωτιά!..

Από το 2014 ακόμα, μια επιτροπή με το όνομα Cambridge Working Group «χτύπησε το καμπανάκι» για αυτού του είδους τις έρευνες που σκοπό είχαν τη δημιουργία νέων μολυσματικών ιών. Και μάλιστα συγκεκριμένα, αναφέρονταν σε ιούς παρεμφερείς με τον ιό SARS2. «Ο κίνδυνος από διαφυγή τέτοιων ιών από εργαστήρια αγγίζει το επίπεδο μιας πιθανής πανδημίας» γράφουν σε μια αναφορά τους. «Εργαστηριακή κατασκευή τόσων μολυσματικών ιών πέρα από τη γνωστή ινφλουέντσα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Πιθανή διαρροή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια καταστροφή ανεξέλεγκτων διαστάσεων παγκοσμίως», συνεχίζουν. 

Όταν μοριακοί βιολόγοι κατάφεραν για πρώτη φορά να δείξουν πώς μπορεί να γίνει μεταφορά γονιδιακού υλικού από έναν οργανισμό σε έναν άλλο, κατέληξαν να κάνουν ένα συνέδριο το 1975 στην πόλη Asilomar για να συζητήσουν τις πιθανές παρενέργειες μιας τέτοιας γνώσης και τα ρίσκα που είχε. Παρά τις αντιρρήσεις μερικών, φτιάχτηκαν αυστηρά μέτρα ασφαλείας για όποιον έκανε τέτοια πειράματα. Στο μέλλον, όταν η γνώση σ’αυτό το πεδίο θα ήταν περισσότερη, θα μπορούσε κάποιος να χαλαρώσει τα μέτρα αυτά, σύμφωνα με την επικινδυνότητα των πειραμάτων που έκανε. 

Θα περίμενε κανείς, ύστερα από μια τέτοιου είδους πανδημία και τόσους νεκρούς, να υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση από την πλευρά των ιολόγων στην έρευνα του «λειτουργικού κέρδους». Κάτι τέτοιο δυστυχώς όμως δεν συμβαίνει. Πολλοί ιολόγοι ειρωνεύονται και θεωρούν θεωρίες συνομωσίας τα περί της εργαστηριακής προέλευσης του ιού. Άλλοι πάλι ιολόγοι παραμένουν σιωπηλοί. Έχουν οχυρωθεί πίσω από ένα ισχυρό τείχος σιωπής που έχουν υψώσει οι Κινέζοι και μ’αυτόν τον τρόπο αναβάλλουν τις απαντήσεις στα πιεστικά ερωτήματα των δημοσιογράφων και ουσιαστικά στην οργή της κοινής γνώμης. Για να το πούμε πολύ απλά, τα επαγγέλματα που δεν μπορούν να βάζουν όρια μόνα τους, κάποιος άλλος οφείλει να τα οριοθετεί. 

  1. Ο ρόλος των ΗΠΑ στη χρηματοδότηση του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan: από τον Ιούνιο του 2014 μέχρι και τον Μάϊο του 2019, το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργίας και Λοιμωδών Νόσων (NIAID), μέρος του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH) των ΗΠΑ, χρηματοδοτούσε μέσω του Daszak και της εταιρείας του, της EcoHealth Alliance, την έρευνα «λειτουργικού κέρδους» (Gain of function) σε κορωνοϊούς στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Άσχετα με το αν τελικά ο ιός κατασκευάστηκε σε εργαστήριο, και μόνο το γεγονός ότι το NIH χρηματοδοτεί έρευνα τόσο μεγάλου ρίσκου σε ξένα ερευνητικά κέντρα με ελλιπή μέτρα ασφαλείας, είναι άξιο απορίας. Αν αποδειχτεί όμως ότι ο SARS2 όντως κατασκευάστηκε στο εργαστήριο, τότε το ΝΙΗ θα βρεθεί στην πολύ άσχημη θέση να έχει χρηματοδοτήσει μια έρευνα καταστροφικών διαστάσεων που κόστισε τη ζωή σε τουλάχιστον τρία εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και πάνω από μισό εκατομμύριο Αμερικανούς. 

Δυστυχώς η ευθύνη των ΝΙΗ και NIAID δεν σταματά εδώ. Την εποχή που τα κονδύλια πηγαίνανε από το ΝΙΗ στη Wuhan μέσω της EcoHealth Alliance του Drazsak ήταν εν ενεργεία η διεθνής συμφωνία κατά των πειραμάτων «λειτουργικού κέρδους» (gain of function research). Πώς κατόρθωσε το ΝΙΗ να παρακάμψει τη συμφωνία αυτή και να συνεχίζει να χρηματοδοτεί τέτοιου είδους έρευνες? Από το Νόμο, οι έρευνες αυτές δεν θα έπρεπε να γίνονται. Κι όμως στη Wuhan συνεχίζονταν και με Αμερικανικά χρήματα… 

Κάποιος φρόντισε να βάλει ένα «παραθυράκι» στη συμφωνία αυτή έτσι ώστε αυτός που θέλει, να μπορεί να συνεχίζει τα πειράματά του και ο Νόμος να μην του κάνει τίποτε. Να θυμίσουμε ότι η συμφωνία αυτή έλεγε ρητά «απαγορεύονται πειράματα «λειτουργικού κέρδους» ειδικά αυτά τα οποία στοχεύουν στην αύξηση της παθογένειας των ιών». Στη σελίδα 2 όμως της συμφωνίας υπάρχει μια εξαίρεση. Αυτή η εξαίρεση λέει «η μόνη περίπτωση που τέτοιου είδους πειράματα μπορούν να επιτραπούν είναι αν ο πρόεδρος του USG funding agency κρίνει ότι τα πειράματα αυτά είναι απαραίτητα για την προστασία της δημόσιας Υγείας σε εθνικό επίπεδο». 

Και ποιος είναι ο πρόεδρος στον οποίον αναφέρεται αυτή η εξαίρεση? Ο πρόεδρος του NIAID είναι ο πολύς Anthony Fauci και ο πρόεδρος του ΝΙΗ -την εποχή εκείνη- ήταν ο Francis Collins. Είτε ο πρώτος είτε ο δεύτερος είτε κι οι δυο μαζί θα μπορούσαν να επικαλεστούν αυτήν την εξαίρεση και να παρακάμψουν το Νόμο για να συνεχίσουν τη ροή κονδυλίων προς τη Shi και την ομάδα της στη Wuhan. 

Σε μια συνέντευξή του στο Independent Science News ο Ebright αναφέρει συγκεκριμένα «δυστυχώς, οι πρόεδροι των ΝΙΗ και NIAID δώσανε το «πράσινο φως» για τέτοια απαγορευμένα πειράματα επικαλούμενοι το παράλογο επιχείρημα ότι η έρευνα αυτή ήταν απαραίτητη για τη δημόσια Υγεία». 

Ακόμα κι όταν η συμφωνία σταμάτησε να ισχύει το 2017, στη θέση της μπήκε ένας άλλος παρεμφερής οργανισμός. Αυτός είχε την ονομασία Potential Pandemic Pathogens Control and Oversight (P3CO), θα τον μεταφράζαμε ελεύθερα ως «Οργανισμός για τον Έλεγχο Παθογόνων Οργανισμών και η Επίβλεψή τους». Ο οργανισμός αυτός σκοπό είχε η κάθε Υπηρεσία που ήθελε να χρηματοδοτήσει έρευνα τέτοιου είδους με μικροοργανισμούς επιπέδου πανδημίας να είναι υποχρεωμένη να το δηλώσει και να περάσει από εξέταση από ένα πάνελ ειδικών. Αυτή η εξέταση θα έβρισκε αν το ρίσκο ήταν μεγαλύτερο από τα οφέλη μιας τέτοιας έρευνας και αν το έκρινε πολύ επικίνδυνο δεν θα γινόταν η χρηματοδότηση. Για κάποιο περίεργο λόγο, και ο Fauci και ο Collins ουδέποτε έστειλαν τις έρευνες αυτές στον Οργανισμό, συνεχίζει ο Ebright. Και τελειώνει «και οι δύο Fauci και Collins ματαίωναν συστηματικά τις προσπάθειες του Λευκού Οίκου, του Κογκρέσου, πολλών επιτροπών ιολόγων και απλών επιστημόνων για έλεγχο αυτού του είδους των ερευνών». 

Είναι πιθανόν οι δύο αυτοί αξιωματούχοι να είχαν άλλα κριτήρια για αυτή τους την επιλογή, κριτήρια τα οποία δεν μπορεί να τα γνωρίζει το Κοινό. Ένα τέτοιο παράδειγμα ας πούμε θα ήταν ότι με το να χρηματοδοτούν τέτοια έρευνα στη Wuhan, θα μπορούσαν να κατασκοπεύουν τις Κινεζικές προσπάθειες κατασκευής όπλων βιολογικού πολέμου. Όποιος όμως και να είναι ο πραγματικός λόγος, το σίγουρο είναι ένα: το ΝΙΗ χρηματοδοτούσε τις έρευνες «λειτουργικού κέρδους» από τις οποίες θα μπορούσε να παραχθεί ένας εξαιρετικά μολυσματικός ιός του επιπέδου του SARS2 σε κάποιο μακρινό εργαστήριο και με ελλιπέστατα μέτρα ασφαλείας. Πώς μπορείς να προστατεύσεις το Κοινό όταν οι άνθρωποι που είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλειά του είναι αυτοί που επιτρέπουν τέτοιου είδους πειράματα? 

Συμπέρασμα: αν όντως ο SARS2 κατασκευάστηκε στο εργαστήριο, πώς δεν είναι παγκοσμίως γνωστό? Όπως έγινε γνωστό μέχρι τώρα, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν θέλουν να μιλάνε γι’αυτό. Η λίστα ξεκινάει από τις Κινεζικές αρχές και συνεχίζει με Αμερικανούς και Ευρωπαίους επιστήμονες που δεν βιάζονται να κάνουν αυτό το γεγονός γνωστό στον κόσμο. Να πούνε δηλαδή ότι η έρευνα που κάνανε τόσα χρόνια στα εργαστήριά τους είναι η υπεύθυνη για την πανδημία. Ούτε και άλλοι επιστήμονες από άλλα πεδία έχουν πάρει το λόγο να ζητήσουν μια κάποια διαφάνεια στις έρευνες αυτές. Ποιος να είναι άραγε ο λόγος για αυτό το φαινόμενο? 

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, ας δούμε πώς διανέμονται τα κονδύλια για την έρευνα. Υπάρχει μια επιτροπή ειδικών από διάφορα πανεπιστήμια οι οποίοι ελέγχουν την αξία της ερευνητικής δουλειάς και αποφαίνονται αν αξίζει ή όχι. Όποιος όμως ερευνητής δεν «συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις» και έχει κάποια διαφορετική άποψη σε ένα επιστημονικό θέμα, διατρέχει τον κίνδυνο να μην εγκριθεί ποτέ το κονδύλι για την έρευνά του. Κάτι τέτοιο, όπως είναι φυσικό, σημαίνει και το τέλος της καριέρας του «αντάρτη» ερευνητή. Αν ακολουθήσει κάποιος το ίχνος των κονδυλίων μπορεί να βρει και το νόημα πολλών ερευνητικών εργασιών. 

Θα ρισκάρανε οι Daszak και Andersen την επιστημονική τους φερεγγυότητα για το τίποτε? Αν το πιστεύει κανείς αυτό, καλό θα ήταν να ρίξει μια ματιά στο ποια ονόματα φιγουράρουν ως παραλήπτες των 82 εκατομμυρίων δολαρίων, ενός κονδυλίου που εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2020 από το NIAID.

Εδώ είναι η επίσημη ιστοσελίδα για το υψηλότατο αυτό κονδύλι: https://www.niaid.nih.gov/news-events/niaid-establishes-centers-research-emerging-infectious-diseases

Τα ονόματα των Daszak και Andersen είναι στην τρίτη και τέταρτη σειρά των παραληπτών. 

Κι εδώ φαίνεται μια απίστευτα ομοιότητα που έχουν η Αμερικανική κυβέρνηση με την κυβέρνηση της Κίνας: καμιά τους δεν θέλει να πέσει φως στην έρευνα της Shi η οποία έπαιρνε κονδύλια από την Αμερική για να δουλεύει σε κορωνοϊούς. Μόνο να φανταστεί μπορεί κανείς εδώ τι είδους συζητήσεις θα γίνονταν στο παρασκήνιο μιας τέτοιας κατάστασης όπου οι Κινέζοι θα λέγανε στους Αμερικανούς «κι αν η έρευνα που θέλετε να κάνετε είναι τόσο επικίνδυνη γιατί την χρηματοδοτείτε και μάλιστα στο δικό μας έδαφος?». Κι ο Αμερικανός να απαντάει «απ’ό,τι φαίνεται εσύ είσαι αυτός που άφησε τον ιό να διαφύγει. Αλλά ειλικρινά τώρα, πρέπει να μιλάμε γι’αυτό δημοσίως?». 

Ο Fauci είναι ένας δημόσιος Λειτουργός ο οποίος έχει υπηρετήσει το Κοινό κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Trump και συνέχισε να βρίσκεται στο πόστο του με την προεδρία του Biden. Είναι θα λέγαμε ο «τσάρος» για την προφύλαξη του Κοινού από τον COVID-19. To Κογκρέσο δεν βιάζεται να σύρει έναν τέτοιο δημόσιο Λειτουργό στα δικαστήρια κι ούτε να τον αναγκάσει να δώσει απαντήσεις σε πολύ καυτά ερωτήματα του στυλ «γιατί χρηματοδοτούσες τέτοιες έρευνες στη Wuhan»?

Ο ρόλος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι κάτι που επίσης χρειάζεται να σχολιαστεί. Κυριαρχεί μια απόλυτη ησυχία και κανένα Μέσο δεν έχει μέχρι στιγμής δώσει μια εν τω βάθη ανάλυση της όλης υπόθεσης. Κανένα Μέσο δεν θέλει να ασχοληθεί με τη θεωρία της εργαστηριακής προέλευσης του ιού και μόνο σποραδικά θα βρει κανείς κάποιο άρθρο γι’αυτήν. Θα περίμενε κανείς ότι ο ιός που σκότωσε μέχρι στιγμής τρία εκατομμύρια ανθρώπους θα ήταν στο κέντρο όλων των ερευνών για να εξιχνιαστεί από πού προήλθε και πώς. Κι ακόμη παραπάνω, ότι οι έρευνες αυτές θα έστρεφαν το επίκεντρό τους στο γενικό πεδίο ερευνών «λειτουργικού κέρδους» και πώς αυτές καταφέρουν και επιβιώνουν. Ή το πώς ακριβώς κατάφερε το ΝΙΗ και το NIAID να παρακάμψει το Νόμο και αν αυτή η εξαίρεση που χρησιμοποίηση ήταν άξια λόγου ή όχι. Για κάποιο περίεργο λόγο, η παραδοσιακή περιέργεια δημοσιογράφων και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης έχει σιγάσει… 

Όπως η Ιταλική μαφία, έτσι κι εδώ φαίνεται πως ο χώρος έχει τη δική της «ομερτά». Οι δημοσιογράφοι που καλύπτουν επιστημονικά θέματα, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους του πολιτικού χώρου, φαίνεται ότι έχουν την απόλυτη εμπιστοσύνη στις πηγές τους. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο ρόλος τους είναι να περνάνε τη σοφία των «ολίγων και εκλεκτών» στους κοινούς θνητούς. Όταν λοιπόν οι επιστήμονες κρατάνε το στόμα τους κλειστό, οι δημοσιογράφοι αυτοί δεν έχουν τι να πουν. 

Ίσως ένας ακόμη λόγος είναι η ιδεολογική μετατόπιση της πλειονότητας των Μέσων στο χώρο της Αριστεράς. Επειδή ο πρόεδρος Trump είπε ότι ο ιός ξέφυγε από κάποιο εργαστήριο της Wuhan, αυτό πήγε κατευθείαν στον «κάλαθο των αχρήστων» δεδομένου του μίσους των Μέσων προς τον πρόεδρο Trump. Το είπε ο Trump? Δεν έχει απολύτως καμία αξία. Ακόμα όμως και οι Μυστικές Υπηρεσίες που έλεγαν τότε ότι «δεν μπορούμε να αποκλείσουμε και το σενάριο διαφυγής από εργαστήριο», δεν έβρισκαν «ευήκοα ώτα» μια και ήταν ο Trump πρόεδρος. Και το παράξενο είναι ότι όταν τα ίδια πράματα είπαν άνθρωποι του Biden, όπως ας πούμε η Avril Haines, διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, είχαν την ίδια τύχη. Πολύ απλά το ενδεχόμενο η πανδημία να προήλθε από κάποια διαφυγή δεν έτυχε καμίας έρευνας και κανενός ενδιαφέροντος. 

Οι άνθρωποι όμως που έμειναν κλεισμένοι στα σπίτια τους για κοντά δυο χρόνια τώρα αξίζουν μια πιο εμπεριστατωμένης μελέτης στο θέμα αυτό. Είναι βέβαιο ότι μια τέτοια μελέτη θα αναδυθεί στο μέλλον από κάπου. Σε τελευταία ανάλυση, η θεωρία της φυσικής προέλευσης δεν έχει κερδίσει ούτε ένα ίχνος αποδεικτικού στοιχείου από τότε που διατυπώθηκε, εδώ και πολλούς μήνες. Ίσως η διεθνής κοινότητα των Ιολόγων να χαρακτηριστεί τελικά ως μια ομάδα που σκέφτεται με συντεχνιακά κριτήρια. 

Ένα είναι το σίγουρο όμως, ότι κάποια στιγμή η Κοινή Γνώμη θα ξεπεράσει την τυφλή, ιδεολογική απαξίωση στον Trump και θα καταφέρει να δει αυτά που μπορεί να συνέβησαν στη Wuhan με την σκόπιμη ανάπτυξη εξαιρετικά μολυσματικών κορωνοϊών για τον άνθρωπο.

Και τότε θα αρχίσουν τα όργανα…

Ευχαριστίες

Ο πρώτος άνθρωπος που μελέτησε σοβαρά την προέλευση του ιού SARS2 ήταν ο Yuri Deigin, ένας επιχειρηματίας βιοτεχνολογίας από τη Ρωσία και τον Καναδά. Σε μια μακρά και πολύ εμπεριστατωμένη μελέτη του έκανε πραγματική ανατομία στη μοριακή βιολογία του ιού και ανέφερε πρώτος από όλους την πιθανότητα ο ιός αυτός να είναι αποτέλεσμα κατασκευής στο εργαστήριο. Η μελέτη του αυτή δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2020 και αποτέλεσε σταθμό στην προσπάθεια εξιχνίασης της προέλευσης του ιού. Ο Deigin είχε τόσο πολλές πληροφορίες μέσα στη μελέτη του για τον ιό αυτόν, που πολλοί είπαν ότι «κάποια μυστική υπηρεσία το έγραψε». Η μελέτη όμως αυτή έχει γραφτεί με τέτοια ιλαρότητα και χιούμορ που ούτε η CIA ούτε η KGB διαθέτουν όταν γράφουν αναφορές. Δεν βλέπω το λόγο αμφισβήτησης του Deigin ως συγγραφέα της μελέτης αυτής. 

Στα χνάρια του Deigin βρέθηκαν πολλοί ιολόγοι λίγο μετά τη δημοσίευσή της μελέτης του. Ο Nikolai Petrovsky υπολόγισε με ακρίβεια πόση ακριβώς έλξη ασκεί ο ιός SARS2 σε υποδοχείς ACE2 πολλών κυττάρων και με μεγάλη έκπληξη βρήκε ότι η έλξη αυτή είναι η μεγαλύτερη για τα ανθρώπινα κύτταρα. Αυτό και μόνο τον έκανε να συμπεράνει ότι ο ιός ίσως είχε κατασκευαστεί στο εργαστήριο.  Η Alina Chan επίσης δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο δείχνει πώς ο ιός SARS2 εξ αρχής ήταν πολύ καλά προσαρμοσμένος στα ανθρώπινα κύτταρα. 

Ένας από τους καταξιωμένους επιστήμονες που τόλμησαν να αμφισβητήσουν τη φυσική προέλευση του ιού ήταν ο Richard Ebright, ο οποίος προ πολλού είχε ειδοποιήσει το Κοινό για την επικινδυνότητα των ερευνών αυτών του «λειτουργικού κέρδους». Ένας ακόμη είναι ο David A. Relman από το πανεπιστήμιο Stanford. Έλεγε τότε «ενώ υπάρχουν ισχυρές γνώμες για την προέλευση του ιού, κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν υπάρχει για να στηρίξει τη μια ή την άλλη θεωρία». Εύσημα επίσης πρέπει να δοθούν στον Robert Redfield, διευθυντή του Centers for Disease Control and Prevention, το περίφημο CDC των ΗΠΑ ο οποίος είπε στο κανάλι CNN, το Μάρτιο του 2021 ότι «κατά πάσα πιθανότητα» η αιτία της πανδημίας ήρθε από «κάποιο εργαστήριο», μια και αμφισβητούσε το ενδεχόμενο κάποιος κορωνοϊός νυχτερίδας να μετατράπηκε μέσα σε μια μέρα σε εξαιρετικά παθογόνο στους ανθρώπους. «Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε χρόνο για να γίνει και δεν βρέθηκε ποτέ μια τέτοια πορεία με τον SARS2». 

Ένα στοιχείο άξιο συγχαρητηρίων ανήκει στον Steven Quay, ενός ιατρού-ερευνητή, ο οποίος μελετώντας νοσοκομειακά αρχεία και χρησιμοποιώντας στατιστικά εργαλεία κατόρθωσε να βρει ότι τα πρώτα κρούσματα κορωνοϊού ήρθαν από τη Wuhan και μάλιστα από τη γραμμή Νο 2 του τρένου που συνδέει το Ινστιτούτο με το αεροδρόμιο. Καταλαβαίνετε ότι ακριβώς εκείνη την χρονική περίοδο είχε δημιουργηθεί ο ιμάντας που θα μετέφερε τον ιό από το Ινστιτούτο της Wuhan σε όλη την υφήλιο.

Επίσης ο Milton Leitenberg, τον Ιούνιο του 2020 δημοσίευσε σειρά στοιχείων που έδειχναν προς την εργαστηριακή προέλευση του ιού.

Ο Francis Bacon είχε πει κάποτε ότι «η αλήθεια είναι η κόρη του Χρόνου κι όχι της Εξουσίας». Οι προσπάθειες όσων αναφέρθηκαν στη μελέτη που μόλις διαβάσατε αποδεικνύουν του λόγου του το αληθές…

Το πρώτο μέρος εδώ..

 

Από πού προήλθε ο κορωνοϊός: Ποιος άνοιξε το κουτί της Πανδώρας; Η Φύση ή κάποιο εργαστήριο; (Μέρος πρώτο)

Αφήστε μια απάντηση